Αρχείο για Μάιος 24th, 2009

boks.jpg«Βιβλίο και ιστορία» είναι το φετινό θεματικό αφιέρωμα της 6ης Διεθνούς Εκθεσης Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη (28-31 Μαΐου). Και στη θεματική έκθεση θα φιλοξενηθούν και θα παρουσιαστούν 1.600 τίτλοι όλων των Ελλήνων εκδοτών που αφορούν την προϊστορική περίοδο, την αρχαιότητα, τους μεσαιωνικούς χρόνους και το Βυζάντιο, τους πρώιμους νεότερους χρόνους, τους νεότερους χρόνους, τη σύγχρονη ιστορία, τις βιογραφίες και τις μαρτυρίες, το ιστορικό μυθιστόρημα, τα γενικά βιβλία ιστορίας και ιστοριογραφίας και τα ιστορικά περιοδικά.

Στον ίδιο χώρο και το ίδιο διάστημα θα λειτουργήσει έκθεση ντοκουμέντων από τα αρχεία του ΕΛΙΑ και του Μουσείου Μπενάκη για τους Βαλκανικούς Πολέμους. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν αφίσες, πίνακες, ημερολόγια, χαρτονομίσματα, γραμματόσημα, παρτιτούρες, παλιές εκδόσεις και σπάνια χειρόγραφα, στρατιωτικούς χάρτες, εφημερίδες και φωτογραφίες που θα αναπαραστήσουν μέσα από τη γλώσσα του ντοκουμέντου το παζλ των Βαλκανίων στις αρχές του 20ού αιώνα. Το ίδιο διάστημα θα προβληθούν και πολλά ντοκιμαντέρ αφιερωμένα σε περιόδους της ιστορίας και σε ιστορικά πρόσωπα: 12 επεισόδια από τη σειρά «Εμείς οι Ελληνες» και 10 από τη σειρά «Μεγάλοι Ελληνες» του ΣΚΑΪ· ημίωρα ντοκιμαντέρ με θέμα «Στιγμές της Ιστορίας 1908-1945», παραγωγή του Εθνικού Οπτικοακουστικού Αρχείου· ιστορικά ντοκιμαντέρ για τον Μεσοπόλεμο, τη δολοφονία του Λαμπράκη, την Αθήνα του 20ού αιώνα, τους Βαλκανικούς Πολέμους, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κ.ά., του σκηνοθέτη Φώτου Λαμπρινού.

Καθημερινή

Comments 0 σχόλια »

Έργα κορυφαίων καλλιτεχνών του 20ου αιώνα μεταξύ άλλων των Picasso, Klimt, Kokoschka, Klee, Kandinsky, Chagall, Matisse, περιλαμβάνει η έκθεση και το λεύκωμα με τίτλο «Από τον κλασικό μοντερνισμό στο μεταμοντερνισμό: τα σημαντικότερα έργα της συλλογής του Otto Mauer από το Μουσείο Dom της Βιέννης», που πραγματοποιείται από τις 28 Απριλίου έως τις 27 Μαίου 2009 στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων.

Στην έκθεση, που επιμελείται η Milena Wildhauer ,  παρουσιάζονται 50 αριστουργήματα 27 κορυφαίων καλλιτεχνών του 20ου αιώνα. Χαρακτικά – σχέδια και ακουαρέλες, των Pablo Picasso, Gustav Klimt, Oskar Kokoschka, Paul Klee, Wassili Kandinsky, Marc Chagall, Henri Matisse, Alexander Archipenko, Willi Baumeister, Max Beckmann, Joseph Beuys, Marget Bilger, Leopold Birstinger, Georges Braque, Lονis Cοrinth, Otto Dix, Hans Fronius, Carl Hofer, Wolfgang Hollegha, Alfred Hrdlicka, Alexej νοn Jawlensky, Alfred Κubin, Max Liebermann, Josef Mikl, Amulf Rainer, Κarl Schmidt-Rottluff, Egon Schiele.

Comments 0 σχόλια »

delta.jpgΗ Marie-Cecile Navet-Gremillet είναι φιλόλογος και ασχολείται με τη ζωή και το έργο της Π. Σ. Δέλτα. Το άρθρο της στην Ελευθεροτυπία με πήγε πολλά χρόνια πίσω όταν είχα καταβυθιστεί στον κόσμο της. Ο Μάγκας, ο Τρελαντώνης, Τα μυστικά του Βάλτου, Στον καιρό του Βουλγαροκτόνου (ουπς!)

…Ο Μάγκας όμως με τράβηξε αλλού. Από την Αλεξάνδρεια ώς τη Μακεδονία μού δίδαξε μεγάλες σελίδες της ελληνικής Ιστορίας που δεν τις ήξερα καλά ή καθόλου. Αυτό που έλεγε να κάνει η Δέλτα για τα Ελληνόπουλα το έκανε και για μένα, μια ξένη. Ως ενήλικη, διάβασα άλλα βιβλία και μελέτες για να πάω πιο βαθιά στα θέματα. Ο Μάγκας μού είχε ανοίξει το παράθυρο και πήδηξα πίσω του.

Ετσι, λοιπόν, βούτηξα στον Μακεδονικό Αγώνα. Εκανα διακοπές στις Πρέσπες και επισκέφθηκα τους τόπους όπου πέρασε και πέθανε ο Ζέζας-Μελάς. Εψαξα παλιούς χάρτες με τοπωνύμια της εποχής. Συνέκρινα την ιστορία της Δέλτα με την Ιστορία.

…Για μένα, όμως, η Δέλτα είναι τώρα πια μια στενή σύντροφος στην πνευματική μου ζωή. Εχω την εντύπωση ότι, αν και δεν είμαι Ελληνίδα (ίσως και για αυτόν τον λόγο), την ξέρω καλά. Με παρέσυρε πίσω από τον Μάγκα για έναν μεγάλο δρόμο στην ελληνική λογοτεχνία και κοινωνιολογία που δεν τον φανταζόμουν στην αρχή. Μαντεύω πως έχει και άλλα να μου δείξει. Είναι μια μεγάλη προσωπικότητα. Μια Κυρία. Διαβάζω, μεταφράζω και μελετώ και άλλους συγγραφείς, μα παρ’ όλ’ αυτά μένω πιστή στην Πηνελόπη.

Διαβάστε όλο το άρθρο της Marie-Cecile Navet-Gremillet

Πηνελόπη Σ. Δέλτα Η συγγραφική της παραγωγή

Η Δέλτα και τα αναγνωστικά του Δημοτικού σχολείου (1999) Δέλτα Πηνελόπη – Στα μυστικά του Βάλτου (1999) Δέλτα Πηνελόπη – Στα μυστικά του Βάλτου geo

Publish at Scribd or explore others:

Wikipedia

Comments 0 σχόλια »

intel-kid.gifΤα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες έτειναν να πιστέψουν ότι η ευφυΐα εξαρτάται κυρίως από τα γονίδιά μας και ότι το περιβάλλον μάς επηρεάζει ελάχιστα. Η άποψη αυτή τώρα ανατρέπεται δίνοντας σε όλους την ευκαιρία να μεγαλώσουν με πανέξυπνα παιδιά που δεν θα επηρεαστούν από τα δικά μας κληρονομικά ελαττώματα…

Εάν δεν ήσασταν καλοί στα μαθηματικά στο σχολείο, ίσως κατηγορούσατε τους γονείς σας γιατί και αυτοί είχαν την ίδια αδυναμία. Εάν μάλιστα περάσατε στα παιδιά σας την ίδια άποψη, τότε κι αυτά μάλλον δεν θα τα καταφέρουν στον τομέα αυτό. Πολλές έρευνες έγιναν τα τελευταία χρόνια για να αποδείξουν την κληρονομικότητα της ευφυΐας- πιο γνωστή αυτή με τα δίδυμα τα οποία πολύ νωρίς υιοθετήθηκαν από διαφορετικές οικογένειες. Όταν αργότερα υποβλήθηκαν σε τεστ, αποδείχθηκε ότι είχαν τον ίδιο βαθμό ευφυΐας και οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό συνέβη επειδή διέθεταν τα ίδια γονίδια. Τώρα ήρθε η ώρα να ξανακοιτάξουμε εκείνη τη μελέτη.

Ο Ρίτσαρντ Νίσμπετ είναι καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και συγγραφέας του βιβλίου «Η ευφυΐα και πώς να την αποκτήσετε». Όπως λέει στην εφημερίδα «Sunday Τimes», επί πολλά χρόνια πίστευε ότι η ευφυΐα είναι κληρονομική. «Συνειδητοποίησα όμως ότι οι έρευνες δεν έχουν διεξαχθεί σωστά αλλά και ότι αυτή η άποψη είναι ιδιαίτερα ατυχής, επειδή υπονοεί ότι ακόμα και με σκληρή δουλειά δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση. Ευτυχώς, γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι είναι λανθασμένη».

Το μήνυμα του Νίσμπετ, ότι δηλαδή η ευφυΐα μας δεν είναι προαποφασισμένη αλλά μπορεί να βελτιώνεται διαρκώς, είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο. Για τους γονείς σημαίνει ότι τα παιδιά τους δεν είναι καταδικασμένα να επαναλάβουν τα ίδια λάθη, για τα σχολεία σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μαθητές ανεπίδεκτοι μαθήσεως και για την κοινωνία σημαίνει ότι τα χαμηλά επιτεύγματα κάποιων κοινωνικών ομάδων δεν έχουν γενετικές αιτίες, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά πολιτιστικές- και άρα μπορούν να αλλάξουν.

Διαβάστε τη συνέχεια στα Νέα

Comments 0 σχόλια »

map_europe.jpgΚαθώς διανύουμε τον τρίτο χρόνο από την έναρξη του Δ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, του ΕΣΠΑ, κι ενώ χάθηκαν εκατομμύρια ευρώ από τη διαχείριση του Γ΄ ΚΠΣ από το πρόγραμμα της «ψηφιακής σύγκλισης», ίσως αυτό που έχει ανάγκη περισσότερο απ΄ όλα τα επιδοτούμενα έργα η ελληνική οικονομία για να ανταποκριθεί στον εντεινόμενο οικονομικό ανταγωνισμό μαθαίνουμε ότι:

Θα δημιουργηθεί ψηφιακή υποδομή για τη δημιουργία της ψηφιακής τάξης από το υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Θα προχωρήσουν στην επιδότηση γονέων παιδιών του δημοτικού σχολείου για την πρόσβαση σε ηλεκτρονική εκπαιδευτική μάθηση και ψυχαγωγία.

Οπως πάντα ακριβοί στα πίτουρα και φθηνοί στο αλεύρι.

Μπορεί η Ελλάδα να έχει ανεβάσει ταχύτητα στην προσπάθεια εξάπλωσης της ευρυζωνικής πρόσβασης, ακόμη, όμως, δεν έχει τον απαραίτητο ρυθμό ανάπτυξης ικανό να μειώσει την απόσταση που την χωρίζει από τις ψηφιακά ανεπτυγμένες χώρες. Αντίθετα, η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ανταγωνισμού Τηλεπικοινωνιών (European Competitive Telecommunications Association – ECTA) σημειώνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται τελευταία στην ΕΕ με 2% ευρυζωνικής διείσδυσης και το χάσμα ανάμεσα σε εμάς και τις ανεπτυγμένες χώρες, αντί να μειώνεται, μεγαλώνει. Στη σχετική λίστα πρώτη είναι η Δανία με 30%, 64.000.000 Ευρωπαίοι διαθέτουν, πλέον, ευρυζωνική πρόσβαση ενώ καταγράφεται άνοδος 9% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, με 5.500.000 επιπλέον γραμμές εγκαταστημένες.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την έκθεση της ECTA οι χώρες που βρίσκονται χαμηλά στην ευρυζωνικότητα, δεν αναπτύσσονται με την απαραίτητη ταχύτητα ούτως ώστε να μειώσουν την απόσταση που τους χωρίζει από τους προπορευμένους στην ψηφιακή «κούρσα». Στο σχετικό δελτίο τύπου που εκδόθηκε από την Ομοσπονδία αναφέρεται ότι «χώρες όπως η Δανία και η Μ. Βρετανία που έχουν αναπτυχθεί, έχουν λάβει μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι υπάρχουν επιλογές και ανταγωνισμός, ενώ χώρες που έχουν μείνει πίσω, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, σε μεγάλο βαθμό είναι δέσμιες των κρατικών μονοπωλίων».

Comments 0 σχόλια »

hands.jpgΜία μάνα γράφει τον πόνο της στη στήλη του Γκαζμέντ Καπλάνι «Υπάρχουμε συνυπάρχουμε;»

Τα παιδιά μου ήρθαν μικρά στην Ελλάδα. Τεσσάρων χρονών ο ένας, εννέα ο άλλος. Έχουν περάσει από το ελληνικό δημόσιο σχολείο, έχουν διακριθεί και αριστεύσει. Θεωρούν ότι ανήκουν εδώ, ότι η Ελλάδα είναι η πατρίδα τους. Μιλούν τα ελληνικά ως πρώτη τους γλώσσα και νιώθουν Έλληνες όσο και οι Έλληνες συμμαθητές τους. Και όμως, και τα παιδιά μου παλεύουν ακόμα για τις άδειες παραμονής τους. Τα παιδιά μου έχουν βραβευθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς, αλλά δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν για να πάρουν το βραβείο τους γιατί δεν είχαν την άδεια παραμονής! Φανταστείτε τον εαυτό σας στα είκοσι δύο σας να ξοδεύετε όλη την ενέργειά σας για τα χαρτιά… Τα παιδιά μας γίνονται ανήσυχα, νευρικά, μελαγχολικά, όταν καταλαβαίνουν ότι τους φέραμε σε μια χώρα όπου θα είναι για πάντα ξένοι και θα παλέψουν για χαρτιά. Τα παιδιά μας νιώθουν σαν φυλακισμένα. Όταν οι Έλληνες φίλοι τους μαθαίνουν ότι εκείνοι δεν έχουν την ελληνική υπηκοότητα, δεν μπορούν να το πιστέψουν. Πολλές φορές, τα παιδιά μας το κρύβουν αυτό, γιατί νιώθουν μειονεκτικά… Γνωρίζω και άλλες μητέρες μετανάστριες που τα παιδιά τους έχουν έρθει μικρά ή γεννηθεί στην Ελλάδα. Έχουμε τις ίδιες έγνοιες. Όχι για εμάς, για τα παιδιά μας. Μπορούν να πουν για εμάς ότι είμαστε ξένες. Τα παιδιά μας, όμως, που ήρθαν στην Ελλάδα σε μικρές ηλικίες ή γεννήθηκαν εδώ, σπούδασαν στην Ελλάδα, μεγάλωσαν στην Ελλάδα, γιατί τα κάνουν να αισθάνονται ξένα; Γιατί η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της, αφού δικά της είναι αυτά τα παιδιά; Τα παιδιά μας διψούν να προοδεύσουν, να δημιουργήσουν. Τι άλλο ζητούν από το κράτος, παρά να τους δώσει τη δυνατότητα να νιώσουν ελεύθερα, να μη γίνουν πολίτες τρίτης κατηγορίας; Τι περισσότερο ζητούμε εμείς και τα παιδιά μας από αυτό που ζητούσαν και απέκτησαν οι Έλληνες μετανάστες και τα παιδιά τους; Την Ελλάδα τα παιδιά μας δεν την κουβαλούν στο αίμα αλλά στο μυαλό και στην καρδιά τους. Οι Ελληνίδες φίλες μου, που τόσο πολύ με έχουν βοηθήσει αυτά τα δύσκολα χρόνια, καταλαβαίνουν τον πόνο μου. Με έχουν δει να κλαίω και προσπαθούν να με παρηγορήσουν λέγοντας πως «δεν μπορεί, θα λυθεί αυτό το θέμα». Ελπίζω να λυθεί. Βλέπω τον χρόνο όμως να περνάει, τα παιδιά μου και εκείνα των άλλων να μεγαλώνουν και να είναι πάντα ξένα…

Comments 0 σχόλια »

Συνδυασμός «έξυπνου» διαδικτυακού juke box και social networking υπηρεσίας, ο ιντερνετικός ραδιοφωνικός σταθμός Jango (www.jango.com) προσφέρει μουσική μετά κοινωνικής δικτυώσεως. Εκεί, λοιπόν, που ο ιστοχώρος Pandora συναντά το MySpace και ο Last.fm το Facebook, στέκεται η δωρεάν υπηρεσία Jango, εφοδιασμένη με μια καλά ενημερωμένη δεξαμενή τραγουδιών, ένα καθαρό interface και ποικίλες networking ανέσεις.

Ο κάθε χρήστης καλείται, αφού πρώτα εγγραφεί δωρεάν στην υπη­ρεσία, να προχωρήσει στη σύσταση ενός δικού του σταθμού («station»), δηλαδή ενός streaming ρα­διο­φωνικού προ­γράμματος αποτε­λού­μενου από απε­ριόριστες αριθ­μητικά συνθέσεις καλλι­τεχνών που ο ίδιος επιλέγει. Πώς γίνεται αυτό; Απλά, ο χρήστης πληκτρολογεί το όνομα ενός μουσικού της αρεσκείας του. Από εκεί και πέρα αναλαμβάνει δουλειά ο Jango, ο οποίος ανταποκρινόμενος αυτόματα στο εκάστοτε αίτημα ξεκινά «παίζοντας» κάποια γνωστή επιτυχία του εν λόγω καλλιτέχνη για να συνεχίσει το πρόγραμμα με μια σειρά από μουσικές συνθέσεις παρόμοιου ύφους.

Ενόσω ακούει, ο ακροατής είναι σε θέση να εξατομικεύει το «πρόγραμμα» βαθμολογώντας κάθε τραγούδι (μεταξύ τριών επιλογών: «δεν μου αρέσει», «μου αρέσει», «το λατρεύω»). Ο ακροατής δύναται να δημιουργεί όσους νέους σταθμούς επιθυμεί (μέσω της επιλογής «create new station»), να διαμορφώνει («edit station») τα playlists των ήδη υπαρχόντων προγραμμάτων (προσθέτοντας και αφαιρώντας καλλιτέχνες, προκρίνοντας συγκεκριμένα τραγούδια έναντι άλλων), καθώς και να τα βαφτίζει με δικής του έμπνευσης ονόματα.

Ο κάθε χρήστης στον Jango διατηρεί το δικό του προφίλ το οποίο έχει τη δυνατότητα να διανθίζει με πληροφορίες προσωπικού χαρακτήρα καθώς και φωτογραφίες. Σε αντίθεση με άλλες υπηρεσίες ωστόσο, η δικτύωση εδώ γίνεται με κριτήρια καθαρά μουσικά. Πιο συγκεκριμένα, ανάλογα με το τραγούδι που ακούγεται κάθε στιγμή, εναλλάσσονται στην οθόνη ως εικονίδια τα άλλα μέλη της Jango κοινότητας (οι επονομαζόμενοι «like-minds») στα γούστα των οποίων ταιριάζει αυτό περισσότερο, ενώ κάτω από τα εν λόγω εικονίδια φιγουράρουν τα τραγούδια που ακούνε οι συγκεκριμένοι χρήστες εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Κλικάροντας πάνω στα εν λόγω πρόσωπα, ο ακροατής αποκτά πρόσβαση στα προφίλ τους και συντονίζεται στους δικούς τους σταθ­μούς. Ο Jango επιτρέπει στους εγγεγραμμένους ακροατές του να αλληλεπιδρούν αναρτώντας σχόλια ο ένας στο προφίλ του άλλου και ανταλλάσσοντας e-mails, ευχαριστίες («thank you’s»), καθώς και λακωνικούς χαιρετισμούς με την ονομασία «shouts» (πρόκειται για κάτι ανάλογο των Facebook-ικών «pokes»).

Αρθρο του Γιώργου Σκαφιδά στο Έθνος

www.jango.com

Comments 0 σχόλια »

skonaki.jpgΜε τη βοήθεια ενός τρανζίστορ έγινε, πριν από 15 χρόνια, το πιο «προχωρημένο», για την εποχή του, περιστατικό αντιγραφής.

Εκείνη την εποχή είχαν ξεκινήσει να μεταδίδονται τα θέματα μέσω ραδιοφώνου και ο υποψήφιος, μαθητής σε Λύκειο της Θεσσαλονίκης, είχε κρύψει το ραδιοφωνάκι του μέσα στο πουκάμισό του. Κατά την απολογία του, βέβαια, ισχυρίστηκε πως το έκανε γιατί ήθελε να ακούσει μουσική.

Δέκα χρόνια μετά, μια μαθήτρια στη Μάνδρα πιάστηκε στις πανελλήνιες με πιο σύγχρονο σκονάκι: είχε προσπαθήσει να αντιγράψει με τη βοήθεια κινητού τηλεφώνου, ακουστικού και μικροφώνου.

Το πιο προηγμένο σκονάκι υψηλής τεχνολογίας ήταν ιδέα ενός 19χρονου. Στις πανελλήνιες του 2005 ο υποψήφιος, με τη βοήθεια ασύρματης κάμερας-στυλό, σκάναρε τα θέματα και τα έστελνε -μέσω κεραίας λήψεως σήματος με καλώδιο 30 μέτρων- στον φορητό υπολογιστή δύο φίλων του. Στόχος ήταν να λάβει τις λύσεις στο κινητό του τηλέφωνο. Ο διευθυντής του σχολείου, όμως, παρατήρησε το ύποπτο καλώδιο και το «κουβάρι της αντιγραφής» ξετυλίχτηκε πριν προλάβει να αντιγράψει.

Ελευθεροτυπία

Comments 0 σχόλια »

skon2.jpgΟσο η πιστή μεταφορά του βιβλίου στο γραπτό θα αποτελεί κριτήριο επιτυχίας τόσο οι εξεταζόμενοι θα προσβλέπουν στην ευεργετική του συνδρομή. Οι μαθητές του 21ου αιώνα έχουν προσπεράσει τις παραδοσιακές μεθόδους αντιγραφής. Τη θέση του τσαλακωμένου στη σφιχτή παλάμη σημειώματος έχουν πάρει προηγμένα σκάνερ και τεχνολογικά ευρήματα. Με υπομονή αρχαιολόγου σε ανασκαφή και μεράκι Κινέζου μάστορα, η μαθητιώσα νεολαία παίρνει διδακτορικό στη φαντασία και τη στρατηγική. Το τοπ-10 των δημοφιλέστερων σκονακίων

1 Το χαρτάκι

Η κλασική μέθοδος. Ολόκληρα βιβλία σε χειρόγραφες σμικρύνσεις κρύβονται στις κάλτσες, στις τσέπες, μέσα στην μπλούζα, κάτω από τη φούστα, στα μαλλιά του μπροστινού, στην τρύπα στον τοίχο.

2 Το «συνεργείο»

Οι υποψήφιοι έχουν μπει στην αίθουσα και έχουν ήδη πάρει τα θέματα. Ο συνεργός απ’ έξω καταφέρνει να τα μάθει, τα λύνει και αφήνει τις απαντήσεις στις τουαλέτες.

3 Το θρανίο

Ο παράδεισος του σκονακίου. Λίγα τετραγωνικά εκατοστά ελεύθερα φτάνουν για να γραφτεί ακόμα και ολόκληρο κεφάλαιο.

4 Δημοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι

Ο «δράστης» έχει γράψει το κείμενο στο μαγνητοφωνάκι και την ημέρα των εξετάσεων καλωδιώνεται, κρύβει το μαγνητοφωνάκι και ακούει την «απαγγελία».

5 Η «prison break» εκδοχή

Σκονάκια γραμμένα στο πόδι, από τον αστράγαλο μέχρι τη μέση της γάμπας, στον καρπό του χεριού, στο μπούστο, στον μηρό, ανάλογα με την έμπνευση.

6 Το κινητό

Οι λύσεις κυκλοφορούν μέσω SMS, είτε αποθηκεύονται στο σημειωματάριο του τηλεφώνου.

7 Η μέθοδος της πινέζας

Το σκονάκι, γραμμένο σε ένα στρογγυλό χαρτόνι, στερεώνεται κάτω από το θρανίο με πινέζα και εμφανίζεται κατά το δοκούν.

8 Η αόρατη γραφή

Με ένα στυλό από το οποίο έχει τελειώσει η μελάνη «ξεπατικώνεται» το κείμενο πάνω σε μια άσπρη κόλλα. Η πίεση που ασκείται στο χαρτί είναι τόση ώστε να μπορούν να διακρίνονται οι λέξεις. Την ώρα της εξέτασης, η κατάλευκη (και ξεπατικωμένη) σελίδα λειτουργεί ως «πρόχειρο».

9 Το σκονάκι «Κορπή»

Ενας μαθηματικός τύπος χαραγμένος στο θρανίο, ο αόριστος β’ του τάδε ρήματος σ’ ένα χαρτάκι, ο ορισμός της τραγωδίας πάνω στη γομολάστιχα. Ποιος δεν έχει κάνει σκονάκι, έστω μια φορά; Η αντιγραφή, άλλωστε, είναι σχεδόν συνώνυμο των εξετάσεων.

Από ένα μπουκαλάκι νερού αφαιρείται η ετικέτα και περνάει από σκάνερ υψηλής ανάλυσης. Μέσω του προγράμματος «photoshop» σβήνουν τα γράμματα που υπάρχουν πάνω στο μπουκάλι (τα συστατικά, τα τηλέφωνα εξυπηρέτησης, κλπ.) και αντικαθιστώνται από το κείμενο. Στη συνέχεια, η νέα ετικέτα εκτυπώνεται και τοποθετείται κανονικά πάνω στο μπουκαλάκι.

10 Για γκατζετάκηδες

Με λάστιχα και συρματάκια εφαρμόζεται ένα «συρταράκι» κάτω από το καντράν του ρολογιού, μέσα στο οποίο κρύβεται το σκονάκι. Οι λάτρεις της τεχνολογίας έχουν χρησιμοποιήσει από στυλό-σκάνερ μέχρι pc-pocket και bluetooth.

Ελευθεροτυπία

Μια που είναι η περίοδος των επιτηρήσεων, καλό είναι να ξέρετε τα νέα κόλπα…

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων