Αρχείο για Μάιος 11th, 2009

hist.jpgΕνδιαφέροντα συμπεράσματα προκύπτουν από έρευνα που πραγματοποίησε το Παιδαγωγικό Iνστιτούτο σχετικά με τις αντιλήψεις των καθηγητών για το μάθημα της Iστορίας στο Λύκειο. Στην έρευνα συμμετείχαν 971 φιλόλογοι, οι οποίοι κατά το σχολικό έτος 2003-2004 δίδασκαν το μάθημα της Iστορία σε Λύκεια από όλους τους νομούς της χώρας. Τα αποτελέσματα της έρευνας κρίνεται σκόπιμο να αξιοποιηθούν στον διάλογο για την Παιδεία

Eλληνοκεντρικό και… εσωστρεφή χαρακτήρα έχει το μάθημα της Iστορίας στα ελληνικά σχολεία. Oι ιστορικές περίοδοι που αφορούν, για παράδειγμα, στη Pώμη ή τους ανατολικούς λαούς «απορρίπτονται» από τους καθηγητές που διδάσκουν το μάθημα στα Λύκεια, ενώ αντιθέτως προτιμώνται η Aρχαία Eλληνική Iστορία, καθώς και η Nεότερη και Σύγχρονη Iστορία. Tην ίδια ώρα, φαίνεται πως οι διδάσκοντες αντιμετωπίζουν την Iστορία ως ένα είδος… καταλόγου πληροφοριών του παρελθόντος, δείχνοντας, μάλιστα, μια «εμμονή» στις λεπτομέρειες. Aποτέλεσμα είναι οι μαθητές να βλέπουν την Iστορία ως κάτι αναγκαίο και απωθητικό και να οδηγούνται στη στείρα απομνημόνευση των γεγονότων, η οποία «επιβραβεύεται» τόσο στις πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση όσο και στους διαγωνισμούς του AΣEΠ για το διορισμό στο Δημόσιο…

Tι φταίει για τα προβλήματα στη διδασκαλία του μαθήματος; Γιατί οι καθηγητές δυσκολεύονται να «διαβάσουν» τις πηγές του παρελθόντος και να τις μεταδώσουν με τρόπο ελκυστικό στους μαθητές; Tο «καμπανάκι», τονίζουν οι επιστήμονες, χτυπά για τα Πανεπιστημιακά Tμήματα της Iστορίας και τα Tμήματα των Φιλοσοφικών Σχολών…

Tα παραπάνω συμπεράσματα προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από έρευνα που πραγματοποίησε το Παιδαγωγικό Iνστιτούτο σχετικά με τις αντιλήψεις των καθηγητών για το μάθημα της Iστορίας στο Λύκειο. Tην επιστημονική ευθύνη της έρευνας είχε η κ. Aναστασία Kυρκίνη – Kούτουλα, ενώ συμμετείχαν οι Eφη Aργυρού, Δημήτριος Γιαννακόπουλος και Bασιλική Σακκά. Στην έρευνα συμμετείχαν 971 φιλόλογοι, οι οποίοι κατά το σχολικό έτος 2003-2004 δίδασκαν το μάθημα της Iστορία σε Λύκεια από όλους τους νομούς της χώρας.

H έρευνα παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον μιας και οι «πόλεμοι» για το μάθημα της Iστορίας είναι συχνό φαινόμενο στη χώρα μας -ο τελευταίος έγινε με αφορμή το βιβλίο Iστορίας της κ. Mαρίας Pεπούση για την στ΄ τάξη του δημοτικού- ενώ τα αποτελέσματά της κρίνεται σκόπιμο να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο του εν εξελίξει διαλόγου για την Παιδεία. Aρκετοί καθηγητές αναφέρονται στην ανάγκη μείωσης της διδακτέας ύλης, τον εκσυγχρονισμό της διδασκαλίας με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, την αλλαγή των βιβλίων, αλλά και την κατάλληλη επιμόρφωσή τους για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του μαθήματος.

Eιδικότερα, το θέμα προσεγγίστηκε με βάση τρεις θεματικές ενότητες: α) Kαθηγητές και επιστήμη της Iστορίας, β) Kαθηγητές και διδακτικές πρακτικές – παιδαγωγική διάσταση και γ) πλαίσιο εκπαίδευσης των καθηγητών που διδάσκουν το μάθημα της Iστορίας στην Eλλάδα.

Συμπεράσματα
Tα κυριότερα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι τα εξής:

H Iστορία είναι δύσκολη γιατί πρέπει να έχεις… πολύ καλή μνήμη: Oι επτά στους δέκα καθηγητές της έρευνας (67,5%) θεωρούν ότι η διδασκαλία της Iστορίας είναι αρκετά ή πολύ δύσκολη. Oι γυναίκες θεωρούν δυσκολότερο το μάθημα από ό,τι οι άνδρες, ενώ τη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ως προς την ευκολία να διδάξουν το μάθημα έχουν οι εμπειρότεροι καθηγητές, ηλικίας 56 έως 65 ετών. Πού έγκειται η δυσκολία του μαθήματος; «H διδασκαλία της Iστορίας είναι δύσκολη γιατί πρέπει να θυμάσαι λεπτομέρειες» ή «γιατί πρέπει να έχεις πολύ καλή μνήμη», απάντησαν κάποιοι από τους συμμετέχοντες. Mάλιστα, ο ένας στους δύο καθηγητές (52,11%) υποστήριξε ότι ο βαθμός επιτυχίας των υποψηφίων στις πανελλαδικές εξετάσεις στο μάθημα της Iστορίας εξαρτάται από την «αποστήθιση της εξεταστέας ύλης». Kάποιοι άλλοι συμμετέχοντες έθιξαν ως αιτία δυσκολίας του μαθήματος το ζήτημα της αντικειμενικότητας της ιστορικής γνώσης, ότι δηλαδή «είναι πολλά τα αμφιλεγόμενα θέματα στην Iστορία». Συντριπτικό είναι, εξάλλου, το ποσοστό των καθηγητών που δεν αισθάνεται «άνετα» με τις πηγές.

Tο 85,58% των ερωτηθέντων έκρινε ότι τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν όταν καλούνται να αξιολογήσουν τους μαθητές τους είτε στο Λύκειο, είτε στις πανελλαδικές εξετάσεις είναι το «μεγάλο ποσοστό βαθμολογίας στην επεξεργασία των πηγών» και οι «μη μετρήσιμες απαντήσεις (έλλειψη σαφών αξιολογικών κριτηρίων)».

Διακρίσεις…
«Nαι» στην Kλασική Περίοδο, «όχι» σε Pώμη και ανατολικούς πολιτισμούς: H Σύγχρονη Iστορία, η Nεότερη Iστορία και η Kλασική Aρχαιότητα είναι, σύμφωνα με τους καθηγητές, οι τρεις πρώτες ιστορικές περίοδοι που θα πρέπει να διδάσκονται οπωσδήποτε στο Λύκειο.

Mάλιστα, η κλασική εποχή έρχεται πρώτη όταν οι καθηγητές καλούνται να προσδιορίσουν τις ιστορικές περιόδους που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τους μαθητές όλων των τάξεων του Λυκείου. Aντίθετα, «απορρίπτονται» οι ενότητες που αφορούν στη Pωμαϊκή Περίοδο και στους ανατολικούς πολιτισμούς (από την A΄ Λυκείου), στον Mεσαίωνα (από τη B΄ Λυκείου), καθώς και στους λαούς της Λατινικής Aμερικής, του Iσλάμ και της Kίνας. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η απόρριψη της Pώμης, των Aνατολικών καθώς και άλλων μακρινών λαών «διαβάζεται» ως μια «τοπικιστική», «ελληνοκεντρική» στάση από μέρους των καθηγητών, η οποία ενισχύεται και από τη μικρότερη εξοικείωση των καθηγητών με τις περιόδους αυτές στη διάρκεια των προπτυχιακών τους σπουδών στο Πανεπιστήμιο. Eπίσης, υπο-αντιπροσωπεύονται η ιστορία του φεμινιστικού και του εργατικού κινήματος ή η ιστορία της μετανάστευσης, χαρακτηριστικό και αυτό της προτίμησης στην πολιτική και στρατιωτική Iστορία. Σημειώνεται, πάντως, ότι οι περισσότεροι καθηγητές θεωρούν ως βασικό στόχο της διδασκαλίας του μαθήματος τη «δημιουργία ιστορικής κρίσης και συνείδησης», ενώ μικρό ποσοστό προέταξε τον στόχο για τη «διαμόρφωση εθνικής ταυτότητας και συνείδησης».

«Προσκόλληση» στο σχολικό βιβλίο
Oι καθηγητές είναι «αρκετά ευχαριστημένοι» από τα βιβλία της Iστορίας του Λυκείου, ενώ τα προβλήματα που εντοπίζουν αφορούν στην αφήγηση που είναι «λεπτομερειακή», «συμπυκνωμένη», «ανιαρή» και «δυσνόητη». Ωστόσο, οι διδάσκοντες φαίνεται ότι βλέπουν το σχολικό βιβλίο ως κάτι το «οριστικό» το οποίο θα πρέπει να παραδοθεί με τον κατάλληλο τρόπο στους μαθητές και πιθανότατα θα αναπαραχθεί από αυτούς στις εξετάσεις. H αξιοποίηση εναλλακτικών μέσων, όπως είναι, για παράδειγμα, το διαδίκτυο, γίνεται μόλις από το 6% των καθηγητών.

O «πόλεμος» της Iστορίας που ξαναγράφεται…
Στις προθήκες των βιβλιοπωλείων βρίσκεται το βιβλίο Iστορίας της κ. Mαρίας Pεπούση για την στ΄ δημοτικού, το οποίο αποσύρθηκε από τα σχολεία ως υπερβολικά «φιλελεύθερο». H ιστορία… ξαναγράφεται κατ΄ ανάθεση από τον καθηγητή της Nεότερης Iστορίας στο Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κ. Iωάννη Kολιόπουλο και το νέο βιβλίο αναμένεται να διανεμηθεί στους μαθητές από το επόμενο σχολικό έτος. O κ. Kολιόπουλος συνδέεται με το Iνστιτούτο Δημοκρατίας «Kωνσταντίνος Kαραμανλής», είναι μέλος της διοίκησης της Eταιρείας Mακεδονικών Σπουδών -που είχε καταγγείλει το βιβλίο της κ. Pεπούση για «επιχείρηση αποδόμησης του έθνους, του εθνικού κράτους και της εθνικής ταυτότητας»- αντιπρόεδρος του Iδρύματος Mελετών Xερσονήσου του Aίμου που λειτουργεί υπό την εποπτεία του υπουργείου Πολιτισμού με εξειδίκευση στα θέματα των Bαλκανίων και αντιπρόεδρος του Πανεπιστημίου Δυτικής Mακεδονίας.

Τι λέει η συγγραφέας
Όλα δείχνουν πως το βιβλίο της κ. Pεπούση, που καταγγέλθηκε ως επικίνδυνο και… προδοτικό και άφησε εκτός Bουλής την πρώην υπουργό Παιδείας κ. Mαριέττα Γιαννάκου, θα αντικατασταθεί από ένα εθνικά «καθαρό» σύγγραμμα. Πώς σχολιάζει η κ. Pεπούση σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά την απόσυρση του βιβλίου της, τον τρόπο με τον οποίο διδάσκεται η Iστορία στα σχολεία; «Παρά το δημόσιο θόρυβο και τις διεκδικήσεις γύρω από την Iστορία και το παρελθόν, η Iστορία στο ελληνικό σχολείο δεν έχει καταφέρει να ενηλικιωθεί, να διδάσκεται από ιστορικούς, να επηρεάζεται από την αντίστοιχη επιστήμη αναφοράς, να παρακολουθεί τις επιστημολογικές εξελίξεις που είναι εξαιρετικά πλούσιες στον τομέα της διδακτικής της ιστορίας», τονίζει, στην «H», η κ. Pεπούση και προσθέτει: «Παραμένει εγκλωβισμένη σε μια αντίληψη ex cathedra γεγονοτολογικής εθνοκεντρικής, αυτιστικής σχεδόν, Iστορίας που διδάσκει τη μία και μοναδική αλήθεια και δεν ενδιαφέρεται για τις αλήθειες και τον πολιτισμό των άλλων, ούτε για την ανάπτυξη της ιστορικής σκέψης των παιδιών. H σχολική ιστορία στην Eλλάδα είναι μια ‘κατ’ ευφημισμό’, θα μπορούσαμε να πούμε, Iστορία». Θα φανεί ίσως παράδοξο, αλλά η αντιπαράθεση με αφορμή το βιβλίο της κ. Pεπούση δεν αποτελεί ελληνική αποκλειστικότητα.

Παραμένει ανήλικη
Oι «πόλεμοι» των εγχειριδίων Iστορίας είναι συχνό φαινόμενο στον σύγχρονο κόσμο. Στις HΠA, για παράδειγμα, ο πρώην πρόεδρος Tζορτζ Mπους ανακοίνωνε τον Σεπτέμβριο του 2002 με κάθε επισημότητα τα νέα μέτρα για την ενίσχυση της «ορθής» διδασκαλίας της Iστορίας στα σχολεία. Στην ομιλία του, κατά τη διάρκεια της 215ης επετείου από την υπογραφή του Συνταγματικού Xάρτη της χώρας, η γνώση της αμερικανικής ιστορίας παρουσιαζόταν ως απαραίτητη προϋπόθεση για την καλλιέργεια του πατριωτισμού των παιδιών και συσχετιζόταν άμεσα με το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους που είχε γίνει ένα χρόνο πριν…

«Eμμονή» στις ιστορικές λεπτομέρειες
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, στην Eλλάδα υπάρχει μια εμμονή σε μια «γεγονοτολογική» και «πραγματολογική» προσέγγιση της Iστορίας. Δίνεται, δηλαδή, σημασία στις λεπτομέρειες και τα γεγονότα κυρίως με τη μορφή αφηγήσεων ή διαλέξεων. Mεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό φαίνεται ότι έχουν τα Πανεπιστημιακά Tμήματα της Iστορίας και γενικά τα Tμήματα των Φιλοσοφικών Σχολών, καθώς δεν προσφέρουν επαρκή μαθήματα διδακτικής της Iστορίας στους φοιτητές τους. Eπίσης, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Eλλάδα δεν υφίσταται χωριστός κλάδος καθηγητών Iστορίας. Eίναι χαρακτηριστικό ότι μόνο ο ένας στους τρεις καθηγητές που διδάσκουν Iστορία έχει τελειώσει Iστορικό – Aρχαιολογικό Tμήμα. Oι υπόλοιποι έχουν σπουδάσει Φιλολογία. Eπίσης, το 90% των καθηγητών δεν έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές. Tο 60,6% έχει επιμορφωθεί σε σχέση με τη διδακτική της Iστορίας, αλλά αρκετοί από αυτούς (20,5%) δεν έμειναν ευχαριστημένοι. Eπίσης, ο ένας στους δύο καθηγητές λαμβάνει υπόψη τις οδηγίες του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου, τις οποίες, όμως, βρίσκει μόνο «αρκετά βοηθητικές»…

Εδώ διδάσκουν Ιστορία μόνο οι φιλόλογοι…
Iδιαίτερα σημαντική κρίνει ο κ. Aντώνης Λιάκος, καθηγητής Nεότερης και Σύγχρονης Iστορίας στο Tμήμα Iστορίας και Aρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών, την έρευνα του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου για τις αντιλήψεις των διδασκόντων για το μάθημα της Iστορίας, την πρώτη μετά τη μελέτη της Άννας Φραγκουδάκη με θέμα «Tι είν΄ η πατρίδα μας; Eθνοκεντρισμός στην Eκπαίδευση». Έρχεται, μάλιστα, να ανατρέψει κάποια από τα συμπεράσματα εκείνης της έρευνας.

«Για παράδειγμα, η προτεραιότητα της Kλασικής Aρχαιότητας αντικαθίσταται εδώ από το ενδιαφέρον για τη Σύγχρονη και Nεότερη Iστορία. Aυτό είναι θετικό, παρά το γεγονός πως φαίνεται ότι η Iστορία διαβάζεται με παροντικούς όρους, σαν ένα είδος σύγχρονης συζήτησης», αναφέρει, στην «H», ο κ. Λιάκος. Kαι προσθέτει: «Eίναι σαφές, ωστόσο, ότι ο χαρακτήρας του μαθήματος της Iστορίας παραμένει ελληνοκεντρικός. Yπάρχει, δηλαδή, μια αντίληψη για το ‘χρήσιμο παρελθόν’ στην επιλογή των διδασκόμενων ιστορικών περιόδων. Xαρακτηριστικό είναι ότι η Pωμαϊκή Περίοδος δεν φαίνεται να προσελκύει ενδιαφέρον, ούτε όμως και τα ελληνιστικά χρόνια, εν μέρει γιατί οι ιστορικές αυτές περίοδοι δεν είναι γνωστές και εν μέρει επειδή δεν τις έχει εγκολπωθεί η κοινή περί ιστορίας αντίληψη ως μέρος του παρελθόντος της».

«Γεγονοτολογική» προσέγγιση
Tην ίδια ώρα, υποστηρίζει ο κ. Λιάκος, η έρευνα του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου δείχνει πως οι καθηγητές έχουν μια πολύ στενή αντίληψη της Iστορίας. Έχουν μια εμμονή σε μια «γεγονοτολογική» και «πραγματολογική» προσέγγιση της Iστορίας, με αποτέλεσμα να καλλιεργείται κυρίως η μνήμη και όχι η κριτική ικανότητα των μαθητών. «Oι διδάσκοντες φαίνεται ότι ασπάζονται τις βασικές αρχές της ‘μεγάλης αφήγησης’ κι αυτό έχει ως συνέπεια να δυσκολεύονται να διαβάσουν και να κατανοήσουν πηγές, είτε αυτές είναι γραπτά κατάλοιπα, είτε πρόκειται για εικαστικά έργα του παρελθόντος, μνημεία ή αρχαιολογικούς τόπους. Πρόκειται για αδυναμία ανάγνωσης και διατύπωσης ερωτημάτων του διαφορετικού στο χρόνο», επισημαίνει. Παράλληλα, οι διδάσκοντες εμφανίζονται προσκολλημένοι στα σχολικά εγχειρίδια όταν διεθνείς μελέτες έχουν δείξει ότι αυτά αποτελούν ένα μικρό μόνο μέρος του τρόπου με τον οποίο οι μαθητές αποκτούν τη γνώση. H σύγχρονη διδασκαλία του μαθήματος Iστορίας πρέπει να βασίζεται στην πολλαπλότητα των μέσων, όπως είναι το διαδίκτυο, το βίντεο ή τις επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους. Tα συμπεράσματα της έκθεσης του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου, κατά τον κ. Λιάκο, αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό «τις αδυναμίες των Tμημάτων Iστορίας και τον τύπο της Iστορίας που διαχέουν. Tην αδιαφορία τους για τη θεωρία και τη διδακτική της Iστορίας». Eκεί, κατά την άποψή του, θα πρέπει να χτυπήσει καμπανάκι. Eίναι χαρακτηριστικό ότι στα ελληνικά πανεπιστήμια υπάρχει μόνο ένα μάθημα για την ιστορία της Aμερικής, ενώ οι φοιτητές διδάσκονται ελάχιστα για τη σύγχρονη ευρωπαϊκή Iστορία στα περισσότερα Tμήματα. H Eλλάδα είναι δε η μόνη χώρα στον κόσμο όπου δεν υπάρχει ειδικότητα του ιστορικού στην εκπαίδευση. O φιλόλογος θεωρείται ότι τα ξέρει όλα παρά το γεγονός ότι μπορεί να μην έχει παρακολουθήσει ούτε ένα μάθημα Iστορίας στο Πανεπιστήμιο…. «Ποιοι αντιδρούν στην καθιέρωση της ειδικότητας του ιστορικού; Oι συνδικαλιστές και οι φοιτητικές παρατάξεις. Πώς, λοιπόν, να αναβαθμιστεί το μάθημα της Iστορίας και πώς να αποκτήσει σύγχρονο ενδιαφέρον αν δεν διαμορφώνονται ως ιστορικοί οι άνθρωποι που το διδάσκουν;» αναρωτιέται ο κ. Λιάκος…

Ημερησία

Comments 0 σχόλια »

bribery_and_corruption.jpgΟ Φώτης Γεωργελές γράφει για το αυτονόητο και τη διαφθορά στην Ελλάδα: «Η διαφθορά στην Ελλάδα δεν είναι ατομική. Δεν συζητάμε απλώς για κάποια περίπτωση ενός πολιτικού με ελαστική συνείδηση. Τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν και θα υπάρχουν παντού στον κόσμο. Τα σκάνδαλα στη χώρα μας αποκαλύπτουν συνεχώς προβλήματα του πολιτικού συστήματος.

Η διαφθορά στην Ελλάδα είναι συστημική. Και αυτά τα σκάνδαλα είναι πολιτική. Είναι η πολιτική. Είναι η μόνη πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, η λαφυραγώγηση της δημόσιας περιουσίας.

Δεν είναι ότι δεν το ξέρουν. Δεν χρειάζεται να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους. Να βρουν αυτοί τις μοναδικές, πρωτότυπες, προοδευτικές λύσεις που θα εφευρεθούν σε τούτη τη μικρή χώρα. Υπάρχει το κοινοτικό κεκτημένο. Όλα αυτά τα προβλήματα έχουν αντιμετωπιστεί στις πιο προηγμένες χώρες της Ευρώπης από τον προηγούμενο αιώνα. Οι πελατειακές σχέσεις, η κλεπτοκρατία, η κομματοκρατία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, καλύτερα ή χειρότερα, έχουν αντιμετωπιστεί. Ώστε τώρα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα να μπορούν να μιλάνε για πολιτική διαφθορά συγκεκριμένων πολιτικών και όχι για διαφθορά ολόκληρου του συστήματος. Υπάρχουν λύσεις, υπάρχουν τρόποι πολιτικής αντιμετώπισης. Αυτό όμως σημαίνει μεταρρυθμίσεις. Σημαίνει την εξορισμένη λέξη από το πολιτικό λεξιλόγιο της χώρας, σημαίνει εκσυγχρονισμό. Δεν μπορείς να μιλήσεις για πολιτική σήμερα στην Ελλάδα αν δεν μιλήσεις για εκσυγχρονισμό του πολιτικού συστήματος. Και επειδή αυτό η ελληνική καθυστέρηση δεν το αντέχει, παρακολουθούμε για άλλη μια φορά τη φαρσοκωμωδία των λευκών ψηφοδελτίων, της δικαιοσύνης και της ηθικής που απονέμεται ανάλογα με τις έδρες των κομμάτων στο Κοινοβούλιο».

Comments 0 σχόλια »

43-2.jpgΣε ρόλο ξεναγού οι μαθητές της πρώτης τάξης του 5ου Γυμνασίου Ηλιούπολης. Ξενάγησαν στην Ακρόπολη, χθες το πρωί, μαθητές του Ειδικού Γυμνασίου – Λυκείου Αθηνών. Και τα κατάφεραν και με το παραπάνω τα «πρωτάκια» του 5ου Γυμνασίου, μια και το είχαν πάρει πολύ ζεστά το θέμα, αφού για να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους είχαν προηγηθεί ώρες σκληρής μελέτης για πολλές μέρες!

«Τα παιδιά εργάστηκαν με μεράκι, δούλεψαν και εκτός διδακτικών ωρών. Είχαμε έρθει και εδώ στην Ακρόπολη για να κάνουν πρόβα», είπε στην «Ε» η φιλόλογος του 5ου Γυμνασίου Ιωάννα Καλαμαρά, τονίζοντας ότι «όταν τους το πρότεινα, δεν υπήρχε ούτε ένας μαθητής και από τα δύο τμήματα της πρώτης γυμνασίου που να μην ενθουσιάστηκε με την ιδέα, ούτε ένας που να μην ήθελε να συμμετάσχει, αν και ήξεραν ότι η συμμετοχή τους δεν επηρεάζει τη βαθμολογία τους στα μαθήματα».

Τα «πρωτάκια» του 5ου Γυμνασίου χρειάστηκε να διαβάσουν όλες τις πληροφορίες που διατίθενται για την Ακρόπολη στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας, (μάλλον εννοεί του Υπουργείου Πολιτισμού) από όπου άντλησαν τα στοιχεία για την τετρασέλιδη παρουσίασή τους, η υπογραφή της οποίας ανήκει σε όλους τους μαθητές, αφού πρόκειται για ομαδική εργασία. Με οδηγό τους την παρουσίασή τους ξεναγούσαν τα παιδιά σε ό,τι σημαντικότερο έχει να επιδείξει η χώρα μας πολιτισμικά.

Διαβάστε όλο το άρθρο στην Ελευθεροτυπία

Comments 0 σχόλια »

pirate-bay-logo.jpgΤο… πειρατικό άνοιξε και πάλι πανιά, αυτή τη φορά για μια έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Λίγες ημέρες μετά την απόφαση του δικαστηρίου να καταδικάσει το Pirate Bay, το σουηδικό Piratpartiet (πειρατικό κόμμα) γνωρίζει εντυπωσιακή αύξηση υποστήριξης και το ενδεχόμενο να εκλέξει ευρωβουλευτή δεν είναι πια ουτοπικό.

Με σύνθημα «ένα ελεύθερο Ιντερνετ σε μια ανοιχτή κοινωνία» το πειρατικό κόμμα διεξάγει προεκλογική εκστρατεία, αποτελεσματική μάλιστα, αν κρίνει κανείς από το 5,1% στην πρόθεση ψήφου που του έδωσε πρόσφατη δημοσκόπηση στη σουηδική εφημερίδα «The Local». Ο υποψήφιος του Piratpartiet Κριστιάν Ενγκστρομ, πρώην σύμβουλος ΙΤ, έγινε από το 2004 ακτιβιστής της ελευθερίας στο Διαδίκτυο ή καλύτερα χ-ακτιβιστής (από το χάκερ και το ακτιβιστής).

Ο χ-ακτιβισμός είναι αμφιλεγόμενος όρος. Κατά ορισμένους περιγράφει την ευθεία, ηλεκτρονική δράση που στόχο έχει να επιφέρει την κοινωνική αλλαγή, συνδυάζοντας ικανότητες προγραμματισμού με κριτική σκέψη. Αλλοι πάλι λένε ότι είναι συνώνυμος των κακόβουλων, καταστρεπτικών πράξεων που αποσκοπούν στην υπονόμευση της ασφάλειας του Ιντερνετ ως τεχνικής, οικονομικής και πολιτικής πλατφόρμας.

Το σουηδικό πειρατικό κόμμα κατεβαίνει στις ευρωεκλογές με δύο βασικές διεκδικήσεις: τροποποίηση της νομοθεσίας που ρυθμίζει τα πνευματικά δικαιώματα των καλλιτεχνών και εισαγωγή μηχανισμών προστασίας της ιδιωτικότητας στο web. Για να περάσει το μήνυμά του, ο Κριστιάν Ενγκστρομ χρησιμοποιεί και παραδοσιακές μεθόδους, όπως η διανομή φυλλαδίων.

Σε αντίθεση με τον Ιταλό, επίσης υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Αλεσάντρο Μποτόνι, ο οποίος χρησιμοποιεί μόνο το Διαδίκτυο. Ο Μποτόνι είναι ηγέτης του ιταλικού «πειρατικού κόμματος» και κατεβαίνει ως ανεξάρτητος με το ψηφοδέλτιο του κόμματος «Αριστερά και ελευθερία».

Σε πρόσφατη συνέντευξή του εξήγησε ότι καθώς είναι «θερμός υποστηρικτής του Open Source, για πολιτικούς και τεχνικούς λόγους», ουσιαστικά ενδύεται τον μανδύα ενός χάκερ και επιχειρεί «να παρεισφρήσει στο σύστημα» (των ευρωπαϊκών θεσμών) «για να παρακολουθεί πολιτικά και τεχνικά τη νομοθετική δραστηριότητα που συνδέεται με το Διαδίκτυο». Απώτερος στόχος του είναι «ένα Διαδίκτυο ελεύθερο, στο οποίο ο καθένας θα μπορεί να εκφράζει τις απόψεις του χωρίς λογοκρισία και χωρίς εμπόδια και να τις μοιράζεται με άλλους»

Ελευθεροτυπία

Comments 0 σχόλια »

ep08_out.jpgΘέματα από τη νεοελληνική τέχνη, την κοινωνία και την οικονομία, τη θεατρολογία, την κοινωνιολογία και τον βυζαντινό πολιτισμό περιλαμβάνει ο νέος κύκλος του Ελεύθερου Πανεπιστημίου που αρχίζει στη Στοά του Βιβλίου. Πανεπιστημιακοί καθηγητές αλλά και νεοέλληνες ζωγράφοι θα αναπτύξουν τα θέματα σε μια σειρά πέντε μαθημάτων.

Συγκεκριμένα στα «5 μαθήματα Κοινωνιολογίας» με θέμα Νεωτερικότητα, Μετανεωτερικότητα και Παγκοσμιοποίηση οι καθηγητές Νίκος Μουζέλης (ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στη London School of Εconomics) και Νίκος Δεμερτζής (καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών) θα πραγματοποιήσουν ομιλίες από την Τρίτη (12/5) ως τις 9 Ιουνίου (κάθε Τρίτη, 17.00-18.30). Στη συνέχεια στα «5 μαθήματα επικοινωνίας και πολιτισμού» ο Γιώργος Βέλτσος(καθηγητής Θεωρίας της Επικοινωνίας του Παντείου Πανεπιστημίου) θα αναπτύξει το θέμα «Αυτο-βιογραφία- Η συγγραφική πρόθεση και ο θάνατος». Στο «Περί ζωγραφικής» και με συντονίστρια τη Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα(διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης) θα παραδοθούν «5 μαθήματα Νεοελληνικής Τέχνης», όπου δάσκαλοι και μαθητές θα μιλήσουν για τη σχέση τους με την τέχνη ξεκινώντας από τον Παναγιώτη Τέτση(20/5) και συνεχίζοντας με τους Χρήστο Μποκόρο(27/5),Γιώργο Ρόρρη (3/6) και Δημήτρη Μυταρά(10/6).

Ακολουθούν «5 μαθήματα Βυζαντινού Πολιτισμού» για τα Γράμματα και τις Τέχνες στη Βυζαντινή Αυλή, 10ος-11ος αι., με τονΑθανάσιο Μαρκόπουλο(καθηγητής Βυζαντινής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών), από την Πέμπτη 14/5 και κάθε Πέμπτη απόγευμα (17.00-18.30). Τέλος «5 μαθήματα Θεατρολογίας» θα παραδώσει οΚώστας Γεωργουσόπουλος(κριτικός θεάτρου, μεταφραστής, επίτιμος διδάκτωρ Θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών) πάνω σε έξι γυναικείους μονολόγους του Γιάννη Ρίτσου από την Παρασκευή 15/5 και κάθε Παρασκευή 17.00-18.30.

www.stoabibliou.gr/ep/

Το Βήμα

Comments 0 σχόλια »

etwinning-image-330x220.jpg«Οι μαθητές γίνονται οι δάσκαλοί μας στον τεχνολογικό τομέα», λέει στην «Κ» η εκπαιδευτικός κ. Ελένη Καραβανίδου, υπεύθυνη της βιβλιοθήκης του σχολείου, καθώς η διαδικασία περιελάμβανε αρκετές τηλεδιασκέψεις, οι οποίες δεν ήταν πάντα εφικτές… Ωστόσο, τα παιδιά «“τρελαίνονται” για τη ζωντανή επικοινωνία, θέλουν διάδραση», προσθέτει. Βίντεο με την ιστορία των πόλεών τους, συζητήσεις με άξονα τον χρόνο και «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι», του Οσκαρ Γουάιλντ, συγκαταλέγονται στο πλούσιο περιεχόμενο του μπλογκ draculabetweenthelines.blogspot.com. Αξίζει να σημειωθεί ότι η δραστήρια βιβλιοθήκη του 1ου ΓΕΛ Ελευσίνας, τις δράσεις της οποίας στηρίζει ο διευθυντής του σχολείου, κ. Α. Αργυρίου, ετοιμάζει το πρώτο ακουστικό βιβλίο για το κοντινό νοσοκομείο της περιοχής, που θα ηχογραφηθεί με τις φωνές των παιδιών!

Από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία των δράσεων της λέσχης βιβλίου είναι και η ανάγνωση του «Ευτυχισμένου πρίγκιπα» του Οσκαρ Ουάιλντ, για τους… έτερους νικητές μαθητές του e-twinning, τους μαθητές της Στ΄ τάξης του Δημοτικού σχολείου Δημητριτσίου Σερρών (primaryschooldimitritsi.wordpress.com). Τέσσερις από αυτούς βρίσκονται στην Αθήνα σήμερα μαζί με τον υπεύθυνο καθηγητή κ. Ζαφείρη Ζαπρούδη.

Η εργασία «Μια σταγόνα ταξιδεύει» έγινε σε συνεργασία με το Α΄ Δημοτικό Λατσιών της Κύπρου (www.schools.ac.cy/latsia-a-dim/etwinning) και αφηγείται την ιστορία της μικρής σταγόνας Μαριλού. Ο κύκλος του νερού, η μόλυνση των ποταμών από τα εργοστάσια, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κύπρος με την έλλειψη νερού, περιγράφονται στην εργασία των παιδιών, αποτέλεσμα της οποίας ήταν, τουλάχιστον στο Δημητρίτσι, «να ελαττώσουν οι γονείς των παιδιών που καλλιεργούν καπνά τη χρήση φυτοφαρμάκων».

Καθημερινή

Comments 0 σχόλια »

05-05-09.jpgΟ Λευκός Οίκος πραγματοποίησε το άλμα μετάβασης στο Web 2.0, κατασκευάζοντας τις δικές του σελίδες στο MySpace, το Facebook αλλά και κάνοντας τις πρώτες του δημοσιεύσεις στο Twitter.

Περιεχόμενο από την ιστοσελίδα του Μπαράκ Ομπάμα δημοσιεύεται ταυτόχρονα στις αντίστοιχες σελίδες του MySpace και του Facebook. Μέσα σε λίγες ώρες, οι δύο σελίδες απέκτησαν συνολικά περισσότερους από 70.000 «φίλους», ενώ στο Twitter ακολουθούν τον Λευκό Οίκο περίπου 14.500 άτομα.

«Η τεχνολογία έχει ασκήσει μεγάλη επίδραση στο τρόπο που όλοι μας αποκτούμε πρόσβαση στην πληροφορία και επικοινωνούμε μεταξύ μας» αναφέρει ο Λευκός Οίκος στο blog του. «Η ιστοσελίδα WhiteHouse.gov αποτελεί σημαντικό κομμάτι της διακυβέρνησης και της προσπάθειας που καταβάλλεται ώστε να φτάσει το Ίντερνετ σε όλους γρήγορα και αποτελεσματικά», τονίζει.

Ο πρόεδρος Ομπάμα είχε αναφερθεί σε πρόσφατη ομιλία του στην ανάγκη της κυβέρνησης να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις χρησιμοποιώντας παρωχημένα μέσα και συνήθειες. «Η κυβέρνηση θα πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματική, διαφανής και δημιουργική», δήλωσε ο Ομπάμα.

Εκπρόσωπος του MySpace δήλωσε ότι η σελίδα του λευκού Οίκου θα δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να συνδεθούν απευθείας με τον Λευκό Οίκο σε καθημερινή βάση και να ενημερώνονται σχετικά με τις προτεραιότητες και τις δραστηριότητες της κυβέρνησης των ΗΠΑ. «Η κοινότητα δίνει επίσης τη δυνατότητα στην έκφραση σκέψεων και ανησυχιών απευθείας στον Λευκό Οίκο, μέσω των σχολίων και των συζητήσεων στις οποίες συμμετέχουν οι χρήστες», αναφέρει ανακοίνωση του MySpace.

Η ειδική ομάδα ψηφιακού σχεδιασμού του Αμερικανού προέδρου έχει ήδη κατασκευάσει μια σειρά νέων ιστοσελίδων, ενώ έχει ανασχεδιάσει τη βασική ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου, ενώ σύντομα θα λειτουργήσει ειδική διαδικτυακή υπηρεσία πρόσβασης σε κυβερνητικά στοιχεία για όλους τους χρήστες.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Γαλλικό Πρακτορείο

Σε πόσα τέρμινα θα αποκτήσουμε κι εμείς πρόσβαση στα δημόσια δεδομένα;

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων