Οι απόκριες επιτέλους έφτασαν και τα πρωτάκια ασχολήθηκαν, με ξεχωριστό τρόπο, με τον Αρλεκίνο. Όχι όμως με έναν συνηθισμένο αρλεκίνο, αλλά με τον πίνακα του Χουάν Μιρό “το καρναβάλι του Αρλεκίνου”.
Αφού μιλήσαμε και επεξεργαστήκαμε τον πίνακα, μάθαμε λίγα πράγματα για τον Μιρό και μετά προσπαθήσουμε να τον αντιγράψουμε και να τον ζωγραφίσουμε κι εμείς. Τα αποτελέσματα ήταν καταπληκτικά!
Ακολούθησε η μάσκα του αρλεκίνου και τότε μας ήρθε η ιδέα να ντυθούμε κι εμείς αρλεκίνοι. Πήραμε πολύχρωμες χαρτοσακούλες, τις κόλλες μας και τα ψαλίδια μας και φτιάξαμε υπέροχα καπέλα!
Σειρά είχε η πολύχρωμη στολή του αρλεκίνου και η τάξη μας γέμισε ρόμβους και τεράστιους φιόγκους!
Τα πρωτάκια εργάστηκαν με πάθος και όρεξη και να τι έφτιαξαν!
Κουρασμένοι από την προσπάθεια τσιμπήσαμε λίγο χαλβά (προσφορά για όλους τους μαθητές του σχολείου μας από γνωστή επιχείρηση της πόλης μας – τους ευχαριστούμε πολύ!) και αφού πήραμε δυνάμεις, ξεχυθήκαμε στην αυλή.
Το γαϊτανάκι στήθηκε από το πρωί στην αυλή του σχολείου και μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες να πετάξουμε τον χαρταετό μας, (ο αέρας μας εγκατέλειψε!) πιαστήκαμε στον χορό!
Τα πρωτάκια του Α1 και του Α2 τμήματος του σχολείου μας
Γνωρίζουμε όλοι ότι το σωστό κράτημα του μολυβιού είναι μια σημαντική συνήθεια που τα παιδιά πρέπει να κατακτήσουν κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο Νηπιαγωγείο. Αρκετά συχνά όμως πολλοί γονείς αντιλαμβάνονται ότι το παιδί τους έμαθε να κρατά λάθος το μολύβι, όταν είναι πλέον πολύ αργά. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι το παιδί θα μάθει να κρατάει σωστά το μολύβι του στην πρώτη τάξη του Δημοτικού.
Παρόλο που όπως αναφέραμε παραπάνω πρέπει να αποφεύγουμε να πιέζουμε τα παιδιά όταν είναι μικρά, η συνεχής αναφορά και υπόδειξη του σωστού τρόπου κρατήματος του μολυβιού δεν θα πρέπει να παραβλέπεται.
Όταν το παιδί μας είναι στο νηπιαγωγείο και αντιληφθούμε ότι δεν κρατάει σωστά το μολύβι, θα πρέπει να σιγά σιγά , με υπομονή και επιμονή να του δείχνουμε συνεχώς τον σωστό τρόπο.
Για να το πετύχουμε αυτό, θα πρέπει πρώτα εμείς οι ίδιοι να γνωρίζουμε πώς κρατιέται το μολύβι, (πολλοί ενήλικες δεν κρατούν ούτε αυτοί με τον σωστό τρόπο το μολύβι – στυλό) και να προσπαθήσουμε αφού πρώτα ενημερωθούμε, να το μάθουμε και στα παιδιά μας.
Σε λίγες μέρες (4 για τη ακρίβεια!) θα έχουμε Χριστούγεννα!
Φτάνει η ώρα της ξεκούρασης! Τα πρωτάκια μας βρίσκονται σε αναταραχή και αδημονούν να κλείσουν τα σχολεία. Έχουν κουραστεί και δικαιολογημένα. Τόσα καινούργια πράγματα έμαθαν!
Υπομονή λοιπόν, ακόμα λίγες ημέρες. Μέχρι τότε έχουμε να πούμε και να κάνουμε πάρα πολλά. Κατασκευές, τραγούδια, κάλαντα, ταινίες και φυσικά θα διαβάσουμε ωραίες χριστουγεννιάτικες ιστορίες!
Τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου παρακολουθήσαμε μια παράσταση Καραγκιόζη στο Δημοτικό Θέατρο Σκιών στα Τρίκαλα. Όλοι γνωρίζαμε αυτόν τον απερίγραπτο ήρωα του Θεάτρου Σκιών, όμως με αφορμή και τα μαθήματα της Γλώσσας της Α΄ τάξης, μας δόθηκε η ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα πράγματα. Ο κ. Νίκος Τζίκας, ο καραγκιοζοπαίχτης, μας έλυσε όλες μας τις απορίες και μας χάρισε και ένα κομμάτι από το υλικό που κατασκευάζονται οι φιγούρες. Ήταν πραγματικά ένα υπέροχο μάθημα – εμπειρία και ελπίζουμε να μείνει αξέχαστο στους μικρούς μας μαθητές!
φωτο:http://www.trikalakids.gr
Το Δημοτικό Θέατρο Σκιών λειτουργεί στο πρώην στρατόπεδο Παπαστάθη (Οδός Βασίλη Τσιτσάνη 48), του Τμήματος Πολιτισμού και Αθλητισμού της Δ/νσης Παιδείας Πολιτισμού του Δήμου Τρικκαίων με εμψυχωτή τον Νίκο Τζίκα, πραγματοποιεί παραστάσεις Καραγκιόζη κάθε Πέμπτη και Παρασκευή, 5 το απόγευμα.
Ετοιμαζομάστε για την παράσταση της όπερας – μπαλέτο: “Καρμεντσίτας“!
Τα πρωτάκια θα παρακολουθήσουν την παράσταση την Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2016 και περιμένουμε τις εντυπώσεις τους. Για να έχουν μια ιδέα για το τι πρόκειται να δουν, τα διαβάσαμε την υπόθεση του έργου και παρακολουθήσαμε ένα σύντομο βίντεο στην τάξη μας.
Σε ένα πάρκο, μια όμορφη κυριακάτικη ημέρα, αρχίζουν να καταφτάνουν οι γνώριμοι επισκέπτες. Παππούδες και γιαγιάδες με τα πι και τα μπαστούνια τους, βρίσκουν ένα σημείο για πικ νικ, για να πουν τα νέα τους και να επιδείξουν τα πλεκτά τους. Τα εγγονάκια τους οργανώνονται και αρχίζουν να παίζουν διάφορα παιχνίδια. Οι πρόσκοποι, με αρχηγό τους τον Δον ´Ομπρε, έχουν έρθει να εξερευνήσουν τη φύση. Ανάμεσα τους είναι ο Εσπαντρίγιο, ένας διαφορετικός και πολύ παρατηρητικός πρόσκοπος.
Υπάρχουν όμως και κάποιοι που έρχονται πρώτη φορά στο πάρκο. Είναι ο Χόρχε και η Χουρχίτα, δύο αδέρφια που τα φέρνει η γιαγιά τους. Θέλουν να παίζουν με τα άλλα παιδιά, αλλά εκείνα δεν τους δίνουν σημασία.
Έτσι, ο Χόρχε και η Χουρχίτα πρέπει να αναζητήσουν καινούργιους φίλους. Βλέπουν ένα κορίτσι, την Κάρμεν, που έρχεται εκείνη την ώρα στο πάρκο για να παίξει μόνη με το μπαλόνι της. Είναι λίγο περίεργη και ανεξάρτητη. Σύντομα εμφανίζεται και ένα άλλο αγόρι με ένα γιογιό. Είναι ο Χοσέ. Η Κάρμεν εντυπωσιάζεται τόσο μαζί του που τον ακολουθεί. Θέλει να γίνουν φίλοι. Τελικά, η Κάρμεν, ο Χοσέ, ο Χόρχε και η Χουρχίτα γίνονται μια παρέα και περνάνε υπέροχα στο πάρκο παίζοντας χαρούμενοι. Κερδίζουν τόσο πολύ ο ένας την εμπιστοσύνη του άλλου, που ανταλλάσσουν και παιχνίδια.
Σε μια στιγμή, από λάθος, το μπαλόνι της Κάρμεν φεύγει από χέρια του Χοσέ και ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό. Η Κάρμεν νευριάζει πολύ. Αρχίζει να κοροϊδεύει τον Χοσέ και για να τον εκδικηθεί πετάει το γιογιό του μακριά, ώστε να χαθεί όπως το μπαλόνι της. Τώρα νευριάζει και ο Χοσέ με τη σειρά του. Τα δυο παιδιά αρχίζουν να τσακώνονται. Αναστατώνουν όλο το πάρκο με τον καυγά τους και σταδιακά εμπλέκονται όλοι οι επισκέπτες, προσπαθώντας να τους χωρίσουν. Μέσα στο χαμό ο Δον ´Ομπρε χτυπά κατά λάθος στο κεφάλι και πέφτει αναίσθητος στο έδαφος. Ονειρεύεται ότι βρίσκεται σ’ ένα εξωτικό μέρος και περνά υπέροχα. Τον μεταφέρουν για να του δώσουν τις πρώτες βοήθειες.
Οι τέσσερις φίλοι, η Κάρμεν με τη Χουρχίτα και ο Χοσέ με τον Χόρχε πληγωμένοι και στενοχωρημένοι για ό, τι έχει γίνει και για το κακό που έχει προκληθεί, κατηγορούν ο ένας τον άλλον. Τελικά αποφασίζουν να χωρίσουν και φεύγουν μακριά σε διαφορετικά μέρη του πάρκου, ξεχωριστά τα αγόρια από τα κορίτσια. Όλα τα παιδιά αναλογίζονται όσα έγιναν και είναι πολύ στενοχωρημένα. Χωρίς όρεξη για παιχνίδι και χαρά. Μάταια προσπαθούν ο Χόρχε και η Χουρχίτα να τα εμψυχώσουν.
Έχοντας παρακολουθήσει όλα όσα συνέβησαν, ο μικρός Εσπαντρίγιο αισθάνεται έντονα την ανάγκη να κάνει κάτι για να βοηθήσει τα παιδιά να ξαναγίνουν φίλοι. Του έρχεται μια ιδέα: με τη βοήθεια των υπόλοιπων προσκόπων να βρει τα χαμένα παιχνίδια των παιδιών. Πράγματι, ψάχνουν και τα καταφέρνουν! Βρίσκει τον Χοσέ και του δίνει το μπαλόνι… για να το δώσει ο ίδιος στη Κάρμεν και να επανορθώσει. Πηγαίνει στη Κάρμεν και της δίνει το γιογιό για να το επιστρέψει πίσω στον Χοσέ… Οι πρωταγωνιστές μας μπορούν τώρα να επανορθώσουν για την άσχημη τους συμπεριφορά. Συναντούνται και ο ένας ζητάει από τον άλλο συγνώμη, καθώς του επιστρέφει το παιχνίδι του.
Ήρωας της ημέρας είναι ο Εσπαντρίγιο, ο οποίος μεσολάβησε για να δώσει χαρά. Έχοντας κάνει τη καλή πράξη της ημέρας παίρνει το παράσημο. Η ζωή είναι πιο όμορφη όταν έχεις δίπλα σου αυτούς που αγαπάς. Όλοι στο πάρκο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι αποθεώνουν την αγάπη, τη φιλία, τα διδάγματα από την ίδια τη ζωή.
Η Διεύθυνση Φυσικής Αγωγής της Γενικής Διεύθυνσης Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υ.ΠΑΙ.Θ. εναρμονίζει την 7η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2020 με την Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2020, η οποία θα εορταστεί την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2020 με σύνθημα:
«Αθλούμαι-Μένω Υγιής –Μένω Ασφαλής»
Τα πρωτάκια θα γνωρίσουν το πρώτο δίωρο τον ταχύτερο άνθρωπο του κόσμου. Ποιον; Μα φυσικά τον
Usain Bolt
Κι επειδή τα πρωτάκια μαθαίνουμε και αγγλικά… θα δούμε και το παρακάτω video σε μετάφραση … δασκάλου!
The Boy Who Learned to Fly | Usain Bolt
Θα συζητήσουμε όμως και για τη δύναμη της θέλησης που πρέπει να έχουμε όλοι μας.
Scarlett – animated short
Θα μιλήσουμε επίσης και για τους Ολυμπιακούς αγώνες
Μια αρχαία ολυμπιακή διοργάνωση
… τέλος θα γελάσουμε με την ευγενική άμιλλα των Minions!
Όταν ήμουνα μικρή, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, τα σχολεία άνοιγαν την πρώτη Οκτωβρίου.Τις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη που γυρίζαμε από την εξοχή περίμενα με ανυπομονησία ν’ αρχίσει το σχολείο. Το αγαπούσα πολύ. Η μυρωδιά των καινούργιων βιβλίων, η διαδικασία του ντυσίματος με μπλε κόλλα και η άσπρη ετικέτα που κολλούσαμε για να γράψουμε όσο πιο καλλιγραφικά μπορούσαμε τον τίτλο του βιβλίου και το όνομά μας. Θυμάμαι με τι καμάρι έγραφα… Κοσμά και Δαμιανού, Κύρου Ανάβασις, της μαθήτριας Α΄γυμνασίου ‘Αλκης Ζέη. Δεν το πίστευα πως θα πήγαινα στο γυμνάσιο. ‘Ασε που νόμιζα πως ο Κοσμάς και Δαμιανός είχανε γράψει την Κύρου Ανάβαση!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
