Σκοπός του προγράμματος
Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της σχολικής τους ζωής έρχονται σε επαφή με άτομα της ίδιας ηλικίας. Οι ομάδες αυτές της παιδικής ηλικίας αποκτούν μια ιδιαίτερη σημασία για την κοινωνικοποίηση, γιατί συνιστούν τις πρώτες απόπειρες του παιδιού να συγκροτήσει έναν κόσμο χωρίς τον αυστηρό έλεγχο των ενηλίκων.
Οι ομάδες των ομηλίκων γνωρίζουν τόσο τον ανταγωνισμό όσο και το συμβιβασμό. Μέσα στις ομάδες αυτές τα παιδιά μαθαίνουν να υπολογίζουν τις δυνατότητες και τις επιθυμίες των άλλων, καθώς και τα όρια και τις υποχρεώσεις τους. Η αποδοχή τους από αυτές τις ομάδες συμβάλλει στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησής τους, ενώ η απουσία σχέσεων με ομηλίκους και ιδιαίτερα ο αποκλεισμός τους από αυτές τις ομάδες έχει σοβαρές επιπτώσεις στην εξέλιξη της προσωπικότητάς τους. Τα παιδιά που γίνονται αποδεκτά από τους άλλους ομηλίκους διαθέτουν μεγαλύτερη ικανότητα να μεταφερθούν στη θέση του άλλου και κατά συνέπεια να επικοινωνήσουν καλύτερα μαζί τους. Επίσης, η ικανότητα να συνεργάζονται μεταξύ τους προβάλλει ως προϋπόθεση για την αποδοχή τους από την ομάδα, ενώ από την άλλη πλευρά είναι και το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης (Νόβα-Καλτσούνη, 2002).
Οι σχέσεις με τους συνομήλικους παίζουν έναν σπουδαίο ρόλο σε πολλές πλευρές της σχολικής προσαρμογής, καθώς παρέχουν ένα σημαντικό πλαίσιο για την κοινωνική, γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Σκοπός του προγράμματος είναι η πρόληψη της αντικοινωνικής και αποκλίνουσας συμπεριφοράς των μαθητών/τριών, καθώς κατά τη διάρκεια της εφηβείας, η φιλία με ομάδες ατόμων που παρουσιάζουν αποκλίνουσα συμπεριφορά, αποτελεί έναν ισχυρό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση προβλημάτων συμπεριφοράς. Παρ’ όλα αυτά, διάφοροι ατομικοί και διαπροσωπικοί παράγοντες μπορεί να δράσουν προστατευτικά και να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των ατόμων, αποφεύγοντας τα προβλήματα συμπεριφοράς. Για παράδειγμα, η επίδραση των φίλων στη συμπεριφορά είναι ασθενέστερη μεταξύ αυτών που έχουν αναπτύξει ισχυρότερους δεσμούς με κοινωνικούς θεσμούς, όπως είναι η οικογένεια και το σχολείο (Crosnoe, κ. ά. 2002).
Τα εργαστήρια στοχεύουν στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων των μαθητριών/μαθητών ώστε τα παιδιά να επικοινωνούν αποτελεσματικά τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, να ενισχύσουν την αυτοαντίληψη και την αυτοεκτίμηση, να απολαμβάνουν την ικανότητα να εκφράζονται και να δημιουργούν αλλά και την υπευθυνότητα να διαχειρίζονται τη ζωή τους, να λαμβάνουν αποφάσεις σεβόμενα τον εαυτό τους και τους άλλους, να αναστοχάζονται πάνω στις γνώσεις και στάσεις τους, να αναπτύσσουν την κριτική σκέψη και την επιχειρηματολογία, να οικοδομούν ευτυχείς σχέσεις και να επιλύουν προβλήματα της καθημερινότητας και του μέλλοντος. Στοχεύουν, επίσης, στην ενδυνάμωση του ατόμου και της ομάδας, στην ανάπτυξη της ενσυναίσθησης και την προαγωγή των θεμελιωδών αξιών.
Οι δεξιότητες που αναμένεται να καλλιεργηθούν είναι:
Δεξιότητες Ζωής (Ενσυναίσθηση και Ευαισθησία, αυτομέριμνα, Υπευθυνότητα, Πρωτοβουλία, Πολιτειότητα, Οργανωτικότητα, Αποτελεσματικότητα, Προσαρμοστικότητα, Ανθεκτικότητα, Κοινωνικές Δεξιότητες)
Δεξιότητες μάθησης του 21ου αιώνα – 4c’s (Δημιουργικότητα, Επικοινωνία, Συνεργασία, Κριτική σκέψη)
Μπορείτε να βλέπετε την πορεία του Εργαστηρίου και το πώς εξελίσσεται στο παρακάτω sway