Όλοι ίσοι, όλοι διαφορετικοί
κλικ στην εικόνα
Με λίγα λόγια
Σε αυτή την ενότητα θα εντοπίσουμε τα στοιχεία της προσωπικότητάς μας που μας κάνουν ξεχωριστούς στις ομάδες στις οποίες ανήκουμε (οικογένεια, σχολείο κ.ά.), ενώ ταυτόχρονα θα μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις ικανότητες και τα χαρίσματα των συμμαθητών μας και θα διαπιστώσουμε ότι όλοι συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο. Θα μιλήσουμε για τη σημασία της γιορτής των Θεοφανίων για τους Χριστιανούς και θα δούμε το νόημα του Βαπτίσματος και του Χρίσματος καθώς και τελετές ενσωμάτωσης σε άλλες θρησκευτικές κοινότητες.
2.Αφηγήσεις από συναξάρια
Άγιος Γεώργιος
Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε στην Καππαδοκία της Μ. Ασίας στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ονομάζεται, επίσης, Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος. Ειδικά στη χώρα μας, δεν υπάρχει περιοχή που να μην έχει εξωκλήσι ή εκκλησία αφιερωμένη στη μνήμη του, ενώ το όνομα Γεώργιος είναι από τα πλέον συνηθισμένα.
Κατά τους συναξαριστές και την Ιερή Παράδοση, ο Γεώργιος γεννήθηκε μεταξύ 275 και 281 στη Νικομήδεια της Βιθυνίας. Ο πατέρας του Γερόντιος καταγόταν από πλούσια οικογένεια της Καππαδοκίας και ήταν στρατιωτικός και Συγκλητικός. Η μητέρα του Πολυχρονία καταγόταν από τη Λύδδα της Παλαιστίνης. Και οι δύο γονείς του Γεωργίου είχαν βαπτιστεί χριστιανοί.
Ορφάνεψε μικρός από πατέρα. Η μητέρα του τον ανέθρεψε με μεγάλη φροντίδα. Όταν μεγάλωσε, κατατάχτηκε στον στρατό και γρήγορα έφτασε στο αξίωμα του χιλίαρχου.
Ως αξιωματικός ελευθέρωσε αιχμαλώτους και υπερασπίστηκε τους φτωχούς. Κάποτε ο Γεώργιος διατάχτηκε να συλλάβει, να φυλακίσει και να βασανίσει χριστιανούς. Όμως αρνήθηκε και ομολόγησε με θάρρος τη δική του πίστη και την επιθυμία να μαρτυρήσει ο ίδιος για τον Χριστό.
Έτσι άρχισαν για τον Γεώργιο μεγάλες ταλαιπωρίες και βασανιστήρια, που όμως τα υπέμεινε αδιαμαρτύρητα. Τελικά, μετά από διαταγή του ίδιου του αυτοκράτορα αποκεφαλίστηκε.
Η θαυμαστή καρτερία που επέδειξε ο Γεώργιος κατά τη διάρκεια του μαρτυρίου του και τα θαύματα που επιτέλεσε, συνετέλεσαν στη μεταστροφή πολλών παριστάμενων Ρωμαίων στον Χριστιανισμό, με επιφανέστερη περίπτωση της συζύγου του Διοκλητιανού, Αλεξάνδρας, η οποία ασπάστηκε τον Χριστιανισμό μαζί με τους δούλους της Απολλώ, Ισαάκιο και Κοδράτο. Η μνήμη τους τιμάται στις 23 Απριλίου.
Το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου
Ως των αιχμαλώτων ελευθερωτής
και των πτωχών υπερασπιστής,
ασθενούντων ιατρός, βασιλέων υπέρμαχος,
τροπαιοφόρε, μεγαλομάρτυς Γεώργιε,
πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ
σωθήναι τα ψυχάς ημών.
Ο Άγιος Γεώργιος κατέχει μια σημαντική θέση στο λαϊκό εορτολόγιο. Οι εορτές του Αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου) και του Αγίου Δημητρίου (26 Οκτωβρίου) ελαμβάνοντο παλαιότερα ως χρονικά ορόσημα για τις αγροτικές και ποιμενικές συμφωνίες (προσλήψεις βοσκών, καλλιέργεια κτημάτων κλπ), καθώς διαιρούν τον χρόνο σε δύο εξαμηνίες. Η γιορτή μέσα στην πασχαλινή περίοδο δίνει την ευκαιρία για ένα ανοιξιάτικο πανηγυρισμό στα πολλά εξωκλήσια και τις στάνες των κτηνοτρόφων, με προσφορά γαλακτερών στους επισκέπτες και ζωοθυσίες (κουρμπάνια) προς τιμή του Αγίου.
Ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος είναι ο προστάτης-Άγιος:
- της Αγγλίας,
- των χριστιανών της Παλαιστίνης, της Βηρυτού, της Γεωργίας,
- του βουλγαρικού Στρατού,
- της Καταλανίας,
- του Ελληνικού Πεζικού,
- των Προσκόπων,
- των Σταυροφόρων και
- της στάνης
Βλέπουμε…
Αγία Αικατερίνη
Έζησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ήταν αρχοντοπούλα, όμορφη και πολύ μορφωμένη. Σύμφωνα με το συναξάρι της, πολύ νέα έγινε χριστιανή. Όταν ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός με διάταγμα υποχρέωνε όλους τους πολίτες της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας να θυσιάσουν στα είδωλα, η Αικατερίνη αρνήθηκε. Ο ίδιος o Μαξιμιανός ανέθεσε σε σπουδαίους ρήτορες να συζητήσουν μαζί της και να την πείσουν για το λάθος της πίστης της. Η Αικατερίνη δεν λύγισε. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν χριστιανοί οι ρήτορες.
Όταν το έμαθε ο αυτοκράτορας, οργίστηκε τόσο που διέταξε τη θανατική καταδίκη όλων. Η Αικατερίνη εκτελέστηκε, μετά από πολλές πιέσεις και βασανιστήρια με τον τροχό. Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά Τον 6ο αιώνα ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έχτισε μοναστήρι στο Σινά προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης. Το μοναστήρι αυτό μέσα στους αιώνες αναδείχθηκε σε σημαντικό κέντρο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Όταν οι Άραβες κατέκτησαν την περιοχή, o ίδιος ο Μωάμεθ στη διαθήκη του ζήτησε να το σεβαστούν και να μην το καταστρέψει κανείς. Μέχρι και σήμερα, οι Βεδουίνοι, μουσουλμάνοι έμποροι της περιοχής που ζουν δίπλα στο μοναστήρι, το σέβονται, το προστατεύουν και ζουν αρμονικά με τους μοναχούς.
Βλέπουμε…
Το απολυτίκιο της Αγίας Αικατερίνης
Την πανεύφημον νύμφην Χριστού υμνήσωμεν,
Αικατερίναν την Θείαν και πολιούχον Σινά,
την βοήθειαν ημών και αντίληψιν ότι
εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούς
των ασεβών τού Πνεύματος τή μαχαίρα,
και νυν ως μάρτυς στεφθείσα,
αιτείται πάσι το μέγα έλεος.
Την νύφη του Χριστού, αυτήν την οποία φημίζεται παντού,
την Αικατερίνα, αυτήν την οποία ανήκει στον Θεό και είναι πολιούχος στο Σινά,
την βοήθεια μας, οτι εφίμωσε ολοφάνερα, τους ασεβείς,
με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος,
και τώρα έχει στεφθεί ως Μάρτυς,
παρακαλείται από τους πάντες να τους παράσχει την μεγάλη ευσπλαχνία.
Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά
Είναι η παλαιότερη σωζόμενη ξύλινη εικόνα με τη μορφή του Χριστού και τον απεικονίζει στον τύπο του Παντοκράτορα….
Άγιος Δημήτριος
Το 300 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη ζούσε ο Δημήτριος, αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, γνωστός για την ευγενική του καταγωγή και το ήθος του. Ήταν ένας δίκαιος και τίμιος άνθρωπος που συνδύαζε τη σωφροσύνη με τη γενναιότητα του πολεμιστή. Ο καίσαρας Μαξιμιανός, εκτιμώντας τα προσόντα του, τον έκανε στρατηγό στην περιφέρεια της Θεσσαλίας. Όταν ο Δημήτριος έγινε χριστιανός, άρχισε να διδάσκει σε όσους βρίσκονταν κοντά του τη χριστιανική πίστη. Μόλις το πληροφορήθηκε ο Μαξιμιανός ζήτησε να τον συλλάβουν. Ο Δημήτριος με θάρρος ομολόγησε την πίστη του και αμέσως φυλακίστηκε σε ένα υγρό και σκοτεινό υπόγειο λουτρό. Εκεί τον συνάντησε κρυφά ο καλός του φίλος Νέστορας, ο οποίος επρόκειτο να παλέψει με έναν θηριώδη παλαιστή, τον Λυαίο. Ο Δημήτριος του έδωσε την ευχή του. Πράγματι ο Νέστορας νίκησε τον γίγαντα και μπροστά σε όλους ομολόγησε ότι άντλησε τη δύναμή του από την πίστη του στον Χριστό. Ο Μαξιμιανός διέταξε αμέσως να αποκεφαλιστεί. Όταν μάλιστα πληροφορήθηκε τη βοήθεια του Δημητρίου, διέταξε αμέσως να σκοτώσουν και τον Δημήτριο, τρυπώντας τον με λόγχες. Οι χριστιανοί έθαψαν το σώμα του στην υγρή φυλακή όπου μαρτύρησε. Ο Άγιος Δημήτριος είναι ο πολιούχος άγιος της Θεσσαλονίκης.
Το απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου
Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις,
σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη,
Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον.
Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν,
ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα,
οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε,
Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε,
δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Εσένα η οικουμένη βρήκε μεγάλο προστάτη στους κινδύνους.
Νικητή, εσύ που νικούσες τους ειδωλολάτρες.
Διότι όπως του Λυαίου γκρέμισες την περηφάνια,
αφού έδωσες θάρρος στο Νέστορα,
έτσι ‘Αγιε Μεγαλομάρτυρα, Δημήτριε,
να παρακαλείς το Χριστό, το Θεό μας,
για να μας δίνει το μεγάλο του έλεος.
Ο Ναός του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη
____________*_____________
3. Με τα διαφορετικά μας χαρίσματα συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον
Είναι μια τάξη με παιδιά. Πολλά παιδιά. Ο Σταμάτης παίζει φλογέρα. Ο κόσμος γι’ αυτόν είναι φτιαγμένος από ήχους. Όλοι θαυμάζουν τον Σταμάτη. Μα εκείνος θαυμάζει τον Αλέκο που τρέχει σαν σίφουνας κι έρχεται πρώτος στα αγωνίσματα. Ο Αλέκος πάλι θαυμάζει τη Στέλλα, που όταν χορεύει καλαματιανό, τσάμικο, σούστα, είναι να την καμαρώνεις. Μα και η Στέλλα με τη σειρά της θαυμάζει την Αργυρώ, που ζωγραφίζει κάτι τοπία μαγευτικά, χαίρεσαι να τα βλέπεις!
Είναι μια τάξη με παιδιά. Και είναι όλα προικισμένα με χαρίσματα. Κι ας μη φαίνονται πολλές φορές. Να, όπως η Αγνή, που από μια πρώτη ματιά νομίζεις πως δεν έχει κανένα κι έχει το πιο σπουδαίο: μια χρυσή καρδιά που τους χωράει όλους!
Είναι μια τάξη με παιδιά. Είναι ο κόσμος όλος. Χαίρονται τα χαρίσματα των άλλων και τα δικά τους. Όλα δώρα του Θεού∙ και τα μοιράζονται μεταξύ τους.
Διαγνωστική Φάση
Έννοια Χαρίσματα
Σε πρώτη φάση θα διερευνήσουμε το γνωστικό υπόβαθρο, την αρχική ιδέα και άποψη κάθε μαθητή για τα χαρίσματα. Μέσα από συζήτηση προτρέπουμε κάθε παιδί να εκδηλώσει τις διαισθητικές – αν όχι γνωστικές – ιδέες του για το θέμα.
Μετά τη διατύπωση των σκέψεων των παιδιών, θα διερευνήσουμε πώς συνδέεται το θέμα «Χαρίσματα» με το ζήτημα της συμπληρωματικότητας του ενός από τον άλλον είτε μέσα από πραγματικές καταστάσεις στην προσωπική τους ζωή είτε από καταστάσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ.
Δραστηριότητα 1η
Τι σημαίνει η λέξη “τάλαντο”;
Το τάλαντο είναι μονάδα μέτρησης της μάζας που χρησιμοποιούνταν κατά την αρχαιότητα από πολλούς λαούς της Μεσοποταμίας και της Μεσογείου. Οι υποδιαιρέσεις του, όταν αναφέρονταν σε πολύτιμα μέταλλα, λειτουργούσαν και ως νομίσματα.
Συνήθως ένα τάλαντο ισοδυναμούσε με το βάρος του νερού που χωρά σε έναν τυποποιημένο αμφορέα. Είχε πολύ μεγάλη αξία. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, 200 κωπηλάτες μιας τριήρης πληρώνονταν συνολικά με ένα τάλαντο κάθε μήνα!
Με λίγα λόγια θα λέγαμε ότι ήταν ένα χρυσό, εντυπωσιακού βάρους, σχήματος και αξίας νόμισμα που σήμερα θα άξιζε περίπου 700.000 ευρώ. Αστρονομική η αξία του και μάλιστα τότε, που όλοι οι άνθρωποι ήταν πάμπτωχοι!
5. Τα χαρίσματα στη ζωή της Εκκλησίας
Η παραβολή των ταλάντων
Θα δούμε και θα διαβάσουμε την παραβολή των ταλάντων (Κατά Ματθαίον: 25,14-30)
“Η βασιλεία του Θεού μοιάζει μ’ έναν άνθρωπο ο οποίος φεύγοντας για ταξίδι, κάλεσε τους δούλους του και τους εμπιστεύτηκε τα υπάρχοντά του.
15 Σ’ άλλον έδωσε πέντε τάλαντα, σ’ άλλον δύο, σ’ άλλον ένα, στον καθένα ανάλογα με την ικανότητά του, κι έφυγε αμέσως για το ταξίδι.
16 Αυτός που έλαβε τα πέντε τάλαντα, πήγε και τα εκμεταλλεύτηκε και κέρδισε άλλα πέντε.
17 Κι αυτός που έλαβε τα δύο τάλαντα, κέρδισε επίσης άλλα δύο.
18 Εκείνος όμως που έλαβε το ένα τάλαντο, πήγε κι έσκαψε στη γη και έκρυψε τα χρήματα του κυρίου του.
19 Ύστερα από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, γύρισε ο κύριος εκείνων των δούλων και έκανε λογαριασμό μαζί τους.
20 Παρουσιάστηκε τότε εκείνος που είχε λάβει τα πέντε τάλαντα και του έφερε άλλα πέντε. “Κύριε”, του λέει, “μου εμπιστεύτηκες πέντε τάλαντα· κοίτα, κέρδισα μ’ αυτά άλλα πέντε”.
21 Ο κύριός του τού είπε: “εύγε, καλέ και έμπιστε δούλε! Αποδείχτηκες αξιόπιστος στα λίγα, γι’ αυτό θα σου εμπιστευτώ πολλά. Έλα να γιορτάσεις μαζί μου”.
22 Παρουσιάστηκε κι ο άλλος με τα δύο τάλαντα και του είπε: “κύριε, μου εμπιστεύτηκες δύο τάλαντα· κοίτα, κέρδισα άλλα δύο”.
23 Του είπε ο κύριός του: “εύγε, καλέ και έμπιστε δούλε! Αποδείχτηκες αξιόπιστος στα λίγα, γι’ αυτό θα σου εμπιστευτώ πολλά. Έλα να γιορτάσεις μαζί μου”.
24 Παρουσιάστηκε κι εκείνος που είχε λάβει το ένα τάλαντο και του είπε: “κύριε, ήξερα πως είσαι σκληρός άνθρωπος. Θερίζεις εκεί όπου δεν έσπειρες και συνάζεις καρπούς εκεί που δε φύτεψες.
25 Γι’ αυτό φοβήθηκα και πήγα κι έκρυψα το τάλαντό σου στη γη. Ορίστε τα λεφτά σου”.
26 Ο κύριός του τού αποκρίθηκε: “δούλε κακέ και οκνηρέ, ήξερες πως θερίζω όπου δεν έσπειρα, και συνάζω καρπούς απ’ όπου δε φύτεψα!
27 Τότε έπρεπε να βάλεις τα χρήματά μου στην τράπεζα, κι εγώ όταν θα γυρνούσα πίσω, θα τα έπαιρνα με τόκο.
28 Πάρτε του, λοιπόν, το τάλαντο και δώστε το σ’ αυτόν που έχει τα δέκα τάλαντα.
29 Γιατί σε καθέναν που έχει, θα του δοθεί με το παραπάνω και θα ’χει περίσσευμα· ενώ απ’ όποιον δεν έχει, θα του πάρουν και τα λίγα που έχει…”
Τα τάλαντα είναι δώρα του Θεού, τα χαρίσματα που δίνει ο Θεός με σοφία σε κάθε άνθρωπο. Όλοι είμαστε ίσοι, αλλά διαφορετικοί. Με τα διαφορετικά χαρίσματα συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. Και είναι δίκαιο και καλό να αποδεχόμαστε το διαφορετικό. Όλοι ευεργετούμαστε με χαρίσματα, αλλά οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε, να τα καλλιεργούμε και να τα αυξάνουμε. Κι αυτά είναι τα ιδιαίτερα προσόντα, οι δεξιότητες ή οι ικανότητες, τα ταλέντα και οι κλίσεις στις διάφορες τέχνες και επιστήμες, ο καλός χαρακτήρας με τις έμφυτες χάρες… Υπάρχουν και τα πνευματικά χαρίσματα, οι αρετές που όταν εξωτερικεύονται, ευεργετούν τους άλλους. Όλα αυτά τα αγαθά είναι δώρα του Θεού και δεν πρέπει να μένουν κρυμμένα. Όταν ο άνθρωπος εργάζεται και καλλιεργεί τα χαρίσματά του, δείχνει πως αγαπά το Θεό και τους συνανθρώπους του.
Ας μην παραπονιόμαστε για δήθεν άνιση κατανομή κι ας μη ζηλεύουμε τους άλλους για τα χαρίσματά τους. Μία τέτοια στάση μόνο δυστυχία μπορεί να προκαλέσει στη ζωή μας. Αντίθετα, αν ανακαλύψουμε ο καθένας το δικό του χάρισμα και εργασθούμε για την αξιοποίησή του, τότε κι εμείς προσωπικά θα χαιρόμαστε, αλλά και στον πλησίον μας θα είμαστε ευεργετικοί. Διότι όποιος αρνείται το τάλαντο της αγάπης, έχει εγωϊσμό και ο Κύριος τον απορρίπτει οριστικά. Ο άνθρωπος που κοιτάζει το δικό του συμφέρον, μόνος του χωρίζει τον εαυτό του από το Θεό της αγάπης.
Βλέπουμε την παραβολή των ταλάντων
Δραστηριότητα 2η
Κάθε μαθητής/τρια θα πάρει ένα αστέρι με 5 κορυφές και θα συμπληρώσει στο κέντρο το όνομά του/της και σε κάθε κορυφή του τα θετικά στοιχεία, ταλέντα, δεξιότητες που έχει. Στη συνέχεια, θα κολλήσουμε όλα τα αστέρια στον πίνακα ή σε χαρτόνι και με χρωματιστές γραμμές θα συνδέσουμε τα κοινά σημεία. Οι μαθητές/τριες μέσα από αυτή τη δραστηριότητα θα επαληθεύσουν τη μοναδικότητά τους ως πρόσωπα αλλά και μέλη ομάδων και κοινοτήτων .
Δραστηριότητα 3η
Οι μαθητές/τριες σε κύκλο με μουσική υπόκρουση: Ο/Η καθένας/μία δίνει μία κάρτα- καρδιά με το όνομά του/της στον/στη διπλανό/νή του, ο οποίος/η οποία γράφει ένα χάρισμα του/της συμμαθητή/τριας μόλις η μουσική σταματά. Στο τέλος αφού συμπληρωθεί ο κύκλος, ο/η καθένας/μία παίρνει τη δική του/της κάρτα – καρδιά. Στη συνέχεια, αφού κάθε μαθητής/τρια πήρε τη δική του/της κάρτα-καρδιά, την παρουσιάζει στην ολομέλεια και αναγνωρίζουν, εκτιμούν και παρουσιάζουν ικανότητες και χαρίσματα των συμμαθητών /τριών τους. Στο τέλος κολλάμε όλες τις κάρτες σε ένα δέντρο και το ονομάζουμε «Το δέντρο της αγάπης».
Βιβλιογραφία
Ζητήματα Διδακτικής των Θρησκευτικών eISSN 2585-3791, Τομ. 3 – Πρακτικά 3ου Πανελληνίου Συνεδρίου Θεολόγων: Θρησκευτική Εκπαίδευση: εκπαίδευση για το μέλλον – Το μάθημα των θρησκευτικών ως μέσο καλλιέργειας κοινωνικών δεξιοτήτων και αποδοχής του διαφορετικού, Χρυσούλα Γκιούρα, Msc Θεολογίας, Δασκάλα, 2, ο Δημοτικό Σχολείο Πεύκων
Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος
Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε,
το Πνεύμα της αληθείας,
ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών,
ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός,
ελθέ και σκήνωσον εν ημίν
και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος
και σώσον, Αγαθέ τας ψυχάς ημών.
Αμήν.
Απόδοση-ερμηνεία
Βασιλεύ Ουράνιε=Ουράνιε Βασιλεύ
Παράκλητε=Εσύ που είσαι οδηγός, ενισχυτής και παρηγορητής μας
Το Πνεύμα της αληθείας=Εσύ που είσαι το Πνεύμα από όπου πηγάζει η Αλήθεια
Ο πανταχού παρών=Εσύ που βρίσκεσαι παντού
Και τα πάντα πληρών=και εσύ που γεμίζεις τα πάντα με την παρουσία σου
ο θησαυρός των αγαθών=Εσύ που είσαι το θησαυροφυλάκιο των καλών
και ζωής χορηγός=Εσύ που είσαι ο χορηγητής (ο δοτήρας) της ζωής
ελθέ και σκήνωσον εν ημίν=Έλα και σκήνωσε – κατοίκησε- μέσα μας
και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος=Και καθάρισε μας από κάθε αμαρτία
και σώσον, Αγαθέ=και σώσε, Εσύ που είσαι απόλυτα Αγαθός
τας ψυχάς ημών=τις ψυχές μας
Αμήν=Αληθινά
Ποια είναι τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος
Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος είναι μεγάλα είναι και ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική. Ας δούμε, λοιπόν, ποιά είναι τα χαρίσματα που μάς δώρισε σήμερα ο φιλάνθρωπος Θεός.
“Ὁ δέ καρπός τοῦ Πνεύματος ἐστιν
ἀγάπη,
χαρά,
εἰρήνη,
μακροθυμία,
χρηστότης,
ἀγαθωσύνη,
πίστις,
πρᾳότης,
ἐγκράτεια·
κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος.
οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν
σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις
Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν”
Μετάφραση
«Αντίθετα, ο καρπός του Αγίου
Πνεύματος είναι:
η αγάπη,
η χαρά,
η ειρήνη,
η μακροθυμία,
η καλοσύνη,
η αγαθοσύνη,
η πίστη,
η πραότητα,
η εγκράτεια.
Τίποτε απ’ αυτά δεν καταδικάζει ο Νόμος.
Πηγή εικόνας: https://love-teaching.com/2024/06/xarismata-karpoi-agiou-pnevmatos-apostolos-pavlos-agapi-sofia-vouli-synesi-gnwsi/