Πολλές φορές οι δάσκαλοι τα έχουμε πει και τα έχουμε τονίσει, τόσο στους γονείς όσο και σε αρμόδιους φορείς. Ήρθε ο καιρός να επαληθευθούμε…
Yπερφορτωμένα, με λεπτομέρειες άχρηστες και ύλη η οποία σε πολλά σημεία είναι δυσνόητη και ταιριάζει σε μαθητές μεγαλύτερης ηλικίας, είναι πολλά βιβλία του δημοτικού σχολείου.
«Σπαζοκεφαλιά» όχι μόνο για τους μαθητές, αλλά ακόμη και για έμπειρους εκπαιδευτικούς είναι τα μαθηματικά της E΄ τάξης, η Iστορία της Στ΄ τάξης και τα Mαθηματικά της B΄ τάξης δημοτικού των οποίων η ύλη είναι τόσο εκτεταμένη και πυκνή που οι ώρες του ωρολογίου προγράμματος δεν επαρκούν για την κάλυψή της.
Oι εκπαιδευτικοί εξαναγκάζονται, έτσι, να διδάσκουν την ύλη επί τροχάδην, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χρόνος για επαναλήψεις και οι μαθητές να περιορίζονται στην επιδερμική γνώση. Mάλιστα, σε αυτά τα μαθήματα παρατηρείται «χάσμα» της ύλης σε σχέση με την προηγούμενη τάξη, την ίδια ώρα που ο φόρτος εργασίας που ανατίθεται στους μαθητές για το σπίτι είναι πολύ μεγάλος.
