Η καθιερωμένη εκδρομή της έκτης τάξης του σχολείου μας ολοκληρώθηκε. Συντροφιά με τους μαθητές της πέμπτης, επισκέφθηκαν το αρχαιολογικό μουσείο της Βεργίνας, ξεκουράστηκαν στο πάρκο του Αγίου Νικολάου στη Νάουσα, είδαν την Αράπιτσα και τους πανέμορφους καταρράκτες της Έδεσσας.
Η εκδρομή μας ξεκίνησε σύμφωνα με το πρόγραμμα. Από πολύ νωρίς η αυλή του σχολείου μας γέμισε με κόσμο. Παιδιά με τα σακίδια στην πλάτη, ανυπόμονα να ξεκινήσουν και γονείς από κοντά τους να τα αποχαιρετούν. Στις 7.30 π.μ. ξεκινήσαμε με γέλια και χαρούμενες φωνές. Η μέρα φαινόταν ότι θα ήταν θαυμάσια!
Μετά από τρεις ώρες περίπου, περνούσαμε την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Βεργίνας.
Εμείς και άλλα 1500 παιδιά επίσης!
Όλη η Ελλάδα ήταν εκεί! Γεμάτοι από αγωνία μπήκαμε στο υπόγειο μουσείο. Μέσα στο σκοτάδι πρόβαλλαν φωτισμένα τα αρχαία ευρήματα ενός μεγάλου πολιτισμού. Είδαμε τις επιτύμβιες πλάκες, τις τοιχογραφίες και σιωπηλά οδηγηθήκαμε στον επιβλητικό τάφο του βασιλιά Φιλίππου του Β’. Τα παιδιά και οι συνοδοί δάσκαλοι μείναμε άφωνοι! Ένας απόκοσμος φωτισμός συμπλήρωνε υποβλητικά την εικόνα. Συνεχίσαμε στις προθήκες με τα νεκρικά κτερίσματα. Οι ολόχρυσες λάρνακες, τα περίτεχνα στεφάνια, η στολή του βασιλιά, τα ασημένια σκεύη, αλλά και τα απομεινάρια από τα νεκρικά κρεββάτια μας εντυπωσίασαν! Η περιήγησή μας ολοκληρώθηκε με την προβολή μιας ενημερωτικής ταινίας για την Βεργίνα και τα αρχαιολογικά ευρήματα. Ο αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος μας “ξεπροβόδισε” με τα λόγια του…
Είμαι η δημοσιογράφος της ηλεκτρ. εφημερίδας της Ε’ τάξης του 27ου Δημοτικού σχολείου Τρικάλων «24 Κηρήθρες», Μαίρη Αυγέρη και σήμερα θα σας παρουσιάσω τις απόψεις των συμμαθητών μου για την θετική και αρνητική πλευρά της τηλεόρασης.
Προτού όμως διαβάσετε τις απόψεις των άλλων μαθητών, θα σας πω τη δική μου!
– Η τηλεόραση, αν το καλοσκεφτούμε, δεν έχει μόνο κακές πλευρές, αλλά και καλές! Προσωπικά πιστεύω ότι ένα από τα αρνητικά της τηλεόρασης είναι αυτές οι διαφημίσεις, κυρίως με τα απορρυπαντικά που βγάζουν τους σκληρούς λεκέδες και τα αναψυκτικά που σου δίνουν φτερά!
Ένα από τα θετικά της είναι η ενημέρωση που μας προσφέρει μέσα από τις ειδήσεις.
Διαβάστε τα αποτελέσματα μερικών ερευνών
Αφορά τους γονείς και όχι μόνο…Κάντε κλικ! στην εικόνα
Ας δούμε τώρα τι δήλωσαν στην εφημερίδα μας μερικοί από τους συμμαθητές μας:
«Η τηλεόραση είναι μια εφεύρεση που έχει θετικά και αρνητικά στοιχεία, όπως όλες οι εφευρέσεις άλλωστε.
Μας προσφέρει ψυχαγωγία με διάφορες εκπομπές, ταινίες και σήριαλ. Μας ενημερώνει για το τι γίνεται σε άλλα μέρη του πλανήτη, αλλά μας επίσης μας πληροφορεί και μας επιμορφώνει μέσω διάφορων ντοκιμαντέρ. Μέσα από αυτά μαθαίνουμε για τον πολιτισμό και τη ζωή άλλων λαών. Μας ευαισθητοποιεί για καλό σκοπό, όπως ο τηλεμαραθώνιος αγάπης.
Αλλά η τηλεόραση δεν έχει μόνο καλές πλευρές. Έρευνες έχουν δείξει ότι ο μέσος Αμερικανός βλέπει κατά μέσο όρο 4 ώρες τηλεόραση ημερησίως και έτσι τρώει, πίνει και καπνίζει περισσότερο! Επίσης οι διαφημίσεις έχουν αυξηθεί κατά πολύ από τη δεκαετία του ’70, ξεπερνώντας τις 40.000 το χρόνο, οδηγώντας στον υπερκαταναλωτισμό.
Ακόμα μπορεί να επιβαρύνει και την υγεία μας, γιατί πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση κάνουν κακό στα μάτια μας και μας αρρωσταίνουν (συμπτώματα επιληψίας, αυτισμού, διάσπασης προσοχής, κ.α.)
Παρ’ όλα αυτά η τηλεόραση είναι ένα κουτί! που εμείς το χειριζόμαστε όπως θέλουμε!»
Έφη Θανασά
«… μας διασκεδάζει, πολλές φορές μας κάνει να αισθανόμαστε όμορφα, υπάρχουν εκπομπές που μας γεμίζουν με γνώσεις, όπως τα ντοκιμαντέρ. Μέσα από την τηλεόραση μπορούμε να μάθουμε τι γίνεται στον κόσμο και άλλα πολλά. … Πολλές φορές όμως, η τηλεόραση μας κάνει πλύση εγκεφάλου, μας κρύβει την αλήθεια και μας κάνει να αγοράσουμε ένα προϊόν χωρίς να το έχουμε ανάγκη. …Νομίζω πως υπάρχουν πιο ενδιαφέροντα πράγματα από την τηλεόραση!»
Βασίλης Αναστασίου
«… το καλοκαίρι πλησιάζει και τα σχολεία κλείνουν. Εσείς τι θα κάνετε; Θα κλειστείτε μέσα να βλέπετε τηλεόραση ή θα βγείτε έξω να παίξετε με τους φίλους σας; Αν κλειστείτε μέσα, για να δείτε τηλεόραση, σκεφτείτε πρώτα τα θετικά και τα αρνητικά της!… Μειώστε τις ώρες που βλέπετε τηλεόραση όσο μπορείτε!»
Κωνσταντίνος Ντόβας
«…διαφημίζει χρήσιμα προϊόντα και δείχνει ταινίες που μας ψυχαγωγούν»
Γιώργος Χλωρός
«…Η τηλεόραση έχει και καλές και κακές πλευρές. Ανάλογα πώς την χρησιμοποιούμε. Ένα από τα θετικά της είναι ότι μπορούμε να ενημερωθούμε για όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, χωρίς να χρειαστεί να μετακινηθούμε από το σπίτι μας. Γνωρίζουμε άλλους πολιτισμούς και άλλους ανθρώπους. Μπορούμε επίσης να δούμε ζωντανές αναμεταδόσεις από όλον τον κόσμο.
… Τα αρνητικά είναι ότι μας αποσπά την προσοχή, πολλές διαφημίσεις μας παρασύρουν με πολλά ψέματα… επίσης ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα είναι ότι πολλοί άνθρωποι τρώνε παραπάνω μπροστά στην τηλεόραση… γι’ αυτό πρέπει να τη χρησιμοποιούμε με μέτρο… για να μη μας κάνει υπηρέτες της!»
Κωστής Κοντοστάθης
«… Να ένα θέμα που μπορεί κανείς να συζητήσει! Τι είναι τηλεόραση; Ποια τα θετικά και ποια τα αρνητικά της; … Έχει αποδειχθεί πως στις μέρες μας είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να μη δει τηλεόραση για επτά συνεχόμενες ημέρες! … Κανείς όμως δεν μπορεί να σκεφτεί μόνο τα αρνητικά ή μόνο τα θετικά. Η τηλεόραση είναι ένα σπουδαίο κατασκεύασμα, αλλά ασχολούμαστε μόνο με αυτή και ξεχνάμε τα πάντα γύρω μας! Αν την κλείσουμε, ίσως να δούμε τον κόσμο διαφορετικά!»
Ραφαηλία Ζολώτα
«… Σε κάθε σπίτι σήμερα υπάρχει μια τηλεόραση και όπως γνωρίζουμε κάθε μέρα βομβαρδιζόμαστε με διαφημίσεις… οι πολλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση μας απομακρύνουν από τους γύρω μας, μας παχαίνουν, μας κάνουν να έχουμε πονοκέφαλο και να μας πονάνε τα μάτια μας. … Πολλές φορές όμως μας κάνει και γελάμε με τις κωμωδίες και τα κινούμενα σχέδια που μας δείχνει!»
Σοφία Καραγεώργου
«… Πρέπει να βλέπουμε εκπομπές που αρμόζουν στην ηλικία μας… όλοι μας μπορούμε να βλέπουμε τηλεόραση αλλά με μέτρο και να είμαστε συγκρατημένοι όταν βλέπουμε σ’ αυτήν κάτι που μας αρέσει πολύ»
Στέφανος Ανδρεόπουλος
«… Ένα από τα αρνητικά της τηλεόρασης είναι η αύξηση του καταναλωτισμού! … Αγαπητοί αναγνώστες, σας προτείνω να βλέπετε τηλεόραση, αλλά με μέτρο!»
Καψάλης
«… Η τηλεόραση είναι ένα χαζό κουτί που δεν είναι χρήσιμο στη ζωή μας, γιατί μπορούμε να ανακαλύψουμε περισσότερα πράγματα χωρίς αυτήν!»
Ιωάννα Λασπά
«… η τηλεόραση είναι και καλή και κακή. Είναι καλή αν βλέπουμε επιλεγμένες εκπομπές και με μέτρο. Δεν πρέπει να καθόμαστε μπροστά της με τις ώρες και να παρακολουθούμε τις ακατάλληλες για εμάς εκπομπές! … πρέπει να έχουμε αυτοσυγκράτηση ώστε να μην αγοράζουμε ότι μας πλασάρουν οι διαφημίσεις. Προσέξτε την!!!»
Νεφέλη Γκουγκουστάμου
Αυτές ήταν μερικές απόψεις των συμμαθητών μας. Εσείς δεν έχετε τίποτα άλλο παρά να σκεφτείτε τι πραγματικά σας προσφέρει η τηλεόραση και, αν θέλετε, μπορείτε να απαντήσετε στα παρακάτω ερωτηματολόγια. Τα ερωτηματολόγια δημιουργήθηκαν από την ομάδα “οι δυνατές πένες” και σε έντυπη μορφή μοιράστηκαν στους μαθητές της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του σχολείου μας. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας θα τα δείτε πολύ σύντομα σε επόμενο άρθρο μας.
Ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα του Πάσχα είναι το βάψιμο των αυγών τη Μεγάλη Πέμπτη. Το αυγό, ένα προχριστιανικό συμβόλο της ζωής, ενισχυμένο με τον συμβολισμό του κόκκινου χρώματος από το αίμα της θυσίας του Χριστού, συνδέεται με το Πάσχα και αποτελεί έναν από τους πιο βασικούς συμβολισμούς του.Το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός – όπως το περίβλημα του αυγού, αλλά έκρυβε μέσα του τη «Ζωή», αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε!
Μπορεί τα τελευταία χρόνια το αυγά να βάφονται σε διάφορα χρώματα, όμως η παράδοση τα θέλει κόκκινα. Είναι γεγονός πως τα χρωματιστά αυγά τα συναντάμε στην αρχαιότητα, στη Ρώμη, στην Ελλάδα, στην Κίνα, στην Αίγυπτο, ως δώρα στις ανοιξιάτικες γιορτές μαζί με κουνέλια τα οποία είναι το σύμβολο της γονιμότητας.
Πώς ακριβώς όμως, καταλήγουμε στην επιλογή του κόκκινου χρώματος, δεν είναι ξεκάθαρο. Οι εξηγήσεις που υπάρχουν, είναι πολλές. Μία από τις πιο αποδεκτές είναι πως το κόκκινο συμβολίζει το αίμα και τη θυσία του Ιησού. Οι άλλες ερμηνείες, έχουν πρωταγωνίστριές τους, τρεις γυναίκες : Την Παναγία, τη Μαγδαληνή και μία δύσπιστη ανώνυμη γυναίκα.
Η Παναγία πίσω απο το έθιμο των “κόκκινων αυγών”
Μία εξήγηση που δίνεται συχνά, λέει ότι η Παναγία πήρε ένα καλάθι αυγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς Του Υιού της, ικετεύοντάς τους να του φέρονται καλά! Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αυγά, αυτά βάφτηκαν κόκκινα!
Η Μαγδαληνή βάφει κόκκινα αυγά
Μία άλλη ιστορία συνδέει το κόκκινο χρώμα με τη Μαρία Μαγδαληνή. Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας ενημερώθηκε για την Ανάσταση του Χριστού, τη θεώρησε τόσο απίθανη «όσο και το να βαφτούν τα αυγά κόκκινα». Η Μαρία Μαγδαληνή τότε, χρωμάτισε μερικά αυγά κόκκινα και του τα πήγε για να του επιβεβαιώσει το γεγονός.
Η δύσπιστη γυναίκα
Μία παραλλαγή της παραπάνω ιστορίας, θέλει μία γυναίκα να μην πιστεύει την είδηση της Ανάστασης Του Ιησού και να λέει: «Όταν τα αυγά που κρατώ θα γίνουν κόκκινα, τότε θα αναστηθεί και ο Χριστός». Και τότε αυτά έγιναν κόκκινα»!
Κόκκινο είναι και το χρώμα της χαράς. Χαράς για την Ανάσταση του Χριστού.
Είναι παράλληλα όμως και χρώμα αποτρεπτικό. Κόκκινες βελέντζες και κόκκινα μαντίλια κρεμούσαν τη Μεγάλη Πέμπτη στην Καστοριά οι γυναίκες για το καλό.
Κόκκινο πανί έβαφαν μαζί με τα αυγά τους στη Μεσημβρία και το κρεμούσαν στο παράθυρο για σαράντα μέρες, για να μην τους πιάνει το μάτι.
Το βάψιμο των αυγών γινόταν τη Μεγάλη Πέμπτη γι αυτό και τη λέγαν Κόκκινη Πέφτη ή Κοκκινοπέφτη.
Παλιότερα το συνήθιζαν κι αποβραδίς, πάντοτε τα μεσάνυχτα, με το ξεκίνημα της νέας μέρας.
Καινούρια πρέπει να ήταν η κατσαρόλα που θα έβαφαν τα αυγά και ο αριθμός τους ορισμένος και τη μπογιά τη φύλαγαν σαράντα μέρες και δεν την έχυναν, ακόμα και τότε, έξω από το σπίτι.
Τα κόκκινα σαν αίμα αυγά, για να τιμήσουν το αίμα του Ιησού Χριστού, ανταλλάσσονται στην Ελλάδα. Μόνο όσοι πενθούν από πρόσφατο θάνατο οικείου προσώπου δεν βάφουν αβγά για το Πάσχα. Αλλά και σε αυτούς θα φέρουν οι συγγενείς και οι φίλοι βαμμένα αβγά και από αυτά θα αφήσουν και στον τάφο του αγαπημένου τους νεκρού.
Το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών.
Το έθιμο του τσουγκρίσματος των αυγών ξεκίνησε μάλλον στην Βόρεια Αγγλία ως παιχνίδι: Ο κάτοχος του πιο γερού αυγού, ήταν ο νικήτης! Κανονικά πάντως το πρώτο αυγό που βάφεται σε κάθε σπίτι ανήκει στην Παναγία και δεν πρέπει να το «τσουγκρίζουμε».
Πολλές νοικοκυρές ακόμα και σήμερα το φυλάνε στο εικονοστάσι όλο το χρόνο μέχρι το επόμενο Πάσχα, αφού λένε πως δεν χαλάει όλη την χρονιά! Την Μεγάλη Πέμπτη του επόμενου έτους το φυτεύουν στα χωράφια τους για να είναι εύφορα, ή το κρεμάνε στα μαντριά των ζώων για να είναι γόνιμα.Επίσης το έθιμο του τσουγκρίσματος των αυγών έχει τις ρίζεςτου στο Βυζάντιο και συμβολίζει πάλι την Ανάσταση. Όπως το κλωσσόπουλο σπάει το κέλυφος του αυγού και βγαίνει στο φως της ζωής, έτσι – αυτός ήταν ο συμβολισμός – κομματιάζονται του θανάτου τα δεσμά και από του τάφου τα βάθη ξανάρχεται η ζωή. Το έθιμο αυτό καθιερώθηκε για πρώτη φορά στη βυζαντινή αυλή από το Μεγάλο Κωνσταντίνο και τη μητέρα του Αγία Ελένη, με επίσημη τελετή που γινόταν το πρωί της Κυριακής του Πάσχα. Οι καλεσμένοι τσούγκριζαν με τον αυτοκράτορα και τη βασιλομήτορα τα αυγά και στη συνέχεια ακολουθούσε γεύμα στο πασχαλινό τραπέζι.
Στην πόλη μας υπάρχει το έθιμο των Λαζαρίνων. Την τελευταία εβδομάδα πριν κλείσουν τα σχολεία και συγκεκριμένα την Πέμπτη, όλα τα κορίτσια βγαίνουν με τα στολισμένα καλαθάκια τους και λένε τον Λάζαρο. Γίνεται και διαγωνισμός τόσο για το καλύτερο καλάθι όσο και για το πιο όμορφο τραγούδι.
Την Πέμπτη που μας πέρασε, τα κορίτσια της τάξης μας έλειπαν στον Λάζαρο. Τα αγόρια λοιπόν κάθισαν και έβαψαν αυγά – με διάφορους τρόπους – τα οποία αφού τα βάλαμε σε ένα όμορφο καλάθι που μας έφερε η Ραφαηλία, τα μοιραστήκαμε την Παρασκευή μαζί με πολλές ευχές για Καλό Πάσχα.
Η εκπαιδευτική επίσκεψή μας στα Μετέωρα εξελίχθηκε σε μια υπέροχη εμπειρία. Αφού ανεβήκαμε και τα 146 σκαλοπάτια – τα οποία σε μερικούς φάνηκαν πολύ περισσότερα – και πήραμε τις απαραίτητες ανάσες, (παντού τριγύρω άκουγες ουφ!, αχ! τα ποδαράκια μου και άλλα τέτοια…), μας έγινε ξενάγηση στο καθολικό της μονής και κεραστήκαμε από ένα ημερολόγιο και ένα γλυκύτατο λουκουμάκι. Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα για τσιμπολόγημα, απολαύσαμε τη θέα και κατόπιν είδαμε τα εκθέματα της μονής στο λαογραφικό μουσείο και στην έκθεση χειρογράφων. Θαυμάσαμε το κελάρι με τα τεράστια ομολογουμένως βαρέλια, κάναμε και τις αναμνηστικές αγορές μας και πήραμε το δρόμο του γυρισμού (… το κατέβασμα ήταν πολύ πιο εύκολο!).
Το Πάσχα έφτασε! Εμείς φεύγουμε! Τα σχολεία έκλεισαν για τις διακοπές του Πάσχα. Οι αυλές τους ξέμειναν από παιδικές φωνές.
Εύχομαι όλοι μας να υποδεχθούμε το Νυμφίο Χριστό με κατάνυξη και περισυλλογή. Να ζήσουμε το θείο δράμα σε όλη του την ένταση και να βιώσουμε την ανείπωτη χαρά της Ανάστασής Του.
Τα Μετέωρα είναι ένα σύμπλεγμα από τεράστιους σκοτεινόχρωμους βράχους που υψώνονται έξω από την Καλαμπάκα, κοντά στα πρώτα υψώματα της Πίνδου και των Χασίων. Τα Μετέωρα αποτελούν, μετά το Άγιο ΄Ορος, το μεγαλύτερο και με συνεχή παρουσία από την εποχή της εγκατάστασης των πρώτων ασκητών μέχρι σήμερα μοναστικό σύνολο στον ελλαδικό χώρο. Από τα τριάντα μοναστήρια που υπήρξαν ιστορικά, σήμερα λειτουργούν μόνο έξι και τα οποία από το 1988 περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Υπάρχουν όμως και πολλά μικρότερα μοναστήρια εγκαταλελειμμένα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν ιδρυθεί στον 14ο αι.
Στο δυτικό άκρο του πέτρινου δάσους βρίσκεται η αρχή του οργανωμένου μετεωρίτικου μοναχισμού.
Η Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος επικράτησε να λέγεται “Μεγάλο Μετέωρο”, όχι μόνο λόγω της εκτάσεως των 50 στρεμμάτων και του μεγέθους των κτισμάτων αλλά και λόγω της πνευματικής του ακτινοβολίας και των πρωτείων που απολάμβανε στα μέσα του 16ου αιώνα.
Η Μονή είναι σκαρφαλωμένη πάνω στον ψηλό και επιβλητικό βράχο με υψόμετρο 613μ. από τη θάλασσα και 416 από την κοίτη του Πηνειού ποταμού
Ο Αγιορείτης μοναχός Αθανάσιος ασκήτεψε αρχικά επί δέκα χρόνια πάνω σε ένα βράχο τον “Στύλο των Σταγών”. Ήταν ο πρώτος που ανέβηκε στον Πλατύ λίθο, μαζί με συνοδεία δεκατεσσάρων μοναχών.
Οι κτήτορες της μονής όσιος Αθανάσιος και όσιος Ιωάσαφ. Τοιχογραφία στο νάρθηκα του καθολικού.
Σκάλισαν τρύπες στον απόκρημνο βράχο, έμπηξαν δοκάρια, έκαναν σκαλωσιές και κατάφεραν να φτάσουν εκεί που ως τότε μόνο τα πουλιά μπορούσαν να ανέβουν, στην κορυφή του βράχου.
Εκεί ο Αθανάσιος ο Μετεωρίτης, ανάμεσα στη γη και τον ουρανό, στην κόψη ενός κατακόρυφου γκρεμού έκτισε τη μονή περί το 1340 μΧ και οργάνωσε την πρώτη συστηματική μοναστική κοινότητα και οικοδόμησε το ναό της Θεομήτορος.
Αργότερα έκτισε άλλο ναό προς τιμή του μεταμορφωθέντος Σωτήρος Ιησού Χριστού, που απετέλεσε το καθολικό της Μονής και πήρε και μέχρι σήμερα την ονομασία της “Μεταμορφώσεως”.
Ο Αθανάσιος δεν ήταν μόνος σε αυτό το εγχείρημα. Μαζί του ήταν και ο πατήρ Ιωάσαφ, δεύτερος κτήτορας της Μονής που δεν ήταν άλλος από το ελληνο-σέρβο βασιλιά Ιωάννη Ούρεσης Άγγελο Κομνηνό Δούκα Παλαιολόγο που στήριξε οικονομικά το Μοναστήρι.
Στα παλιά χρόνια η πρόσβαση στη Μονή γινόταν με ανεμόσκαλες και από τον Πύργο (στα 1520), όπου δέσποζε ο εξώστης με το Δίχτυ, που το χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα για να μεταφέρουν πράγματα και πότε πότε γέροντες προσκυνητές. Μέχρι το 1923 η ανάβαση γινόταν με τις ανεμόσκαλες και το δίχτυ.
Σήμερα η ανάβαση γίνεται με σκάλα που αριθμεί 146 απότομα και ακανόνιστα σκαλιά που σε οδηγούν στην είσοδο της Μονής.
Το πρώτο μικρό κτίσμα που συναντάμε μέσα στο βράχο , αριστερά της σκάλας είναι το ασκητήριο του Ιδρυτή της Μονής. Μπαίνοντας στην κύρια είσοδο δεξιά θα δούμε το παλιό βαρούλκο.
Η θέα στη βάση του βράχου σου κόβει την ανάσα. Ανεβαίνοντας τα σκαλιά, βλέπουμε το σκευοφυλάκιο, τα παλιά μαγειρία και το κελάρι.
Φτάνοντας πάνω βλέπουμε το λαμπρό κτίσμα της Μονής, το επιβλητικό Καθολικό, με μήκος 32 μ και πλάτος 24 μ.
Ο Ναός, σταυροειδής εγγεγραμμένος με δωδεκάπλευρο τρούλο και πλάγιες κόγχες που ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό αθωνικό τύπο, κτίστηκε στα 1544-45 μΧ.
Το Καθολικό χωρίζεται σε εξωνάρθηκα, νάρθηκα, κυρίως Ναό και Ιερό Βήμα. Ο Κύριος Ναός αγιογραφήθηκε στα 1552 επί ηγουμένου Συμεών και αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα τοιχογραφικά σύνολα της μεταβυζαντινής ζωγραφικής.
Το καθολικό της Μονής Μεγάλου Μετεώρου ( Μεταμορφώσεως). Εξωτερική άποψη.
Το Ιερό βήμα που αποτελούσε το πρώτο καθολικό της Μονής, κτίστηκε πριν από το 1380 μΧ. από τον ιδρυτή της Μονής Άγιο Αθανάσιο που πέθανε το έτος 1380 και τον διαδέχτηκε ο όσιος Ιωάσαφ. Η εκκλησία μας τους γιορτάζει και τους δύο στις 20 Απριλίου.
Ο Όσιος Ιωάσαφ συμπλήρωσε και τοιχογράφησε στα 1484 μΧ το Καθολικό της Μονής Ο Κύριος Ναός είναι φωτεινός και γεμάτος από αγιογραφίες. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο. Κατασκευάστηκε στα 1617 μΧ και περιλαμβάνει παραστάσεις από το φυτικό και ζωικό βασίλειο.
Οι εικόνες του τέμπλου ανήκουν σε διάφορες εποχές και είναι σημαντικές για την τέχνη και την παλαιότητά τους. Σπουδαίο έργο ξυλογλυτικής είναι ο Δεσποτικός Θρόνος που έγινε στα 1617 μΧ. Είναι ξύλινος και έχει παραστάσεις από το φυτικό βασίλειο. Τα δύο αναλόγια είναι ξύλινα με διάφορα σχέδια από μάρμαρο και ελεφαντοστούν. Το παλιό ξύλινο προσκυνητάρι του κυρίως ναού έχει διάφορες παραστάσεις από άνθη και κατασκευάστηκε επί ηγουμένου Παρθενίου Ορφίδου.
Στο Μεγάλο Μετέωρο υπάρχουν 3 μικρότεροι ναοί:
Του Ιωάννη Προδρόμου.
Των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Κτίστηκε στα 1789 και είναι μονόκλιτη Βασιλική με πολυγωνικό τρούλο.
Του Αγίου Αθανασίου.
Η μεγάλη Τράπεζα μήκους 32 μ, χώρος φαγητού των μοναχών, έχει μετατραπεί σήμερα σε Μουσείο με αξιόλογα εκθέματα.
Στη Βιβλιοθήκη της Μονής σώζονται ανεκτίμητοι θησαυροί:
Χειρόγραφοι κώδικες, έγγραφα βυζαντινά και μεταβυζαντινά.
Χειρόγραφα πνευματικής παραγωγής του 9ου – 19 αιώνα.
Λειτουργικά βιβλία, πατερικά κείμενα, υμνογραφικά, αναλογικά, σπάνια έντυπα και παλαίτυπα ο συνολικός αριθμός των οποίων είναι 450 τόμοι του 15ου – 19ου αιώνα.
Συλλογή μουσικών και νομικών χειρογράφων και κείμενα αρχαίων συγγραφέων (Όμηρος, Σοφοκλής, Δημοσθένης, Ησίοδος, Αριστοτέλης, Αλεξανδρινοί συγγραφείς).
Είναι μία από τις πλουσιότερες μοναστικές βιβλιοθήκες. Λειτουργούσε επίσης και βιβλιογραφικό εργαστήριο κατά τον 16ο – 17 αιώνα.
Πλούσια είναι και η συλλογή χρυσοκέντητων υφασμάτων που φυλάσσεται στο μουσείο:
Πρέπει να σταθούμε στις κάρες των Οσίων Κτητόρων που φυλάσσονται μέσα σε αργυρές και διακοσμημένες λειψανοθήκες.
Πριν φύγουμε, αξίζει η περιήγησή μας στις αυλές του μοναστηριού όπου μπορεί να θαυμάσει κάποιος την υπέροχη θέα προς τον Πηνειό ποταμό και το όρος Κόζιακα.
Οι μοναχοί ακολουθούν αυστηρά τους κανονισμούς και μαζεύονται στην εκκλησία 4 φορές την ημέρα, εκκλησιάζονται 6 περίπου ώρες ημερησίως.
Η άσκηση του άνωθεν του μοναχικού βίου πιστού στις επιταγές των Αγίων Πατέρων και της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας αποτελεί το κύριο μέλημα των μοναχών.
Υπάρχει συγχρόνως η κοινωνική δραστηριότητα και η πνευματική στήριξη των προσκυνητών, την οποία αντλούν από τη θαυματουργική χάρη των Αγίων μας.
Μεγάλη είναι η προσφορά της Μονής στο Έθνος, την παιδεία μας και τον πολιτισμό. Εδώ και εξακόσια δεκατέσσερα χρόνια αποτελεί ζωντανή μοναστική κοινότητα, προπύργιο αληθινό του χριστιανισμού και των παραδόσεων του Ελληνισμού.
Οι Μοναχοί αφιερωμένοι στο Χριστό, κουβαλώντας στις καρδιές τους την προσευχή και στις πλάτες τους τα δομικά υλικά ανακαινίζουν, αναστηλώνουν και συντηρούν τη Μονή αναδεικνύοντας τη μυσταγωγική ομορφιά της, έτσι που χρόνο με το χρόνο, προσκυνητές και περιηγητές να μένουν άναυδοι από το τεράστιο έργο που γίνεται.
Στα πλαίσια τις διεξαγωγής του πρώτου Φεστιβάλ Γερμανόφωνου Κινηματογράφου στα Τρίκαλα, οι Ε’ και Στ’ τάξεις του σχολείου μας επισκέφτηκαν την Πέμπτη 11 Απριλίου το Δημοτικό Κινηματογράφο Τρικάλων όπου παρακολούθησαν την ταινία
‘Ο Βίκη σε μεγάλο ταξίδι’.
Wickie auf großer Fahrt!
Υπόθεση:
Ο Βίκη (Wickie) είναι η ιστορία ενός φοβητσιάρη αλλά πανέξυπνου µικρού Βίκινγκ, του 11ου αιώνα, ο οποίος θέλει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του πατέρα του, του Χάλβαρ (Halvar), αρχηγός του χωριού Φλάκε. Ξαφνικά το χωριό δέχεται επίθεση από αντίπαλη οµάδα Βίκινγκ με αρχηγό τον Σβεν (Sven). Ο Χάλβαρ πέφτει θύμα απαγωγής και αµέσως ξεκινά υπό την ηγεσία του μικρού Βίκη σχέδιο σωτηρίας του! ‘Ένα μεγάλο και επικίνδυνο ταξίδι αρχίζει. Στο πλευρό του Βίκη βρίσκεται η ατρόμητη Σβένια (Svenja). Αλλά ποιο είναι αυτό το κορίτσι; Θα μπορέσουν να σώσουν τον Χαλβαρ;
Μια καταπληκτική ταινία με πολύ χιούμορ, που θα αρέσει σε μικρούς και μεγάλους.
Η ταινία είναι βασισµένη σε µια γερµανική
τηλεοπτική σειρά κινουµένων σχεδίων της
δεκαετίας του 1980 και εισέπραξε πολύ μεγάλη επιτυχία.
Η παράνομη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων αποτελεί κοινή πρακτική σε πολλές αγροτικές περιοχές της Ευρώπης και σε χώρες της Μεσογείου και πλήττει σημαντικά τα αρπακτικά πουλιά, ιδιαίτερα τα πτωματοφάγα όπως είναι ο γυπαετός (Gypaetus barbatus), το όρνιο (Gyps fulvus) και ο ασπροπάρης (Neophron percnopterus), καθώς και απειλούμενα είδη θηλαστικών, όπως η καφέ αρκούδα (Ursus arctos), ο λύκος (Canis lupus) και ο λύγκας της Ιβηρικής χερσονήσου (Lynx pardinus).
Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ συμμετέχει στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα LIFE+ με τίτλο: «Καινοτόμες Δράσεις για την Αντιμετώπιση της Παράνομης Χρήσης Δηλητηριασμένων Δολωμάτων σε Μεσογειακές Πιλοτικές Περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ στα πλαίσια της δράσης D3, οργανώνει επισκέψεις σε δημοτικά, γυμνάσια και Λύκεια της Πιλοτικής Περιοχής των Τρικάλων, προκειμένου η εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα να ενημερωθεί για το πρόγραμμα, τις δράσεις του, το πρόβλημα της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων καθώς και τις επιπτώσεις τους στη βιοποικιλότητα, την άγρια ζωή και τη δημόσια υγεία.
Σήμερα 17 Απριλίου 2913, η εθελοντική ομάδα του Αρκτούρου αποτελούμενη από τις Λεβάντα Αποστόλου, Φανή Βάσσου και Αθηνά Μπαλάφα, επισκέφτηκαν το σχολείο μας και μέσα από μια πολύ ωραία παρουσίαση ενημέρωσαν τους μαθητές της Ε’ και ΣΤ’ τάξης γενικά για τον Αρκτούρο, τις δράσεις του και για το πρόβλημα της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων.
Προβλήματα που έχουν “κρυφά” δεδομένα λύνονται πιο εύκολα αν συνδυάσουμε τις πληροφορίες που μας δίνονται ή αν αντικαταστήσουμε τα αριθμητικά δεδομένα με άλλα μικρότερα.
Δες μια πολύ καλή παρουσίαση για το πώς διαχειριζόμαστε και λύνουμε σύνθετα προβλήματα
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.