Αρχείο για Ιούλιος 7th, 2009

Συνέχεια λαμβάνω τέτοιου είδους μηνύματα. Αυτά τα κλεφτρόνια δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον ένα αυτόματο μεταφραστή της προκοπής; Ποιος θα τους πιστέψει; Οχι πείτε μου…

25us76v.jpg

Comments 1 σχόλιο »

facebook_addi.jpgΟ Ανδρέας Ρουμελιώτης διηγείται τις περιπέτειές του στο facebook.

Εγινα κι εγώ ο καθυστερημένος facebookάκιας, τώρα στα γεράματα.
Του στιλ: μάθε, ηλεκτρονικά αναλφάβητε, γέρο γράμματα. Με παρακίνησαν οι, άγνωστοι εις εμέ, νεανίες που έφτιαξαν δύο γκρουπάκια για να με υποστηρίξουν πανάθεμά με· το «Andreas Roumeliotis fans» και… «ΟΙ ΑΝΑΠΟΔΟΙ».
Στο πρώτο ιδρυτής είναι ένας φοιτητής απ’ το Οσλο της Νορβηγίας και στο άλλο κάποιος με καλυμμένο το πρόσωπο φτυστός ο Μάρκος των Ζαπατίστας που φέρει το ψευδώνυμο Δογματιστής.

ΕΝΑ βράδυ λοιπόν σε κάποιο μπαράκι με πλησίασε ένα υπέροχο κορίτσι σαν τα κρύα τα νερά, 20 κάτι, και με ρώτησε με παράπονο γιατί δεν φτιάχνω προφίλ για να την κάνω φίλη μου. Ενώ εκείνη έχει προσκαλέσει όλη την παρέα της να μπει σε κάποιο fan club μου. Ετσι έμαθα πως έχω ήδη εκατοντάδες ηλεκτρονικές φίλες και φίλους, που μέχρι τότε αγνοούσα.

ΜΠΗΚΑ να δω ποιοι είναι. Φρεσκαδούρα, πιτσιρικαρία. Ουδεμίαν σχέσιν με τις συνταξιούχες -πλέον- φιλολόγους που αναγιγνώσκουν καθημερινώς τις τρεις τελευταίες δεκαετίες αυτή ταύτην την στήλην, περιμένοντας να κάνω κάποιο λάθος για να με κατατροπώσουνε… Αυτά τα παιδιά με διαβάζουν και μ’ ακούνε μόνο στο Διαδίκτυο, στις περισσότερες περιπτώσεις από σπόντα. Είναι άλλο κοινό… Ουχί το παραδοσιακό. Σε κάποιον άρεσε ένα κείμενο, το επέλεξε και το ανάρτησε κάπου αλλού. Κι εκεί το διάβασαν και το σχολίασαν άλλοι πολλοί. Κάπως έτσι πρέπει να ‘φτιαξαν τα γκρουπ υποστήριξής μου στο facebook. Με νέους ηλεκτρονικούς μου φίλους, παιδιά που δεν είχαν γεννηθεί όταν ξεκίνησα να γράφω στην «Ε» τούτη δω τη στήλη.

ΕΤΣΙ απέκτησα κι εγώ, ο καθυστερημένος, προφίλ. Σε δύο-τρεις εβδομάδες έκανα καμιά 500αριά νέους εικονικούς φίλους. Ανάμεσά τους και κάποιοι γερόλυκοι που ‘χα να τους δω – να τους ακούσω απ’ τα χρόνια τα φοιτητικά κι έμαθα νέα τους. Εχει φάση! Τα βράδια είναι όλοι κλεισμένοι σπίτια τους και συνομιλούν. Γράφουν τι νιώθουν, τι τους ζορίζει, ενίοτε φλερτάρουν· σαν να βρισκόμαστε σ’ ένα εικονικό στέκι μια παρέα. Που στην πραγματικότητα όμως δεν έχει συναντηθεί ποτέ…

ΕΧΕΙ φάση το facebook. Σου στέλνουν προσκλήσεις για εκδηλώσεις, δημιουργούνται συνεχώς πολυάριθμες ομάδες-κινήματα, μεταδίδονται σε χρόνο dt ειδήσεις και πληροφορίες. Δεν είμαι σίγουρος πως αυτή είναι η μόνη εικονική πραγματικότητα και όχι οι άλλες που διαμορφώνουν η TV, η κυρίαρχη κουλτούρα, η επίσημη κοινωνική ζωή και η πολιτική. Σ’ αυτό το ηλεκτρονικό παιχνίδι της επικοινωνίας διαδραματίζονται ανεπίσημες ιστορίες που είναι ίσως πιο αυθεντικές και ενδιαφέρουσες. Κι αυτό που τώρα, έστω και αργοπορημένα, καταλαβαίνω είναι ότι μπορούν να δημιουργήσουν απρόβλεπτα και απροσδόκητα γεγονότα στην πραγματική επι-κοινωνία και στη ζωή. Συνέχεια »

Comments 0 σχόλια »

tweet.jpgΜε την πρώτη ματιά, ο κόσμος του Twitter δεν μοιάζει τόσο μαγικός όσο των ανταγωνιστικών MySpace και Facebook. Περισσότερο φαντάζει σαν μια ακόμα ιντερνετική φούσκα που κι αυτή αποξενώνει από την καθημερινότητα ή την κοινωνική επαφή και αναζητά το μερίδιό της στον κοινωνικό θόρυβο που δημιουργούν τα προαναφερθέντα και πιο εξελιγμένα εργαλεία.

Ωστόσο, οι χρήστες του Twitter αυξάνονται με απίστευτη ταχύτητα, προσθέτοντας είτε ψηφιακό θόρυβο είτε αξία στην επικοινωνία όλων, με αποτέλεσμα τα περιοδικά να αφιερώνουν μελάνι στην απόλυτη ψηφιακή υστερία των τελευταίων μηνών, ενώ ακόμα και τα τηλεοπτικά κανάλια, χάρη σε κάποια μεμονωμένα γεγονότα, το ενσωμάτωσαν εύκολα στην καθημερινή τους γλώσσα.

Το Twitter, βέβαια, έχει κι αυτό τα δικά του χαρακτηριστικά που το κάνουν να ξεχωρίζει ως κάτι νέο. Ετσι, αν υπάρχει κάτι που αρχικά μπορεί να θυμίζει, αυτό είναι ένα ζωντανό πάρτι από SMS μηνύματα, σαν κι εκείνα που κάποια στιγμή έτρεχαν σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια και μέσω του οποίου δημοσιοποιείς τις πιο πρόσφατες λεπτομέρειες από τη ζωή σου, πράγματα που παρακολουθείς ή διάβασες ή άκουσες ή τέλος πάντων θέλεις να μάθουν οι άνθρωποι του κύκλου σου.

Πίσω από αυτή την ιδέα του Twitter κρύβεται ο Aμερικανός Evan Williams, o οποίος ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στο διαδίκτυο δημιουργώντας το Blogger.com. το οποίο στην πορεία αγοράστηκε από την Google. Ο Γουίλιαμς – που πήγαινε πακέτο – δεν άντεξε για πολύ το στενό κλοιό της πολυεθνικής και αποφάσισε να αποχωρήσει από την εταιρεία, παίρνοντας, όμως, μαζί του έναν ακόμα εργαζόμενο της Google, τον Biz Stone με τον οποίο αρχίζουν να σκέφτονται τις πρώτες ιδέες για μια πλατφόρμα, η οποία ενώ θα περιορίζει το χρήστη σε μια σειρά από προτάσεις, στην ουσία θα είναι πιο άμεση και συγκεκριμένη από οτιδήποτε άλλο «παίζει» στα μεγάλα γήπεδα των υπόλοιπων εργαλείων.

Ο συνέταιρός του Stone, ακούει τις ιδέες του Williams και βαφτίζει το νέο πρόγραμμα Twitter και τα μηνύματα »tweets», συγκρίνοντας έτσι τον μικρό όγκο πληροφορίας που θα ανταλλάσσεται μέσω των μηνυμάτων με το κελάηδημα των πουλιών και παράλληλα δείχνοντας ότι οι ήχοι από πολλά εισερχόμενα μηνύματα θα ακούγονται σαν τιτιβίσματα πουλιών.

Τι είναι εκείνο, όμως, που έκανε το Twitter πραγματικά διάσημο; Βασικά, η απλή μηχανική του. Οι χρήστες στέλνουν μηνύματα – δεν ξεπερνούν τους 140 χαρακτήρες – είτε από κάποιο PC είτε από το κινητό τους, και αυτή η προσθήκη του κινητού στην επικοινωνία μέσω Internet. Το τελευταίο ήταν και η πρωτοπορία που έκανε τη διαφορά.

Δημιουργώντας έναν λογαριασμό στο Twitter, αυτόματα δίνεις το δικαίωμα σε κάποιους να σε ακολουθούν. Αν εσύ παρακολουθείς άλλους είκοσι, τότε αυτό που εμφανίζεται στην οθόνη σου είναι ένα μείγμα από ηλεκτρονικά τιτιβίσματα φίλων, γνωστών, εταιρειών που λανσάρουν νέα προϊόντα ή celebrities, τα οποία, σε αντίθετα χρονολογική ροή, πλουτίζουν την ενημέρωσή σου: τι πρωινό έφαγε κάποιος, ποιο blog διαβάζει, τι μουσική σου προτείνει να ακούσεις ο κολλητός σου, ποιο είναι το μέλλον της παιδείας έτσι όπως το συζητάει μια ομάδα ανθρώπων (μαζί με το απαραίτητο link), ποιες καινούργιες λέξεις έμαθε κάποιος δημοσιογράφος στο πρόσφατο ταξίδι του στην Κρήτη, ή πώς ο βραδινός εφιάλτης κάποιου στην κουζίνα, έγινε και ο πρωινός εφιάλτης στο γραφείο του.

Με αυτό τον τρόπο κατάφερε για πρώτη φορά, να συνδυάσει τρία σημαντικά στοιχεία σε ένα απλό εργαλείο: κοινωνική δικτύωση, ζωντανή αναζήτηση και ανεξάντλητο μοίρασμα ιστοσελίδων.

Eνα απλό παράδειγμα για να καταλάβετε την επιτυχία του νέου αυτού εργαλείου αλλά και της αμεσότητας της πληροφορίας που διαθέτει: αν κάποιος ψάχνει ιστοσελίδες για τους Depeche Mode σίγουρα θα ξεκινήσει από το Google, αλλά αν ψάχνει για ενδιαφέροντα σχόλια που αφορούν τη βραδιά της ακύρωσης της συναυλίας τους, τότε καλύτερα να τρέξει κατευθείαν στο Twitter.

Ακόμα και στην Αμερική όπου επικρατεί παροξυσμός γύρω από το όνομά του, το Twitter έχει συχνά χαρακτηριστεί ως ένα ακραία ναρκισσιστικό εργαλείο, κι όχι άδικα, αφού τελικά εκείνοι που χρησιμοποιούν το περισσότερο το Twiiter είναι οι διασημότητες.

Εθνος

Comments 0 σχόλια »

lyrikline_links.jpgΜία συλλογή ποίησης απ’ όλο τον κόσμο. Ποιήματα στο πρωτότυπο και σε μεταφράσεις αλλά και απαγγελίες από τους δημιουργούς.

Περιλαμβάνει πάνω από 5.100 ποιήματα 570 λογοτεχνών σε 49 γλώσσες και πάνω από 6.200 μεταφράσεις σε 47 γλώσσες.

Η χώρα μας εκπροσωπείται -μέχρι στιγμής- μόνο από τους:
Fostieris, Antonis
Koutsourelis, Kostas
Paschalis, Stratis

Comments 0 σχόλια »

live

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων