Terra Computerata

Η Απόβαση της Νορμανδίας με κωδική ονομασία Operation Neptune (Επιχείρηση Ποσειδώνας) ήταν η Συμμαχική απόβαση στα παράλια της Γαλλίας, που έλαβε χώρα στις 6 Ιουνίου 1944, μέρα γνωστή και ως D-Day. Αντικειμενικός σκοπός της απόβασης ήταν να δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα από την Καέν έως το Χερβούργο, μέσω του οποίου οι Σύμμαχοι θα περνούσαν στρατεύματα από τη Μεγάλη Βρετανία στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Η Μάχη της Νορμανδίας που ακολούθησε, τελείωσε στις 19 Αυγούστου 1944, όταν τα Συμμαχικά στρατεύματα πέρασαν το Σηκουάνα. Επικεφαλής του όλου εγχειρήματος ορίσθηκε ο Αμερικανός αρχιστράτηγος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ.

Η αρχική επίθεση έγινε σε δυο φάσεις: κατά τα μεσάνυχτα 5ης προς 6η δυο αμερικανικές αερομεταφερόμενες αμερικανικές μεραρχίες και μια Βρετανική έπεσαν στα μετόπισθεν, και την αυγή ακολούθησε αμφίβια απόβαση Συμμαχικών δυνάμεων που ξεκίνησε κατά τις 6:30. Η διεξαγωγή της απόβασης απαίτησε τη μεταφορά στρατευμάτων και υλικού από την Αγγλία και την Ουαλία με μεταγωγικά αεροπλάνα και πλοία, καθώς και υποστήριξη πυρών από αέρα και θάλασσα. Έγιναν επίσης ναυτικές επιχειρήσεις αντιπερισπασμού και παρενόχλησης προκειμένου να μην επέμβει το Γερμανικό Ναυτικό στις περιοχές που θα γινόταν η απόβαση, ενώ η θάλασσα της Μάγχης αποναρκοθετήθηκε από τις γερμανικές νάρκες και ποντίσθηκαν νέες.

Στην επιχείρηση έλαβαν μέρος πάνω από τρια εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους οι 195.700 ήταν το προσωπικό των Συμμαχικών σκαφών. Η απόβαση έλαβε χώρα στη χερσόνησο Κοταντέν, την ανατολική όχθη του ποταμού Ορν και τον κόλπο του Σηκουάνα, σε πέντε παραλίες με τα κωδικά ονόματα Gold Beach, Juno Beach, Omaha Beach, Sword Beach και Utah Beach. Θεωρήθηκε ότι ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου 1944, όταν πια είχε εδραιωθεί το προγεφύρωμα των Συμμάχων. Μέχρι τότε είχαν συνολικά μεταφερθεί 850.000 άνδρες, 148.000 οχήματα και 570.000 τόννοι προμηθειών στις γαλλικές ακτές από 7.000 πλοία, από τα οποία μόλις 59 βυθίστηκαν.

Wikipedia

Ταξιδέψτε στην ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου και δείτε μούμιες και εξαιρετικά ενδιαφέροντα ταφικά κτερίσματα, χωρίς να κάνετε βήμα από την άνεση του σπιτιού σας με ένα κλικ στο www.mcq.org/momies. Η ιστοσελίδα είναι πρόσφατη δημιουργία του Μουσείου του Κεμπέκ στον Καναδά και παρουσιάζει εκτενώς την έκθεση αιγυπτιακών αντικειμένων που θα φιλοξενηθεί εκεί για περίπου ένα χρόνο. Εκτός από τα ούτως ή άλλως ενδιαφέροντα εκθέματα, θα έχετε τη δυνατότητα να δείτε και e- απεικονίσεις του τρόπου μουμιοποίησης των νεκρών, να μελετήσετε τις σαρκοφάγους, την ιστορία και τις πεποιθήσεις των αρχαίων Αιγυπτίων σχετικά με τη μετέπειτα ζωή κ.λπ. Υπάρχει και bonus: παιχνίδια με θέμα την αρχαία Αίγυπτο!

Από τη στήλη της Μ. Μυστακίδου στην Ελευθεροτυπία

Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ. Κάτι σοβαρό. Όσο και αν και οι δύο επεμβάσεις προέρχονται από έναν χώρο στον οποίο δυστυχώς συναντούνται πλέον συχνά οι άκρες του πολιτικού φάσματος με κοινά αιτήματα και κοινές πρακτικές, δεν είναι δυστυχώς οι μόνες. Το σχολείο γίνεται συχνά ο τόπος μιας κομματικής αναμέτρησης χωρίς αρχές και όρια. Και οι δύο περιπτώσεις θέτουν συνεπώς κρίσιμα για την εκπαίδευση και την κοινωνία ερωτήματα: Τι δουλειά έχουν τα κόμματα στις μαθητικές τάξεις; Δεν υπάρχουν άραγε θεσμικά όργανα του σχολείου όπως η συνέλευση των καθηγητών ή τα μαθητικά συμβούλια για να μεριμνήσουν σε τυχόν περιπτώσεις συστηματικής ιδεολογικής προκατάληψης, προπαγάνδας ή κατάχρησης εξουσίας από τη μεριά των διδασκόντων; Τι είδους εκπαίδευση μπορούμε να έχουμε όταν πραγματοποιούνται ανάλογες επεμβάσεις; Όταν το περιεχόμενο των σπουδών βρίσκεται στην επιδιαιτησία των πολιτικών κομμάτων; Όταν τα σχολικά βιβλία περνούν από Ιερά Εξέταση; Όταν οι πολιτικοί θέλουν να γίνουν δάσκαλοι του Γένους; Όταν τα κόμματα απαιτούν να διδαχθούν οι δικές τους αλήθειες; Όταν οι βουλευτές εισβάλλουν στα σχολεία για να ελέγξουν τους εκπαιδευτικούς; Όταν οι εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται να δώσουν εξηγήσεις; Όταν τα παιδιά εκπαιδεύονται να καταγγέλλουν τους καθηγητές τους στα κόμματα;

Όλο το άρθρο στα Νέα

Στην τελική ευθεία βρίσκονται τα έργα αναστήλωσης και συντήρησης των μνημείων της Ακρόπολης, τα οποία θα έχουν ολοκληρωθεί σε λίγους μήνες, έτσι ώστε ο Ιερός Βράχος και το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως στα πόδια του να αναδειχθούν σε μια δυναμική και αδιάσπαστη ενότητα της κληρονομιάς που παρέδωσε η ελληνική κλασική αρχαιότητα στον κόσμο. Πολλά προγράμματα εργασιών στα μνημεία έχουν ήδη τελειώσει (Πρόναος και Οπισθόναος Παρθενώνα, δυτική αίθουσα Προπυλαίων κτλ.), ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονται στην τελική φάση τους.

Το μεγαλύτερο αναστηλωτικό έργο που έγινε ποτέ στην Ακρόπολη, αναγνωρισμένο διεθνώς ως πρότυπο για την υψηλή ποιότητα, τη μεθοδολογία, τη στενή σχέση του με την έρευνα και τις τεχνολογικώς προηγμένες εφαρμογές του, έχοντας συμπληρώσει αισίως 30 χρόνια, πρόκειται να αποδοθεί σύντομα στο κοινό.

Εξι διαφορετικές επεμβάσεις εκτελούνται από το 2000 ταυτόχρονα στον Ιερό Βράχο: Στον Παρθενώνα ολοκληρώνεται η αποκατάσταση της βόρειας κιονοστοιχίας του. Στα Προπύλαια γίνεται αποκατάσταση των οροφών του κεντρικού κτιρίου (ολοκληρώθηκε ήδη η δυτική αίθουσα και εντός ολίγου τελειώνει και η ανατολική στοά). Ο Ναός Αθηνάς Νίκης, αφού πρώτα καθαιρέθηκε, εν συνεχεία αποκαταστάθηκε ενώ για την ολοκλήρωσή του αναμένεται η τοποθέτηση αντιγράφων της ιωνικής ζωφόρου από τεχνητό λίθο και η αναστήλωση μέρους του ανατολικού αετώματος, των γείσων και της σίμης του ναού με εκτεταμένες συμπληρώσεις από νέο μάρμαρο. Σε εξέλιξη βρίσκονται επίσης το έργο περισυλλογής, αναγνώρισης και ταξινόμησης των διάσπαρτων μελών τα οποία παλαιότερα βρίσκονταν σε όλο τον βράχο και, τέλος, η συστηματική τεκμηρίωση της κατάστασης στην οποία βρίσκονται τα περιμετρικά τείχη της Ακρόπολης.

Εικονική πραγματικότητα
Εγκαίνια… και με εικονική πραγματικότητα στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως. Η κινηματογραφική αίθουσα 40 θέσεων (Virtual Τheatre), την οποία είχε αναλάβει να οργανώσει η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως, είναι έτοιμη, όπως έτοιμες προς προβολή είναι και οι τρεις πρώτες ταινίες: «Η Ακρόπολη στην Αρχαιότητα», «Χτίζοντας έναν αρχαίο ναό» και «Η αναστήλωση του Ερεχθείου». Οι ταινίες θα προβάλλονται στερεοσκοπικά και οι θεατές θα μπορούν να βλέπουν μέσα από τρισδιάστατα γραφικά τα μνημεία της Ακρόπολης και τις αναστηλώσεις.

Το Βήμα

Μια νεκρή γλώσσα αναβιώνει στα σχολεία της Βρετανίας: τα Λατινικά. Χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες κάποιων ρομαντικών φιλολόγων και με την υποστήριξη των ιστορικών πανεπιστημίων Κέιμπριτζ και Οξφόρδης, τα δημόσια σχολεία όπου διδάσκεται η γλώσσα των Ρωμαίων έγιναν εφέτος 629, από 390 που ήταν το 1999. Και αυτό παρά την αρνητική θέση του υπουργείου Παιδείας, το οποίο δεν αναγνωρίζει τη χρησιμότητα των Λατινικών και αρνείται να εκπαιδεύσει περισσότερους καθηγητές. Κάθε χρόνο συνταξιοδοτούνται 65 καθηγητές Λατινικών, ενώ υπάρχουν μόνο 27 θέσεις στα ειδικά σεμινάρια μετεκπαίδευσης. Ετσι η διδασκαλία του μαθήματος επαφίεται σε «ερασιτέχνες» λατινιστές, δηλαδή μη εξειδικευμένους φιλολόγους γενικής κατεύθυνσης. Σε πολλά δημόσια σχολεία τα Λατινικά διδάσκονται σε μικρές ομάδες μαθητών ως πρόσθετο μάθημα κατ΄ επιλογήν. Το κράτος δεν θεωρεί τα Λατινικά εφάμιλλα των ζωντανών γλωσσών, όπως τα Γαλλικά και τα Γερμανικά.

Ο λατινιστής φιλόλογος Φίλιπ Μπλάκσοου βγαίνει στη σύνταξη έχοντας συμπληρώσει 35ετή υπηρεσία και το κλασικό γυμνάσιο του Μπέρμιγχαμ όπου διδάσκει δυσκολεύεται να βρει αντικαταστάτη.

Βήμα