Αρχείο για Αύγουστος 17th, 2008

gender2.jpgΤο επάγγελμα του δασκάλου γυναικοκρατείται αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με τις υψηλόβαθμες διοικητικές θέσεις της εκπαίδευσης, από τις οποίες οι γυναίκες… λάμπουν διά της απουσίας τους. Οπως προκύπτει από τα συμπεράσματα ημερίδας που διοργανώθηκε από το Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τίτλο «Φύλο και Εκπαίδευση», το ανώτερο στάδιο της ιεραρχίας όπου μπορούν να φθάσουν οι γυναίκες στον χώρο της εκπαίδευσης είναι αυτό των διευθυντών σχολείων, όπου και εκεί όμως τα ποσοστά που τους αναλογούν είναι πολύ χαμηλά σε σχέση με την εκπροσώπησή τους μέσα στην τάξη.

Και όμως η υπεροχή του «ωραίου φύλου» είναι απόλυτη σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Ειδικότερα στα νηπιαγωγεία το 99,3% των νηπιαγωγών είναι γυναίκες. Στα δημοτικά το 60,9% των δασκάλων είναι γυναίκες, στα γυμνάσια το 64,9%, στα λύκεια το 50,3% και στα τεχνικά και επαγγελματικά εκπαιδευτήρια το ποσοστό πέφτει στο 44,3%.

Οπως επισημάνθηκε στην ημερίδα, για την κατάληψη θέσεων στελεχών της εκπαίδευσης οι γυναίκες, ενώ υπερτερούν έναντι των ανδρών σε τυπικά προσόντα υστερούν σημαντικά σε μόρια που αφορούν την εμπειρία από τη συμμετοχή τους σε θέσεις διοίκησης». Από το Βήμα της Κυριακής.

Και πώς θα την αποκτήσουν αν δεν προτιμώνται από τα συμβούλια; Αλλά είναι και το άλλο, οι γυναίκες δεν αλληλουποστηρίζονται… Νες πα;

Ή έχουν μυριστεί τη σηψαιμία ήθους των ανωτέρων κλιμακίων και προτιμούν τη θέση του απλού στρατιώτη;

Comments 0 σχόλια »

robert-capa_contactfalling-soldier.jpg

Ο Μπωντλαίρ είχε ?σπεύσει να? σταθεί απέναντι: Χαρακτήριζε την (τότε πρωτοεμφανιζόμενη) φωτογραφία ως τον «ηθικό εχθρό της ζωγραφικής».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η δημοσίευση μιας φωτογραφίας δημιουργεί ?τουλάχιστον? σκεπτικισμό, ούτε είναι η πρώτη φορά που ο διάλογος δείχνει προς αδιέξοδο: «Ποιες φωτογραφίες είναι δημοσιεύσιμες και ποιες δεν είναι;»

«Η ατέρμονη αναπαράσταση ?γράφει η Susan Sontag? (τηλεόραση, βιντεοσκόπηση, κινηματογράφος) είναι το περιβάλλον μας. Οταν όμως πρόκειται για μνήμη, τα βαθύτερα σημάδια τα αφήνει η φωτογραφία. Η μνήμη ?καδράρει? και ακινητοποιεί. Βασική της μονάδα είναι η μεμονωμένη εικόνα. Σε εποχή υπερπληροφόρησης, η φωτογραφία προσφέρει έναν γρήγορο τρόπο για να κατανοήσουμε κάτι και έναν συμπυκνωμένο τύπο για να το απομνημονεύσουμε».

Η αλήθεια είναι πως από την εμφάνισή της μέχρι και σήμερα, η φωτογραφία πόνταρε πολύ στον θάνατο. Στη φωτογραφία υπάρχει, καταγράφεται, το ίχνος μιας ζωής σε μια στιγμή της, ενίοτε δε στην κορυφαία: στον θάνατο. Τελικά ?υποστηρίχθηκε? η φωτογραφία είναι η πραγματικότητα ? έστω ακόμη κι αν στο κάδρο «χωράει» μόνο ένα ψήγμα της.

Αγριες φωτογραφικές ιστορίες του Τάκη Καμπύλη στην Καθημερινή της Κυριακής

Comments 0 σχόλια »

scholarlrg.gifΟι ψηφιακές βάσεις δεδομένων των επιστημονικών περιοδικών έχουν κάνει ευκολότερη τη ζωή για τους επιστήμονες όσο και τους επιστημονικούς συντάκτες. Δεν χρειάζεται πλέον να πηγαινοέρχονται στις βιβλιοθήκες, να ψάχνουν μέσα σε σκονισμένους τόμους και να κάνουν ουρά για το φωτοτυπικό. Με λίγα «κλικ» του ποντικιού μπορούν να φέρουν μπροστά τους τα έγγραφα που επιθυμούν και ίσως και άλλα που δεν γνώριζαν ? την «μακριά ουρά» των πληροφοριών που το Διαδίκτυο καθιστά εφικτή.

Ετσι υποτίθεται ότι λειτουργούν τα πράγματα ? ή μήπως όχι; Ο Τζέιμς Εβανς, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, αποφάσισε να το ερευνήσει. Το συμπέρασμά του, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science αυτού του μήνα, είναι ότι συμβαίνει το αντίθετο. Βρήκε ότι όσο περισσότερα επιστημονικά περιοδικά γίνονται προσβάσιμα online, όλο και λιγότερα άρθρα αναφέρονται στις υποσημειώσεις των επιστημονικών ανακοινώσεων που δημοσιεύονται στα περιοδικά αυτά. Επιπλέον, τα άρθρα αυτά που αναφέρονται ως πηγές, τείνουν να έχουν τα ίδια δημοσιευτεί πρόσφατα. Η «μακριά ουρά» πληροφοριών που ακολουθεί τα δημοσιεύματα, όχι μόνο δεν γίνεται μακρύτερη αλλά περιορίζεται.

Το Διαδίκτυο περιορίζει την επιστημονική έρευνα; Ανησυχητικά τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης μελέτης The Economist στην Καθημερινή της Κυριακής

Comments 0 σχόλια »

newspaper.gifΤον περασμένο Ιούνιο, σχεδόν 1.000 θέσεις εργασίας χάθηκαν στις αμερικανικές εφημερίδες, ο πιο αιματηρός έως τώρα μήνας μιας χρονιάς στη διάρκεια της οποίας πολλές εφημερίδες αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Πλούσιες πόλεις των ΗΠΑ, όπως το Σαν Φρανσίσκο, δεν μπορούν πλέον να υποστηρίξουν μια επικερδή καθημερινή εφημερίδα. Αρθρογράφοι, ρεπόρτερ, συντάκτες, γελοιογράφοι και φωτογράφοι που ζωντάνεψαν την καθημερινή αφήγηση μιας πόλης ή μιας περιοχής σαρώνονται στο περιθώριο. Ο,τι ξεκίνησε ως συγχώνευση ή εξαγορά πάει να καταλήξει σε κλείσιμο ή χρεοκοπία.

Οι αναγνώστες αυξάνονταιΚαι εδώ βρίσκεται το μεγάλο παράδοξο: Ολα αυτά τα κακά νέα έρχονται σε μια εποχή όπου το αναγνωστικό κοινό πολλών εφημερίδων ποτέ δεν ήταν μεγαλύτερο. Το Ιντερνετ μπορεί να σκοτώνει την εφημερίδα όπως την ξέρουμε, αλλά επιτρέπει σε μερικές εφημερίδες να δεκαπλασιάσουν την αναγνωσιμότητά τους.

Ας σώσουμε τις «χάρτινες» εφημερίδες Του Timothy Egan* / International Herald Tribune στην Καθημερινή της Κυριακής

Comments 0 σχόλια »

flag.jpg 

στους Ολυμπιακούς…

Και o Guardian αμείλικτος καραδοκεί.

Η έμπνευση αντλείται από τις σελίδες LOLdogs http://ihasahotdog.com/, LOLcats http://icanhascheezburger.com/

Comments 0 σχόλια »

execution.jpgΔιαβάζω στην Ελευθεροτυπία: «Στις 2 Οκτωβρίου του 1968, δέκα μέρες πριν από την τελετή έναρξης των Αγώνων στο Μεξικό, εκατοντάδες φοιτητές εκτελέστηκαν εν ψυχρώ, για να διαφυλαχθεί η ασφάλεια των Αγώνων. Οι διοργανωτές, αλλά και οι ΗΠΑ, ανησυχούσαν για την ομαλή διεξαγωγή των Αγώνων, η οποία… απειλούνταν από τις διαδηλώσεις των φοιτητών. Το πρόβλημα λύθηκε με την επέμβαση του στρατού και της αστυνομίας σε συνεργασία με τη CIA. Η σφαγή στο Τλατελόλκο, όπως έχει μείνει στην Ιστορία, συγκαλύφτηκε. Τα ΜΜΕ την επόμενη μέρα αλλά και για βδομάδες έκαναν λόγο για 25 νεκρούς φοιτητές. Η ανεπίσημη όμως εκδοχή μιλά για 3.000!»

Μια Ολυμπιάδα βαμμένη στο αίμα «Ε»

Στο βωμό του θεάματος πέσαν οι 3000 φοιτητές. Και πόσοι άλλοι ακολούθησαν.  

3000 οι τυμπανιστές που μας ανατρίχιασαν με το συγχρονισμό τους, 3000 άμαχοι νεκροί στον Καύκασο.

Η πλήρης διαστρέβλωση της ιδέας των Ολυμπιακών.

Comments 0 σχόλια »

full-moon-mus.jpgmoon.jpgeyes-inlay.jpgtrio.jpggorgo.jpg

Πανσέληνος στα μουσεία. Τα αγάλματα ξενυχτούν μαζί μας. Σε μία πλαϊνή αίθουσα ένα ζευγάρι μάτια μας παρατηρούν. Πλησιάζω. Αναθηματικές πλάκες. Τάματα, ένα χέρι, ένα αυτί, ένα στήθος. «Σα νά’χαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου».

Στο αίθριο του μουσείου το Ελληνικό Τρίο παίζει κλασική μουσική και Χατζιδάκι. Οι φύλακες δεν εμπνέονται από το φεγγάρι. Θέλουν να μας ξεφορτωθούν. Να βάλουν τα αγάλματα για ύπνο και να γυρίσουν σπιτάκι τους. Δεν τη βλέπουν την ομορφιά. Είναι εθισμένοι.

Στην επιστροφή τα τζιτζίκια δίναν το δικό του ρεσιτάλ πάνω στα δέντρα της Πατησίων. Η φύση αντιστέκεται. Επιστρέφοντας σπίτι η πανσέληνος φορούσε το μανδύα της. Εκλειψη.

«Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ΄αρέσαν…»

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων