Το υπουργείο Παιδείας ζήτησε τη συνδρομή διεθνούς επιτροπής εμπειρογνωμόνων, με στόχο τη «διάσωση» των μαθητών από τα ανιαρά βιβλία, τη μείωση της διδακτέας ύλης και την αλλαγή της διδακτικής προσέγγισης, ώστε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στη συνεργατική μάθηση. Έτσι, τις τελευταίες ημέρες 5 πανεπιστημιακοί διεθνούς φήμης εξέτασαν τη σημερινή κατάσταση και διαμόρφωσαν προτάσεις για τα αναλυτικά προγράμματα (τα πρώτα από τα οποία υπολογίζεται να είναι έτοιμα το 2011).
Ειδικοί σε σχεδιασμό σπουδών
Πρόκειται για τους καθηγητές κ.κ. Μary Κalantzis, ειδική σε θέματα σχεδιασμού προγραμμάτων σπουδών και αξιολόγησης από το Πανεπιστήμιο της πολιτείας Ιλινόις των ΗΠΑ, William Cope, ειδικό σε θέματα νέων τεχνολογικών εφαρμογών στην εκπαίδευση και προγραμμάτων σπουδών στο ίδιο πανεπιστήμιο, Ιrmeli Ηalinen, εκπρόσωπο του φινλανδικού υπουργείου Παιδείας, Κay Livingston, Γιώργο Τσιάκαλο, καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, προέδρου του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και υπεύθυνου σύνταξης των νέων προγραμμάτων σπουδών της Κύπρου.
Κατά τις πληροφορίες, οι εμπειρογνώμονες πρότειναν να γραφτούν τα νέα αναλυτικά προγράμματα με ενιαίο τρόπο από μια διευρυμένη συγγραφική ομάδα για κάθε μάθημα και τάξη από το Δημοτικό ώς το Λύκειο, ώστε να εκλείψουν οι σημερινές επικαλύψεις από τάξη σε τάξη και να προκύψει η αναγκαία συνοχή στη διδακτέα ύλη. Επεσήμαναν ακόμα την ανάγκη ελάφρυνσης της διδακτέας ύλης ιδιαίτερα των φυσικών επιστημών (Μαθηματικά, Χημεία, Φυσική, Βιολογία) με στόχο «λιγότερη πληροφορία- περισσότερη ουσία», καθώς ο σημερινός όγκος της διδακτέας ύλης κρίνεται ως υπερβολικός. Επίσης τα νέα αναλυτικά προγράμματα δεν θα είναι πλέον ανελαστικά, αλλά «εθνικά» κατά το μεγαλύτερο μέρος και περιφερειακά κατά το υπόλοιπο, που υπολογίζεται 15%. καθηγητή στο πανεπιστήμιο της Γλασκώβης (Σκωτία) και
Ενα διαφορετικό σχολείο προβάλλεται σήμερα στην Ελευθεροτυπία: Ενα σχολείο που πατάει πάνω σε καταθέσεις ψυχής των διδασκόντων και του διευθυντή του.
«Συγχαίρουμε τους μαθητές που φρόντισαν και επιμελήθηκαν την καθαριότητα αυτής της τάξης – Μπράβο παιδιά!», έγραφε η αφίσα που βρήκαν στον πίνακα οι μαθητές μπαίνοντας στην τάξη. Η επιβράβευση των καθηγητών λειτούργησε ως κίνητρο για μιμητές.
Μια «δημιουργική» άμιλλα κυριάρχησε στο σχολείο. Οι αίθουσες έλαμψαν, για έναν έπαινο. Η τόσο μεγάλη προθυμία, όταν μάλιστα γνώριζαν ότι η πράξη τους δεν θα προσμετρούσε αλλού, θα προκαλούσε σε πολλούς έκπληξη.
Γιατί οι μαθητές που με τόσο ζήλο καθάρισαν την αίθουσά τους, για ένα «μπράβο», είναι μαθητές του Γυμνασίου – Λυκείου του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα. Καταδικασμένοι για κάθε είδους ποινικό αδίκημα, ακόμη και για τα βαρύτερα -κάποιοι είναι υπόδικοι- με αποφάσεις δικαστηρίων ή με την κατηγορία ότι διέπραξαν αξιόποινες πράξεις πριν συμπληρώσουν τα 21 τους χρόνια. Μερικοί είναι κάτω των 18 ετών…
«Κανείς δεν τους υποχρεώνει να πάνε στο σχολείο, είναι δική τους επιλογή, και αυτό θα έπρεπε να τους αναγνωρίσουμε. Τα παιδιά που φοιτούν στο σχολείο αγωνίζονται. Αλλά δεν φτάνει ο δικός τους προσωπικός αγώνας, πρέπει και εμείς ως κοινωνία να τα βοηθήσουμε, δίνοντάς τους μια ουσιαστική δεύτερη ευκαιρία», μας είπε ο διευθυντής του Γυμνασίου – Λυκείου Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα, Πέτρος Δαμιανός. Και πρόσθεσε:
«Μας ρωτούν κατά καιρούς για το σχολείο που είναι μικρό. Ψιλά γράμματα, δεν αποθαρρύνουν αυτά τα παιδιά, ούτε τα κάγκελα της φυλακής. Αυτό που στην πραγματικότητα τους κόβει τα φτερά είναι η αντιμετώπιση της κοινωνίας. Ο,τι και να κάνουμε οι καθηγητές και όσο και να προσπαθούν εκείνα μέσα στη φυλακή, όταν βγουν έξω και η κοινωνία τα αντιμετωπίσει ως εγκληματίες και όχι ως ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν μια νέα αρχή, είναι σαν να τα σπρώχνει ξανά στην παρανομία. Θέλουμε ως κοινωνία να τα βοηθήσουμε; Να τους δώσουμε δουλειά όταν μας χτυπήσουν την πόρτα. Δεν αρνούνται ότι σε κάποια στιγμή της ζωής τους παρανόμησαν, γι’ αυτό βρίσκονται εδώ μέσα. Δεν ζητούν ελεημοσύνη, αλλά μια δεύτερη ευκαιρία».
Από την εμπειρία του ως εκπαιδευτικού κατά τη δεκαετή θητεία του στη θέση του διευθυντή του Γυμνασίου – Λυκείου αναφέρεται στη συγκίνηση που αισθάνεται βλέποντας τα παιδιά να αποκαλύπτουν πτυχές του εαυτού τους που ώς τώρα δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να εκδηλώσουν. «Ερχονται αγρίμια, δείχνουν νύχια, που είναι τρόπος άμυνας, αλλά σιγά σιγά χαλαρώνουν, γλυκαίνουν τα πρόσωπά τους, γιατί συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν λόγο να είναι οργισμένα».
Ορισμένα βίντεο περιέχουν επιδείξεις μαγικών με τραπουλόχαρτα, άλλα επιδεικνύουν ιππικές ικανότητες, αθλητικό ταλέντο ή την ικανότητα στη μουσική χιπ-χοπ. Τα βίντεο αυτά αποτελούν τμήμα των αιτήσεων νέων φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Ταφτς της Βοστώνης, που για πρώτη φορά φέτος δέχεται μικρά βίντεο -όπως αυτά που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα Youtube- από τους επίδοξους πρωτοετείς.
Περίπου 1.000 από τους 15.000 αιτούντες κατέθεσαν τέτοια βίντεο, ενώ ορισμένα από αυτά έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή στο Youtube. Το Ταφτς, όπως και το Πανεπιστήμιο του Σικάγου, διακρίνεται για τις πρωτότυπες μεθόδους προσέλκυσης φοιτητών. Εκτός από τη συνηθισμένη έκθεση, στην οποία ο υποψήφιος πρέπει να εξηγήσει γιατί θέλει να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο, το Ταφτς ζητάει από τους αιτούντες να απαντήσουν και σε ερωτήσεις του τύπου: «Είμαστε άραγε μόνοι στον κόσμο;» ή ακόμη ζητώντας τους να φτιάξουν κάτι με ένα απλό κομμάτι λευκό χαρτί.
Για τα βίντεό τους, ορισμένοι αιτούντες κάθισαν στα δωμάτιά τους και μίλησαν με ειλικρίνεια στην κάμερα, ενώ άλλοι προτίμησαν να φτιάξουν δικά τους μοντάζ, όπως ένας μαθητής που έστειλε βίντεο με στιγμιότυπα από ρέιβ πάρτι που είχε οργανώσει.
Για τα στελέχη του πανεπιστημίου, τα βίντεο είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να γνωρίσουν τους υποψηφίους. «Πρόκειται για μια πραγματική συζήτηση μεταξύ πανεπιστημίου και μαθητών. Βλέπεις τα κουρέματά τους, τα δωμάτια όπου ζουν και μπορείς να καταλάβεις με τι άνθρωπο έχεις να κάνεις. Τα βίντεο είναι βέβαια προαιρετικά και κανείς δεν ποινολογείται αν δεν τα περιλάβει στην αίτησή του», λέει ο Λι Κόφιν, υπεύθυνος εισακτέων στο Ταφτς, που σπεύδει να επισημάνει ότι το πανεπιστήμιο δεν σχεδιάζει να εγκαταλείψει τη γραπτή έκθεση ως υποχρεωτικό συνοδευτικό της αίτησης. «Οσα κάνουμε στο γραφείο εισακτέων θεωρούνται αδιαφανή και μυστηριώδη, τα βίντεο είναι ένας πολύ καλός τρόπος να επιβάλλουμε διαφάνεια στη διαδικασία αυτή», λέει ο κ. Κόφιν.
Στην κοινότητα των μικρο- μπλόγκερς προσχώρησε ο Δαλάι Λάμα, αποκτώντας λογαριασμό στο Twitter, τον οποίο επισκέφθηκαν σήμερα περισσότεροι από 60.000 χρήστες, μόλις εικοσιτέσσερις ώρες μετά από τη δημιουργία του.
Ο λογαριασμός του Δαλάι Λάμα (http://twitter.com/DalaiLama) «άνοιξε» χθες Δευτέρα, μετά από μία συνάντηση στο Λος Άντζελες ανάμεσα στον εξόριστο πνευματικό ηγέτη των θιβετιανών και έναν εκ των ιδρυτών του μικρο-μπλογκ, τον Έβαν Γουίλιαμς.
«Συνάντησα σήμερα στο Λος Άντζελες τον Δαλάι Λάμα. Τον συμβουλεύσαμε να χρησιμοποιεί το Twitter. Γέλασε», σχολίασε μετά από τη συνάντηση του με τον Δαλάι Λάμα ο κ. Γουίλιαμς στο λογαριασμό του στο Twitter.
«Ας το ρισκάρω, γιατί πραγματικά με απασχολεί χρόνια και δεν ξέρω κι αν το έχω καταλάβει ακόμα καλά: Γιατί ακόμη και σήμερα η τόση εμμονή στους “αρχαίους προγόνους”; Πρέπει να αναγνωριστούν ως διεθνής επιστήμη οι Νεοελληνικές σπουδές, όπως πιστεύω ακράδαντα ότι αξίζουν». Αυτά έλεγε τον περασμένο Ιούνιο στην Αννα Γριμάνη και το περιοδικό «Κ» (στήλη Πατριδογνωσία) της «Καθημερινής» ο κ. Ρόντερικ Μπήτον, εκ των διασημότερων σύγχρονων ελληνιστών, καθηγητής Νεότερης Ελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Φιλολογίας στην Εδρα Κοραή του King’s College του Λονδίνου.
Ούτε ο ίδιος φανταζόταν ότι λίγους μήνες αργότερα θα έστελνε εκείνο το αγωνιώδες ηλεκτρονικό μήνυμα στις «ελληνικές» επαφές του. «Αγαπητή μου, χθες η Ευρωπαϊκή Eταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών ξεκίνησε μια ηλεκτρονική εκστρατεία για τη διάσωση της Εδρας Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Κing’s College του Λονδίνου. (…) Το Πανεπιστήμιο έχει ξεκινήσει διαδικασία διαβούλευσης επί μιας σειράς προτάσεων για την αναδιάρθρωση της Σχολής Τεχνών και Ανθρωπιστικών Σπουδών που θα ολοκληρωθεί το Μάιο. Σύμφωνα με τις προτάσεις αυτές, η Εδρα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών θα εξαφανιστεί, καθώς είναι πολύ μικρή για να είναι βιώσιμη, τόσο σε ό,τι αφορά τον αριθμό του διδακτικού προσωπικού όσο και σε ό,τι αφορά την προσέλκυση νέων φοιτητών, ειδικά σε προπτυχιακό επίπεδο. (…) Παρακαλώ, υπογράψτε την αίτηση και στείλτε τη σε γνωστούς και φίλους».
Μολονότι είναι εδώ και χρόνια γνωστό ότι οι νεοελληνικές σπουδές διεθνώς βαδίζουν σε ολισθηρό μονοπάτι (η «Κ» έχει αφιερώσει σειρά ρεπορτάζ για την φάση παρακμής που διανύουν), το Τμήμα στο King’s College έμοιαζε να βρίσκεται μακριά από το μάτι του κυκλώνα. Φαίνεται όμως ότι η σύγκρουση μεταξύ της εγκατάλειψης των τμημάτων από την ελληνική πολιτεία (με την υποχρηματοδότησή τους από το υπουργείο Πολιτισμού, που σταθερά από το 2005 ξοδεύει όλο και λιγότερα για τη στήριξή τους), από τη μία πλευρά, και της διεθνούς οικονομικής κρίσης από την άλλη, υπήρξε σφοδρή – και μοιραία. Σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να περικοπούν περισσότερες από 200 θέσεις εργασίας σε 13 Τμήματα, ενώ διαμηνύεται ότι όλοι οι διδάσκοντες και τα υπόλοιπα μέλη του προσωπικού θα πρέπει να θεωρούν εαυτούς υποψήφιους «υπεράριθμους».
Επιστολή διαμαρτυρίας
«Θα θέλαμε να εκφράσουμε τη βαθιά μας ανησυχία για τον προβλεπόμενο διαμελισμό του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών», γράφουν μεταξύ άλλων οι ακαδημαϊκοί στην επιστολή διαμαρτυρίας που έχουν κυκλοφορήσει στο Ιντερνετ (σ.σ.: υπάρχει πρόταση κάποιοι από τους καθηγητές να «διασκορπιστούν» σε άλλα τμήματα), η οποία συνοδεύεται ήδη από 5.000 υπογραφές. «Οπως μας διδάσκει η εμπειρία, όταν ένα αντικείμενο σκορπίζεται σε διάφορα τμήματα, δεν τυγχάνει ποτέ προτεραιότητας και στο τέλος χάνει την όποια επιρροή του».
Μέχρι σήμερα, η δύναμη του Τμήματος του Κing’s College θεωρούνταν το γεγονός ότι ήταν το μόνο πανεπιστήμιο στη Βρετανία που είχε παντρέψει τις βυζαντινές με τις νεοελληνικές σπουδές, «επενδύοντας» στη σημασία της συνέχειας του ελληνισμού ανά τους αιώνες. Η διάλυση του τμήματος θα σημάνει το τέλος μια μακριάς, πλούσιας παράδοσης, όπως επισημαίνουν οι φιλέλληνες ακαδημαϊκοί. Και πράγματι: Ηταν το 1919 όταν, με την υποστήριξη του Ελευθέριου Βενιζέλου, μέλη του Αγγλοελληνικού Συνδέσμου, επιφανείς Βρετανοί φιλέλληνες και εύπορα μέλη της ελληνικής κοινότητας στη Μεγάλη Βρετανία συνέδραμαν στην ίδρυση Εδρας Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας που θα έφερε το όνομα του Αδαμάντιου Κοραή. Στην εναρκτήρια διάλεξη μάλιστα του πρώτου καθηγητή της Εδρας, Arnold Toynbee, είχε παρευρεθεί ο ίδιος ο Βενιζέλος, όπως μαθαίνουμε από επισκόπηση των νεοελληνικών σπουδών της καθηγήτριας Charlotte Roueche. Το Τμήμα εξέθρεψε εξίσου βυζαντινολόγους και νεοελληνιστές, ενώ ο καθηγητής Μπήτον, νυν κάτοχος της έδρας Κοραή, είναι παγκόσμια αυθεντία στα ζητήματα της ελληνικής λογοτεχνίας και πολιτισμού (σ.σ.: πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Καστανιώτη το βιβλίο του Ρόντερικ Μπήτον «Ο Καζαντζάκης – Μοντερνιστής και Μεταμοντέρνος»). Ομως, σήμερα, στο PhD στις Νεοελληνικές Σπουδές που προσφέρει το Τμήμα έχουν εγγραφεί μόλις 13 φοιτητές…
Εάν καταργηθεί, η Εδρα Κοραή θα ακολουθήσει την πορεία πολλών άλλων τμημάτων νεοελληνικών σπουδών του εξωτερικού που τα τελευταία χρόνια έκλεισαν μην «αντέχοντας» τον ισχυρό άνεμο των αλλαγών. Τα ελληνικά υποχωρούν προς όφελος νέων, πιο δυναμικών γλωσσών – πιο ισχυρών κρατών.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.