Αρχείο για Σεπτέμβριος 13th, 2010

Σήμερα αρχίζει το νέο σχολικό έτος. Χωρίς περιστροφές, μπαίνω γρήγορα στα θέματά μου:

Α) Επιστολή προς την Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων:

Αξιότιμη κα Υπουργέ,

δεν ξέρω αν το γεγονός ότι παραμείνατε στη θέση σας, αποτελεί εχέγγυο για την άψογη δουλειά σας. Δεν είναι αυτό το θέμα μου προς το παρόν. Άλλο με ενδιαφέρει και φαντάζομαι πως νοιάζει και σας: γνωρίζετε ποιοι από τους διορισμένους εκπαιδευτικούς των σχολείων έχουν «σώας τας φρένας», κατά την ελληνική αρχαίζουσα; Ή……όχι! Έχετε υπ’οψιν σας, πόσες εφηβικές και παιδικές ψυχές καταρρακώνονται κάθε χρόνο από άσχετους «δασκάλους»; Και δεν αναφέρομαι στο γνωστικό αντικείμενο. Γνώσεις οι μαθητές μπορούν να πάρουν από οπουδήποτε σήμερα σε πολλαπλάσιο βαθμό…Αναφέρομαι στο παιδαγωγικό κομμάτι. Πόσοι από αυτούς που διορίζονται ή είναι επί χρόνια διορισμένοι έχουν αποτελεσματικότητα; Εκτός αν αρκούμαστε στο κοινότοπο «έχει βγεί η σκασμένη η ύλη, το λένε και τα βιβλιά που παραδίδονται στο δ/ντη του σχολείου…». Εμένα προσωπικά δε μου αρκεί, μιας και έχω συναντήσει άχρηστους που όχι μόνο δεν παράγουν έργο, αλλά δημιουργούν και θέματα με τις ανώμαλες, επιτρέψτε μου, συμπεριφορές!

Ξέρετε ότι στα δημόσια σχολεία υπάρχουν άτομα-καθηγητές που είναι ψυχάκηδες; Πάνε σχολείο τύφλα από το ούζο, με κατακόκκινα μάτια, με βρωμερή αναπνοή, βρίζουν τους μαθητές και καμμιά φορά τους χαστουκίζουν κιόλας. Ο εκάστοτε δ/ντης Δευτεροβάθμιας το πάει μέχρι εκεί που αντέχει για να μην χάσει και τη θέση του.

Γνωρίζετε ότι τα ελληνικά σχολεία διαθέτουν και σχιζοφρενείς; Δεν αστειεύομαι. Τις προάλλες με έπιασε η διευθύντρια σχολείου και μου είπε: «Ο σύλλογος γονέων φοβάται να μην σπάσουν τα αυγά. Κάνε κάτι. Από την πλευρά μου τον κατήγγειλα, τον μήνυσα, κέρδισα το δικαστήριο και μου τον ξαναέφεραν στο σχολείο. Στήριξα ακόμα και την κατάληψη των παιδιών που είχε ως αίτημα να τον διώξουμε από το σχολειο, και πάλι δεν έγινε κάτι. Βοήθήσε με!».

Και ‘γω, κα. Διαμαντοπούλου μου, δεν μπορώ από την πλευρά μου να κάνω κάτι άλλο παρά να σας γνωστοποιήσω την υπάρχουσα κατάσταση. Και αν ενδιαφερθείτε πραγματικά, είμαστε στη διάθεσή σας. Αν όχι, θα μου επιτρέψετε από Διαμαντοπούλου – που πιστεύοντας ακράδαντα ότι τα ονόματα μας χαρακτηρίζουν- θα σας μετονομάσω με όλο μου το σεβασμό στο πρόσωπό σας «Δια-μαντροπούλου» διότι θα έχετε ηθελημένα ή μη «μαντρώσει» τους αυριανούς πολίτες σας σε σχολεία με απαραδεκτες συμπεριφορές άρρωστων «δασκάλων».

Β) Επιστολή προς τους Ελληνογονείς:
Αξιότιμοι γονείς,

πότε θα πάψετε να λέτε στα παιδιά σας «καλή πρόοδο και… ΠΡΩΤΟΣ!» . Να τους σκίσεις, που λέμε διαφορετικά. Γιατί δεν εξηγείτε στα παιδιά σας ότι το σχολείο είναι ένα ταξίδι διαρκείας στον υπέροχο κόσμο των γνώσεων, της επικοινωνίας, της δημιουργικής απορίας και της κοινής αναζήτησης; Γιατί δεν τους λέτε ότι οι σχέσεις δεν είναι ανταγωνιστικές αλλά συμπληρωματικές;

Πότε θα πάψει πια ο έλληνας ( πώς να τον γράψω με κεφαλαίο…) να λέει στο παιδί του να κατακτήσει την κορυφή, να κρατήσει τη σημαία, να βγάλει τον μεγαλύτερο βαθμό στην τάξη, να είναι ο καλύτερος για να τον θαυμάζουν όλοι για να κορδώνεται και η οικογένεια μαζί του… Σαν να λέμε θέμα τιμής. Πρώτος στην άθληση, πρώτος στα μαθηματικά, πρώτος στα αρχαία, πρωτιά, πρωτιά, πρωτιά…Και πότε θα μάθετε στα παιδιά σας την αληθινή ύπαρξη του σχολείου: την κοινωνικοποίηση, που σημαίνει σχέσεις, που σημαίνει φίλοι, που σημαίνει άνοιγμα αγκαλιάς και μοίρασμα εμπειριών και συναισθημάτων… ‘Η αλλιώς, ανθρωπιά και σεβασμός… Πότε;

ΥΓ: Μετά αναρωτιόμαστε γιατί η κοινωνία μας αποτελείται από ανασφαλείς, ανικανοποίητους και ανισόρροπους αλαζόνες…..

Καλή σχολική χρονιά!

Να προσθέσω κι εγώ στην επιστολή ότι εκτός από τους παράφρονες έχουμε και τους κατά συρροήν τεμπελχανάδες που με το πρόσχημα μιας ασθένειας (ξέρετε τι επικίνδυνες που μπορούν να γίνουν οι  παρανυχίδες;) αρνούνται να μπουν στην τάξη. Πώς λέμε αντιρρησίες συνείδησης, έχουμε και τους αντιρρησίες τάξης.  Η ηγεσία του ΥΠΔΒΜΘ είχε υποσχεθεί ότι θα αντιμετωπίσει το θέμα. Αλλά δεν βλέπω να αλλάζει τίποτα. Ο 1566 προβλέπει τη σύσταση οργανικής θέσης διοικητικών για όσους αρνούνται την υπηρεσία στην τάξη. Απλά δεν ενεργοποιείται. Κι επιτέλους η ΟΛΜΕ μήπως να σταματήσει αυτήν την ομερτά; Συμφωνούμε ότι δεν είναι όλοι κατάλληλοι για τάξη. Για να βγάζουν φωτοτυπίες είναι; γιατί αν δεν είναι διαθέσιμοι για κάποιας μορφής εργασία μήπως να πάνε σπίτι τους; Καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις κι εμποδίζουν την έγκαιρη στελέχωση των σχολείων.

Γιατί ξέρω και πολλούς ευσυνείδητους δασκάλους που πηγαίνουν σχολείο μετά από χημειοθεραπείες και δε λένε τσιμουδιά. Αιδώς κι ας μην είμαστε όλοι Λακεδαιμόνιοι…

Comments 0 σχόλια »

Αν δεν υπήρχαν σχολεία, να παίρνουν τα παιδιά μακριά από το σπίτι κάποιες ώρες, τα τρελοκομεία θα ήταν γεμάτα από μητέρες.

Εντγκαρ Χάουι (αμερικανός δημοσιογράφος-συγγραφέας)


Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Υπάρχουν και χειρότερα…

Comments 0 σχόλια »


Προσπαθήστε να μην δείχνετε τη νευρικότητά σας. Αν χαλαρώσετε μπορεί και να το απολαύσετε.

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Καλό θα ήταν να αφήσετε το παιδί σας να επιλέξει μόνο του τα ρούχα που θα φορέσει την πρώτη ημέρα στο σχολείο, ώστε να τονωθεί η αυτοπεποίθησή του και να νιώσει ως το next top model. Βέβαια, αν ο Κωστάκης επιλέξει το μαγιό και τα μπρατσάκια ή η Μαιρούλα ντυθεί και βαφτεί σαν την Μπάρμπι, χώστε τους καμιά σφαλιάρα, ώστε να συνειδητοποιήσουν πως πρόκειται να πάνε στο σχολείο και όχι στο καρναβάλι του Μοσχάτου. Είναι πολύ πιθανό το παιδί σας να θελήσει να πάρει μαζί του στο σχολείο κάτι οικείο, ώστε να αισθάνεται άνετα. Εξηγήστε του πως δεν μπορεί να πάρει τη γιαγιά στο σχολείο -γιατί η γιαγιά πρέπει να μαγειρέψει, να βάλει πλυντήριο, να απλώσει, να σιδερώσει και να σφουγγαρίσει το σπίτι σας- και επιτρέψτε του να πάρει μαζί του τον σκύλο· ένα λυσσασμένο ντόμπερμαν θα του φανεί πολύ χρήσιμο στο σχολείο, αφού θα κρατήσει μακριά του τους συμμαθητές του και θα τους κάνει να αντιμετωπίζουν το παιδί σας με σεβασμό.

Συμβουλές του Πιτσιρίκου

Comments 0 σχόλια »

Με παρέμβασή του ο Συνήγορος του Πολίτη ζητάει από το Υπ.Παιδείας την ελαχιστοποίηση των αποβολών ως παιδαγωγικού μέτρου και την αντικατάσταση αυτών από εναλλακτική εργασία.

Σύμφωνα με το υπόμνημά της, η ανεξάρτητη αρχή έχει χειριστεί πλήθος υποθέσεων που σχετίζονται με την αποβολή σχολικού περιβάλλοντος εξαιτίας παραπτωμάτων που σχετίζονται με την εμφάνιση, τη χρήση απρεπών εκφράσεων, την μαγνητοσκόπηση μέσω κινητού και άλλα παραπτώματα που ,όπως υποστηρίζει η αρχή, δεν θεραπεύονται με την αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος.

Πέρα της εναλλακτικής εργασίας προτείνονται επιπλέον μια σειρά μέτρων όπως αιτιολόγηση από πλευράς του σχολείου της αναγκαιότητας της ποινής και της ευεργετικής επίδρασής της προς τον μαθητή, αναλυτική αναφορά των προηγούμενων παιδαγωγικών μεθόδων που εφαρμόσθηκαν στον μαθητή σε προηγούμενα παραπτώματα κ.α.

Θα ήθελα να δω κάποιες εναλλακτικές προτάσεις από το ΥΠΔΒΜΘ για τις ποινές των μαθητών. Θα έπρεπε να έχουν προστεθεί οι εναλλακτικές ποινές εδώ και χρόνια. Σίγουρα έχουμε αργήσει.

Πολλές φορές επίσης έχω παρευρεθεί σε συλλόγους που είναι έτοιμοι να προχωρήσουν στην εσχάτη των ποινών γιατί ο μαθητής ξύνισε του διευθυντή. Η ομερτά τηρείται σε αυτήν την περίπτωση. Για να μη θυμηθούμε την Αμάρυνθο…

Comments 0 σχόλια »

Είναι κοινό μυστικό ότι αν έχεις χρόνο για χάσιμο, το facebook είναι η καλύτερη τράπεζα κατάθεσης πλεονάζοντος χρόνου. Αν δούμε τη μελέτη Nielsen για το Μ.Ο. του χρόνου που περνούν οι επισκέπτες στα κοινωνικά δίκτυα το Facebook ξεπερνάει κατά πολύ το Google ητο Yahoo.

Σύμφωνα με τη comScore, το Facebook έρχεται πρώτο και στο συνολικό χρόνο που διαθέτουν οι επισκέπτες σε ένα δικτυακό τόπο. Τον Αύγουστο οι αμερικανοί πέρασαν  41.1 εκατομμύρια λεπτά στο Facebook, το οποίο αποτελεί το 9.9% του συνολικού τους χρόνου online για εκείνο το μήνα. Την ίδια περίοδο διέθεσαν  39.8 εκατομμύρια λεπτά σε όλα τα παρακλάδια της Google, συμπεριλαμβανομένου και του Youtube.

Αν το facebook συνεχίσει να εξαπλώνεται με αυτούς τους εκθετικούς ρυθμούς σε ένα χρόνο θα έχει υποσκελίσει το google. Υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης του Facebook; Ο Mark Zuckerberg προβλέπει ότι η βάση των χρηστών του σύντομα θα αγγίξει το δισεκατομμύριο. Και δεν είναι υπερβολικός αν σκεφτούμαι ότι στο παιχνίδι δεν έχει μπει ακόμα η Κίνα και η Ρωσία.

Γενικώς τρέμε Google.

Comments 0 σχόλια »

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πήγα για πρώτη φορά στη ζωή μου στην Κω. Όπως είδα με τα ίδια μου τα μάτια, η Κως δεν έχει μόνο φοίνικες, αστεράτες αμμουδερές παραλίες και ορδές τουριστών που σε λίγο θα γίνουν ανώνυμοι αλκοολικοί (προς το παρόν είναι σκέτοι αλκοολικοί με μαζικές τάσεις προς έμετο κατά τις 6 το πρωί). Έχει και μια λέσχη ανάγνωσης που σπάει κόκκαλα! Όταν πριν λίγα χρόνια κάναμε με το ΕΚΕΒΙ την καμπάνια για την εξάπλωση των λεσχών ανάγνωσης, ενός θεσμού τρομερά αγαπημένου σε όλες τις δυτικές χώρες, ούτε στα πιο τρελά όνειρά μου δεν πίστευα πως θα ξεφύτρωναν σ’ όλη την νεόπλουτη Ελλαδίτσα μας τόσοι αναγνωστικοί πυρήνες με τόση (πυρηνική) ενέργεια!

Κυριολεκτικά με στείλατε αδιάβαστη, αγαπητοί αναγνώστες. Αντιπροσωπεία της περί ης ο λόγος Λέσχης πέταξε -με την βοήθεια του ΕΚΕΒΙ- από την Κω στο φεστιβάλ βιβλίου της Θεσσαλονίκης τον Μάϊο, άκουσε τις παρουσιάσεις των συγγραφέων, συνομίλησε με τις άλλες λέσχες, διάβασε ή ξεφύλλισε τα νέα βιβλία κι έκανε τις επιλογές της. Μετά γύρισε πίσω κι ανασκουμπώθηκε. Τα μέλη της διάβασαν, μίλησαν, ανέλυσαν, διαφώνησαν, τα βρήκαν. Όταν με κάλεσαν ήξεραν ακριβώς τι ήθελαν από μένα και όταν το πήραν μου έκαναν ένα αναπάντεχο αντίδωρο: είχαν κινητοποιήσει τη θεατρική τους ομάδα να δώσει σάρκα και οστά στο πρώτο διήγημα που έγραψα ποτέ, το ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. Γυναίκες οι περισσότερες φυσικά (οι παροικούντες την λογοτεχνική Ιερουσαλήμ ξέρουν καλά ότι γυναίκες κυρίως διαβάζουν, όπως και γυναίκες κρατάνε στη ζωή το θέατρο. Η πλειονότης των ανδρών δηλώνει πως διαβάζει «μόνον δοκίμια», πράγμα που σημαίνει τις περισσότερες φορές ότι εντρυφούν στις αναλύσεις του Φίλαθλου για το μέλλον του Παναθηναϊκού).

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι κυρίες αυτές δεν είναι από την Κω, είναι ξένες, «πομαζώματα» στην ντόπια διάλεκτο: πρωτοδιορισμένες καθηγήτριες από όλη την Ελλάδα που κυκλοφορούν παντού με ποδήλατα, μια ιταλίδα μεταφράστρια, μια αλβανίδα υπάλληλος γραφείου κλπ. Οι ντόπιες είναι λίγες (αλλά λέαινες!) Πράγμα που σημαίνει αγαπητοί μου πως η ανησυχία θρέφει το μυαλό όσο η ρουτίνα και η βολή το ακυρώνει. Θυμόσαστε τον εαυτό σας όταν σπουδάζατε στο εξωτερικό; Όταν χρειάστηκε να λείψετε από την εστία σας; Έπρεπε να επανεφεύρετε τον εαυτό σας από την αρχή, να δείτε μια άγνωστη πόλη με άλλα μάτια, να ξυπνήσετε τις αισθήσεις σας να προσλάβουν τις καινούριες παραστάσεις. Πίσω στο σπίτι είναι ζεστά κι αποκοιμιέσαι. Αγαπάτε λοιπόν τους «ανέστιους» γιατί συχνά αυτοί είναι που κάνουν τη διαφορά, αυτοί κατεβάζουν τις πιο καινοτόμες ιδέες. Η Λέσχη ανάγνωσης της Κω φερ’ ειπείν σκέφτηκε το εξής: Τα περασμένα Χριστούγεννα και το καλοκαίρι κάλεσε με πόστερ και ανακοινώσεις όλους τους φιλαναγνώστες να ανταλλάξουν τα διαβασμένα τους βιβλία με άλλα αδιάβαστα! Έστησαν που λέτε έναν πάγκο και περίμεναν. Όποιος έφερνε 3 βιβλία έπαιρνε σε αντάλλαγμα άλλα τρία που δεν είχε διαβάσει. Με διαβεβαίωσαν πως και τις δύο φορές που έκαναν τη γιορτή της ανταλλαγής δεν έμεινε ούτε ένα βιβλίο στον πάγκο –να φανταστείτε μαζεύτηκαν και τα πιτσιρίκια για να ανταλλάξουν τα παλιά τους παραμύθια και κόμικς με άλλα!

Ηθικό δίδαγμα: Κινητοποιηθείτε! Κατεβάστε ιδέες! Δεν έχει νόημα να γκρινιάζουμε ότι τα βιβλία είναι ακριβά και ότι θα ζήσουμε μαύρο χειμώνα. Ένα χαμόγελο έρχεται αεροπορικώς από την Κω!

Της Λένας Διβάνη – Protagon

Comments 0 σχόλια »

Σήμερα τα σχολεία υποδέχονται το teen spirit…

Comments 0 σχόλια »

Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολειό τον πάνε να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα με τ’άστρα τ’ ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου
πρωτάκι, σχολιαρούδι, του κλέβουν το τραγούδι,
του κλέβουν το τραγούδι…

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του
σωστό παλικαράκι τρυγάει τ’ αμπέλι του
στα Σπάτα λινοβάτης, στο Κορωπί γαμπρός
να τρέμουν τα κορίτσια στα βλέφαρά του μπρος
φυσάει ο απηλιώτης, ο ζέφυρος της νιότης
φυσάει ο απηλιώτης…

Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της Ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς
Η νύχτα μεγαλώνει, δίχτυα στο φως απλώνει,
η νύχτα μεγαλώνει..

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων