Αρχείο για Οκτώβριος 5th, 2010

Κάποιος γιορτάζει μα το βρήκα… είμαι εγώ!

Παγκόσμια ημέρα των εκπαιδευτικών σήμερα. Ολοι έχουμε καταλάβει τι σημαίνει να σου αφιερώνουν μία παγκόσμια ημέρα. Η υπουργός μας έστειλε το καθιερωμένο μήνυμα  κονσέρβα σε μία απέλπιδα προσπάθεια να χρυσώσει το χάπι…

Ποιος κακόμοιρος αποσπασμένος άραγε να αναζητούσε έμπνευση για τη σύνταξή του μηνύματος. Εφτασε χτες κοντά μεσάνυχτα:

«Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη στους πρωταγωνιστές της Εκπαίδευσης, τους εκπαιδευτικούς.

Χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε κάθε γωνιά της χώρας, παρά τις αντίξοες συνθήκες, (πες το ξανά) καθημερινά προσφέρουν, παράγουν, δημιουργούν με ένα κοινό στόχο: ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας.

Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία σε διεθνές επίπεδο, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν εάν οι εκπαιδευτικοί μπουν μπροστά. (Υποθετικός λόγος του απραγματοποίητου. Κι αν δεν το καταλάβαμε ακόμη, εμείς φταίμε για όλα. )

Η κοινωνία επενδύει σε εσάς, (ω μα ναι!) που είστε πρωτοπόροι, με όρεξη για δουλειά, με αγάπη για τους μαθητές, με υψηλό αίσθημα ευθύνης. (Φαίνεται όμως ότι επενδύει και στους υπόλοιπους που βρίσκονται σε τουρνουά ταβλιού εδώ και πολλά-πολλά χρόνια)

Ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί αυτά που κάνατε και κάνετε αποδεικνύουν ότι οι κοινωνίες εξελίσσονται με δασκάλους με «Δ» και τέτοιους έχουμε πολλούς.»

Γιατί αισθάνομαι ότι το Δ μου όλο και μικραίνει;

Comments 1 σχόλιο »

«Πόσο θεραπευμένο μπορεί να θεωρηθεί ένα παιδί που επέζησε χάρη στην πρόοδο της επιστήμης από μια χρόνια νόσο, αλλά αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες στην προσαρμογή του στη ζωή, επειδή οι ψυχοκοινωνικές ανάγκες του παραγνωρίστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα;». Αυτό το ερώτημα συνόδευε την έγγραφη πρόταση του τμήματος Ψυχολογικής Παιδιατρικής του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία στο υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να λειτουργήσει σχολικό πρόγραμμα στο νοσοκομείο.

Ηταν Μάιος του 1987 και το αίτημα ήταν τόσο πιεστικό, που τον Αύγουστο του 1988 το νοσοκομειακό σχολείο περίμενε τους δασκάλους του. Νεαρός τότε, ο κ. Παναγιώτης Κισκηρέας, σήμερα διευθυντής αλλά και διδάσκων τού εν λόγω δημοτικού σχολείου, κατέλαβε τη μία από τις τότε δύο οργανικές θέσεις. Είκοσι δύο χρόνια μετά δεν μετανιώνει καθόλου για την επιλογή να παρέχει εξατομικευμένη διδασκαλία σε ασθενείς 5-12 ετών.

«Ερχόμαστε σε καθημερινή επαφή με τον πόνο και την απογοήτευση, συνδεόμαστε συναισθηματικά με παιδιά που μπορεί να χάσουν τη μάχη… Προσφέρουμε όμως:βοηθάμε στον αγώνα τους και είμαστε εκεί στις νίκες τους, χαιρόμαστε με τη χαρά τους όταν γίνονται καλά. Κάποιοι είναι σήμερα οι ίδιοι δάσκαλοι ή γιατροί» λέει ο κ. Κισκηρέας στο «Βήμα». Δουλεύει κυρίως με ασθενείς από το ογκολογικό τμήμα και συχνά διδάσκει σε μαθητές που νοσηλεύονται στη Μονάδα Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών. Με ειδική περιβολή και αποστειρωμένα ακόμη και τα μολύβια, δεν θυμίζει σε τίποτε τον δάσκαλο που όλοι γνωρίσαμε κάποτε. Για τον Γιαννάκη ή την Κατερίνα στη Μονάδα είναι έτσι κι αλλιώς κάτι παραπάνω: η γέφυρά τους με τον έξω κόσμο για τους δύο ή και τρεις μήνες που θα χρειαστεί να παραμείνουν εκεί. «Εχω δει παιδιά να λένε “θέλω να πεθάνω, να ξεμπερδεύω” και άλλα να πεθαίνουν και να είναι τόσο αισιόδοξαπου να θέλουν να κάνουν μάθημα ως την τελευταία στιγμή. Υπάρχουν μαθητές που θέλουν αυστηρή βαθμολογία στο διαγώνισμα για να νιώθουν ίσα με τους “απέξω”».

Με μάσκες και χρωματιστά μαντήλια στο κεφάλι- σημάδι ότι το παιδί κάνει χημειοθεραπείαοι μαθητές στο ογκολογικό τού «Αγία Σοφία» προοδεύουν: «Το μάθημα δεν είναι αυτοσκοπός. Υπάρχει ο μαθησιακός στόχος αλλά κυρίως υπάρχει η ανάγκη για ψυχολογική υποστήριξη». Στους τοίχους του γραφείου οι φωτογραφίες από χριστουγεννιάτικες γιορτές μυρίζουν «σχολική γιορτή». «Είναι ένας τρόπος να διατηρήσουμε τη φυσιολογικότητα» λέει ο κ. Κισκηρέας. «Να διατηρήσουμε το χαμόγελο που δεν κάμπτεται από τις χημειοθεραπείες. Οι μαθητές δεν μας αφήνουν να νιώσουμε οίκτο ή φόβο. Εχουν ωριμάσει πρόωρα. Είναι πολλές φορές σοφότεροι από εμάς. Η επαφή με τα παιδιά αυτά σου αλλάζει τη ζωή. Ξεφεύγεις από τη μιζέρια, αξιολογείς αλλιώς ταπράγματα. Στην αρχή δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ τον ανθρώπινο πόνο. Με τον χρόνο βρήκα τις αντιστάσεις μου, γι΄ αυτό βρίσκομαι εδώ τόσα χρόνια. Υπάρχει ένα διάστημα ικανό για να διαχειριστείς δικά σου θέματα:μεταθανάτιες φοβίες, αρρώστιες… Αλλά αυτός ο χρόνος δεν πρέπει να είναι μακρός. Αν δεν βρεις ισορροπίες, φεύγεις» . Τι λέει ο δάσκαλος όταν γυρίζει σπίτι στα δικά του παιδιά; «Ολα παλεύονται στη ζωή. Και το εννοώ».

Διαβάστε περισσότερα: tovima.gr

Comments 0 σχόλια »


Αν χρειάζεστε ελληνικούς υπότιτλους μπορείτε να μεταβείτε στη σελίδα: www.ted.com/talks/stefana_broadbent_how_the_internet_enables_intimacy.html

και να επιλέξετε τον ελληνικό υποτιτλισμό.

Comments 0 σχόλια »

«Μερικούς µήνες µετά την είσοδό του στην αγορά, το iΡad έγινε το γκάτζετ που επιλέγουν πολλοί ενήλικες, καθώς διαθέτει σύνδεση µε το Ιντερνετ, παίζει ταινίες και τραγούδια και, κυρίως, είναι συσκευή ηλεκτρονικής ανάγνωσης», λέει ο Μπράιαν Μπράντι στην εφηµερίδα «Τhe Ιndependent on Sunday». «Κάτοχοι τέτοιων συσκευών κατεβάζουν κατά µέσο όρο 77.000 βιβλία την ηµέρα και η Αpple ήδη ισχυρίζεται ότι το iΡad κέρδισε περισσότερο από το ένα πέµπτο της αγοράς των e-books. Αλλά τώρα µπαίνουν στο παιχνίδι τα παιδιά και οι νοήµονες εκδότες. Ολοι οι µεγάλοι εκδότες παιδικών βιβλίων αναπτύσσουν τίτλους για τη συγκεκριµένη συσκευή, δίνοντας τη δυνατότητα στα παιδιά να δουν στην οθόνη τα εικονογραφηµένα βιβλία τους. Ενώ όµως οι ενήλικες χαίρονται να γυρνούν εικονικά σελίδες στις ηλεκτρονικές τους συσκευές, οι εκδότες πιστεύουν ότι οι νεώτεροι αναγνώστες θα απαιτήσουν γραφικά υψηλής ποιότητας, παραδοσιακές τεχνικές, όπως το «lift-the-flap», δηλαδή συρταράκια και κρύπτες που στο έντυπο βιβλίο δίνουν πρόσθετα στοιχεία στα παιδιά, αλλά και διαδραστικές εφαρµογές. Το αποτέλεσµα είναι µια αλλαγή που θα µπορούσε να φέρει επανάσταση στον τρόπο µε τον οποίο τα παιδιά µαθαίνουν να διαβάζουν και να εκτιµούν τα βιβλία και όχι πάντα προς το καλύτερο. Στέλεχος εκδοτικού οίκου παραδέχθηκε πρόσφατα τον φόβο της ότι τα πιο αγαπηµένα βιβλία των παιδιών θα µοιάζουν περισσότερο µε φιλµ, µετατρέποντας τους νεαρούς αναγνώστες περισσότερο σε θεατές παρά σε ενεργούς συµµέτοχους στην εµπειρία της ανάγνωσης.

Τα πρώτα καθαρά σηµάδια ως προς το πού στρέφονται οι αλλαγές εµφανίστηκαν πριν από ένα µήνα, όταν το παιδικό βιβλίο «Spot Goes to School» πήρε τη θέση ενός προϊόντος της σειράς «Τoy Story» ως εφαρµογή της εβδοµάδας στο iΡad. Το «Where’s Spot?» ήταν άλλωστε το πρώτο βιβλίο που, τριάντα χρόνια πριν, χρησιµοποίησε την τεχνική lift-the-flap µε τα κρυφά συρταράκια και τις κρύπτες µε πορτάκια που σηκώνει το παιδί για να δει τι κρύβεται από κάτω».

ΤΑ ΝΕΑ

Ισως έτσι καταφέρουμε και τους μαθητές μας να διαβάζουν ιστορία. Αλλιώς θα μάθαιναν για τους Περσικούς πολέμους αν προβάλλονται παράλληλα σκηνές από τους 300. Νες πα;

Comments 0 σχόλια »

Πιο γρήγορο «κατέβασμα» των ιστοσελίδων που βλέπουμε στο Ίντερνετ υπόσχεται μια νέα μορφή αρχείων εικόνας που εισήγαγε η Google.

Τα αρχεία WebP, όπως είναι το όνομά τους, μειώνουν κατά 40% τον όγκο των σημερινών φωτογραφιών JPEG, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι οι σελίδες που περιέχουν εικόνες θα εμφανίζονται πολύ πιο γρήγορα, μειώνοντας δραστικά το χρόνο αναμονής του χρήστη.

Το WebP αποτελεί μια πιλοτική προσπάθεια με στόχο να επιταχυνθεί η πλοήγηση στο Διαδίκτυο. Η Google υποστηρίζει ότι ο νέος τύπος εικόνων μειώνει το μέγεθος των αρχείων χωρίς να «θυσιάζει» την ποιότητα.

Το WebP φιλοδοξεί να γίνει ο «διάδοχος» του JPEG, του πιο δημοφιλούς τύπου αρχείων εικόνας και να αποτελέσει τη βασική μορφή φωτογραφιών στον Παγκόσμιο Ιστό.

Οι δοκιμές που έκανε η Google, μετατρέποντας ένα εκατομμύριο εικόνες από JPEG σεWebP, έδειξαν ότι ο όγκος των αρχείων μειώνεται κατά 39%. Έτσι αυξάνεται σημαντικά η ταχύτητα με την οποία εμφανίζονται οι σελίδες, δεδομένου ότι φωτογραφίες και οι εικόνες αποτελούν σχεδόν το 65% των δεδομένων που μεταφέρονται όταν «φορτώνει» ένα site.

Πώς λειτουργεί

Το WebP, όπως και το JPEG, αποτελεί το λεγόμενο «πρότυπο απωλεστικής συμπίεσης εικόνων», δηλαδή μια μέθοδος που συμπιέζει την αρχική εικόνα, κάτι που μοιραία οδηγεί και σε υποβάθμιση της ποιότητάς της.

Το WebP βασίζεται στην προηγμένη μέθοδο συμπίεσης εικόνων που χρησιμοποιεί ο κωδικοποιητής βίντεο VP8 για να συμπιέσει τα καρέ των εικόνων. «Εφαρμόσαμε τις τεχνικές που χρησιμοποιούμε στο VP8 και τις επεκτείναμε στην κωδικοποίηση εικόνων», ανέφερε ο Ρίτσαρντ Ράμπατ, διευθυντής Προϊόντων της Google.

Η Google χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το video codec VP8 πέρυσι, όταν απέκτησε την εταιρεία On2 που το ανέπτυξε.

Ο ρόλος των browsers

Παρότι τα αποτελέσματα των δοκιμών ήταν ιδιαίτερα θετικά, η εξάπλωση ή όχι τουWebP θα εξαρτηθεί από το αν θα το υιοθετήσουν τα προγράμματα πλοήγησης (browsers). Ήδη η Google σχεδιάζει την υποστήριξη αυτού του τύπου αρχείων από τις μελλοντικές εκδόσεις του Google Chrome.

Το Google ανήρτησε μια συλλογή δειγμάτων, στην οποία γίνεται σύγκριση εικόνων WebP και JPEG, και μπορείτε να δείτε κάνοντας «κλικ» εδώ.

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων