«Υπάρχει κάτι πιο όμορφο από το να φέρνεις την ποίηση στον δρόμο; Μόνο η μουσική μπορεί να το κάνει αυτό», εμφατικά λέει στην «Κ» η Angelique Ionatos. Μουσικός, συνθέτης και ερμηνεύτρια, τροβαδούρος θα λέγαμε, η Αγγελική Ιονάτου εδώ και δύο δεκαετίες, ζει στη Γαλλία, όπου μελοποιεί ποίηση –ελληνική πρωτίστως– κοινωνώντας την στο γαλλόφωνο κοινό. Στην αξιόλογη και μακροπερίοδη δισκογραφική της πορεία, ο Ελύτης, ο Ρίτσος, ο Παλαμάς, ο Σαχτούρης, ο Βάρναλης, ο Καβάφης και άλλοι θαυματοποιοί του ποιητικού λόγου έχουν ντυθεί τις μελωδίες της. Στους δίσκους και τα ρεσιτάλ με σεβασμό κοιτά κατάματα τους μεγαλειώδεις στίχους, τους οποίους και ερμηνεύει στα ελληνικά. Στην καινούργια της δουλειά «Eros y muerte» συνθέτει μουσικές πάνω στα «Εκατό ερωτικά σονέτα» του Πάμπλο Νερούδα και τον «Τάφο» του Κωστή Παλαμά, που τραγουδά στα ισπανικά και τα ελληνικά αντίστοιχα. Αρχική της πρόθεση ήταν να «ασκηθεί» αποκλειστικά πάνω στον Νερούδα. Η ταυτόχρονη όμως ενασχόληση με τον Παλαμά την οδήγησε στον εν λόγω δίσκο, που τον παρουσίασε με τη μορφή θεάματος, στο Θέατρο της Πόλης του Παρισιού «Theatre de la ville» για μία εβδομάδα το φθινόπωρο, ενώ έπεται συνέχεια.
«Ιουλίου λόγος» του Ελύτη
Σπονδυλική στήλη στο έργο της θεωρεί τον δίσκο «Ιουλίου λόγος» σε ποίηση Ελύτη, με τη συνέργεια του σπουδαίου βαρύτονου Σπύρου Σακά. Ξεχωρίζουμε ακόμη τη «Θάλασσα» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση Δήμητρας Μαντά, όπου η Angelique Ionatos αποδίδει τα κομμάτια με την κιθάρα και τη φωνή της. Παλιότερα, είχε καταπιαστεί με τη «Μαρία Νεφέλη» και το «Μονόγραμμα», δραστηριότητα που εγκαινίασε την καλλιτεχνική σχέση της με τον ποιητή. Αλληλογραφούσαν συχνά, με αφορμή τις προκείμενες δουλειές της, όπως άλλωστε και με κάθε άλλο λογοτέχνη που επιθυμούσε να μελοποιήσει. «Ο Ελύτης αν και ενέκρινε τη μουσική που βάζαμε στα ποιήματά του, δεν μπορούσε να την αγαπήσει. Δικαιολογημένα. Πώς μπορεί να του άρεσε απ’ τη στιγμή που είχε στο αυτί τη δική του μουσική, τη μουσική που ο ίδιος δημιούργησε μέσα στο ποίημα; Η μελοποίηση που του άρεσε περισσότερο ήταν στη «Σαπφώ», όπου συμμετείχε και η Νένα Βενετσάνου. Λογικό, αφού δεν ήταν δικά του ποιήματα –μόνο η νεοελληνική απόδοση– τα έβλεπε πιο αποστασιοποιημένα», εξομολογείται.
Την εν ψυχρώ δολοφονία πέντε Ελληνοκύπριων αιχμαλώτων πολέμου κατά τον Αττίλα ΙΙ επιβεβαίωσε η ταυτοποίηση των οστών τους με τη μέθοδο DΝΑ, φέρνοντας στο φως το δράμα των αγνοουμένων και φωτίζοντας τις πιο σκοτεινές πτυχές της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Τα λείψανα των πέντε Ελληνοκύπριων αιχμαλώτων, τους οποίους κατά τη στιγμή της αιχμαλωσίας φωτογράφισε Τούρκος δημοσιογράφος, βρέθηκαν στις εκταφές που διενεργεί η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων (ΔΕΑ) στο κατεχόμενο χωριό Τζιάος. Οι πέντε αιχμάλωτοι που υπηρετούσαν στο 398ο Τάγμα Πεζικού είναι οι τραγικοί πρωταγωνιστές μιας από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες ντοκουμέντα της κυπριακής τραγωδίας, καθώς είναι γονατιστοί με τα χέρια πίσω από το κεφάλι περικυκλωμένοι από Τούρκους στρατιώτες.
Πριν μερικά χρόνια, όταν ακόμα ήταν σε εξέλιξη το πρόγραμμα Οδύσσεια, δέχθηκα μία πρόσκληση από το Ζωγράφειο σχολείο της Κωνσταντινούπολης για να κάνω ένα μάθημα με νέες τεχνολογίες. Η υπόθεση στράβωσε όμως όταν πληροφορήθηκα, ότι ο Τούρκος διευθυντής του σχολείου απαιτούσε να μάθει με όλες τις λεπτομέρειες το περιεχόμενο των εισηγήσεών μου για να τις εγκρίνει. Εστειλα λοιπόν ως θέμα “Τα εγκλήματα της Τουρκίας απέναντι στην ανθρωπότητα” και η πρόσκληση ανακλήθηκε. Δεν ήταν γραφτό…
«Αγαπάμε την ιστιοπλοΐα… αλλά και τα δελφίνια», τα οποία προτιμούν να περάσουν το καλοκαίρι τους στα νερά των Κυκλάδων και της Εύβοιας. Το πρόγραμμα «Ο Δρόμος του Δελφινιού» είναι μια πρωτοβουλία του Πανελλήνιου Ομίλου Ιστιοπλοΐας Ανοικτής Θαλάσσης (ΠΟΙΑΘ), που καλεί τους ιστιοπλόους αλλά και όλους όσοι ταξιδεύουν με σκάφη στα νερά του Αιγαίου, να συμβάλουν στην προστασία των δελφινιών που ζουν στις ελληνικές θάλασσες.
Στο site www.spotadolphin.gr κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να βρει βασικές πληροφορίες για τα δελφίνια, καθώς και τη φόρμα καταγραφής των στοιχείων τους. Εχοντας ενημερωθεί, αρκεί κάποιος που θα δει δελφίνι να παρατηρήσει και να καταγράψει τα βασικά χαρακτηριστικά του και τη συμπεριφορά του ως προς το σκάφος.
Τα δελφίνια (το κοινό δελφίνι, το ρινοδέλφινο, το σταχτοδέλφινο και το το ζωνοδέλφινο) είναι τέσσερα από τα εφτά θηλαστικά (τα άλλα τρία είναι ο φυσητήρας, ο ζιφιός και η μεσογειακή φώκια) που διαβιούν μόνιμα στο Αιγαίο.
Σύμφωνα με το προγράμματα των ιστιοπλόων, η μεγαλύτερη παρουσία αυτών των συμπαθών κητωδών παρουσιάστηκε στις Κυκλάδες και την Εύβοια. Συνολικά μέσα στον Ιούλιο έγιναν 29 παρατηρήσεις κητωδών, οι περισσότερες από αυτές από τους περίπου 500 ιστιοπλόους του 46ου Ράλι Αιγαίου.
Περισσότεροι από τους μισούς Ευρωπαίους χρησιμοποιούν πλέον τακτικά το Ίντερνετ, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε σήμερα και υπογραμμίζει την ανάδυση μιας «ψηφιακής γενιάς» που είναι πολύ δραστήρια στο Διαδίκτυο, αλλά ελάχιστα πρόθυμη να πληρώσει για τις υπηρεσίες που της παρέχονται εκεί.Σύμφωνα με μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, 56% των Ευρωπαίων έγιναν το 2008 τακτικοί χρήστες του Ίντερνετ, σημειώνοντας ένα άλμα κατά ένα τρίτο σε σύγκριση με το 2004, ενώ τα μισά νοικοκυριά και πάνω από το 80% των επιχειρήσεων διαθέτουν σύνδεση υψηλής ταχύτητας.
Οι πιο σταθεροί χρήστες του Ίντερνετ είναι οι κάτω των 24 ετών: 66% εξ αυτών το χρησιμοποιούν κάθε ημέρα, έναντι μόνο 43% στο σύνολο του πληθυσμού της ΕΕ. Επίσης το 73% των ηλικίας 16-24 ετών κατέφυγαν μέσα στους 3 τελευταίους μήνες σε υπηρεσίες δημιουργίας και μοιράσματος περιεχομένων στο Ίντερνετ, δηλαδή οι διπλάσιοι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (35%).
“Μια νέα γενιά Ευρωπαίων που κατέχει το Διαδίκτυο και είναι έτοιμη να εφαρμόσει τους νεωτερισμούς του κάνει την εμφάνισή της. Αυτοί οι ‘αυτόχθονες της ψηφιακής τεχνολογίας’ αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό δυναμικό για την ανάπτυξη της Ευρώπης”, υπογραμμίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Όμως αναφέρει ακόμη ότι “αυτοί οι νεαροί χρήστες βρίσκονται επίσης σε απόσταση από τον υπόλοιπο πληθυθσμό όσον αφορά τη στάση τους έναντι της πληρωμής για ον-λάιν περιεχομένα και της αντίληψής τους ότι πολλές από τις υπηρεσίες και τα περιεχόμενα είναι διαθέσιμα δωρεάν στο Ίντερνετ ή απλώς με αντάλλαγμα το αντίτιμο για μια απεριόριστη σύνδεση”.
Έτσι “η ‘ψηφιακή γενιά’ φαίνεται απρόθυμη να βάλει το χέρι στο πορτοφόλι για να ‘κατεβάσει’ ή να συμβουλευτεί online περιεχόμενα όπως βίντεο ή μουσική”: 33% υποστηρίζουν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν το παραμικρό, δηλαδή οι διπλάσιοι από το μέσο όρο της ΕΕ.
Όμως “βρίσκονται στην πραγματικότητα στους κόλπους αυτής της γενιάς, αναλογικά διπλάσιας σε μέγεθος από τον υπόλοιπο πληθυσμό που έχει ήδη πληρώσει γι’ αυτού του τύπου τις υπηρεσίες (10% των νεαρών χρηστών έναντι 5% του συνόλου του πληθυσμού της ΕΕ)”, υπογραμμίζουν οι Βρυξέλλες.
“Είναι επίσης περισσότερο διατεθειμένοι να πληρώσουν για να έχουν μια υπηρεσία ανώτερης ποιότητας” ή μια πιο ενδιαφέρουσα τιμή απ’ ό,τι σ’ ένα πραγματικό κατάστημα.
Ολοένα και περισσότεροι ιερείς χρησιμοποιούν τον διαδικτυακό «άμβωνα».
Συναγωνίζεται σε αριθμό φαν τα γκρουπάκια του facebook που είναι αφιερωμένα σε τραγουδιστές, ηθοποιούς και πολιτικούς. Το γκρουπ «Γέρων Παΐσιος- Εlder Ρaisios» ήδη αριθμεί 65.944 μέλη.
Πρόκειται για τον αγιορείτη μοναχό, γέροντα Παΐσιο, που απεβίωσε το 1994. Στο γκρουπ μπορεί να διαβάσει κάποιος δεκάδες ρήσεις του μοναχού, να ακούσει ηχητικά αποσπάσματα από ομιλίες του και συζητήσεις του με πιστούς, να δει βιντεάκια. Πολυπληθές είναι ακόμη ένα θρησκευτικό γκρουπάκι αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο της Αίγινας. Μέλη σ΄ αυτό έχουν γίνει περίπου 3.500 άνθρωποι. Όπως αποδεικνύεται όμως, ισχυρή παρουσία στο facebook έχουν και δεκάδες Έλληνες ιερείς, στην πλειονότητά τους νέοι. Έχουν δημιουργήσει profiles και έχουν μετατρέψει το facebook σε… faithbook! Αρκετοί από αυτούς μπήκαν, όπως λένε, στη διαδικτυακή κοινότητα όχι για να αναζητήσουν φίλους αλλά για να επικοινωνήσουν με τους πιστούς και να ακούσουν τις απόψεις τους. Άλλοι έχουν φτιάξει γκρουπ με στόχο να παρουσιάσουν τις δραστηριότητες των ενοριών τους.
Πριν από λίγες ημέρες ο καθολικός αρχιεπίσκοπος του Ουέστμινστερ στην Αγγλία, Βίνσεντ Νίκολς, προειδοποίησε για τους κινδύνους του facebook λέγοντας ότι ωθεί τους νέους σε επιφανειακές φιλίες που μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε αυτοκτονίες. Στην Ελλάδα πάντως όχι μόνο δεν υπάρχουν τέτοιες προειδοποιήσεις αλλά αρκετοί Έλληνες ιερείς χρησιμοποιούν το facebook για να προσεγγίσουν τους πιστούς.
Η ιδεολογική, πολιτική ή άλλη χρήση της Ιστορίας δεν είναι φαινόμενο νέο. Ο Θουκυδίδης μάς παραδίδει (εδώ μεταφρασμένος από τον Ελευθέριο Κ. Βενιζέλο) ότι «[…] οι περισσότεροι από τους Αθηναίους νομίζουν ότι ο Ιππαρχος ήτο πράγματι τύραννος, όταν εφονεύθη από τον Αρμόδιον και τον Αριστογείτονα, και αγνοούν ότι ο μεν Ιππίας, ως πρεσβύτερος των υιών του Πεισιστράτου, ήσκει την αρχήν, ενώ ο Ιππαρχος και ο Θεσσαλός ήσαν απλώς αδελφοί του […]». Και όμως πέρασαν στην Ιστορία ως τυραννοκτόνοι και έτσι τιμήθηκαν –γιατί προφανώς ήταν πολιτικά αναγκαίο– και όχι ως οι μοιραίοι ήρωες μιας συνηθισμένης στην αρχαία Αθήνα «ερωτικής περιπετείας».
Η Ιστορία χρησιμοποιείται από χιλιετιών ως εργαλείο διδακτικό, πολιτικό, ιδεολογικό ή άλλο, και όπως κάθε εργαλείο πρέπει να αποκτήσει, κάθε φορά, το σχήμα, την υφή και τις δυνατότητες οι οποίες είναι αναγκαίες για να αποδώσει το έργο που θέλει ο εκάστοτε χρήστης της, ο οποίος, συνήθως, δεν είναι θεράπων της επιστήμης της. Γι’ αυτό και οι αγοραίοι αφηγητές της «δημόσιας ιστορίας», είτε είναι Ελληναράδες ρήτορες στα παραθύρια είτε οσκαρούχοι σκηνοθέτες του Χόλιγουντ, άλλα τα υπερτονίζουν, άλλα τα υποβαθμίζουν, άλλα τα αποσιωπούν και άλλα τα αλλοιώνουν. Ετσι βλέπουμε μόνο τις σφαγές των αλλοεθνών και των αλλοθρήσκων σε βάρος του δικού μας έθνους ή βλέπουμε εκείνον τον ταλαντούχο Ρομπέρτο Μπενίνι να δείχνει τους Αμερικανούς –και όχι πράγματι τους Σοβιετικούς του Στάλιν– να απελευθερώνουν ένα στρατόπεδο που η όψη του παραπέμπει στο Αουσβιτς Μπιρκενάου και να αποσπά έτσι το Οσκαρ.
Στους καιρούς μας, πολλοί αμφισβητούν εμμέσως το χρονικό, γεωγραφικό και ιδεολογικό εύρος του φαινομένου της Ιστορίας ως εργαλείου επιβολής, αναφερόμενοι επιμόνως σε περιπτώσεις του πρόσφατου παρελθόντος στις οποίες, κατά σύμπτωση, ο χρήστης ή οι χρήστες φαίνεται να είναι, σχηματικά ταγμένοι, με την ομάδα του «έθνους». Ετσι μένουν συχνά στο απυρόβλητο της κριτικής των διανοουμένων οι τεράστιες παγκόσμιας δυναμικής, πολυδάπανες πολυμιντιακές μηχανές διαμόρφωσης υπηκόων μέσω της χρήσης της Ιστορίας. Ετσι τα παιδιά μας μαθαίνουν για μιαν Ευρώπη του 20ού αιώνα όπου το φως εμάχετο το σκότος, όπως οι καλοί και οι κακοί του παραμυθιού τάχα. Και αγνοούν ότι οι καλοί της Ευρώπης ήσαν στην Αφρική και αλλού ίδιοι με τους κακούς της Γηραιάς Ηπείρου μας, οι οποίοι δεν είχαν το προνόμιο της βαρβαρότητας και βεβαίως ούτε το προνόμιο του πολιτισμού.
Ομως η επιλεκτική κριτική της ιδεολογικής χρήσης της Ιστορίας από τους διανοουμένους είναι μια στάση, νιώθεται. Είναι συμφυής με τον ιδεολογικό τους οίστρο, αλλά και υπαγορεύεται από το καθήκον τους ως ενεργών πολιτών. Το πρόβλημα είναι με εκείνους εκ των επιστημόνων ιστορικών που εμφανίζονται –βεβαίως εν ονόματι της επιστήμης– ως πολέμιοι της ιδεολογικής χρήσης της Ιστορίας και κήνσορες μόνον των ρητόρων, που δεν έχουν προσχωρήσει –όπως αυτοί μήπως;– στο πνεύμα της υπερεθνικής «αυτοκρατορίας» το οποίο –πάντα στη διάρκεια των αιώνων– άμβλυνε και αμβλύνει τα εθνικά πάθη πρός όφελός της. Γι’ αυτό μπορούμε να μιλάμε για χρήση κάποιων ιστορικών.
Στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου οι Raining Pleasure, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες, με μια καλοπουλημένη εκδοχή της ελληνικής ποπ, θα πλημμυρίσουν με τον ήχο τους το χώρο του Αιθρίου του Μεγάρου.
Ταινία η ιστορία δύο γυναικών που τις ένωσε ηλεκτρονικό ημερολόγιο.
Η μία έγραψε βιβλίο με συνταγές μαγειρικής. Η άλλη δημιούργησε ένα μπλογκ όπου περιέγραφε τις προσπάθειές της να εκτελέσει τις συνταγές αυτές. Τώρα η ιστορία των δύο γυναικών μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο που βρήκε έτσι την ευκαιρία να ρίξει μια πρώτη ματιά στον θαυμαστό κόσμο της μπλογκόσφαιρας.
Η Τζούλι Πάουελ λέει ότι δεν είχε στον νου της ούτε τα βιβλία ούτε τον κινηματογράφο όταν δημιουργούσε το μπλογκ της, που το περιγράφει ως μια περιπέτεια συνταγή-τη-συνταγή εμπνευσμένη από το βιβλίο της Τζούλιας Τσάιλντ «Κατακτώντας την τέχνη της γαλλικής κουζίνας». Αναζητούσε έναν τρόπο να ξεχάσει μια σειρά από δουλειές που κατέληξαν άδοξα, γκρεμίζοντας τα όνειρά της να γίνει συγγραφέας. Το «Σχέδιο της Τζούλι και της Τζούλιας» αποδείχθηκε όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Το μπλογκ της έγινε το βιβλίο «Τζούλι και Τζούλια: 365 ημέρες, 524 συνταγές και 1 μικρή κουζίνα», για να ακολουθήσει ένα άλλο βιβλίο, «Τζούλι και Τζούλια: η χρονιά τού μαγειρεύειν επικινδύνως», το οποίο σε συνδυασμό με το βιβλίο της Τσάιλντ «Η ζωή μου στη Γαλλία» οδήγησε στην ταινία «Τζούλι και Τζούλια», η οποία έκανε πρεμιέρα την Παρασκευή στους αμερικανικούς κινηματογράφους με πρωταγωνίστριες τη Μέριλ Στριπ και την Έιμι Άνταμς. Στην Ελλάδα αναμένεται να προβληθεί το φθινόπωρο.
Ενας Ελληνοαμερικάνος σκηνοθέτης (Harvey Keitel) επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στην πατρίδα, αναζητώντας τρεις μπομπίνες ανεμφάνιστου φιλμ των Αδελφών Μανάκη, πιονιέρων του κινηματογράφου στα Βαλκάνια. Η απεγνωσμένη αναζήτηση του φιλμ όπου καταγράφηκε το πρώτο βλέμμα πάνω σε τούτη τη χερσόνησο, γίνεται ταυτόχρονα και η αναζήτηση ενός βλέμματος από πλευράς του σκηνοθέτη που ψάχνει έναν καινούργιο τρόπο να ξαναδεί τον κόσμο. Τώρα που όλες οι ιδεολογίες κατέρρευσαν, η περιπέτεια του βλέμματος απέμεινε η μόνη περιπέτεια να αφηγηθείς…
Αν κι εσείς χάσκετε στη μέση ενός δωματίου με το ερώτημα “τι ήρθα να κάνω εδώ;” τότε ίσως οι συμβουλές του βίντεο σας βοηθήσουν να καθυστερήσετε αυτό το άτιμο το Αιζενχάουερ.
Οι CleanJunkies είναι «μανιακοί» με την καθαριότητα. Με «όπλο» μια απλή πένσα ή έναν κόφτη, καθαρίζουν «τις παράνομες (βρώμικες, σκουριασμένες, άθλιες) διαφημιστικές πινακίδες από τους δρόμους», όπως οι ίδιοι εξηγούν.Οι CleanJunkies ξηλώνουν τις μικρές διαφημιστικές, σκουριασμένες πινακίδες που τις περισσότερες φορές «στολίζουν» το συρματόπλεγμα σε περιφραγμένα οικόπεδα και αφορούν καθαρισμούς και επισκευές τζακιών, σπιτάκια σκύλων, αλλά και επαγγελματικές πινακίδες, οι οποίες συνθέτουν μια άνευ προηγουμένου οπτική ρύπανση. Ή άλλες που είναι καρφωμένες σε δένδρα και διαφημίζουν υπηρεσίες κοπής και κλαδέματός τους! Ακόμη κι εκείνες που βρίσκονται σε κολόνες της ΔΕΗ, στάσεις του ΟΑΣΑ, κ.ο.κ. Μετά την αποκαθήλωση, οι μεταλλικές, ως επί το πλείστον, πινακίδες παίρνουν τον δρόμο για τους μπλε κάδους ανακύκλωσης. Οπότε, «τίποτε δεν πηγαίνει χαμένο», όπως τονίζουν οι… «δράστες».
Θυμάστε το παιχνίδι Second Life, ο εικονικός κόσμος που επρόκειτο να γίνει εξίσου σημαντικός με τον αληθινό; Με σημερινό πληθυσμό που δεν ξεπερνά τους 84.000 χρήστες, το Second Life αποδεικνύει πόσο βραχύβιες είναι οι μόδες του Ίντερνετ.Παρότι, όμως, οι ενήλικες μοιάζουν να βαρέθηκαν τους εικονικούς κόσμος, οι σχετικές ιστοσελίδες που απευθύνονται σε παιδιά και εφήβους γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία, ενώ πολλές από αυτές βρήκαν και τρόπους να βγάλουν λεφτά.
Στις ΗΠΑ, περισσότερα από 10 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι επισκέπτονται σε καθημερινή βάση δικτυακούς εικονικούς κόσμους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ινστιτούτου μελετών αγοράς eMarketer, που υπολογίζει ότι ο αριθμός αυτός θα φθάσει τα 15 εκατομμύρια μέχρι το 2013. Τον Ιανουάριο, οι έφηβοι μπορούσαν να επισκεφθούν 112 εικονικούς κόσμους, με 81 άλλους στο στάδιο της προετοιμασίας.
Κάθε ένας από αυτούς απευθύνεται σε διαφορετικές ηλικίες και ενδιαφέροντα. Το Club Penguin, ηγέτης του χώρου, εξαγοράσθηκε από την Disney το 2007 για 700 εκατ. δολάρια και επιτρέπει σε παιδιά Δημοτικού να επιλέξουν εικονική προσωπικότητα ως πιγκουΐνοι, να χτίσουν το δικό τους ιγκλού και να παίξουν παιχνίδια. Το Habbo Hotel, με έδρα τη Φινλανδία, είναι ένα παγκόσμιο «στέκι» για νέους που θέλουν να ανακαινίσουν τα δωμάτιά τους, αλλά και να οργανώσουν κοινές δραστηριότητες. Το Gaia Online, με βάση τη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια, προσφέρει παρόμοιες υπηρεσίες και προσελκύει μεγαλύτερους εφήβους, με ενδιαφέρον στα κόμικς «μάνγκα».
Οι δικτυακοί αυτοί κόσμοι δεν έγιναν δημοφιλείς μεταξύ των διαφημιστών, καθώς οι συναλλαγές σε αυτούς γίνονται με εικονικά χρήματα και αφορούν συνήθως τη βελτίωση της δικτυακής εικόνας του χρήστη, γνωστή και ως «άβαταρ». Οι χρήστες του δικτυακού τόπου Gaia Online δαπανούν κάθε μήνα ένα πραγματικό εκατομμύριο δολάρια για να αγοράσουν εικονικά αντικείμενα. Η διαχείριση μίας τέτοια εικονικής οικονομίας δεν είναι, όμως, εύκολη υπόθεση και για το λόγο αυτό η Gaia προσέλαβε οικονομολόγο για να αντιμετωπίσει ζητήματα όπως τον πληθωρισμό και την άνιση κατανομή πλούτου στο δικτυακό κόσμο.
Το σημαντικότερο πρόσκομμα στην οικονομική ανάπτυξη των ψηφιακών κόσμων για παιδιά είναι οι γονείς. Πολλοί από αυτούς δεν θέλουν τα παιδιά τους να κινούνται ανεξέλεγκτα σε εικονικούς κόσμους, θεωρώντας τους υπερβολικά εμπορευματοποιημένους ή επικίνδυνους. Τα παιδιά του Δημοτικού είναι επίσης ιδιαίτερα ευμετάβλητα στις προτιμήσεις τους, δυσχεραίνοντας το έργο αναλυτών και επιχειρηματιών του ψηφιακού χώρου.
Σε αδιέξοδο βρίσκεται η πολιτεία στο θέμα των λεγόμενων «μεταναστών δεύτερης γενιάς» αδυνατώντας να δώσει λύση και μετατρέποντας χιλιάδες παιδιά σε «φαντάσματα» του ελληνικού κράτους. Πρόκειται για παιδιά μεταναστών, που παρά το γεγονός ότι γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή ήρθαν σε μικρή ηλικία, δεν έχουν κανένα νομιμοποιητικό έγγραφο παραμονής και όταν ενηλικιώνονται μετατρέπονται αυτόματα σε μετανάστες. «Δεν είμαστε μετανάστες. Δεν έχουμε γνωρίσει άλλη χώρα εκτός από την Ελλάδα, μεγαλώσαμε και σπουδάσαμε εδώ, μαζί με τα παιδιά των Ελλήνων. Πολλοί από μας δεν έχουν πάει ούτε μια φορά στη χώρα των γονιών μας ούτε γνωρίζουμε τη γλώσσα τους», λένε τα ίδια τα παιδιά.
Το πρόβλημα ζητά πιεστικά λύση χρόνο με τον χρόνο καθώς ενηλικιώνονται όλο και περισσότερα από αυτά τα παιδιά. Φέτος, μάλιστα, κλείνουμε 18 χρόνια από το 1991, τη χρονιά που ξεκίνησε το μεγάλο κύμα μετανάστευσης προς την Ελλάδα από τη γειτονική Αλβανία και τις πρώην σοβιετικές χώρες στη συνέχεια. «Κάθε χρόνο, όσο θα μεγαλώνουν τα παιδιά των μεταναστών που ήρθαν στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία, το πρόβλημα θα γίνεται όλο και εντονότερο» τονίζει ο κ. Δημ. Χριστόπουλος, πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Ηρθε με μια βαλίτσα στο χέρι, βιώνοντας τη μετανάστευση στην πιο τρυφερή ηλικία. Το πρώτο σχολείο την «έδιωξε» από την Ελλάδα, το δεύτερο την στήριξε και την αγκάλιασε. Παιδί οικονομικών μεταναστών απο το Πόγραδετς της Αλβανίας, η Σοφία Δάμη, 23 χρόνων σήμερα, φοιτήτρια στο 5ο έτος του Τμήματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μπορεί να έζησε δύσκολα εφηβικά χρόνια και να μεγάλωσε, όπως λέει, «πριν από την ώρα της». Κρατάει όμως μόνο τις χαρές και τις ευκαιρίες που της έδωσε η χώρα να φθάσει ώς εδώ… Κι ας τα βγάζει πέρα δουλεύοντας τις νύχτες και τα καλοκαίρια για να αντεπεξέλθει στα έξοδα της φοιτητικής ζωής.
Ηταν έντεκα χρόνων και η πρώτη απογοήτευση ήρθε από διευθυντή σχολείου της Πάτρας. «Για να μπορέσεις να ενταχθείς στο σχολείο, πρέπει να κατεβείς δύο τάξεις», επέμενε. Ετσι, αντί να εγγραφεί στην Πέμπτη, βρέθηκε στην Τρίτη τάξη. «Οι δάσκαλοι δεν μου έδιναν σημασία, οι συμμαθητές μου το ίδιο. Δεν γνώριζα τη γλώσσα, δεν μπορούσα να διαβάσω ούτε το καθημερινό πρόγραμμα των μαθημάτων. Μπέρδευα τα βιβλία και όταν ξεχνούσα κάποιο, δεν μου επέτρεπαν να διαβάζω από τον διπλανό μου. Στο τέλος της εβδομάδας, έσκισα τα βιβλία. Δεν ήθελα να ξαναπάω σχολείο. Εκλαιγα συνεχώς κι έπεισα τους γονείς μου να γυρίσουμε πίσω…».
Δύο χρόνια αργότερα, το όνειρο επανήλθε. Επειτα από τυπική εξεταστική διαδικασία, εισήλθε ως οικότροφος στη Μαθητική Εστία Πενταλόφου Κοζάνης. Ηταν 14 ετών. Γράφτηκε αμέσως στην Τρίτη γυμνασίου. «Στην αρχή ήταν δύσκολα, ένιωθα άβολα μακριά από τους γονείς μου που είχαν καταλήξει στη Θεσσαλονίκη, μόνη, όμως δεν το έβαλα κάτω».
Παρηγοριά της οι συμπατριώτες συμμαθητές της, εκατό περίπου, κυρίως από την Κορυτσά και τους Αγίους Σαράντα, οικότροφοι κι εκείνοι της ίδιας εστίας. Ξαναζωντάνεψαν το σχολείο του Πενταλόφου, που είχε αρχίσει να ερημώνει από την εσωτερική μετανάστευση. Οι καθηγητές του διαπολιτισμικού σχολείου τους αγκάλιασαν σαν γονείς και η απεριόριστη βοήθειά τους στην ενισχυτική διδασκαλία τούς ενθάρρυνε να συνεχίσουν. Παραστάτης στις δύο πρώτες τάξεις του Λυκείου η Σοφία, σημαιοφόρος στην τελευταία. Ο απόηχος από τις αντιδράσεις του Οδυσσέα Τσενάι την ίδια περίοδο την τρόμαξε. «Δεν ήθελα να αντιμετωπίσω τα προβλήματα του Οδυσσέα, δεν θα το άντεχα μόνη, μακριά από τους γονείς μου», ομολογεί. «Ζήτησα από τον διευθυντή, αν υπάρχει έστω και η παραμικρή αντίδραση, να με απαλλάξει. Εκείνος όμως με ενθάρρυνε…»
Η Μάνια Παπαδημητρίου διαβάζει απόσπασμα από το Μικρό Ναυτίλο του Ελύτη.
Από τη μουσικοθεατρική παράσταση “Ερωτας και Αθανασία” στο θέατρο Απόλλων της Ερμούπολης Σύρου.
8 Αυγούστου 2009
ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ XV
Τα παιδικά μου χρόνια είναι γεμάτα καλαμιές. Ξόδεψα πολύν άνεμο
για να μεγαλώσω. Μόνον έτσι όμως έμαθα να ξεχωρίζω τους πιο ανε-
παίσθητους συριγμούς, ν’ ακριβολογώ μες στα μυστήρια.
Μια γλώσσα όπως η ελληνική όπου άλλο πράγμα είναι η αγάπη και
άλλο πράγμα ο έρωτας· άλλο η επιθυμία και άλλο η λαχτάρα· άλλο η
πίκρα και άλλο το μαράζι· άλλο τα σπλάχνα κι άλλο τα σωθικά. Με
καθαρούς τόνους, θέλω να πω, που -αλίμονο- τους αντιλαμβάνον-
ται ολοένα λιγότερο αυτοί που ολοένα περισσότερο απομακρύνον-
ται από το νόημα ενός ουράνιου σώματος που το φως του είναι ο αφο-
μοιωμένος μας μόχθος, έτσι καθώς δεν παύει να επαναστρέφεται κά-
θε μέρα όλος θάμβος για να μας ανταμείψει.
Θέλουμε δε θέλουμε, αποτελούμε το υλικό μαζί και το όργανο μιας
αέναης ανταλλαγής ανάμεσα σ’ αυτό που μας συντηρεί και σ’ αυτό
που του δίνουμε για να μας συντηρεί: το μαύρο που δίνουμε, για να
μας αποδοθεί λευκό·το θνησιμαίο, αείζωο.
Και χρωστάμε στη διάρκεια μιας λάμψης την πιθανή ευτυχία μας.
Το δεξί αυτί αντιστοιχεί στη μητέρα και το αριστερό στον πατέρα. Τυχόν τραύματα της παιδικής ηλικίας μάς οδηγούν στο να αποκλείουμε ορισμένες συχνότητες ήχου, με αποτέλεσμα αδυναμία επικοινωνίας, μαθησιακές δυσκολίες, επιθετικότητα, κρίσεις πανικού, κατάθλιψη. Αυτά υποστηρίζει η μέθοδος Τοmatis και ισχυρίζεται ότι με την κατάλληλη «ηχοθεραπεία» μπορεί να αντιμετωπίσει τα παραπάνω προβλήματα και διάφορα άλλα σε παιδιά και ενήλικες.
Δυσλεξία, μαθησιακές δυσκολίες, εφηβική κρίση ταυτότητας, τραυλισμός, προβλήματα άρθρωσης, επιθετικότητα, συναισθηματική φόρτιση, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, διαταραχές ψυχισμού και συμπεριφοράς, φωνητικά προβλήματα σε επαγγελματίες, επαγγελματική βαρηκοΐα, ίλιγγοι λόγω ηχορύπανσης, δυσκολίες κατανόησης και εκμάθησης ξένων γλωσσών». Αυτά είναι τα προβλήματα στα οποία βρίσκει εφαρμογή η μέθοδος.
«Είμαστε αυτό που ακούμε»
Ο Δρ. Aλφρεντ Τοματίς έλεγε ότι αυτό που κάνει η θεραπεία του είναι να δίνει ενέργεια στους ανθρώπους. Το αυτί λειτουργεί για τον εγκέφαλο όπως ακριβώς το δυναμό στην μπαταρία του αυτοκινήτου. Η βασική ιδιότητά του δεν είναι η παθητική ακοή αλλά η επεξεργασία των ήχων και η ηλεκτροχημική ενεργοποίηση του εγκεφάλου, μια και το αυτί ενεργοποιεί τον εγκέφαλο κατά τα 2/3 σε σχέση με όλες τις άλλες αισθήσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα καλό ακουόγραμμα δεν σημαίνει ότι αντιλαμβανόμαστε και αποκωδικοποιούμε σωστά τα «μηνύματα» που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας. Το αυτί πρέπει να μπορεί να επιλέξει, να επεξεργαστεί και να ιεραρχήσει τους ήχους ενεργοποιώντας θετικά τον εγκέφαλό μας.
Ακούμε από τη μήτρα
Η πρώτη αίσθηση που αναπτύσσει ο άνθρωπος είναι η ακοή. Ξεκινάμε να ακούμε λίγο πριν από τον πέμπτο μήνα της κύησης, οστέινα, μέσα από τη σπονδυλική στήλη της μητέρας μας. Ετσι, η πρώτη φωνή που αναγνωρίζουμε είναι η δική της και ενστικτωδώς νιώθουμε καλοδεχούμενοι ή ανεπιθύμητοι αφού ηχητικά βιώνουμε μαζί της την καλή ή κακή ψυχολογία της. Ιδανική ακουστικά, και κατ’ επέκταση νευρολογικά, θεωρείται η κύηση κατά την οποία το έμβρυο ακούει κυρίως υψηλές συχνότητες, που είναι οι ήχοι της χαράς και της θετικής ενέργειας. Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση, αρχίζει να αναπτύσσεται η αέρινη ακοή. Στο γονεϊκό περιβάλλον πια, το παιδί, εφοδιασμένο με ένα υπερευαίσθητο νευρικό σύστημα, ακούει και αναλύει συναισθηματικά τις φωνές των γονιών του, τις συγκρούσεις, τους καυγάδες, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο του απευθύνονται.
Ενας από τους βασικούς μηχανισμούς άμυνας και θωράκισης του ανθρώπου είναι το «κλείσιμο της κουρτίνας» ακρόασης και ανάλυσης ήχων. Αυτή η καθ’ όλα φυσιολογική αντίδραση συμβαίνει όταν ακούμε πράγματα επώδυνα, που θεωρούμε ότι μας απειλούν. Οι περισσότερες και πιο σημαντικές θωρακίσεις ακρόασης γίνονται από την εμβρυακή ηλικία και μέχρι τα 12. Πρόκειται για μια σημαντική νευρολογική δυσλειτουργία, αφού το αυτί εξακολουθεί να αποκλείει από τον εγκέφαλο όλες τις συχνότητες που έχει καταγράψει στο ασυνείδητο ως επικίνδυνες.
Κακή ακρόαση πρακτικά σημαίνει ελλιπής ενεργειακά τροφοδότηση του εγκεφάλου, άρα νευρολογική εξάντληση, λανθασμένη ή υποκειμενική ερμηνεία των ακουσμάτων, έλλειψη σαφήνειας στον λόγο και στη συμπεριφορά και κακή επικοινωνία. Συμπτώματα της κακής ακρόασης είναι η σύγχυση σε ομόηχες λέξεις, ο δυσανάγνωστος γραφικός χαρακτήρας, η δυσκολία στην κατανόηση γραπτών κειμένων και στην εστίαση προσοχής και η κινητική αδεξιότητα.
Η θεραπεία γίνεται με την παρέμβαση ενός ηλεκτρονικού αυτιού, ενός «προσομοιωτή ακρόασης», που λειτουργεί ως ιδανικό ανθρώπινο αυτί. Με ειδικά επεξεργασμένους ήχους μουσικής Μότσαρτ, γρηγοριανών ύμνων, της φωνής μας και της φωνής της μητέρας μας, εκγυμνάζεται το αυτί ώστε να αναστρέψει τις νευροαισθητηριακές άμυνες και να αποκαταστήσει την επιλεκτική ακρόαση. Οι συνθέσεις του Μότσαρτ θεωρούνται θεραπευτικές γιατί είναι μοναδικές στην αναπαραγωγή τόσο υψηλών συχνοτήτων. Το σύνηθες πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερις κύκλους και διαρκεί έξι μήνες.
Ο Δρ. Αλφρέντ Τοματίς
Γεννήθηκε το 1920 στη Νίκαια της Γαλλίας. Σπούδασε ιατρική στο Παρίσι και ειδικεύτηκε στην ωτορινολαρυγγολογία και στη φωνιατρική. Υστερα από πολυετή έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το αυτί σε συνεργασία με το κεντρικό νευρικό σύστημα ελέγχει την παραγωγή της φωνής. Ανέπτυξε τη διαγνωστική και θεραπευτική μέθοδο ακουστικο-ψυχο-φωνολογίας, Tomatis «test d’ecoute», που βασίζεται στη σημαντική επίδραση που έχει στην ψυχική και σωματική υγεία η συνειδητή ακρόαση και κατανόηση των ήχων. Το 1953 παρουσίασε την έρευνά του στη Γαλλική Ακαδημία των Επιστημών, όπου και κατοχυρώθηκε ως «Effet Tomatis», «Φαινόμενο Tomatis».
Η έλευση του Google Voice στα κινητά θα φέρει φτηνότερες υπερατλαντικές κλήσεις, δωρεάν SMS, αυτόματη μετάφραση και μετατροπή φωνητικών μηνυμάτων σε κείμενο καθώς κι ένα νούμερο για πολλαπλές τηλεφωνικές συσκευές.
Προς το παρόν, η έκδοση του Google Voice είναι διαθέσιμη μόνο σε Android OS τηλέφωνα ή Blackberry, ενώ χρειάζεται πρόσκληση από beta χρήστες. Σύντομα όμως αυτό θα αλλάξει και θα φέρει το Google Voice σε Windows Mobile και iPhone κινητά.
Σίγουρα η συγκεκριμένη υπηρεσία της Google θα αναστατώσει τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας, μίας και θα τους κοστίσει αρκετά χρήματα προκειμένου να προσφέρουν παρόμοιες ή παρεμφερείς υπηρεσίες που θα “κοντράρουν” το Google Voice της Google.
Το περιοδικό Forbes κατάρτισε μια (ακόμη) λίστα: αυτή των γυναικών από το χώρο των ΜΜΕ με τη μεγαλύτερη επιρροή. Μέτρησε περιουσία, φήμη, αριθμό τηλεθεατών, αλλά και την απήχηση της ιντερνετικής τους «περσόνας».
Στον κατάλογο του αμερικάνικου περιοδικού συνωστίζονται παρουσιάστριες πολιτικών, αλλά και πιο ελαφρών, τοκ σόου, ανταποκρίτριες ειδησεογραφικών δικτύων, παρουσιάστριες ριάλιτι και τηλε-μαγείρισσες. Μαζί τους, σαφής απόδειξη ότι το Ιντερνετ έχει καταλάβει πια για τα καλά τη θέση του ανάμεσα στα media, δημοφιλείς μπλόγκερ κι επικεφαλής ειδησεογραφικών σάιτ.
Η λίστα του Forbes μπορεί, εκτός από ακτινογραφία των τάσεων στα μίντια των ΗΠΑ, να διαβαστεί κι αλλιώς: οι εγχώριες τηλε-σταρ μπορούν να την αντιμετωπίσουν και σαν οδηγίες χρήσης για να κατακτήσουν τη φήμη. Οπότε μην παραξενευτείτε αν αρχίσουν να ξεπηδούν blog με την υπογραφή γνωστών τηλεπερσόνων – λογαριασμό στο Facebook έχουν ήδη αρκετές, και μετρούν «φίλους».
Πρώτη στη λίστα, η Οπρα Γουίνφρεϊ (επάνω αριστερά) με το δημοφιλές σόου της. Πίσω της, παλιές καραβάνες της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, αλλά και η αντισυμβατική Ελεν ΝτεΤζένερες. Πρώτη στη λίστα, η Οπρα Γουίνφρεϊ (επάνω αριστερά) με το δημοφιλές σόου της. Πίσω της, παλιές καραβάνες της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, αλλά και η αντισυμβατική Ελεν ΝτεΤζένερες. Τον πήχυ βέβαια, τον θέτει η Οπρα Γουίνφρεϊ. 750.000 φανατικούς οπαδούς έχει στο Facebook, οπότε μαζί με το τεράστιο κοινό του τοκ σόου που παρουσιάζει, τα δημοφιλή περιοδικά που εκδίδει και την αμύθητη περιουσία της (κάπου ένα δισ. δολάρια) κατέκτησε αυτοδίκαια την πρώτη θέση στη λίστα του Forbes.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Άρθρα (RSS)