Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι είναι οι ταξιδιώτες που εμπιστεύονται το internet όχι μόνο για την κράτηση αεροπορικών εισιτηρίων, αλλά και για την επιλογή ξενοδοχείου, την ενοικίαση αυτοκινήτου και την ανταλλαγή ταξιδιωτικών εμπειριών με ανθρώπους από κάθε σημείο του πλανήτη.
Ποια όμως είναι τα καλύτερα σε ό,τι αφορά τη χρησιμότητα, τα φιλικά προς το χρήστη χαρακτηριστικά και την αισθητική τους;
VirtualTourist.com
Αυτή και άλλες παρόμοιες ιστοσελίδες είναι καταπληκτικές γιατί, σε αντίθεση με τους συγγραφείς ταξιδιωτικών οδηγών, οι πραγματικοί τουρίστες που γράφουν τις εντυπώσεις τους στις σελίδες του μοιράζονται την πραγματική, αντικειμενική τους εμπειρία από ένα μέρος ή από ένα ξενοδοχείο. Υπάρχουν εδώ χιλιάδες σχόλια και βαθμολογίες που θα σας βοηθήσουν να κάνετε τις επιλογές σας, ή τουλάχιστον να αποφύγετε τις δυσάρεστες εκπλήξεις.
TripAdvisor.com
είναι ένα website για λάτρεις ταξιδιών και µια από τις µεγαλύτερες ταξιδιωτικές κοινότητες στην Ευρώπη. Είναι µια προεξέχουσα online-υπηρεσία για ταξιδιώτες, οι οποίοι αναζητούν συµβουλές για τους µελλοντικούς προορισµούς και ταξίδια τους αλλά και για εκείνους, οι οποίοι επιθυµούν να µοιραστούν τις ταξιδιωτικές τους εµπειρίες.
LonelyPlanet.com
Με λίγα λόγια, εδώ θα βρείτε ό,τι χρειάζεστε να ξέρετε για τον τόπο που θα επισκεφτείτε. Το πιο χρήσιμο εργαλείο που προσφέρει στον επισκέπτη είναι μια χρήσιμη ανάλυση των ημερήσιων εξόδων του, ανάλογα με το… μέγεθος του πορτοφολιού που διαθέτει.
concierge.com
Το site του δημοφιλούς ταξιδιωτικού περιοδικού Conde Nast Traveler διαθέτει όλο το περιεχόμενο του περιοδικού, καθώς και μοναδικά ταξιδιωτικά άρθρα και tips. Οι αναζητήσεις γίνονται με βάση τον προορισμό, το ξενοδοχείο ή τη δραστηριότητα -όπως κρουαζιέρα ή σκι. Εδώ θα βρείτε χάρτες και πληροφορίες για τον καιρό σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Gridskipper.com
Ιδιοκτησία της… αυτοκρατορίας του Internet Gawker Media, το Gridskipper αυτοαποκαλείται “αστικός ταξιδιωτικός οδηγός” και είναι ακριβώς αυτό: ένας οδηγός για τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, με πληροφορίες που προέρχονται, κυρίως, από e-mail χρηστών και άρθρα εφημερίδων. Οι πιο πρόσφατες από αυτές, μάλιστα, περιλαμβάνουν ένα blog σχετικά με τις διαδηλώσεις στο Παρίσι και ένα διαδραστικό χάρτη με όλα τα μπαρ της Νέας Υόρκης. Παρ’ όλα αυτά, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι πιο πρόσφατες πληροφορίες δημοσιεύτηκαν πριν από έξι μήνες ή και περισσότερο.
IgoUgo.com
Αν το ταξίδι σας βρίσκεται ακόμη σε… εμβρυακό στάδιο και αναζητάτε έμπνευση, αυτό είναι το ιδανικότερο site για να αρχίσετε την αναζήτησή σας. Οι συγγραφείς του IgoUgo γράφουν λεπτομερή ταξιδιωτικά άρθρα για ταξίδια που πραγματοποίησαν πρόσφατα, με αποτέλεσμα να βρίσκετε εδώ πληροφορίες σχετικά με οτιδήποτε ψάχνετε -από το πώς να περάσετε ένα 24ωρο στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας μέχρι τα καλύτερα ξενοδοχεία στο Σικάγο. Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα του site είναι ότι όποιος από τους χρήστες του το επιθυμεί μπορεί να γράψει το δικό του travel journal το οποίο ανταμείβεται με πόντους οι οποίοι ανταλλάσσονται με κάρτες δώρων και μίλια προγραμμάτων frequent flyer.
Lastminute.gr
Το site για τους ταξιδιώτες της τελευταίας στιγμής παρέχει τη δυνατότητα κράτησης αεροπορικών και ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, ξενοδοχείων και ενοικίασης αυτοκινήτων έως και μία ημέρα πριν την αναχώρηση. Περιλαμβάνει, επίσης, προσφορές διαμονής σε Ελλάδα και Κύπρο, κρατήσεις ταξί σε πραγματικό χρόνο και πολλά links για χρήσιμες ταξιδιωτικές πληροφορίες, όπως πρόγνωση καιρού και χάρτες.
Το Big Bang συνεχίζεται: 1,580 δισ. κυβερνοναύτες, 210 δισ. e-mails ημερησίως, ηλεκτρονικές αγορές αξίας 6,8 τρισ. δολαρίων, διαφημιστικά έξοδα άνω των 65 δισ. δολ. και πάνω από ένα τρισ. ιστοσελίδες συνθέτουν το ιντερνετικό τοπίο το 2008.
Στις 6 Ιουνίου είχαμε αναφερθεί στην D-day ημέρα της απόβασης της Νορμανδίας. Το περιοδικό Life, ένας από τους κορυφαίους πυλώνες της δημοσιογραφίας σε κομβικά σημεία του προηγούμενου αιώνα, έχει ένα τεράστιο αρχείο με φωτογραφίες και με την ευκαιρία της 65ης επετείου έδωσε στην δημοσιότητα 31 φωτογραφίες.
Στη φωτογραφία μας ένας ιερέας δίνει την τελευταία μετάληψη σε έναν τραυματία.
«Oι Βρετανοί είπαν “δεν τα αξίζετε, δεν έχετε πού να τα βάλετε”. Τώρα όμως έχουμε ένα από τα καλύτεραμουσεία στον κόσμο » Τρισέλιδο άρθρο με θέμα το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, εν όψει των εγκαινίων του στις 20 Ιουνίου, περιέχει το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Νewsweek». Το Βήμα αναδημοσιεύει την πρώτη σελίδα του αφιερώματος, με τη δήλωση του υπουργού Πολιτισμού της Ελλάδας κ. Αντώνη Σαμαρά (αριστερά στην ένθετη φωτογραφία) η οποία δίνει και το έναυσμα στη δημοσιογράφο Κάθλιν Μακ Γκούιγκαν να προβληματιστεί για την επιστροφή των Γλυπτών στην Αθήνα.
Η δημοσιογράφος Κάθλιν Μακ Γκούιγκαν εξιστορεί το δράμα της κλοπής των Γλυπτών από το ιερό μνημείο της Ακρόπολης στις αρχές του 19ου αιώνα. «Οι θεοί όμως εκδικήθηκαν, τουλάχιστον τον Ελγιν. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιπέτειάς του (σ.σ.: ήταν, ως γνωστόν, πρόξενος της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη εκείνα τα χρόνια) ο λόρδος σημείωσετις εξής απώλειες:έχασε την όμορφη και πλούσια σύζυγό του εξαιτίας του καλύτερου φίλου του, ένα κομμάτι της μύτης του εξαιτίαςμιας μόλυνσης που είχε πάθειστην Κωνσταντινούπολη και, τελικά, τα ίδια τα Γλυπτά τα οποία αναγκάστηκε να πουλήσει στη βρετανική κυβέρνηση, το 1816, αντί 35.000 στερλινών (περίπου 4 εκατ. ευρώ σήμερα) προκειμένουνα διασωθεί από τα χρέη του διαζυγίου του».
Ο Βρετανός καθηγητής, Πολ Κάρτλετζ, πρώτος κάτοχος της έδρας Α.Γ. Λεβέντη για τον Ελληνικό Πολιτισμό στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μιλάει στην Καθημερινή με αφορμή πρόσφατη διάλεξή του στο Λονδίνο για το ρόλο του Ηρόδοτου στη διαμόρφωση μιας αντίληψης για τη «Δύση»:
Έχουν οι κλασικές σπουδές κάτι να προσφέρουν στη σημερινή εποχή της αβεβαιότητας και της αμφισβήτησης αξιών;
«Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, από καμία πηγή. Αυτό που μπορεί να προσφέρει η μελέτη του παρελθόντος, οποιουδήποτε παρελθόντος, είναι να καταστήσει πιο κατανοητή την τρέχουσα κρίση. Να κατανοήσουμε τι είναι καινούριο σε αυτή την κρίση και ποιες είναι οι αναλογίες προς το παρελθόν. Η μελέτη της Ιστορίας του Ηρόδοτου για παράδειγμα αποκαλύπτει πολύ γρήγορα ότι η ύπαρξη πολύ διαφορετικών, ακόμα και ακραία αντίθετων αξιών μεταξύ διαφορετικών κοινωνιών, ιδίως σε ό,τι αφορά τη θρησκεία, δεν είναι καθόλου νέο φαινόμενο».
Ποια στοιχεία στην ποιότητα της έρευνας του Ηρόδοτου μπορούμε να πούμε ότι είναι επίκαιρα ακόμα και σήμερα;
«Πάνω απ’ όλα, η αντίληψή του ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες τείνουν να θεωρούν πως οι αξίες τις οποίες ασπάζονται, θρησκευτικές, κοινωνικές, πολιτικές, οποιεσδήποτε, είναι οι καλύτερες όχι μόνο για τις ίδιες, αλλά για όλους – κάτι που τείνει να τους κάνει να χάνουν την ανοχή τους για τις αξίες των άλλων. Ο Ηρόδοτος αντίθετα ήταν ένας εξαιρετικά ανεκτικός άνθρωπος. Για παράδειγμα θεωρούσε ότι το να πας στον πόλεμο δεν ήταν απαραίτητα καλό, καθώς όπως αναφέρει ‘στην ειρήνη οι γιοι θάβουν τους πατέρες τους, αλλά στον πόλεμο οι πατέρες θάβουν τους γιους τους’, σε ανατροπή της τάξης».
Πόσο αντικειμενικός ήταν;
«Όσο αντικειμενικός μπορεί να είναι οποιοσδήποτε ιστορικός σε μια δεδομένη εποχή και χρονική περίοδο. Μην ξεχνάμε ότι ήταν και ο ίδιος μέρος της ιστορίας που επέλεξε να διηγηθεί».
Έχουν δίκιο όσοι τον έχουν χαρακτηρίσει «Πατέρα της Ιστορίας»; Και όσοι επικριτές τους τον έχουν περιγράψει ως «Πατέρα του Ψεύδους»;
«Ήταν και τα δύο. Αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πρώτον ότι με τον όρο ‘Ιστορία’ εννοούμε κάτι σαν μια αυθεντικά αντικειμενική έρευνα για να διαπιστώσουμε την αλήθεια για όσα συνέβησαν στο παρελθόν και όχι μια απόπειρα να γίνει πολιτική ή θρησκευτική ή άλλου είδους προπαγάνδα με βάση μια προκατειλημμένη θεώρηση του παρελθόντος – και δεύτερον ότι τα ψεύδη που είπε δεν ήταν ηθελημένα και απόπειρες παραπλάνησης, αλλά μάλλον μη εσκεμμένα λανθασμένες απόψεις προερχόμενες από ανεπαρκή έρευνα».
Γιατί δεν είναι τόσο γνωστός στον υπόλοιπο κόσμο όσο οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι ή ο Όμηρος ή οι τραγωδοί; Θα έπρεπε να είναι εξίσου διάσημος;
«Το έργο του δεν είναι γραμμένο σε έμμετρη μορφή και είναι μακροσκελές, το πιο παλαιό διατηρημένο έργο σε ελληνικό πεζό λόγο. Μα ήταν πολύ διάσημος στην αρχαιότητα και ήταν μάλιστα γνωστός ως ο Όμηρος του πεζού λόγου. Η Ιστορία των Ελληνοπερσικών Πολέμων είναι ένα είδος αληθινού έπους ισάξιο με τον Τρωικό Πόλεμο του Ομήρου. Για μεγάλο χρονικό διάστημα στην πρόσφατη ιστορία είχε επισκιαστεί από το Θουκυδίδη, τον πιο γνωστό άμεσο διάδοχό του αν και πολύ διαφορετικό τύπο ιστοριογράφου, αλλά αυτή η κατάσταση σταδιακά αλλάζει».
Κατά ποιον τρόπο «κατέκτησε τη Δύση», όπως υποστηρίξατε σε πρόσφατη διάλεξή σας στο Λονδίνο;
«Ο τίτλος της διάλεξης είχε και λίγο ως σκοπό να προκαλέσει ενδιαφέρον, ένα ‘δόλωμα’ όπως θα λέγαμε. Υπάρχει ένα κλασικό γουέστερν του Χόλιγουντ που ονομάζεται ‘Πώς κατακτήθηκε η Δύση’ – αλλά η Δύση στην οποία αναφέρομαι εγώ είναι αυτή που ορισμένες φορές αποκαλείται ‘δυτικός πολιτισμός’, ο οποίος μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 αποτελεί μια έννοια που συχνά ορίζεται με όρους σύγκρουσης πολιτισμών μεταξύ μιας δημοκρατικής, φιλελεύθερης, ορισμένες φορές χριστιανικής Δύσης και μιας λίγο ή πολύ αυταρχικής, μουσουλμανικής Ανατολής. Η Κίνα μοιάζει να μην είναι πια το αρχέτυπο της μοχθηρής Ανατολής και φαίνεται ότι τυγχάνει όπως και η Ιαπωνία συμπεριφοράς επίτιμου μέλους της Δύσης… Το συγκεκριμένο ακαδημαϊκό αντικείμενο το οποίο εξέτασα ήταν το κατά ποία έννοια μπορεί ο Ηρόδοτος να ειδωθεί όχι μόνο ως Πατέρας της Ιστορίας, αλλά συγκεκριμένα ως Πατέρας της Δυτικής Ιστορίας, πατέρας της ή μίας Ιδέας της Δύσης, όπως εκπροσωπούταν στη Συμμαχία των Αθηνών την περίοδο 480-479 π.Χ. Μιας Δύσης που μαχόταν για την ελευθερία και τον πολιτισμό και τη δημοκρατία ενάντια σε μια ανελεύθερη και μη δημοκρατική Ανατολή, την οποία αντιπροσώπευε η Περσική Αυτοκρατορία. Αυτό που επεσήμανα λοιπόν ήταν ότι πολλοί Έλληνες ήταν υπήκοοι της Περσίας και επομένως πολέμησαν στο πλευρό της Αυτοκρατορίας το 480-479, ότι ο ίδιος ο Ηρόδοτος είχε γεννηθεί υπήκοος της Περσίας όντας πιθανότατα μικτής ελληνο-ανατολικής καταγωγής και ότι εν τέλει δεν ήταν εχθρικά διακείμενος έναντι των μη-Ελλήνων εξ Ανατολής. Για παράδειγμα επαινεί τους Πέρσες ως άνδρες με θάρρος. Την ίδια στιγμή καθιστά σαφές ότι στην πλευρά της Δύσης δεν ήταν όλοι οι Έλληνες φιλελεύθεροι και δημοκράτες, σημειώνοντας μάλιστα ότι η κοινωνία των Σπαρτιατών είχε ορισμένα εντυπωσιακά ‘ανατολίτικα’ χαρακτηριστικά, πρόδηλα π.χ. σε εκφάνσεις του σπαρτιάτικου βασιλείου. Κατέληξα λοιπόν στο συμπέρασμα ότι εάν μία αντίληψη της Δύσης μπορεί να ανιχνευθεί τόσο πίσω όσο έως το 480-479 π.Χ., αυτή η αντίληψη κατά την παρουσίαση του Ηροδότου δεν ήταν μια πολωτική αντίθεση άσπρου εναντίον μαύρου, αλλά κάτι πολύ πιο θολό και δυσδιάκριτο».
Tο Internet φέρει το δικό του ενεργειακό αποτύπωμα. Σύμφωνα με την Google, ο ηλεκτρισμός που απαιτείται προκειμένου να πραγματοποιηθεί μόνο μία on line αναζήτηση αναλογεί σε 200 χιλιόγραμμα διοξειδίου του άνθρακα.Ως εκ τούτου, 1.000 αναζητήσεις εκπέμπουν στην ατμόσφαιρα την ίδια ποσότητα CO2 με αυτήν που εκλύει ένα μέσο αυτοκίνητο όταν διανύει ένα χλμ. Aπό τη μεριά τους, τα πληροφοριακά κέντρα, τα οποία κρατούν το Internet ζωντανό υπολογίζεται πως καταναλώνουν περί τις 152 δισ. κιλοβατώρες ετησίως.
Eάν σε αυτές προστεθεί και η ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία προσωπικών υπολογιστών και περιφερειακών μονάδων, τότε το Διαδίκτυο μπορεί να είναι υπεύθυνο για το 2% του συνόλου των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, ποσοστό παρόμοιο με αυτό που εκλύει η αεροναυπηγική βιομηχανία.
Σύμφωνα μάλιστα με την περιβαλλοντική οργάνωση «Climate Group», οι προερχόμενες από τη χρήση PC εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου θα έχουν αυξηθεί μέχρι το 2020 σε ποσότητα αντίστοιχη του 1,4 γιγατόνου διοξειδίου του άνθρακα.
Tόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
Που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει
Σιγά-σιγά : η μικρή Πορτοκαλένια !
Έτσι καθώς γλαυκόλαμψαν οι εφτά ουρανοί
Έτσι καθώς αγγίξαν μια φωτιά τα κρύσταλλα
Έτσι καθώς αστράψανε χελιδονοουρές
Σάστισαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές
Σάστισαν πάνω οι πελαργοί και κάτω τα παγόνια
Kι όλα μαζί συνάχτηκαν κι όλα μαζί την είδαν
Kι όλα μαζί τη φώναξαν : Πορτοκαλένια !
Mεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός μεθάει ο κόσμος όλος
Όμως της μέρας η κεντιά τον πόνο δεν αφήνει
Tη λέει ο νάνος ερωδιός μέσα στα σκουληκάκια
Tη λέει ο χτύπος του νερού μέσ’ στις χρυσοστιγμές
Tη λέει κι η δρόσο στου καλού βοριά το απανωχείλι :
Σήκω μικρή μικρή μικρή Πορτοκαλένια !
Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δεν σε ξέρει
Mήτε σε ξέρει ο γελαστός Θεός
Που με το χέρι του ανοιχτό στη φλογερή αντηλιά
Γυμνή σε δείχνει στους τριανταδυό του ανέμους !
ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ τηλέφωνα θα απαγορευτούν στα δημοτικά σχολεία της Γαλλίας και οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας οφείλουν στο εξής να προσφέρουν συσκευές που θα επιτρέπουν μόνο μηνύματα κειμένου (SΜS), σύμφωνα με τα κυβερνητικά μέτρα για μείωση των κινδύνων στην υγεία των παιδιών. Τα μέτρα που ελήφθησαν, αφού εξετάστηκε επί έξι εβδομάδες η ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά και τα συστήματα wi-fi, χαρακτηρίσθηκαν ανεπαρκή από ακτιβιστές οι οποίοι κατηγορούν το κράτος πως υποβαθμίζει τους κινδύνους από τα κινητά και τις κεραίες που αναμεταδίδουν το σήμα τους.
Η κυβέρνηση αρνήθηκε να αναλάβει δράση για το θέμα των κεραιών επικαλούμενη την απουσία αποδείξεων ότι επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων. Αρκείται να περιορίσει τη χρήση των κινητών από τα παιδιά, εν αναμονή των αποτελεσμάτων διεθνών και γαλλικών ερευνών που πρόκειται να ανακοινωθούν το φθινόπωρο. Το υπουργείο Παιδείας θα εκδώσει διάταγμα για την απαγόρευση των κινητών στα δημοτικά σχολεία.
Ωστόσο, εκατοντάδες οργανώσεις σε όλη τη Γαλλία ζητούν την απομάκρυνση των κεραιών από σημεία που βρίσκονται κοντά σε σχολεία, νοσοκομεία και κατοικίες. Η ακτινοβολία που εκπέμπουν πιστεύεται πως ευθύνεται για αϋπνίες, πονοκεφάλους, κόπωση, καρκίνους. Βιβλιοθήκες και άλλοι δημόσιοι χώροι σε αρκετές γαλλικές πόλεις έχουν κλείσει τα ιντερνετικά συστήματα wi-fi έπειτα από αναφορές ότι τα ραδιοκύματα είναι βλαβερά.
Οι επιμορφωτές (όχι όλοι- υπάρχουν και μερικοί αφελείς που πιστεύουν ακόμη ότι δεν χάνεις τα χρήματά σου στο δημόσιο) έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό έναν αγώνα εγγράφων με τις “αρμόδιες” υπηρεσίες του ΥΠΕΠΘ για τον εμπαιγμό τους σχετικά με την επιμόρφωση Β΄επιπέδου.
Φυσικά κάθε ανταλλαγή εγγράφων παίρνει ένα δίμηνο για να ολοκληρωθεί. Να χαρώ εγώ τους ελεγκτές δημόσιας κακοδιοίκησης!
Η τελευταία απάντηση παρουσιάζει ενδιαφέρον γιατί ρίχνει το μπαλάκι:
“Η Υπηρεσία είχε ενημερώσει για το νομοθετικό κενό τους Τεχνικούς και Επιστημονικούς Συμβούλους της Πράξης, Ερευνητικό και Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών (Ε.Α.Ι.Τ.Υ.) και Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (Π.Ι.), οι οποίοι είχαν την ευθύνη ενημέρωσης των εμπλεκόμενων στα επιμορφωτικά προγράμματα, ήτοι τις Επιτροπές Επιμόρφωσης και τα Κέντρα Στήριξης της Επιμόρφωσης».
Φυσικά στη Σύρο ο κ. “υπεύθυνος” του Ε.Α.Ι.Τ.Υ δήλωνε άγνοια και διερρήγνυε τα ιμάτιά του για την “αδικία”.
Σε λίγο θα συμπληρωθούν και τα δύο χρόνια και θα παραγραφούν τα αναδρομικά.
Αυτοί είναι το ήθος των ακαδημαϊκών δασκάλων που διεξάγουν και έρευνα στη χώρα μας… Αλλά και η Νέμεση είναι ελληνική θεότητα.
Ο καθηγητής Μαρωνίτης αναρωτιέται στην επιφυλλίδα του στο Βήμα αν τελικώς ο Σεφέρης είναι, συνολικά, ολιγογράφος ή πολυγράφος.
Προφανώς για τον ποιητή Σεφέρη ισχύει, συγκριτικά και απόλυτα, το πρώτο. Μόλις ωστόσο λογαριαστούν και τα συμφραστικά του έργα, η ολιγογραφία εξελίσσεται σε, απροσδόκητη μάλλον, πολυγραφία. Δεν είμαι βέβαιος αν στα συμφραστικά έργα ανήκουν και οι τρεις πολυσέλιδοι τόμοι των Δοκιμών. Σίγουρα όμως στην κατηγορία αυτή θα πρέπει να προσγραφούν: α) οι επτά Μέρες ( Α Δ -Ζ Δ ) που εγκαινιάζονται το 1925 και εξελίσσονται αδιάκοπα έως το Δεκέμβριο του 1960 (υπολείπεται ένα ακόμη, το έσχατο, ομότιτλο τεύχος)· β) τα δύο Πολιτικά Ημερολόγια (υπολείπεται το τρίτο), που καλύπτουν το διάστημα από το 1935 έως το 1952· γ) οι αυτοτελείς δώδεκα Αλληλογραφίες(σε αλφαβητική σειρά: με τον Γιώργο Αποστολίδη, τον Νάνο Βαλαωρίτη, τον Αδαμάντιο Διαμαντή, τον Γιώργο Θεοτοκά, τον Αντρέα Καραντώνη, τον Ζήσιμο Λορεντζάτο, τον Τίμο Μαλάνο, δύο τόμοι με τη Μαρώ Σεφέρη, τον Νάνη Παναγιωτόπουλο, τους Ρ. L. Fermor- J. Rayner και τον Εdmund Κeeley· μεσολαβούν οι Κυπριακέςεπιστολές, αλληλογραφία με τον Γ. Π. Σαββίδη).
Μήπως από την άποψη αυτή ο Σεφέρης μπορεί (ή πρέπει) να οριστεί ως ολιγογράφος-πολυγράφος; Τι σημαίνει επί της ουσίας ο οξύμωρος αυτός χαρακτηρισμός, είναι πιστεύω σοβαρό θέμα προς συζήτηση. Κυρίως όταν και όπου ο ολιγογράφος ποιητής Σεφέρης συγκρίνεται λόγου χάριν με τον σαφώς πολυγραφότατο Γιάννη Ρίτσο, στον οποίο θα επανέλθω την άλλη Κυριακή, προκειμένου να διατυπωθεί μια δεύτερη, συμπληρωματική, ερώτηση. Προς το παρόν πρέπει να πούμε ότι ούτε η ολιγογραφία είναι εξ ορισμού αρετή ούτε η πολυγραφία καλά και σώνει ελάττωμα. Παράδειγμα ο Αισχύλος, ο οποίος λέγεται ότι έγραψε γύρω στα 120 δράματα. Λογαριάστε: στίχους, σελίδες, τόμους· τουλάχιστον δεκαπέντε. Συμπέρασμα: υπάρχουν περιπτώσεις όπου το πολύ και το λίγο τα βρίσκουν μεταξύ τους.
Άρθρο στο Βήμα αναδεικνύει μία υπόθεση στην οποία έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν.
Η εκπαιδευτική κοινότητα βοά με τις καταγγελίες για προσπάθεια από την πλευρά κομματικών μηχανισμών να επιβάλουν «λίστες» απαγορευμένων δραστηριοτήτων στα σχολεία
Στα τέλη του περασμένου Μαρτίου μια καθηγήτρια σχολείου της Πετρούπολης παρακολουθεί με τους μαθητές της την επιτυχημένη θεατρική παράσταση του Τομ Στόπαρντ «Rock ΄n΄ roll» με θέμα τις σχέσεις τέχνης και εξουσίας στην Ευρώπη. Ενας από τους μαθητές, ο οποίος αποδεικνύεται στη συνέχεια ενεργό μέλος της ΚΝΕ, θεωρεί το έργο αντικομμουνιστικό και κατηγορεί την καθηγήτρια ως προπαγανδίστρια των «αντισταλινικών» θεατρικών παραστάσεων. Μέσα σε δύο μήνες η κυρία Αλεξάνδρα Καλέμη διαπιστώνει ότι αποτελεί το «τιμώμενο πρόσωπο» σε σειρά δημοσιευμάτων της εφημερίδας «Ριζοσπάστης», τα οποία την κατηγορούν για αυταρχισμό, ασέβεια προς τον παιδαγωγικό της ρόλο και συνειδητή «απόκρυψη
των επιτευγμάτων του σοσιαλισμού», ενώ αποκαλύπτουν την πολιτική της τοποθέτηση, χωρίς στην αρχή να αναφέρουν και το όνομά της. Στη συνέχεια μαθαίνει από συναδέλφους της ότι ο βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος κ. Ι. Πρωτούλης εισέβαλε συνοδεία δέκα ατόμων στο γραφείο του διευθυντή της στο σχολείο φωνάζοντας
«Είμαι βουλευτής και θα με ακούσετε, εγκάθετοι του ΠαΣοΚ» και χτυπώντας τα χέρια του στα έπιπλα. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω η καθηγήτρια βιώνει τον τρόμο του ανθρώπου που δεν θεωρεί απίθανο το να πέσει θύμα επίθεσης, καθώς παρακολουθεί τη μία μετά την άλλη πορείες και πικετοφορίες μελών του ΚΚΕ με συνθήματα εναντίον της. «Το Βήμα» αναζήτησε τον κ. Πρωτούλη αλλά δεν κατόρθωσε να μιλήσει μαζί του.
Γαλλική οργάνωση για την καταπολέμηση του ρατσισμού κατέθεσε δικαστική προσφυγή κατά του Μουσείου του Λούβρου, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική δωρεάν εισόδου για νέους Ευρωπαίους είναι ρατσιστική. Νωρίτερα φέτος, ο Γάλλος πρόεδρος Σαρκοζί απέκρουσε κατηγορίες ότι αδιαφορεί για τον πολιτισμό, ανακοινώνοντας ότι οι πολίτες της Ε.Ε. ηλικίας 18 με 26 ετών θα μπορούν να επισκέπτονται δωρεάν τα μουσεία της χώρας. Το Λούβρο, που φιλοξενεί μερικές από τις καλύτερες συλλογές έργων τέχνης στον κόσμο και είναι το πιο δημοφιλές μουσείο της Γαλλίας, εφάρμοσε άμεσα το μέτρο. Η οργάνωση «SOS Racisme», όμως, καταγγέλλει στην αγωγή της ότι ο αποκλεισμός νέων επισκεπτών από άλλες χώρες αποτελεί ρατσιστική πολιτική. Η υπουργός Πολιτισμού, Κριστίν Αλμπανέλ, δήλωσε πρόσφατα ότι αντιλαμβάνεται το πρόβλημα και ότι ζήτησε την επέκταση του μέτρου και σε όσους νέους δεν είναι πολίτες της Ε.Ε., αλλά διαμένουν μόνιμα στη Γαλλία. Αν και η γαλλική κυβέρνηση έχει εκφράσει ενδιαφέρον να μιμηθεί το βρετανικό σύστημα δωρεάν εισόδου στις μόνιμες συλλογές των εθνικών μουσείων, το προεδρικό μέγαρο έχει αποφύγει να προχωρήσει σε συγκεκριμένες προτάσεις.
Μία δασκάλα στη Σκωτία που πιθανόν ανακοίνωνε στο Twitter θέματα που αφορούσαν τους μαθητές της βρίσκεται στο επίκεντρο ερευνών. Η δασκάλα έγραφε μέχρι και 38 μηνύματα ημερησίως, πολλά από τα οποία κατά τη διάρκεια της δουλειάς της αν και αυτό απαγορεύεται από το σχολείο που εργάζεται. Το σχολείο ερευνά αν είχε δημοσιεύσει πληροφορίες που αφορούν τη ζωή των μαθητών στο σχολείο.
Μα τι κουτσομπόλα… Τελικά η τεχνολογία είναι μία προέκταση του ψυχισμού μας.
Πληροφορούμαι από τη στήλη της Σίβυλλας στο Βήμα ότι “τα έπιπλα στο προσωπικό γραφείο του Υπουργού Παιδείας και στον προθάλαμο του κτιρίου του Αμαρουσίου είναι… άπαιχτα. Ειδική παραγγελία από γνωστότατο οίκο, ο οποίος εισάγει και τα περίφημα Fendi. Ο υπουργός Παιδείας πάντως έλεγε σε φίλους του, με τους οποίους συνέτρωγε στο «Βalthazar», ότι τα πολυτελή furniture ήταν αποκλειστική επιλογή της προ-προκατόχου του Μαριέττας. Τον ίδιο τον «βαραίνουν» κάπως… Ο κομψός κ. Σπηλιωτόπουλος θα προτιμούσε κάτι πιο μίνιμαλ, με ιταλική πάντα υπογραφή, όπως τα Ceccotti ή αυτά του οίκου Ρrada…”
Ανασηκώθηκα τρομαγμένη από το λευκό ανάκλιντρο του οίκου Versace. Η πορσελάνινη κούπα Αrmani μού γλίστρησε από τα χέρια και τα γυαλιά ηλίου του Μichael Κors βρέθηκαν μέσα στην πισίνα. Εκεί καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω; σε διακοσμήσεις γραφείων; Καλά έκανα και τα έκλαιγα όταν τα έσταζα στην αγαπητή εφορία…
Η έκθεση φωτογράφος άγριας φύσης παρουσιάζει τις βραβευμένες φωτογραφίες στον παγκόσμιο διαγωνισμό φωτογραφίας άγριας φύσης που διοργανώνει το BBC και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου.
Η έκθεση είναι ελεύθερη για το κοινό, διαρκεί περίπου ένα μήνα και φιλοξενείται στο εσωτερικό της στοάς Σπυρομήλιου στο City Link της Αθήνας. Οι φωτογραφίες παρουσιάζονται σε ειδικά κατασκευασμένα light boxes ώστε ο θεατής να «βλέπει» μέσα από το φακό φωτογράφου και με τη βοήθεια των λεζαντών που αφηγούνται την ιστορία της κάθε λήψης, να συμμετέχει στον κόπο, τις θυσίες, την αγωνία και τη χαρά του έργου και του καλλιτέχνη.
Από φέτος την έκθεση συνοδεύει σχετικός με το θέμα διαδικτυακός διαγωνισμός φωτογραφίας της άγριας φύσης της Ελλάδας. Ο διαγωνισμός διαρκεί το ίδιο χρονικό διάστημα με την έκθεση και είναι ανοιχτός στο κοινό τόσο για συμμετοχή όσο και για ψηφοφορία.
Και κουρασμένος να μην είσαι από τον ημερήσιο κάματο, σε εξουθενώνει ο «υψηλός πυρετός» που σου μεταδίδουν τα βραδινά δελτία ειδήσεων. Γλαρώνεις λοιπόν στον καναπέ, μισοκλείνεις τα μάτια κι έτσι δεν βλέπεις πότε πέφτει στη μικρή οθόνη το σήμα που προειδοποιεί (σχεδόν απειλητικά) ότι «ακολουθεί πολιτική διαφήμιση». Ετσι μάλιστα όπως οι διαφημίσεις καταναλωτικών προϊόντων είναι ενσωματωμένες στο κανονικό δελτίο ειδήσεων, σαν επίσημο τμήμα του, η μισοναρκωμένη συνείδησή σου δυσκολεύεται να βάλει σε τάξη τις λέξεις που φτάνουν εν συγχύσει στο αυτί σου, να ξεκαθαρίσει ποιες είναι οι ειδησεολογικές, ποιες των αγοραίων διαφημίσεων και ποιες των διαφημίσεων πολιτικού περιεχομένου.
…Δεν φτώχυνε βέβαια το λεξιλόγιο της ελληνικής. Οι ιδέες όσων διαχειρίζονται τη μοίρα μας φτώχυναν, συρρικνώθηκαν, έχασαν τους χυμούς τους, ευτελίστηκαν, γι’ αυτό και ο δημόσιος λόγος τους εμφανίζεται όλο και συχνότερα σαν μια συρραφή από ατάκες, σαν μια ασύντακτη παράθεση ευφυολογημάτων.
…Ποντάρουν στην κόπωση της μνήμης των πολιτών, ελπίζουν δηλαδή πως όταν εκτοξεύουν τις νέες ή νεοφανείς ατάκες τους δίκην πολιτικού λόγου, θα έχουμε ήδη ξεχάσει τις παλαιότερές τους. Αλλά πόσες φορές μπορεί να ανεχθεί τον ίδιο εμπαιγμό ένας πολίτης που αρνείται να τον αντιμετωπίζουν σαν πελάτη, και μάλιστα αυτοκαταστροφικώς επιλήσμονα;
Διαχρονική μάστιγα της εκπαίδευσης χαρακτηρίζουν εκπαιδευτικοί και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι τη στείρα αποστήθιση, την «παπαγαλία», που αποτελεί εμπόδιο ανάδειξης ταλαντούχων υποψηφίων και υποθάλπει τη «νοητική παρακμή». Αυτό το «σύστημα» βολεύει όμως όλους, καταγγέλλουν οι ίδιοι στην «Κ». Ακόμα και οι βαθμολογητές ζητούν… βατά θέματα.
εμ βέβαια, με 3 ευρώ μικτά το γραπτό, πώς θα βγει το φασόν; Φανταστείτε τους δύστηνους βαθμολογητές του μαθήματος της έκθεσης…μία ώρα για κάθε γραπτό.
«Για να αποφύγουμε την υποκειμενική αξιολογική κρίση του διορθωτή, οδηγηθήκαμε σε ερωτήσεις που ζητούν πιστή αποτύπωση των γνώσεων του μαθητή, ώστε να είναι αντικειμενικότερη και ευκολότερη η βαθμολόγηση. Κοντολογίς, η έλλειψη εμπιστοσύνης γίνεται τροφοδότης της παπαγαλίας» λέει στην «Κ» ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Ματθαίου.
Η «παπαγαλία» κορυφώνεται στις πανελλαδικές εξετάσεις. Οι υποψήφιοι επιδιώκουν να απαντήσουν αυτολεξεί την ύλη του βιβλίου, ώστε να μη χάσουν ούτε δέκατο του μορίου, αφού ο ανταγωνισμός, λόγω του κλειστού αριθμού θέσεων στα ΑΕΙ, είναι οξύς. Γιατί, όμως, να μην τεθούν θέματα που απαιτούν συνδυαστική γνώση εκ μέρους των υποψηφίων, ώστε να αρχίσει να αλλάζει η κατάσταση; Σε αυτήν την περίπτωση η αποτυχία των μαθητών (που έχουν εθιστεί στην «παπαγαλία») θα ήταν τεράστια προκαλώντας αντιδράσεις που η εκάστοτε ηγεσία του υπ.Παιδείας επιθυμεί να αποφύγει…
Λένε ότι η Μπιενάλε της Βενετίας είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες της σύγχρονης τέχνης. Πράγματι, δεν υπάρχει μεγαλύτερη διοργάνωση και σίγουρα καμία στην οποία η εθνικότητα του καλλιτέχνη να παίζει τόσο μεγάλο ρόλο.
Μεγάλες προσδοκίες συγκεντρώνει η κεντρική έκθεση, που φέτος φέρει την υπογραφή του 48χρονου Σουηδού επιμελητή Ντάνιελ Μπίρνμπαουμ με τίτλο «Φτιάχνοντας κόσμους» (Making worlds) γραμμένο σε όλες τις γλώσσες. Σε κάθε γλώσσα η μετάφραση έχει μια διαφορετική εννοιολογική χροιά. Επίτηδες. «Η Μπιενάλε μπορεί να ιδωθεί ως ένα μέρος όπου πολλές διαφορετικές μεταφράσεις ακόμη και παρερμηνείες λαμβάνουν χώρα. Αυτό την κάνει δημιουργική και όχι απλώς ένα μέρος όπου μια κουλτούρα εκτίθεται για να μελετηθεί…», εξηγεί. Συμμετέχουν περισσότεροι από 90 καλλιτέχνες.
Για πρώτη φορά το Ιντερνετ «εκπροσωπείται» στην Μπιενάλε με ολόδικό του περίπτερο. Ας περηφανευτούμε καθώς υπεύθυνος (δική του ήταν η ιδέα) είναι ο Μίλτος Μανέτας. Το κοινό θα μπορεί να το δει πληκτρολογώντας www.PadiglioneInternet.com (7 Ιουνίου έως 22 Νοεμβρίου). Θα φιλοξενεί δουλειές άλλων καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνται στο Ιντερνετ. Προσκλήσεις θα σταλούν μέσω Twitter και Facebook.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι είναι οι ταξιδιώτες που εμπιστεύονται το internet όχι μόνο για την κράτηση αεροπορικών εισιτηρίων, αλλά και για την επιλογή ξενοδοχείου, την ενοικίαση αυτοκινήτου και την ανταλλαγή ταξιδιωτικών εμπειριών με ανθρώπους από κάθε σημείο του πλανήτη.
Άρθρα (RSS)