Ο Σπύρος Πυργιώτης είναι ένας νεαρός συμπατριώτης μας που ανακάλυψε έναν πρωτοποριακό τρόπο να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του, ανεβάζοντας στον Ιστό μια καινοτόμα διαφημιστική σελίδα.
Οταν ο 24χρονος Σπύρος έγινε πριν από λίγους μήνες δεκτός στο Kinston University της Αγγλίας για να κάνει το ΜΒΑ του, η πρώτη αντίδραση ήταν να χαρεί. Οι 17.000 λίρες όμως που χρειαζόταν για δίδακτρα πάγωσαν για λίγο το χαμόγελό του. Προερχόμενος από μια μέσου εισοδήματος οικογένεια, που δεν μπορεί πλέον να τον χρηματοδοτεί, ο Σπύρος δεν το έβαλε κάτω. Αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Και τα κατάφερε περισσότερο από καλά!
Πριν από 4 μήνες συνέλαβε και υλοποίησε τη δημιουργία ενός ιστότοπου, στον οποίο οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούσαν να προβάλλουν την επιχείρησή τους. Η καινοτομία ήταν ότι ολόκληρο το site περιλάμβανε κείμενο. Πουθενά φωτογραφίες, πουθενά βίντεο. Κάθε χαρακτήρας του κειμένου είναι προς πώληση. Για μόλις 2$ μπορεί κάποιος να αγοράσει τον χαρακτήρα και να δημιουργήσει γράφοντας ό,τι θέλει, και σε χαμηλότατο κόστος, link που θα οδηγεί στην ιστοσελίδα του.
Ο Σπύρος ήθελε να πουλήσει όσο περισσότερους χαρακτήρες μπορούσε για να μαζέψει χρήματα για το ΜΒΑ. Ωστόσο τα πράγματα πήγαν απρόσμενα καλύτερα. Μέχρι σήμερα (που γράφονται αυτές οι αράδες, έχοντας μόνο 4 μήνες στον αέρα) έχει βγάλει 14.150 $ και συνεχίζει ακάθεκτος.
Η διαφημιστική του σελίδα www.thetextpage.com προσέλκυσε το ενδιαφέρον διαφόρων εταιρειών, που θεώρησαν αυτόν τον τρόπο προβολής πολύ πιο άμεσο και φυσικά πολύ πιο οικονομικό. Και τούτο επειδή η χρέωση δεν γίνεται (ως είθισται) κάθε φορά που κάποιος κάνει κλικ στο link ή στον διαφημιστικό σύνδεσμο, αλλά ο ενδιαφερόμενος δίνει άπαξ το ποσό που αντιστοιχεί στους χαρακτήρες που αγοράζει και εμφανίζεται στο www.thetextpage.com για τουλάχιστον 3 χρόνια. «Οι διαφημιζόμενοι μπορούν να γράψουν ό,τι θέλουν, ίσως το σλόγκαν της επιχείρησής τους, κάτι το οποίο θα προσελκύσει τους επισκέπτες», λέει ο Σπύρος στην «Ε». «Επίσης μπορούν να επιλέξουν χρώμα γραμμάτων και πόσες φορές το κείμενό τους θα εμφανίζεται στη σελίδα. Ολες οι διαφημίσεις προβάλλονται στο thetextpage.com σε τυχαία θέση κάθε φορά που η σελίδα ανανεώνεται. Η χρέωση είναι one-off (σ.σ. μια και έξω, άπαξ) και ο διαφημιζόμενος δεν θα πληρώσει τίποτα άλλο, παρά τον αριθμό των χαρακτήρων που αγοράζει για 3 χρόνια», συμπληρώνει ο Σπύρος και προσθέτει αισιόδοξα: «Στόχος μου είναι να κρατήσω online τη σελίδα όσο περισσότερο δυνατόν, ίσως 5 ή 10 χρόνια, χωρίς καμία περαιτέρω χρέωση του διαφημιζόμενου».
Ο «Independent» και το BBC έχουν κάνει εκτενή δημοσιεύματα στον Σπύρο και την πρωτοποριακή δουλειά του. Αναφορές στη σελίδα του έχουν κάνει και πολλά ακόμα διεθνή ΜΜΕ (διαβάστε αναλυτικά τι γράφει ο ξένος Τύπος στο http://thetextpage.info/press.php)
Η Όλγα Σελλά αναρωτιέται από τις σελίδες της Καθημερινής:
Διαβάζουμε λογοτεχνία για ξεκούραση, χαλάρωση ή για προβληματισμό; Και διαβάζοντας παρακολουθούμε απλώς την εξέλιξη της υπόθεσης που αφηγείται ο συγγραφέας ή η λογοτεχνία μάς βοηθάει να «διαβάσουμε» και τον κόσμο, τον παλιό και τον νέο;
Αν κρίνει κανείς από τα βιβλία που συνωστίζονται στις λίστες των μπεστ σέλερ μάλλον το πρώτο συμβαίνει, αφού τα βιβλία που κυριαρχούν στις πωλήσεις είναι απλές αισθηματικές ιστορίες, άλλες πασπαλισμένες με ιστορικό φόντο και πλαίσιο και άλλες με αστυνομικό μυστήριο. Είναι σκέψεις που έγιναν έπειτα από ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που διάβασα στο μόλις 2ο τεύχος του περιοδικού «Κωπηλάτες», που διευθύνει ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης. Το κείμενο υπογράφει ο επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Γιάννης Παπαθεοδώρου και έχει τίτλο «Λογοτεχνία και πολιτισμός». Μεταφέρω αποσπάσματα:
«Η λογοτεχνία είναι παντού (ακόμα κι αν τα ευπώλητα βιβλία επιμένουν να μας θυμίζουν πως η διάκριση των ορίων μεταξύ της γραφής με αισθητικές αξιώσεις και της “παραλογοτεχνίας” γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, πιο θολή). Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι αν η λογοτεχνία διατηρεί το συμβολικό της κεφάλαιο μέσα στη δημόσια σφαίρα, αλλά, αν και σε ποιο βαθμό, η κριτική γνώση και πρόσληψη της λογοτεχνίας, έτσι τουλάχιστον όπως αυτή παρέχεται από τους επιστημονικούς εκπαιδευτικούς θεσμούς, προάγει μιαν ιδιαίτερη αντίληψη και σχέση της λογοτεχνίας με την κοινωνική πραγματικότητα. Πώς, με άλλα λόγια, η ανάγνωση της λογοτεχνίας μπορεί να μετατραπεί από στερεοτυπική “κιβωτός αξιών” και “καλλιέργειας” σε σημαίνουσα πολιτισμική πρακτική, που διαμορφώνει αλλά και μεταμορφώνει τις συνειδήσεις των πολιτών», λέει ο αρθρογράφος.
Δύσκολα ζητήματα ανοίγει. Αλυτα… Πώς δηλαδή η εκπαίδευση θα βοηθήσει ώστε η λογοτεχνία (ή η τέχνη γενικότερα) να διαμορφώσει το πολιτιστικό, αισθητικό και αξιολογικό κριτήριο των πολιτών. Μέχρι τότε θα αυξάνονται οι πωλήσεις των βιβλίων που αυτοχαρακτηρίζονται λογοτεχνία και θα έχουμε την ψευδαίσθηση ότι διαβάζουμε…
O Αγιος Βασίλης θα έλθει νωρίτερα για τους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου της νέας σχολικής χρονιάς φέρνοντάς τους ένα πολύτιμο και χρήσιμο δώρο: έναν φορητό υπολογιστή μέσω του οποίου οι χαράσσοντες την εκπαιδευτική πολιτική φιλοδοξούν να μπει αέρας 21ου αιώνα στα ελληνικά σχολεία.
Κάθε μαθητής θα μπορεί να αποκτά τον φορητό υπολογιστή της επιλογής του, αφού η προμήθεια θα γίνει απευθείας από τα καταστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών με την προσκόμιση του ειδικού κουπονιού. Τα κουπόνια θα αρχίσουν να μοιράζονται στους μαθητές από την αρχή της σχολικής χρονιάς στις 11 Σεπτεμβρίου και η διαδικασία προβλέπεται να ολοκληρωθεί ως το τέλος του Οκτωβρίου. Τη διαχείριση του όλου προγράμματος, για το οποίο θα δαπανηθούν περί τα 54 εκατ. ευρώ, έχει αναλάβει η εταιρεία Ψηφιακές Ενισχύσεις ΑΕ που εποπτεύεται από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών και διαχειρίζεται τις κρατικές ενισχύσεις του Δ΄ ΚΠΣ.
Το ειδικό κουπόνι θα προορίζεται για την αγορά φορητού υπολογιστή συνολικής αξίας 450 ευρώ, που σήμερα αντιστοιχεί στις τρέχουσες τιμές υπολογιστών με αξιοπρεπείς επιδόσεις για μαθητική χρήση. Οι μαθητές δεν θα μπορούν να αγοράζουν υπολογιστές με τιμή μεγαλύτερη των 450 ευρώ για λόγους ομοιογένειας και αποφυγής της εμφάνισης ανισοτήτων στην τάξη. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, οι ελάχιστες απαιτήσεις στις τεχνικές προδιαγραφές του μαθητικού υπολογιστή είναι επεξεργαστής σύγχρονης τεχνολογίας, συχνότητας μεγαλύτερης των 1,3 Ghz, χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης ώστε να λειτουργεί αυτόνομα τουλάχιστον πεντέμισι ώρες, με χαμηλό βάρος ως 1,5 kg ώστε να μεταφέρεται στη μαθητική σάκα, χωρητικότητα κεντρικής μνήμης και σκληρού δίσκου 1.024 ΜΒ και 160 GΒ κατ΄ ελάχιστον, οθόνη μεγαλύτερη των 10 ιντσών, ενσωματωμένο μικρόφωνο και έξοδο για ακουστικά, καθώς και με δυνατότητες ασύρματης δικτύωσης.
Οσον αφορά το λογισμικό, ως λειτουργικό σύστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Μicrosoft Windows ΧΡ Ηome Εdition ή μια πλήρως εξελληνισμένη έκδοση λειτουργικού συστήματος ανοικτού πηγαίου κώδικα (Linux και παραλλαγές).
Σύμφωνα με τους αρμοδίους, οι φορητοί υπολογιστές θα έχουν «προ-φορτωμένα» 16 εκπαιδευτικά προγράμματα. Επίσης, στους υπολογιστές τους οι μαθητές θα βρουν σε ψηφιακή μορφή τα σχολικά βιβλία που θα διδαχθούν κατά τη νέα σχολική χρονιά.
Εδώ εντοπίζουν πολλοί ειδικοί τη βασική αδυναμία της κυβερνητικής πρωτοβουλίας, τονίζοντας ότι το πιο σημαντικό βήμα για την επιτυχή αξιοποίηση των ηλεκτρονικών υπολογιστών στην εκπαιδευτική διαδικασία δεν είναι τόσο η χρηματοδότηση της αγοράς του ηλεκτρονικού υπολογιστή όσο η ύπαρξη του αναγκαίου εκπαιδευτικού λογισμικού που θα του επιτρέψει να λειτουργήσει ως εποπτικό- διδακτικό εργαλείο. Εξίσου σημαντική θεωρείται και η προετοιμασία των διδασκόντων ώστε να ενσωματώσουν τη χρήση του υπολογιστή στη λειτουργία της τάξης.
Από αυτή την άποψη η διανομή των 120.000 κουπονιών αγοράς υπολογιστών στους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου είναι ένα θετικό αλλά μικρό πρώτο βήμα που μάλλον έγινε βιαστικά σε μια περίοδο έντονων προεκλογικών ζυμώσεων. Γιατί, παρ΄ όλες τις επισημάνσεις για τη σημασία της δημιουργίας εκπαιδευτικού λογισμικού, ελάχιστα έχουν γίνει.
To καλύτερο σχόλιο από το Arizona Dream:
Money, money, money, money, money
ABC
Schoolboys, schoolgirls, don’t make funny
Take a deep breath, get the money
Καλό μας μήνα! Καλή Αρχή! Δύναμη και κουράγιο σε όλους μας!
Ήλθεν η ώρα μας! Αλλά μη προς παρεξήγησιν μας και μην προς κακοφανισμό σας, δεν θέλουμε να σας τρομοκρατήσουμε. Η ώρα μας έρχεται κάθε τρεις και λίγο. Για σκεφθείτε το! Σεισμοί, λοιμοί, καταποντισμοί! Φωτιές, Φόροι, Φοροφυγάδες, Φατρίες, Φούμαρα… Λοιπόν; Δεν είναι επόμενο να πάρουμε κι εμείς την … «σκούπα και το φαράσι μας» και να περάσουμε … « ένα λούστρο» όσα ακούσαμε τους τελευταίους μήνες;
Πάντα χαριτολογώντας, γιατί αλλιώς πάει η καλιά μας… Κι αν δεν είναι ο «ιός της Νέας Γρίπης», όλο και κάποιος … υιός, θυγατέρα, ανιψιός, αναδεξιμιός θα μας ταλανίσει φέτος! Σας παρακαλούμε να παρατηρήσετε την τεχνική μας πρόοδο και να παραβλέψετε τα τυχόν λάθη μας. Παρατηρήστε π.χ. κάποιες επισημάνσεις που εμφανίζονται κατά την προβολή του βίντεο. Μεγάλες γυναίκες είμαστε – μην το ξεχνάτε – και είπαμε να το διασκεδάζουμε πριν … έλθει η ώραν μας!
O Ίαν Κέρσοου, ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μιλά στα «ΝΕΑ»
Στη «Φυσική ιστορία της καταστροφής» ο W.G. Sebald γράφει για τον βομβαρδισμό των γερμανικών πόλεων, ο οποίος «θάφτηκε» στον δημόσιο λόγο και τη γερμανική λογοτεχνία. Πώς νομίζετε ότι μπορεί κανείς να διαφωτίσει το κοινό για τη στάση των συμμάχων απέναντι στη Γερμανία;
Κι όμως, υπάρχουν πολλές γερμανικές έρευνες για τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς. Οι πιο σοβαρές μάλιστα διακρίνονται για τη μετριοπάθειά τους στην κριτική των Συμμάχων. Δεν χαρίζονται καθόλου σ΄ αυτήν την τακτική, αλλά εξηγούν πώς αποφασίστηκε. Παράλληλα υπογραμμίζουν τη μεγάλη ζημιά που επέφεραν στη γερμανική οικονομία – οι στοχευμένοι βομβαρδισμοί εν προκειμένω και λιγότερο οι απρόκλητες επιθέσεις στον πληθυσμό. Κι έτσι, μένει μόνο μια μειονότητα που προσπαθεί να συγκρίνει- με στρεβλό τρόπο- τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς με τις εγκληματικές ενέργειες των Γερμανών. Το να εξισώνεις, ωστόσο, τον βομβαρδισμό της Δρέσδης με το Άουσβιτς δεν είναι παρά ένα απολογιστικό τέχνασμα. Σε έναν πόλεμο τόσο ευρύ και βίαιο, με κύρια ευθύνη της Γερμανίας, είναι κατανοητό- αν και δεν δικαιολογείται- ότι η εκδίκηση προφανώς ήταν ένα από τα κίνητρα των συμμαχικών βομβαρδισμών. Οι ανθρωπιστικές ιδέες που σήμερα θεωρούμε ζωτικής σημασίας- παρ΄ όλο που αγνοούνται ακόμη και στους πολέμους της σύγχρονης εποχήςδεν έπαιξαν τον ρόλο που θα περίμενε κανείς.
Συμπληρώθηκαν ήδη 70 χρόνια από την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που οδήγησε στην πιο καταστροφική σύρραξη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Από τη λήξη του πολέμου και μετά τέθηκαν τα θεμέλια για τη διεθνή τάξη πραγμάτων όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, ενώ η φετινή οικονομική κρίση, η χειρότερη από το κραχ στη Γουόλ Στριτ το 1929, ενέχει πολυεπίπεδους κινδύνους. Πολλές οι διαφορές με εκείνη την εποχή, πολλές και οι ομοιότητες. Η επέτειος προσφέρει μια ευκαιρία διαλόγου για τα διαχρονικά «μαθήματα» αυτού του πολέμου.
Το τραγούδι “Don’t Inject Me” δημιουργήθηκε ως μέσο διαμαρτυρίας για τους προγραμματισμένους εμβολιασμούς διεθνώς ενάντια στην γρίπη των χοίρων και ερμηνεύεται από τον Mike Adams, συντάκτη του δικτυακού τόπου NaturalNews.com.
Μαζί με το φθινόπωρο έρχονται και οι νέοι κύκλοι πολλών τηλεοπτικών σειρών που αναμένονται με μεγάλη ανυπομονησία από τους fans σε όλο τον κόσμο, σειρές που υπόσχονται να μας κρατήσουν καλή συντροφιά όλο τον χειμώνα… Και το YouTube φυσικά δεν θα μπορούσε να αφήσει το γεγονός ανεκμετάλλευτο!
Για τον λόγο αυτό οι υπεύθυνοι του δημιούργησαν μια ειδική σελίδα όπου παρουσιάζονται φρέσκα trailers δεκάδων δημοφιλών σειρών, που δίνουν μια μικρή γεύση από το τι θα ακολουθήσει το φθινόπωρο που θα αρχίσει η τηλεοπτική σεζόν. Επίσης, δίνεται η δυνατότητα να ψηφίσετε για την ανάδειξη της πιο αγαπημένης σειράς για το φθινόπωρο 2009! Εσείς ποια θα ψηφίσετε;
Το Panda Cloud Antivirus. δεν είναι απλά άλλο ένα free antivirus αφού χρησιμοποιεί cloud τεχνολογία, με λίγα λόγια όλο το scanning και updating γίνεται στους servers της Panda ελαφρύνοντας έτσι τον υπολογιστή του χρήστη.
Σερφάρισμα στο Ίντερνετ με ταχύτητες τέσσερις έως πέντε φορές υψηλότερες σε σχέση με αυτές που προσφέρουν σήμερα οι πιο γρήγορες ευρυζωνικές συνδέσεις (ΑDSL)…
Μετάδοση τηλεοπτικών προγραμμάτων υψηλής ευκρίνειας (high definition) μέσω Διαδικτύου, με ποιότητα εφάμιλλη του κινηματογράφου! Τηλεδιασκέψεις όπου οι συνομιλητές θα αισθάνονται ότι βρίσκονται ο ένας δίπλα στον άλλον!
Αυτό είναι μόνο ένα μικρό δείγμα από τις εφαρμογές που θα προσφέρουν τα νέα… υπερηχητικά τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, που έρχονται και στη χώρα μας και αποτελούν το επόμενο σημαντικό βήμα στον χώρο των τηλεπικοινωνιών. Η Ελλάδα φιλοδοξεί να γίνει μία από τις πρώτες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δίκτυα νέας γενιάς, τα οποία θα απλωθούν σε περισσότερα από δύο εκατ. νοικοκυριά.
Εκτός από τα εκπαιδευτικά τους καθήκοντα, οι καθηγητές και οι δάσκαλοι στη Νότια Κορέα θα πρέπει να φροντίζουν κάθε πρωί να μετρούν τη θερμοκρασία των μαθητών τους, στο πλαίσιο της εκστρατείας για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης. Επίσης, οι τάξεις θα απολυμαίνονται κάθε ημέρα και θα περιοριστούν οι ομαδικές δραστηριότητες. Τα μέτρα θα ισχύσουν από το τέλος της εβδομάδας και για όλο το σχολικό έτος. Περισσότεροι από 3.300 άνθρωποι, ανάμεσά τους 926 μαθητές, έχουν προσβληθεί από τον ιό Η1Ν1 στη Νότια Κορέα. Δύο έχουν πεθάνει.
Μμμ… πείτε μου κι αυτό τώρα, ότι εκτός από τη διδασκαλία του πως πλένουμε τα χέρια μας θα αναλάβουμε και τη θερμομέτρηση των μαθητών μας…
Τα δέντρα είναι σαν παιδιά, θέλουν χρόνο και κόπο, και υστερα μεγαλώνουν και δεν σου ανήκουν πια, ανήκουν στη φύση και η φύση μπορεί να τα πάρει πάλι. Είσαι περήφανος όμως που τα ανάστησες, που άφησες ένα ίχνος στη γη να το βρουν οι επόμενοι, που διεύρυνες τον δημόσιο χώρο, τον ιστορικό χώρο, στο μέτρο το ανθρώπινο.
Οι αλαζονικές μεζονέτες που φυτρώνουν μέσα στο δάσος, σε κάθε μεριά του Πεντελικού όρους, φαίνεται ότι κατοικούνται από ανθρώπους που δεν έχουν σκεφτεί ποτέ, μα ποτέ, τι είναι κοινό και τι κύριο, τι είναι διαρκές αγαθό και τι εστί συνέχεια. Το σύμπαν τους τελειώνει στον μαντρότοιχο, ψηλό συνήθως, για να προστατεύει την πολύτιμη ιδιωτικότητα από τα ζούδια του δάσους.
Αυτές οι μεζονέτες, με τσουρουφλισμένους τους μαντρότοιχους τώρα, αποψιλωμένες από δέντρα και ζούδια, συντροφιά με τις πισίνες και τη δορυφορική, εκπληρώνουν επιτέλους τον πρωταρχικό σκοπό τους: είναι απολύτως μόνες, απολύτως ιδιωτικές. Στέκουν λαμπερές ανάμεσα στο φρυγμένο τοπίο, πιο ωραίες, πιο επιβλητικές. Αυτάρκεις.
Η καψαλισμένη μεζονέτα, το απειληθέν αυθαίρετο, το ημινόμιμο, το ημιδασικό, στεφανωμένα από οιμωγές και κατάρες κατά του άστοργου κράτους, πλαισιωμένα από δημάρχους, βουλευτές, δασάρχες, πολεοδομικούς και συμβολαιογράφους, πασπαλισμένα με σπουδαιοφανείς κενότητες για το τοπίο που πλήττεται και για την αναδάσωση που επιβάλλεται, όλα τούτα συμπυκνώνουν την ψυχωτική ουσία του σύγχρονου ελληνισμού. Του ελληνισμού που βλέπει το τοπίο αισθητικοποιημένο και άδειο, ανόργανο· φόντο για ανέγερση πολυτελών κατοικιών, για resort και αναψυχή, για άντληση θέας.
Ταυτίστηκα αρκετές φορές χάρη στο κείμενό του. Θυμάμαι κι εγώ την απογοήτευση που ένιωσα με την είσοδό μου στο Πανεπιστήμιο. Τι ανία, τι σπατάλη χρόνου. Λυπάμαι πολύ περισσότερο φέτος τους νέους εισαχθέντες, μια που από ότι ακούγεται προβλέπεται άλλη μία θερμή χρονιά.
Θυμήθηκα ακόμη την πρώτη μου φορά σε τάξη σχολείου. Είχα την εντύπωση ότι από κάπου θα βγει η κάντιντ κάμερα κι ότι θα ξεσκεπαστεί η πλάκα από στιγμή σε στιγμή. Βλέπετε, μου είχαν πάρει συνέντευξη στο υπουργείο πριν την πρόσληψή μου και μου είχε σχηματιστεί η εντύπωση ότι θα δίδασκα σε επίπεδο τουλάχιστον κολεγίου. Ηταν όμως μία τυπική λυκειακή τάξη του διαπολιτισμικού σχολείου του Ελληνικού. Οι μαθητές είχαν παλιννοστήσει πριν δύο μήνες, μίλαγαν σπαστά ελληνικά κι εμείς θέλαμε να τους διδάξουμε Αντιγόνη από το πρωτότυπο.
Εκεί έμαθα τα πρώτα μου Greeklish. “Επάγγελμα πατρός: ρουφιάνος. Τι εννοείς; δουλεύει σε μυστικές υπηρεσίες; όχι κυρία, φτιάχνει στέγες” (roofs). Και το αμίμητο: “πέσαν τα μπιλοζίρια και φριζάραν τα λέκια”. Οπερ μεθερμηνευόμενον: έπεσαν οι θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν και πάγωσαν οι λίμνες.
Πάντως το μόνο που μπορώ να εγγυηθώ στους μελλοντικούς συναδέλφους είναι ότι στο σχολείο δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς.
Ναι, σίγουρα οι μαθητές μου με έχουν διδάξει πολλά όλα αυτά τα χρόνια.
Τελετουργίες και καθημερινότητα στην κλασική Αθήνα
Με μια μεγάλη έκθεση που εστιάζει στη θέση και τη δράση της γυναίκας στην αρχαιότητα γιορτάζει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο τα 180 χρόνια από την ίδρυσή του. Η έκθεση που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στο Onassis Cultural Center της Νέας Υόρκης από το Δεκέμβριο μέχρι το Μάιο. Μέσα από 172 αντικείμενα, αγγεία, γλυπτά και χάλκινα η έκθεση παρουσιάζει τη ζωή των γυναικών στην Αττική κατά την Κλασική Εποχή. Ο επισκέπτης βλέπει την απλή καθημερινή γυναίκα: παρουσιάζονται ο κύκλος της ζωής, η συμμετοχή στις μεγάλες γιορτές, η λατρεία των γυναικείων θεοτήτων αλλά και πιο μυθικές ιέρειες της αρχαιότητας.
Αν και γενικότερα η ταυτόχρονη ενασχόληση με πολλά πράγματα είναι κάτι το οποίο αντιμετωπίζεται ως ένδειξη υψηλών νοητικών ικανοτήτων, πρόσφατη έρευνα Αμερικανών επιστημόνων έδειξε ότι μάλλον το αντίθετο ισχύει.
Κατά την εν λόγω έρευνα, άνθρωποι οι οποίοι προβαίνουν σε ταυτόχρονες δραστηριότητες οι οποίες περιλαμβάνουν πληθώρα τεχνολογικών μέσων (multitasking), όπως να γράφουν μηνύματα σε κινητό ενώ παράλληλα επικοινωνούν μέσω προγραμμάτων instant messaging, παρακολουθούν βίντεο online, πληκτρολογούν κείμενα στο Word και κάνουν περιήγηση στο διαδίκτυο ταυτοχρόνως, σημειώνουν χαμηλότερες βαθμολογίες σε τεστ τα οποία απαιτούν τη μεταβίβαση της προσοχής από ένα αντικείμενο εργασίας σε ένα άλλο από ότι άτομα τα οποία δεν διαπρέπουν στο multitasking.
Η μελέτη, που διεξήχθη από ομάδα του πανεπιστημίου του Στάνφορντ, δημοσιεύτηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Ως ένα από τα βασικά αίτια πίσω από το φαινόμενο αυτό θεωρείται η συνεχής διατήρηση άχρηστων πληροφοριών στη βραχυπρόθεσμη μνήμη των «multitaskers», κάτι το οποίο επηρεάζει τη δυνατότητα συγκέντρωσής τους.
«Η μελέτη αυτή έρχεται να προστεθεί σε έναν αριθμό ερευνών οι οποίες υποδεικνύουν ότι τέτοιου είδους τάσεις προκαλούν προβλήματα υγείας, μειώνουν την παραγωγικότητα, ενώ οι επιπτώσεις τους μπορούν να επηρεάσουν και δραστηριότητες οι οποίες δε σχετίζονται άμεσα με το multitasking, όπως η οδήγηση» είπε ο Ντέηβιντ Γκούντμαν, γιατρός και διευθυντής του Adult Attention Deficit Disorder Center (Μέριλαντ).
«Λαμβάνεις τέτοια πλημμύρα πληροφοριών, ώστε δεν έχεις τη δυνατότητα να ‘φιλτράρεις’ αυτές που χρειάζεσαι πραγματικά από αυτές που είναι ασήμαντες» συμπλήρωσε ο Γκούντμαν.
Αντίστοιχη είναι και η άποψη του Γκάρι Άστον Τζόουνς, (Ph.D.) του Πανεπιστημίου Ιατρικής της Νότιας Καρολίνα: «Στην εν λόγω μελέτη υπάρχουν κάποιες πραγματικά τρομακτικές υπόνοιες. Αν τελικά (η επίδραση του multitasking) δεν είναι αναστρέψιμη, τότε, έτσι όπως η σύγχρονη κοινωνία μας πιέζει να ασχολούμαστε ταυτόχρονα με όλο και περισσότερα αντικείμενα, ο άνθρωπος θα χάνει όλο και περισσότερο τη δυνατότητα να συγκεντρώνεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ωστόσο, είναι ακόμα νωρίς για την εξαγωγή συμπερασμάτων, καθώς δεν ξέρουμε πόσο αναστρέψιμες ή θεραπεύσιμες είναι αυτές οι επιδράσεις».
Όσον αφορά το λόγο που κάποιοι άνθρωποι πραγματικά έλκονται από το multitasking, ο Άστον Τζόουνς ανέφερε ότι δεν έχει εξακριβωθεί εάν αυτό συμβαίνει επειδή ο εγκέφαλος λειτουργεί έτσι ή αν είναι το ίδιο το multitasking το οποίο προκαλεί μεταβολές στη λειτουργία του.
Μία φυγή των φοιτητών από τις ανθρωπιστικές στις εφαρμοσμένες επιστήμες διαπιστώνει κανείς τα τελευταία χρόνια. Μα και σε αυτές εδώ, ο φοιτητής που πρωτομπαίνει στο πανεπιστήμιο μάταια θα αναζητήσει στη διδακτέα ύλη μαθήματα που να διευρύνουν τους ορίζοντες. Τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν το νόημα της ύπαρξης και της ζωής, σαν να έχουν εξοβελιστεί από το πρόγραμμα ως ακατάλληλα.
Από τους πρώτους που το παρατήρησαν αυτό ήταν ο Άντονι Κρόνμαν, καθηγητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Γέιλ. «Οι πιστώσεις για την έρευνα χορηγούνται μόνο σε καθηγητές που εξειδικεύονται σε κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο», γράφει ο καθηγητής Κρόνμαν στην εφημερίδα «Μπόστον Γκλόουμπ». «Το ίδιο γίνεται και με τους φοιτητές. Οι ανθρωπιστικές έχουν επισκιαστεί από τις φυσικές επιστήμες. Στη φιλοσοφική έρευνα, θα μπορούσε κανείς βάσιμα να ισχυριστεί πως δεν υπήρξε σημαντική πρόοδος από την εποχή του Πλάτωνα. Θα ήταν όμως παράδοξο να ισχυριστεί κάτι παρόμοιο για τον Νεύτωνα ένας φυσικός». Αν επιχειρούσαμε μια τομή στο σύγχρονο πανεπιστημιακό ίδρυμα, θα παρατηρούσαμε μια σειρά από διαδοχικές επιχωματώσεις πάνω στο βασικό υπόστρωμα που είχε θεμελιώσει ένας που θεωρείται από τους ιδρυτές του, ο Βίλχελμ φον Χούμπολτ, όταν ήταν υπουργός Παιδείας της Πρωσίας. Το 1810 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου σαν ένα «ιερό» όπου μπορούσε κανείς να αναζητήσει την πάντα φευγαλέα αλήθεια και να κατανοήσει την ουσία της γνώσης. Με τα μυαλά εκείνης της εποχής, η ιδέα του πανεπιστημίου έκλεινε μέσα της έναν χαρακτήρα φιλοσοφικό.
Οι φοιτητές νιώθουν σήμερα ένα κενό, σαν να έχουν χάσει την ψυχή τους σε πανεπιστήμια που δεν πιστεύουν ότι αξίζει να διερευνήσουν το πιο σημαντικό ερώτημα που βρίσκει μπροστά του ο άνθρωπος από τη στιγμή που θα γεννηθεί: ποιος είναι ο σκοπός μου και γιατί. Στην πιο προηγμένη τεχνολογικά χώρα, την Αμερική, σε έρευνα που έγινε το 2004 με τη συμμετοχή 110.000 δευτεροετών φοιτητών, οι μισοί από αυτούς είπαν ότι αναζητούσαν ευκαιρίες για να διευρύνουν τους πνευματικούς τους ορίζοντες. Δεν είναι τυχαίο που το Χάρβαρντ έκανε πριν από δύο χρόνια μια θεαματική στροφή κι έβαλε στο πρόγραμμά του το μάθημα «Πίστη και πολιτισμός». Κάτι παρόμοιο έκαναν και τα πανεπιστήμια της Καλιφόρνιας και της Φλόριντα για να ανταποκριθούν στις βαθύτερες υπαρξιακές ανησυχίες των φοιτητών τους. Σε μια χώρα όπου λατρεύεται ο θεός του χρηματιστηρίου είναι σωστό θαύμα να βλέπει κανείς τόσο πολλούς φοιτητές να νιώθουν την ανάγκη να αναζητήσουν τη χαμένη ψυχή τους κάτω από τις διαδοχικές επιχωματώσεις όπου το πολιτικό και οικονομικό σύστημα έθαψε καθηγητές και φοιτητές.
Η γνώση έγινε «εφαρμοσμένη» ελπίδα για επιβίωση εκτός ανεργίας και τα πανεπιστήμια μαγαζιά μαζικής παραγωγής. Όσα από αυτά δεν ετοιμάζουν την ελίτ της επόμενης δεκαετίας, παράγουν μαζικά τροφή για την ανεργία. Κι ούτε στα μεν ούτε στα δε υπάρχει μια γενική ιδέα που να ενώνει τη γνώση με τη ζωή.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Άρθρα (RSS)