Δεν έχουμε την ευκαιρία κάθε μέρα να βλέπουμε αυθεντικά σκίτσα ενός τόσο σημαντικού ζωγράφου όπως είναι ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Αλλά και προσωπικές επιστολές. Σήμερα εγκαινιάζεται στο Μουσείο Βαν Γκογκ έκθεση στο Αμστερνταμ, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 3 Ιανουαρίου του 2010. Εκατοντάδες γράμματα που έστειλε ο Βαν Γκογκ στην οικογένειά του αλλά και σε φίλους και που συνδέονται άμεσα και με την τέχνη του, αφού σχολίαζε πάντα τα θέματα που τον απασχολούσαν, συγκεντρώθηκαν για μια έκδοση που φωτίζει τις σκέψεις και το έργο του Ολλανδού ζωγράφου.Αν μπορούμε να κρίνουμε από τον γραφικό του χαρακτήρα, τις μουντζούρες, τις υπογραμμίσεις, ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ υπήρξε oρθολογιστής. Χρειάστηκαν 15 χρόνια για να συγκεντρωθούν οι επιστολές και τα σκίτσα. Φανταστείτε 900 γράμματα από και προς τον Βαν Γκογκ, μαζί με προσχέδια από 2.000 περίπου έργα τέχνης.
Οπως λέει και ο διευθυντής του μουσείου, Αξελ Ρούγκερ, «διαβάζεις τα γράμματα για να έρθεις αντιμέτωπος με τον οπτικό κόσμο που κουβαλούσε στο κεφάλι του. Σαν αυτοδίδακτος καλλιτέχνης αναζητούσε τρόπους για να βελτιώσει τον εαυτό του». Oπως γράφει στον αδερφό του το 1883, «τα βιβλία, η πραγματικότητα και η τέχνη είναι το ίδιο πράγμα για μένα».
Ειδεχθής λεπτομέρεια είναι ότι το συγκεκριμένο μουσείο είναι το πρώτο που διαθέτει εφαρμογή ξενάγησης των επισκεπτών της έκθεσης για το iphone… Σε πόσα τέρμινα θα δούμε κάτι αντίστοιχο για τα δικά μας μουσεία;
Για τα καθ΄ημάς τώρα, στο Ψηφιακό Πλανητάριο συνεχίζονται οι προβολές της ταινίας «Van Gogh: Ο πυρετός του χρώματος», για τη ζωή του Βαν Γκογκ, που αξιοποιεί επιστολές για να φωτίσει τη βιογραφία του…
“Η εμφάνιση μιας ντροπαλής 24χρονης σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε το κλάμα μίας ολόκληρης χώρας, καθώς και διεθνή αίσθηση.
Περίπου 13.000.000 άνθρωποι είδαν την Kseniya Simonova στο σόου “Ουκρανία έχεις ταλέντο” σε μια εξαιρετική επίδειξη της τέχνης της άμμου. Η Ουκρανία προετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2010, ενώ βρίσκεται σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση ως χώρα.
Από τον περασμένο Μάιο, οπότε και εμφανίστηκε για πρώτη φορά η Simonova, με ένα κουτί γεμάτο άμμο, ζωγραφίζοντας πανέμορφες εικόνες πάνω σε αυτό, απεικονίζοντας την ιστορία της πρώην σοβιετικής χώρας, όλο και περισσότεροι θαυμαστές κάθονταν μπροστά από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες για να τη δουν.
Τα βίντεό της στο Youtube έχουν συγκεντρώσει πάνω από 4.000.000 κλικ, αριθμός απίθανος για ένα κοινό που γνωρίζει λίγα για την ιστορία της Ουκρανίας.
Η Ουκρανία έχασε περίπου το 1/4 του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των συνολικών θανάτων. Με τη βοήθεια της άμμου, τα πορτραίτα της Simonova δείχνουν τις ανθρώπινες απώλειες από τη γερμανική εισβολή του 1941.
Η σκηνή, στο άνοιγμά της, δείχνει ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι κάτω από έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Ξαφνικά, εμφανίζονται πολεμικά αεροπλάνα και η ευτυχισμένη σκηνή αντικαθίσταται από θλιμμένα πρόσωπα. Στη συνέχεια, έρχεται ένα μωρό και η γυναίκα χαμογελά ξανά, αλλά ο όλεθρος του πολέμου τη μετατρέπει σε χήρα, πριν η εικόνα με τη σειρά της να πάρει τη μορφή του Αγνώστου Στρατιώτη της Ουκρανίας.
Η 24χρονη κέρδισε, φυσικά, το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού (80.000 λίρες) και επέστρεψε στην κανονική της ζωή στην Κριμαία. Έκπληξη αποτελεί πάντως το κίνητρό της για τη συμμετοχή στο παιχνίδι. “Δήλωσα συμμετοχή για να βοηθήσω ένα παιδί, το οποίο χρειαζόταν να υποβληθεί σε εγχείρηση. Δεν είχα σκοπό να κάνω όλη τη χώρα να κλάψει” είπε χαρακτηριστικά.”
Είναι νέοι φιλόλογοι από όλες τις γωνιές του κόσμου και αγαπούν την Ελλάδα, κλασική και νέα. Οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν κυρίως στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη.
«Στην Ελλάδα με τράβηξαν οι θεοί, οι αρχαίοι εννοώ, αυτοί της μυθολογίας και της λογοτεχνίας που κάναμε στο λύκειο», λέει στα «ΝΕΑ» η 27χρονη Ισπανίδα Έλενα Γκονθάλεθ Βακερίζο. «Τελευταία στιγμή αποφάσισα να ακολουθήσω την καρδιά μου και να σπουδάσω Κλασική Φιλολογία, αντί για κάτι πιο “χρήσιμο”. Δεν το μετάνιωσα ποτέ μου», προσθέτει. Σήμερα κάνει διατριβή με θέμα τα ομηρικά και κλασικά στοιχεία στην «Οδύσσεια» του Καζαντζάκη.
Η νεαρή ελληνίστρια ανήκει σε μια νέα φουρνιά ξένων φιλολόγων που για διάφορους λόγους, με συχνότερη αφορμή τη γοητεία που άσκησε πάνω τους η αρχαία Ελλάδα κατά τη διάρκεια της σχολικής εκπαίδευσής τους, αγάπησαν τη χώρα μας και αποφάσισαν να αφιερώσουν τον επιστημονικό βίο τους σε αυτή. Κάποιοι μάλιστα έγιναν μέλη της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, της μοναδικής Εταιρείας Φίλων Έλληνα συγγραφέα με τόσο μεγάλο διεθνές δίκτυο, και καθοδηγούν τα παραρτήματά της στις χώρες τους. Μόνο τα δύο τελευταία χρόνια, η Εταιρεία- ιδρύθηκε το 1988- δημιούργησε τριάντα νέα παραρτήματα. Στα μάτια των νεαρών ελληνιστών ο Καζαντζάκης αποτελεί πρώτης τάξεως σύνδεση ανάμεσα στην αρχαία και τη νεώτερη Ελλάδα.
«Έμαθα πρώτα τη γλώσσα της Σαπφούς και του Ομήρου στο πανεπιστήμιο και μόνο ύστερα τα νέα ελληνικά», λέει η Έλενα Γκονθάλεθ. «Μάθαινα απ΄ έξω ποιήματα του Καβάφη την εποχή που πρωτοήρθα στην Ελλάδα. Και το ταξίδι που θα διαρκούσε ένα καλοκαίρι, κατέληξε σε ολόκληρο χρόνο. Και πώς να μη γινόταν κάτι τέτοιο! Καθεμιά εμπειρία, πιστεύω, έχει την αξία που εμείς είμαστε ικανοί να της δώσουμε. Έτσι εμένα, που την είχα ονειρευτεί για τόσα χρόνια, η Ελλάδα είχε πολλά να μου προσφέρει». Τώρα η Έλενα Γκονθάλεθ μένει στην Ισπανία, αλλά εξακολουθεί να έρχεται συχνά στην Ελλάδα. «Μάλλον αυτή τη συνήθεια δεν θα την κόψω ποτέ μου», καταλήγει.
«Η σχέση μου με την Ελλάδα είναι παλιά», λέει ο 33χρονος Ουκρανός πανεπιστημιακός, κλασικός φιλόλογος Αντρέι Σαβένκο. «Περίπου στην ηλικία των 5- 6 χρόνων ερωτεύτηκα τη χώρα του Οδυσσέα και του Ηρακλή από ένα βιβλίο με τους μύθους και τους θρύλους της αρχαίας Ελλάδας. Το διάβαζα μέρα- νύχτα και μετά τα εξιστορούσα όλα στα παιδιά της γειτονιάς. Μετά, στο δημοτικό άρχισα να διαβάζω για την ιστορία της χώρας (κυρίως την αρχαία) και έτσι μπήκα στον κόσμο των Περσικών Πολέμων, της μακεδονικής εκστρατείας, των διαδόχων κ.τ.λ. Από μια άποψη φαίνεται πως έτσι λείπει εντελώς η επαφή με τον πραγματικό κόσμο, αυτό όμως- κατά τη γνώμη μου- με βοήθησε πολύ να βρω στη σημερινή Ελλάδα το νήμα των καιρών και μια συνοχή του χρόνου πολύ σημαντική για τη συνταύτιση ενός κοινωνικού συνόλου, των Ελλήνων δηλαδή που, όπως έλεγε ο Καβάφης, δεν είναι ούτε Έλληνες ούτε ελληνίζοντες αλλά ελληνικοί».
Οι απόστολοι…
… της προόδου στην αρχή γράφουν την ιστορία με ενθαρρυντικά λόγια: εν ονόματι του μέλλοντος που υπόσχονται, γραπώνονται με την πρώτη ευκαιρία από το παρόν. Κι ύστερα, με την ίδια ευκολία, σκορπούν την απαισιοδοξία: εν ονόματι ενός παρελθόντος που ξαφνικά το ονοματίζουν κακό, κλειδώνουν το μέλλον στα υπόγεια. Οι απόστολοι της αιωνιότητας γρήγορα ξεπέφτουν σε υπαλληλάκους της στιγμής.
Από το ταμπούρι…
… της στρεψοδικίας τους, νιώθουν σαν άσεμνη κάθε απλή ερώτηση. Όπως αυτή: «Και τώρα τι κάνουμε;». Αποτρέπουν τις απλές ερωτήσεις, επειδή φοβούνται πως οι απλές απαντήσεις θα μπορούσαν να ξετυλίξουν το φίδι της αλήθειας. Και λένε: η πραγματικότητα είναι πολύπλοκη, η κατάσταση απαιτεί συναινέσεις, οι ανάγκες είναι επιτακτικές. Προκειμένου να βυθίσουν σε κατάσταση τετανίας κάθε αντίρρηση, κάθε ελπίδα, παρουσιάζουν έναν μονοδιάστατο αλλά πολύπλοκο κόσμο: δεν υπάρχουν πια μεγάλες ιδέες και βαθιές διαιρέσεις, η ιστορία έχει ξεμπερδέψει με τις συγκρούσεις κι ακόμη και η γεωγραφία δεν χωρίζει πια τον κόσμο όπως τον χώριζε άλλοτε. Αυτός ο ωκεανός της σχετικότητας θολώνει τα νερά της πολιτικής και περιορίζει τις επιλογές της. Οι ιδεολόγοι πηγαίνουν σαν βαρίδια στον πάτο και οι ειδικοί βγαίνουν σαν φελλοί στον αφρό. Οι σύμβουλοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ψαχουλεύουν τις στατιστικές τους, λογαριάζουν τα ελλείμματα, χαϊδεύουν τις καμπύλες που μετρούν την αθλιότητα και την ταπείνωση των ανθρώπων και ανακαλούν στην τάξη τις κυβερνήσεις που δεν είναι αρκετά υποτακτικές. Γιατί η οικονομία αρχίζει να κερδίζει και πάλι, αλλά η ανεργία εξακολουθεί να ανεβαίνει; Γιατί οι αριθμοί είναι πάντα τόσο καλοί με τους πλούσιους και τόσο κακοί με τους φτωχούς; Η κατάσταση όμως είναι πολύ περίπλοκη για τόσο απλά ερωτήματα. Δεν επιδέχονται απλές απαντήσεις. Μονάχα συναινέσεις. Και έκτακτα μέτρα. Δεν είναι καιρός για «υπέρ» ή «κατά». Για «ναι» ή «όχι». Όταν οι Ιρλανδοί επιχείρησαν να ξεκαθαρίσουν έτσι τη θέση τους για τη νεοφιλελεύθερη ευρωσυνθήκη της Λισαβώνας, αναγκάστηκαν να υποστούν τη μεγαλύτερη ταπείνωση που μπορεί να υποστεί ένας δημοκρατικός λαός: την ακύρωση της ψήφου τους και τη μετατροπή της στο αντίθετό της.
Να φωνάξουμε…
… άραγε εκείνον τον γιατρό του πολιτισμού που είχε φωνάξει κάποτε ο Νίτσε; Θα μας ακούσει; Οι προφήτες της ρήξης έχουν απολυθεί από τους υπαλλήλους της συναίνεσης. Οι λεγεώνες τους είναι εντυπωσιακές, έλεγε γι΄ αυτούς τους υπαλλήλους ο φιλόσοφος Ανρί Μαλέρ: «Θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε πως το “status quo” θα γίνει υποφερτό, αν του βρουν τις κατάλληλες δικαιολογίες… Η πολιτική εξαντλείται στην αστυνόμευση, η εναλλακτική λύση στην εναλλαγή, το πέρασμα από τη Δεξιά στην “Αριστερά” σε μια διαδοχή από εναλλασσόμενες σταθμεύσεις. Εν ονόματι της έκτακτης ανάγκης, καλούν για μεταρρυθμίσεις. Εν ονόματι της έκτακτης ανάγκης, ανακαλούν τις ουτοπίες».
Στην κοινωνία…
… που έχουν να προτείνουν, η άναρχη δράση των λίγων είναι η προϋπόθεση για την ακρωτηριασμένη ζωή των πολλών.
Οι γυναίκες αποτελούν ανερχόμενη οικονομική δύναμη και πολλοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι από αυτές θα αρχίσει η ανάκαμψη. Είναι όμως απρόσεκτες με τις αγορές τους ή κάνουν δώρα στον εαυτό τους που πραγματικά τούς αξίζουν;
Αναδυόμενη δύναμη
Πρόσφατη έρευνα δύο μεγάλων χρηματοοικονομικών οργανισμών στις ΗΠΑ, της Goldman Sachs και του Βoston Consulting Group, χαρακτηρίζει τις γυναίκες ως τη νέα αναδυόμενη από την κρίση οικονομική ομάδα, παγκοσμίως. «Όταν κατακαθίσει η σκόνη της οικονομικής κρίσης, οι γυναίκες προβλέπουμε ότι θα κατέχουν ακόμη πιο σημαντική θέση» έγραψαν οι Μάικλ Σιλβερστάιν και Κέιτ Σέιρ της ΒCG, που εξέδωσαν μελέτη με τίτλο «Οι γυναίκες θέλουν περισσότερα», με βάση έρευνα σε 12.000 γυναίκες από 22 χώρες. Ταυτόχρονα, στη μελέτη «Η ισχύς του πορτοφολιού: Ισότητα φύλων και δαπάνης της μεσαίας τάξης», οι γυναίκες χαρακτηρίζονται ως «ο πιο ισχυρός κινητήρας της ανάκαμψης». Όπως αναφέρεται, τα γυναικεία εισοδήματα θα εκτιναχθούν από τα 13 στα 18 τρισ. δολάρια παγκοσμίως κατά τα επόμενα 5 χρόνια, ενώ ήδη ένα μεγάλο τμήμα των αποφάσεων των νοικοκυριών για τις δαπάνες (73% στις ΗΠΑ) λαμβάνεται από τις γυναίκες.
Τα διπλάσια
Τις προβλέψεις των δύο μεγάλων οργανισμών έρχεται να επιβεβαιώσει και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Μόδας, σε έρευνα του οποίου φάνηκε ότι οι γυναίκες ξοδεύουν διπλάσια από τους άνδρες σε ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ για τον εαυτό τους και πως τα έξοδά τους αυξάνονται. «Τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι οι γυναίκες αποκτούν όλο και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις αυθόρμητες αγορές», λέει η Ιλέιν Γκιλ, διευθύντρια πωλήσεων μεγάλου καταστήματος. «Μπορείς να δεις ότι οι γυναίκες που κερδίζουν μόνες τα χρήματά τους το διασκεδάζουν περισσότερο όταν κάνουν δώρα στον εαυτό τους».
Η δουλειά συχνά αποτελεί μια καλή δικαιολογία για αγορές. Αυτές οι γυναίκες έχουν διατηρήσει την εργασία τους και όλες παραδέχονται πως το περιβάλλον στο οποίο εργάζονται έχει γίνει πάρα πολύ ανταγωνιστικό. Το όμορφο παρουσιαστικό θεωρείται στη δουλειά ως ένα επιπλέον πλεονέκτημα. Και η μόδα δεν είναι η μόνη ανταμοιβή για τις ατελείωτες ώρες στο γραφείο. Το ίδιο είναι και οι διακοπές. «Πολλές μόνες γυναίκες που διανύουν την τρίτη δεκαετία της ηλικίας τους και εργάζονται σε νομικά γραφεία ή στην οικονομία, επιβραβεύουν τον εαυτό τους με εξωτικά ταξίδια, κάθε τρεις μήνες», λέει ιδιοκτήτρια γραφείου ταξιδίων.
Σκέφτονται την ευημερία της οικογένειας
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ αντιμετωπίζουν διαφορετικά και τις αγορές για την οικογένεια. Όπως αναφέρεται στις έρευνες των δύο μεγάλων οργανισμών: «Οι προτεραιότητες των γυναικών διαφέρουν από των ανδρών, καθώς δίνουν μεγαλύτερο βάρος σε αγαθά και υπηρεσίες που βελτιώνουν την ευημερία της οικογένειας». Μπορεί να επηρεαστεί ακόμα και το ύψος των δαπανών, καθώς υπάρχει πιθανότητα να αλλάξουν τα επίπεδα αποταμίευσης των νοικοκυριών με τις γυναίκες να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση σε θέματα εκπαίδευσης, περίθαλψης και άλλων υπηρεσιών. Στην Ε.Ε. η ανεργία και στα δύο φύλα αυξήθηκε από 7% πέρσι τον Ιούλιο στο 9% φέτος τον ίδιο μήνα, όμως έπληξε περισσότερο τους άνδρες. Πάντως, όπως παρατηρούν οι ειδικοί, ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι γυναίκες σταδιακά θα αντιπροσωπεύουν ένα όλο και αυξανόμενο ποσοστό της εργατικής δύναμης. «Ο αριθμός των εργαζόμενων γυναικών αυξάνεται 2,2% ετησίως και αναμένουμε να προστεθούν στους εργαζομένους έως το 2013 περίπου 90 εκατ. γυναίκες».
Πού ξοδεύουν τα περισσότερα χρήματα, σύμφωνα με τους «Τimes», και οι… δικαιολογίεςπου χρησιμοποιούν ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ● Συστήματα ψυχαγωγίας κατ΄ οίκον («Είναι μια επένδυση για το σπίτι, έτσι δεν είναι;»)
● Οτιδήποτε της Αpple («Αφού όλοι οι φίλοι μου το έχουν!»)
● Λάδι τρούφας («Επειδή τρώμεόλο και πιο σπάνια έξω…») ● Ρούχα από κασμίρ («Για να νιώθεις όμορφα στην αγκαλιά μου»)
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ● Ταγέρ Chanel («Είναι αθάνατοκομμάτι και θα το φοράω για πάντα»)
● Διακοπές στις Μαλδίβες («Δίνω τα πάντα για τη δουλειά μου, καιρός να σκεφτώ και τον εαυτό μου λίγο»)
● Παπούτσια Louboutin («Υπέρτατοόπλο στις συσκέψεις της εταιρείας». Εργαζόμενο κορίτσι σκάσε από τη ζήλεια σου!)
● Ατζέντες Smythson («Περνάω τόσες ώρες στο γραφείο, που θέλω να νιώθω άνετα σαν το σπίτι μου»)
● Τσάντες Υves Saint Laurent («Είναι οι μόνες ικανές να χωρούνμέσα το λάπτοπ)
Είπαμε κι εμείς να χαλαρώσουμε μέσα στο τριήμερο των εκλογών αλλά…. προέκυψε θέμα μείζον. Εν τάχει και περιληπτικά, βρήκαν και οι SineTerrae τον … Γερμανό τους! Και δεν έχουμε δει ακόμα τίποτε! Μετά την πτώση και του τελευταίου προπυργίου – της Ιρλανδίας- το ευρωπαϊκό σύνταγμα είναι πια θέμα χρόνου. Η χώρα μας – γνωστή για τα δημοκρατικά και «φιλανθρωπικά» της αισθήματα, σιγά μην διαπραγματευτεί κριτήρια και προϋποθέσεις. Όποιος θα θέλει να συνδυάσει business and pleasure θα «κατσικιάσει» στην χώρα μας.
Η έννοια του βιβλίου αλλάζει ριζικά καθώς έρχονται τα vooks που προσφέρουν κείμενο, video και στοιχεία web. Τι άλλες αποδείξεις χρειαζόμαστε για να συνειδητοποιήσουμε πως το βιβλίο όπως το ξέραμε τα τελευταία 500 χρόνια αλλάζει ριζικά; Μόλις σήμερα μάθαμε πως ο εκδοτικός οίκος του Χέμινγουέι και του Στήβεν Κινγκ (μεταξύ άλλων) Simon & Schuster ετοιμάζει 4 vooks, που θα μπορούν να διαβαστούν – ιδωθούν online, μέσω iPhone ή iPod Τouch.
Είναι πολλοί οι εκδότες που πιστεύουν πως αυτό το υβρίδιο πολυμέσων είναι απαραίτητο προκειμένου να προσελκύσουν τους μοντέρνους αναγνώστες που ψάχνουν πάντα κάτι διαφορετικό με έντονο τεχνολογικό χαρακτήρα. Αξίζει να πούμε πως στις αρχές Σεπτεμβρίου, ο Anthony E. Zuiker, δημιουργός των άκρως τηλεοπτικών σειρών “CSI,”, εξέδοσε το “Level 26: Dark Origins,” ένα μυθιστόρημα που τυπώθηκε σε χαρτί , σε e-book και σε audio version.
Oι αναγνώστες μπορούν να μπουν στο ειδικό σάιτ του βιβλίου και να δουν βιντεάκια που οπτικοποιούν την πλοκή!
Η e-Learning Expo είναι η πρώτη έκθεση στην Ελλάδα για την παρουσίαση προϊόντων και υπηρεσιών ηλεκτρονικής μάθησης (e-Learning). Το διήμερο, 10 & 11 Οκτωβρίου 2009, στον πολύ όμορφο χώρο της Αίγλης Ζαππείου θα γίνουν ενδιαφέρουσες τεχνολογικές παρουσιάσεις, ανοιχτές συζητήσεις με ανταλλαγή τεχνογνωσίας, επιδείξεις εκπαιδευτικού λογισμικού, προβολή μαθησιακού περιεχομένου, εκπαιδευτικών παιχνιδιών και εξοπλισμού ηλεκτρονικής μάθησης.
Ώρες λειτουργίας της έκθεσης Σάββατο & Κυριακή 10:00-19:00, Αίθουσα Πρωτέας. Διαβάστε το Δελτίο Τύπου της έκθεσης . Διαβάστε Περισσότερα.
Ο καθηγητής γλωσσολογίας κ. Γ. Μπαμπινιώτης αναρωτιέται τι είδους πολιτικός λόγος αναπτύχθηκε στη χώρα μας αυτόν τον καιρό;
Ποια η ποιότητά του, ποια η συμβολή του στην ενημέρωση των πολιτών και, γενικά, σε ποιον βαθμό αποτελεί πρόοδο ή οπισθοδρόμηση στα πολιτικά πράγματα τής χώρας; Δηλώνω εξαρχής ότι η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι στον τομέα αυτόν σημειώθηκε αξιόλογη πρόοδος. Ο πολιτικός μας λόγος βελτιώθηκε. Θεωρώ, δε, ότι αυτό είναι σημαντικό γεγονός για τον πολιτικό μας βίο και την ποιότητα τής δημοκρατίας μας. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω αυτή την εκτίμηση και ως πολίτης αλλά και ως γλωσσολόγος.
Θεωρώ χαρακτηριστικό δείγμα ποιοτικού πολιτικού λόγου (δυστυχώς όχι και πολιτικού διαλόγου) τη δημόσια ομιλία που οργανώθηκε με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς. Η εκφορά τού λόγου, η νοηματική αλληλουχία (συνεκτικότητα) και η γλωσσική αλληλουχία (συνοχή) τού λόγου τους, η ανάπτυξη επιχειρημάτων (όσο επέτρεπε ο ελάχιστος καθορισμένος χρόνος), η λογική στήριξη και η βιωματική (όπου χρειάστηκε) υποστήριξη, η καθαρότητα των θέσεων, η πολυφωνία που αναδύθηκε και οι ουσιώδεις προβληματισμοί, ο ηυξημένος βαθμός πειθούς, οι χαμηλοί τόνοι, η έλλειψη αισθητού βερμπαλισμού, η κόσμια αντιπαράθεση, η ανυπαρξία σχεδόν γλωσσικών αστοχημάτων και η χρήση διευρυμένου, απαιτητικού λεξιλογίου, όλα αυτά μαζί έδωσαν στον αφανάτιστο ακροατή μια πολύ θετική εικόνα πολιτικού λόγου που δεν είναι και πολύ συνηθισμένη στη χώρα μας. Δεν ακούστηκαν «κραυγές», φτηνά κομματικά συνθήματα, λόγοι προσβλητικοί και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο. Αντιθέτως, η πολυφωνία των απόψεων και η κριτική- συχνά δριμεία- που ασκήθηκε (έστω και με κάποιες υπεργενικεύσεις και σχηματοποιήσεις λόγω και τού πολύ περιορισμένου χρόνου) έδωσαν νόημα και περιεχόμενο στον πολιτικό λόγο, εφόσον τελικά πέτυχε να προβληματίσει τον ακροατή, να αναδείξει άγνωστες πλευρές των θεμάτων, να φωτίσει άλλες και, το κυριότερο, να δώσει αφορμή και υλικό στον ψηφοφόρο να κρίνει αντιτιθέμενες προτάσεις, εκτιμήσεις και λύσεις.
Φανταστείτε ένα κινητό τηλέφωνο το οποίο θα συνδέεται στο Ιντερνετ με ταχύτητες που ξεκινούν από τα 100 Mbps και φθάνουν μέχρι το 1 Gbyte/sec – δηλαδή, τουλάχιστον οκτώ φορές πιο γρήγορα από τις ταχύτητες που πετυχαίνουν οι σημερινές συσκευές και τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας. Ενα τέτοιο τηλέφωνο δεν θα χρειαζόταν πάνω από 60 δευτερόλεπτα για να «κατεβάσει» από το Διαδίκτυο μία ολόκληρη ταινία DVD. Ακόμη περισσότερο, ο ιδιοκτήτης του θα παρακολουθούσε σε πραγματικό χρόνο τον τηλεοπτικό σταθμό της αρεσκείας του, από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, συνδεόμενος με το site από το οποίο το κανάλι θα αναμεταδίδει «ζωντανά» το πρόγραμμά του. Και βέβαια, για πρώτη φορά ο χρήστης θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει εφαρμογές όπως το Skype ή το Voicebuster, χωρίς να χρειάζεται να συνδεθεί με κάποιο ασύρματο σημείο πρόσβασης (δηλαδή Wi-Fi): εφαρμογές δηλαδή VoIP, με τις οποίες μπορεί κανείς να πραγματοποιεί τηλεφωνικές κλήσεις απευθείας μέσω Ιντερνετ.
Ενα δίκτυο κινητής τηλεφωνίας «τέταρτης γενιάς», όπως λέγεται, υπάρχει ήδη και λειτουργεί, έστω και σε μικρογραφία, στο Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του «Δημόκριτου». Πιο συγκεκριμένα, το πειραματικό αυτό δίκτυο για κινητά τηλέφωνα 4G αναπτύσσεται στο πλαίσιο του Adamantium, του ευρωπαϊκού προγράμματος το οποίο συντονίζουν Ελληνες ερευνητές και έχει σκοπό να βρει λύσεις ώστε όταν αυτά τα δίκτυα αναπτυχθούν για εμπορική εκμετάλλευση, να μπορούν να μετατρέψουν τα κινητά τηλέφωνα σε τηλεοράσεις και… φορητά βιντεοκλάμπ.
Tα τελευταία δύο χρόνια το Youtube, το Google Video, το Metacafe και πολλά άλλα sites φιλοξενίας video έχουν πλημμυρίσει από βίντεο με τίτλους “Ο Χίτλερ μαθαίνει…” βίντεο. Ο Χίτλερ πληροφορείται διάφορα πράγματα, όπως καταστροφές, παραιτήσεις, αποτελέσματα παιχνιδιών, εκδηλώσεις, κλπ. και συνήθως η αντίδραση παραμένει η ίδια. Αυτές οι παρωδίες του Χίτλερ και πολλές συναφείς εκδηλώσεις έχουν γίνει ένα τεράστιο φαινόμενο.
Οι σκηνές που χρησιμοποιούνται σε αυτά τα βίντεο προέρχονται από την ταινία του 2004, Η Πτώση (Downfall), μια γερμανική ταινία για τελευταίες μέρες του Χίτλερ. Πλέον υπάρχουν πάνω από εκατό τέτοια βίντεο που ως επί το πλείστον χρησιμοποιούν τη σκηνή στην οποία ο Χίτλερ ξεσπάει μπροστά στους αξιωματούχους του. Αυτό το υλικό έχει χρησιμοποιηθεί για να δείξει την παθιασμένη αντίδραση του Χίτλερ για bloggers, για πολιτικά κινήματα, για τον Michael Jackson, βιντεοπαιχνίδια κ.α.
Στο συγκεκριμένο βίντεο μαθαίνει για το friendfeed & το facebook…
Ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε (Edgar Allan Poe, 19 Ιανουαρίου 1809 – 7 Οκτωβρίου 1849) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής και κριτικός. Υπήρξε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του αμερικανικού ρομαντισμού. To λογοτεχνικό του έργο είχε σημαντική επίδραση στην παγκόσμια λογοτεχνία, αποτελώντας θεμέλιο λίθο για την εξέλιξη σύγχρονων λογοτεχνικών ειδών, όπως η αστυνομική λογοτεχνία ή οι ιστορίες τρόμου και φαντασίας.
Αν σας θυμίζει κάτι η μουσική, τότε μάλλον θα ανήκετε στο κοινό της εκπομπής “Πρωταγωνιστές” του Σταύρου Θεοδωράκη.
O Σταύρος Θεοδωράκης ασχολείται επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία από το 1984. Εδώ και χρόνια υπηρετεί το επάγγελμα του δημοσιογράφου πιστά, έχοντας περάσει από εφημερίδες, περιοδικά, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, και μάλλον ήρθε η στιγμή να …εξαπλωθεί και online!
Η εκπομπή του είναι από εκείνες που δεν έχουν έτσι απλά κοινό, αλλά φανατικό κοινό, και δικαίως, αφού είναι αναμφισβήτητα μία από τις λίγες πολύ καλές τηλεοπτικές εκπομπές. Οι «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη είναι ένα τηλεοπτικό διαμάντι κι έχουν χιλιάδες φανατικούς φίλους.
Έτσι, ο καταξιωμένος δημοσιογράφος, ύστερα από πάρα πολλά e-mails και μηνύματα που έχει λάβει, αποφάσισε να προχωρήσει στη δημιουργία της ιστοσελίδας των «Πρωταγωνιστών», www.protagon.gr, η οποία θα είναι έτοιμη να ντεμπουτάρει στο διαδίκτυο στις 13 Οκτωβρίου και που, τόσο το περιεχόμενό της όσο και η αισθητική της, θα φέρουν τη «σφραγίδα» του δημοσιογράφου.
Είναι καιρός να ακολουθήσουν κι άλλοι δημοσιογράφοι τον δρόμο που έχει ανοίξει εδώ και καιρό και ο Στέλιος Κούλογλου με το site www.tvxs.gr
Πρώτη ημέρα στο σχολείο για τους μικρούς Φιλιππινέζους μετά τις εκτενείς καταστροφές που προκάλεσε ο τυφώνας Κετσάνα στην επαρχία Ριζάλ των Φιλιππινών. Τα λασπόνερα δεν έχουν υποχωρήσει ακόμη και οι μαθητές φόρτωσαν όπως όπως τις σχολικές τσάντες τους σε πρόχειρη σχεδία. Ο εικονιζόμενος νεαρός ανέλαβε ιπποτικά να μεταφέρει κωπηλατώντας στο σχολείο τη σκυθρωπή συμμαθήτριά του. Το υπουργείο Παιδείας των Φιλιππινών διέταξε την επανέναρξη των μαθημάτων σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, στα σχολικά ιδρύματα που δεν είναι πλέον πλημμυρισμένα, αν και τα ακραία καιρικά φαινόμενα που κόστισαν τις τελευταίες δέκα ημέρες τη ζωή σε περισσότερα από 317 άτομα συνεχίζουν να πλήττουν το βόρειο τμήμα της χώρας. (ΕΡΑ/ΑLΑΝΑΗ Μ. ΤΟRRΑLΒΑ)
Για να είσαι ελεύθερος πρέπει απλούστατα να είσαι ελεύθερος χωρίς να ζητάς την άδεια κανενός.Πρέπει να έχεις τη δική σου άποψη γι΄αυτό που έχεις κληθεί να κάνεις και να την τηρείς, να την ακολουθείς, χωρίς να υποκύπτεις ή να συμμορφώνεσαι στις περιστάσεις. Αυτή η ελευθερία όμως απαιτεί πλούσια εσωτερικά αποθέματα, υψηλό βαθμό αυτογνωσίας και συναίσθηση της ευθύνης απέναντι στον εαυτό σου, συνεπώς απέναντι στους άλλους.
Δυστυχώς, το τραγικό είναι ότι δεν ξέρουμε πως να είμαστε ελεύθεροι. Απαιτούμε ελευθερία για τον εαυτό μας εις βάρος όλων των άλλων και δεν εννοούμε να παραιτηθούμε από το παραμικρό για χάρη κάποιου άλλου: θα το θεωρούσαμε καταπάτηση των ατομικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σήμερα όλοι πάσχουμε από άμετρο εγωισμό. Και αυτό δεν είναι ελευθερία. Ελευθερία σημαίνει ότι μαθαίνεις να έχεις απαιτήσεις μόνο από τον εαυτό σου, όχι από τη ζωή ή από τους άλλους, και ξέρεις να δίνεις: ελευθερία σημαίνει θυσία εν ονόματι της αγάπης.
Μια φορά κι έναν καιρό, τσακώθηκαν δύο γράμματα του αλφαβήτου, το Μι και το Πι. Το καθένα ισχυριζόταν πως ήταν πιο χρήσιμο από το άλλο, σε προφορικό και γραπτό λόγο.
«Χωρίς εμένα», έλεγε το Μι, «δε θα είχαμε Μήλα, Μακαρόνια, Μονοπώλια, Μετρονόμους και Μαύρα Μεσάνυχτα!»
«Ναι, αλλά και χωρίς εμένα», απαντούσε το Πι, «δε θα είχαμε Παπούτσια, Πυραύλους, Παντρολογήματα, Περιστερώνες και Παιδικά Παραμύθια!»
Ο καυγάς όλο και φούντωνε. Τελικά αποφάσισαν να καταφύγουν στα όπλα. «Θα γίνει Μεγάλη Μάχη!» είπε το Μι. «Όχι!» διαφώνησε το Πι. «Θα γίνει Παγκόσμιος Πόλεμος!»
Το καθένα λοιπόν έφτιαξε και το στρατό του. Οι λέξεις που αρχίζουν από Μι σχημάτισαν το Μπλε στρατόπεδο (που ένα Μεγάλο ΜήνυμαΜέση του έγραφε: Απαγορεύεται Η Είσοδος Στο Δέκατο Έκτο Γράμμα). Οι λέξεις που αρχίζουν από Πι έφτιαξαν το ΠράσινοΠελώριο Πανό στην Πύλη του, έγραφε: Απαγορεύεται Η Είσοδος Στο Δωδέκατο Γράμμα).
Για αρχηγό του στρατού, το Μι διάλεξε το φοβερό Μεξικάνο στρατηγό Μ’ αρέσει και το Πι διάλεξε τον τρομερό Πρώσο στρατηγό Πρέπει. Ο καθένας κουβάλησε και τους δικούς του αξιωματικούς για να φτιάξει επιτελείο: τα πράγματα που κάνουμε επειδή μας αρέσουν, ενάντια στα πράγματα που κάνουμε επειδή έτσι πρέπει. Ο στρατηγός Μ’ αρέσει έφερε τους κλόουν, τις σοκολάτες και τις μπάλες, ενώ ο στρατηγός Πρέπει έφερε τους οδοντογιατρούς, τις μπάμιες και τα εμβόλια.
Έφτασε λοιπόν η στιγμή της σύγκρουσης. Ήτανε Πέμπτη (σύμφωνα με τα σχέδια του στρατηγού Πρέπει), μέσα στο Μάρτιο (σύμφωνα με τα σχέδια του στρατηγού Μ’ αρέσει). Ο Μπλε στρατός όρμησε με Μυδραλιοβόλα και Μαστίγια. Τον περίμενε ο Πράσινος στρατός με Πολυβόλα και Πιστόλια. Απ’ το χαλασμό ταρακουνήθηκε το αλφάβητο, κρύφτηκε η περισπωμένη και χάθηκε η υπογεγραμμένη!
Σηκώθηκε μεγάλη σκόνη κι όταν κατακάθισε… οι δυο στρατηγοί είδαν ότι δε νίκησε κανείς! Όσες λέξεις άρχιζαν από Μι, άλλες τόσες άρχιζαν κι από Πι!
«Κατάρα!» είπε ο στρατηγός Πρέπει που καθόταν πάνω σ’ ένα Περίπτερο. «Θα εξαγοράσω τους στρατιώτες του εχθρού!»
Πλήρωσε λοιπόν πολλές ισπανικές Πεσέτες κι εξαγόρασε τη Μέση στο Πράσινο στρατόπεδο. Αυτή κουβάλησε όλη την οικογένειά της: τα Μεσοφόρια, τη Μεσοτοιχία, τη Μεσοποταμία, το Μεσημέρι, τις Μεσοκαθέτους και το Μεσαίωνα! «Ωραία!», έτριψε τα χέρια του ο στρατηγός Πρέπει. «Τώρα είμαστε ισχυρότεροι!»
«Μα τις ΜύριεςΜαρμίτες!» είπε ο στρατηγός Μ’ αρέσει. «Οι εχθροί ολοένα και αυξάνονται… Θ’ αγοράσω Μισθοφόρους!»
Έδωσε λοιπόν πολλά γερμανικά Μάρκα κι αγόρασε την Πέτρα στο Μπλε στρατόπεδο. Αυτή κουβάλησε όλη την οικογένειά της: τον Πετροπόλεμο, τα Πετροκέρασα, τα Πετροχελίδονα, τα Πετρέλαια και τον Πέτρο! «Φίνα!» έσκασε ένα χαμόγελο ο στρατηγός Μ’ αρέσει. «Τώρα θα νικήσουμε!»
Ήρθε λοιπόν η στιγμή της δεύτερης σύγκρουσης… Αυτή τη φορά, ήτανε Παρασκευή (σύμφωνα με τα σχέδια του στρατηγού Πρέπει), μέσα στο Μάιο (σύμφωνα με τα σχέδια του στρατηγού Μ’ αρέσει). Συνέχεια »
Αναλύσεις σαν κι αυτή του κ. Μανδραβέλη κατά τη γνώμη μου δε βοηθούν, παρότι πιθανότατα αυτό επιθυμούν. Ζούμε σε μια χώρα τεχνολογικά υπανάπτυκτη, μόνιμα καθυστερημένη, με εντελώς ανεπαρκή και στρεβλή παιδεία στα Νέα αλλά και στα παλαιότερα Μέσα, χωρίς διαδικτυακή ή πληροφορική εκπαίδευση, και θα ήταν επικίνδυνο να υιοθετήσουμε τις νέες τεχνολογίες άκριτα, αγχωμένα και σπασμωδικά. Αντίθετα, θα πρέπει να συνδιαλλεχθούμε, να πειραματιστούμε, να στοχαστούμε, να δοκιμάσουμε, να αναρωτηθούμε, να ερευνήσουμε και να εξετάσουμε τόσο τις ευκαιρίες όσο και τους κινδύνους, ώστε να έχουμε πολλαπλά οφέλη τόσο ως άτομα, όσο κι ως κοινωνίες.
Να ανοιχτούμε λοιπόν στο καινούργιο, αλλά με κριτική διάθεση, με γνώση, τόλμη και δημιουργικότητα. Η ακρισία και η άρνηση της κριτικής είναι αυτοκαταστροφική και αποπροσανατολιστική, και δεν αφήνει τίποτα πραγματικά ουσιώδες να γεννηθεί. Αν δε θέλουμε να διαιωνίζουμε τις βιασύνες και τις προχειρότητες που ταλανίζουν τη χώρα, θα πρέπει επιτέλους να μάθουμε σε τί είναι χρήσιμη η κριτική, κι επιπλέον θα πρέπει να απεμπλακούμε απ’ την θρησκοληψία μας και τα κάθε λογής προσκηνύματα στους καινούργιους Θεούς.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Δεν έχουμε την ευκαιρία κάθε μέρα να βλέπουμε αυθεντικά σκίτσα ενός τόσο σημαντικού ζωγράφου όπως είναι ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ. Αλλά και προσωπικές επιστολές. Σήμερα εγκαινιάζεται στο Μουσείο Βαν Γκογκ έκθεση στο Αμστερνταμ, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 3 Ιανουαρίου του 2010. Εκατοντάδες γράμματα που έστειλε ο Βαν Γκογκ στην οικογένειά του αλλά και σε φίλους και που συνδέονται άμεσα και με την τέχνη του, αφού σχολίαζε πάντα τα θέματα που τον απασχολούσαν, συγκεντρώθηκαν για μια έκδοση που φωτίζει τις σκέψεις και το έργο του Ολλανδού ζωγράφου.Αν μπορούμε να κρίνουμε από τον γραφικό του χαρακτήρα, τις μουντζούρες, τις υπογραμμίσεις, ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ υπήρξε oρθολογιστής. Χρειάστηκαν 15 χρόνια για να συγκεντρωθούν οι επιστολές και τα σκίτσα. Φανταστείτε 900 γράμματα από και προς τον Βαν Γκογκ, μαζί με προσχέδια από 2.000 περίπου έργα τέχνης.
Άρθρα (RSS)