Χαμένοι στη… μετάφραση 510 σχολών και τμημάτων πανεπιστημίων και ΤΕΙ είναι οι υποψήφιοι των Γενικών Λυκείων. Από τους 84.839 υποψηφίους οι 56.813 (66,97%) πήραν γενικό βαθμό πρόσβασης τουλάχιστον 10, ενώ εκτιμάται ότι άλλοι περίπου 1.500 υποψήφιοι «έπιασαν» το έτερο όριο εισαγωγής – τα 10.000 μόρια. Οι περισσότεροι αναζητούν τις τελευταίες πληροφορίες για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού τους δελτίου – τη δήλωση που θα κρίνει τις πανεπιστημιακές τους σπουδές και, εν μέρει, το επαγγελματικό τους μέλλον.
Η υποβολή του μηχανογραφικού έχει δυσκολέψει ακόμη περισσότερο μετά το 2000, λόγω της ίδρυσης πολλών νέων τμημάτων που αποτελούν μία επιπλέον σπαζοκεφαλιά για τους υποψηφίους και τους γονείς τους. Διότι, όλοι γνωρίζουν τις προοπτικές ενός απόφοιτου της Ιατρικής, της Νομικής, της Αρχιτεκτονικής. Ελάχιστοι, όμως, είναι αυτοί που έχουν ιδέα για το τι μπορεί να κάνει κάποιος μετά την αποφοίτηση από τμήματα όπως Γεωγραφίας, Στατιστικής και Ασφαλιστικής, Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Ορυκτών, Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων, Βιολογικών Εφαρμογών. Και δεν είναι μόνο αυτές οι σπαζοκεφαλιές. Για παράδειγμα, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στα τμήματα Οικονομικών Επιστημών, Οικονομικής Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης; Πόσω μάλλον που το «θολό» αντικείμενο πολλών νέων τμημάτων δυσκολεύει την επαγγελματική αποκατάσταση των αποφοίτων τους σε μια ήδη δύσκολη αγορά.
Το άρθρο του Απόστολου Λακασά προσπαθεί να καθαρίσει το θολό τοπίο με έναν οδηγό με τα ομοειδή τμήματα και τις μελλοντικές προοπτικές ανά επιστημονικό πεδίο για ΑΕΙ και ΤΕΙ.
Παντελόνια χωρίς τσέπες θα φορούν οι υπάλληλοι του διεθνούς αεροδρομίου του Νεπάλ, αφού οι αρχές αποφάσισαν να καταπολεμήσουν με αυτόν τον τρόπο τη διαφθορά… Ειδική κρατική επιτροπή που εστάλη στο αεροδρόμιο να δει τι συμβαίνει δέχθηκε βροχή παραπόνων για τη συμπεριφορά του προσωπικού.
Εδώ θα πρέπει να φοράνε τέτοια παντελόνια οι γιατροί, οι υπάλληλοι πολεοδομιών, οι δασάρχες και ακολουθεί λίστα…
Διαβάστε το σχετικό άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην Καθημερινή
Kάθε χρόνο τέτοια μέρα η ελληνική κοινωνία ζει μια ιδιότυπη «Ημέρα της Μαρμότας». Ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης δημοσιοποιεί την ετήσια αναφορά του. Ολοι μένουμε με το στόμα ανοιχτό για τα επίπεδα διαφθοράς στον δημόσιο τομέα· η κυβέρνηση εκφωνεί τον πανηγυρικό «ότι μόνιμος στόχος και επίκεντρο των προσπαθειών μας είναι η πάταξη της διαφθοράς», οι εφημερίδες δημοσιεύουν τα πιο γαργαλιστικά στοιχεία και μετά γυρνάμε όλοι στις δουλειάς μας. Ομως, επειδή όλες οι δουλειές μας αργά ή γρήγορα έχουν να κάνουν με το κράτος, κρατάμε ένα πόσο για την ώρα που θα χρειαστεί να δώσουμε το «γρηγορόσημο».
H νέα μηχανή «λήψης αποφάσεων» της Microsoft www.bing.com υπόσχεται εξελιγμένες αναζητήσεις στον κυβερνοχώρο ελπίζοντας ότι θα αμφισβητήσει άμεσα την κυριαρχία της Google
Μία σειρά από υπηρεσίες αναλαμβάνει να πλαισιώσει και να εμπλουτίσει τις αναζητήσεις με πλήθος συνοδευτικών πληροφοριών αγοραστικού (Bing Shopping και Cashback), ταξιδιωτικού (Bing Travel στην οποία έχει ενσωματωθεί ο ιστοχώρος Farecast), ιατρικού (Bing Health), γεωγραφικού (Bing Maps), τοπικού (Bing Local) και ειδησεογραφικού ενδιαφέροντος (Bing News) προσδίδοντας στη μηχανή λήψης αποφάσεων της Microsoft χαρακτηριστικά παγκόσμιου ηλεκτρονικού Xρυσού Oδηγού. H αναζήτηση επί παραδείγματι ενός προϊόντος συνοδεύεται από κριτικές και παρουσίαση σημείων πώλησης αυτού, ενώ η αναζήτηση μιας αεροπορικής πτήσης περιστοιχίζεται από πληροφορίες ταξιδιωτικών προορισμών, πίνακες σύγκρισης τιμών και υπηρεσιών links ξενοδοχείων, δελτία καιρού, καθώς και χρήσιμες προβλέψεις. Σημειωτέων πως η ελληνική beta έκδοση δεν διαθέτει, προς το παρόν τουλάχιστον, τις περισσότερες από τις παραπάνω δυνατότητες, γεγονός το οποίο προφανώς δεν της δίνει στα μάτια του Eλληνα κυβερνοναύτη κανένα προβάδισμα έναντι των ανταγωνιστών της.
Το Ιδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή και ο διευθυντής του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, συνδιοργανώνουν με το Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών των Βρυξελλών Εκθεση – αφιέρωμα στον Πολ Ντελβό (1897 – 1994). Αποτελείται από 60 έργα, ελαιογραφίες και σχέδια, που προέρχονται από το Ιδρυμα Paul Delvaux, το Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, καθώς και από άλλα μουσεία, ιδρύματα και ιδιωτικές συλλογές της Ευρώπης και της Αμερικής.
«Ως ποιητής της εικαστικής γραφής ο Delvaux –σημειώνει στο εισαγωγικό κείμενο ο κ. Κυριάκος Κουτσομάλλης– απέδρασε από τον χρόνο για να στεγάσει σ’ ένα χώρο κλασικής παραστατικής ονειρικά δρώμενα που αναζητήθηκαν στα κοιτάσματα της ψυχής, από όπου εξορύχθηκαν ως σύμβολα μιας επαναπροσδιορισμένης πραγματικότητας, η οποία διατυπώνεται με θεατρική τελετουργία μέσα σε μια σκηνογραφία παραισθητικής μαγείας»… Κι αλλού «παγιδευμένος από υπερπροστατευτική μητέρα και θείες στο περιβάλλον των απαγορεύσεων και ενοχών δημιούργησε το κλειστό ζωγραφικό του σύμπαν, το οποίο στοιχειώνεται από οπτασίες, παραισθήσεις και φαντάσματα. Ενα σύμπαν όπου ο καλλιτέχνης ζει και μετέχει, αναδεικνύοντας με τρόπο ιδιοφυή και πρωτότυπο μια ζωγραφική τελετουργία των παθών και ανεκπλήρωτων επιθυμιών του»… Εχει πολλά να μας φανερώσει η εικαστική γραφή του Delvaux που, από μαθητής, λάτρεψε και νοερά ταξίδεψε στην «Οδύσσεια» του Ομήρου, που αφήνει τη Νομική Σχολή για την Αρχιτεκτονική, ώσπου να πείσει τους γονείς του για το ζωγραφικό του ταλέντο και να επανεγγραφεί στην Ακαδημία των Βρυξελλών στο τμήμα της Διακοσμητικής Ζωγραφικής. Στην Ελλάδα έρχεται, για πρώτη φορά το 1956, μεσήλικας και το ταξίδι του θα σημαδέψει το έργο του.
Είκοσι από τις ιστορίες του Ρωμαίου ποιητή Οβίδιου μεταφρασμένες από τον Θεόδωρο Παπαγγελή, καθηγητή της Λατινικής Φιλολογίας στο ΑΠΘ
Από τους 12.000 στίχους του πρωτοτύπου, μεταφράζονται περί τους 3.000, οι οποίοι ζωγραφίζουν είκοσι από τις διασημότερες οβιδιακές ιστορίες, του Απόλλωνα και της Δάφνης, του Φαέθοντα, του Νάρκισσου, του Ερμαφρόδιτου, του Δαίδαλου, του Ορφέα και της Ευρυδίκης κ.ά. Και μόνο το ότι γινόμαστε κοινωνοί ενός έργου που γράφτηκε σε μια γλώσσα που ελάχιστοι την κατέχουν, θα αρκούσε για να οφείλουμε χάριτες στον μεταφραστή.
Με τη γνώση του της λατινικής γραμματείας ήδη επαληθευμένη στις σχετικές μελέτες του και με τη μεταφραστική δεξιοσύνη του ήδη αναγνωρισμένη στις ώς τώρα μεταγλωττίσεις του, είτε Λατίνων (του Οβιδίου συμπεριλαμβανομένου) είτε αρχαιοελλήνων, ο Θεόδωρος Παπαγγελής δίνει στον Ρωμαίο ποιητή μια φωνή ελευθερωμένη, ακόμπιαστη, πλούσια πλην αφτιασίδωτη, άκρως φιλολογημένη και με ένα αυστηρό οβελό να έχει αποσπάσει κάθε ίχνος ποιητικισμού. To βιβλίο του είναι χαρούμενο και χαριτωμένο. Ο σχολαστικισμός, η βλoσυρότητα, η κατήφεια ή ό,τι λοιδορείται σαν ακαδημαϊκή σοβαροφάνεια έχουν τεθεί εκποδών. Τον τόνο τον δίνει το χιούμορ, το οποίο εκδηλώνεται παντού: Αποτυπώνεται ανάγλυφο στους υπότιτλους με τους οποίους ο μεταφραστής συνοψίζει πειρακτικά τα μεταγλωττιζόμενα μυθικά επεισόδια (λ.χ. «Ωστε είστε σε ενδιαφέρουσα…», «Η πιο καλή υφάντρα είμαι εγώ», «Στης Σκυθίας την άγονη ράχη περπατώντας η Πείνα μονάχη», «Ζητείται γαμπρός» κ.τλ.)· οργανώνει τον δοκιμιακό του λόγο, όπου η επιστημοσύνη επιλέγει να υποδηλώνεται παρά να επιβάλλεται· τέλος, ρυθμίζει την ίδια τη μετάφραση, φαιδρύνοντας το κείμενο κι εκεί όπου η αφήγηση εμπλέκεται με πράγματα σοβαρότατα.
Θεόδωρος Δ. Παπαγγελής: «Σώματα που άλλαξαν τη θωριά τους. Διαδρομές στις «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου. Εκδόσεις Gutenberg, 2009, σελ. 295.
Ισως αν είχαμε στα χέρια μας αυτή τη μετάφραση στο α΄έτος της Φιλοσοφικής να είχαμε προσεγγίσει καλύτερα το έργο του ποιητή. Ακόμα θυμάμαι αυτήν την τραυματική εμπειρία του πρώτου έτους στο Καποδιστριακό.
Το κανάλι του στο ΥouΤube είναι αυτό με τους περισσότερους συνδρομητές- στις 31 Μαΐου είχε 1,2 εκατ. Ο 16χρονος Λούκας Κρούικσανκ έχει φτιάξει στο Ίντερνετ το πιο δημοφιλές κανάλι όλων των εποχών, το οποίο παρακολουθούν έως και 45 εκατ. άνθρωποι.
Τα βίντεο που ανεβάζει ο Λούκας στο κανάλι JΚL Ρroductions, το οποίο δημιούργησε στο ΥouΤube μαζί με τα ξαδέλφια του, τον Τζον και την Κέιτι, έχουν δεχθεί 250 εκατομμύρια επισκέψεις. Από το Κολάμπους της αγροτικής Νεμπράσκα όπου ζει, ο 16χρονος δημιούργησε ένα είδος τηλεόρασης για παιδιά φτιαγμένη από ένα παιδί. Το κανάλι παρουσιάστηκε επισήμως την 1η Μαΐου 2008 και είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο στην ιστορία του ΥouΤube. Με τις χορηγίες, τα έσοδά του ξεπέρασαν τις 100.000.
Ο χαρακτήρας που υποδύεται στα βίντεο ονομάζεται Φρεντ Φλίγκελχορν και είναι έξι χρόνων. «Δεν γράφω ποτέ τα κείμενα, αυτοσχεδιάζω μπροστά σε μια κάμερα των 100 δολαρίων στο σπίτι μου, όπου με βοηθούν τα δύο εξαδέλφια μου», λέει. Οι «Λος Άντζελες Τάιμς» τον περιέγραψαν ως σύμβολο μιας «ανεξιχνίαστης» γενιάς που μεγάλωσε στα τσατ-ρουμ, απομονωμένη από τον πραγματικό κόσμο. Ο χαρακτήρας του, ο Φρεντ, ζει μια φρικτή πραγματικότητα. Η μητέρα του είναι αλκοολική και ναρκομανής, ο πατέρας του βρίσκεται στα κελιά των μελλοθανάτων, η Τζούντυ, ο κρυφός έρωτάς του, τον απεχθάνεται και του κάνει τη ζωή δύσκολη στο σχολείο. Και ο 6χρονος Φρεντ, απελπισμένος, στα όρια νευρικής κρίσης, ανάβει τη βιντεοκάμερα και αρχίζει να αφηγείται την αγωνία του. «Τις ιστορίες του Φρεντ τροφοδοτούν οι νευρώσεις και τα καπρίτσια του μικρότερου αδελφού μου», εξηγεί ο Λούκας. «Παράγω δύο ιστορίες τον μήνα και τις μοντάρω στον υπολογιστή, παραποιώντας τη φωνή μου μ΄ ένα δωρεάν πρόγραμμα».
Στριφογυρίζει σαν δερβίσης με τα χέρια ανοιχτά να τους πάρει όλους μαζί της, να σηκωθεί με τη φυγόκεντρο και να απογειωθεί, καθώς τα τραγούδια της κορυφώνονται σχεδόν όλα σε ένα ωραίο κρεσέντο που θυμίζει παλιές, καλές στιγμές του αληθινού ροκ. Η φωνή της κάνει εκείνους τους ελιγμούς, από θηλυκή σε ψίθυρο, από ανάσα και κοφτή αναπνοή σε λυγμό, και μετά πάλι βαθαίνει και πάει πιο πέρα, να αρχίσει νέο στρόβιλο σε άλλο κουπλέ. Τα μάτια της είναι σαν διάφανα μπλε, σαν κρύσταλλα, δεν ξέρω, έχουν νερό μέσα τους και μια «ζεν» νωχέλεια στο βλέμμα τους. Είναι ανοιχτά και θυμίζουν αέρα. Όταν τα κλείνει, και πάλι είναι σαν να βυθίζεται στην «αναχώρησή» της. Λες, «τώρα θα τα ανοίξει και θα είναι μόνο λευκό φως από μέσα, σαν φανάρια, σαν εξωγήινη» AV
Μέσα σε λίγα λεπτά ο σκοτεινός απογευματινός ουρανός αποκάλυψε το πιο εξαίσιο δώρο του, έναν ήλιο απόκοσμο, που με το φως του σκόρπισε τη μέρα στα σύννεφα και ανάγκασε πολλούς να βγουν από τα σπίτια τους να αντικρίσουν το θέαμα. Ο συριανός γιαλός γέμισε επισκέπτες, οπλισμένους φωτογράφους και διψασμένους περιπατητές, όλοι εν δυνάμει ποιητές της δύσης.
Οι φωτογραφίες αποδίδουν ελάχιστο από το αληθινό, όπως πάντοτε άλλωστε, πόσω μάλλον αυτή τη φορά, που το αληθινό ήταν και αυθεντικά σπάνιο.
Το Επιστημονικό και Μορφωτικό Ίδρυμα Κυκλάδων (ΕΜΙΚ) οργανώνει για εικοστή πέμπτη χρονιά, τα Σεμινάρια της Ερμούπολης, με την επιστημονική και οργανωτική συνεργασία του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Τα Σεμινάρια θα πραγματοποιηθούν από τις 5 έως τις 12 Ιουλίου 2009.Θέματα:
– Το σύγχρονο ελληνικό τοπίο: πολλαπλοί εντοπισμοί και πολλαπλές αναγνώσεις
– Η νεολαία στην Ελλάδα σήμερα
– Η αξιοποίηση των τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για την ανάπτυξη του νησιωτικού χώρου και των απομακρυσμένων περιοχών
– Κοινωνικο-πολιτισμική ανάλυση: ποια παρέμβαση;
– Βιομηχανική αρχαιολογία-βιομηχανική κληρονομιά: νέες έρευνες, νέα αντικείμενα
Μπορεί μια φωτογραφία να μην έχει αρχή και τέλος; Μπορεί, αν πρόκειται για την ατελείωτη φωτογραφία που δημιούργησαν οι χρήστες τού national geographic. Στο http://ngm.nationalgeographic.com/greenguide/infinite-photograph θα έχετε τη δυνατότητα να χαζέψετε μια φωτογραφία αλλιώτικη απ’ όσες έχετε δει μέχρι τώρα. Με τη βοήθεια του ποντικιού σας κινηθείτε μέσα στην αρχική φωτογραφία και σταδιακά δείτε όλο και μικρότερα και λεπτομερέστερα κομμάτια του κόσμου μας. Η χλωρίδα και η πανίδα του πλανήτη καρέ καρέ για τα μάτια σας μόνο, εντυπωσιακά ενσταντανέ και πολλά ακόμα σάς περιμένουν να ανακαλύψετε την ομορφιά τους. Μια φωτογραφία που απαρτίζεται από χιλιάδες, μια φωτογραφία που μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ!
…Η παρούσα εποχή βάζει πλάι στον Τύπο, ανταγωνιστικά, όχι μόνο την πληθωρική τηλεόραση, αλλά και το οικιακό ευρυζωνικό Διαδίκτυο σε κάθε νοικοκυριό και γραφείο και τα διαρκώς δικτυωμένα smart-phones σε κάθε τσέπη και το πλήθος των καινοφανών social media σε κάθε φαντασιακό, που κάνουν τον κάθε χρήστη μηχανής όχι μόνο καταναλωτή, αλλά δυνάμει παραγωγό δημοσιότητας, της δικής του μικροδημοσιότητας έστω.
Το νέο περιβάλλον τηλεπικοινωνιών διαμορφώνει νέες ανάγκες, νέες συμπεριφορές, νέα υποκείμενα. Οι πληροφορίες, τα κείμενα, τα σήματα, οι ταινίες, οι μουσικές, τα προσωπικά στοιχεία από εκατομμύρια ζωές κυκλοφορούν διαρκώς και παντού, είναι διαρκώς διαθέσιμα, στην άκρη του ποντικιού και του δαχτύλου, σε ατέλειωτη ροή, διαφανή. Μάλιστα, υπερδιαφανή.
Σε αυτήν την υπερδιαφάνεια, όλα φαίνονται, μα ελάχιστα είναι ορατά. Και μαζί με τον πληθωρισμό των σημάτων αλλάζει και ο χρόνος του κάθε μέσου, η αίσθηση, η αντίληψη του χρόνου τους. Αλλος ο χρόνος του Τύπου, άλλος της τηλεόρασης, άλλος του Διαδικτύου.
Στην τηλεόραση ρέουν αδιάκοπα εικόνες, που όμως δεν χορταίνουν το άδειο βλέμμα. Στον Τύπο και στο Δίκτυο ρέουν κείμενα. Η εκρηκτική εξάπλωση του Διαδικτύου πολλαπλασίασε σύστοιχα την ανάγνωση· όμως, μειώθηκαν οι αναγνώστες εφημερίδων. Τα νέα μαζικά ακροατήρια που προσήλθαν στο Δίκτυο και διαμορφώνονται απ’ αυτό διαβάζουν περισσότερο, μα κυρίως διαβάζουν διαφορετικά: διότι ο χρόνος του Δικτύου είναι ακαριαίος και διότι η δικτυακή αφήγηση προσφέρει διαρκώς τη δυνατότητα (ή και την ψευδαίσθηση, απλώς) της διάδρασης, μιας κάποιας συμμετοχής, έστω υπό μορφήν ανάρτησης σχολίου σ’ ένα φόρουμ, σ’ ένα μπλογκ· κι ακόμη, προσφέρει τη δυνατότητα της ανώνυμης περιπλάνησης και της ανώνυμης διάδρασης. Προσοχή, όμως: η ανωνυμία ή η ψευδωνυμία του δικτυακού αναγνώστη – περιπλανητή δεν αναιρεί την ατομικότητα, απεναντίας επισωρεύει στο άτομο περσόνες και μάσκες, πέραν του καλού και του κακού.
Ο χρόνος της εφημερίδας δεν μπορεί να είναι ακαριαίος. Η εφημερίδα δεν μπορεί καν να καμώνεται ότι αντιδρά ακαριαία· αν το κάνει, ρεζιλεύεται. Ο χρόνος του Τύπου είναι αναστοχαστικός, ξετυλίγεται βραδύτερος και βαρύς. Κι έτσι προϋποτίθεται και ο αναγνώστης του Τύπου. Η δε συμμετοχή του στο εφημεριδικό ανάγνωσμα είναι νοερή αναδιάταξη του αφηγήματος, είναι εσωτερικός μονόλογος.
Η απάντησή του, όποια προκύψει, τελείται κι αυτή σε δεύτερο χρόνο. Δεύτερου, αργού χρόνου είναι ακόμη και η πρόσβαση στο χάρτινο κείμενο: ο αναγνώστης πρέπει να πάει μέχρι το περίπτερο ή έστω στην εξώθυρα και να αγοράσει. Αυτό το παλαιό κείμενο δεν μπαίνει στο σπίτι απροσκάλεστο και δωρεάν.
Νέα αίσθηση του χρόνου, υπερδιαφάνεια, υπερπληροφόρηση, νέοι τρόποι οργάνωσης της εργασίας και του βίου, καινοφανείς ανάγκες και συμπεριφορές. Το παλαιό χάρτινο κείμενο, για να επιβιώσει, οφείλει να προσαρμοστεί· να διεκδικήσει τον πολύ μικρότερο ζωτικό χώρο που του διατίθεται και να τον διεκδικήσει δυναμικά, πειστικά και ταπεινά· υπερβαίνοντας τον στερεοτυπικό εαυτό του και την εξουσιαστική φενάκη, ανακαλύπτοντας νέο εαυτό για το νέο Παράδειγμα, ανταποκρινόμενο στις νέες ανάγκες του κοινού, ανακαλύπτοντας επίπονα το νέο κοινό. Ο «Ελεύθερος Τύπος», παρά το ντιζάιν, δεν μπόρεσε να το κάνει. Και δεν το κάνει καμία εφημερίδα. Ο γδούπος της πτώσης ίσως ξυπνήσει τις εναπομείνασες. Ισως.
Ο Σπύρος Ασδραχάς, ιστορικός αρθρογραφεί για τις διαδρομές λέξεων στην ιστοριογραφία στην Καθημερινή:
Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε, αλλάζουν νόημα και περιεχόμενο ανάλογα με τον ιστορικό χρόνο που τις φέρει.
Η ιστοριογραφία είναι αναγκασμένη να χρησιμοποιεί κοινώς κατανοητές λέξεις, με την προϋπόθεση όμως ότι θα καθορίσει χρονικά το μεταβαλλόμενο σημαινόμενό τους: χωρίς την προϋπόθεση αυτή, η φράση της ιστορικής αφήγησης θα γινόταν είτε ερμητική είτε θα προσφερόταν σε πολλαπλές συγχρονικές προσλήψεις, μάλιστα αντιθετικές, και προφανείς παρερμηνείες. Και μαζί με τη φράση θα έχανε την ευκρίνειά της η ίδια η αφήγηση ή, ορθότερα, οι τρόποι αφήγησης.
Γιατί η αφήγηση δεν αξιοδοτεί πάντα το ίδιο αντικείμενο αναφοράς: ενδιαφέρεται και για άλλα που δεν τα είχε προβλέψει η προηγούμενη αφήγηση ως άξια να «διασωθούν». Και αυτά τα άλλα υπαγορεύουν, με τη σειρά τους, διαφορετικούς αφηγηματικούς τρόπους και μάλιστα διαφορετικές συλλήψεις του αντικειμένου ή των αντικειμένων αναφοράς.
Η πιο μεγάλη και δημοφιλής διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια στον πλανήτη σχεδιάζει το «ανέβασμα» ταινιών ή βίντεο στις ιστοσελίδες της. Ετσι, η κάθε μία από τις 34.000.000 σελίδες της μπορεί στους αμέσως επόμενους μήνες να συνοδεύεται από ταινίες που θα σχετίζονται με το εκάστοτε λήμμα.
Με αυτό τον τρόπο, κάθε λήμμα θα είναι ένα τεράστιο πολυμεσικό υπερκείμενο (hypertext), το οποίο θα παρέχει στον χρήστη υποστηρικτικό οπτικοακουστικό υλικό κάθε είδους, ανάλογα με το κείμενο το οποίο θα συνοδεύει, από ντοκιμαντέρ έως μουσικά βιντεοκλίπ.
Την οινική σκυτάλη που μοιράστηκαν επί χιλιετίες οι ποιητές ακολουθεί ο Παντελής Μπουκάλας στο νέο του βιβλίο, εστιάζοντας στα 64 επιγράμματα του ενδέκατου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Ο τρόπος που τραγουδιέται το κρασί, οι προβολές και οι επιθυμίες, οι συνειρμοί, το μούδιασμα του σώματος και η απελευθέρωση των ενστίκτων, το όποιο κοινωνικό στίγμα αλλά και η όποια ευφορία φέρει το κρασί παρουσιάζονται και επεξηγούνται εδώ. Στην εκτενή εισαγωγή που προηγείται των συμποτικών επιγραμμάτων, ο Παντελής Μπουκάλας μεθοδικά αναφέρεται στη μεθυσμένη ποίηση, από τoν «πατριάρχη» της ποίησης Όμηρο μέχρι τους περιπατητικούς φιλοσόφους, τη βλοσυρή Παλαιά Διαθήκη, αλλά και ορισμένους σύγχρονους ποιητές.
Επικίνδυνα χρόνια κληροδοτούμε στα παιδιά μας. Σε επικίνδυνα χρόνια μεγαλώνουν, σε επικίνδυνα νερά κολυμπάνε. Ο βυθός πιο ορατός απ΄ την επιφάνεια του νερού. Του μολυσμένου νερού, της μολυσμένης ατμόσφαιρας, της μολυσμένης τροφής. Και πάνω απ΄ όλα της μολυσμένης κοινωνίας.
Βία, πόνος, φτώχεια, ανεργία, κτηνωδία, σκληρότητα, βαναυσότητα, χυδαιότητα, διαστροφή χωρίς επιστροφή. Μέσα σε αυτό το εξαίσιο περιβάλλον προσπαθείς να δώσεις πέντε βασικές αρχές στο παιδί σου. Αρχές που η μετέπειτα ζωή του θα τις μετατρέψει βίαια σε λερωμένο σφουγγαρόπανο.
Τι θα κάνεις; Τι ΠΡΕΠΕΙ να κάνεις; Να το διδάξεις να πατάει επί πτωμάτων για να μπορέσει να επιβιώσει; Να το διδάξεις να πηγαίνει με τον σταυρό στο χέρι, ξέροντας ότι θα το λειώσουν σαν μυρμηγκάκι; Να ζει με το κεφάλι ψηλά και το μάγουλό του να γίνεται στόχος στα χαστούκια της ζωής; Να ζει με το κεφάλι χαμηλά για να λουφάρει, μπας και γλιτώσει; Να υψώνει ανάστημα; Ή να το αυξομειώνει μπαίνοντας στο μαρτύριο του κάθε Προκρούστη εργοδότη;
Από μυξιάρικα θα κάθονται πλέον στα θρανία, έστω για να παίξουν με πλαστελίνες. Το Συμβούλιο του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία προτείνει εκ νέου την επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, τεντώνοντας το χρονικό διάστημα προς τα κάτω. Τα ελληνόπουλα παρακολουθούν δύο τάξεις επιπλέον, ντε και καλά, από τεσσάρων ετών. Σύμφωνα με την πρόταση, το Προνήπιο γίνεται υποχρεωτικό, κάτι που ισχύει μόνο στο Λουξεμβούργο. Εντός των ευρωπαϊκών συνόρων τα περισσότερα παιδιά μπαίνουν σε πρόγραμμα από τα έξι, ενίοτε από τα επτά. Βέβαια, όσο περισσότερες ιδέες υπάρχουν επί του θέματος, τόσο διευρύνεται η σύγχυση που προκλήθηκε με την ψήφιση του τελευταίου νόμου για την προσχολική εκπαίδευση, όπου μπερδεύονται τα καθήκοντα των βρεφονηπιακών σταθμών, ο ρόλος των νηπιαγωγών, οι αρμοδιότητες του υπουργείου Παιδείας με αυτές του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Πέρα και έξω από τη σύγχυση και τις ιδέες, υπάρχει η πραγματικότητα. Τα δημόσια νηπιαγωγεία δεν επαρκούν για όλα τα παιδιά οπότε είναι λιγουλάκι δύσκολο να υλοποιηθεί άμεσα η πρόταση του Συμβουλίου Διαλόγου.
Ως κόρην οφθαλμού πασχίζουν να προφυλάξουν, σύμφωνα με τους New York Times, την τελευταία κολόνα της βιομηχανίας του Τύπου, την καλωδιακή τηλεόραση, οι μεγιστάνες του χώρου στις ΗΠΑ. Το Ιντερνετ απορροφά πελάτες με ραγδαίους ρυθμούς, σαν πελώριο ρήγμα στον πάτο ζείδωρης λίμνης, αποστραγγίζοντας τη μουσική, τηλεοπτική και έντυπη βιομηχανία ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού. Ο αριθμός όσων προτίθενται να πληρώσουν αντίτιμο ή συνδρομή για την απόκτηση κειμένων ή προγραμμάτων σε παραδοσιακή ή νόμιμη μορφή, συνεχώς συρρικνώνεται. Οι επικεφαλής γιγαντόσωμων συγκροτημάτων της βιομηχανίας των ΜΜΕ όπως οι Time Warner, Viacom και NBC Universal αναζητούν μετά τις εφημερίδες την απάντηση σε ένα πρόβλημα, η οποία διαρκώς τους διαφεύγει.
Ενδεικτική των ηθών μιας ταχύτατα μεταβατικής εποχής αποτελεί η πολύ πρόσφατη ανέλιξη της Ρεμπέκα Γουέιντ από εκδότρια της εμβληματικότερης, ίσως, στο επίπεδο των ταμπλόιντ, εφημερίδας The Sun στον πολυτίμητο θώκο της διευθύντριας όλων των βρετανικών εφημερίδων του Ρούπερτ Μέρντοχ: The Sun, The News of the World, οι πολυθρύλητοι The Times και The Sunday Times, η Freepress εφημερίδα του Λονδίνου thelondonpaper. Η πεζή πραγματικότητα του «πεζοδρομίου» της έντυπης δημοσιογραφίας επιστρατεύεται ως ύστατη λύση για την αναζωογόνηση της έγκριτης δημοσιογραφίας των ιστορικά αρχοντικών ανωγείων. Τέτοιες όμως δοκιμασμένες πολύβουες βουτιές δύσκολα συγκινούν το βαριεστημένο τηλεοπτικό-αναγνωστικό κοινό που σουλατσάρει ικανοποιώντας κάθε του επιθυμία στο Διαδίκτυο.
Στην Ελλάδα τα συνδρομητικά, καλωδιακού τύπου κανάλια διανύουν ακόμη περίοδο άνθησης. Στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη έχει ήδη ξεκινήσει η συζήτηση για τη χρέωση όλων των κειμένων και προγραμμάτων που διατίθενται στο Διαδίκτυο. Η αδυναμία συμφωνίας επί του θέματος απειλεί να κλονίσει επικίνδυνα όλο το οικοδόμημα των παραδοσιακών ΜΜΕ απειλώντας το με κατάρρευση. Οι σεισμικές όμως δονήσεις γίνονται αισθητές…
Δεκαετία 1990. Οι πρώτες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (social network) με τις ονομασίες SixDegrees.com, Classmates.com και Εvite.com κάνουν το ντεμπούτο τους στο Διαδίκτυο. Σχεδόν 20 χρόνια μετά, το Ιντερνετ έχει κατακλυσθεί με περίπου 350 ιστοτόπους του είδους, εκ των οποίων οι 150 είναι οι πλέον ενεργοί έχοντας εγγεγραμμένους από μερικές χιλιάδες μέχρι και εκατοντάδες εκατομμύρια μέλη. Στην κορυφή βρίσκεται το πλέον δημοφιλές και πολυσυζητημένο Facebook, το οποίο πρωτοεμφανίστηκε το 2004 και σήμερα αριθμεί περίπου 200 εκατομμύρια χρήστες ανά τον κόσμο, εκ των οποίων περισσότεροι από 700.000 είναι Ελληνες. Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή κοινωνικά δίκτυα, που στοχεύουν στην επικοινωνία μεταξύ χρηστών που μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα, ξεπερνούν και τις πιο εκκεντρικές προσδοκίες σε ποικιλία και περιεχόμενο. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχει ιστοσελίδα με τίτλο «Don’t date him girl», το οποίο απευθύνεται σε γυναίκες και τις καλεί να γράψουν μια κριτική για τον πρώην τους, ώστε η… επόμενη κοπέλα που θα τον συναντήσει να μπορεί να… προφυλαχθεί ή απλώς να ξέρει τι την περιμένει!
Κατά τ’ άλλα, οι πλέον διαδεδομένες σελίδες ανά τον κόσμο είναι το Myspace, προγενέστερο του Facebook, το οποίο μετά την ταχύτατη διείσδυση του Facebook στο κοινό του Διαδικτύου βρίσκεται πλέον στη δεύτερη θέση από άποψη επισκεψιμότητας, ενώ ιδιαίτερα δημοφιλή στην Αμερική και την Ευρώπη είναι το Twitter, Flickr, Tagged, Flixster, Hi 5, Classmates, Imeem, Skyrock, Beboo. Στην Ασία είναι εξαιρετικά δημοφιλές το Friendster με σχεδόν 90 εκατομμύρια μέλη.
Θραύση στους ανά τον κόσμο εφήβους με 117 εκατομμύρια μέλη κάνει το Haboo, ενώ σε Ινδία και Βραζιλία χρησιμοποιείται από 65 εκατομμύρια χρήστες το Orcut.
Αμιγώς ελληνική ιστοσελίδα social network είναι το zoo.gr, το οποίο ονομάζεται meeting point (σημείο συνάντησης) και αριθμεί περισσότερους από 890.000 χρήστες – μέλη, τα οποία αναρτούν ένα σύντομο ή πιο λεπτομερές προφίλ, συμμετέχουν σε φόρουμ συζητήσεων και chat rooms, παίζουν διάφορα παιχνίδια με πραγματικούς αντιπάλους και ορισμένοι γνωρίζονται καλύτερα μεταξύ τους…
Hallelujah
i heard there was a secret chord
that david played and it pleased the lord
but you don’t really care for music, do you
well it goes like this the fourth, the fifth
the minor fall and the major lift
the baffled king composing hallelujah
hallelujah…
well your faith was strong but you needed proof
you saw her bathing on the roof
her beauty and the moonlight overthrew you
she tied you to her kitchen chair
she broke your throne and she cut your hair
and from your lips she drew the hallelujah
hallelujah…
baby i’ve been here before
i’ve seen this room and i’ve walked this floor
i used to live alone before i knew you
i’ve seen your flag on the marble arch
but love is not a victory march
it’s a cold and it’s a broken hallelujah
hallelujah…
well there was a time when you let me know
what’s really going on below
but now you never show that to me do you
but remember when i moved in you
and the holy dove was moving too
and every breath we drew was hallelujah
well, maybe there’s a god above
but all i’ve ever learned from love
was how to shoot somebody who outdrew you
it’s not a cry that you hear at night
it’s not somebody who’s seen the light
it’s a cold and it’s a broken hallelujah
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Άρθρα (RSS)