Συμπληρώνονται 64 χρόνια από τις δύο πρώτες, και ευτυχώς μοναδικές μέχρι σήμερα, χρήσεις του πιο «αποτελεσματικού» -με κριτήριο τις προκληθείσες ανθρώπινες απώλειες και υλικές ζημιές- όπλου: τη θλιβερή επέτειο του πυρηνικού βομβαρδισμού των δύο ιαπωνικών πόλεων, με 220.000 νεκρούς από τις άμεσες συνέπειες της έκρηξης και πολλές χιλιάδες ακόμη από τη ραδιενέργεια μέσα στους επόμενους μήνες και χρόνια.
Σαν σήμερα το αμερικανικό βομβαρδιστικό “Enola Gay” ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος της πόλης.
O Isao Hashimoto δημιουργεί τέχνη αντλώντας την έμπνευσή του από το καταστροφικό έργο των πυρηνικών εκρήξεων.
Λέγεται ότι ο Robert Oppenheimer ανακάλεσε ένα χωρίο της Bhagavad-Gita όταν είδε την έκρηξη στο πείραμα Trinity όπου ο Βισνου προσπαθεί να πείσει τον πρίγκηπα να επιτελέσει το καθήκον του μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια του και του λέει: “Τώρα έγινα ο Θάνατος, ο καταστροφέας των κόσμων”.
Κανονικά, και με τις κομμένες σκηνές, θα προβάλλεται τελικά το βίντεο του σκηνοθέτη κ. Κώστα Γαβρά, το οποίο παρουσιάζεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, όπως ανακοίνωσε ο κ. Δ. Παντερμαλής μετά από συνάντησή του με τον σκηνοθέτη. Οι επίμαχες σκηνές είχαν κοπεί μετά από έντονες αντιδράσεις της Εκκλησίας.
Ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης καθηγητής κ. Δ. Παντερμαλής συνομίλησε την Τρίτη με τον κ. Γαβρά.
Μετά την συνάντηση έκανε την εξής δήλωση: «Μετά από εκτενή διάλογο και ανάλυση που έγινε γύρω από τις ιστορικές αναφορές και την καλλιτεχνική παρουσίασή τους, ο κ. Γαβράς διευκρίνισε απολύτως ότι στην επίμαχη σκηνή του φιλμ δεν απεικόνιζε ούτε υπονοούσε ότι οι καταστροφές έγιναν από ιερείς, αλλά από ανθρώπους της εποχής. Κατόπιν αυτής της αυτονόητης διευκρίνισης του κ. Γαβρά, την οποία ως ιστορική αποτύπωση αποδέχεται το Μουσείο, το ενημερωτικό φιλμ θα συνεχίσει να προβάλλεται κανονικά».
Αφού γίναμε παγκοσμίως ρεζίλι για το θεοκρατικό μας κράτος και την αντιμετώπιση της τέχνης από το Υπουργείο Πολιτισμού βρήκαμε έναν τρόπο να “στρογγυλέψουμε” το ζήτημα. Ο ΚώσταςΓαβράς διευκρίνισε, ο ΔημήτρηςΠαντερμαλής αποκατέστησε, ο Γαβράς διέψευσε τη διευκρίνιση, αλλά η αποκατάσταση άντεξε τη διάψευση.
Μετά την εθνική ανάταση που προκάλεσαν τα εγκαίνια του μουσείου, ακολούθησε η εθνική ντροπή για το περιστατικό λογοκρισίας…βλέπε και σχετικό άρθρο της 26ης Ιουλίου: Βυζαντινή λογοκρισία
Με την ευκαιρία αυτή, όσοι το είδατε δεν σας φάνηκαν λίγο παρωχημένα τα γραφικά; κάπως μου θύμισαν τη δεκαετία του 80. Αλλά τα έχουμε ξαναπεί, το μουσείο δεν τα πάει και πολύ καλά με την τεχνολογία…βλέπε και σχετικό άρθρο της 27/7 :Τεχνοφοβικό μουσείο
Το δημιούργημα ενός καλλιτέχνη το δέχεσαι ως μορφή τελειωμένη με τα μηνύματα που εκπέμπει ή το απορρίπτεις στο σύνολο, δεν είναι δυνατόν να του αποσπάς τμήματα κάθε φορά που με αυτά προσβάλλονται υποτίθεται τα αισθήματα ή τα χρηστά ήθη ορισμένων συμπολιτών σου. Είναι σαν να κόβεις κομμάτι από τον καμβά ενός ζωγραφικού πίνακα ή να αφαιρείς μέρος ενός γλυπτού ή στην καλύτερη περίπτωση να το καλύπτεις με φύλλο συκής.
Στην εικόνα ο Αϊ Νικόλαος καταστρέφει το ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας, τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο.
Ισως θα έπρεπε η εκκλησία να απαγορεύσει και αυτές τις εικόνες…
Οι καταστροφές των χριστιανών είναι γνωστές όπως κι εκείνες των ειδωλολατρών. Τα λένε τα βιβλία, οι ίδιοι οι επιστήμονες. Χρόνια γράφουν οι εφημερίδες στηριζόμενοι στα λόγια τους και σε ιστορικά κείμενα, ότι οι καταστροφές στον Παρθενώνα -γενικά στα μνημεία της Ακρόπολης- έγιναν από ανθρώπινο χέρι. Το επαναλαμβάνει στον ετήσιο απολογισμό της η Επιτροπή Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως αλλά και στην ΥΣΜΑ, η υπηρεσία που έγινε για να προχωρήσουν οι εργασίες αποκατάστασης. Ομως, μόλις κάποιοι υποχώρησαν στις διαμαρτυρίες εκκλησιαστικών παραγόντων (συνήθης τακτική), ανακαλύψαμε την πυρίτιδα. «Οι χριστιανοί πελεκούσαν τα πρόσωπα» εξηγούσε ο Μ. Κορρές για τις μετόπες του Παρθενώνα στη βόρεια και δυτική πλευρά και την ίδια ώρα τόνιζε πόσο σωτήρια για άλλα μνημεία ήταν η συνήθεια κάποιων απ’ αυτούς να μετατρέπουν τους αρχαίους ναούς σε εκκλησίες.
Στο Μουσείο Τέχνης του Σαντ Γκάλεν, πρωτεύουσας στο ομώνυμο καντόνι της Ελβετίας, διεξάγεται ένα πείραμα. Ετσι το αντιμετωπίζει κι ο Μάρτιν Τρέντλε από την Ανώτατη Σχολή Σχεδίου και Τέχνης της Βασιλείας, που λέει χαρακτηριστικά: «Μετατρέψαμε το μουσείο σε εργαστήριο πειραμάτων». Ο επιστήμων ηγείται προγράμματος με την επωνυμία eMotion, στο οποίο συμμετέχουν ερευνητές διαφορετικών ειδικοτήτων και αποσκοπεί στην πρώτη εμπειρική συλλογή στοιχείων και στην κατοπινή μελέτη τους σχετικώς με την επίδραση των έργων τέχνης στον άνθρωπο. Το γεγονός ότι η τέχνη επηρεάζει νου και συναισθήματα, συνεπώς όχι μόνον αγγίζει αλλά και κινεί τον ψυχικό κόσμο του ατόμου, αποτέλεσε αντικείμενο ενασχόλησης των φιλοσόφων εδώ και αιώνες. «Ανιδιοτελή ευαρέσκεια» είχε αποκαλέσει την επίδραση ενός αριστουργήματος τέχνης ο Ιμάνουελ Καντ, ενώ ο Βάλτερ Μπένιαμιν μιλούσε για την αύρα του πρωτότυπου. Ωστόσο, πειραματικώς δεν έχει αποδειχθεί ποτέ τίποτε απ’ αυτά. Ο Μ. Τρέντλε υποθέτει πως για πολλούς συναδέφους του αυτό το πείραμα δεν είναι παρά «καθαρή ιεροσυλία», ενώ παραδέχεται ότι μακρόχρονη υπήρξε η αναζήτηση ενός διευθυντή μουσείου πρόθυμου να ανοίξει τις πύλες του στο πρωτοποριακό, επαναστατικό αυτό ερευνητικό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ιδρυμα Επιστημών Ελβετίας.
«Με την αποδοχή μας αγγίζουμε τα όρια δικαιοδοσίας ενός μουσείου και δη τέχνης» ομολογεί και ο διευθυντής του Μουσείου Σαντ Γκάλεν, Ρόλαντ Βέσπε. Κι αυτό επειδή ο εξοπλισμός που επιστρατεύτηκε είναι εντελώς εκτός κλίματος μουσείου -μιας μορφής «ανιχνευτή ψεύδους» καλούνται να φορέσουν όσοι επισκέπτες επιθυμούν να συμμετάσχουν στην έρευνα, ο οποίος καταγράφει την έκκριση ιδρώτα στο χέρι τους, όπως κι έναν ηλεκτροκαρδιογράφο ενσωματωμένο σ’ ένα ειδικό γάντι, ο οποίος μετρά τους παλμούς σε κάθε βήμα του επισκέπτη στις αίθουσες εκθεμάτων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η ήρεμη απόλαυση των έργων του ελβετικού μουσείου μετατρέπεται για τους εθελοντές σ’ έναν γύρο επιστημονικής έρευνας.
«Ας μιλήσουμε καθαρά: Γιατί ο αραβικός κόσμος είναι τόσο υπανάπτυκτος; Γιατί τόσοι πολλοί δικτάτορες, τόσα λίγα ατομικά δικαιώματα, τόση πολλή κρατική ασφάλεια και βασανιστήρια, τόσος πολύς αναλφαβητισμός;».
Τα ερωτήματα αυτά θέτει ο Ρόμπερτ Φισκ, ένας δημοσιογράφος που γνωρίζει πολύ καλά τη Μέση Ανατολή.Κατά την πρώτη του επίσκεψη στη Μέση Ανατολή το 1976, ο Ρόμπερτ Φισκ παρατήρησε πολλά από αυτά στα οποία αναφέρεται η έκθεση. Το Κάιρο έβραζε από τη ζέστη, οι δυσώδεις δρόμοι ήταν μονίμως φρακαρισμένοι και περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άστεγοι ζούσαν στο μεγάλο οθωμανικό κοιμητήριο. Τα αραβικά σπίτια είναι πεντακάθαρα, αλλά οι δρόμοι είναι συχνά βρώμικοι. Ακόμη και στον όμορφο Λίβανο, όπου υπάρχει ένα είδος δημοκρατίας και οι πολίτες του είναι από τους πιο καλλιεργημένους στη Μέση Ανατολή, μπορείς να δεις την ίδια εικόνα. Ο Βρετανός δημοσιογράφος σημειώνει ότι το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στη νοοτροπία των Αράβων: Δεν αισθάνονται ότι ανήκουν στις χώρες τους. Αν και διεκδικούν την εθνική ή την αραβική «ενότητα», δεν έχουν την αίσθηση του «ανήκειν» όπως οι Δυτικοί. Ο δρόμος, το κράτος ως φυσική οντότητα ανήκει σε κάποιον άλλον. Ακόμη και αυτοί που εργάζονται στην κρατική μηχανή αισθάνονται ότι η ύπαρξή τους εξαρτάται από τη διαφθορά πάνω στην οποία κάθεται το κράτος. Οι άνθρωποι γίνονται μέρος της διαφθοράς.
Ισως λοιπόν κι εμείς στο σταυροδρόμι των λαών που βρίσκεται η Ελλάδα για αυτό να έχουμε την ίδια νοοτροπία. Το περιβάλλον δεν μας ανήκει για αυτό καίμε τα δάση, ρυπαίνουμε τις θάλασσες και τις ακτές, γεμίζουμε σκουπιδότοπους λίγο πιο πέρα από το κατώφλι μας. Ισχυριζόμαστε ότι επειδή ποτέ δεν έχουμε νιώσει τη φροντίδα του κράτους, έχουμε μάθει απλά να επιβιώνουμε. Η κοινωνία μας εξακολουθεί να κινείται στη ραθυμία των μελών της και στη μετατόπιση των ευθυνών (Φρόιντ, αλλά και Επίκτητος, μη λησμονούμε: απαιδεύτου έργον το άλλοι εγκαλείν). Ολα μας φταίνε, εκτός από τη δική μας «στάση», τη δική μας άμεμπτη, ηθική παρουσία μέσα σ’ αυτή τη διεφθαρμένη τάξη πραγμάτων. Κι έτσι πορευόμαστε. Πάντα ένοχος είναι κάποιος άλλος (και είναι, αλλά δεν μπορούμε να το αποκαλύψουμε και να το υποστηρίξουμε), πάντα εξερχόμαστε ως λευκές περιστερές από τη μάχη με τον (μικρό μας) νου.
Oι πανεπιστημιακές έρευνες αποδεικνύουν ότι το κουτσομπολιό έχει ευεργετική επίδραση στην ψυχολογία των ανθρώπων, τους φέρνει πιο κοντά και ισοδυναμεί με μικρές δόσεις μορφίνης! Το κουτσομπολιό στην εποχή μας μεταφέρθηκε από την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή σε facebook του Διαδικτύου. Συγκεκριμένα, σε έρευνα του Πανεπιστημίου του Αιγαίου αναφέρεται ότι το 50% και των δύο φύλων που ερωτήθηκε, δήλωσε ότι επικοινωνεί με τον τρόπο αυτό και σχολιάζει πρόσωπα και δρώμενα. Οι συνέπειες του facebook μέσα στα Πανεπιστήμια έχουν αρχίσει να γίνονται οδυνηρές. Μέλη ΔΕΠ αλληλοαπαξιώνονται και φοιτητές διατυπώνουν κρίσεις ανεπίτρεπτες όχι μόνον για την επιστημονικότητα αλλά και για την προσωπική ζωή των καθηγητών τους. Το Διαδίκτυο μετατρέπει έτσι την επικοινωνία και την ανταλλαγή απόψεων σε επικίνδυνη ασυδοσία, που απειλεί την πολύτιμη σχέση διδάσκοντα – διδασκομένου. Με επιχείρημα την ελευθερία του λόγου και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, διατυπώνονται συχνά κρίσεις που αγγίζουν την κακοήθεια και καταλύουν κάθε έννοια ελευθερίας και δημοκρατίας.
Στις 4 Αυγούστου 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς, πρωθυπουργός διορισμένος από τα ανάκτορα, επιβάλει δικτατορία στην Ελλάδα. Ο «Γ’ Ελληνικός Πολιτισμός» όπως ονομάστηκε, έφερε έντονα στοιχεία των ολοκληρωτικών καθεστώτων της εποχής, όπως της Γερμανίας και της Ιταλίας, σε όλα τα επίπεδα. Παρακολουθείστε το βίντεο με αρχειακό υλικό από την εποχή από τη σειρά “Το Πανόραμα του Αιώνα” που προβλήθηκε στην Ετ1.
Ζουν μαζί εδώ και 2.500 χρόνια. Είναι πέντε και περιμένουν πάντα την έκτη αδελφή τους, που έπεσε θύμα αρπαγής, χρόνια τώρα. Ευθυτενείς και υπερήφανες, αντέχουν το βάρος της εποχής τους με θηλυκότητα και δυναμισμό. Μοιάζουν ίδιες αλλά είναι μοναδικές. Η γυναίκα-σύμβολο στη size zero εποχή μας.
Στέκεται υπερήφανη ανάμεσα στις άλλες τέσσερις προαιώνιες φίλες της στο μπαλκόνι που σχεδίασαν για χάρη τους ο Γαλλοελβετός αρχιτέκτονας Μπερνάρ Τσουμί και ο δικός μας Μιχάλης Φωτιάδης. Για χρόνια, η πρώτη Καρυάτιδα αριστερά ήταν κλεισμένη κι αυτή σε βιτρίνα αζώτου για να προστατεύσει τη μαρμάρινη επιδερμίδα της. Απαλλάχθηκε απ’ αυτή μετακομίζοντας στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Ευτυχώς, δεν χρειάστηκε να εγκαταλείψει το κέντρο της πόλης, που εδώ και χιλιετίες αγαπά, όπως η έκτη της παρέας, που την ξεγέλασε ένας Αγγλος και μένει τώρα στο Λονδίνο σε χρυσό κλουβί.
Οι Καρυάτιδες δεν έχουν τη λεπτεπίλεπτη φινέτσα που κουβαλούν οι αρχαϊκές Κόρες με τα κοσμήματα και τα στολίδια, αλλά μια σικάτη στιβαρότητα, μια σιγουριά που κάθε σύγχρονη γυναίκα θα ήθελε να έχει.
Από πεντελικό μάρμαρο φτιαγμένες και οι πέντε (η έκτη, που άρπαξε ο Ελγιν, βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο), με το πρώτο βλέμμα μοιάζουν ίδιες σε όλα. Και όμως είναι τόσο διαφορετικές. Κόρες τις έλεγαν -Καρυάτιδες βαφτίστηκαν αργότερα- και οι μύθοι για την καταγωγή τους είναι πολλοί. Παρθένες χορεύτριες από τις Καρυές, που χόρευαν λατρευτικούς χορούς. Φιλοτεχνήθηκαν από τον γλύπτη Αλκαμένη ή, σύμφωνα με άλλους, από τον Καλλίμαχο.
Το δωρικό πέπλο που φορούν όλες, ζωσμένο στη μέση για να σχηματίζει μαλακές πτυχώσεις, έχει διαφορές από τη μία στην άλλη. Τα σύγχρονα γυναικεία βλέμματα καρφώνονται με ζήλια στα μακριά τους μαλλιά. «Ονειρώδη» για την εποχή του εξτένσιον και τόσο περίπλοκα που μόνον ένας καλλιτέχνης κομμωτής μπορεί να πετύχει και να κάνει μια γυναίκα να αισθάνεται μοναδική. Χωρισμένα στη μέση, πέφτουν με κυματιστούς βοστρύχους στους κροτάφους και καταλήγουν σε δυο χοντρές πλεξούδες που σταυρώνουν με χάρη στην πλάτη.
Είναι εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει με την πίσω πλευρά αυτών των γυναικών. Σαν να την ανακαλύψαμε όλοι τώρα. Κάθε επισκέπτης μαγνητίζεται από τη δική του Καρυάτιδα. Η αντίληψη που είχαν οι αρχαίοι για τα κτίριά τους βασίζεται στη δομή του ελληνικού σώματος, εξηγεί δίπλα μας ο πρόεδρος του μουσείου, Δημήτρης Παντερμαλής. Οι κόρες που στήριζαν στο κεφάλι τους τη στέγη της πρόστασης στη νότια πλευρά του Ερεχθείου ήταν κολόνες. «Οι αρχαίοι έκαναν την αρχιτεκτονική γυναικείο σώμα και το γυναικείο σώμα, αρχιτεκτονική».
Το βλέμμα του κοινού τρέχει στο χυμώδες κορμί, στους γυμνούς ώμους, στο οβάλ πρόσωπο. Η αρμονία τους καθιέρωσε το κλασικό πρότυπο ομορφιάς, δίνοντας έμπνευση σε νεοκλασικά σπίτια της νεότερης εποχής, στους μεγαλύτερους γλύπτες και ζωγράφους, μέχρι τους σχεδιαστές μόδας. Από τον Ζαν Ντεσέ, τη Σανέλ, μέχρι τον Ιβ Σεν Λοράν (ας θυμηθούμε πριν από δύο χρόνια και τις πτυχώσεις του Γκοτιέ), δεν υπήρχε σχεδιαστής που να μην υποκλήθηκε στο μέτρο που μοιάζει να περιφρονεί την ανορεξική εποχή μας. Ευθυτενείς, στητές, υπερήφανες, αντέχουν το βάρος της εποχής τους με θηλυκότητα, ανεξαρτησία και δυναμισμό. Μοιάζουν ίδιες αλλά είναι μοναδικές. Η γυναίκα-σύμβολο στη size zero εποχή μας.
Η αλληλογραφία έδωσε τη θέση της στα e-mails, τα ερωτικά ραβασάκια στα SΜS. Τα ημερολόγια μετατράπηκαν σε blogs και ελάχιστες είναι πλέον οι μαθήτριες που διατηρούν λεύκωμα. Τα μολύβια και τα στιλό έχουν αντικατασταθεί από τα πλήκτρα του υπολογιστή και του κινητού τηλεφώνου, ενώ αντί για την καλλιγραφία, οι μαθητές στα σχολεία εκπαιδεύονται στο τυφλό σύστημα. Έρχεται λοιπόν το τέλος του χειρογράφου;
Κάποιοι απαντούν αφοπλιστικά όχι, επιμένοντας ότι η αποτύπωση λέξεων στο χαρτί είναι βασική ανάγκη του ανθρώπου και ότι όσο υπάρχουν συναισθήματα θα υπάρχει και το χειρόγραφο. Πολλοί υποστηρίζουν πως θα φτάσει η στιγμή που το χειρόγραφο θα μετατραπεί σε μουσειακό είδος, λέγοντας χαρακτηριστικά πως οτιδήποτε καταγράφεται θα είναι σε ψηφιακή μορφή. «Δεν μπορούμε να μιλάμε για το τέλος του χειρογράφου. Η γραφή είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας. Είναι μια φυσική εκδήλωση του ανθρώπου- από την ηλικία των τριών ετών μετά το παιχνίδι- που βοηθάει παράλληλα στο να διώχνουμε το στρες και να αποτυπώνουμε τα συναισθήματα, τα οποία δεν μπορούν να φανούν στο ξερό κείμενο του υπολογιστή», σημειώνει στα «ΝΕΑ» η γραφολόγος κ. Χριστίνα Σωτηράκογλου. Σύμφωνα με τους γραφολόγους, το γραπτό αποτυπώνει τον χαρακτήρα, την ιδιοσυγκρασία, τα ταλέντα, τις ατέλειες ενός ανθρώπου. «Έχει παρατηρηθεί ότι η χρήση της τεχνολογίας έχει επηρεάσει και τον γραφικό χαρακτήρα των μαθητών- ειδικότερα των κοριτσιών- που μιμούνται τα στρογγυλά γράμματα του υπολογιστή, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως έχει υποκαταστήσει τον γραφικό χαρακτήρα κάθε ανθρώπου. Ο άνθρωπος όσο πιο πολύ γράφει με το στιλό ή το μολύβι τόσο οξύνει τη μνήμη του, καθώς εξασκεί τον εγκέφαλό του. Δεν σημαίνει ότι η χρήση του υπολογιστή όμως μας κάνει αμνήμονες. Καλό πάντως είναι οι νέοι όσο μπορούν να γράφουν και στο χαρτί», συμβουλέυει η κ. Σωτηράκογλου.
Η αμερικανική αλυσίδα βιβλιοπωλείων Barnes & Nobles παρουσίασε την Δευτέρα τη μεγαλύτερη, όπως υποστηρίζει, ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του κόσμου που αναμένεται να επισκιάσει τον «κολοσσό» του τομέα, το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο Amazon.
Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι έχει θέσει 700.000 τίτλους βιβλίων, σε ηλεκτρονική μορφή, στη διάθεση των πελατών της. Τα βιβλία αυτά θα διαβάζονται σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές ή σε κινητά τηλέφωνα.
«Θέλουμε να κάνουμε το ηλεκτρονικό βιβλίο απλό, προσιτό, φτηνό και πρακτικό για όλους», δήλωσε ο Ουίλιαμ Λιντς, υπεύθυνος της ιστοσελίδας της Barnes & Noble.
Στην αμερικανική αγορά του ηλεκτρονικού βιβλίου δεσπόζει μέχρι τώρα η Amazon που έχει διαθέσιμους 300.000 τίτλους και προτείνει τη δική της συσκευή και το λογισμικό Kindle για τους χρήστες.
Τρία κλικ αριστερά από το Google υπάρχουν και εξειδικευμένες μηχανές αναζήτησης.
Ας πούμε ότι αγοράσατε το e-book reader σας και θέλετε να το γεμίσετε με ηλεκτρονικά βιβλία, μία καλή πηγή βρίσκεται στη διεύθυνση: www.ebook-search-engine.com
Αν τώρα επενδύσατε σε ένα mp3 player οι επόμενες στάσεις σας θα είναι: είτε η μουσική μέλισσα είτε το http://mp3realm.org/ που σας δίνει και τους στίχους, είτε το http://skreemr.com/ που αναλαμβάνει να εμπλουτίσει τη συλλογή σας και με podcasts, audiobooks.
Οι Matisse είναι οι Killers της Ελλάδας. Οχι τόσο γιατί μοιάζει ο εμπορικός ήχος τους, ούτε γιατί τα άλμπουμ τους είναι γεμάτα με σινγκλ όπως κι εκείνα των ρόκερ από το Λας Βέγκας. Ενα επιπλέον κοινό στοιχείο είναι ότι δίνουν μεγάλη βάση και οι δύο στην εικόνα τους.
Το καινούργιο άλμπουμ των Matisse λέγεται «Rock ‘Ν’ Roll Mafia». Ενας κεφάτος δίσκος με πολλά φυσικά όργανα και λιγότερα σε σχέση με το παρελθόν ηλεκτρονικά στοιχεία. Οκτώ τραγούδια μίξαρε στην Αγγλία ο Κρις Τσανγκαρίδης (Depeche Mode, Japan, Judas Priest), ενώ το μάστερινγκ του cd έγινε στο Λονδίνο από τον Ιαν Κούπερ (Oasis, Verve, Sting).
Η Web TV, η τηλεόραση μέσω διαδικτύου, έχει κάνει εδώ και καιρό τα πρώτα, δειλά, βήματα και στο ελληνικό ιντερνετ.
Την προτιμούν κυρίως οι νεαρότεροι σε ηλικία χρήστες, που φαίνεται να γυρνούν την πλάτη στην συμβατική τηλεόραση. Μια τέτοια διαδικτυακή εκπομπή κάνει κι ο 24χρονος φοιτητής πληροφορικής και blogger Νικόλας Μπαρδάκης που παρουσιάζει κάθε εβδομάδα το «Blog – in» στο tvxs.gr του Στέλιου Κούλογλου. Στη διάρκεια του 10λεπτού Blog-In, που βλέπουν ως και 5.000 χρήστες κάθε φορά, ο Νικόλας συζητά με έναν blogger (κι όχι μόνο, μέχρι και πολιτικούς έχει φιλοξενήσει) για την επικαιρότητα, τα νέα μέσα, αλλά και τις γενικότερες εξελίξεις – όπως, τελευταία, την επαπειλούμενη άρση της ανωνυμίας στα blogs.
Εχετε καλέσει τις πληροφορίες για τα εφημερεύοντα νοσοκομεία. Αν έχετε τη νέα γρίπη πατήστε το 1, αν έχετε τη γρίπη των πουλερικών το 2, αν χρειάζεστε παθολόγο το 3, αν χρειάζεστε πνευμονολόγο το 4…
Πονάς; Υποφέρεις; Πρέπει επειγόντως να μάθεις ποιο νοσοκομείο εφημερεύει στην περιοχή σου; Το 166 με ηχογραφημένο μήνυμα σε παραπέμπει στις πληροφορίες του ΟΤΕ, όπου πρέπει να αντιμετωπίσεις και εκεί άλλο ηχογραφημένο μήνυμα, στο οποίο αν δεν ξέρεις για ποιο λόγο υποφέρεις (ε, μα ψαχουλέψου και λίγο!) θα πρέπει να ρίξεις τα ταρό για να αποφασίσεις που πρέπει να πας τελικά…
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Cambridge, σε δείγμα 45 διεθνών ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών δεν είναι τόσο ασφαλή όσο υποστηρίζουν οι διαχειριστές των σάιτ. Οι ερευνητές Joseph Βonneau και Soren Ρreibusch εξέτασαν σχετικά μεγάλο αριθμό ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης και τις αξιολόγησαν ως προς την προστασία της ιδιωτικότητας των χρηστών τους με βάση 260 κριτήρια. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ 90% αυτών των σελίδων ζητά από τον χρήστη το πλήρες όνομα και την ημερομηνία γέννησής του προκειμένου αποκτήσει προφίλ, 80% αποτυγχάνει να χρησιμοποιήσει τα βασικά πρωτοκόλλα κρυπτογράφησης προκειμένου να προστατέψει τα προσωπικά δεδομένα των πελατών του από τους χάκερ. Επιπλέον, 71% αναφέρει ρητά στους όρους χρήσης ότι διατηρεί το δικαίωμα να μοιράζεται τα δεδομένα των χρηστών με τρίτα μέρη.
Από τα 45 σάιτ μόνο 3 δεν άφηναν τα προφίλ των νέων χρηστών πλήρως ορατά σε όλους τους υπόλοιπους. Πάντως, σύμφωνα με τη μελέτη, σε γενικές γραμμές όσο μεγαλύτερη και γνωστότερη είναι μια ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης τόσο καλύτερες πρακτικές για να προστατεύει την ιδιωτικότητα των χρηστών της έχει. Τα περισσότερα κριτήρια στην κατάταξη κάλυψαν τα LinkedΙn, του οποίου βασικός σκοπός λειτουργίας είναι η δικτύωση σε επαγγελματικό επίπεδο, η αναζήτηση θέσεων εργασίας και η ανταλλαγή τεχνογνωσίας, και Βebo που είναι ανάλογο του Facebook, ενώ το Facebook και το ΜySpace μετά βίας πέρασαν τη βάση.
Στο www.breathingearth.net μπορείτε να παρακολουθήσετε κάποιες από αυτές τις μεταμορφώσεις, τις «ανάσες» του πλανήτη. Μετακινήστε το ποντίκι σας στον παγκόσμιο χάρτη που έχετε μπροστά σας και ανάλογα με τη χώρα που θα σταματήσετε θα δείτε σε πραγματικό χρόνο πόσοι άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν, πόσοι είναι οι ρύποι του διοξειδίου του άνθρακα, πώς διαμορφώνεται ο παγκόσμιος πληθυσμός και άλλα στατιστικά στοιχεία, όπως αυτά τροποποιούνται ανά δευτερόλεπτο, από τη στιγμή που μπήκατε στον ιστότοπο, μέσα στη μέρα κ.λπ. Θα εντυπωσιάσει ακόμη και όσους σιχαίνονται τις στατιστικές!
Εφημερίδες στα σχολεία και στα καθ΄ ημάς. Την πιλοτική εισαγωγή του Τύπου με ιδιαίτερη έμφαση στις τάξεις του Λυκείου ανακοίνωσε το υπουργείο εσωτερικών. Προφανώς η ιδέα της γαλλικής κυβέρνησης (σχετικό άρθρο και στην Terra) άρεσε στην πολιτική μας ηγεσία και την ενστερνίστηκε. Είναι και η κρίση του τύπου που χρειάζεται ενίσχυση…
Αλλά σχέδιο για την αξιοποίησή τους δε βλέπω να έχει ετοιμαστεί…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Άρθρα (RSS)