Νέο σχολείο με νέους εκπαιδευτικούς. Στη νέα τάξη ο εκπαιδευτικός θα κάθεται σε μικρό γραφείο που δεν θα φαντάζει μεγαλύτερο από τα θρανία των μαθητών. Δεν θα υπάρχει ο κλασικός μαυροπίνακας, αλλά διαδραστικοί πίνακες τους οποίους θα χειρίζονται οι εκπαιδευτικοί μέσα από το φορητό κομπιούτερ τους. Υπολογιστές θα υπάρχουν παντού. Οι εκπαιδευτικοί θα επικοινωνούν με το υπουργείο Παιδείας από όλες τις γωνιές της χώρας μέσω τηλεδιασκέψεων.
Τα μαθήματα που θα διδάσκονται στη διάρκεια των σπουδών τους οι δάσκαλοι και οι καθηγητές αλλάζουν, ενώ απαραίτητο θα είναι στο μέλλον το Πιστοποιητικό Εκπαιδευτικής Επάρκειας στις εξετάσεις για την πρόσληψή τους στον δημόσιο τομέα.
Ολα αυτά αποτελούν τα σχέδια της κυβέρνησης για τη νέα «ψηφιακή τάξη» και την εικόνα του σχολείου τα επόμενα χρόνια. Το υπουργείο Παιδείας κόβει δραστικά τη διδακτέα και εξεταστέα ύλη από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Την επόμενη σχολική χρονιά δεν θα διδαχθούν στις σχολικές τάξεις κομμάτια της ύλης που αλληλοκαλύπτονται μεταξύ διαφορετικών μαθημάτων. Οι αλλαγές θα αφορούν τις δύο τελευταίες τάξεις του δημοτικού, το γυμνάσιο και το λύκειο. Θα περικοπούν τα μαθήματα: Φυσική, Χημεία, Μαθηματικά, Βιολογία, Πληροφορική, Τεχνολογία και Γεωγραφία. Σε αυτά κόβεται η ύλη που είτε είναι περιττή είτε δυσνόητη, με αποτέλεσμα να μην την καταλαβαίνουν οι μαθητές.
Στο λόγο και τον αντίλογο θα διαγωνιστούν και φέτος μαθητές από σχολεία της χώρας, στους 9ους Πανελλήνιους Μαθητικούς Αγώνες Επιχειρηματολογίας, που διοργανώνει το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών και το υπουργείο Παιδείας, υπό την αιγίδα της Βουλής.
Συνολικά θα λάβουν μέρος 320 μαθητές από 64 Λύκεια από την Αττική, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Ο προκριματικός αγώνας για την περιφέρεια της Μακεδονίας θα γίνει, στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου, στο Μουσικό Σχολείο του δήμου Πυλαίας. Σε αυτούς θα συμμετάσχουν 175 μαθητές από 35 σχολεία και θα προκριθούν τελικά 6 σχολεία.
Ο τελικός αγώνας θα γίνει στην Παλαιά Βουλή, στην Αθήνα, την Κυριακή 7 Μαρτίου, οπότε οι νικητές θα βραβευτούν από τον πρόεδρο της Βουλής, Φίλιππο Πετσάλνικο.
Για την προετοιμασία των μαθητών που συμμετέχουν στους αγώνες (πέντε από κάθε σχολείο) πραγματοποιήθηκαν εκπαιδευτικά σεμινάρια, σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, από τους κριτές των αγώνων, προκειμένου να εξασκηθούν στις τεχνικές και στους κανόνες του λόγου και του αντίλογου.
Στόχος των Αγώνων Επιχειρηματολογίας είναι η προώθηση και η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης στους νέους, οι οποίοι θα διαγωνιστούν σε ένα αυστηρά καθορισμένο πλαίσιο κανόνων.
Οι μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν τις ικανότητές τους στη λογική διάρθρωση των επιχειρημάτων τους, ενώ διδάσκονται να συνεργάζονται πειθαρχημένα με τους συμπαίκτες τους, να σέβονται, να κατανοούν και να ασκούν κριτική στις θέσεις που υποστηρίζει η αντίπαλη ομάδα.
Κι ο Π. Μπουκαλάς σχολιάζει σήμερα στην Καθημερινή: Αν οι Ευρωπαίοι εταίροι λειτουργούσαν όντως ως εταίροι, ως αλληλέγγυοι σύμμαχοι και όχι ως πραματευτές όπλων και ως κηδεμόνες που δίνουν λίγα για να αποσπάσουν πολλά, τότε ίσως δεν θα υπήρχε λόγος να θυμηθούμε κάποιους κρίσιμους στίχους από την ωδή «Αι ευχαί» του Ανδρέα Κάλβου. Αλλά επειδή, αντί να σπεύσουν, αργοπόρησαν υστερόβουλα, ώστε η κρίση να πάρει (ή να πουν ότι πήρε) γνωρίσματα κατάρρευσης και χρεοκοπίας, και επειδή ο στόχος τους φαίνεται πως είναι η τιμωρία και η πολιτική επιβολή και επιτήρηση παρά η οικονομική συνδρομή, ας θυμηθούμε καλού κακού πώς άρχιζε εκείνο το παλιό ποίημα, που άλλωστε αποδείχθηκε συμβουλή φρονιμότατη (έστω κι αν δεν βρήκε ανταπόκριση) σε πολλές περιόδους της μετεπαναστατικής Ελλάδας:
«Της θαλάσσης καλήτερα / φουσκωμένα τα κύματα / να πνίξουν την πατρίδα μου / ωσάν απελπισμένην, έρημον βάρκαν. // Σ’ την στεριάν, σ’ τα νησία / καλήτερα μίαν φλόγα / να ιδώ χυμένην, / τρώγουσαν πόλεις, δάση, / λαούς και ελπίδας. // Καλήτερα, καλήτερα / διασκορπισμένοι οι Ελληνες / να τρέχωσι τον κόσμον, / με εξαπλωμένην χείρα / ψωμοζητούντες· // παρά προστάτας να ’χωμεν». Και λίγο πριν κλείσει αυτό το ποίημα, που στιγμές στιγμές μοιάζει με αποτροπαϊκή κραυγή, στην προτελευταία στροφή λοιπόν, ο Κάλβος επαναλαμβάνει το «Παρά…», έτσι, με αποσιωπητικά, σαν για να το οξύνει ακόμα περισσότερο και να το αφήσει να εκκρεμεί διά παντός, έστω σαν τη φωνή μιας σύγχρονης Κασσάνδρας.
Εισάγονται πολλοί, αποφοιτούν λίγοι. Η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση διευρύνθηκε την τελευταία δεκαετία με την ίδρυση νέων πανεπιστημίων και ΤΕΙ αλλά και αυτοτελών τμημάτων σε υπάρχοντα ιδρύματα, όμως ο αριθμός των αποφοίτων σε σχέση με τους εισακτέους μειώνεται συνεχώς. Περισσότεροι παίρνουν το εισιτήριο για τα ΑΕΙ, αλλά ο ενθουσιασμός τους ξεφουσκώνει γρήγορα. Αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται ο αριθμός των «αιωνίων» φοιτητών αλλά και να πέφτει το επίπεδο του εκπαιδευτικού έργου στα ΑΕΙ.
Στατιστικά στοιχεία
Με βάση τα στοιχεία της ΕΣΥΕ, το 2008 303.026 (εκ των οποίων 195.152 φοιτητές των πανεπιστημίων και 107.874 σπουδαστές των ΤΕΙ) όφειλαν ακόμη μαθήματα, παρότι είχαν τελειώσει τα κανονικά εξάμηνα σπουδών τους. Δηλαδή, βρίσκονται εκτός των κανονικών ετών ολοκλήρωσης των σπουδών κάθε σχολής. Από την άλλη, πέρυσι ενεγράφησαν στα ΑΕΙ 284.219 φοιτητές και σπουδαστές. Η θέσπιση της βαθμολογικής βάσης του 10 από το 2006 μπορεί να απέτρεψε νέους να εισάγονται σε ΑΕΙ με μέση βαθμολογία 3, 4, 5 ή 6 (όπως συνέβαινε έως και το 2005), δεν έκανε όμως πιο δελεαστικές τις σπουδές σε όσους εισάγονται. Το γεγονός ότι οι «αιώνιοι» έχουν ξεπεράσει τους ενεργούς φοιτητές και ότι πολλοί λιγότεροι αποφοιτούν τα τελευταία χρόνια σε σύγκριση με μία δεκαετία νωρίτερα, αποτελούν σημάδια έκπτωσης της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Αμερικανική έρευνα υποδεικνύει ότι οι νέοι χρήστες του διαδικτύου έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για το μπλόγκινγκ, ενώ αναζητούν πιο σύντομες μορφές επικοινωνίας, όπως το Facebook.
Ο αριθμός των νέων Αμερικανών ηλικίας 12-17 ετών που κάνουν μπλογκ, έχει μειωθεί κατά το ήμισυ στο 14% από το 2006, σύμφωνα με το Pew Internet and American Life Project.
Σύμφωνα με την έρευνα οι νέοι προτιμούν να μοιράζονται πιο σύντομα μηνύματα σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και να μπαίνουν στο διαδίκτυο μέσω κινητών τηλεφώνων. Αντίθετα, η έρευνα διαπίστωσε ότι έχει σημειωθεί αύξηση στο μπλόγκινγκ των χρηστών ηλικίας 30 ετών και άνω από 7% το 2007 σε 11% το 2009.
Όσο οι τεχνολογίες ενσωματώνονται στα κοινωνικά δίκτυα, η χρήση των ιστοσελίδων αυτών συνεχίζει να αυξάνεται, καθώς οι νέοι φαίνεται να προτιμούν το “μικρο-μπλόγκινγκ” από το “μακρο-μπλόγκινγκ”, απλώς ενημερώνοντας την κατάστασή τους.
Η Amanda Lenhart, ερευνητής του Pew και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε στο Associated Press ότι η δυνατότητα που υπάρχει για ενημέρωση της κατάστασης του καθενός έχει κερδίσει έδαφος έναντι του μπλόγκινγκ. Η ίδια υποστήριξε ότι δεν πιστεύει πως το μπλόγκινγκ θα εξαφανιστεί αλλά ότι θα χρησιμοποιείται για περισσότερο προσωπικές περιστάσεις και σημαντικά γεγονότα, όπως γάμοι, ταξίδια κτλ.
Περισσότεροι νέοι χρήστες – το 55% των ατόμων ηλικίας από 18 ως 29 χρόνων και το 27% των ατόμων ηλικίας από 12 ως 17 χρόνων – χρησιμοποιούν, επίσης, το Διαδίκτυο μέσω κινητών τηλεφώνων.
Ακόμη, οι έφηβοι χάνουν το ενδιαφέρον τους για το Twitter. Ενώ οι νέοι είναι οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές όλων των ιστοσελίδων απευθείας σύνδεσης, το Twitter αποτελεί την εξαίρεση.
Οπως κι αν ερμηνεύσει κανείς τη λέξη «poor» (φτωχή, δύστυχη, έρμη, ταλαίπωρη), κι ακόμα κι αν αποδώσει στοιχεία θεατρικότητας στην παρουσία του Αγγλου ευρωβουλευτή Νάιτζελ Φάρατζ, η προχθεσινή ομιλία του στο Ευρωκοινοβούλιο είχε τη συμβολική έστω αξία της, στους κόλπους ενός θεσμού που και αυτός συμβολικός είναι, αφού δεν διαθέτει πραγματική ισχύ. Το «Poor Greece!» του ευρωσκεπτικιστή, έτσι όπως ακούστηκε πάλι και πάλι, συνόψισε τη μοίρα όχι μόνο της περιφερειακής ή «άτακτης» Ελλάδας, αλλά όλων των χωρών που δεν ανήκουν σε κάποιον «άξονα» ή «διευθυντήριο»: «είναι εγκλωβισμένες στη σύγχρονη οικονομική φυλακή των λαών», όπως συμπέρανε ο κ. Φάρατζ, και τις αποκοιμίζει η ψευδαίσθηση ότι θα τρέξουν να τις απελευθερώσουν οι «εταίροι» τους, οι φίλοι και σύμμαχοι στη «μεγάλη Ευρώπη».
Τη δική του ψευδαίσθηση έχει και ο κ. Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, ο επικεφαλής των πράσινων ευρωβουλευτών, που επιτέθηκε στον κ. Μπαρόζο καταλογίζοντάς του ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν έπραξε το παραμικρό για να λυθεί το Κυπριακό και να διευθετηθούν οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, κι έτσι το 4,3% (τουλάχιστον) του ελληνικού προϋπολογισμού αναλώνεται για αμυντικές δαπάνες (μόνο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ μας στερούν τα σχετικά πρωτεία). Μα αν η Γαλλία, η Γερμανία, η Αγγλία και οι λοιπές φιλειρηνικές χώρες που εμπορεύονται όπλα (πουλώντας στην Ελλάδα το υπερόπλο Χ και συγχρόνως στην Τουρκία το αντιυπερόπλο Χ, και αντιστρόφως), αποφάσιζαν να συμβάλουν στην επίλυση του Κυπριακού (που δεν είναι τοπικό πρόβλημα πια αλλά ευρωπαϊκό, κι ας μην το νιώθουν έτσι), πώς θα συντηρούσαν τη δική τους οικονομία, πώς θα κρατούσαν ακμαίους τους δικούς τους οικονομικούς δείκτες; Δηλαδή, σε μια Ευρώπη που γκρεμίζει τα τείχη, θα μπει λουκέτο σε μια χαρά εργοστάσια επειδή υπάρχει ακόμα ένα τείχος στην Κύπρο ή επειδή υπάρχουν ακόμα κατεχόμενα εδάφη (κυπριακά, δηλαδή ευρωπαϊκά) σε μια ήπειρο που, με την εμπνευσμένη καθοδήγηση Αμερικανών στρατηγών, απελευθερώνει λαούς σε άλλες ηπείρους, οπισθοδρομικές;
Μερικά σημεία εξαιρετικού ενδιαφέροντος:
– Μέσα σε μία τριετία θα υπάρχουν οπτικές ίνες σε όλα τα σχολεία της χώρας. Εχει τεθεί ποσοτικός στόχος σε δύο χρόνια από σήμερα το 85% των σχολείων να καλύπτονται.
– Την επόμενη χρονιά σε κάθε σχολείο, σε κάθε τάξη του γυμνασίου θα υπάρχει διαδραστικός πίνακας. Ο διαδραστικός πίνακας είναι ένα πραγματικά πολύ σημαντικό νέο εργαλείο στο οποίο ο δάσκαλος μπορεί μέσω του πίνακα να λειτουργήσει με την οθόνη του, να κάνει γεωγραφία, να παρουσιάσει εκπαιδευτικό υλικό από βίντεο και από κάθε είδους πηγές, να βάλει όποια λέξη θέλει και να του παρουσιάσει εικόνες, πληροφορίες, μπορούν τα ίδια τα παιδιά να λειτουργήσουν διαδραστικά. Ο διαδραστικός πίνακας, δηλαδή, αλλάζει τελείως η λογική του μαθήματος. Στόχος είναι στα επόμενα τρία χρόνια να καλυφθεί το σύνολο των σχολείων.
Οσο για τον προσωπικό υπολογιστή, υπάρχει αρκετός προβληματισμός, αφού όπως ανέφερε η υπουργός :
“δεν αρκεί ένα παιδί να έχει έναν υπολογιστή και να είναι ένα παιχνίδι, γιατί ξέρουμε πολύ καλά, ότι τα παιδιά δεν χρειάζεται πια να πάνε στο σχολείο για να μάθουν υπολογιστές, όσοι είστε δάσκαλοι εδώ μέσα ξέρετε, ότι μάλλον διδάσκουν τα παιδιά στους δασκάλους τους αντί να διδάσκονται. Σημασία έχει να χρησιμοποιηθεί οριζόντια”.
Η υπουργός εμφανίστηκε αισιόδοξη για το πρόγραμμα επιμόρφωσης Β΄επιπέδου αφού αναφέρθηκε σε 5000 επιμορφούμενους. Δυστυχώς όμως τα δεδομένα συμμετοχής των εκπαιδευτικών στην επιμόρφωση (πολύ χαμηλότερα) μας αναγκάζουν να συζητήσουμε για τα αίτια των περιορισμένων τμημάτων της δευτεροβάθμιας ανά την επικράτεια. Ισως πάλι αν η υπουργός μάθαινε ότι η εγκύκλιος έφτασε παραδοσιακά όπως είχε προβλέψει η TerraComputerata μετά τη λήξη της προθεσμίας αιτήσεων δεν θα ήταν και τόσο ευχαριστημένη με τους διοικητικούς μηχανισμούς…
Κι όμως έγινε και αυτό στην Ελλάδα. Για πρώτη φορά μαθήτρια αναγκάζεται να αλλάξει σχολείο για ένα γκρουπ που έφτιαξε στο Facebook!
Πρόκειται για μια 14χρονη μαθήτρια της Β’ Τάξης του Γυμνασίου Χρυσοπηγής Χανίων. Η ανήλικη μαθήτρια φέρεται ότι έφτιαξε στο Facebook για πλάκα ένα γκρουπ με τίτλο και θέμα “Ναι, κι εγώ μισώ τη διευθύντρια της Χρυσοπηγής.”, στο οποίο έγιναν μέλη περισσότερα από 100 παιδιά! Στο γκρουπ γράφουν οι μαθητές ότι η διευθύντρια δίνει συνέχεια αποβολές. Το εντόπισε τυχαία μια μητέρα μέσα στο ίντερνετ και ενημέρωσε την διευθύντρια για την ύπαρξη του.
Έτσι την Τρίτη συνεδρίαζε ο Σύλλογος καθηγητών του σχολείου και οι καθηγητές αποφάσισαν το παιδί να αλλάξει σχολείο! Δηλαδή ότι η κοπέλα αποβάλλεται οριστικά από το σχολείο.
Το γεγονός αυτό όμως προκάλεσε την αντίδραση των συμμαθητών της 14χρονης που έφτιαξαν γκρουπ στο Facebook με θέμα: “Θέλουμε τη συμμαθήτρια μας πίσω στη Χρυσοπηγή”.
Περιγράφοντας το γκρουπ τους λένε” Μια ομάδα για όλους εμάς που πιστεύουμε ότι η θέση της είναι στη Χρυσοπηγή και θεωρούμε απίστευτα άδικο τον λόγο που την απέβαλαν!” Σύμφωνα με πληροφορίες η μαθήτρια ζήτησε συγγνώμη από την διευθύντρια όμως η απόφαση του συμβουλίου του σχολείου ήταν “αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος”.
Χθες το μεσημέρι βρέθηκε το νέο σχολείο της κοπέλας.
Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων, Βασίλης Παπαστάμος δήλωσε: “Αν και η ΕΛΜΕ δεν έχει αρμοδιότητα για θέματα ποινολογίου μαθητών, θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύει το πόσο μεγάλο έλλειμμα και κενό υπάρχει στους εκπαιδευτικούς σε ότι αφορά τη γνώση περί του ψηφιακού κόσμου και της ψηφιακής κοινωνίας στην οποία ζούμε. Η συγκεκριμένη τιμωρία δεν θα έπρεπε, κατά την προσωπική μου γνώμη, να επιβληθεί και δεν θα δινόταν αν οι εκπαιδευτικοί είχαν επιμορφωθεί επί της ουσίας και χρησιμοποιούσαν τις νέες τεχνολογίες στην καθημερινότητα τους. Έτσι θα γνώριζαν τι σημαίνει Facebook και δεν θα πανικοβάλλονταν με το παραμικρό!”
Η Υπουργός Παιδείας εξέδωσε άμεσα ανακοίνωση σχετικά με το γεγονός: ” Η ανάγκη των νέων να εκφράζονται και να διατυπώνουν το συναίσθημα τους είναι όχι μόνο αυτονόητη, αλλά πρέπει και να ενθαρρύνονται να το κάνουν. Όλα αυτά όμως μέσα σε ένα πλαίσιο σεβασμού της προσωπικότητας και της ομαλής λειτουργίας της σχολικής κοινότητας. Οι ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνολογία και στην επικοινωνία σε συνδυασμό με την ανάγκη ενημέρωσης αλλά και εκσυγχρονισμού των κανόνων μας επιβάλλουν να εγκύψουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα πάνω στις νέες προκλήσεις. Σχεδιάζεται από το Υπουργείο με τη συνδρομή του Συνηγόρου του Παιδιού ειδική ημερίδα για τη νέα προσέγγιση στις σχέσεις μαθητών και εκπαιδευτικών. Η Υπουργός τόνισε την ανάγκη ενός νέου «συμβολαίου σχέσης κατανόησης» μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών που θα αποτελεί ουσιαστικά το αποτέλεσμα της επεξεργασίας όλων των απόψεων γονέων, μαθητών και εκπαιδευτικών, καθώς επίσης και την ανάγκη εκσυγχρονισμού του σχολικού κανονισμού, έτσι ώστε να καλύπτει τις νέες ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί πλέον στο σχολικό περιβάλλον. «η νέα εποχή απαιτεί να δημιουργήσουμε νέο πλαίσιο και κανόνες συνεργασίας στη σχολική κοινότητα» ανέφερε χαρακτηριστικά η Υπουργός.
Όλοι μπορούν να εξασφαλίσουν τα 15 λεπτά της δημοσιότητας που τους… αναλογούν στο Ίντερνετ, όμως κάποιοι φαίνεται πως κερδίζουν πολύ περισσότερο χρόνο. Για όλους αυτούς, τα 25 μεγαλύτερα και πιο λαμπερά αστέρια του Ίντερνετ, το αμερικανικό περιοδικό Forbes διαμόρφωσε μια ειδική λίστα.
Στη λίστα αυτή δεν γίνονται διακρίσεις. Μπορεί να βρει τη θέση του ένα παιδί που έγινε σταρ με μια κάμερα, ένας απλός πολίτης που όμως είχε μια έξυπνη ιδέα καθώς κι ένας μπλόγκερ, το κοινό του οποίου είναι μεγαλύτερο ακόμη κι από το αντίστοιχο ενός συγγραφέα μπεστ σέλερ. Απαραίτητη προϋπόθεση πάντως είναι να συνδέεται το όνομά τους με το Ίντερνετ, όχι με την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο.
Μεταξύ των 25 διασημοτήτων του Διαδικτύου φιγουράρει και το όνομα του ελληνικής καταγωγής Τζέισον Καλακάνη, ο οποίος δημιούργησε ορισμένα από τα πιο δημοφιλή ιστολόγια. Συνιδρυτής της εκδοτικής εταιρίας Weblogs Inc., επέβλεψε την δημιουργία ιστοσελίδων όπως το Endadget και το Joystiq. Το 2005 η εταιρία πουλήθηκε στην AOL για 25 εκατομμύρια δολάρια, όπως λέγεται. Σήμερα ο Καλακάνης είναι ο επικεφαλής του Mahalo.com και εμφανίζεται συχνά στα μέσα ενημέρωσης ως ειδικός σε θέματα τεχνολογίας.
Μεταξύ των άλλων διασήμων του Ίντερνετ είναι ο Περεζ Χίλτον(perezhilton.com) μπλόγκερ που ασχολείται με τα κουτσομπολιά των σταρ και προσελκύει 7,2 εκατομμύρια επισκέπτες το μήνα, ο Μάικλ Άρλινγκτον του TechCrunch, μπλογκ για την τεχνολογία, καθώς και οι δημιουργοί του Twitter, Έβαν Ουίλιαμς και “Μπιζ” Στόουν. Το μικρότερο «χρυσό» παιδί της λίστας είναι ο 21ετών Σέιν Ντόουσον, πρωταγωνιστής κωμικών βίντεο στο YouTube.
Τα μαθηματικά αντιμετωπίζονται από πολλούς, εκπαιδευτικούς και μη, ως ανδρική υπόθεση. Όμως έρευνες αποδεικνύουν πως οι γυναίκες έχουν μαθηματική σκέψη και η πεποίθηση ότι «τα κορίτσια είναι καλύτερα στο να κλίνουν ένα ρήμα και τα αγόρια στο να κάνουν μαθηματικές πράξεις» είναι απλώς ένα στερεότυπο. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι υπεύθυνοι γι΄ αυτό είναι οι δάσκαλοι.
Για τη Sian Βeilock, καθηγήτρια Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Σικάγου, υπεύθυνες για το συγκεκριμένο στερεότυπο είναι οι γυναίκες δασκάλες του δημοτικού. Αυτό ήταν το βασικό συμπέρασμα πρόσφατης έρευνας που πραγματοποιήθηκε στο αμερικανικό πανεπιστήμιο. Οι μαθήτριες της Α΄ και της Β΄ δημοτικού, των οποίων οι δασκάλες είχαν άγχος για τη διδασκαλία των μαθηματικών, είχαν χειρότερες επιδόσεις στο συγκεκριμένο μάθημα. Ο τρόπος που μετέδιδαν το άγχος στις μικρές μαθήτριες και αναπαρήγαν το στερεότυπο είναι, σύμφωνα με τους ερευνητές, απλός: καλούσαν πιο συχνά τα αγόρια να λύσουν ασκήσεις, τα επαινούσαν πολύ περισσότερο από τις συμμαθήτριές τους ή υπονοούσαν ότι δεν είναι απαραίτητο για τα κορίτσια να γνωρίζουν μαθηματικά. Ανάλογη όμως είναι και η στάση κάποιων Ελλήνων εκπαιδευτικών, που φαίνεται να πιστεύουν πως γυναίκες και μαθηματικά είναι ασύμβατα. Σε έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου το 2007 σε δείγμα 255 δασκάλων δημοτικού, τα μαθηματικά όχι απλώς χαρακτηρίζονται ανδρική υπόθεση, αλλά οι συμμετέχοντες πιστεύουν ότι τα κορίτσια έχουν από τη φύση τους μειωμένες ικανότητες.
Tους Semen of the Sun πόσοι, αλήθεια, τους γνωρίζετε; Και όμως, το κομμάτι τους «Chocolate Cake» μετράει 4.000 διαδικτυακές «πωλήσεις». Τους Ενα Βήμα Μπροστά- συγκρότημα που «ανεβάζει» τη δουλειά του δωρεάν στην ιστοσελίδα του; Τη δισκογραφική εταιρεία Spinalonga Records; Την επίσης ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Ιnner Εar με έδρα την Πάτρα; Τους Αn Οrange Εnd, τους Flakes, τους Ρlayground Νoise, τους Εlectric Litany;
Σε περίπτωση, πάντως, που σας αρέσει η μουσική και περιδιαβαίνετε το Ιnternet, ενδεχομένως τα παραπάνω ονόματα να μη σας είναι άγνωστα. Στον κυβερνοχώρο υπάρχει πλέον μια κοινότητα που ζει και αναπνέει με την ανεξάρτητη μουσική (αγγλόφωνη και ελληνόφωνη), τα μέλη της οποίας ενημερώνονται μεταξύ τους για τα επικείμενα live, ανταλλάσσουν μηνύματα και παρουσιάζουν τη δουλειά τους, σπάζοντας έτσι τον αποκλεισμό τους από τη δισκογραφική «πιάτσα».
Με άλλα λόγια, ο μουσικός κόσμος του Διαδικτύου ζει και βασιλεύει ερήμην της καθεστωτικής τάξης. Συγκροτήματα και καλλιτέχνες πάνε και έρχονται με απόλυτη ελευθερία
Αβέβαιο είναι το επαγγελματικό μέλλον στελέχους της αυστραλιανής τράπεζας Macquarie Private Wealth που «συνελήφθηκε» να βλέπει στον υπολογιστή του ημίγυμνες προκλητικές φωτογραφίες του κορυφαίου μοντέλου της Αυστραλίας Μιράντα Κερ.
Ο Ντέϊβιντ Κιέλι καταγράφηκε από τον τηλεοπτικό φακό να βλέπει τις επίμαχες φωτογραφίες στον υπολογιστή του εν ώρα εργασίας και τα συγκεκριμένα στιγμιότυπα μεταδόθηκαν ζωντανά από την αυστραλιανή τηλεόραση.
Εκπρόσωποι της τράπεζας δήλωσαν ότι εντός της εβδομάδας θα συζητήσουν με τον κ. Κιέλι το μέλλον του στην εταιρία.
Ο άτυχος υπάλληλος είχε εμφανίσει στην οθόνη του υπολογιστή του τις προκλητικές φωτογραφίες της Μιράντα Κερ, αγνοώντας όμως ότι εκείνη την στιγμή ο συνάδελφός του, Μάρτιν Λάκος, που καθόταν από πίσω του, έδινε συνέντευξη, σε απευθείας μετάδοση, για την αυστραλιανή οικονομία.
Το αυστραλιανό τηλεοπτικό δίκτυο «Seven Network» μετέδωσε τα εν λόγω πλάνα με τις φωτογραφίες του μοντέλου να διακρίνονται καθαρά στην οθόνη του υπολογιστή.
Κάποια στιγμή ο υπάλληλος γυρίζει και κοιτάζει τον τηλεοπτικό φακό συνειδητοποιώντας τότε ότι οι κινήσεις του καταγράφονται.
Το περιστατικό σημείωσε ήδη παγκόσμια επιτυχία στο Διαδίκτυο, με πάνω από 200.000 «χτυπήματα» και βαθμολογία πέντε αστέρων στο YouTube.
«Μπορώ να μιλώ συνέχεια για αυτόν!» μου λέει από το τηλέφωνο η ποιήτρια Τζένη Μαστοράκη, αναφερόμενη στον Αμερικανό συγγραφέα Τζερόμ Ντέιβιντ Σάλιντζερ που πέθανε στις 27 Ιανουαρίου. Τη δεκαετία του ’70 το ελληνικό αναγνωστικό κοινό γνώρισε τον Σάλιντζερ χάρη στη δική της μετάφραση του βιβλίου «Ο φύλακας στη σίκαλη».
Πόσο πρέπει να τρέμουν το Facebook και το Twitter από το νέο κοινωνικό δίκτυο Buzz, που παρουσίασε η Google και το οποίο αποτελεί ουσιαστικά αναπόσπαστο κομμάτι της υπηρεσίας ηλεκτρονικής αλληλογραφίας Gmail; Ο χρόνος θα δείξει αν υπάρχει χώρος για μια ακόμη υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, αλλά η εταιρία πάντως έχει μεγάλες ελπίδες ότι θα υποσκάψει τους ανταγωνιστές της, κυρίως το Facebook.
Η νέα κοινωνική υπηρεσία Google Buzz, που θα αρχίσει να «λανσάρεται» στους χρήστες του Gmail μέσα στις επόμενες μέρες, επιτρέπει στους χρήστες να μοιράζονται περιεχόμενο (γραπτά μηνύματα, φωτογραφίες κ.α.), να διαβάζουν και να σχολιάζουν τις δημοσιεύσεις των φίλων τους.
Το Buzz θα προσπαθήσει να αξιοποιήσει τον πολύ μεγάλο αριθμό χρηστών του Gmail, που είναι γύρω στα 177 εκατ. διεθνώς (έναντι σχεδόν 400 εκατ. μελών του Facebook), σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ.
Το Gmail θεωρείται η τρίτη δημοφιλέστερη υπηρεσία e-mail στον κόσμο, μετά το Windows Live Hotmail της Microsoft (369 εκατ. χρήστες) και το Yahoo Mail (304 εκατ. χρήστες).
Τα χαρακτηριστικά του Buzz είναι ενσωματωμένα άμεσα στο δωρεάν Gmail. Οι χρήστες θα μπορούν να δημοσιεύουν ιδιωτικές ή δημόσιες ενημερώσεις (status updates), που θα καλούνται buzz (κατά τα tweets) και θα μοιράζονται περιεχόμενο από άλλα sites, όπως Twitter (αλλά όχι το Facebook), YouTube, Flickr, Picassa κ.α.
Τα μηνύματα θα ενσωματώνονται κατευθείαν στη «θυρίδα εισερχομένων» που έχει ο χρήστης στο Gmail. Τα ιδιωτικά μηνύματα (θα τα βλέπουν μόνο όσοι επιλέγει ο χρήστης να τα μοιραστεί) θα προστίθενται αυτομάτως στη σελίδα προφίλ του χρήστη, ενώ τα δημόσια μηνύματα θα είναι διαθέσιμα σε όλους μέσω των μηχανών αναζήτησης.
Όπως και στο Twitter, o ενδιαφερόμενος χρήστης θα μπορεί να «παρακολουθήσει» εκείνους που με τους οποίους μοιράζεται δημοσιεύσεις.
Το Buzz επίσης θα συστήνει περιεχόμενο από ανθρώπους που μπορεί να ενδιαφέρουν τον χρήστη.
Η Google περιέγραψε τη νέα υπηρεσία ως «έναν τελείως νέο κόσμο μέσα στο Gmail». Παράλληλα, όπως ανακοίνωσε, θα καταστήσει διαθέσιμο το Buzz στους χρήστες «έξυπνων» κινητών τηλεφώνων που «τρέχουν» το λειτουργικό της σύστημα Android, καθώς επίσης τα συστήματα Windows Mobile και Symbian, συνδυάζοντάς παράλληλα το Buzz με το Google Map, ώστε ο χρήστης να ξέρει τι λένε οι φίλοι του στη γειτονιά του και πού αυτοί βρίσκονται.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Google επιχειρεί να δημιουργήσει ένα κοινωνικό δίκτυο. Το 2004 (λίγες μόλις εβδομάδες πριν το Facebook κάνει τα πρώτα του δειλά βήματα σε ένα φοιτητικό κοιτώνα του Χάρβαρντ), είχε «στήσει» το Orkut, που είχε γίνει δημοφιλές σε χώρες όπως η Βραζιλία και η Ινδία, το οποίο όμως τελικά επισκιάστηκε από το Facebook και το MySpace.
Το υπουργείο Παιδείας, εκμεταλλευόμενο τον υψηλό βαθμό ανεργίας των νέων πτυχιούχων καθηγητών πανεπιστημιακών σχολών και έχοντας στα συρτάρια του περίπου 60.000 αιτήσεις, προσλαμβάνει κάθε χρόνο 10.000-11.000 ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς.
Oυσιαστικά, οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί καλούνται να εξαγοράσουν με τη δωρεάν εργασία τους την ελπίδα μιας προϋπηρεσίας που έπειτα από 3-4 χρόνια ενδέχεται να τους οδηγήσει σε μόνιμο διορισμό.
Είναι γνωστή, αρκετά χρόνια τώρα, η συμπεριφορά της Πολιτείας προς τους ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς. Μεσαιωνική εργασιακή πραγματικότητα, με 350 ευρώ μισθό μηνιαίως, με καθυστέρηση μέχρι και 12 μήνες για την καταβολή των δεδουλευμένων, με απουσία οποιωνδήποτε περιθωρίων για ανάπτυξη εκπαιδευτικής και παιδαγωγικής σχέσης με τους μαθητές και κυρίως με διαρκείς θυσίες για την εξαγορά, μέσα από την απλήρωτη εργασία, μιας προϋπηρεσίας που έπειτα από χρόνια ενδέχεται να οδηγήσει στον διορισμό.
Ωστόσο, το τελευταίο χρονικό διάστημα, αιφνιδιαστικές, απροειδοποίητες απολύσεις στη μέση της χρονιάς συνθέτουν με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο το παζλ μιας πολιτικής στην οποία η υπονόμευση της προσωπικής και της επαγγελματικής αξιοπρέπειας των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών αναδεικνύονται σε εγγενή χαρακτηριστικά της.
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο την άνοιξη του 1798. Το όνομά του έγινε γνωστό όταν συνέγραψε το ποίημα «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», το οποίο ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1823, ποίημα εμπνευσμένο από την ελληνική επανάσταση του 1821, οι πρώτες δυο στροφές του οποίου έγιναν ο Ελληνικός εθνικός ύμνος το 1865.
Με τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» άρχισε μια σημαντική περίοδος για την μετέπειτα διαμόρφωση του ποιητή: είναι η εποχή στην οποία έχει κατακτήσει πλέον την γλώσσα και προσπαθεί να δοκιμαστεί σε συνθετότερες μορφές, να διευρύνει τον κύκλο των εμπνεύσεών του και να εγκαταλείψει την ευκολία του αυτοσχεδιασμού. Καρπός των αναζητήσεων αυτής της περιόδου ήταν η «Ωδή εις το θάνατο του Λόρδου Μπάιρον», «Η Καταστροφή των Ψαρών», ο «Διάλογος», η «Γυναίκα της Ζάκυνθος».
Εκτός από τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», τα σπουδαιότερα έργα του είναι: Ο «Κρητικός», «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», «Ο Πόρφυρας», «Η Γυναίκα της Ζάκυνθος». Το βασικό χαρακτηριστικό της ποιητικής παραγωγής του είναι η αποσπασματική μορφή: κανένα από τα ποιήματα που έγραψε μετά τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» δεν είναι ολοκληρωμένο και με ελάχιστες εξαιρέσεις, τίποτα δεν δημοσιεύτηκε από τον ίδιο.
Νωρίτερα, μελέτησε συστηματικά τα δημοτικά τραγούδια, το έργο των προσολωμικών ποιητών, δημώδη και κρητική λογοτεχνία, που ήταν τα καλύτερα ως τότε δείγματα της χρήσης της δημοτικής γλώσσας στην νεοελληνική λογοτεχνία. Τα ποιήματα που ξεχωρίζουν από τα έργα αυτής της περιόδου είναι η «Ξανθούλα», η «Αγνώριστη», «Τα δυο αδέρφια» και η «Τρελή μάνα».
Σημαντική για την στροφή του προς τη συγγραφή στα ελληνικά θεωρείται η συνάντησή του το 1822 με τον Σπ. Τρικούπη.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.