Αρχείο για Αύγουστος, 2012

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

«Ανταποκρινόμενος στο δίκαιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας» όπως αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο αναπληρωτής υπουργός ΠΑΙ.Θ.Π.Α, Κώστας Τζαβάρας, αποφάσισε την ελεύθερη είσοδο σε μνημεία, οργανωμένους αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους και μουσεία που ανήκουν στο Δημόσιο. Η απόφαση θα έχει ισχύ από τη νέα σχολική χρονιά, δηλαδή, αρχές Σεπτεμβρίου.
Η προηγούμενη κοινή απόφαση των υπουργείων Οικονομικών, Πολιτισμού και Τουρισμού, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ της 15ης Ιουνίου, για κατάργηση της ελεύθερης εισόδου των εκπαιδευτικών στους αρχαιολογικούς χώρους δεν είχε αφήσει ασυγκίνητη την ΟΛΜΕ.
Σχολιάζοντας τότε με αγανάκτηση τα όσα κατά τη γνώμη της θεωρούσε ανατροπή των κεκτημένων, είχε δηλώσει πως «μέσα στον ορυμαγδό των συνεχών μέτρων εξαθλίωσης των εργαζομένων, η υπουργική απόφαση αυτή είναι σταγόνα στον ωκεανό, αλλά δεν παύει να αποτελεί ιδιαίτερα αποκαλυπτικό δείγμα απαξίωσης του ρόλου των εκπαιδευτικών». Ξανά, ελευθέρας λοιπόν.

AV

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Το Μουσείο της Ακρόπολης παρουσιάζει τα χρωματιστά του αγάλματα.

Για τους επόμενους δώδεκα μήνες, το Μουσείο Ακρόπολης επιθυμεί να κάνει μία έρευνα για την μοναδική συλλογή των αρχαϊκών αγαλμάτων του που σώζουν λίγο ή πολύ τα χρώματά τους και να ανοίξει μία ευρύτατη συζήτηση με κοινό και ειδικούς για θέματα τεχνικής των χρωμάτων, την ανίχνευσή τους με νέες τεχνολογίες, την πειραματική χρήση τους σε μαρμάρινες επιφάνειες, την ψηφιακή αποκατάστασή τους, τη σημασία τους αλλά και την αισθητική αντίληψη της αρχαϊκής εποχής για τα χρώματα. Το χρώμα αποδεικνύεται ότι αποτέλεσε όχι στοιχείο απλής διακόσμησης αλλά προστιθέμενη αισθητική ποιότητα του γλυπτού.

Τα χρώματα για τους αρχαίους Έλληνες και την κοινωνία τους αποτελούσαν ένα μέσο χαρακτηρισμού. Οι θεοί είχαν ξανθή κόμη που ακτινοβολούσε τη δύναμή τους, οι πολεμιστές και αθλητές φαιόχρωμη επιδερμίδα ως ένδειξη αρετής και ανδρείας, οι κόρες λευκό δέρμα που δήλωνε τη χάρη και λάμψη της νεότητας.

Η νέα μουσειακή δράση για τα Αρχαϊκά Χρώματα βασίζεται σε πολύ προσεκτική παρατήρηση, σε φασματοσκοπικές αναλύσεις, σε ειδική φωτογράφιση, σε προσπάθειες αναπαραγωγής των αρχαίων χρωμάτων και εφαρμογή τους σε παριανό μάρμαρο και φυσικά στην αναζήτηση πολύτιμων πληροφοριών από τις γραπτές πηγές για τα χρώματα.

Τα ξεκάθαρα, κορεσμένα χρώματα των αγαλμάτων πάνω στα φωτεινά ενδύματα και τα τρυφερά σώματα, σε συνδυασμό με τα πλούσια κοσμήματα, συχνά από μέταλλο, και τους περίτεχνους βοστρύχους της κόμης δημιουργούσαν μία ιδιαίτερη αισθητική χαρά κάνοντας τα αρχαϊκά αγάλματα να είναι για τους ανθρώπους της εποχής «θαύμα ιδέσθαι».

Στο πλαίσιο της δράσης για τα Αρχαϊκά Χρώματα, το Μουσείο προσκαλεί τις οικογένειες με τα παιδιά τους να ανακαλύψουν τα αρχαϊκά χρώματα μέσα από διάφορα παιχνίδια και χρωματίζοντας την Πεπλοφόρο. Οι επισκέπτες θα μπορούν να συνεχίζουν τα παιχνίδια στο σπίτι τους μέσα από την ειδικά διαμορφωμένη ψηφιακή διαδραστική εφαρμογή www.theacropolismuseum.gr/peploforos.

Στο Μουσείο θα πραγματοποιούνται, επίσης, θεματικές παρουσιάσεις με τίτλο «Αρχαϊκά Χρώματα» από τους αρχαιολόγους-φροντιστές, με πλούσιο οπτικό υλικό, οι οποίες θα διεξάγονται στα ελληνικά και στα αγγλικά.

Comments 0 σχόλια »


1. Φτιάχνε λίστες
2. Κουβάλα σημειωματάριο παντού
3. Δοκίμασε να γράψεις ασυναίσθητα
4. Μείνε μακριά από τον υπολογιστή
5. Πάψε να αυτοτιμωρείσαι
6. Κάνε διαλείμματα
7. Τραγούδα στο μπάνιο
8. Πίνε καφέ
9. Άκου καινούργια μουσική
10. Να είσαι δεκτικός
11. Περιέβαλλε τον εαυτό σου με δημιουργικούς ανθρώπους
12. Ζήτα γνώμες
13. Συνεργάσου
14. Μην τα παρατάς
15. Εξασκήσου, εξασκήσου, εξασκήσου
16. Επέτρεψε στον εαυτό σου το λάθος
17. Γνώρισε καινούργιους τόπους
18. Να είσαι ευγνώμων
19. Να ξεκουράζεσαι σωστά
20. Πάρε ρίσκα
21. Σπάσε τους κανόνες
22. Μην το παραζορίζεις
23. Διάβαζε μια σελίδα από το λεξικό
24. Φτιάξε ένα πλαίσιο δουλειάς
25. Σταμάτα να προσπαθείς να γίνεις το ιδεώδες κάποιου άλλου για την τελειότητα
26. Σου κατέβηκε μια ιδέα; Αποτύπωσέ τη στο χαρτί
27. Κράτα τον χώρο δουλειάς σου καθαρό
28. Διασκέδασέ το
29. Ολοκλήρωσε κάτι

Το φιλμάκι προέρχεται από το στούντιο παραγωγής motion graphics και βίντεο TO-FU, με έδρα τo Χοκάιντο της Ιαπωνίας.
Η μουσική, με τίτλο «Fairest of them all» είναι του Σουηδού Kämmerer.

AV

Comments 0 σχόλια »

Η επιστήμη μίλησε, το εύρος της προσοχής του μέσου ανθρώπου είναι τα 20 λεπτά ( και πολλά λέει…). Για αυτό και οι ομιλίες του TED περιορίζονται σε εικοσάλεπτα. Για αυτό και τα αιτήματα για «τουαλέτα» αυξάνονται με εκθετικό ρυθμό κατά τη διάρκεια της διδακτικής ώρας. Ίσως πρέπει κι εμείς λοιπόν να ξανασκεφτούμε την οργάνωση του διδακτικού χρόνου.

Η Terra προτείνει: Μετά τα πρώτα είκοσι λεπτά θα βγάζουμε τα μπαλέτα…

Comments 0 σχόλια »

Η αμερικανική εταιρία Vulcan του συνιδρυτή της Microsoft Πολ Άλεν χρηματοδοτεί την ανάπτυξη ενός ηλεκτρονικού βιβλίου-εγχειρίδιου με την ονομασία Inquire, το οποίο, χάρη στο ειδικό λογισμικό του και στη σύνδεσή του με το διαδίκτυο, απαντά σε απορίες των μαθητών και φοιτητών, καθώς αυτοί διαβάζουν τις σελίδες του.Το ηλεκτρονικό βιβλίο προχωρά πέρα από το απλό «φόρτωμα» ενός συμβατικού βιβλίου σε έναν φορητό υπολογιστή, που επιτρέπει στους μαθητές ή τους φοιτητές να διαβάζουν μόνο από κομπιούτερ. Το καινοτόμο σύστημα της Inquire, σύμφωνα με το New Scientist, στην ουσία είναι μια εφαρμογή (app) που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε έναν υπολογιστή-ταμπλέτα όπως το iPad.

Καθώς οι νέοι διαβάζουν το ψηφιακό περιεχόμενο του σχολικού ή φοιτητικού βιβλίου και «κολλάνε» σε κάποιο σημείο, μπορούν να μεταφέρονται σε κάποια νέα ιστοσελίδα τύπου Wikipedia, η οποία τους δίνει όσες πληροφορίες, εικόνες, διαγράμματα κ.λπ. χρειάζονται για να καταλάβουν μία έννοια (για παράδειγμα, αν πρόκειται για μάθημα βιολογίας, τι είναι οι χλωροπλάστες).

Οι μαθητές και φοιτητές μπορούν επίσης να πληκτρολογήσουν όποια ερώτηση θέλουν (π.χ. «τι είναι μία πρωτεΐνη;») και το ειδικό λογισμικό με δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης -σαν καλός και πρόθυμος καθηγητής- θα φροντίσει να δώσει διευκρινιστικές απαντήσεις. Οι δημιουργοί του συστήματος, το οποίο παρουσιάστηκε προ ημερών σε συνδιάσκεψη για την τεχνητή νοημοσύνη στον Καναδά, το έχουν ήδη δοκιμάσει σε Αμερικανούς φοιτητές και διαπίστωσαν πως όσοι νέοι διάβασαν μέσα από αυτό το «έξυπνο» βιβλίο πέτυχαν καλύτερους βαθμούς στα τεστ σε σχέση με όσους διάβασαν από το παραδοσιακό έντυπο εγχειρίδιο.

Είναι πάντως, κάπως πρόωρο, να θεωρήσει κανείς ότι ηλεκτρονικά βιβλία σαν αυτό της Inquire θα αποτελέσουν σύντομα το μέλλον της εκπαίδευσης, καθώς οι δυσκολίες δεν λείπουν. Το νέο σύστημα έχει πίσω του κιόλας δύο χρόνια ερευνών και παρ’ όλα αυτά δεν θεωρείται ακόμα ολοκληρωμένο, καθώς, μεταξύ άλλων, δεν πρόκειται απλώς για το «φόρτωμα» σε μία συσκευή ενός παραδοσιακού βιβλίου με ηλεκτρονική μορφή, αλλά για την κατάλληλη «κωδικοποίησή» του, ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί από τους αλγόριθμους του λογισμικού. Ενδεικτικά, για ένα φοιτητικό εγχειρίδιο βιολογίας 1.400 σελίδων χρειάζονται να δουλέψουν 18 βιολόγοι έως το τέλος του 2013.

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα www.inquireproject.com/ και www.sri.com/work/projects/aura

via LIFO

Terra:

Ελπίζω να συγκρατηθούμε για τις παραγγελίες. Έτσι κι αλλιώς, αν δε βρούνε κανένα τσιπάκι για εμφύτευμα ή κάτι σε ενέσιμη μορφή, δε βλέπω χαΐρι και προκοπή. Συγκινητικός ο τεχνολογικός ντετερμινισμός του άρθρου.

Comments 0 σχόλια »

Ηταν πρωτίστως η ανάγκη μαμάδων ανά τον κόσμο να επικοινωνήσουν και να ανταλλάξουν εμπειρίες που δημιούργησε την άνθηση των μαμαδο-blogs ή απλώς η αγορά αποφάσισε ότι υπάρχει πολύ ψωμί σε ένα κομμάτι του πληθυσμού, σε κάθε κοινωνία μάλιστα, οπότε πρέπει να βρεθεί επειγόντως ένας δίαυλος προσέγγισης; Ισως και να πρόκειται για δίλημμα επιπέδου «η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα», οπότε και θα το αφήσουμε να πλανάται ως προβληματισμός.

Το σίγουρο είναι ότι όλο και περισσότερες μαμάδες βιώνουν ένα κομμάτι της κοινωνικής ζωής τους μέσω Δικτύου, επικοινωνούν και ανταλλάσσουν απόψεις με άλλες μαμάδες, μοιράζονται τη μοναξιά, βγάζουν απωθημένα, κουτσομπολεύουν, περνάνε καλά, προβληματίζονται, ενημερώνονται, διατυπώνουν ερωτήματα αλλά και παίρνουν απαντήσεις και τέλος πάντων ζουν σε έναν παράλληλο με την πραγματική τους ζωή κόσμο.

Μαμάδες-μπλόγκερ παραδέχονται ότι εταιρείες συνωστίζονται σε ουρές προτεραιότητας για να τις βομβαρδίσουν με τα τελευταία παιδικά dvd, βιβλία, εξειδικευμένα έντυπα για γονείς αλλά και αμέτρητα προϊόντα από ρούχα, παπούτσια και εξοπλισμό για ένα παιδικό δωμάτιο μέχρι πακέτα διακοπών φιλικά στα παιδιά και όλα σε ένα απολύτως ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Μαμαδίστικα blog

Οπως λέει στον «Independent» μια Βρετανίδα μαμά, που εδώ και 13 μήνες έχει το δικό της μαμαδίστικο blog, «δεν μπορώ να το πιστέψω πόσο γρήγορα προχωράνε όλα. Μέχρι πρόσφατα ήταν μόνο κάποιες μαμάδες μπλόγκερ υψηλού προφίλ, αλλά κάθε βδομάδα μπαίνουν κι άλλες και από ένα σημείο και μετά είναι πάρα πολύ δύσκολο να κρατήσεις επαφή με όλες. Μοιάζει να ανταγωνίζονται όλες τους για μια θέση στο Top-100». Εννοείται ότι ανάλογη πορεία… ανάπτυξης ακολουθεί και αγοραστικά η ομάδα των μαμαδίστικων μπλογκ.

Στα τέλη Αυγούστου το φόρουμ British Mummy Bloggers γιόρτασε για την εισδοχή του 500ού μέλους του και βέβαια από τότε έχουν προστεθεί και πολλές νέες συμμετοχές.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ήδη ενεργά περισσότερα από 6 χιλιάδες μπλογκ. «Οι μαμάδες συνήθιζαν να λένε δυο κουβέντες και να μιλάνε για την εμπειρία τους πίνοντας έναν καφέ. Τώρα… μπλογκάροντας μπορούν να πίνουν καφέ οπουδήποτε, οποιαδήποτε ώρα της μέρας, αρκεί να μπορούν να βρεθούν μπροστά σ’ έναν υπολογιστή και να έχουν στη διάθεσή τους έστω και λίγα λεπτά.

Από την άλλη οι διαφημιστικές λιγουρεύονται τα μπλογκ, τα προσεγγίζουν, προχωρούν σε καταχωρίσεις και αφήνουν στις μαμάδες επιλογές από τη μια, ποντάροντας στην αγοραστική τους δύναμη από την άλλη!

Πρόσφατα η comScore δημοσίευσε στοιχεία με βάση τα αποτελέσματα έρευνας για τη συμπεριφορά των Βρετανίδων μαμάδων. Το δείγμα της είχε οριστεί σε γυναίκες ηλικίας 25-54 ετών με τουλάχιστον ένα παιδί.

Η συχνότητα χρήσης του Διαδικτύου μεταξύ των μητέρων συμπίπτει με αυτές του μέσου χρήστη, ωστόσο από την ανάλυση των ιστοσελίδων που επισκέπτονται, προκύπτει ότι οι Βρετανίδες δείχνουν σαφή προτίμηση στις ιστοσελίδες λιανικής. Για την ακρίβεια, έξι από τις δέκα κατηγορίες ιστοσελίδων που επισκέπτονται αφορούν αγορές λιανικής, κυρίως παιχνιδιών (32%), αρωμάτων και καλλυντικών (30%), ενώ μεγάλο μερίδιο ενδιαφέροντος έχει κερδίσει και η παιδική ψυχαγωγία (28%).

«Οι Βρετανίδες μητέρες δεν περνούν απλά σημαντικό μέρος του χρόνου τους στο Ιντερνετ κάθε μήνα, αλλά επίσης είναι αυτές που έχουν τον έλεγχο των οικονομικών μέσα στην οικογένεια και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σε πολλές οικογένειες» εξήγησε ο Μάικ Ριντ, διευθυντής του ευρωπαϊκού τομέα της comScore. «Είναι ξεκάθαρο ότι οι μητέρες συνιστούν σημαντικό αγοραστικό κοινό, συνεπώς θα πρέπει να γίνει κατανοητή η επιρροή τους στις καταναλωτικές δαπάνες του νοικοκυριού αλλά και να βρεθούν αποτελεσματικοί τρόποι ικανοποίησης των αναγκών τους στο Ιντερνετ». Από τις 4,6 εκατ. Βρετανίδες μητέρες, που έκαναν χρήση Ιντερνετ μέσα στον περασμένο Ιούνιο, τα 3,6 εκατομμύρια επισκέφτηκαν τουλάχιστον μια ιστοσελίδα λιανικής, ποσοστό 77%. Ο πιο δημοφιλής προορισμός λιανικής ήταν οι ιστοσελίδες του Amazon, με 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες, ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκαν τα διαδικτυακά καταστήματα των Argos και Homebase, με 970.000 επισκέψεις.

Λύσεις μαμαδίστικης λογικής

Κι αν όλο αυτό το… πακέτο σάς ακούγεται άξενο και υπερβολικό, σημειώστε ότι ειδικά σε περιόδους κρίσεων, όπως αυτή που διάγουμε, αναπτύσσονται κι άλλες δυναμικές, που υπό άλλες συνθήκες ίσως και να ήταν δύσκολο να αναφανούν. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που συνέβη στη διάρκεια των γιορτών της περασμένης χρονιάς, όταν ζούσαμε (όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στην Ευρώπη κυρίως) την ύφεση στο φόρτε της. Προκειμένου να περιορίσουν το κόστος, ορισμένες μαμάδες οργάνωσαν μέσω του Διαδικτύου συναντήσεις με άλλες μητέρες με τις οποίες αντάλλασσαν ρούχα, παιχνίδια και βιβλία. Αλλες αγόραζαν dvd και ηλεκτρονικά παιχνίδια χοντρικώς από αποθήκες και τα είχαν διαθέσιμα, ώστε να μπορούν να τα μοιραστούν με άλλες μαμάδες σε πολύ χαμηλότερες τιμές.

Ο,τι και να λέμε, οι εποχές έχουν αλλάξει. Μαμάδες, μέλλουσες μαμάδες, γιαγιάδες, γυναίκες γενικώς που έχουν σχέση με παιδιά βρίσκουν τρόπους να επικοινωνήσουν κι όταν υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας, δεν υπάρχει λόγος κανείς να «σωπαίνει».

enet.gr

Comments 0 σχόλια »

Μία κατηγορία ιστολογίων που παρουσιάζει υψηλή αναγνωσιμότητα είναι τα food blogs. Επειδή η ηδονή του φαγητού είναι και οπτική υπάρχουν αρκετοί συνάνθρωποί μας που φωτογραφίζουν τα πιάτα τους και στη συνέχεια τα ανεβάζουν στη σελίδα τους. Ενα τέτοιο ιστολόγιο, το  NeverSeconds (Ποτέ, δεύτερη μερίδα) έγινε πολύ διάσημο, καθώς μας χαρίζει «μία καθημερινή δόση από τα σχολικά γεύματα». Το συντηρεί η Μάρθα, μαθήτρια δημοτικού η οποία είναι χορτοφάγος και υποφέρει καθημερινά όταν το πιάτο της προσγειώνεται μπροστά της. Βαθμολογούσε καθημερινά το γεύμα της ως προς το πόσο υγιεινό ήταν και μετρούσε τις μπουκιές μέχρι να το καταναλώσει. (Προφανώς εκεί στην Ιγγλετέρα δεν δέχονται καπρίτσια με το φαγητό).

Το ιστολόγιο απέκτησε υψηλή επισκεψιμότητα. Το παρακολουθεί έως και ο Jamie Oliver που είχε κάνει μία φιλόδοξη προσπάθεια να σώσει τα παιδάκια από τη φρίκη των έτοιμωνσχολικών γευμάτων. Με τις διαφημίσεις του ιστολογίου άρχισε να μαζεύει χρήματα για μία οργάνωση που ετοιμάζει γεύματα για απόρους. Πριν λίγες μέρες όμως την κάλεσαν στο γραφείο της διεύθυνσης του σχολείου και της είπαν ότι έπρεπε να σταματήσει, γιατί είχε ενοχληθεί ο δήμος. Η Μάρθα αποχαιρέτησε το κοινό της ενημερώνοντάς το για τους λόγους αναστολής της λειτουργίας του.

Αυτή η κίνηση εκτόξευσε τη δημοσιότητα και δημιουργήθηκε αρκετός θόρυβος. Ο δήμος ήρθε σε δύσκολη θέση και προκειμένου να μη φανεί ότι άσκησαν λογοκρισία, αποφάσισαν να το χειριστούν πιο επικοινωνιακά. Απλά της είπαν ότι σύμφωνα με τους κανονισμούς απαγορεύεται να παίρνει φωτογραφίες εντός του σχολικού χώρου.

Πλέον η Μάρθα έχει δικτυωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο! Οι αναγνώστες της στης στέλνουν τα δικά τους γεύματα και έχουμε την ευκαιρία να δούμε τι τρώνε οι άνθρωποι αυτού του πλανήτη…

Δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τις αναλογίες. Τις άπειρες φωτογραφίες και βίντεο από τις δικές μας σχολικές τάξεις που κυκλοφορούν καθημερινά, χάρη στα κινητά των μαθητών μας. Τους ίδιους να καταναλώνουν ότι πλαστικό κρουασάν ιουράσειας περιόδου τους πουλάνε τα κυλικεία τα οποία ειρήσθω εν παρόδω τελούν υπό αυστηρή εποπτεία.

Υποθέτω οι συνάδελφοι θα έχουν παρατηρήσει πόσο αλλάζει η τάξη τους μετά το πρώτο διάλειμμα. Τις δύο πρώτες ώρες οι μαθητές είναι κατατονικοί – δεν έχουν ανοίξει ακόμα το μάτι τους και λειτουργούν σε safe mode. Μόλις φορτωθούν με ζάχαρη και αναψυκτικά αρχίζουν τα παρατράγουδα… Κατά την 5η και 6η ώρα που η ζάχαρη έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της, αρχίζει η πείνα και αγριεύουν τα πράγματα στην τάξη.  Την 7η ώρα κάνουμε όλοι υπομονή να περάσει.

Το blog της Μάρθας: http://neverseconds.blogspot.co.uk/


Comments 0 σχόλια »

Στα πλαίσια μιας έρευνας είχα την ευκαιρία να  μελετήσω τα ιστολόγια εκπαιδευτικών. Αξιέπαινοι οι συνάδελφοι, αντί να κυνηγάνε τα ιδαίτερα έχουν βουτήξει στα social media. Δεν μπορώ όμως να παραγνωρίσω το γεγονός ότι αν παρακολουθήσει κάποιος το περιεχόμενό τους, θα παρατηρήσει το γνωστό και τετριμμένο αμάλγαμα γραφής για τέτοιους χώρους: εκθέσεις ιδεών, απλές παραπομπές ή παραθέσεις άρθρων τρίτων, καχύποπτες ή κυνικές απαξιώσεις και κυρίως, γενικόλογες διατυπώσεις και ευχολόγια.

Όπως είναι φυσικό η ελληνική εκπαιδευτική «μπλογκόσφαιρα» αντικατοπτρίζει εν πολλοίς την εκπαιδευτική κοινότητα με τις ιδεολογικές αντιλήψεις, εμμονές και φοβίες της. Ομως, εκεί ανάμεσα στα πολλά αναμασήματα του κοινωνικά και εθνικά ορθού συνάντησα και λίγες αλλά πολύτιμες ψηφίδες σκέψης.

Στην εκπαιδευτική μπλογκόσφαιρα σπανίζουν οι καταθέσεις  προσωπικών μαρτυριών, βιωμάτων, αναφορές για όλα όσα συμβαίνουν στο περιβάλλον μας, σε εμάς τους ίδιους που αξίζουν να το μάθουν και οι άλλοι. Για παράδειγμα, τι αξία έχουν οι συνεχείς αναδημοσιεύσεις, αν δε δώσει ο καθένας και η καθεμία το δικό του στίγμα;

Τα προσωπικά ιστολόγια εκπαιδευτικών έχουν αρχίσει να εγκαταλείπονται και εξαντλούν τη δημιουργικότητά τους στην εικόνα τους με περίτεχνα lay out και ένα άνοιγμα στα κοινωνικά δίκτυα. Το προσωπικό αποτύπωμα λείπει, αυτό που δίνει την πολυχρωμία απόψεων και βιωμάτων.

Comments 0 σχόλια »

Η 6η Αυγούστου είναι η επέτειος της Χιροσίμα και αποτελεί την ευκαιρία για μια καταλυτική ματιά όχι μόνο στα τρομακτικά γεγονότα της ημέρας αυτής το 1945, αλλά και σε ό,τι αυτά έφεραν στην επιφάνεια: ότι οι άνθρωποι, αφοσιωμένοι στον σκοπό τους να διευρύνουν τις ικανότητές τους για καταστροφή, βρήκαν επιτέλους τον δρόμο για να αγγίξουν το ύστατο όριο.

Comments 0 σχόλια »

Διαβάζω στην Καθημερινή:

«Ενδεικτικά, φέτος αναμένονται λιγότερες από τις περυσινές 1.056 προσλήψεις μονίμων και στις δύο εκπαιδευτικές βαθμίδες, ενώ οι πιστώσεις για την πρόσληψη αναπληρωτών φτάνουν περίπου για 12.500 εκπαιδευτικούς έναντι 15.000 πέρυσι.

Με τα δεδομένα αυτά, το υπουργείο θα προωθήσει τη λύση της αύξησης των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών. Οι διευθυντές των σχολείων μαζί με τον διοικητικό μηχανισμό του υπουργείου θα κληθούν να λύσουν τον γρίφο του «βάλε-βγάλε» του ωραρίου των διαθέσιμων σε κάθε σχολείο και διοικητική περιφέρεια εκπαιδευτικών. Κάτι που σίγουρα θα προκαλέσει κραδασμούς στο σώμα των 150.000 εκπαιδευτικών. Ηδη εκπαιδευτικοί διαμαρτύρονται για κάποιους άλλους, οι οποίοι λόγω της ειδικότητάς τους και των μαθημάτων που μπορούν να διδάξουν, έχουν -χωρίς δική τους ευθύνη, να τονιστεί- μικρότερο ωράριο. Και αυτό διότι τα χρόνια της οικονομικής ευφορίας οι ειδικότητες και υποειδικότητες των εκπαιδευτικών εκτοξεύθηκαν, κυρίως για συντεχνιακούς λόγους, στις περίπου 140 και τροφοδοτήθηκαν με διορισμούς, οι οποίοι τώρα δημιουργούν υπεράριθμους.»

Οι αρχαίοι ημών το είχαν λύσει το πρόβλημα με την αντίδοση. Αν κάποιος πιστεύει ότι το ωράριό μας τελειώνει με το που δρασκελίζουμε την πύλη του σχολείου, είμαστε πρόθυμοι να αλλάξουμε θέσεις, για να δει πόσα απίδια… Αλλά αρκετά με το διαίρει και βασίλευε και την εργασιακή ταπείνωση του κλάδου. Με 600 ευρώ και 23 ώρες την εβδομάδα που οραματίζονται μιλάμε για 6 και κάτι ευρώ την ώρα, χωρίς να υπολογίσουμε την απογευματινή εργασία.

Comments 0 σχόλια »

Η κουλτούρα της εποχής μας είναι ναρκισσιστική, ατομικιστική. Ο εκπαιδευτικός καλείται να προσαρμοστεί σε ένα περιβάλλον που παράγει αβεβαιότητες για τον ίδιο και τους μαθητές του. Χρησιμοποιεί τα νέα μέσα με πολυσήμαντους τρόπους Το ιστολόγιο εγγράφεται μέσα σε αυτήν τη μεγάλη αντίφαση των αναγκών του σύγχρονου ανθρώπου που αγωνίζεται να πολεμήσει το συναίσθημα της ανυπαρξίας και της αβεβαιότητας. Ζητά να εκφραστεί και να ακουστεί. Γιατί όποιος δεν ακούγεται εξαφανίζεται. Με διαβάζουν, με παρακολουθούν άρα υπάρχω.
Είναι λοιπόν σημαντικό να αναδειχθεί ο ανεξάρτητος λόγος στο Διαδίκτυο, δηλαδή η προώθηση ιδεών και κρίσεων που μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τις αυτονόητες επαγγελματικές εξαρτήσεις που δεσμεύουν καθένα και καθεμιά μας. Αν όμως δεν διευρυνθεί με κάποιο δραματικό τρόπο η πρωτογενής πληροφορία, η ποιότητα και το επίπεδο ανάλυσης των ιστολογίων, αυτά δεν θα μπορέσουν να ξεφύγουν από το επίπεδο αναμεταδότη πληροφοριών.Η ανάπτυξη περιεχομένου που δεν υπαγορεύεται από ποικίλες εξαρτήσεις είναι ένα επίτευγμα το οποίο πρέπει να επισημαίνεται και να επιβραβεύεται.

Η κουβέντα συνεχίζεται στο Blogito ergo sum

Comments 0 σχόλια »

Οι τίτλοι τέλους του Dogville, με ένα κολάζ φωτογραφιών του Jacob Holdt, που απεικονίζουν με κάθε λεπτομέρεια την αμερικανική φτώχεια και δυστυχία και μουσική υπόκρουση το τραγούδι «Young Americans» του David Bowie συνέβαλαν στην κατάταξη της ταινίας από τους κριτικούς ως αντιαμερικανικής. O Jacob Holdt, όπως πολλοί Δανοί συνηθίζουν, ταξίδεψε στην Αμερική το 1971 και συγκλονίστηκε από τις εικόνες φτώχειας σε μία πλούσια χώρα. Οι γονείς του, που δεν τον πίστευαν, του έστειλαν μία φωτογραφική μηχανή, με την οποία απαθανάτισε εικόνες μιας άλλης Αμερικής και τις κυκλοφόρησε στη συλλογή American Pictures 1970-75.

Comments 0 σχόλια »

Lars von TrierΟ Lars Trier γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1956 στο Fuglebakke-Kvarteret, ένα προάστιο της Κοπεγχάγης.
Ο πατέρας του Ulf Εβραϊκής καταγωγής γνωρίστηκε με τη μητέρα του Inge στη Σουηδία, όπου είχαν καταφύγει και οι δύο κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Η μητέρα του ήταν ενεργό μέλος της αντίστασης και πολύ δυναμική γυναίκα. Ο νεαρός Lars ανατράφηκε σε ένα φιλελεύθερο περιβάλλον με αποτέλεσμα να δυσκολευτεί να προσαρμοστεί στο σχολείο και να το εγκαταλείψει. Τελικά ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1976 ως κατ΄οίκον διδαχθείς.
Την επαφή του με την κινηματογραφική κάμερα ενθάρρυνε η μητέρα του η οποία φρόντιζε για την αισθητική του αγωγή αλλά ιδιαίτερα ο θείος του Borge Host, ένας από τους ιδρυτές της σχολής κινηματογράφου της Δανίας. Ήδη από την ηλικία των 11 ετών είχε αρχίσει την παραγωγή δικών του ταινιών, ενώ στα δώδεκά του χρόνια εργάστηκε ως ηθοποιός σε μία συμπαραγωγή τηλεοπτικής σειράς της Δανίας και της Σουηδίας.
Λίγο πριν πεθάνει η μητέρα του εξομολογείται, ότι είχε μία περιπέτεια και ο βιολογικός του πατέρας ονομάζεται Fritz Michael Hartmann και δεν έχει εβραϊκή καταγωγή. Μάλιστα του εκμυστηρεύεται ότι αποφάσισε να κοιμηθεί μαζί του, γιατί καταγόταν από οικογένεια καλλιτεχνών κι ότι η ίδια ήθελε ο γιος της να έχει γονίδια καλλιτέχνη. Εκείνος της απαντά ότι «αν πρόκειται για σκηνή από το Ντάλλας , σίγουρα είναι κακόγουστη» (Stevenson, 2009). Ο Ulf, ο οποίος έχει πεθάνει, όπως αποκαλύπτεται, γνώριζε αυτό το μυστικό όπως και αρκετά μέλη της οικογένειάς τους. Ο Trier αναγκάζεται να καταπιέσει το θυμό του λόγω της κρισιμότητας της υγείας της μητέρας του, η οποία και πεθαίνει λίγες μέρες αργότερα. Ο Trier κληρονομεί το σπίτι της μητέρας του και ξεσπά μέρος του θυμού του γκρεμίζοντας τοίχους και σπάζοντας τα κρύσταλλα της μητέρας του. Στη συνέχεια θα συναντήσει τον βιολογικό του πατέρα για μία φορά αλλά εκείνος του καθιστά σαφές, ότι δεν θέλει να αναπτύξουν κοινωνικές σχέσεις. Θα σεβαστεί το μυστικό της πατρότητας του μέχρι το θάνατο του βιολογικού του πατέρα, αλλά το Φεβρουάριο του 2000 η ιστορία του θα διαρρεύσει στον τύπο αποκτώντας μεγάλη δημοσιότητα με φωτογραφίες πατέρα και γιου δίπλα-δίπλα να τονίζουν τα κοινά τους χαρακτηριστικά. Αργότερα το όνομα του πατέρα του Max Hartmann θα εμφανιστεί στην ταινία Europa.

Σπουδές –Διακρίσεις
Αφού απέτυχε να εισαχθεί στην Εθνική σχολή Κινηματογράφο της Δανίας, έγινε δεκτός στο τμήμα του κινηματογράφου του πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης. Εκεί σιγά –σιγά αποκήρυξε τις πολιτικές του πεποιθήσεις κι έγινε απολιτικός καθώς πήρε κατά δήλωσή του «υπερβολική δόση του Κομμουνιστικού κόμματος». Υπήρξε μέλος του όπως άλλωστε και η μητέρα του. Στο πανεπιστήμιο επηρεάστηκε από έναν καθηγητή του τον Martin Drouzy και γνωρίστηκε με μία ομάδα το Film Group 16 οι οποίοι γύριζαν σε 16mm film. Αυτή η ομάδα θα τον υποστηρίξει στις πρώτες του απόπειρες.
Η πρώτη του ταινία το 1977 με τον τίτλο «Orchid Gardener» χρηματοδοτήθηκε από τον ίδιο και εν μέρει από τη μητέρα του. Η ταινία είχε θέμα της έναν Εβραίο ζωγράφο ο οποίος έχει προβλήματα με τις σχέσεις του και καταλήγει να κακοποιήσει ένα κοριτσάκι. Η επόμενη του ταινία το 1979 είχε τον τίτλο «Menthe –La Bienheureuse» αντλούσε την έμπνευσή του από μία απόδοση της «Ιστορίας της Ο» της Μαργκερίτ Ντυράς.
Μετά από τρία χρόνια σπουδών ο Trier προσπαθεί εκ νέου να γίνει δεκτός στην Εθνική σχολή κινηματογράφου της Δανίας. Σαν δείγμα δουλειάς του προσκομίζει το «Orchid Gardener», ενώ κατά τις εξετάσεις που έπρεπε να γυρίσουν μέσα σε δύο ώρες μία ταινία, κατάφερε να τους εντυπωσιάσει κι έτσι πετυχαίνει την εισαγωγή του.
Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στη σχολή υιοθέτησε και το «φον» του ονόματός του. Αυτή η ψευδο-ευγενής καταγωγή κινείται στην παράδοση της αυθαίρετης προσθήκης του von όπως και στην περίπτωση των Erich von Stronheim και Joseph von Sternberg. Αποφοίτησε από τη σχολή το 1983. Η πτυχιακή του ταινία μικρού μήκους «Befrielsesbilleder» κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ του Μονάχου το 1984. Ξεκίνησε από την τηλεόραση και έγινε γνωστός σκηνοθετώντας ένα ντοκιμαντέρ, πάνω στη γοητεία που εξάσκησε ο ναζισμός στην πατρίδα του, με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί ως νεοναζιστής. Η ταινία που απογείωσε την καριέρα του είναι «Το στοιχείο του εγκλήματος», η οποία κέρδισε το βραβείο τεχνικής στο Φεστιβάλ των Κανών το 1984. Στο φεστιβάλ των Κανών έχει ακόμα κερδίσει το 1991 το βραβείο της επιτροπής με το «Europa», το 1996 το Μεγάλο βραβείο των σκηνοθετών με το «Δαμάζοντας τα κύματα» (Η πρώτη του ταινία από την τριλογία με θέμα το γυναικείο φύλο) και το 2000 το Χρυσό Φοίνικα με το «Χορεύοντας στο Σκοτάδι».

Φιλμογραφία

2011     Μελαγχολία

2010     Dimension (Μικρού μήκους, 27 λεπτά)

2009     Αντίχριστος

2006     Το μεγάλο αφεντικό

2005     Manderlay

2003     Dogville

2000     Χορεύοντας στο Σκοτάδι

2000     D-Dag (project του Δόγματος μαζί με τους σκηνοθέτες Τόμας Βίντερμπεργκ,

Σόρεν Κραγκ-Γιάκομπσεν και Κρίστιαν Λέβρινγκ)

1998      Οι Ηλίθιοι( Idioterne)

1997      The Kingdom II (σε σκηνοθεσία με τον Μόρτεν Αρνφρεντ),

επεισόδια 5-8 (για την τηλεόραση, αλλά και κινηματογραφική διανομή)

1996      Δαμάζοντας τα Κύματα

1994      The Kingdom (σε σκηνοθεσία με τον Μόρτεν Αρνφρεντ),

επεισόδια 1 – 4 (για την τηλεόραση, αλλά και κινηματογραφική διανομή)

1991      Europa

1988      Μήδεια (τηλεόραση)

1987      Epidemic

1984      Το στοιχείο της εγκλήματος

1982      Befrielsesbilleder,(Images of a Relief) Ταινία Αποφοίτησης, Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Δανίας

1981      Den Sidste Detalje, Η τελευταία λεπτομέρεια (μ. μ.) Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Δανίας

1980      Nocturne (μ. μ.) Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Δανίας

1979      Menthe – La Bienheureuse, (ερασιτεχνική, μ. μ.)

1977      Orchidegartneren (ερασιτεχνική, μι. μ.)

1971      En Blomst (Ως Λαρς Trier)

1970      Hvorfor flygte fra det du ved du ikke kan flygte fra? Fordi du er en kujon (Ως Λαρς Trier)

1969      En Røvsyg oplevelse, En (Ως Λαρς Trier)

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων