Επανάσταση στην ενημέρωση υποσχόταν η έλευση του Twitter, του μικρομπλόγκ με το οποίο μπορούμε να πληροφορήσουμε αμέσως τους πάντες για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Ο πολίτης – δημοσιογράφος, οπλισμένος μόνο με το κινητό του τηλέφωνο, για μία ακόμα φορά στάθηκε σε θέση μάχης απέναντι στους βραδύτερους επαγγελματίες, έτοιμος να φωτογραφίσει, να βιντεοσκοπήσει, να καταγγείλει, αλλά κυρίως να ενημερώσει. Στέλνοντας ένα μήνυμα μόλις 140 χαρακτήρων μέσω Twitter στα κινητά τηλέφωνα φίλων, γνωστών αλλά και αγνώστων, ο χρήστης θα μπορούσε να μεταβληθεί σε μίνι ειδησεογραφικό πρακτορείο. Πολλοί, μάλιστα, πίστεψαν ότι το Twitter θα καθιστούσε παρωχημένα, τουλάχιστον σε κάποιο μέτρο, τα «συμβατικά» ΜΜΕ.
Από τη θεαματική προσθαλάσσωση του Airbus στον ποταμό Χάντσον της Νέας Υόρκης, έως τα οδοφράγματα της Μπανγκόκ και τις διαδηλώσεις στην Τεχεράνη, οι φανατικοί χρήστες του Twitter μετέδωσαν τα τεκταινόμενα ανά την υφήλιο με την ταχύτητα του φωτός. Και φυσικά σε αυτή τη δυνατότητα πληροφόρησης και κυρίως στη «μόδα» κανένας δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Ακόμα και τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ αναγκάστηκαν να πουν «ναι», εγκαταλείποντας την παράδοση, και χρησιμοποίησαν το Twitter για να κοινοποιήσουν τα νέα των γαλαζοαίματων. Οπως ήταν αναμενόμενο, το παράδειγμα ακολούθησαν πολλές κρατικές υπηρεσίες και φορείς της Γηραιάς Αλβιώνος και όχι μόνο.
Ωστόσο, ως φαίνεται, οι επαναστάσεις που προαναγγέλλονται, και μάλιστα τόσο πομπωδώς σπάνια υλοποιούνται. Μελέτη που πραγματοποιήθηκε από την αμερικανική Pear Analytics διαπίστωσε ότι το 40% των μηνυμάτων που αποστέλλονται μέσω του Twitter είναι «ανόητες φλυαρίες» που δεν ενδιαφέρουν κανένα. Μάλιστα, η εταιρεία, που ανέλυσε δύο χιλιάδες μηνύματα, διευκρινίζει ότι στην κατηγορία «ανόητες φλυαρίες» δεν τοποθέτησε καν τα μηνύματα που αποτελούσαν τμήματα συζήτησης μεταξύ χρηστών, αλλά πληροφορίες του τύπου «τώρα τρώω ένα σάντουιτς». Μόνο το 8,7% των μηνυμάτων θα μπορούσε να ενδιαφέρει το ευρύτερο κοινό.
Η επανάσταση, λοιπόν, του Twitter θα καθυστερήσει ακόμα, αν ποτέ γίνει δηλαδή. Και τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει ότι η δημοτικότητα του συστήματος δεν θα ακολουθήσει κι αυτή καθοδική πορεία, όπως αυτή που καταγράφουν ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook και το MySpace. Σύμφωνα με μελέτες αυτά τα δίκτυα εγκαταλείπονται από τον νεαρόκοσμο ιδιαίτερα στις ηλικίες 15 έως 24 ετών. Κι όμως, πολλοί πίστεψαν ότι θα έφερναν μια κοινωνική επανάσταση.
Ισως, το Twitter να μην έφερε επανάσταση επειδή ο σημερινός Homo Interneticus, που απομονωμένος μπροστά στον υπολογιστή του παλεύει να συμμετάσχει στην ανθρώπινη κοινωνία, θέλει, όχι μόνο να πληροφορήσει τον κόσμο για κοσμογονίες και γεγονότα, αλλά κυρίως να διαμηνύσει ότι «υπάρχω» και «ναι… τρώω ένα σάντουιτς».
Μέλη του κοινωνικού δικτύου Τweeter προσκλήθηκαν να καταθέσουν tweets (διαδικτυακά μηνύματα) με στόχο τη δημιουργία ενός καινούργιου λιμπρέτο που θα φιλοξενηθεί στη Βασιλική Οπερα του Λονδίνου. Η πρώτη σκηνή της όπερας (που δεν έχει προς το παρόν τίτλο) είναι ήδη ολοκληρωμένη και σύμφωνα με δημοσίευμα του ΒΒC αφορά έναν άνδρα ο οποίος έχει πέσει θύμα απαγωγής πουλιών που θέλουν να τον εκδικηθούν επειδή σκότωσε ένα από αυτά. Τμήματα της όπερας προβλέπεται να παρουσιαστούν τον προσεχή Σεπτέμβριο. Η όπερα-πείραμα, με αυθεντική μουσική της συνθέτριας Ελεν Πόρτερ, είναι μια πρωτοβουλία της Βασιλικής Οπερας του Λονδίνου που εστιάζει στην ενασχόληση περισσότερων ανθρώπων στη δημιουργία όπερας.
Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς θα είχαν μαθευτεί οι μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις αν υπήρχε το twitter την εποχή του Αριστοτέλη, του Νεύτωνα, του Κολόμβου, του Αϊνστάιν ή του Δαρβίνου;
Οι αρχές κατέβαλαν κάθε προσπάθεια ώστε να μην διαρρεύσει τίποτα από την πόλη Ουρούμτσι της επαρχίας Σιντζιάνγκ. Γι’αυτό και ανέστειλαν τη λειτουργία του Ίντερνετ στην συγκεκριμένη επαρχία επί 48 ώρες, επιρρίπτοντας την ευθύνη για τις ταραχές και την αιματοχυσία στους εξόριστους μουσουλμάνους Ουιγούρους.
Ωστόσο, η ιστοσελίδα Fanfou.com, ανταγωνιστής του Twitter στην Κίνα, ήταν ακόμη προσβάσιμη στην περιοχή. Και, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης, η νέα γενιά της Κίνας, απόλυτα ενημερωμένη για τη σύγχρονη τεχνολογία της επικοινωνίας, βρήκε τον τρόπο να μεταδώσει πληροφορίες μέσω της συγκεκριμένης ιστοσελίδας. «Η κατάσταση έχει ηρεμήσει σε μεγάλο βαθμό αλλά στρατιωτικά οχήματα βρίσκονταν στην πόλη σήμερα το πρωί», επισήμανε ένας χρήστης του Fanfou.com, ο οποίος υποστήριξε ότι βρισκόταν στο Ουρούμτσι.
Επίσης η αναζήτηση στα διεθνή πρακτορεία για εικόνες από τα επεισόδια έδινε φωτογραφίες με τη σημείωση ότι κάποιες από αυτές δημοσιεύτηκαν στο Twitter-μία από αυτές είναι και η φωτογραφία με τον διαδηλωτή που είναι πεσμένος στο έδαφος.
Σε γενικές γραμμές πάντως, η κινεζική λογοκρισία κινείται γρήγορα απομακρύνοντας από το Ίντερνετ ό,τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά των κινεζικών αρχών.
Με την πρώτη ματιά, ο κόσμος του Twitter δεν μοιάζει τόσο μαγικός όσο των ανταγωνιστικών MySpace και Facebook. Περισσότερο φαντάζει σαν μια ακόμα ιντερνετική φούσκα που κι αυτή αποξενώνει από την καθημερινότητα ή την κοινωνική επαφή και αναζητά το μερίδιό της στον κοινωνικό θόρυβο που δημιουργούν τα προαναφερθέντα και πιο εξελιγμένα εργαλεία.
Ωστόσο, οι χρήστες του Twitter αυξάνονται με απίστευτη ταχύτητα, προσθέτοντας είτε ψηφιακό θόρυβο είτε αξία στην επικοινωνία όλων, με αποτέλεσμα τα περιοδικά να αφιερώνουν μελάνι στην απόλυτη ψηφιακή υστερία των τελευταίων μηνών, ενώ ακόμα και τα τηλεοπτικά κανάλια, χάρη σε κάποια μεμονωμένα γεγονότα, το ενσωμάτωσαν εύκολα στην καθημερινή τους γλώσσα.
Το Twitter, βέβαια, έχει κι αυτό τα δικά του χαρακτηριστικά που το κάνουν να ξεχωρίζει ως κάτι νέο. Ετσι, αν υπάρχει κάτι που αρχικά μπορεί να θυμίζει, αυτό είναι ένα ζωντανό πάρτι από SMS μηνύματα, σαν κι εκείνα που κάποια στιγμή έτρεχαν σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια και μέσω του οποίου δημοσιοποιείς τις πιο πρόσφατες λεπτομέρειες από τη ζωή σου, πράγματα που παρακολουθείς ή διάβασες ή άκουσες ή τέλος πάντων θέλεις να μάθουν οι άνθρωποι του κύκλου σου.
Πίσω από αυτή την ιδέα του Twitter κρύβεται ο Aμερικανός Evan Williams, o οποίος ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στο διαδίκτυο δημιουργώντας το Blogger.com. το οποίο στην πορεία αγοράστηκε από την Google. Ο Γουίλιαμς – που πήγαινε πακέτο – δεν άντεξε για πολύ το στενό κλοιό της πολυεθνικής και αποφάσισε να αποχωρήσει από την εταιρεία, παίρνοντας, όμως, μαζί του έναν ακόμα εργαζόμενο της Google, τον Biz Stone με τον οποίο αρχίζουν να σκέφτονται τις πρώτες ιδέες για μια πλατφόρμα, η οποία ενώ θα περιορίζει το χρήστη σε μια σειρά από προτάσεις, στην ουσία θα είναι πιο άμεση και συγκεκριμένη από οτιδήποτε άλλο «παίζει» στα μεγάλα γήπεδα των υπόλοιπων εργαλείων.
Ο συνέταιρός του Stone, ακούει τις ιδέες του Williams και βαφτίζει το νέο πρόγραμμα Twitter και τα μηνύματα ”tweets”, συγκρίνοντας έτσι τον μικρό όγκο πληροφορίας που θα ανταλλάσσεται μέσω των μηνυμάτων με το κελάηδημα των πουλιών και παράλληλα δείχνοντας ότι οι ήχοι από πολλά εισερχόμενα μηνύματα θα ακούγονται σαν τιτιβίσματα πουλιών.
Τι είναι εκείνο, όμως, που έκανε το Twitter πραγματικά διάσημο; Βασικά, η απλή μηχανική του. Οι χρήστες στέλνουν μηνύματα – δεν ξεπερνούν τους 140 χαρακτήρες – είτε από κάποιο PC είτε από το κινητό τους, και αυτή η προσθήκη του κινητού στην επικοινωνία μέσω Internet. Το τελευταίο ήταν και η πρωτοπορία που έκανε τη διαφορά.
Δημιουργώντας έναν λογαριασμό στο Twitter, αυτόματα δίνεις το δικαίωμα σε κάποιους να σε ακολουθούν. Αν εσύ παρακολουθείς άλλους είκοσι, τότε αυτό που εμφανίζεται στην οθόνη σου είναι ένα μείγμα από ηλεκτρονικά τιτιβίσματα φίλων, γνωστών, εταιρειών που λανσάρουν νέα προϊόντα ή celebrities, τα οποία, σε αντίθετα χρονολογική ροή, πλουτίζουν την ενημέρωσή σου: τι πρωινό έφαγε κάποιος, ποιο blog διαβάζει, τι μουσική σου προτείνει να ακούσεις ο κολλητός σου, ποιο είναι το μέλλον της παιδείας έτσι όπως το συζητάει μια ομάδα ανθρώπων (μαζί με το απαραίτητο link), ποιες καινούργιες λέξεις έμαθε κάποιος δημοσιογράφος στο πρόσφατο ταξίδι του στην Κρήτη, ή πώς ο βραδινός εφιάλτης κάποιου στην κουζίνα, έγινε και ο πρωινός εφιάλτης στο γραφείο του.
Με αυτό τον τρόπο κατάφερε για πρώτη φορά, να συνδυάσει τρία σημαντικά στοιχεία σε ένα απλό εργαλείο: κοινωνική δικτύωση, ζωντανή αναζήτηση και ανεξάντλητο μοίρασμα ιστοσελίδων.
Eνα απλό παράδειγμα για να καταλάβετε την επιτυχία του νέου αυτού εργαλείου αλλά και της αμεσότητας της πληροφορίας που διαθέτει: αν κάποιος ψάχνει ιστοσελίδες για τους Depeche Mode σίγουρα θα ξεκινήσει από το Google, αλλά αν ψάχνει για ενδιαφέροντα σχόλια που αφορούν τη βραδιά της ακύρωσης της συναυλίας τους, τότε καλύτερα να τρέξει κατευθείαν στο Twitter.
Ακόμα και στην Αμερική όπου επικρατεί παροξυσμός γύρω από το όνομά του, το Twitter έχει συχνά χαρακτηριστεί ως ένα ακραία ναρκισσιστικό εργαλείο, κι όχι άδικα, αφού τελικά εκείνοι που χρησιμοποιούν το περισσότερο το Twiiter είναι οι διασημότητες.
Εχει άραγε τελειωμό αυτή η μανία για το Twitter; Τις προάλλες, έγινε εργαλείο στα χέρια των Ιρανών διαδηλωτών. Αυτή την εβδομάδα, αιωρούμενη μεταξύ ηρωισμού και φαιδρότητας, η ιστοσελίδα χρησιμοποιήθηκε για να συμβάλει στην εμπέδωση μεγάλων λογοτεχνικών έργων του κόσμου. Οι οπαδοί της κλασικής λογοτεχνίας μπορεί να τρομάξουν, μαθαίνοντας ότι ο κλάδος του οίκου Penguin στη Νέα Υόρκη αποφάσισε την έκδοση ενός νέου τόμου που θα βάλει μεγάλα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας στο μάγγανο του Twitter. O τόμος έχει έναν τίτλο τέτοιο που στο άκουσμά του οι υπερασπιστές της καθαρότητας της γλώσσας θα ανατριχιάσουν: Twitterature.
Σε αυτήν, οι εμπνευστές ανακατεύουν τα «κοσμήματα» της παγκόσμιας λογοτεχνίας -αναφέρουν τους Δάντη, Σαίξπηρ, Σταντάλ, Τζόις- σε περίπου 20 αποσπάσματα ή λιγότερα, που αποτελούνται έκαστο από 20 αράδες με λιγότερους από 140 χαρακτήρες. Το βιβλίο είναι πνευματικό τέκνο δύο φοιτητών του Πανεπιστημίου του Σικάγο, ετών 19, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ξεκινούν μια πολιτιστική επανάσταση. Σπάζοντας μαζί τα κεφάλια τους ένα βράδυ, οι Εμετ Ρένσιν και Αλεξ Εϊσμαν διερωτήθηκαν τι είναι αυτό που ορίζει τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της γενιάς τους και εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο τις ψυχές των Αμερικανών του 21ου αιώνα. Η απάντηση που βρήκαν ήταν δικέφαλη. Ονόμασαν τα έργα των μεγάλων λογοτεχνών κρίσιμο πυλώνα όλων των γενεών.
Προέβαλαν επίσης την ιδέα τους στο Twitter, την ιστοσελίδα όπου οι χρήστες συμπιέζουν όλες τις ανθρώπινες εμπειρίες σε 140 χαρακτήρες. Στη διαφήμιση του νέου βιβλίου, οι δύο εμπνευστές εξηγούν χωρίς περιστροφές ότι επιθυμούν πολύ χρήμα και ότι περιμένουν από το έργο τους να προκαλέσει «καταιγίδα στην αγορά». Το αν έχουν δίκιο εξαρτάται από τη διάθεση του κοινού να διαβάσει, π.χ. τη Θεία Κωμωδία του Δάντη, συρρικνωμένη από 512 σελίδες σε 20 μικρές φράσεις.
Ο Τάσος Καφαντάρης αναλύει τα θέματα της κοινωνικής δικτύωσης:
…Λένε ότι η είδηση της πτώσης της Τροίας έφτασε γοργά στις Μυκήνες χάρη στα σήματα καπνού στα κορφοβούνια, τις φρυκτωρίες. Στον τωρινό μας κόσμο, η τηλεμετάδοση της είδησης όχι μόνο περιλαμβάνει βιντεοκαταγραφή αλλά και δεν χρειάζεται να ακολουθήσει προκαθορισμένα κανάλια μετάδοσης. Είναι το Διαδίκτυο που επιτρέπει αυτή την άναρχη επικοινωνία, αυτό το «αόρατο κοτετσόσυρμα» που αγκαλιάζει τον πλανήτη μας και δίνει φωνή σε θύματα και θύτες. Αλλά ποιος είναι ο μηχανισμός που επιτρέπει τη διασύνδεση των φωνών, πώς παίρνει ρότα το ντόμινο της επικοινωνίας; Ο καμβάς είναι όντως το δίκτυο των επιμέρους δικτύων, το γνωστό Διαδίκτυο (Ιnternet). Ο τρόπος απεικόνισης των δημοσιοποιήσιμων πληροφοριών είναι αυτό που γνωρίσαμε ως Παγκόσμιο Ιστό (Web). Ωστόσο ο τρόπος συζήτησης μεταξύ των παραγωγών πληροφορίας και των αποδεκτών/αναμεταδοτών της είναι αυτό που ονομάστηκεΚοινωνική Δικτύωση(Social Νetworking). Ως εργαλεία υλοποίησης αυτού του τρόπου θα βρείτε δεκάδες ονόματα. Αλλά, τεχνολογικά, τρεις είναι οι κύριοι φορείς του: Η τεχνολογία της Google, αυτή του Facebook και εκείνη του Τwitter.
Η πρώτη είναι η παλιότερη και γνωστή πλέον σε όλους μας: Λειτουργεί ως ένα τεράστιο χωνί, που διυλίζει ό,τι κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο και μας επιτρέπει την αναζήτηση και συσχέτιση πληροφοριών, είτε είναι κείμενο είτε εικόνα είτε ήχος ή βίντεο. Η δεύτερη- του Facebook- ανέτρεψε το σκηνικό του «Μεγάλου Καγαθού Αδελφού» που μας παρέχει ό,τι ζητούμε κατά μόνας, με ένα σύνολο εργαλείων που επιτρέπουν την επικοινωνία κατά παρέες: «Είμαι αυτός,μου αρέσουν αυτά, και όποιος θέλει γίνεται δικτυακός φίλος μου και συζητούμε για όσα βρίσκουμε κοινά ενδιαφέροντα». Η επικοινωνία αυτής της μορφής είναι, εύλογα, πολύ πιο ισχυρή, καθώς προσθέτει ένα στάδιο «προεκτιμημένης πληροφορίας» από τα φίλτρα της παρέας.
…Σχηματικά, θα λέγαμε ότι οι διαδικτυωμένοι του πλανήτη μας διαχωρίζονται ήδη βάσει των εργαλείων που επιλέγουν για την πληροφόρησή τους, ως συμβατών με τον βιορυθμό τους: Οι αναλυτικοί και στοχαστικοί τύποι αρκούνται στις μηχανές αναζήτησης και στα συνεργατικά εργαλεία της Google. Οι εραστές της κοινωνικής επαφής και του κουτσομπολιού, με αρκετό χρόνο για ξόδεμα, λατρεύουν την παρεολογία τύπου Facebook. Το πιο δυναμικό όμως κομμάτι της παγκόσμιας κοινωνίας- εκείνοι που ζουν κοιτώντας μια το ρολόι και μια τους στόχους τους, αποζητώντας συνάμα την αναγνώριση των άλλωνεγκολπώνεται το Τwitter. Αλλά είναι αυτή η τρίτη και ταχύτατα διογκούμενη ομάδα που συγκεντρώνει πλέον την προσοχή των κοινωνιολόγων. Διότι, η μέσω του Τwitter δυνατότητα τάχιστης μεταβολής του καθενός μας άλλοτε σε «αρχηγό αγέλης» και άλλοτε σε «οπαδό πεφωτισμένων», αγγίζει αρχέγονα ένστικτα του ανθρώπου και ξεκλειδώνει δυνάμεις που κάποτε φανερώνονταν σπανιότατα και μόνο στα χέρια ιδιαίτερα προικισμένων ατόμων.
Ο κανόνας είναι αυστηρός και δεν επιδέχεται καμία εξαίρεση: κάθε μήνυμα που αναρτάται στο Twitter πρέπει να αποτελείται από το πολύ 140 χαρακτήρες, δηλαδή καμιά εικοσαριά λέξεις. Αλλά χρειάζονται περισσότερα για να αποθαρρυνθούν οι συγγραφείς ή οι ποιητές κάθε είδους που γράφονται στην ιστοσελίδα.
Ακόμη και με 140 χαρακτήρες, «κάθε ιστορία έχει αρχή, μέση και τέλος» εξηγεί ο Αρζέν Μπασύ, ένας 42χρονος Καναδός, κατά τη διάρκεια συνεδρίου αφιερωμένου στο Twitter που πραγματοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα στη Νέα Υόρκη.
Η περιπέτεια του κ. Μπασύ στο Twitter ξεκίνησε όταν θέλησε να διηγηθεί «μια εικόνα» που είχε μες «στο μυαλό του» . «Και λίγο-λίγο έχτισα τη συνέχεια», διηγείται ο χρήστης με τον λογαριασμό @arjunbasu.
Ένα παράδειγμα; «Ο γάμος τους δεν άντεξε το μήνα του μέλιτος. Παραδέχθηκαν το λάθος τους. Αλλά μένουν μαζί. Για χάρη των δώρων» .
Ή: «Βγαίνουν για κυνήγι. Σκοτώνουν μεγάλα θηλαστικά. Μετά παραδίδουν τα ζώα στο σφαγείο. Το βράδυ τρώνε σαλάτες» .
Όπως παραδέχεται ο κ. Μπασύ, αυτές οι μικρές ιστορίες στο Twitter γνωρίζουν μεγαλύτερη επιτυχία από τις δεκάδες δεκάδων σελίδες που είχε μουτζουρώσει στο πλαίσιο της συγγραφικής του δραστηριότητας. «Τώρα έχω 6.000 συνδρομητές στον λογαριασμό μου στο Twitter», παρατηρεί ο κ. Μπασύ, συγκρίνοντάς τους με τους «αναλογικούς» αναγνώστες του.
«Εξέδωσα πέρσι ένα βιβλίο που το αγόρασαν περίπου 2.000 άνθρωποι. Άρα τώρα έχω πιο πολλούς αναγνώστες απ’ ό,τι πριν» .
Ο περιορισμός των 140 χαρακτήρων πάντως δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για τους λάτρεις των χαϊκού που είναι ουκ ολίγοι στο Twitter. Τα χαϊκού, παραδοσιακή μορφή ιαπωνικής ποίησης, έχουν μία πολύ συγκεκριμένη δομή 17 λέξεων, σε τρεις στίχους με πέντε, επτά και τέλος πάλι πέντε συλλαβές ο καθένας. Δηλαδή περίπου τον ίδιο αριθμό χαρακτήρων με ένα μήνυμα στο Twitter.
Υπάρχουν μάλιστα ιστοσελίδες που συγκεντρώνουν τα καλύτερα χαϊκού που κυκλοφορούν στο Twitter, βαπτίζοντάς τα «Twaiku» ή «TwiHaiku», ενώ έχουν καθιερωθεί και οι «Πέμπτες των χαϊκού» που προσελκύουν πληθώρα ψηφιακών ποιητών.
Ο κ. Μπασύ, που εργάζεται στον τομέα των εκδόσεων, παραδέχεται ότι εξεπλάγη και ο ίδιος από την ανταπόκριση του κοινού στις σύντομες ιστορίες του και μάλιστα προσέλαβε έναν ατζέντη «για να δει τι μπορεί να κάνει με όλα αυτά» .
«Είναι κάτι που δεν μου είχε περάσει ποτέ απ’ το μυαλό», παραδέχεται. «Κάποιοι χρησιμοποιούν τις ιστορίες μου στα σχολεία» και «ένας τύπος τις μετέφρασε στα πορτογαλικά. Ένας άλλος στα ιταλικά» .
Τον πλησίασαν μάλιστα και από το Filminute, ένα διεθνές φεστιβάλ ταινιών που δεν ξεπερνούν το ένα λεπτό. Εξήντα δευτερόλεπτα από τη μια μεριά, 140 χαρακτήρες από την άλλη… η τέχνη της στιγμής. «Με έφεραν σε επαφή με τους σκηνοθέτες. Τα μηνύματά μου μπορεί να χρησιμοποιηθούν για ταινίες… ελάχιστου μήκους», εξηγεί ο κ. Μπασύ, ο οποίος βρίσκει και άλλο πλεονέκτημα στο Twitter:
«Βλέπεις μία άμεση ανταπόκριση σ’ αυτό που γράφεις. Και αυτό κάνει το γράψιμο μια διαδικασία λιγότερο μοναχική».
Το ότι το Web 2.0 αποτέλεσε ένα πολύ ισχυρό εργαλείο για τη δικτύωση, ανταλλαγή απόψεων και δράσεις πολιτών σε διάφορους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής είναι κάτι που πλέον κοντεύει να γίνει αυταπόδεικτο. Πέραν από τα προσωπικά blogs, προφίλ στο Facebook και το MySpace και τα διάφορα “τιτιβίσματα” στο Twitter, σημαντικά ζητήματα έχουν αναδειχθεί μέσα από αυτά τα εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης και ένα από αυτά τα ζητήματα αφορά στο περιβάλλον και την προστασία του.
Μέσω του ιστοχώρου Mashable, βρήκαμε μια ενδιαφέρουσα λίστα προσώπων, φορέων και οργανισμών που προωθούν την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, τις “πράσινες” πολιτικές και στάσεις ζωής και, γενικά, την λογική της προστασίας του περιβάλλοντος μέσω του Twitter. Φαίνεται, μάλιστα, ότι στο ζήτημα του περιβάλλοντος τα tweets μπορούν να αποτελέσουν ένα καλό μέσο για την ευαισθητοποίηση και την κινητοποίηση των πολιτών. Άλλωστε, το λακωνίζει εστί φιλοσοφείν, έτσι δεν είναι;…
Μία δασκάλα στη Σκωτία που πιθανόν ανακοίνωνε στο Twitter θέματα που αφορούσαν τους μαθητές της βρίσκεται στο επίκεντρο ερευνών. Η δασκάλα έγραφε μέχρι και 38 μηνύματα ημερησίως, πολλά από τα οποία κατά τη διάρκεια της δουλειάς της αν και αυτό απαγορεύεται από το σχολείο που εργάζεται. Το σχολείο ερευνά αν είχε δημοσιεύσει πληροφορίες που αφορούν τη ζωή των μαθητών στο σχολείο.
Μα τι κουτσομπόλα… Τελικά η τεχνολογία είναι μία προέκταση του ψυχισμού μας.
Η δημοφιλής υπηρεσία Twitter.com θα βρεθεί και στην μικρή οθόνη με τηλεοπτικό σόου. Το Twitter.com και οι εταιρείες παραγωγής Reveille και Brillstein Entertainment βρίσκονται στις τελικές συζητήσεις για να μπορέσουν να παρουσιάσουν σύντομα στο τηλεοπτικό κοινό ένα σόου το οποίο θα «βοηθάει απλούς ανθρώπους να βρεθούν στα ίχνη των αγαπημένων τους διασημοτήτων κατά τη διάρκεια ενός επαναστατικά ανταγωνιστικού είδους παιχνιδιού». Το περιοδικό «Variety» αναφέρει ότι το παιχνίδι βασίζεται σε ιδέα της Amy Ephron, αδελφής της διάσημης σεναριογράφου Nora Ephron. Πρόκειται για ένα πολύ ελκυστικό είδος παιχνιδιού για τα τηλεοπτικά δίκτυα, καθώς όπως φαίνεται το κόστος του θα είναι εξαιρετικά χαμηλό.
Οι κινεζικές αρχές αποφάσισαν να θέσουν εκτός λειτουργίας τη διαδυκτιακή σύνδεση των κινέζων χρηστών σε διάφορα διεθνή «κοινωνικά δίκτυα» (social networks) όπως το Twitter και το Facebook. Αφορμή γι’ αυτή τους την ενέργεια στάθηκε η επέτειος της βίαιης καταστολής της εξέγερσης στην πλατεία Τιεν Αν Μεν το 1989, με το σκεπτικό ότι «αποσταθεροποιητικοί παράγοντες» και «ξένα κέντρα», πολύ πιθανά να καλέσουν κινέζους φοιτητές να ξεσηκωθούν ξανά εναντίον των αρχών. Twitter, Flickr, Hotmail, Facebook και άλλα «κοινωνικά δίκτυα» είναι μερικά από τα «θύματα» της κινεζικής λογοκρισίας.
Η οργάνωση «Δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα» ανέφερε πως δέχθηκε καταιγισμό αναφορών από κινέζους χρήστες του διαδικτύου πως από την περασμένη Δευτέρα άρχισε η σταδιακή διακοπή αυτών των υπηρεσιών με αποκορύφωμα την Τετάρτη. Βέβαια, για τη μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα του κόσμου, τακτικές αυτού του τύπου είναι πλέον συνηθισμένες από τις επίσημες αρχές οι οποίες αιτιολογούν τις πράξεις τους με το σκεπτικό πως προστατεύουν τη δημόσια ασφάλεια και γαλήνη στη χώρα.
Για πρώτη φορά ένα επιστημονικό πείραμα, στον τομέα της παραψυχολογίας, πρόκειται να διεξαχθεί αποκλειστικά μέσω της όλο και πιο δημοφιλούς υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης Twitter.Βρετανοί ειδικοί, υπό τον καθηγητή ψυχολογίας Ρίτσαρντ Γουάιζμαν, του πανεπιστημίου του Χερτφορντσάιρ, έναν από τους πιο γνωστούς ειδικούς διεθνώς σε θέματα παραψυχολογίας, θα μελετήσουν το φαινόμενο της «εξ αποστάσεως όρασης», δηλαδή της ικανότητας που ισχυρίζονται ότι έχουν μερικοί άνθρωποι να εντοπίζουν και να ξεχωρίζουν μια τοποθεσία καθαρά με το νου τους.
Οποιοσδήποτε (και από την Ελλάδα) μπορεί να μέρος στο νέο πείραμα, το οποίο θα ξεκινήσει αύριο, στη διεύθυνση https://twitter.com/RichardWiseman.
Αν ψάχνετε για γεγονότα που συμβαίνουν τώρα θα διαπιστώσετε ότι είναι δύσκολο να εντοπίσετε πληροφορίες στο διαδίκτυο. Παράδειγμα πήρε το αυτί σας ότι η ξέσπασε μια επιδημία και θέλετε να δείτε τι γίνεται τώρα στον κόσμο μέσες άκρες.
Για αυτό υπάρχει το Twitter search. Ας υποθέσουμε ότι πληκτρολογείτε π.χ. #flu εμφανίζονται τα μηνύματα(“tweets”)που έχουν στείλει οι χρήστες του Twitter, τα τελευταία δευτερόλεπτα για το θέμα.
Τα #hashtags tα τοποθετούν χρήστες του Twitter στο τέλος του μηνύματος τους αν και όποτε θέλουν. Ο σκοπός τους είναι να αναζητηθεί και βρεθεί το μήνυμα τους από οποιονδήποτε στο internet. Αν το μήνυμα αυτό κουβαλά κάποιο χρήσιμο μήνυμα για κάποιο ειδικό θέμα ευρύτερου ενδιαφέροντος, θα υπάρχουν και άλλα μηνύματα για αυτό το θέμα.
Δεν θέλετε να ξέρετε τι μας έσυραν για το σκισμένο μπλουζάκι μετά το τέλος της Eurovision…
Ο Λευκός Οίκος πραγματοποίησε το άλμα μετάβασης στο Web 2.0, κατασκευάζοντας τις δικές του σελίδες στο MySpace, το Facebook αλλά και κάνοντας τις πρώτες του δημοσιεύσεις στο Twitter.
Περιεχόμενο από την ιστοσελίδα του Μπαράκ Ομπάμα δημοσιεύεται ταυτόχρονα στις αντίστοιχες σελίδες του MySpace και του Facebook. Μέσα σε λίγες ώρες, οι δύο σελίδες απέκτησαν συνολικά περισσότερους από 70.000 «φίλους», ενώ στο Twitter ακολουθούν τον Λευκό Οίκο περίπου 14.500 άτομα.
«Η τεχνολογία έχει ασκήσει μεγάλη επίδραση στο τρόπο που όλοι μας αποκτούμε πρόσβαση στην πληροφορία και επικοινωνούμε μεταξύ μας» αναφέρει ο Λευκός Οίκος στο blog του. «Η ιστοσελίδα WhiteHouse.gov αποτελεί σημαντικό κομμάτι της διακυβέρνησης και της προσπάθειας που καταβάλλεται ώστε να φτάσει το Ίντερνετ σε όλους γρήγορα και αποτελεσματικά», τονίζει.
Ο πρόεδρος Ομπάμα είχε αναφερθεί σε πρόσφατη ομιλία του στην ανάγκη της κυβέρνησης να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις χρησιμοποιώντας παρωχημένα μέσα και συνήθειες. «Η κυβέρνηση θα πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματική, διαφανής και δημιουργική», δήλωσε ο Ομπάμα.
Εκπρόσωπος του MySpace δήλωσε ότι η σελίδα του λευκού Οίκου θα δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να συνδεθούν απευθείας με τον Λευκό Οίκο σε καθημερινή βάση και να ενημερώνονται σχετικά με τις προτεραιότητες και τις δραστηριότητες της κυβέρνησης των ΗΠΑ. «Η κοινότητα δίνει επίσης τη δυνατότητα στην έκφραση σκέψεων και ανησυχιών απευθείας στον Λευκό Οίκο, μέσω των σχολίων και των συζητήσεων στις οποίες συμμετέχουν οι χρήστες», αναφέρει ανακοίνωση του MySpace.
Η ειδική ομάδα ψηφιακού σχεδιασμού του Αμερικανού προέδρου έχει ήδη κατασκευάσει μια σειρά νέων ιστοσελίδων, ενώ έχει ανασχεδιάσει τη βασική ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου, ενώ σύντομα θα λειτουργήσει ειδική διαδικτυακή υπηρεσία πρόσβασης σε κυβερνητικά στοιχεία για όλους τους χρήστες.
Μια επιστημονική εφαρμογή, η οποία χρησιμοποιεί το Twitter ως μέσο για να βοηθήσει άτομα που είναι καθηλωμένα να επικοινωνήσουν με τους γύρω τους, αποτελεί ήδη πραγματικότητα.
Χωρίς πληκτρολόγιο ή mouse, φορώντας μόνο ένα κόκκινο «κράνος» που συνδέεται με ηλεκτρόδια, παρακολουθείται η εγκεφαλική δραστηριότητα του χρήστη ο οποίος μπορεί να «πληκτρολογεί» στο Twitter μόνο με τη σκέψη του τα γράμματα που εμφανίζονται στην οθόνη του υπολογιστή.
Η εφαρμογή αυτή, η οποία χρησιμοποιεί το γνωστό SNS, δεν αποτελεί κάποιου είδους τεχνολογικό «τρικ» καθώς στοχεύει στο να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια σε άτομα που βρίσκονται καθηλωμένα, παρότι ο εγκέφαλός τους λειτουργεί κανονικά, λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου, παραπληγίας ή εκφυλιστικών ασθενειών παρόμοιες με αυτή από την οποία πάσχει ο γνωστός βρετανός επιστήμονας Στίβεν Χόκινγκ, (Stephen Hawking).
Όπως τονίζουν οι επιστήμονες «το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της νέας ανακάλυψης είναι ότι μπορεί και ικανοποιεί πολλές από τις επιθυμίες των ατόμων που πάσχουν από τέτοιες ασθένειες, καθώς πολλές φορές αυτό που θέλουν περισσότερο είναι να επικοινωνήσουν με τους γύρω τους.
Όπως κρίνει ο Τζάστιν Γουίλιαμς, το Twitter είναι πολύ πιο απλό στη χρήση του από τα παραδοσιακά e-mail, εφόσον δεν απαιτεί πολλά copy paste, διευκολύνοντας έτσι και τα άτομα που βρίσκονται καθηλωμένα να το χρησιμοποιούν με μεγαλύτερη άνεση.
Τη θέση του συντάκτη κοινωνικής δικτύωσης δημιούργησαν οι New York Times, σύμφωνα με πληροφορίες από τον εκδοτικό οργανισμό και δημοσιεύματα του Guardian. Η νέα θέση, σύμφωνα με τον βοηθό γενικό διευθυντή της εφημερίδας, Τζόναθαν Λάντμαν, αφορά την επέκταση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, με στόχο τόσο τη βελτίωση του περιεχομένου των New York Times αλλά και του τρόπου διοχέτευσης του περιεχομένου στους αναγνώστες.
Από πρακτική άποψη, επεσήμανε ο Λάντμαν, αυτό σημαίνει ότι η Τζένιφερ Πρέστον, που ορίστηκε ως η πρώτη συντάκτης για τη θέση αυτή, θα συνεργάζεται στενά με τους δημοσιογράφους και τους ρεπόρτερ της εφημερίδας, αλλά και bloggers, με σκοπό τη χρήση των εργαλείων κοινωνικής δικτύωσης σε μια αμφίδρομη σχέση συγκέντρωσης και παροχής πληροφοριών. Ταυτόχρονα, θα καθοδηγήσει και θα εκπαιδεύσει το προσωπικό του οργανισμού ώστε να εξοικειωθεί με υπηρεσίες όπως το Twitter, το Facebook, το YouTube, το Flickr και το Digg.
Πόσες ελληνικές εφημερίδες αξιοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα με διάχυση των άρθρων τους; Για να μην παιδεύεστε μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Εδώ αρκετές δεν έχουν ιστοσελίδα…
Το διαδικτυακό περιβάλλον έχει πολλάκις αποδείξει ότι όλα είναι πιθανά. Αλλάζει το μοντέλο της πολιτικής επικοινωνίας, δημιουργεί συλλογικότητες που συσκέπτονται και θέλουν να συμβιώσουν κοινωνικά και αρκετές φορές κινητοποιεί.Η δημιουργία και ανάπτυξη των blogs σε παγκόσμιο επίπεδο αποτέλεσε «σταθμό» αλλάζοντας τις παραδοσιακές μορφές επικοινωνίας πριν την έλευση του διαδικτύου. Από τα πρώτα διαδικτυακά ημερολόγια και τις πρώτες ιδιωτικές σκέψεις σε δημόσια «θέα» κύλησε -και κυλάει- πολύ νερό στ’ αυλάκι.
Πριν εννιά περίπου χρόνια ένας κύριος εν ονόματι Adam Contras κατέγραψε την μετακόμισή του στο Los Angeles και την προσπάθεια του να πετύχει στο λαμπερό χώρο της showbiz, δημιουργώντας το πρώτο, σύμφωνα με την Wikipedia, video blog. Έπειτα από πέντε περίπου χρόνια το πρώτο συνέδριο των vloggers έγινε πραγματικότητα στη Νέα Υόρκη, με τον κολοσσό της Yahoo να έχει ήδη αντιληφθεί τη δυναμική της νέας online κοινότητας.
Η συνέχεια είναι λίγο έως πολύ γνωστή. Το Υou Tube εισέρχεται δυναμικά στο χώρο, γίνεται μια από τις πιο δημοφιλείς πλατφόρμες «ανεβάσματος/θέασης/μοιράσματος video» και τοποθετεί την «εποχή της εικόνας» στην τεχνολογία του Παγκόσμιου Ιστού. Ενός «ιστού» που δεν εξυφαίνεται πάντα από τις μεγάλες εταιρείες που σπεύδουν να εκμεταλλευτούν διαφημιστικά κάθε επικοινωνιακό format που προσελκύει κόσμο.
Σύμφωνα με στοιχεία που διαθέτει η Meefedia.com, η vlogo-σφαιρα κυριαρχείται από ανεξάρτητους δημιουργούς-παραγωγούς video (61%) οι οποίοι αναζητούν νέους τρόπους παραγωγής οπτικοακουστικού υλικού και μακριά από τις παραδοσιακές πλατφόρμες φιλοξενίας όπως το ΥοuTube (9%), το Βlip.tv (14%) και το Vimeo (2%). Η αυξανόμενη «αποστασιοποίηση» από τους παραδοσιακούς «παίκτες» ερμηνεύεται από αρκετούς ως τάση για μεγαλύτερη ανεξαρτησία και προσωπικό έλεγχο στο περιεχόμενο των video που εκπέμπεται, τάση που δεν αποδεσμεύεται από ενδεχόμενα επιχειρηματικά κίνητρα.
Το σχόλιο ενός από τους πιο γνωστούς vloggers παγκοσμίως, του Jay Dedham, είναι χαρακτηριστικό: «Το να διατηρώ το δικό μου blog, μου δίνει τον έλεγχο για το τι video θα προβάλλω. Έχω την ιδιοκτησία κάτι που μου επιτρέπει να αλληλεπιδρώ με όσους με παρακολουθούν. Αυτό δεν μπορείς να το κάνεις στο YouTube».
«Στην ουρά» για video…
Όχι πως το YouTube έχει λόγους άμεσης ανησυχίας καθώς, μόλις τον Ιανουάριο ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 100 εκατομμύρια επισκεπτών στις ΗΠΑ, την ίδια στιγμή που το 76,8% του διαδικτυακού κοινού έχει παρακολουθήσει online κάποιο video, εξαιρετικά πιθανό να προέρχεται από το YouTube. Επιπλέον, ελάχιστοι (7%), όπως υποστηρίζει έρευνα της Pew πληρώνουν για να έχουν online πρόσβαση σε οπτικοακουστικό υλικό, στοιχείο που ευνοεί τη διάδοση του συγκεκριμένου format.
Πρόσφατα η εταιρεία υψηλής τεχνολογίας Sun Microsystems επέτρεψε τη δημιουργία και εκπομπή video από τους περίπου 30.000 εργαζομένους της στο ειδικό εταιρικό κανάλι που φέρει το όνομα «Channel Sun». Έχοντας πρωτοπορήσει στο εταιρικό blogging η Sun δείχνει να ασπάζεται την αποδοχή του video format και για εταιρικούς σκοπούς -marketing, διαφήμιση κλπ- επιτρέπει από τούδε και εφεξής και το vlogging. Όπως μάλιστα λέει η Linda Crowe, επικεφαλής επικοινωνίας και παραγωγής της Sun, η εταιρεία διαθέτει studio με όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό για την παραγωγή video.
Την ίδια ώρα το δυναμικά αναπτυσσόμενο Twitter έχει ήδη εντάξει εφαρμογές uploading και sharing αρχείων video, όπως το Twideo, το Twitc και το Τwitgoo. Πρόκειται για πλατφόρμες που φιλοξενούν σύντομα σε διάρκεια video και μπορούν να εκτεθούν στο διαδίκτυο από κινητό σε κινητό, σε υπολογιστή κ.ο.κ. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη έρευνα της BSM Media, με χαρακτηριστικό τίτλο «Mom 3.0», εντός του 2009, τα video blogs, τα podcasts, τα sites κοινωνικής δικτύωσης και οι υπηρεσίες microblogging θα αυξηθούν πάρα πολύ σε δημοφιλία, σε τέτοιο βαθμό που θα αποτελέσουν ελκυστικό μέσο επικοινωνίας των μητέρων με άλλα οικογενειακά μέλη. Δύο στις τρεις «μαμάδες» δηλώνουν ότι το video είναι ένα ελκυστικό μέσο για τον τρόπο ζωής τους. Συνέχεια »
Η Σούζαν Τσάιρα, υπεύθυνη των διεθνών σελίδων τηςΝιου Γιορκ Τάιμς, απάντησε πρόσφατα από την ιστοσελίδα της εφημερίδας σε μια σειρά ερωτήσεων που της έθεσαν αναγνώστες. Η πρώτη ερώτηση αφορούσε το Τwitter. Ένας κάτοικος της Βομβάης αναρωτιόταν γιατί γίνεται τόση συζήτηση για την αξιοπιστία αυτών των μορφών ενημέρωσης και επικοινωνίας και δεν γίνεται το ίδιο για τη «συμβατική» δημοσιογραφία. Στη μακροσκελή απάντησή της, η Αμερικανίδα δημοσιογράφος αναγνώρισε ότι το Διαδίκτυο, τα μπλογκς, το Τwitter και οι λεγόμενοι πολίτες-δημοσιογράφοι (citizen journalists) αποτελούν μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών. Το πρόβλημα, τόνισε, είναι ότι η ακρίβεια αυτών των πληροφοριών δεν είναι πάντα εύκολο να ελεγχθεί και να διαπιστωθεί. «Εγώ δίνω καθημερινά λογαριασμό στους αναγνώστες, εκείνοι όχι», τόνισε. «Είμαι φυσικά προκατειλημμένη, αφού είμαι προϊόν των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης».
Και ως τέτοιο προϊόν, είναι υποχρεωμένη- είμαστε υποχρεωμένοινα παρακολουθεί τις εξελίξεις στον τομέα της επικοινωνίας, υπερασπιζόμενη ταυτόχρονα τον ρόλο και τη θέση της. Είναι δικαίωμα του καθενός από μας να είμαστε ή να μην είμαστε μέλη του Facebook, του ΜySpace ή του Τwitter. Δεν μπορούμε, όμως, να αγνοήσουμε ή να υποβαθμίσουμε τον ρόλο που παίζουν αυτά τα καινούργια μέσα. Ηλικίας ούτε τριών ετών, το Τwitter- μια μορφή επικοινωνίας μέσω υπολογιστή ή κινητού τηλεφώνου, όπου τα κείμενα δεν μπορούν να ξεπερνούν τους 140 χαρακτήρες- έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στις διαδηλώσεις που έγιναν την περασμένη εβδομάδα στη Μολδαβία. Μικρότερο, αλλά αξιόλογο, ρόλο είχε παίξει και στις ταραχές του περασμένου Δεκεμβρίου στην Αθήνα. Όπως διαβάσαμε όμως χθες στουςΝιου Γιορκ Τάιμς,το εργαλείο αυτό χρησιμοποιείται πλέον και από γιατρούς που θέλουν να ζητήσουν βοήθεια ή να ανταλλάξουν πληροφορίες.
«Περίεργη υπόθεση σήμερα με 16χρονο αγόρι που παρουσίασε οξεία παγκρεατίτιδα για έκτη φορά! Έχει κανείς καμιά ιδέα;»: αυτό είναι το μήνυμα που έστειλε μέσω του Τwitter- συνοδεύοντάς το με το απαραίτητο «κλειδί», ώστε ο καθένας να μπορεί να το αναζητήσει και να απαντήσει- ένας ασκούμενος φοιτητής Ιατρικής στην Ουγγαρία. Μέσα σε λίγες ώρες, ειδικοί απ΄ όλο τον κόσμο έστειλαν διαγνώσεις, ιδέες και προτάσεις. «Θα ήταν αδύνατο να βρούμε αυτές τις πληροφορίες μέσω e-mail, γιατί δεν είχαμε ιδέα με ποιον να έρθουμε σε επαφή», λέει ο Μπέρταλαν Μέσκο. Μια από τις διαγνώσεις έδωσε και τη λύση στο πρόβλημα: ο ασθενής πάσχει από μικρολιθίαση. «Το Τwitter κάνει τους ανθρώπους ευφυέστερους, ταχύτερους και πιο αποτελεσματικούς», λέει ο Έβαν Ουίλιαμς, ένας από τους συνιδρυτές αυτού του εργαλείου.
Υπάρχουν βέβαια και τα αντιπαραδείγματα. Το Second Life, για παράδειγμα, δείχνει σιγά σιγά να πεθαίνει. Ίσως γιατί δεν πολιτικοποιήθηκε αρκετά.
Η Οπρα παρουσίασε σε μία εκπομπή της την υπηρεσία twitter δημιουργώντας ένα κύμα νέων εγγραφών. Μάλιστα κατασκευάστηκε και ειδική εφαρμογή για να διαπιστώνουμε αν κάποιος ήταν μέλος του twitter πριν την εκπομπή της Οπρα herebeforeoprah.com.
Τα πρώτα της λόγια: “Γεια σας twitters. Σας ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή. Νιώθω σαν να ανήκω στον 21ο αιώνα”. Φυσικά καταπάτησε κάθε κανόνα, αφού χρησιμοποίησε κεφαλαία – που ισοδυναμεί με κραυγή στο διαδίκτυο και αποκάλεσε με λάθος προσφώνηση τους Twitterers.
Ο λογαριασμός της έκτοτε δέχεται κάπου 1000 απαντήσεις, οπότε σίγουρα δημιουργήθηκαν κάποιες νέες θέσεις εργασίας.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Επανάσταση στην ενημέρωση υποσχόταν η έλευση του Twitter, του μικρομπλόγκ με το οποίο μπορούμε να πληροφορήσουμε αμέσως τους πάντες για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Ο πολίτης – δημοσιογράφος, οπλισμένος μόνο με το κινητό του τηλέφωνο, για μία ακόμα φορά στάθηκε σε θέση μάχης απέναντι στους βραδύτερους επαγγελματίες, έτοιμος να φωτογραφίσει, να βιντεοσκοπήσει, να καταγγείλει, αλλά κυρίως να ενημερώσει. Στέλνοντας ένα μήνυμα μόλις 140 χαρακτήρων μέσω Twitter στα κινητά τηλέφωνα φίλων, γνωστών αλλά και αγνώστων, ο χρήστης θα μπορούσε να μεταβληθεί σε μίνι ειδησεογραφικό πρακτορείο. Πολλοί, μάλιστα, πίστεψαν ότι το Twitter θα καθιστούσε παρωχημένα, τουλάχιστον σε κάποιο μέτρο, τα «συμβατικά» ΜΜΕ.
Άρθρα (RSS)