Αρχείο για Μάιος 29th, 2008

thinkΣτο Πανεπιστήμιο πάντοτε έχασκα στο μάθημα της φιλοσοφίας. Παραμένει ένα από τα μυστήρια του σύμπαντος πως πέρασα το μάθημα του Μουτσόπουλου. Οταν έπιασα το βιβλίο του, με κυρίευσε η απόλυτη απελπισία. Ήμουν σίγουρη ότι θα με εγκλώβιζε στη φιλοσοφική για την επόμενη πεντηκονταετία. Καμία τεχνική αντιγραφής δεν μπορούσε να με βοηθήσει στην «περιδίνηση του σύμπαντος». Κάπου τότε ήταν που πίστεψα στα θαύματα, όταν είδα ότι πέρασα με άριστα! Το εντυπωσιακότερο όλων όμως ήταν, ότι υπήρχαν φοιτητές που συζητούσαν με τον κ. καθηγητή -πάει να πει συντονίζονταν στο ίδιο μήκος κύματος.

Πώς φιλοσοφείς στην εποχή του διαδικτύου; Αφιερωμένο εξαιρετικά λοιπόν στους φιλοσοφούντες το σημερινό post. www.bigthink.com

Comments 0 σχόλια »

wired Εγκαθιστάτε τα service packs 1.0, 2.0. Πόσες φορές δεν ευχηθήκατε να μπορούσατε να αναβαθμίσετε τον εγκέφαλό σας; Τι να σου κάνουν τα σταυρόλεξα και τα sudoku; Πρόσφατα διάβασα ότι έσκασε άλλη μία βόμβα (διάβαζε κοινό μυστικό): μαθητές και φοιτητές ντοπάρονται με διεγερτικά φάρμακα και σκευάσματα που χορηγούνται για την αντιμετώπιση της νόσου Αλτσχάιμερ και άλλων νευρολογικών διαταραχών, με στόχο να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στις εξετάσεις. Αν λοιπόν το ψάχνετε το ζήτημα και έχετε τσακίσει τους σολωμούς και τα gingko biloba, ιδού μερικές χακεριές κατευθείαν από τη βίβλο των απανταχού καλωδιωμένων: www.wired.com

Comments 0 σχόλια »

paleologo3Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις, όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε.

Έτσι καθώς εστέκονταν ορθός μπροστά στην Πύλη κι άπαρτος μες τη λύπη του ?
 Μεσημέρι από νύχτα και μήτ’ ένας πλάι του
   «Μεσημέρι από νύχτα – όλ’ η ζωή μια λάμψη!»  φώναξε κι όρμησε μες στο σωρό σύρνοντας πίσω του χρυσή γραμμή ατελεύτητη
 Και αμέσως ένιωσε ξεκινημένη από μακριά η στερνή χλωμάδα να τον κυριεύει
κάτω απ’ τα πόδια του άκουγε στη μεγάλη καταβόθρα να καταποντίζονται πλώρες μαύρων καραβιών    τ’ αρχαία και καπνισμένα ξύλα όθε με στυλωμένο μάτι ορθές ακόμη Θεομήτορες επιτιμούσανε
 Αναποδογυρισμένα στις χωματερές αλόγατα σωρός τα χτίσματα μικρά μεγάλα
     θρουβαλιασμός και σκόνης άναμμα μες στον αέρα

                                                                 Πάντοτε με μια λέξη μες στα δόντια του
                                                                     άσπαστη
                                                                       κειτάμενος

                                                                         Αυτός ο τελευταίος Έλληνας.

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων