Οπως ήταν αναμενόμενο και καθώς οδεύουμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς έσκασε η πρόσκληση – προκήρυξη της «πιλοτικής εισαγωγής διαδραστικών συστημάτων και συναφούς εξοπλισμού στην τάξη», προϋπολογισμού 9 εκατ. ευρώ. Μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες στη σελίδα των ΕΣΠΑ.
Φυσικά δεν υπήρξε καμία μελέτη σκοπιμότητας. Φυσικά δεν έχουμε καταλήξει ακόμα σε τι είδους σχολείο θέλουμε. Τι μάθημα θέλουμε να γίνεται. Ενώ τόσα χρόνια μιλάμε για μαθητοκεντρικό μάθημα και συνεργατική μάθηση ξαναγυρίζουμε στην συγκεντρωτική αυθεντία του πίνακα. Αρκεί να ακούγεται δυνατά το σύνθημα: “Πρώτα ο μαθητής”.
Αναρωτήθηκε κανείς από τις κεφαλές του ΥΠΕΠΘ αν υπάρχει μεταφρασμένο συνοδευτικό λογισμικό για την αξιοποίηση του πίνακα; Το ενέκρινε το Π.Ι.; Μήπως πάλι δίνουμε ένα εργαλείο στα χέρια του ανέτοιμου εκπαιδευτικού για να το χρησιμοποιεί με όλους τους λάθους τρόπους;
Αναρωτήθηκε κανείς τι κονδύλια χρειάζονται για τη συντήρηση αυτού του εξοπλισμού;
Αλλά όλο το ξεχνώ. Το θέμα πάντα ήταν και θα είναι ένα. Απορροφητικότητα. Απλά κάθε φορά έχει άλλη ετικέτα. Πότε λέγεται λογισμικό, πότε μαθητικός υπολογιστής πότε διαδραστικός πίνακας. Τυχαίο; δε νομίζω…
Μετά βέβαια θα φταίνε οι “κακοί” εκπαιδευτικοί που αντιδρούν και δεν αξιοποιούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας.
Οι μαθητές θα συνωστίζονται – προτείνω χαρτάκια προτεραιότητας- για να μπορέσουν να συμμετέχουν στις διαδραστικές δραστηριότητες του πίνακα τύπου Hot potatoes. Κι έτσι θα γίνουμε Φιλανδία. Ουρές και οι καθηγητές που θέλουν να κάνουν μάθημα στις αίθουσες με τους διαδραστικούς. Γιατί πόσους πίνακες τελικά θα πάρει κάθε γυμνάσιο;
Το θέμα είναι τελικά ότι πάντα οι υπουργοί θα ακούνε τους συμβούλους που τους προτείνουν πιασάρικες αγορές για τα ΜΜΕ ώστε να τα κάνουν σημαία τους κι όλα τα άλλα περισσεύουν…
Και να φανταστείτε δεν κάναμε ούτε ένα δημόσιο διάλογο για το θέμα…
Από το 2007, ο ιστότοπος Wikileaks αποκαλύπτει «ευαίσθητα» έγγραφα, προστατεύοντας την ανωνυµία των πηγών του. Το νέο του σχέδιο είναι να γίνει η Ισλανδία το νοµικό άσυλο της ελευθερίας της έκφρασης στο Ιντερνετ.
Είναι καλοκαίρι του 2009, η χρηµατοπιστωτική κρίση που πλήττει την Ισλανδία επιδεινώνεται και έχει αρχίσει δικαστική έρευνα για να διαπιστωθεί αν οι διοικητές των τραπεζών που ήταν υπεύθυνες για την καταστροφή, παραβίασαν τον νόµο για να πλουτίσουν. Ενα πρωί, ο Κρίστιν Χράφνσον, ρεπόρτερ στο κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο RUV, δέχεται ένα ανώνυµο µήνυµα που τον πληροφορεί ότι έγγραφα που ξεσκεπάζουν τους πτωχευµένους ισλανδούς τραπεζίτες δηµοσιεύονται στο Ιντερνετ. Μ ένα κλικ στη σύνδεση που του έστειλαν µπήκε σ έναν ιστότοπο µε την ονοµασία Wikileaks, τον οποίο δεν είχε ξανακούσει: «Δεν πίστευα στα µάτια µου. Υπήρχαν τα βιβλία λογαριασµών της τράπεζας Κaupthing, ηλεκτρονική αλληλογραφία, πρακτικά µυστικών συναντήσεων. Από τα έγγραφα φαινόταν κυρίως ότι οι πιο µεγάλοι δανειολήπτες της τράπεζας ήταν οι ιδιοκτήτες τους, εγγυούνταν οι ίδιοι για τον εαυτό τους». Επειτα από έλεγχο, ο Κρίστιν Χράφνσον κατέληξε στο συµπέρασµα ότι τα έγγραφα αυτά είναι αυθεντικά και ετοίµασε µια σειρά από ρεπορτάζ.
Οµως στις 2 Αυγούστου, λίγο πριν αρχίσουν οι ειδήσεις, το RUV έλαβε µια εντολή από δικαστήριο του Ρέικιαβικ, η οποία απαγόρευε τη µετάδοση ενός από τα ρεπορτάζ λόγω παραβίασης του τραπεζικού απορρήτου. Οι δηµοσιογράφοι εξήγησαν από την τηλεόραση αυτό που συνέβη και παρουσίασαν τη διεύθυνση του ιστοτόπου: Wikileaks.
org, από την αγγλική λέξη leak, που σηµαίνει διαρροή. Ο Χράφνσον ήξερε πως το αποτέλεσµα θα ήταν άµεσο: «Εδώ η πτώχευση των τραπεζών είναι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο θέµα. Ολος ο πληθυσµός έσπευσε στο Ιντερνετ για να δει τα ντοκουµέντα». Τέσσερις µήνες αργότερα, το δικαστήριο, διαπιστώνοντας την αδυναµία του, ήρε την απαγόρευσή. Για τους Ισλανδούς, ο ιστότοπος Wikileaks έγινε ένα είδος εθνικού ήρωα.
Ο ιστότοπος δηµιουργήθηκε το 2007 ως παγκόσµιο καταφύγιο των ανθρώπων που αποφασίζουν να καταγγείλουν παράνοµες πράξεις του αφεντικού τους, του προϊσταµένου τους ή κάποιου πολιτικού υπεύθυνου και οι οποίοι κατέχουν έγγραφα που αποδεικνύουν τις κατηγορίες τους, αλλά θέλουν να παραµείνουν ανώνυµοι φοβούµενοι τα αντίποινα. Μέσα σε τρία χρόνια, ο ιστότοπος έχει δεχθεί χιλιάδες κείµενα και εικόνες που καταγγέλλουν κρούσµατα διαφθοράς ή κατάχρησης. Τον διαχειρίζονται πολύ διακριτικά πέντε άνθρωποι, ο ένας από τους οποίους, ο Τζούλιαν Ασέιντζ, είναι ο εκπρόσωπός του.
Χρηµατοδότηση
Αδύνατο σηµείο: η χρηµατοδότηση, η οποία εξασφαλίζεται αποκλειστικά από τις δωρεές συµπαθούντων. Στα τέλη του 2009, θύµα της επιτυχίας του, ο Wikileaks είδε το κόστος του να ανεβαίνει κατακόρυφα, ενώ οι εισπράξεις έµειναν στάσιµες. Οι επικεφαλής του αποφάσισαν τότε να τον κλείσουν προσωρινά, υποχρεώνοντας τους υποστηρικτές του να ασχοληθούν σοβαρότερα µε τη συγκέντρωση δωρεών. Αποστολή εξετελέσθη: στα τέλη Μαΐου 2010, ο Wikileaks είχε συγκεντρώσει πάνω από 700.000 δολάρια (580.000 ευρώ) και ο ιστότοπος µπόρεσε να ξανανοίξει.
Με τα επιτεύγματα της αγροτικής και της βιομηχανικής επανάστασης υπό μάλης, ο άνθρωπος ονειρεύτηκε μια διηνεκή ευημερία με το μαγγανοπήγαδο της επιβίωσης, βαλμένο σε αυτόματο πιλότο. Ηταν αρχές της δεκαετίας του ΄80 όταν η έκρηξη της πληροφορικής επανάστασης τροφοδότησε αυτό το όνειρο, με προφήτη αυτού τον μελλοντολόγο Αλβιν Τόφλερ και ευαγγέλιο το βιβλίο του «Το τρίτο κύμα». Η επόμενη δεκαετία τον δικαίωσε, με την έλευση του Διαδικτύου και την «ενπαραθύρωση» όλων μας. Η παγκοσμιοποίηση κάλπασε και η «Κοινωνία της Πληροφορίας» έγινε επίσημος τίτλος μας. Σύνορα, πόρτες και παράθυρα άνοιξαν διάπλατα στο απολαυστικό αλισβερίσι της νέας εποχής, ανταλλάσσοντας πληροφορίες και αγαθά με όλους τους ψηφιακούς συνομιλητές στον πλανήτη. Ωστόσο η «κατάρα της Βαβέλ» φαίνεται τώρα να χτυπάει το όραμα του Τόφλερ και η «Κοινωνία της Γνώσης» που ετοιμάζαμε επαπειλείται με κατάρρευση. Το τις πταίει για τη «φούσκα όλων των εποχών» έχει ήδη πάμπολλες ερμηνείες, συνήθως προερχόμενες από τους φονταμενταλιστές θρησκειών και ιδεολογιών. Αλλά, για τη δική μας επιστημοτεχνολογική οπτική έχει ιδιαίτερη αξία η αναζήτηση του «ιού» σε ένα δομικό σαράκι: την ασυμμετρία πληροφόρησης που εξέθρεψε η ίδια η πληροφορική!
Πώς παγιδευτήκαμε
Για όσους γεννήθηκαν μετά την Πτώση του Τείχους, πληροφορική σημαίνει Διαδίκτυο, λογισμικό είναι τα προγράμματα που «κατεβαίνουν» από αυτό και «έξυπνες συσκευές» είναι μόνον εκείνες που επικοινωνούν αυτόματα με αυτό, για να διορθώνονται και να αναβαθμίζονται. Ο δε τρόπος πληρωμής τους δεν είναι ποτέ εφάπαξ: πληρώνεις κάτι λίγο στην αρχή, αλλά μετά ακολουθούν οι δόσεις της συνδρομής, εσαεί. Αν σταματήσεις να πληρώνεις, το αγαθό ή η υπηρεσία κλειδώνουν. Και τότε καταλαβαίνεις ότι ποτέ δεν σου ανήκαν πραγματικά! Η ζωή της γενιάς των «Μillennials» έχει τις προδιαγραφές δανειστικής βιβλιοθήκης, όπου τα πάντα ζουν σε ένα «ψηφιακό νέφος», όσα αξίζουν παρέχονται από τους «θεούς της πληροφορικής» και όσα δεν παρέχονται απευθείας από αυτούς κινδυνεύουν να διωχθούν ως πειρατικά.
Το όλο σκηνικό είναι θεσμοθετημένο και νομικά κατοχυρωμένο σε τρόπο ώστε η νέα γενιά να το θεωρεί βασικό συστατικό της σύγχρονης ζωής. Αλλωστε όλοι οι θεοί επιβάλλουν κανόνες στους πιστούς τους. Το πρόβλημα είναι- κι εμείς οι Ελληνες γνωρίζουμε από παλιά το πώς συμβαίνει – όταν οι ίδιοι οι θεοί δρουν χωρίς ηθικούς κανόνες. Η τεχνική αυτής της παραβατικότητας είναι η ίδια διά μέσου των αιώνων: παραπλάνηση μέσω απόκρυψης του συνόλου των πληροφοριών και εξαπάτηση μέσω παροχής λύσεων που δεν είναι ποτέ αυτοτελείς και καταντούν εκβιαστικές. Συνοπτικά, η τεχνική λέγεται «ασύμμετρη πληροφόρηση».
Υποδομή σωτήρας ή δυνάστης;
Ενάμιση αιώνα μετά την πρώτη εμφάνιση του ηλεκτρικού τηλέγραφου από τον Wheatstone (1839), έναν αιώνα μετά τις πρώτες ασύρματες ραδιοεπικοινωνίες του Τesla (1893) και του Μarconi (1901) και μισόν αιώνα μετά την πρώτη τηλεμετάδοση δεδομένων υπολογιστή από τον George Stibitz (1940), οι ψηφιακές τηλεπικοινωνίες έχουν καταστεί η κύρια υποδομή ανάπτυξης των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων. Υποδομή τόσο απαραίτητη για την εποχή μας ώστε η παροχή της να θεωρείται ο τρίτος όρος επιβίωσης μετά την παροχή ύδρευσης και την παροχή ενέργειας. Ομως… Ενώ οι πρώτες δύο θεωρούνται κοινό αγαθό και ελέγχονται από τις κρατικές υπηρεσίες κάθε έθνους, μια παγκόσμιας κλίμακας «συνωμοσία συμφερόντων» αποτρέπει την από κοινού αξιοποίηση αυτής της πολύτιμης νέας υποδομής. Αντίστοιχη είναι και η επιχείρηση αποτροπής της ελεύθερης διακίνησης περιεχομένου μέσω αυτής. Και για να τα επιτύχουν αυτά, οι «θεοί» συνυφαίνουν την ασύμμετρη πληροφόρησή μας.
Η «προστασία» που εκτοξεύει το κόστος
Ας πιάσουμε το θέμα από το τέλος του, εξετάζοντας κάποιες πολύ πρόσφατες ειδήσεις: Στις 12 Μαΐου 2010, ακολουθώντας το σκεπτικό του Νομικού Πλαισίου Ψηφιακής Οικονομίας που ισχύει στη Βρετανία από το 1999, ανώτατο γερμανικό δικαστήριο αποφάσισε ότι οι χρήστες ασύρματης διαδικτύωσης επιβάλλεται να χρησιμοποιούν κωδικό, ώστε να αποτρέπουν τη μέσω αυτών επικοινωνία και το παράνομο κατέβασμα περιεχομένου. Κάθε χρήστης που αμελεί να επιτελέσει αυτό το θεάρεστο καθήκον, θα πληρώνει εφεξής πρόστιμο ύψους 100 ευρώ.
Εν πρώτοις ακούγεται λογικό να μην αφήνεις άλλους να χρησιμοποιούν τον υπολογιστή σου για πειρατεία. Σε δεύτερη ανάγνωση όμως, η επικράτηση μιας τέτοιας νομοθεσίας σκοτώνει τα «ασύρματα ψηφιακά νέφη» που χτίζουν οι ερασιτέχνες παντού- και στις ελληνικές πόλεις. Μάλιστα, μόλις προ δύο εβδομάδων η ελληνική Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού/ Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα είχε καλέσει φορείς και κοινότητες να καταθέσουν ολοκληρωμένες προτάσεις για την αξιοποίηση σημείων πρόσβασης τεχνολογίας Μesh, ώστε να παρέχεται δωρεάν ασύρματη πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε δημόσιους χώρους. Αυτό ήταν και είναι μια βασική συνιστώσα τού υπό ανάπτυξη προγράμματος για «Ψηφιακούς δήμους». Τώρα;
Η αλήθεια που κρύβεται από όλους μας είναι ότι όταν δύο γειτνιάζουσες ασύρματες συσκευές (κινητά τηλέφωνα ή υπολογιστές) επικοινωνούν άμεσα, το κάνουν χωρίς σημαντικό κόστος. Οπότε, αν όλες οι συσκευές επικοινωνούσαν «από στόμα σε στόμα», το όλο τηλεπικοινωνιακό κόστος ενός ασύρματα διαδικτυωμένου πλανήτη θα έπεφτε σε υποπολλαπλάσιο του τωρινού! Αντίθετα, με το υπάρχον μοντέλο υποχρέωσής μας για συνδρομή σε συγκεκριμένους παρόχους και λήψη σήματος μόνο μέσω των κεραιών τους, πληρώνουμε παγκοσμίως γύρω στο 1 τρισ. ευρώ κατ΄ έτος. Λόγος αρκετά σημαντικός για να συντηρείται η ασύμμετρη πληροφόρηση, δεν νομίζετε;
Γνώση με… δόσεις
Οι άλλες δύο ειδήσεις αφορούν τη διαχείριση περιεχομένου: Την ίδια Τετάρτη, 12 Μαΐου, η Αdobe- κατασκευάστρια του ευρύτατα χρησιμοποιούμενου λογισμικού απεικόνισης Flash- παρουσίασε την έκδοση Flash Αccess 2.0, στην οποία έχει ενσωματώσει δικαιώματα επιλεκτικού ελέγχου προβολής. Αυτό σημαίνει ότι ο πάροχος ενός βιντεοκλίπ ή μιας κινηματογραφικής ταινίας μπορεί να αποφασίσει για το αν θα εμφανιστεί κάτι στην οθόνη μας ή θα βγει από τον προβολέα μας. Ανάλογης ελεγκτικής σημασίας είναι και η είδηση που είχε προκύψει την προηγουμένη – 11 Μαΐου-, ότι μέσω των ασύρματα δικτυωμένων ηλεκτρονικών βιβλίων της, Κindle, η Αmazon παρακολουθεί τις προτιμήσεις των αναγνωστών της που συμμετέχουν σε δικτυακές συζητήσεις. Ολα αυτά μπορεί να γίνονται με προφανές κίνητρο την προστασία πνευματικών δικαιωμάτων ή από εμπορικό ενδιαφέρον, αλλά ο κοινός (κρυφός) παρονομαστής είναι ένας: η πληροφόρηση, η ενημέρωση και η ψυχαγωγία έχουν πάψει να είναι αγαθό που το πληρώνεις μία φορά και το χρησιμοποιείς κατά το δοκούν και έχουν γίνει… καταναλωτικό δάνειο υπό έλεγχο χρήσης και καταβολής δόσεων. Η μισή αλήθεια που φροντίζουν να μη μαθαίνουμε είναι πως αυτή είναι μια συνταγή χάλκευσης της γνώσης και αργής δολοφονίας της ελεύθερης σκέψης. Αναρωτιέμαι αν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι διανοήθηκαν ποτέ τι θα είχε συμβεί αν οι Βυζαντινοί είχαν φροντίσει να δεσμεύσουν με ανάλογο τρόπο την Ελληνική Γραμματεία. Θα είχε συμβεί ποτέ η Αναγέννηση; Διαφάνεια vs Αδιαφάνεια
Η αρχέγονη διαμάχη Καλού και Κακού έχει αποκρυσταλλωθεί πλέον σε διαμάχη Διαφάνειας και Αδιαφάνειας. Η ανάγκη ταχύτητας λήψης αποφάσεων, η ασφυκτική πίεση του ανταγωνισμού σε περιβάλλον παγκοσμιοποιημένης αγοράς και η μετάφραση της υπερπληροφόρησης σε αίσθημα «πυκνού χρόνου» ευνοούν αναμφίβολα την επικράτηση της δεύτερης. Ωστόσο είναι ζήτημα επιβίωσης της ανθρώπινης υπόστασής μας πλέον ο θρίαμβος της πρώτης. Ολα, μα όλα, έχουν γίνει πια αντικείμενο αυτού του στοιχήματος. Από τα μικρά της οικονομικής αναστήλωσης της χώρας μας ως τα μεγάλα της απελευθέρωσης των επιστημονικών ανακαλύψεων και των πνευματικών δημιουργημάτων υπέρ του κοινωνικού συνόλου και ως την ίδια την επανασύσταση μιας άμεσης δημοκρατίας. Ολα διακυβεύονται από το αν θα βρούμε τρόπους να διαχειριστούμε τη γνώση διαφανώς, αν θα μπορέσουμε να σπάσουμε τα στεγανά της ασύμμετρης πληροφόρησής μας.
Κάποιοι λένε ότι είναι αδύνατη μια τέτοια Glasnost, ότι οι δυνάμεις της αγοράς θα βγαίνουν πάντα νικήτριες όσο υπάρχουν άνθρωποι και απληστία. Λένε ότι η μόνη διαφανής διαχείριση της γνώσης θα μπορέσει να επιτευχθεί από την ενσωμάτωση στο Διαδίκτυο ενός τέτοιου προγράμματος τεχνητής νοημοσύνης. Ισως… αν δεν έχουν αναθέσει την ανάπτυξή του σε ιδιωτική εταιρεία!
Η Εταιρία Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα, στο πλαίσιο δράσεων για ανοιχτή ασύρματη πρόσβαση σε ευρυζωνικά δίκτυα αξιοποιώντας εργαλεία και πλατφόρμες Ανοιχτού Λογισμικού, καλεί φορείς και κοινότητες να καταθέσουν ολοκληρωμένες προτάσεις για την αξιοποίηση “Access Points” τεχνολογίας Mesh.
Η Εταιρία ΕΛ/ΛΑΚ θα διαθέσει στις προτάσεις που θα επιλεγούν “Open-Mesh routers” για να καλυφθούν ανάγκες δικτύωσης. Oι προτάσεις πρέπει να στοχεύουν να προσφέρουν δωρεάν ασύρματη πρόσβαση στο διαδίκτυο σε πλατείες ή πεζόδρομους, ένα δημόσιο χώρο, μια παραλία ή οποιαδήποτε άλλη περιοχή που προσφέρεται για τη δημιουργία ενός τοπικού ασύρματου σημείου πρόσβασης( wifi hot spot). Για κάθε δράση μπορούν να διατεθούν 5-10 δρομολογητές, ενώ θα πρέπει να υπάρχει διαθέσιμη πρόσβαση στο ιντερνέτ.
Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να καταχωρίσουν τις προτάσεις τους περιγράφοντας ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης των δρομολογητών σε αυτή την σελίδα του wiki.
Δεν υπάρχει προθεσμία, όταν εγκριθούν προτάσεις που θα καλύπτουν τους 1.000 διαθέσιμους δρομολογητές θα ανακοινωθεί η λήξη της πρόσκλησης. Οι προτάσεις αξιολογούνται με βάση την περιγραφή και την περιοχή που καλύπτουν αλλά και τον δυνητικό αριθμό χρηστών που θα εξυπηρετούν. Επιπλέον κριτήριο είναι η κινητοποίηση της τοπικής κοινότητας ελευθέρου λογισμικού και ασυρμάτων δικτύων.
Στις 10 Ιουνίου 1944 έλαβε χώρα η σφαγή του Διστόμου, μία από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με 228 νεκρούς, εκ των οποίων οι 53 ήταν παιδιά.
Η Google έθεσε σε λειτουργία ένα νέο σύστημα αναζήτησης, ταξινόμησης και παρουσίασης των αναζητήσεων στο διαδίκτυο, το οποίο ισχυρίζεται πως παρέχει κατά 50% πιο «φρέσκα» αποτελέσματα σε σχέση με το προϋπάρχον σύστημα.
Η «Καφεΐνη», που αποτελεί και «απάντηση» στις νέες προκλήσεις από την μηχανή αναζήτησης Bing της Microsoft, έχει σχεδιαστεί, σύμφωνα με τη Google, για ανταποκρίνεται στον τεράστιο όγκο πληροφοριών που διακινείται πια στο Web.
Όπως δήλωσε η Κάρι Γκράιμς, μια από τις μηχανικούς λογισμικού της εταιρίας, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία, το νέο σύστημα σχεδιάστηκε, επειδή οι χρήστες προσδοκούν πλέον τα αποτελέσματα των αναζητήσεών τους να είναι πιο «φρέσκα».
Η «Καφεϊνη», κατά την Γκράιμς, «παρέχει την μεγαλύτερη συλλογή περιεχομένου στο Web που έχει ποτέ προσφερθεί». Όπως είπε, «είτε πρόκειται για είδηση, μπλογκ ή δημοσίευση σε φόρουμ, ο χρήστης μπορεί πια να βρει συνδέσμους για σχετικό περιεχόμενο πολύ πιο γρήγορα από ό,τι ήταν ποτέ δυνατό».
Το νέο σύστημα ανανεώνει τα αποτελέσματα των αναζητήσεων πολύ συχνότερα και αποτελεσματικότερα, ψάχνοντας ταυτόχρονα και στις πιο μικρές «γωνιές» του Παγκόσμιου Ιστού. Πρακτικά, αυτό, κατά τη Google, σημαίνει από εδώ και πέρα οι αναζητήσεις θα φέρνουν στην οθόνη του χρήστη πιο ανανεωμένα και πιο «φρέσκα» αποτελέσματα.
Το νέο σύστημα επεξεργάζεται εκ παραλλήλου εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες ανά δευτερόλεπτο. Η Google δήλωσε ότι η «Καφεϊνη» καταλαμβάνει περίπου 100 εκατ. GB αποθηκευτικό χώρο σε μια βάση δεδομένων και προσθέτει νέες πληροφορίες με ρυθμό εκατοντάδων χιλιάδων GB καθημερινά.
Tα πειράματα “συμμόρφωσης” του Asch, ήταν μία σειρά μελετών που δημοσιεύτηκαν τη δεκαετία του ’50, επιδεικνύοντας την δύναμη της συμμόρφωσης στις ομάδες. Γνωστό και ως το “Παράδειγμα του Ας”. Στα πειράματα υπό τον Σολομώντα Ας, ζητούνταν από μία ομάδα να πάρει μέρος σε ένα δήθεν “οπτικό τεστ”. Στην πραγματικότητα, όλοι οι συμμετέχοντες πλην ενός ήταν συνεργάτες του ερευνητή, και το αντικείμενο της μελέτης ήταν το πως αυτός ο ένας θα αντιδρούσε στην συμπεριφορά των “συννενοημένων” συμμετεχόντων.
Στις παρούσες παραλλαγές γίνεται αναφορά και στο κατά πόσο επηρεάζεται η συμπεριφορά του υποκειμένου από τους παράγοντες της ύπαρξης συνεταίρου ή δυνατότητας ανώνυμης έκφρασης.
Αυτά να τα λάβετε υπόψη σας για τους δημόσιους διαλόγους που αναπτύσσονται π.χ. στο opengov
Ο «Εξάντας» του Γιώργου Αυγερόπουλου συζητείται συνήθως για τα πολυβραβευμένα του ντοκιμαντέρ από χώρες και πραγματικότητες μακρινές μας. Αυτή τη φορά τροφοδότησε φλογερές συζητήσεις καταγράφοντας το σκανδαλώδες «Ελντοράντο» των τραπεζών βλαστοκυττάρων της Ελλάδας. Στο site της εκπομπής μπορεί κανείς να (ξανα)δεί την εκπομπή (όπως και όλες τις παλαιότερες) και να παρακολουθήσει τα σχετικά σχόλια (ανάλογα και στο γκρουπ Exandas Documentaries, στο Facebook). Μεταξύ άλλων, θα δει πώς άνθρωποι με εμπορικά συμφέροντα παριστάνουν τους ιδιώτες για να παρεισφρήσουν σε δημόσιες συζητήσεις αλλά και πώς αντιμετωπίζονται.
Ολο και περισσότερες έρευνες επικεντρώνονται στη δημιουργία ανθεκτικότερων, παραγωγικότερων και τελειότερων ανθρώπινων όντων. Και ήδη στις μέρες μας η νέα βιοκυβερνητική τεχνολογία -συνδυάζοντας τεχνικές από τις πιο διαφορετικές επιστήμες- φαίνεται ικανή να υλοποιήσει τα πιο τολμηρά φαντασιοκοπήματα των κυβερνοπάνκ συγγραφέων.
Σήμερα από τη συνεργασία της πληροφορικής και της τεχνητής νοημοσύνης με τις νευροεπιστήμες προκύπτει ότι, στο άμεσο μέλλον, θα είναι απολύτως εφικτή η δυνατότητα δημιουργίας χιμαιρικών βιο-κυβερνητικών πλασμάτων, των περίφημων «Cyborgs».
Πρόκειται για ζωντανά πλάσματα, των ανθρώπων μη εξαιρουμένων, στο βιολογικό σώμα των οποίων έχουν ενσωματωθεί κάποια επιπρόσθετα τεχνητά μέλη ή όργανα, τα οποία συνεργάζονται αρμονικά με τις υπάρχουσες βιολογικές δομές, προκειμένου να αναπληρώσουν ή και να αυξήσουν σημαντικά τις ικανότητες του οργανισμού.
Oι εξελίξεις των δύο τελευταίων δεκαετιών στη βιοπληροφορική, τη βιοκυβερνητική και τη μικροηλεκτρονική φαίνεται πως καθιστούν απολύτως ρεαλιστικά ακόμη και τα πιο ακραία σενάρια επιστημονικής φαντασίας σχετικά με τη δυνατότητα κατασκευής υβριδίων ανθρώπου-μηχανής. Πράγματι, ερευνητικές ομάδες σε όλο τον κόσμο εργάζονται σήμερα πυρετωδώς για την υλοποίηση του τεχνολογικού οράματος της ενσωμάτωσης στο ανθρώπινο σώμα των διάφορων μικρο- και νανο- μηχανών.
Ενα πολύτιμο εργαλείο, για να προστατεύονται από εκείνους που προσπαθούν ύπουλα να τους παρασύρουν, θα έχουν στα χέρια τους οι νεαροί χρήστες του Διαδικτύου χάρη σε μια εφαρμογή λογισμικού που ανέπτυξαν επιστήμονες, μέσω της οποίας μπορούν να καταλάβουν αν οι συνομιλητές τους στις ομάδες συζήτησης είναι ενήλικοι που προσποιούνται τα παιδιά.
Το πρόγραμμα αναπτύχθηκε από το Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ και εφαρμόστηκε σε μαθητές Γυμνασίου, δείχνοντας ότι οι μικροί χρήστες μπορούσαν εύκολα να εξακριβώσουν την πραγματική ηλικία του συνομιλητή τους στα chats. Αρχικά από τους 350 εφήβους που πήραν μέρος στο πείραμα από σχολείο της Κούμπρια, μόνο το 18 τοις εκατό κατάφερε να μαντέψει σωστά αν ο συνομιλητής του ήταν ενήλικος ή παιδί. Τα κορίτσια τα κατάφερναν καλύτερα με ποσοστό 22% έναντι 16% των αγοριών. Οταν όμως το συγκεκριμένο λογισμικό εφαρμόστηκε στους υπολογιστές τους, η αντίστοιχη εκτίμηση ήταν σωστή στις 47 από τις 50 περιπτώσεις συνομιλίας στο Δίκτυο, ακόμη και σε περιπτώσεις που κάποιος ενήλικος προσποιούνταν ότι ήταν παιδί. «Παιδεραστές εμφανίζονται συχνά ως παιδιά στο Ιντερνετ και η έρευνά μας είχε δείξει πως τα παιδιά που συνομιλούν μαζί τους δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τέτοιες περιπτώσεις», δήλωσε καθηγητής του Πανεπιστημίου Λάνκαστερ. Οι επιστήμονες λοιπόν ανέπτυξαν ένα αυτοματοποιημένο σύστημα που μπορεί να εστιάσει σε χαρακτηριστικά της γλώσσας που χρησιμοποιούν και να τους κατατάξει σε μια συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα. Η εφαρμογή αναπτύσσεται και μπορεί να είναι διαθέσιμη το επόμενο καλοκαίρι. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η εξέλιξη της μεθόδου αυτής θα δώσει ένα πολύτιμο εργαλείο για τον εντοπισμό περιπτώσεων ύποπτης συμπεριφοράς και την ασφαλέστερη πλοήγηση στα διαδικτυακά μονοπάτια.
Στις 20/5 θυμάμαι την ανάρτηση «Τέλος Ιουνίου θα παρουσιάσουμε την πλατφόρμα που ετοιμάζεται για κάθε μάθημα του Γυμνασίου και του Λυκείου και μετά θα προχωρήσουμε και στο Δημοτικό, έτσι ώστε, στην πλατφόρμα του κάθε μαθήματος να υπάρχουν τα ψηφιακά υλικά, να υπάρχει το κάθε βιβλίο σε ψηφιακή μορφή, αλλά και όλα τα βοηθήματα που υπάρχουν σήμερα».
Η συγκεκριμένη “πλατφόρμα” άρχισε την πειραματική λειτουργία της στη διεύθυνση http://epimorfosi.edu.gr όπου καλεί την εκπαιδευτική κοινότητα να καταθέσει ότι έχει ευχαρίστηση. Βλ. σχετική πρόσκληση http://ypepth.gr/digi_content/
Τα βοηθήματα θα τα φτιάξουμε εμείς λοιπόν;
Ομολογώ ότι έχω μπερδευτεί. Τρέχουν πολλές προσκλήσεις ταυτόχρονα. Θα καταθέτουμε το υλικό στην πύλη του ΥΠΕΠΘ για να πηγαίνει μετά από κάποια κρίση στο Παιδαγωγικό; γιατί χρειάζεται αλήθεια ο μεσάζων; η πλατφόρμα του Π.Ι. δεν αντέχει καταθέσεις; Το υλικό της επιμόρφωσης επιπέδου Β΄θα μείνει έγκλειστο στην Ιφιγένεια; άλλο μαγαζάκι; πάλι σε ζάπινγκ ανά τους επίσημους δικτυακούς τόπους θα καταδικαστούμε;
Πώς θα είναι έτοιμη τέλη Ιουνίου; υπάρχει τέτοια αθρόα προσέλευση;
Νομίζω είναι η τέταρτη απόπειρα συλλογής στοιχείων των δημοσίων υπαλλήλων. Η φετινή απογραφή πέρα από τα γνωστά ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, αριθμό μητρώου απαιτεί πλήρες βιογραφικό σημείωμα. Κι όλα αυτά στο μεσοκαλόκαιρο. Στα τυπικά προσόντα ζητούν μέχρι και βαθμό πτυχίου. Ουάου! Μα τέτοιο ενδιαφέρον για την ποιότητα των υπαλλήλων του αυτό το κράτος; Στις επιμορφώσεις αναλυτικά ώρες/ημέρες. Επίσης ημέρες άδειας χωρίς όμως να διευκρινίζει αν ενδιαφέρεται για την πενταετία ή από γενέσεως κόσμου.
Θα ακολουθήσει διασταύρωση. Παρατηρώ όμως ότι έχουν παραλείψει κάποια στοιχεία, όπως σε πόσες offshore συμμετέχετε, πόσες δωρεές από συγγενείς έχετε δεχθεί κλπ κλπ.
Για να δούμε θα τα καταφέρουμε να απαντήσουμε στο βασανιστικό ερώτημα πόσοι είμαστε; και το κυριότερο: πηγαίνουν όλοι στη δουλειά ή απλώς περιμένουν την πίστωση του λογαριασμού τους;
Σήμερα στο γραφείο καθηγητών επικρατούσε η γνωστή μελαγχολία των εξετάσεων. Καθώς καθημερινά πλέον ανακαλύπτουμε από τις απαντήσεις των μαθητών μας ότι απλά ήταν αλλού. Η συνάδελφος προσπαθώντας να βοηθήσει τους μαθητές της Γ Λυκείου τους ζήτησε να αναγνωρίσουν κάποια ιστορικά γεγονότα από τις συνοδευτικές φωτογραφίες.
Είχε χρησιμοποιήσει λοιπόν και μία της έκρηξης της Χιροσίμα. Η απάντηση όμως την έστειλε: Εδώ βλέπουμε την έκρηξη του Εγιαφιαλαγιόκουλ.
Να μη δώσουμε μία μονάδα για τη δυσκολία της λέξης;
Το 1606, στην Παλατινή Βιβλιοθήκη της Χαϊδελβέργης, ανακαλύφθηκε το χειρόγραφο μιας Ανθολογίας που είχε συνθέσει ο ιερωμένος Κωνσταντίνος Κεφαλάς τον 10ο αι. μ.Χ., εξού και το ύστερο όνομά της: Παλατινή Ανθολογία. Πρόκειται για μια ανθολογία 3.700 ποιημάτων, το μεγαλύτερο μέρος επιγράμματα, συνθεμένα από τον 6ο αι. π.Χ. μέχρι τον 10ο αι. μ.Χ, τα οποία -ταξινομημένα σε 16 βιβλία- ποικίλλουν ως προς το είδος τους: ερωτικά, σκωπτικά, παιδεραστικά, αναθηματικά, αινιγματικά, επιγραφές αγαλμάτων, μέχρι και αριθμητικά προβλήματα. Στο παρελθόν αρκετοί επιχείρησαν να μεταφράσουν το όλον ή μέρος των επιγραμμάτων, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Για την ιστορία να μνημονεύσουμε τις μεταφραστικές προσπάθειες των: Ανδρέα Λεντάκη, «Παλατινή Ανθολογία, εκλογή», εκδόσεις Δωρικός, 1988 -στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένο και το παρόν βιβλίο-, Βασίλη Λαζανά, «Παλατινή Ανθολογία», εκδόσεις Παπαδήμα 1992, Νίκου Χουρμουζιάδη, «Παλατινή Ανθολογία, Ερωτικά επιγράμματα», εκδόσεις Στιγμή 1999, και Παντελή Μπουκάλα, «Συμποτικά επιγράμματα από το ενδέκατο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας», εκδόσεις Αγρα 2009. Βεβαίως θα πρέπει να αναφέρουμε και τις πρόσφατες μεταφράσεις του Γιάννη Δάλλα καθώς και τις παλαιότερες των Ηλία Κυζηράκου, Γιώργου Ιωάννου, Γιώργου Καραμανώλη, Οδυσσέα Ελύτη κ.ά.
Ο Γιάννης Κυριαζής, φιλόλογος-ποιητής, έρχεται να προσθέσει τον δικό του μεταφραστικό λίθο στο οικοδόμημα που χτίζεται πάνω στην Παλατινή Ανθολογία όλα αυτά τα χρόνια. Στο βιβλίο του, που τιτλοφορείται «Παλατινή Ανθολογία», με υπότιτλο «σαν ρόδο υποπόρφυρο…», και το οποίο κυκλοφορεί από τις νεοσύστατες και καλαίσθητες εκδόσεις Ενδυμίων, επέλεξε να μεταφράσει 125 επιγράμματα «με απολύτως υποκειμενικά αισθητικά κριτήρια», όπως γράφει ο ίδιος στην εισαγωγή του βιβλίου. ΕΝΕΤ
Το τέλος επιτραπέζιων και φορητών υπολογιστών προανήγγειλε ο Στιβ Τζοµπς. Το αφεντικό της Αpple εκτιµά ότι το µέλλον ανήκει στις «ταµπλέτες», όπως αυτή που κατασκεύασε η εταιρεία του.
Ο διευθυντής της Αpple Στιβ Τζόμπς, μιλώντας σε διάσκεψη τεχνολογίας στην Καλιφόρνια, υπερασπίστηκε την εταιρία Foxconn στην οποία έχουν σημειωθεί 10 αυτοκτονίες και τρεις απόπειρες το τελευταίο χρονικό διάστημα. «Είναι ένα εργοστάσιο, αλλά έχει εστιατόρια και θέατρα. Σημειώθηκαν ορισμένες αυτοκτονίες και απόπειρες αυτοκτονιών. Υπάρχουν εκεί περίπου 400.000 εργαζόμενοι. Το ποσοστό είναι χαμηλότερο από αυτό στις ΗΠΑ, αλλά εξακολουθεί να δημιουργεί ανησυχία», τόνισε.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Οπως ήταν αναμενόμενο και καθώς οδεύουμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς έσκασε η πρόσκληση – προκήρυξη της «πιλοτικής εισαγωγής διαδραστικών συστημάτων και συναφούς εξοπλισμού στην τάξη», προϋπολογισμού 9 εκατ. ευρώ. Μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες στη σελίδα των ΕΣΠΑ.
Άρθρα (RSS)