espase.jpgΟπως ήταν αναμενόμενο και καθώς οδεύουμε στο τέλος της σχολικής χρονιάς έσκασε η πρόσκληση – προκήρυξη της «πιλοτικής εισαγωγής διαδραστικών συστημάτων και συναφούς εξοπλισμού στην τάξη», προϋπολογισμού 9 εκατ. ευρώ. Μπορείτε να δείτε λεπτομέρειες στη σελίδα των ΕΣΠΑ.

Φυσικά δεν υπήρξε καμία μελέτη σκοπιμότητας. Φυσικά δεν έχουμε καταλήξει ακόμα σε τι είδους σχολείο θέλουμε. Τι μάθημα θέλουμε να γίνεται. Ενώ τόσα χρόνια μιλάμε για μαθητοκεντρικό μάθημα και συνεργατική μάθηση ξαναγυρίζουμε στην συγκεντρωτική αυθεντία του πίνακα. Αρκεί να ακούγεται δυνατά το σύνθημα: «Πρώτα ο μαθητής».

Αναρωτήθηκε κανείς από τις κεφαλές του ΥΠΕΠΘ αν υπάρχει μεταφρασμένο συνοδευτικό λογισμικό για την αξιοποίηση του πίνακα; Το ενέκρινε το Π.Ι.; Μήπως πάλι δίνουμε ένα εργαλείο στα χέρια του ανέτοιμου εκπαιδευτικού για να το χρησιμοποιεί με όλους τους λάθους τρόπους;

Αναρωτήθηκε κανείς τι κονδύλια χρειάζονται για τη συντήρηση αυτού του εξοπλισμού;

Αλλά όλο το ξεχνώ. Το θέμα πάντα ήταν και θα είναι ένα. Απορροφητικότητα. Απλά κάθε φορά έχει άλλη ετικέτα. Πότε λέγεται λογισμικό, πότε μαθητικός υπολογιστής πότε διαδραστικός πίνακας. Τυχαίο; δε νομίζω…

Μετά βέβαια θα φταίνε οι «κακοί» εκπαιδευτικοί που αντιδρούν και δεν αξιοποιούν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. 

Οι μαθητές θα συνωστίζονται – προτείνω χαρτάκια προτεραιότητας- για να μπορέσουν να συμμετέχουν στις διαδραστικές δραστηριότητες του πίνακα τύπου Hot potatoes. Κι έτσι θα γίνουμε Φιλανδία. Ουρές και οι καθηγητές που θέλουν να κάνουν μάθημα στις αίθουσες με τους διαδραστικούς.  Γιατί πόσους πίνακες τελικά θα πάρει κάθε γυμνάσιο; 

Το θέμα είναι τελικά ότι πάντα οι υπουργοί θα ακούνε τους συμβούλους που τους προτείνουν πιασάρικες αγορές για τα ΜΜΕ ώστε να τα κάνουν σημαία τους κι όλα τα άλλα περισσεύουν…

Και να φανταστείτε δεν κάναμε ούτε ένα δημόσιο διάλογο για το θέμα… 

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων