Terra Computerata

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Πρώτη Ωρα: Σινεμά» που διοργανώνει το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας έρχεται και πάλι σε επαφή με μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου. Προβολές ποιοτικών ταινιών κινητοποιούν τους μικρούς σε ηλικία θεατές για ουσιαστικές συζητήσεις. «Είναι σημαντικό για εμάς να βοηθήσουμε τους μαθητές να αναπτύξουν την κριτική τους ικανότητα» είπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ της Αθήνας Ορέστης Ανδρεαδάκης. Σαράντα ταινίες έχουν ήδη εγκριθεί από το υπουργείο Παιδείας για προβολή, συνοδεία κριτικών και αναλύσεων σε ένα καλαίσθητο βιβλίο 100 σελίδων που αποστέλλεται σε σχολεία της Ελλάδας.

Το Βήμα

Ακρόπολη χωρίς τον Περικλή και αντίστοιχα Μουσείο Ακρόπολης χωρίς τον δημιουργό του κλέους της μέσα στους αιώνες δεν υφίσταται. Στον μεγάλο οραματιστή και πολιτικό της αρχαιότητας, λοιπόν, στον οποίο οφείλεται ο Χρυσούς Αιών της Αθήνας- στα γράμματα, στις τέχνες και στην πολιτική με την εδραίωση της Δημοκρατίας- είναι αφιερωμένη η πρώτη περιοδική έκθεση του νέου μουσείου, η οποία θα εγκαινιασθεί μέσα στην άνοιξη. Ειδικά γι΄ αυτήν μάλιστα θα ταξιδέψει στην Αθήνα η εξαιρετικής τέχνης προτομή του Περικλή που βρίσκεται στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο. Χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι «η φιλοσοφία της έκθεσης θα περιορισθεί στην περιγραφή του αντικειμένου και μόνον», όπως διευκρινίζει και ο πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής. Αντίθετα:

Το σήμα κατατεθέν της έκθεσης, η προτομή του Περικλή από το Μουσείο της Περγάμου, είναι μαρμάρινο αντίγραφο των αυτοκρατορικών χρόνων του πρωτότυπου χάλκινου έργου του μεγάλου γλύπτη Κρησίλα. Το αντίγραφο ύψους 0,54 του μέτρου βρέθηκε στη Λέσβο το 1901, ενώ στο μουσείο περιήλθε κατόπιν αγοράς, όπως αναφέρεται στον κατάλογό του. Και σε αυτή την απεικόνιση ο Περικλής φορά περικεφαλαία, προτίμηση για την οποία τον διακωμωδούσαν στην αρχαιότητα, όπως αναφέρουν κάποιες πηγές, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο «έκρυβε» το κεφάλι του που είχε περίεργο σχήμα… Λόγος σχολίων, ενίοτε και αντιδράσεων, υπήρξε και η σχέση του με την εταίρα Ασπασία, κυρίως για το γεγονός ότι της συμπεριφερόταν ως ίση, κάτι που σκανδάλιζε τη δημοκρατική μεν, χάρη σε αυτόν, αλλά πάντα συντηρητική ως προς τις γυναίκες αθηναϊκή κοινωνία.

Το Βήμα

Πως να είστε έτοιμοι για τη δουλειά εντός 5 λεπτών…

«Αντιμέτωπη με την αγωνία της οικονομικής της κρίσης, η Ελλάδα έχει μία μόνο διέξοδο. Θα πρέπει να κοιτάξει προς τη σοφία των προγόνων της, όχι για να μάθει από αυτήν αλλά για να την πουλήσει.

Δανείστηκε περισσότερα από όσα μπορούσε να πληρώσει. Ομως, ως λίκνο του δυτικού πολιτισμού έχει απύθμενο απόθεμα πλούτου (…) Δυστυχώς, μεγάλο κομμάτι της πρωτεύουσας της Αρχαίας Ελλάδας έχει ήδη φύγει από τη χώρα. Τα Ελγίνεια είναι στο Λονδίνο, η Αφροδίτη της Μήλου στο Παρίσι. Ο,τι έχει μείνει δεν είναι και πολύ αξιοποιήσιμο στο μάρκετινγκ. Ο δανεισμός του Παρθενώνα στη Γερμανία ως πυριτιδαποθήκης, όπως έκαναν οι Τούρκοι στα 1860, ίσως προκαλέσει περαιτέρω ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών. (…) Η Αρχαία Ελλάδα αποτελεί αρχαιολογικό θησαυρό για πατέντες και σήματα από τον αθλητισμό μέχρι τον κινηματογράφο. (…) Δεν χρειάζεται να είσαι Σωκράτης για να θεμελιώσεις το δικαίωμα της Ελλάδας σε κέρδη. Πάει πάρα πολύς καιρός από τότε που ο υπόλοιπος κόσμος ζει χάρη στις καινοτομίες των αρχαίων Ελλήνων. Μας πρόσφεραν, οφείλουμε να τους το ανταποδώσουμε. Η Ελλάδα πρέπει να επιβάλει πνευματικά δικαιώματα σε κάθε κωμωδία και τραγωδία, σε κάθε πυθαγόρειο τρίγωνο, σε κάθε ρητορεία και σοφιστεία.(…) Η Nike δεν θα μπορέσει να αμυνθεί σε περίπτωση αξίωσης αποζημίωσης για κλοπή σήματος -της θεάς Νίκης. (…) Οι ευφυείς της Goldman Sachs βοήθησαν πολύ με τις ευρηματικές οικονομικές λύσεις που πρόσφεραν στην Ελλάδα και είναι βέβαιο ότι θα έχουν και τώρα το τέλειο σχέδιο για να την βγάλουν από την κρίση.

Financial Times – ENET

Λέτε τελικά να είχαν δίκιο οι πολιτικοί μας που ετοιμάζονταν να ξεπουλήσουν τα έσοδα της Ακρόπολης; Η Έβα Κανταρέλα, η καθηγήτρια αρχαίου ρωμαϊκού και ελληνικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου που είχε γράψει τις προάλλες ένα άρθρο με τίτλο «Είμαστε όλοι Έλληνες», διατυπώνει τώρα στην Κοριέρε ντέλα Σέρα μια νέα επαναστατική πρόταση: όλα τα μουσεία όπου εκτίθενται ελληνικές αρχαιότητες να προσφέρουν ένα μέρος των εσόδων τους στην Ελλάδα, ως αναγνώριση του τεράστιου χρέους τους στον πολιτισμό μας. Είναι φανερό ποιος πρέπει να κάνει την αρχή: το Βρετανικό Μουσείο, φυσικά.

Δίσκος: Ελεύθεροι Πολιορκημένοι (1977)
Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Η υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου σε συνέντευξή της στην Καθημερινή εντοπίζει το μεγάλο πρόβλημα ολόκληρου του Δημοσίου: στους μηχανισμούς αξιολόγησης των καλύτερων.

“Οφείλεται, κυρίως, στον κομματισμό, που προκαλεί τον τρόμο των εκπαιδευτικών –εν πολλοίς δικαιολογημένο– ότι η αξιολόγηση θα τους κάνει έρμαια κομματικών σκοπιμοτήτων. Το πρώτο βήμα για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των εκπαιδευτικών στη διαδικασία αξιολόγησης είναι η αυτοαξιολόγηση των σχολείων βάσει προγράμματος με συγκεκριμένους και ποσοτικούς στόχους, οι οποίοι, στο τέλος της χρονιάς, θα ελέγχονται. Αφού λειτουργήσει αυτό, θα πάμε παρακάτω στην ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Στον νόμο που ετοιμάζουμε για την εξέλιξη των στελεχών, προβλέπουμε κριτήρια για την αντικειμενική κρίση των προϊσταμένων, χωρίς την ουσιαστική ανάμειξη του υπουργείου”.

Γραπτές εξετάσεις μου μυρίζονται. Το θέμα είναι πόσο θα μοριοδοτηθεί η συνέντευξη. Γιατί έχουμε δει πολλές φορές οι τελευταίοι να τερματίζουν πρώτοι… Τώρα αν καταργηθεί η συνέντευξη, ζόρικα τα πράγματα… Κλονίζεται το πελατειακό μας σύστημα. 

Αλλά κοντός ψαλμός… αρχές Μαρτίου θα μάθουμε τα χαμπέρια…

Ο Νίκος Ξυδάκης στην Καθημερινή:

Κοιτούσα τους σύγχρονους Ελληνες, τους συμπολίτες και συνανθρώπους μου, τούτη την εβδομάδα της χλεύης και της αυτοϋποτίμησης. Τους κοιτούσα στα μάτια, κοιτούσα την κοψιά τους, τις κινήσεις τους, σε μια κορυφαία στιγμή του βίου: στον αποχαιρετισμό του νεκρού.

Στη μία κηδεία, στο ιστορικό Α΄ Νεκροταφείο, παρατηρούσα τους ανθρώπους της επιστήμης και των γραμμάτων, έναν πολυπληθή Ελληνισμό με μακραίωνη παράδοση· αρχαιολόγους, ιστορικούς, αρχιτέκτονες, φιλόλογους, λόγιους, δασκάλους, ερευνητές, με σπουδές, τίτλους και έρευνα, με εργασία και προσφορά, με κοινωνικούς αγώνες. Οι πλείστοι, όλοι σχεδόν, είναι δημόσιοι λειτουργοί. Ζουν με γλίσχρους μισθούς, πτυόμενοι και συκοφαντούμενοι, με μύριες αντιξοότητες υπηρεσιακές, με εχθρική ή αδιάφορη πολιτική ηγεσία, πασχίζοντας να σώσουν κτίρια, μνημεία, αρχεία, μνήμη, ταυτότητα, πολιτισμό, επιστήμη, αυτογνωσία, περηφάνια εντέλει. Αυτοί οι λοιδορούμενοι δημόσιοι λειτουργοί, επιστήμονες και γραμματιζούμενοι, μαζί με τον κόσμο του μόχθου, του αγρού, του εμπορίου, των υπηρεσιών, αυτοί οι αόρατοι και βουβοί Ελληνες, οι αξιοπρεπείς σιωπηλοί, αυτοί κουβαλάνε την Ελλάδα στους ώμους τους. Αγόγγυστα, περήφανα.

Την επομένη, στο νεκροταφείο Σχιστού, αντίκρισα τους ανθρώπους του μόχθου, έναν ελληνισμό ακόμη πιο παραχωμένο και βουβό, χωρίς προσβάσεις, χωρίς γράμματα και άρματα, διαβουκολευμένο, συκοφαντημένο και αυτόν. Αρα τις έστι, βασιλεύς ή στρατιώτης, ή πλούσιος ή πένης, ή δίκαιος ή αμαρτωλός; Μαύρα πουκάμισα, τσαλακωμένα τζιν, στραβοπατημένα παπούτσια, ροζιασμένα χέρια και βαθιές ρυτίδες, αρχαϊκοί θρήνοι για νυφούλες και συντρόφους ζωής. Αξιοπρεπείς μες στον πόνο, μοντέρνοι και ταπεινοί μαζί, ενωμένοι ενώπιον του τέλους, δυνατοί. Το Σχιστό, πρώην χωματερή και νυν βιομηχανικό πάρκο, υποδέχεται τους κεκοιμημένους από τον κόσμο της εργασίας· από τον κόσμο της σιωπής στον κόσμο της σκιάς. Πάντα σκιάς ασθενέστερα…

Αυτοί οι άνθρωποι που αντίκρισα ενώπιον της σκιάς και της κόνεως, προπέμποντας τον Δημήτρη και τον Γιάννη, παλαιούς Ελληνες της γνώσης και της εργασίας, περήφανους και άκακους, αυτοί οι άνθρωποι, εμείς, δεν αξίζουμε την αυτολοιδορία και την ήττα, το γονάτισμα.

Μέχρι στιγμής, η συμβολή της βιομηχανίας της πληροφορικής στη γένεση του κατακλυσμού του 2008 παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό. Οπως ακριβώς και οι απαρχές της σχέσης ανάμεσα στην επικοινωνιακή και την οικονομική σφαίρα.

Προκειμένου να αναχαιτίσει την κρίση των αρχών της δεκαετίας του ’70, η άρχουσα τάξη χρησιμοποίησε νέα συστήματα υπολογισμού και επικοινωνίας ως εργαλεία «χωρο-χρονικής υποστήριξης»(2) -για να θυμίσουμε την έκφραση του Ντέιβιντ Χάρβεϊ. Το θέμα ήταν, προπάντων, να γίνει επανασύνδεση με τα κέρδη, διοχετεύοντας τα κεφάλαια προς έναν τομέα που θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη ανάπτυξη. Μαζικές επενδύσεις αρδεύουν τότε τις ΤΠΕ, εμφυσώντας στην κοινή γνώμη την ιδέα μιας χαρωπής μετάβασης προς τη νέα, χρυσή εποχή, με την επονομαζόμενη «κοινωνία της πληροφορίας».

Πρέπει, άραγε, να χαιρόμαστε που οι ΤΠΕ παραμένουν πόλος μεγέθυνσης; Κατά βάθος ο ψηφιακός καπιταλισμός αναπτύσσεται, όπως και οι προκάτοχοί του, μέσα σε περιόδους κρίσης. Οι οποίες επιφέρουν ταυτόχρονα ένα κοινωνικό φορτίο άνισα κατανεμημένο, νέους τρόπους κυριαρχίας, αλλά, ευτυχώς, και νέες δυνατότητες αντίστασης και ανοικοδόμησης.

Διαβάστε το άρθρο της Le Monde στην Ελευθεροτυπία

Παιδιά με χαμηλές επιδόσεις στο γυμνάσιο, οι γονείς των οποίων εργάζονται κυρίως ως τεχνίτες και δεν έχουν ολοκληρώσει ούτε την υποχρεωτική εκπαίδευση, είναι οι περισσότεροι μαθητές εσπερινών ΤΕΕ.

 Το συμπέρασμα προκύπτει από έρευνα της Ιωάννας Τσικαλάκη, δρ του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου, για τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των μαθητών της εσπερινής τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και της σχέση τους με τις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές τους επιλογές.

Συγκεκριμένα, ο μέσος όρος ηλικίας των μαθητών εσπερινών πρώην ΤΕΕ και νυν επαγγελματικών λυκείων είναι τα 25 έτη, ενώ σχεδόν το 69% είναι μεταξύ 21 έως 28 χρόνων. Πρόκειται για μαθητές που, σε ποσοστό 39%, προέρχονται από οικογένειες με τρία παιδιά και άνω, ενώ το 15% από αυτούς είναι έγγαμοι και το 12% έχει παιδιά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, 68% των γονέων των μαθητών αυτών είναι τεχνίτες, χειριστές ή εργάτες, το 6% αγρότες και μόνο το 4% επιστήμονες. Οι μητέρες τους σε ποσοστό 39,2% ασχολούνται με τα οικιακά, ενώ το 30% καταγράφονται ως ανειδίκευτες εργάτριες.

Ανάλογο με το επαγγελματικό προφίλ των γονέων των μαθητών των εσπερινών ΤΕΕ είναι, όμως, και το επίπεδο εκπαίδευσής τους. Ειδικότερα, το 61% έχει γραμματικές γνώσεις το πολύ υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ένας στους δύο φοίτησε μόνο μέχρι το δημοτικό, το 26% πήρε απολυτήριο λυκείου ή μέσης τεχνικής σχολής, ενώ το 4% έχει πτυχίο ΤΕΙ και το 10% ΑΕΙ. Οπως προκύπτει από τις απαντήσεις των μαθητών των ΤΕΕ, το 4% δεν συνέχισε αμέσως τη φοίτησή του μετά το δημοτικό, ενώ το ποσοστό της μαθητικής διαρροής από το γυμνάσιο προς το λύκειο εκτοξεύεται στο 19%.

Τα αίτια της διακοπής
Οι κυριότεροι λόγοι διακοπής του σχολείου είναι κυρίως οικονομικοί και οικογενειακοί (78%), όπως οι οικονομικές δυσκολίες, η ανάγκη για εργασία, η μετανάστευση και η οικονομική ανεξαρτησία. Επονται διάφοροι προσωπικοί λόγοι ή λόγοι υγείας, όπως ο θάνατος ενός γονιού, και οι στρατιωτικές υποχρεώσεις (15%). Οι επιδόσεις των μαθητών στο απολυτήριο γυμνασίου -σε ποσοστό που ξεπερνά το 70%- βρίσκονται στις χαμηλές και μεσαίες βαθμολογικές κλίμακες.

Οι λόγοι για τους οποίους το 50% των μαθητών επέλεξε αυτόν τον τύπο σχολείου συνδέονται κυρίως με πρακτικούς επαγγελματικούς στόχους («για να έχω πτυχίο», «να ασκήσω το επάγγελμα», «να μάθω», όπως είπαν).

Αξίζει να επισημανθεί πως μόλις το 3,8% δηλώνει ότι επέλεξε το εσπερινό ΤΕΕ επειδή του αρέσει.

Η έρευνα διεξήχθη σε εσπερινά ΤΕΕ της Αττικής και απάντησαν συνολικά 310 μαθητές που παρακολουθούσαν τους τομείς Ηλεκτρολόγων και Πληροφορικής – Δικτύων. Ολόκληρη η έρευνα δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Σύγχρονη Εκπαίδευση».

Εθνος

Ο δικτυακός τόπος flashplanetarium.com σας παρέχει την δυνατότητα να δείτε τα αστέρια και τους αστερισμούς που είναι ορατοί απ’ όποιο σημείο της γης θέλετε, χωρίς να χρειαστεί να εγκαταστήσετε κάποιο πρόγραμμα, παρά μόνο χρησιμοποιώντας τον browser σας. Το πρόγραμμα σας δίνει την δυνατότητα zoom, καθώς και πληροφορίες για το κάθε αστέρι που είναι ορατό από το σημείο που επιλέξατε στον χάρτη.