Terra Computerata

Ενα παιχνίδι που θα αρέσει στους φυσικούς…

www.funny-games.biz/mechanics.html

Μια interactive διαφήμιση σε στάσεις λεωφορείων και μετρό παροτρύνει τους περαστικούς να ενισχύσουν οικονομικά το έργο ενός οργανισμού για τα δικαιώματα του παιδιού.

Ο καθηγητής κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης την Τετάρτη, 28 Απριλίου, θα μιλήσει για τους «Σταθμούς στην ιστορία της Ελληνικής γλώσσας», ώρα 19.30, στο κτίριο του Ιδρύματος «Αικατερίνη Λασκαρίδη» (Μέγαρο Στρίγκου, πρώην Γαλλικό Ινστιτούτο), στον Πειραιά, 2ας Μεραρχίας 36, με είσοδο ελεύθερη. Πληροφορίες τηλ. 210-42.97.540-1-2 και www.laskaridou.gr.

Ονομάζεται Aquascript και σίγουρα περνάει το μήνυμα…

Ο Τάσος Τέλλογλου αποκαλύπτει:

Στις 13 Μαΐου 2003, με απόφαση του προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου συγκροτήθηκε ομάδα ελέγχου για τη διενέργεια επιτόπιου διαχειριστικού-κατασταλτικού ελέγχου των χρήσεων 1997-2002, σχετικά με τις συνθήκες μισθοδοσίας και πρόσθετων αμοιβών «εκπαιδευτών» του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΕΕΚ). Παράλληλα, οι οικονομικοί επιθεωρητές Γ. Μπούτος και Π. Κουτελάκης του υπουργείου Οικονομικών, διενήργησαν έως το 2006 έλεγχο με το ίδιο αντικείμενο, τα συμπεράσματα του οποίου εστάλησαν πρόσφατα στον υπουργό Δικαιοσύνης κ Χάρη Καστανίδη. Ο έλεγχος αφορούσε τα έτη 1997-2002 και τα εν λόγω στοιχεία, αποτελούν ένα ενδεικτικό κρίκο της απάντησης στο ερώτημα για τη διαχείριση (διασπάθιση…) εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων τα τελευταία 15 χρόνια. Ενδεικτικά:

-Στις προκηρύξεις πολλών διαγωνισμών αλλά και σε αποφάσεις ανάθεσης, δεν γίνεται λόγος στα απαιτούμενα προσόντα των επιμορφωτών αλλά στα… «προσόντα» της υποδομής του χώρου των σεμιναρίων. Ετσι, ένα τετραήμερο σεμινάριο στον Βόλο κόστισε -τότε- 111 εκατομμύρια δραχμές ενώ 4.130.000 δόθηκαν για την αποζημίωση επτά εισηγητών (σ.σ.: πάνω από 500.000 δρχ. αμοιβή για κάθε έναν εισηγητή!). Η απόφαση του προέδρου του ΟΕΕΚ κ. Γεράσιμου Σαπουτζόγλου για την καταβολή αυτών των αμοιβών εκδόθηκε σχεδόν ένα μήνα από τη διεξαγωγή του σεμιναρίου. Για την εγκατάσταση όπου διεξήχθη το σεμινάριο δόθηκαν 2,5 εκατ. δραχμές.

-Πολλοί εισηγητές ήταν υπάλληλοι του Οργανισμού που αξιολογούσαν-ανέθεταν σεμινάρια. Ετσι, σε στελέχη του Oργανισμού καταβλήθηκαν αποζημιώσεις 50-100.000 δρχ. ανά ώρα(!) αντί 12.000 δραχμών που προέβλεπε ο νόμος…

-Πολλοί εισηγητές/εισηγήτριες που απασχολούνταν εικονικά είχαν κατά το πόρισμα και δεύτερη εργασία στο Δημόσιο. Ετσι η Κ.Α., διευθύντρια του γραφείου υπουργού Παιδείας προσελήφθη στη θέση ειδικού συμβούλου του Οργανισμού ως ιδιώτης, έφθασε να ορισθεί διευθύντρια σε ΙΕΚ της Θεσσαλονίκης (ενώ υπηρετούσε στην Αθήνα) με αποτέλεσμα με τις δύο ιδιότητές της να λαμβάνει 410.000 δρχ. Στο ΥΠΕΠΘ, οι μηνιαίες της αποδοχές ήταν 700.000 δρχ. τον μήνα!

-Ο Κ.Τ. έλαβε εκτός των τακτικών αποδοχών του (418.000 δρχ.) άλλες 755.000 δραχμές έκτακτων αμοιβών μονονότι απουσίαζε στο εξωτερικό τις μισές ημέρες του μήνα. Δεν διέθετε κατά το πόρισμα των επιθεωρητών τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα ούτε προσκόμισε δικαιολογητικά για αυτά.

-Η υπάλληλος Α.Σ.-Α δίδασκε 17(!) διαφορετικά αντικείμενα με… απολυτήριο γυμνασίου και εισέπραττε για απογευματινή απασχόληση αποζημίωση μέχρι και 124 ώρες(!!!) τον μήνα. Οι αμοιβές της τον Νοέμβριο του 1997 ήταν 920.000 δραχμές.

Καθημερινή

 Αυτοί είναι επιμορφωτές. Οχι σαν το Β΄επίπεδο, που πληρωνόμαστε μόνο υπό την απειλή παραγραφής και μετά την υποβολή 100 φορμών και υπεύθυνων δηλώσεων για να μην πάθουμε κανένα απότομο πλουτισμό και αποκουζουλαθούμε…

Στο πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε από την υπουργό Παιδείας κυρία Διαμαντοπούλου για τις αλλαγές στην εκπαίδευση, και παράλληλα με την καθιέρωση πιστοποιητικού παιδαγωγικής επάρκειας για τους εκπαιδευτικούς, χρειάζεται να περιληφθεί και ένα άρθρο για τη διδασκαλία της Ιστορίας στη Μέση Εκπαίδευση.Παρά το γεγονός ότι η ιστοριογραφία της χώρας μας έχει αναπτυχθεί με νέες έρευνες και έχει εμπλουτιστεί με νέες προσεγγίσεις και θεματικές, το σχολείο συνεχίζει να μένει καθηλωμένο σε κύκλους επανάληψης της ίδιας Ιστορίας- αρχαία, μέση, νεότερη- τόσο στο γυμνάσιο όσο και στο λύκειο, με σχολικά βιβλία που αν δεν αποπροσανατολίζουν, πάντως αφυδατώνουν και δυσκολεύουν τη μάθηση. Τα φτωχά αποτελέσματα στις εξετάσεις είναι ένας μόνο από τους δείκτες αυτής της αποτυχίας.

Δυστυχώς η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην οποία η Ιστορία δεν διδάσκεται από ιστορικούς, και δεν υπάρχει η ειδικότητα του ιστορικού στο σχολείο. Την Ιστορία τη διδάσκουν γενικώς «φιλόλογοι» (ειδικότητα ΠΕ02), που σημαίνει απόφοιτοι σχολών της Φιλοσοφικής (φιλολογίας, ψυχολογίας-παιδαγωγικών, γαλλικής, αγγλικής, γερμανικής κλπ. φιλολογίας) που ενδέχεται να μην έχουν διδαχθεί ούτε ένα μάθημα Ιστορίας. Οταν καλούνται να διδάξουν Ιστορία όσοι δεν την έχουν διδαχθεί συνήθως αρκούνται στην πιστή αναπαραγωγή του σχολικού εγχειριδίου. Χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις και ενδιαφέρον για το πεδίο, χωρίς βιβλιογραφική ενημέρωση, δεν μπορούν να ενεργοποιήσουν το ενδιαφέρον των μαθητών, ούτε βέβαια να μεταδώσουν την αίσθηση της ιστορικότητας. Η Ιστορία στο σχολείο γίνεται ένα βαρετό μάθημα που οδηγεί στην αποστήθιση.

Οι απόφοιτοι των τμημάτων αυτών επιλέγονται με εξετάσεις στον ΑΣΕΠ με ενιαία ύλη της οποίας ο κεντρικός κορμός είναι τα φιλολογικά μαθήματα. Για τη διαιώνιση
[Η διδασκαλία της Ιστορίας στο σχολείο γίνεται με τέτοιο τρόπο στα Γυμνάσια και στα Λύκεια με αποτέλεσμα να έχει καταλήξει ένα βαρετό μάθημα το οποίο οι μαθητές πρέπει απλώς να αποστηθίσουν ]
Η διδασκαλία της Ιστορίας στο σχολείο γίνεται με τέτοιο τρόπο στα Γυμνάσια και στα Λύκεια με αποτέλεσμα να έχει καταλήξει ένα βαρετό μάθημα το οποίο οι μαθητές πρέπει απλώς να αποστηθίσουν
αυτής της πρωτοτυπίας, προβάλλεται ως κύρια δικαιολογία ότι στην Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής κατανομής των σχολείων, καθώς και της κατανομής των ανθρωπιστικών μαθημάτων στο σχολικό πρόγραμμα, η καθιέρωση ειδικοτήτων θα ήταν μια αναποτελεσματική και περιττή πολυτέλεια. Το ίδιο γεγονός ωστόσο δεν εμποδίζει να γίνονται σεβαστές οι ειδικεύσεις των αποφοίτων της Φυσικομαθηματικής σε φυσικούς που διδάσκουν φυσική, σε μαθηματικούς που διδάσκουν μαθηματικά, σε χημικούς που διδάσκουν χημεία και σε βιολόγους που διδάσκουν βιολογία.

Ο κύριος λόγος αυτής της αντιεπιστημονικής εμμονής στον ρόλο του «φιλολόγου» που διδάσκει τα πάντα είναι ότι δεν έχει αναγνωριστεί ακόμη η αυτοτελής συγκρότηση του ιστορικού κλάδου. Ως τώρα οι μηχανισμοί του υπουργείου Παιδείας κατέχονταν από το παρωχημένο πνεύμα του ελληνικού 19ου αιώνα που έβλεπε την Ιστορία ως παρακλάδι της φιλολογίας. Οφείλεται επίσης αυτή η καθυστέρηση και στο γεγονός ότι οι ιστορικοί- πανεπιστημιακοί ή ερευνητές- ελάχιστη προσοχή έδωσαν, ως τώρα, στην αναμόρφωση της διδασκαλίας της Ιστορίας στο σχολείο, σε αντίθεση με τους μαθηματικούς και τους φυσικούς επιστήμονες οι οποίοι έδειξαν ένα διαρκές και αποτελεσματικό ενδιαφέρον.

Είναι όμως πλέον καιρός να αρθεί αυτός ο απαράδεκτος αναχρονισμός, ο οποίος έχει καταστροφικές συνέπειες τόσο ως προς τη διδασκαλία της Ιστορίας στο σχολείο, όσο επίσης και ως προς τη συγκρότηση του προγράμματος των ιστορικών τμημάτων, τα οποία τείνουν να μετατραπούν σε πανδιδακτήρια με την προσθήκη πλήθους φιλολογικών μαθημάτων, για να εξυπηρετήσουν την προσδοκώμενη επάρκεια των αποφοίτων τους. Αποτέλεσμα; Λίγο απ΄ όλα.

Χρειάζεται επομένως να καθιερωθεί η ειδικότητα του ιστορικού στο σχολείο, και ταυτόχρονα να γίνει μια σοβαρή αναδιοργάνωση του αναλυτικού προγράμματος που αφορά την εκπαίδευση της Ιστορίας, η οποία κακώς περιορίζεται σε μια γεγονοτολογική αντίληψη. Η Ιστορία αφορά την προβληματική των σχέσεών μας με το παρελθόν, περιλαμβανομένης της συγκρότησης της ιστορικής συνείδησης και της συλλογικής μνήμης. Το αίτημα να διδάσκει κανείς το αντικείμενο που έχει σπουδάσει θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο, χωρίς παραχωρήσεις σε λαϊκιστικές-συντεχνιακές απαιτήσεις να διδάσκουν όλοι όλα. Και δεν χρειάζεται βέβαια να επιχειρηματολογήσει κανείς επιπροσθέτως για το πόσο σημαντική είναι η διδασκαλία της Ιστορίας στο σχολείο για τη συγκρότηση της δημόσιας κουλτούρας και πολιτών με κριτική σκέψη.

Ο κ. Αντώνης Λιάκος είναι καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το Βήμα

Η άποψή μου ότι η κατάργηση αποτελεί σπουδαία κατάκτηση για την Παιδεία μας έγινε ακλόνητη πεποίθηση όταν είδα ότι η ηγεσία της ΟΛΜΕ τη χαιρέτησε ως «θετικό γεγονός», που μάλιστα, όπως έμαθα, «πρώτη η ΟΛΜΕ ανέδειξε ως αίτημα». Σωστά βέβαια επισημαίνουν οι φωτισμένοι αυτοί άνθρωποι ότι το θετικό γεγονός αμαυρώνεται κάπως, καθώς σύμφωνα με τα νέα μέτρα το σύστημα πρόσβασης στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα «εξακολουθεί να συνδέεται με τις επιδόσεις των μαθητών στο λύκειο», πράγμα που θεωρούν απαράδεκτο. Γιατί όμως να μη δώσουμε κι εδώ ένα λαμπρό παράδειγμα στην υπόλοιπη ανθρωπότητα – που κι αυτή είναι δέσμια της ίδιας ανόητης συνήθειας-, όπως δώσαμε σε τόσα άλλα τον τελευταίο καιρό;

Εισηγούμαι λοιπόν, αφουγκραζόμενος και την προτροπή των ηγετών της ΟΛΜΕ που ξέρουν από αυτά τα πράγματα, ως επόμενο μέτρο του υπουργείου, την κατάργηση κάθε σύνδεσης του βαθμού του λυκείου με τα κριτήρια εισαγωγής σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Αν γίνει αυτό, τότε σίγουρα θα βελτιωθεί αυτόματα η δευτεροβάθμια εκπαίδευσή μας, και υπερβολικά μάλιστα! Τα δε λύκεια, ειδικότερα, θα φτάσουν σε επίπεδα τόσο υψηλά, που θα τα ζηλέψουν και όλες οι δυτικές χώρες. Και έτσι, στο εξής δεν θα κερδίζουν απλώς οι ιδιοκτήτες της επαρχίας μας, μισθώνοντας τις γκαρσονιέρες τους σε αθηναίους ή θεσσαλονικείς φοιτητές των κατά τόπους ΤΕΙ, αλλά όποιος έχει ένα κεραμίδι, απανταχού της χώρας, θα πλουτίσει, μοσχονοικιάζοντάς το στους Αγγλους, Γάλλους, Γερμανούς και άλλους που θα αρχίσουν να στέλνουν εδώ σωρηδόν τα βλαστάρια τους για να ξεστραβωθούνε, μετέχοντες της ημετέρας Παιδείας.

Ο Απ. Δοξιάδης σχολιάζει την απόφαση για την κατάργηση του 10. Διαβάστε περισσότερα στο Βήμα.

Το πρώτο ρομποτικό χέρι που μιμείται την ανθρώπινη κίνηση και θα επιτρέπει σε δύο χρήστες να ανταλλάσσουν χειραψίες ή να κάνουν χειρονομίες έχοντας πλήρη συναίσθηση της αφής μέσω του Διαδικτύου παρουσίασαν ερευνητές από το κινεζικό πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ.

Το σύστημα του ρομποτικού χεριού μπορεί να αναπτυχθεί περαιτέρω για να χρησιμοποιηθεί και στην ιατρική, όπως για τον έλεγχο ασθενών που υποβάλλονται σε φυσιοθεραπευτική αποκατάσταση έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Διαβάστε περισσότερα στο Βήμα

Βέτο στον νόμο που θα συνέδεε τις επιδόσεις των μαθητών με τους μισθούς των εκπαιδευτικών προέβαλε ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης της Φλόριντα, Τσάρλι Κριστ, κατόπιν έντονων αντιδράσεων από γονείς και εκπαιδευτικούς.

Ο νόμος υποστηριζόταν από το υπερσυντηρητικό κίνημα Tea Party, που έχει κατακλύσει το γραφείο του Κριστ με 120.000 μηνύματα. Ο νόμος, που είχε ψηφιστεί από το πολιτειακό Κογκρέσο της Φλόριντα, εξαρτούσε την ανανέωση των συμβολαίων των εκπαιδευτικών και τις αυξήσεις των μισθών τους από τις επιδόσεις των μαθητών στις εξετάσεις. Ομως οι δάσκαλοι αντέτειναν ότι ένα τέτοιο σύστημα τους αποδίδει ευθύνες για παράγοντες που είναι πέρα από τις δικές τους δυνάμεις, όπως είναι το οικογενειακό υπόβαθρο και οι συνθήκες που αντιμετωπίζει ο κάθε μαθητής φεύγοντας από το σχολείο. Οι δάσκαλοι σε πιο εύπορες περιοχές, όπου οι μαθητές προέρχονται από οικογένειες με ανώτερο μορφωτικό επίπεδο, θα έμοιαζαν, ξαφνικά, πιο επιτυχημένοι από τους δασκάλους που πασχίζουν στις υποβαθμισμένες ζώνες. «Η πίεση στα παιδιά θα είναι τεράστια αν από τις επιδόσεις τους στο διαγώνισμα εξαρτάται ο μισθός του δασκάλου, το συμβόλαιό του αλλά και η άδεια άσκησης επαγγέλματος» είπε ο επικεφαλής της διδασκαλικής ομοσπονδίας της Φλόριντα.

Καθημερινή

Ελπίζω οι σύμβουλοι του ΥΠΕΠΘ να μην αντιγράψουν και αυτή τη φαεινή ιδέα…

Συγγνώμη κύριε, αλλά βιάζομαι να επιστρέψω σπίτι, για να ποτίσω το ψηφιακό μου λουλούδι στο Ιντερνετ! Το αφοπλιστικό αυτό αίτημα ενός μικρού παιδιού εκφράστηκε κατά τη διάρκεια σεμιναρίου της μονάδας εφηβικής υγείας για τον κίνδυνο… εξάρτησης από το Διαδίκτυο. Μάλιστα, ο μικρός μαθητής δεν κατοικούσε σε κάποια πυκνοδομημένη γειτονιά της Αθήνας, αλλά σε μικρή πόλη της Πελοποννήσου, όπου η επαφή με τη Φύση -και τα αληθινά λουλούδια- είναι πολύ πιο άμεση.

Πρόκειται για έκφραση μιας καινούργιας τάσης: μικρά παιδιά επισκέπτονται τους εικονικούς κόσμους που έχουν δημιουργηθεί στο Διαδίκτυο, ειδικά γι’ αυτά. Τι σημαίνει όμως «εικονικός κόσμος;» Πρόκειται για μοντελοποιημένα περιβάλλοντα, μάς πληροφορεί η Safer Internet Ελλάς «οι οποίοι μπορεί να είναι φτιαγμένοι έτσι ώστε να θυμίζουν τον πραγματικό ή να είναι τελείως φανταστικοί. Μπορεί να κινούνται με κανόνες αντίστοιχων αυτών που ισχύουν στον πραγματικό κόσμο, όπως η βαρύτητα, η δράση σε πραγματικό χρόνο ή όχι» (βλέπε και saferinternet.gr). Σε αυτούς τους εικονικούς κόσμους οι χρήστες δρουν μέσω εικονικών χαρακτήρων, των λεγόμενων «avatars», δισδιάστατων ή τρισδιάστατων γραφικών απεικονίσεων. Πάνω από 70 τέτοιοι κόσμοι υπάρχουν για παιδιά έως 7 ετών, ενώ για παιδιά 8 έως 12 ετών πλησιάζουν τους 90. Καθημερινά εμφανίζονται νέοι, κυρίως στην αγγλική γλώσσα. Ο ιστοχώρος «Barbie Girls» της Mattel απέκτησε μέσα σε 60 ημέρες τρία εκατομμύρια χρήστες διεθνώς. «Μέχρι το 2011, οι χρήστες μπορούν να φτάσουν τα 20 εκατομμύρια παιδιά», λέει στην «Κ» η η δρ Βερόνικα Σαμαρά, από τη Safer Internet Ελλάς. Προφανώς, αυτές οι εφαρμογές, που μπορεί να απορροφούν μάλιστα την προσοχή των παιδιών, προσελκύουν μεγάλο επιχειρηματικό ενδιαφέρον, καθώς μπορεί να υποδεχθούν (και να βομβαρδίζουν τα μικρά παιδιά) μεγάλες ποσότητες έμμεσης ή άμεσης διαφήμισης.

Τα παιδιά μπορούν να περιπλανιούνται στους ηλεκτρονικούς κόσμους, να «ζουν» με ένα άλλο ψηφιακό πρόσωπο, ακόμα και να λαμβάνουν επιβραβεύσεις ως συνέπεια των ενεργειών τους. «Ακούμε σήμερα για κόσμους με εικονικά ζωάκια ή φυτά που πρέπει καθημερινά να φροντιστούν, ειδάλλως θα μαραζώσουν, κόσμους όπου τα παιδιά μπορούν να κερδίσουν εικονικά λεφτά για να αγοράσουν φαγητό για το ζωάκι τους ή για προϊόντα που θα χρησιμοποιήσουν μέσα στον εικονικό κόσμο, και πολλά άλλα», λέει η κ. Σαμαρά, από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου.

Σύγχυση ρόλων

Τα παιδιά έχουν την τάση να δημιουργούν με τη φαντασία τους δικούς τους κόσμους και καταστάσεις, γι’ αυτό έλκονται από τους εικονικούς κόσμους. Λόγω ηλικίας όμως εμφανίζουν συχνά πρόβλημα σύγχυσης ρόλων και κόσμων, ενώ είναι πιο ευάλωτα σε επιβλαβές υλικό (π.χ. πορνογραφία, ρατσισμός), σε ανεπιθύμητες επικοινωνίες (απατεώνες, παιδεραστές), στην κλοπή προσωπικών δεδομένων και στη διαφήμιση.

Για την αντιμετώπιση των κινδύνων είναι απαραίτητη η επίσκεψη σε έγκυρες ιστοσελίδες, με απαραίτητη τήρηση του ορίου ηλικίας που έχει ο συγκεκριμένος «κόσμος». Τίποτα όμως δεν μπορεί να αντικαταστήσει την προσοχή και τη βοήθεια του γονιού, μαζί με την εκπαίδευση του παιδιού στο να αποφεύγει τις κακοτοπιές. Εξάλλου, έχει φανεί ότι ακόμα και στις μεγαλύτερες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης έχουν καταγραφεί σημαντικά κενά ασφαλείας.

Αλλά ίσως οι πιο μεγάλες απειλές είναι ο εθισμός από το Ιντερνετ και η σχηματοποίηση της φαντασίας του παιδιού. Γι’ αυτό το πιο βασικό είναι να εμφυσήσουμε στα παιδιά την αγάπη για τον κόσμο μας, να θέλουν να δημιουργήσουν αλλάζοντάς τον και να χρησιμοποιούν τις τεχνολογίες με μέτρο (και μέτρα).

Η Καθημερινή