Terra Computerata

Με τον ήλιο τα μπάζω, με τον τον ήλιο τα βγάζω, τι έχουν και ψοφάνε τα έρμα; Με το μείζον ζήτημα της ποιότητας της προσφερόμενης παιδείας (συνολικά, όχι μόνο της τριτοβάθμιας, που δείχνει να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των εκάστοτε ηγετών μας) να κυριαρχεί στην επικαιρότητα τα πολλά τελευταία χρόνια, με έναν «διάλογο» να… σέρνεται (αφού ξεκίνησε από «μηδενική βάση» μηδενίζοντας το κοντέρ των όσων θετικών τυχόν έγιναν την πρώτη 4ετία της κυβέρνησης, στο πλαίσιο της πολυδιαφημισμένης «εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης»!), χωρίς ορατό τέλος για να αρχίσουν να τρέχουν οι αλλαγές, διαβάζεις το ρεπορτάζ των εφημερίδων και μένεις έκπληκτος: αλλαγές… «επί του πιεστηρίου» σε νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, επειδή (μεταξύ άλλων) επισημάνθηκαν λέει φωτογραφικές διατάξεις για να μπει σε πανεπιστήμιο συγκεκριμένο άτομο, με διασταλτική ερμηνεία της ρύθμισης που προβλέπει πάσχοντες από συγκεκριμένες ασθένειες να μπορούν να εισέρχονται στα ΑΕΙ χωρίς εξετάσεις!

…συνέχεια

Άρθρο του Θάνου Οικονομόπουλου στην Καθημερινή

ΕΙΝΑΙ δροσερό, είναι νεανικό, είναι φιλόδοξο, είναι χρηστικό και είναι και πολύγλωσσο (εκτός από ελληνικά μιλάει ακόμα αγγλικά και γαλλικά)! Το http://my.aegean.gr δημιουργήθηκε από φοιτητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου και λειτουργεί τα τελευταία χρόνια ως διαδικτυακός τόπος συνάντησης, περιοδικό, πλατφόρμα επικοινωνίας εκπαιδευτικών και φοιτητών, ενημερώνει για τα του Πανεπιστημίου, αλλά και για τα της διασκέδασης και φέρνει κοντά τον ακαδημαϊκό πληθυσμό! «Φιλοδοξία και σκοπός μας είναι η άμεση, χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς, συμμετοχική και ποιοτική επικοινωνία και ενημέρωση και η δημιουργία ενός μορφώματος τέτοιου, ώστε όλος ο ακαδημαϊκός κόσμος (φοιτητές, διδάσκοντες, ερευνητικό, διοικητικό, τεχνικό και λοιπό προσωπικό) του ιδρύματος, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενος εκτός αυτού να έχουν έναν τόπο κοινής αναφοράς και δραστηριοποίησης», αναφέρουν οι δημιουργοί του. Επισκεφθείτε το οπωσδήποτε!

Από τη στήλη της Μαρίας Μυστακίδου στην Ελευθεροτυπία

Δείκτης Μιζέριας: ο δείκτης που συνδυάζει το δείκτη ανεργίας και τον πληθωρισμό. Χρησιμοποιείται για να μετρήσει την πολιτική σημασία της κατάστασης της οικονομίας καθώς και της καταναλωτικής εμπιστοσύνης.

O νέος αυτός δείκτης, εκτός από την ανεργία και τον πληθωρισμό, παίρνει υπόψη το έλλειμμα ή το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το δημόσιο έλλειμμα ή πλεόνασμα ως ποσοστά του Aκαθάριστου Eγχώριου Προϊόντος (AEΠ), τα τρίμηνα επιτόκια των έντοκων γραμματίων και τον ρυθμό αύξησης του AEΠ σε σταθερές τιμές.

Aποτέλεσμα της θέσης που έχουν τα κράτη-μέλη της E.E.-15 στις πέντε παραπάνω συνιστώσες, είναι η κατάταξή τους με βάση τον δείκτη μιζέριας. Τις τρεις πρώτες θέσεις στον δείκτη κατέχουν η Eλλάδα, η Πορτογαλία και η Iσπανία (δηλαδή τα τρία φτωχότερα κράτη-μέλη της E.E.-15) και τις τρεις τελευταίες η Φινλανδία, το Λουξεμβούργο και η Σουηδία.

Αν προσθέσετε και την απειλή πανδημίας να δείτε πως χτυπάει κόκκινο…

Χαίρομαι που δεν είμαι η μόνη που γκρινιάζω για τη σελίδα του Μουσείου της Ακρόπολης. Στο Nylon διαβάζουμε:

“…Το Μουσείο με όλους τους παραδοσιακούς όρους είναι πανέμορφο – αρχιτεκτονικά, λειτουργικά, για να μην πούμε για τα εκθέματα. Επιτρέπεται όμως, εν έτει 2009 να χτίζουμε κάτι τόσο φρέσκο και να μην υπάρχει τουλάχιστον ένας ηλεκτρονικός ξεναγός να μοιράζεται (έστω επί πληρωμή) στους επισκέπτες?

Ακόμα και οι πιο ασήμαντες περιφερόμενες εκθέσεις σήμερα διαθέτουν στο κοινό ηλεκτρονικούς ξεναγούς. Πρόκειται για συσκευές που συνδέονται με ακουστικά τα οποία φοράει ο επισκέπτης, και όταν βρίσκεται μπροστά σε ένα έκθεμα, πατάει τον κωδικό που βλέπει επάνω και ακούει τα πλήρη στοιχεία γύρω από το έκθεμα.

Αν υπάρχει ένα Μουσείο που χρειάζεται τον ηλεκτρονικό ξεναγό, αυτό είναι το Μουσείο της Ακρόπολης. Κάθε έκθεμα (ακόμη και το πιο μικρό) κρύβει πίσω του μια ολόκληρη ιστορία που γεμίζει βιβλίο.

Πάνε περίπου τρία χρόνια από τότε που έγραψα για τους ηλεκτρονικούς ξεναγούς επόμενης γενιάς που προβλέπουν ότι οι επισκέπτες των Μουσείων θα έχουν μαζί τους συσκευές ήχου στη μορφή των iPod ή MP3 capable κινητών.

Τότε είναι που έγραψα για τα σημαντικότερα Μουσεία των ΗΠΑ που διαθέτουν ηλεκτρονικούς ξεναγούς σε μορφή podcasts που μπορεί κάποιος να κατεβάσει πριν πάει στο Μουσείο – όπως το Artcast του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο. Τότε είναι που έγραψα για τους ξεναγούς (όχι μόνο Μουσείων, αλλά) ολόκληρων πόλεων σε μορφή podcast, όπως ο iAudioguide.

Σήμερα οι επισκέπτες του Μουσείου της Ακρόπολης στριμώχνονται γύρω από τις μικρές ταμπελίτσες του κάθε εκθέματος για να διαβάσουν τις 4-5 γραμμές κειμένου που περιέχουν – ό,τι μπορεί να βάλει κάποιος εκεί περιεκτικά. Κι εμείς δεν μπορούμε να τους παρέχουμε ούτε τους (προηγούμενης γενιάς) ηλεκτρονικούς ξεναγούς που μοιράζονται εκεί στο Μουσείο, και επιστρέφονται με το τέλος της επίσκεψης.

Καλά φουσκώσαμε από υπερηφάνεια τη μέρα των εγκαινίων, αλλά είμαστε σε πολλά γυμνοί, και η γύμνια δεν κρύβεται. Αλλά νομίζω ότι όλο αυτό δεν μας αξίζει…”

Η Terra μετράει ήδη μία δεκαετία γκρίνιας όπου επισημαίνει την ύπαρξη σημαντικού πολιτιστικού κεφαλαίου και την αδυναμία αξιοποίησής του…

οι πιο πρόσφατες:
Μουσείο Ακρόπολης -μία χαμένη ευκαιρία
e-ticketing για τα κλάμματα
Βυζαντινή λογοκρισία

Οι πόλεις του μέλλοντος θα είναι οικολογικές και λιλιπούτειες. Οι τέσσερις πρώτες θα ολοκληρωθούν το 2016 στη Βρετανία και καθεμιά τους θα έχει 2.500 σπίτια, με σχεδόν πλήρη ενεργειακή αυτονομία, αφού θα είναι εξοπλισμένα με τις τελευταίες τεχνολογίες για την εξοικονόμηση ενέργειας.

Σε κάθε γωνιά των δρόμων τους θα μπορείς να επαναφορτίζεις τις μπαταρίες του ηλεκτρικού αυτοκινήτου σου, ποδήλατα θα είναι διαθέσιμα παντού για να τα δανείζεσαι και να τα χρησιμοποιείς, ενώ οι δημόσιες υπηρεσίες θα καλύπτουν κάθε εκατοστό αυτών των νέων αστικών κέντρων. Όσο για το κόστος που θα έχει η κατασκευή των φουτουριστικών «πράσινων» πόλεων, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν, ο οποίος δήλωσε ότι είναι απολύτως πεπεισμένος για τη χρησιμότητα του προγράμματος, μόλις αποδέσμευσε το ισόποσο 280 εκατομμυρίων ευρώ σε στερλίνες.

Διδακτικός στόχος
Ο στόχος αυτών των «eco-towns», των «οικο-πόλεων», όπως ήδη τις έχει αποκαλέσει ο βρετανικός Τύπος, είναι πρώτα πρώτα διδακτικός. Οι τυχεροί κάτοικοι των πρωτοποριακών σπιτιών θα πρέπει να χρησιμεύσουν ως παράδειγμα στους άλλους πολίτες της χώρας. Πράγματι, πάνω από το ένα τέταρτο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CΟ2) στην Αγγλία προέρχεται από την ενέργεια που καταναλώνεται στα σπίτια. Και στις σημερινές συνθήκες, όπως εξήγησε ο Μπράουν, «για να μειώσουμε την επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας πάνω στο κλίμα, καθένας από μας θα είναι αργά ή γρήγορα υποχρεωμένος να κάνει οικονομίες στις ανάγκες του για νερό, ηλεκτρικό και θέρμανση». Για τον λόγο αυτό, στις τέσσερις καινούργιες πόλεις προβλέπεται να καταναλώνεται η ελάχιστη δυνατή ενέργεια: κάθε μικρή βίλα θα είναι καλυμμένη με ηλιακούς συλλέκτες, θα έχει διπλά παράθυρα που θα τη μονώνουν πλήρως και θα διαθέτει ένα σύστημα για την ανακύκλωση του νερού που χρησιμοποιείται.

http://ecotownsyoursay.direct.gov.uk/

Τα Νέα

Να κάνουμε τον γύρο του κόσμου σε μια χώρα, την Ελλάδα, μας προτρέπει η κρατική διαφημιστική εκστρατεία. Να αποφύγουμε τα ταξίδια στο εξωτερικό και να μείνουμε στον τόπο μας, ώστε να καλύψουμε κάπως το τουριστικό κενό λόγω της οικονομικής κρίσης, που αποτρέπει κάμποσους Ευρωπαίους να μας επισκεφθούν ή τους παρωθεί προς φτηνότερους προορισμούς, εκεί όπου ο εσπρέσο δεν φτάνει τα πέντε ευρώ. Για να αποβεί ελκυστική η καμπάνια, έγιναν γιγαντοαφίσες μερικές ωραιότατες γωνιές της χώρας μας που κάτι θυμίζουν, κάποιο διάσημο τοπίο του εξωτερικού. Πως είναι όμορφος ο τόπος μας, πανέμορφος, το ξέρουμε. Οτι ο ενεστώτας αυτός όμως απειλείται να γίνει αόριστος, ότι δηλαδή η φθορά (οφειλόμενη και στην τουριστική υπερβολή) τείνει να εκτοπίσει την ωραιότητα στο παρελθόν, είναι κάτι που δεν φαίνεται να μας πονάει και να μας προβληματίζει. Εστω, βρε αδερφέ, να σώσουμε ό, τι μένει να σωθεί εν όψει του τουρισμού και μόνο, για να μη χαθούν οι εισαγόμενες μονέδες.

Στς διαφημιστικές αφίσες, στις ρεκλάμες του Ιντερνετ, αλλά και στην καταναλωτική επιπολαιότητα με την οποία την προσεγγίζουμε, η Ελλάδα καταντάει ένας πίνακας άψυχος που μπορεί να θαμπώσει και να πλανέψει, αλλά όχι να σαγηνεύσει με μια σαγήνη που θα αφήσει βαθιά ίχνη και μετά τη χρήση, μετά το δεκαπενθήμερο των διακοπών. Είναι ένα φόντο, ένα σκηνικό που κατασκευάζεται και στήνεται ακριβώς για να θαμπώσει, όχι για να πείσει, γι’ αυτό και αποσύρεται με τις πρώτες σταγόνες της βροχής. Συστατικά αυτού του φόντου είναι τα χαρακτηριστικά εκείνα που φρονούμε ότι έμειναν αναλλοίωτα στο πέρασμα του χρόνου – ένα δασωμένο βουνό (που μπορεί να κάηκε ήδη και κατά τόπους να οικοδομήθηκε), ένα ορμητικό ποτάμι με τους καταρράκτες του (που ίσως έχει ήδη εκτραπεί), μια παραδεισένια παραλία (που ήδη την κατάντησε κόλαση η εκμετάλλευση, με τις πανάκριβες ομπρελοξαπλώστρες να ιδιωτικοποιούν το κοινό αγαθό) και βέβαια ένα κατάλευκο εκκλησάκι σε λοφάκι νησιού, με τον μικρό του σταυρό και ενίοτε με τις δυο σημαιούλες του, βυζαντινή και ελληνική.

Η συνέχεια του άρθρου του Π. Μπουκάλα στην Καθημερινή

Στα 2,2 δισεκατομμύρια αναμένεται να φτάσουν το 2013 οι χρήστες του διαδικτύου παγκοσμίως, από 1,5 δισ. το 2008, εκ των οποίων το 43% στην Ασία και το 17% στην Κίνα, σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου Forrester.

«Παρά την οικονομική ύφεση, ο αριθμός των καταναλωτών που στρέφονται στη χρήση του διαδικτύου συνεχώς αυξάνεται», υπογραμμίζει ο αναλυτής Ζία Ντανιέλ Γουίγκντερ, ο οποίος προβλέπει αύξηση των χρηστών κατά 45% μεταξύ των ετών 2008 και 2013.

Το μεγαλύτερο ποσοστό θα αντιστοιχεί στην Ασία (43% από 38% που είναι σήμερα), ενώ στη Βόρεια Αμερική θα αντιστοιχεί μόλις στο 13% των χρηστών και στην Ευρώπη το 22% (έναντι 17% και 26% αντίστοιχα το 2008).

Το 2013 η Κίνα θα αριθμεί 377,1 εκατομμύρια χρήστες, περισσότερους και από τις ΗΠΑ, όπου ο αριθμός των χρηστών αναμένεται να φτάσει τα 260,5 εκατομμύρια.

Στην Ευρώπη, εκτιμά η μελέτη, η αύξηση θα σημειωθεί κατά κύριο λόγο στις χώρες που μέχρι στιγμής έχουν περιορισμένη πρόσβαση, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Ρωσία και η Τουρκία.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

O «Κατάλογος του Χαρούμενου Πλανήτη»,  είναι μια έρευνα που ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2006 και συνυπολογίζει την ευζωία τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα των πολιτών 143 χωρών της Γης (που αντιστοιχεί στο 99% του παγκόσμιου πληθυσμού) σε συνάρτηση – και εδώ είναι το πρωτότυπο και εύστοχο της μελέτης – με το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της χώρας. Έτσι οι πιο χαρούμενες χώρες δεν αποδεικνύονται να είναι οι πλουσιότερες, αλλά σημαντικά υψηλότερα από όλες ξεχωρίζουν τρεις χώρες της Κεντρικής Αμερικής : πρώτη η Κόστα Ρίκα, δεύτερη ο Άγιος Δομήνικος, και ακολουθούν η Τζαμάικα, η Γουατεμάλα και το Βιετνάμ. Από τις δυτικές χώρες σε καλύτερη θέση είναι η Ολλανδία , ενώ η μελέτη δείχνει ότι γενικά καμία χώρα δεν πετυχαίνει την ιδανική ισορροπία ευζωίας και οικολογικής συμπεριφοράς απέναντι στον πλανήτη. (Η Κόστα Ρίκα έχει βαθμολογία 76,1 με κορυφή το 100).

Στην Κόστα Ρίκα οι κάτοικοι δηλώνουν περισσότερο ικανοποιημένοι από την ζωή τους (βαθμός 8,5 σε μια βαθμολόγηση από το 0 έως το 10) από πολλές άλλες χώρες, αλλά εκτός αυτού έχουν την δεύτερη θέση στην μέση τιμή της μακροβιότητας μετά τον Καναδά στην Αμερικάνικη ήπειρο, και ταυτόχρονα έχουν περιβαλλοντικό αποτύπωμα που δείχνει ότι είναι μια χώρα με πολύ λογική κατανάλωση των πλανητικών φυσικών πόρων σε αναλογία με άλλες. Αντίστοιχα η Βρετανία παίρνει την 74η θέση στην μελέτη ενώ οι ΗΠΑ βρίσκονται στην θέση 114 εξαιτίας της υπερκατανάλωσης φυσικών πόρων.

Η Ελλάδα έχει την 97η θέση με αναμενόμενη ηλικία τα 78,9 χρόνια, δήλωση ικανοποίησης από την ζωή τους 6,8 (από 0 – 10 ), περιβαλλοντικό αποτύπωμα 5.9 (η Κόστα Ρίκα έχει 2,3 ενώ οι ΗΠΑ έχουν 9,4) και γενική βαθμολόγηση στον κατάλογο 37,6. Οι ιδανικές συνθήκες, που αποτελούν και τον στόχο για το 2050 στην προοπτική μιας θετικής στάσης της ανθρωπότητας απέναντι στον πλανήτη και στον εαυτό της, θα ήταν : αναμενόμενη ζωή -87 χρόνια, δήλωση βαθμού ικανοποίησης – 8, περιβαλλοντικό αποτύπωμα – 1,7, βαθμολογία στον κατάλογο 89. Μελετώντας τον κατάλογο στην διεύθυνση www.happyplanetindex.org θα βρείτε πολλές ακόμη ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

via

 

Bored with the internet – http://xkcd.com/77/

Ένα φιλμάκι του Κώστα Γαβρά (συνολικής) διάρκειας δεκατριών μόλις λεπτών μια αστραπιαία ιστορική αναδρομή της Ακρόπολης ανά τους αιώνες. Ο αφηγητής επεξηγεί: «Οι νέες αντιλήψεις για την τέχνη που επικράτησαν κατά την παλαιοχριστιανική εποχή, οδήγησαν στην καταστροφή πολλών έργων τέχνης σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο»- για μερικά δευτερόλεπτα, προβάλλεται μια σκηνή από βυζαντινούς ρασοφόρους να σφυροκοπούν κατακερματίζοντας μέρη του αετώματος του ναού… Αυτό το ελάχιστο, αλλά ιστορικά θεμελιωμένο από ιστορικούς και αρχαιολόγους – σαν πράξη γεγονός, ενόχλησε την Εκκλησία της Ελλάδος που ζήτησε από το Υπουργείο Πολιτισμού να αφαιρέσει τα επίμαχα σημεία (των ρασοφόρων που τεμαχίζουν τον ναό). Το Υπουργείο έπραξε το αδιανόητο κι επέβαλε λογοκρισία στη ταινία του Κώστα Γαβρά με την δικαιολογία ότι ένα ιστορικό μνημείο «πρέπει να ενώνει αντί να διχάζει». Δηλαδή ένα ιστορικό μνημείο διαγράφει την ιστορική του διαδρομή για το καλό μας, στο όνομα της ομοψυχίας του έθνους μας. Μένουμε ήσυχοι. Η Ιστορία επιτέλους σιώπησε…

Πάλι καλά που δεν προστέθηκε στην ταινία και αναπαράσταση του κρυφού σχολειού στην Ακρόπολη!

Ο διεθνούς φήμης Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς εξετάζει το ενδεχόμενο να ζητήσει την αφαίρεση του ονόματός του από το λογοκριμένο βίντεο, αντιδρώντας έτσι με αυτόν τον τρόπο στην απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού να «κόψει» σκηνές από το φιλμάκι που προβάλλεται στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

«Μπορεί τα δικαιώματα να ανήκουν στο ελληνικό Δημόσιο, που μου ανέθεσε την παραγωγή του φιλμ, αλλά μετά την περικοπή δεν είναι πια το δικό μου φιλμ.

Διαβάστε το άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη Blanco στην Ιστορία Καθημερινή 28/7/2009

Δείτε ολόκληρο το βίντεο χωρίς λογοκρισία ( πηγή: Zougla.gr)

«Γιατί τα σπάσαμε τα αγάλματα των,

γιατί τους διώξαμεν από τους ναούς των». 

«Ιωνικόν» του Κ. Π. Καβάφη

H είδηση για την πρωτοφανή λογοκρισία που δέχτηκε ο Κώστας Γαβράς για το βίντεο που είχε ετοιμάσει με θέμα την Ακρόπολη, έχει κάνει το γύρο του κόσμου προκαλώντας στη διεθνή φήμη της χώρας μας ένα μεγάλο πλήγμα.

Το Γερμανικό έντυπο «Die Welt» είχε σαν τίτλο για το θέμα: «Πως κατέστρεψαν την Ακρόπολη ορθόδοξοι ιερείς». Το ιταλικό Radio Vatikan στην ιστοσελίδα του γράφει: «Η Εκκλησία ασκεί λογοκρισία», ενώ το Τουρκικό πρακτορείο VOΑ Νews είχε τον τίτλο: «Η Ελλάδα λογοκρίνει τον Κώστα Γαβρά».

Ακόμα αρνητικές αναφορές είχαν τα εξής διεθνή πρακτορεία τύπου: το «Der Spiegel» το Reuters, το Αssociated Ρress, το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το ισπανικό Μilenio, η εφημερίδα «Ηamburger Αbendblatt», και η ολλανδική «De Standaard» που καυτηρίασαν την κριτική που δέχτηκε ο διεθνούς φήμης σκηνοθέτης.

Αλλά το πιο εύστοχο σχόλιο το έκανε ο Πέτρος Θέμελης στα Νέα:

Το δημιούργημα ενός καλλιτέχνη το δέχεσαι ως μορφή τελειωμένη με τα μηνύματα που εκπέμπει ή το απορρίπτεις στο σύνολο, δεν είναι δυνατόν να του αποσπάς τμήματα κάθε φορά που με αυτά προσβάλλονται υποτίθεται τα αισθήματα ή τα χρηστά ήθη ορισμένων συμπολιτών σου. Είναι σαν να κόβεις κομμάτι από τον καμβά ενός ζωγραφικού πίνακα ή να αφαιρείς μέρος ενός γλυπτού ή στην καλύτερη περίπτωση να το καλύπτεις με φύλλο συκής.

Οι Αμερικανοί…
… έχουν τον αετό τους. Οι Ρώσοι την αρκούδα τους. Οι Κινέζοι το πάντα τους. Και οι Ευρωπαίοι; Τίποτα. Το 2009 κηρύχθηκε ευρωπαϊκό έτος δημιουργικότητας και επινοητικότητας. Έτσι, η εφημερίδα «La Τribune» βρήκε την ευκαιρία να προτείνει κάτι ευφάνταστο: ένα ζώο που θα συμβολίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα ζώο…
… για την Ευρώπη; Ο πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Τζο Λάινεν τη βρήκε θαυμάσια ιδέα και δήλωσε πως «ένα ζωικό σύμβολο θα φέρει πιο κοντά τους Ευρωπαίους πολίτες». Η απουσία ευρωπαϊκών συμβόλων είναι εμφανής. Μάλιστα, γράφει η εφημερίδα, για να μη θυμίζει το αποτυχημένο Ευρωσύνταγμα, το έγγραφο με τη Συνθήκη της Λισαβώνας κυκλοφόρησε χωρίς την ευρωπαϊκή στάμπα με τα δώδεκα αστέρια.

Η εφημερίδα…
… πρότεινε στην Επιτροπή Θεσμικών Υποθέσεων έναν κατάλογο με ζώα. Το πρώτο από αυτά αντλεί τη νομιμότητά του από τις μυθολογικές ρίζες της ευρωπαϊκής ηπείρου. Η μυθική Ευρώπη απήχθη από τον Δία, που μεταμορφώθηκε σε ταύρο για να την πλησιάσει χωρίς να την τρομάξει. «Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη επιλογή από τον ταύρο» λέει ο ιστορικός Μισέλ Παστουρό. Όμως, ο πρόεδρος της Επιτροπής Τζο Λάινεν έχει κι αυτός τις δικές του ιδέες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συγκροτήθηκε πάνω στις στάχτες του πολέμου και οι ιδρυτές της ήθελαν να πιστεύουν ότι τα βασικά χαρακτηριστικά της είναι η ειρήνη και ο διάλογος. Γι΄ αυτό, ο Γερμανός ευρωβουλευτής πρότεινε το περιστέρι. Ο ιστορικός Ερίκ Μπαρατέ βρίσκει καλή την ιδέα των πουλιών. Αν και ο αετός αποτελεί ήδη σύμβολο μερικών ευρωπαϊκών εθνών, τον θεωρεί κάπως πολεμικό. Θα προτιμούσε την αθηναϊκή γλαύκα. Και λέει: «Θα συμβόλιζε μια Ευρώπη που παίζει ένα παιχνίδι διαφορετικό από τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων». Μερικά από τα μέλη της Επιτροπής Θεσμικών Υποθέσεων που παρέλαβαν τον κατάλογο της εφημερίδας μάλλον αγνόησαν επιδεικτικά τις προτάσεις της. Και αποκάλυψαν τις δικές τους προτιμήσεις- η αλήθεια είναι με αρκετό χιούμορ. Οι προτάσεις τους; Το καβούρι, ο αχινός, η χελώνα, ο ελέφαντας. Ούτε αυτές όμως φάνηκαν πειστικές. Όσο για τη γλαύκα, τη θεώρησαν πολύ «πληκτική». Δύο ζώα βρίσκονταν σταθερά στις δύο πρώτες θέσεις του καταλόγου: το περιστέρι και ο ταύρος. Ο ταύρος μάλιστα ενθουσίασε πολλούς ευρωβουλευτές, από εκείνους που δεν χάνουν ταυρομαχία. Άλλοι πάλι βρήκαν αυτό το σύμβολο πολύ επιθετικό. Το περιστέρι κάποιοι δεν το βρήκαν καθόλου πρωτότυπο, εκτός αν πρόκειται για το περιστέρι που σχεδίασε ο Πικάσο, ένα σύμβολο ειρήνης. Πάντως δεν μάθαμε τι απέγινε τελικά με τις προτάσεις. Ίσως θα έπρεπε να βάλουν τους Ευρωπαίους πολίτες να ψηφίσουν. Σίγουρα θα ήταν πιο ενδιαφέρον από την ψηφοφορία για τα 448 άρθρα του Ευρωσυντάγματος.

Δρόμοι του Ρούσσου Βρανά στα Νέα

Μέσα στην επόμενη 5ετία οι ψηφιακές τεχνολογίες θα επεκταθούν ραγδαία σε όλους τους τομείς της ψυχαγωγίας και των ΜΜΕ, παράλληλα με τη μετάβαση στο νέο ψηφιακό περιβάλλον προβλέπει πρόσφατη μελέτη της PricewaterhouseCoopers (PwC) με τίτλο «Παγκόσμια επισκόπηση για την Ψυχαγωγία και τα ΜΜΕ, 2009-2013» (Global Entertainment & Media Outlook, 2009-2013).Σύμφωνα με τη μελέτη η παγκόσμια αγορά ψυχαγωγίας και ΜΜΕ, στην οποία περιλαμβάνονται τόσο η καταναλωτική όσο και η διαφημιστική δαπάνη, θα παρουσιάσει μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 2,7% για ολόκληρη την περίοδο 2009-2013, ενώ τα έσοδα αναμένεται να φτάσουν το 1,6 τρισ. δολάρια το 2013.

Η οικονομική κρίση δεν μεταβάλλει τους παράγοντες που ευθύνονται για τη μετάβαση στο νέο ψηφιακό περιβάλλον, αλλά αντίθετα θα επιταχύνει το ρυθμό, την ένταση και κατά συνέπεια τη χρονική στιγμή που οι αλλαγές θα συμβούν στον κλάδο. Με λίγα λόγια, η μετάβαση στο νέο ψηφιακό περιβάλλον θα είναι αναπόφευκτη.

Στις σημερινές συνθήκες «η γενιά των νέων επηρεάζει τις γενιές των μεγαλύτερων, οι οποίοι με τη σειρά τους ενδιαφέρονται όλο και πιο πολύ για τις νέες πλατφόρμες διεθνώς», επισημαίνει ο Γιώργος Ναούμ, Partner της PricewaterhouseCoopers στην Ελλάδα και υπεύθυνος του κλάδου Technology Information Communication και Entertainment.

Η αυξημένη ευρυζωνική διείσδυση δίνει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να βρουν αυτό που θέλουν, όπου κι αν βρίσκονται, ενώ οι αναβαθμίσεις στην τεχνολογία προσφέρουν καλύτερο downloading και ροή περιεχομένου, αναφέρεται ακόμη στη μελέτη της PwC. Η ανάπτυξη των ασύρματων δικτύων δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης στο Internet από οποιοδήποτε σημείο, ενώ κάνει πιο δημοφιλείς συσκευές υψηλής τεχνολογίας, όπως τα smartphones, iPods και Kindle, που συνδυάζουν φορητότητα και πρόσβαση.

Τι μέλλει γενέσθαι, λοιπόν, στα επόμενα 5 χρόνια; Οι καταναλωτές θα έχουν όλο και μεγαλύτερη πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχαγωγίας και ΜΜΕ, μέσω ψηφιακής ή φορητής πλατφόρμας, και οι διαφημιστές θ’ αλλάζουν τον τρόπο που διαχειρίζονται τους πόρους τους για να αντεπεξέλθουν σε μια διαφημιστική αγορά που διαρκώς διαφοροποιείται.

Η μετάβαση στις ψηφιακές τεχνολογίες έχει πολλαπλασιάσει τις νέες καταναλωτικές συνήθειες και την ψηφιακή συμπεριφορά, καθώς οι καταναλωτές θέλουν να ελέγχουν πού, πότε και πώς καταναλώνουν περιεχόμενο. Επιπλέον οι καταναλωτές θέλουν, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, να διαχειρίζονται με σύνεση τις δαπάνες τους και ζητούν τη μεγαλύτερη δυνατή ποιότητα από τις επιλογές τους. Αυτό είναι εφικτό με την πρόοδο στο νέο ψηφιακό περιβάλλον.

Οι δαπάνες του καταναλωτή-τελικού χρήστη μέσω ψηφιακής-φορητής πλατφόρμας υπολογίζονται στο 23,4% της συνολικής αγοράς το 2008, ενώ αναμένουμε να αποτελούν το 78% της συνολικής ανάπτυξης τα επόμενα πέντε χρόνια

Απογευματινή