Comments 0 σχόλια »

Σήμερα στην terra guest star ο Αριστοτέλης Ράπτης

Comments 0 σχόλια »

Ο ρωσο-αμερικανός συγγραφέας πιστεύει ότι το λεξιλόγιο των παιδιών συρρικνώνεται γιατί οι γονείς τούς στέλνουν γραπτά μηνύματα και δεν έχουν χρόνο να επικοινωνήσουν μαζί τους.

Στο εγγύς μέλλον, όλοι οι πολίτες θα φορούν ένα κεντρικά ελεγχόμενο, σούπερ i-phone, το οποίο θα «σκανάρει» όποιον βρίσκεται κοντά τους.

Ο ρωσο-αμερικανός συγγραφέας Γκάρι Στέινγκαρτ «εφηύρε» το μηχάνημα apparat, για το νέο του σατιρικό μυθιστόρημα «Πάρα πολύ θλιβερή αληθινή ιστορία αγάπης». Ο κεντρικός χαρακτήρας ερωτεύεται μια νεότερη γυναίκα, η οποία συνεχώς στέλνει «τιν», γραπτά μηνυματάκια στους φίλους της. Το apparat φαντάζει τόσο απίστευτο όσο και εφιαλτικά οικείο.

Μιλήστε μας για την «εφεύρεσή» σας, το apparat.

Το φαντάζομαι μικρό, σε μέγεθος μενταγιόν, σαν κόσμημα, για να το έχεις πάντα μαζί σου. Είναι ενδιαφέρον το ότι δεν κυκλοφορούν τέτοιες συσκευές, γιατί είναι πολύ άβολο να πρέπει συνέχεια να βάζω το χέρι στην τσέπη για να βγάλω το i-phone.

Με ποιον τρόπο αξιολογεί το apparat τους ανθρώπους;

Ας πούμε ότι μπαίνω σε ένα μπαρ. Αυτομάτως οι πάντες με κατατάσσουν σε διάφορες κατηγορίες και έτσι θα είμαι ο έβδομος ασχημότερος άντρας στο μπαρ, αλλά θα έχω την τέταρτη καλύτερη πιστωτική αξιολόγηση, οπότε όλο αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Επίσης κατατάσσεσαι όσον αφορά την «προσωπικότητα» και το πόσο ελκυστικός είσαι. Υπάρχει και ένα πάνελ για τα συναισθήματα: αν δεις κάποιον/α που σου αρέσει, καταγράφει τους χτύπους της καρδιάς σου καθώς ανεβαίνουν την ώρα που τον/την αναζητάς με το βλέμμα. Και αυτός/ή ξέρει πόσο τον/τη θέλεις και μπορεί κατόπιν να σε απορρίψει ή να σε αποδεχτεί.

Αλλα εντυπωσιακά στοιχεία του apparat;

Μπορείς να του «φορτώσεις» όλα τα προσωπικά σου δεδομένα. Εκπέμπεις ο ίδιος ηλεκτρονικά ποιος είσαι. Επίσης, είναι αρκετά κοντά στο σημερινό i-phone. Ολοι, στο μέλλον που έχω δημιουργήσει, κάνουν streaming. Η δημοσιογραφία έχει πεθάνει, κανείς δεν νοιάζεται πια για τις ειδήσεις. Ετσι, μπορεί να συμβαίνουν τρομακτικά πράγματα, αλλά ο κόσμος νοιάζεται για το βάρος του, τους υδατάνθρακες που καταναλώνει, το pH (πε-χα) τους.

Στο βιβλίο σας, η Αμερική είναι μια μετα-εγγράμματη κοινωνία, όπου η ικανότητα της άμεσης επικοινωνίας του ενός με τον άλλο έχει χαθεί. Φταίει η τεχνολογία που την οδήγησε σε αυτό το σημείο;

Στο βιβλίο υπάρχουν πολλοί φταίχτες. Νομίζω ότι η τεχνολογία μπορεί να ερμηνευτεί σαν ένας εκ των ενόχων, αλλά βασικότερο είναι το γεγονός ότι γινόμαστε πιο βλάκες. Το αν αυτό το καθιστά εφικτό η τεχνολογία είναι ένα ερώτημα. Σε σύγκριση με άλλες χώρες, οι ακαδημαϊκές επιδόσεις μας είναι σε συνεχή πτώση. Διάβασα μια μελέτη, σύμφωνα με την οποία, το λεξιλόγιο των παιδιών συρρικνώνεται γιατί οι γονείς τους τους στέλνουν γραπτά μηνύματα και δεν έχουν χρόνο να επικοινωνήσουν μαζί τους. Τέτοια στοιχεία με κάνουν να νιώθω ότι αυτός ο κόσμος έχει ήδη στοιχεία του δικού μου…

Γιατί πιστεύετε ότι τόσοι άνθρωποι επέτρεψαν στο apparat να αλλάξει τόσο δραστικά τη ζωή τους στο βιβλίο σας;

Οταν είσαι με το apparat σου, τίποτα δεν σε χωρίζει από την τεχνολογία. Είσαι η τεχνολογία. Το επόμενο βήμα θα είναι να το βάλουμε μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Πιστεύω τελικά ότι θα συγχωνεύσουμε όλες τις τεχνολογίες στο σώμα μας. Ετσι, κάθε χρόνο, χάνω περί το 6% της ανθρώπινης υπόστασής μου και μπορεί μέχρι το 2018 να είμαι ένα app -μια εφαρμογή- με πόδια!

(© 2010 Technology Review. Επιμέλεια: ΒΑΣΩ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ) enet

Comments 0 σχόλια »

Η δεύτερη διοργάνωση του TEDx Athens 2010 θα πραγματοποιηθεί στις 26 Νοεμβρίου στο Θέατρο του “Ελληνικού Κόσμου” (Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού), στην Πειραιώς 254, στον Ταύρο.

Η εκδήλωση που διοργανώνεται στην Αθήνα επιχειρεί να διερευνήσει καινούριες ιδέες, να μεταφέρει ερεθίσματα σε όλους όσοι επιθυμούν να ξεκινήσουν από μηδενική βάση και να δουν τα πράγματα από μια πρωτοποριακή σκοπιά. «Ξεκινώντας από την αρχή», είναι το μήνυμα που θέλει να μεταδώσει. Η φετινή διοργάνωση θα περιλαμβάνει συνολικά 15 ομιλίες, καθώς και συμμετοχές καλλιτεχνών με ζωντανές εκτελέσεις τραγουδιών.

Το TEDx είναι μία ετήσια εκδήλωση στην οποία ηγετικές φυσιογνωμίες από όλον τον κόσμο μοιράζονται “ιδέες που αξίζει να διαδοθούν” μπροστά σ΄ενα ετερόκλητο κοινό το οποίο περιλαμβάνει επιστήμονες, στελέχη επιχειρήσεων, καλλιτέχνες ή και ακτιβιστές.

Ανάμεσα στους ομιλητές του TEDx Athens 2010 είναι οι:

Peter Aspden – Arts Director της εφημερίδας ‘Financial Times’

Έλενα Παναρίτη – Οικονομολόγος.

Κωνσταντίνος Λαζαράκης – Μέλος του Συμβουλίου του Institute of Masters of Wine.

Δημήτρης Πρωτοψάλτου – Επιστημονικός Συνεργάτης και Υπεύθυνος Στρατηγικής Επικοινωνίας της Βιβλιοθήκης της Βέροιας, η οποία τιμήθηκε τον Αύγουστο του 2010 με το βραβείο πρόσβασης στη μάθηση από το “Bill and Melinda Gates Foundation”.

Κώστας Γραμμάτης – Είναι ο Ιδρυτής του AHumanRight.org , ενός μη κερδοσκοπικού project, το οποίο έχει ως στόχο να προσφέρει δωρεάν δορυφορικό Internet σε όλο το πλανήτη. Τ

Θοδωρής Γεωργακόπουλος – Συγγραφέας, με σημαντική εμπειρία στον Τύπο και τα online media.

Ορισμένοι από τους ομιλητές που έχουν λάβει μέρος σε εκδηλώσεις του TED είναι οι Μπίλ Κλίντον, Μπίλ Γκεϊτς , Σέρ Ρίτσαρντ Μπράνσον Φίλιπ Στάρκ , Μπόνο κ.α. Τα αρχικά “TEDx” προέρχονται από τις λέξεις Technology-Entertainment-Design, δηλαδή Τεχνολογία-Διασκέδαση- Σχεδιασμός.

Η εκδήλωση είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και διοργανώνεται από εθελοντές ξεκινά στις 14.00 και η διάρκεια της θα είναι μέχρι τις τις 21.30 το βράδυ.

Comments 0 σχόλια »

Θα κρεμάγατε ποτέ τα κλειδιά σας στην εξώπορτα; Θα θέλατε να έχετε την ίδια κλειδαριά στο σπίτι, το γραφείο και το αυτοκίνητο, με κίνδυνο να το βρει κάποιος και να έχει πρόσβαση σε όλα; Μάλλον όχι.

Κι όμως, είναι πράγματα που κάνουν πολλοί από εμάς όταν διαχειρίζονται τους κωδικούς πρόσβασης στις αναρίθμητες υπηρεσίες που αποτελούν κομμάτι της online ζωής μας.

Ασφαλώς είναι πλέον πρόβλημα να έχεις να θυμάσαι έστω και 10-20 passwords. Πολύς κόσμος χρησιμοποιεί παντού τον ίδιο κωδικό ή αποφεύγει να γράφεται σε νέες υπηρεσίες για να μην προσθέσει άλλη μια λέξη κλειδί στον υπερφορτωμένο του εγκέφαλο.

Η λύση που χρησιμοποιείται τελευταία είναι οι ομόσπονδες ταυτότητες (federated IDs), που προκύπτουν από συνεργασίες μεταξύ τους. Μπορεί π.χ. να γραφτεί κανείς στο Foursquare μέσω Facebook ή στο Flickr μέσω Yahoo ή Gmail. «Το πρόβλημα είναι ότι αν κάποιος μπορέσει να πάρει το password σου για ένα, το έχεις χάσει για όλα», εξηγεί ο Αουντούν Τζόσανγκ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Οσλο, ειδικός σε θέματα διαχείρισης ταυτότητας στο Διαδίκτυο. «Εχουμε φτάσει σε ένα αδιέξοδο στη διαχείριση ταυτότητας. Χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό τρόπο χειρισμού των διαφορετικών λογαριασμών. Η απάντηση της βιομηχανίας είναι το ομόσπονδο μοντέλο. Αλλά νομίζω ότι χρειαζόμαστε μια εναλλακτική προσέγγιση από την τεχνολογία στην πλευρά του χρήστη και του πελάτη».

Η τρέχουσα ερευνητική δουλειά του Α. Τζόσανγκ αφορά μια συσκευή offline αποθήκευσης passwords. Την ονομάζει «OFFPAD» (Offline Personal Authentication Device) και εξηγεί: «Πρέπει να είναι πολύ πρωτόγονη συσκευή (όχι γενικού σκοπού πλατφόρμα) που θα είναι offline την περισσότερη ώρα. Θα επικοινωνεί με τον υπολογιστή, σε κάποιο κοντινό πεδίο π.χ. 10 εκατοστά. Θα ενεργοποιείται με το χέρι, πιέζοντας ένα κουμπί και θα παρέχει τα στοιχεία ταυτότητας που χρειάζεται ο χρήστης. Κι όταν αυτός απομακρύνεται από τη συσκευή η πίεση θα σταματάει και η συσκευη θα απενεργοποιείται».

enet

Comments 0 σχόλια »

Αν δεν μπορείτε να τα επισκεφθείτε, αν δεν σας αρέσει η κοινωνικοποίηση που προσφέρουν οι ουρές της γκαλερί Ουφίτσι, τότε με ένα κλικ έχετε τη δυνατότητα να εστιάσετε στην παραμικρή λεπτομέρεια ανακαλύπτοντας τα μυστικά της τεχνικής μαέστρων της ζωγραφικής.

www.haltadefinizione.com/home.jsp?lingua=en

Comments 0 σχόλια »

Του Κώστα Δεληγιαννη

Θα είναι άραγε ο Internet Explorer 9, το νέο λογισμικό πλοήγησης στο Ιντερνετ της Microsoft, ο πιο πετυχημένος browser («φυλλομετρητής») που δημιούργησε ποτέ, δίνοντας έτσι στην εταιρεία τη δυνατότητα να διατηρήσει το 50% (60% σύμφωνα με άλλους αναλυτές) του μεριδίου αγοράς που κατέχει ήδη ή, ακόμη καλύτερα, να το αυξήσει; Μήπως, αντίθετα, ο έως σήμερα δημοφιλέστερος φυλλομετρητής θα απειληθεί τελικά από τον Firefox 4 του Mozilla Foundation, δηλαδή από το βελτιωμένο πρόγραμμα πλοήγησης του εν λόγω μη κερδοσκοπικού ιδρύματος, τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς ήδη το 23% των χρηστών χρησιμοποιεί κάποια παλαιότερη «γενιά» Firefox για να σερφάρει;

Σε όποια πρόβλεψη κι αν προβεί κανείς, το βέβαιο είναι πως «ο “πόλεμος” των browser έχει μόλις αρχίσει», έγραψε ο Rich Jaroslovsky από το πρακτορείο Bloomberg, «με κάθε επιτελείο προγραμματιστών να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα ανώτερο τεχνολογικά λογισμικό». Οπως επίσης βέβαιο είναι πως τα σκήπτρα διεκδικούν κι άλλοι μνηστήρες – με πρώτη και καλύτερη την Google, η οποία με τον επερχόμενο Chrome 7 φιλοδοξεί να πολλαπλασιάσει τη διείσδυσή της από το ποσοστό του 9% που κατέχει σήμερα. Και από κοντά ακολουθούν επίσης η Apple με τον Safari, αλλά και η νορβηγική Opera Software με τον Opera 11, το κορυφαίο της δημιούργημα όπως υποστηρίζει η ίδια.

Βέβαια, προς το παρόν, όλοι αυτοί οι browser διατίθενται σε πιλοτικές (beta) παραλλαγές, και θα χρειαστούν μήνες ακόμη πριν διορθωθούν οι όποιες ατέλειες για να κυκλοφορήσουν στην τελική τους μορφή. Ετσι κι αλλιώς, όμως, η ποικιλία από εναλλακτικές επιλογές που έχει ήδη σήμερα κάθε χρήστης –εγκαθιστώντας δωρεάν κάποια από τις προηγούμενες, επίσημες εκδόσεις των παραπάνω «φυλλομετρητών»– δείχνει πως έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή της μονοκρατορίας της Microsoft, όταν πριν από μία οκταετία είχε κατατροπώσει τη Netscape και το μερίδιό της άγγιζε το 98%. Αλλωστε, τα προγράμματα πλοήγησης αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη αξία, όσο τα τελευταία χρόνια γίνεται πιο κεντρικός ο ρόλος του Ιντερνετ στη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Για τις περισσότερες εταιρείες λογισμικού, η ανάπτυξη ενός δημοφιλούς browser αυξάνει παράλληλα τη δημοφιλία και των υπόλοιπων ιντερνετικών τους πλατφορμών, όπως των μηχανών αναζήτησης. Και για τους χρήστες σημαίνει ότι η επιλογή ενός αξιόπιστου προγράμματος πλοήγησης αποκτά μεγάλη σημασία με τη χρήση του ίδιου του λειτουργικού συστήματος. Αν μάλιστα επαληθευτεί η Google, σύντομα οι «φυλλομετρητές» και η σύνδεση στο Διαδίκτυο θα είναι οι μόνες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει ένας υπολογιστής, αφού ο αμερικανικός κολοσσός ετοιμάζεται σε λίγους μήνες να κυκλοφορήσει το Google OS, ένα λειτουργικό σύστημα το οποίο θα αποτελεί μετεξέλιξη του Chrome.

Ανεξάρτητα, πάντως, από το κατά πόσον θα πετύχει το εγχείρημα της Google, η αλήθεια είναι πως ένα βασικό κριτήριο επιλογής browser αποτελεί η ταχύτητα με την οποία μπορεί να προσπελάσει ιστοσελίδες οι οποίες φιλοξενούν πολλά βίντεο και animation – έτσι, οι συνεχείς αναβαθμίσεις γίνονται και γι’ αυτό τον σκοπό. Παράλληλα, κάθε «φυλλομετρητής» θα πρέπει να εξελίσσεται ώστε να συμβαδίζει με την εξέλιξη του ίδιου του Διαδικτύου: η κυκλοφορία νέων εκδόσεων για όλους ανεξαιρέτως τους browser οφείλεται στο γεγονός ότι τα νέα προγράμματα πλοήγησης πρέπει να υποστηρίζουν τα περισσότερα χαρακτηριστικά της τεχνολογίας HTML5, του νέου δηλαδή προτύπου που έχει ήδη αρχίσει να καθιερώνεται στο Web, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στους προγραμματιστές να ενσωματώσουν στους ιστότοπους αρχεία πολυμέσων ώστε ο χρήστης να έχει πρόσβαση σε αυτά χωρίς να χρειάζεται να εγκαταστήσει πρόσθετα προγράμματα.

Οι καλύτεροι

Ποια από τις δοκιμαστικές εκδόσεις δείχνει πως ο browser που θα προκύψει θα προσφέρει την καλύτερη εμπειρία «σερφαρίσματος» στο Web; Η απάντηση μόνον απλή δεν είναι, ακόμη κι αν θεωρήσει κανείς σημαντικότερο κριτήριο την ταχύτητα του «φυλλομετρητή»: παρόλο που οι δοκιμές με ειδικά προγράμματα μετρήσεων (τα λεγόμενα benchmark) δείχνουν πως οι Chrome και Opera διατηρούν ένα ελαφρό προβάδισμα, τα αποτελέσματα που επικαλείται κάθε εταιρεία για πλοήγηση σε πραγματικές συνθήκες είναι πιο συγκεχυμένα.

Πολλοί χρήστες εγκαθιστούν στον υπολογιστή τους και δοκιμάζουν οι ίδιοι τις δοκιμαστικές εκδόσεις, ώστε να εκτιμήσουν ποιος browser υπερέχει και ως προς ποια παράμετρο – είναι χαρακτηριστικό πως 2 εκατομμύρια άνθρωποι «κατέβασαν» την beta έκδοση του Internet Explorer 9, στις δύο πρώτες ημέρες της κυκλοφορίας της. Οσοι είναι λιγότερο… ανυπόμονοι, μπορούν έτσι κι αλλιώς να πειραματιστούν με τις προηγούμενες επίσημες εκδόσεις των «φυλλομετρητών». Η Google μάλιστα έχει δημιουργήσει μία ιστοσελίδα (www.whatbrowser.org) όπου βρίσκονται συγκεντρωμένα στοιχεία για τους πέντε πιο δημοφιλείς browser καθώς και τα σχετικά link για την εγκατάστασή τους.

Καθημερινή

Comments 0 σχόλια »

Το υπουργείο δίνει έμφαση στην ελληνική γλώσσα αλλά και τις ξένες, ενώ μειώνει τα υποχρεωτικά μαθήματα αυξάνοντας τα επιλογής

Του Αποστολου Λακασα

Ο πλήρης ανασχεδιασμός του Λυκείου όσον αφορά τη δομή του αναλυτικού προγράμματος, την ύλη και τα βιβλία, ώστε το νέο πρόγραμμα να εφαρμοσθεί από τους μαθητές της Α΄ Λυκείου το επόμενο σχολικό έτος 2010-2011, τίθεται επί τάπητος στο υπουργείο Παιδείας με στόχο οι επιτροπές που έχουν αναλάβει την προετοιμασία των αλλαγών να παρουσιάσουν μέσα στον Νοέμβριο την πρότασή τους στην ηγεσία του υπουργείου.

Μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν από διάφορες ενώσεις καθηγητών (χημικοί, φυσικοί, πληροφορικής) στα μαθήματα των οποίων υπήρξε -με βάση ορισμένα πρώτα σχέδια- μείωση ωρών, καθώς και από πολιτικά κόμματα (κυρίως για τη μετατροπή της Ιστορίας από υποχρεωτικό σε μάθημα επιλογής), το υπουργείο επιχειρεί να βρει τη χρυσή τομή. Ετσι, ο κορμός των βασικών μαθημάτων εξετάζεται να περιλαμβάνει τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά, τα Μαθηματικά, τις Φυσικές Επιστήμες, τη Φυσική Αγωγή, τα Αγγλικά και την Ιστορία. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μειωθούν τα μαθήματα των επιλογών, όπως και οι θεματικές τους ενότητες το πολύ σε τέσσερις.

Ειδικότερα, η πρόθεση του υπουργείου είναι να αλλάξει η δομή του Λυκείου, δίνοντας πλέον έμφαση στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και ξένων γλωσσών, με παράλληλη μείωση των υποχρεωτικών μαθημάτων και αύξηση των μαθημάτων επιλογής. Ταυτόχρονα, θα δρομολογηθούν αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας των μαθημάτων, αλλά και τον τρόπο αξιολόγησης των μαθητών (για παράδειγμα, θα καθιερωθεί η ερευνητική εργασία). Εξειδικεύοντας το σχέδιο, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», εξετάζονται τα ακόλουθα:

– Στην Α΄ Λυκείου θα διατηρηθεί η διδασκαλία της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, της Ιστορίας, των Μαθηματικών, της Φυσικής και Χημείας, ενώ θα δίνεται βάρος στα Αγγλικά και τη Γυμναστική (από τρεις ώρες). Ταυτόχρονα, θα υπάρχουν τέσσερις ομάδες μαθημάτων επιλογής οι οποίες θα αφορούν τις θεματικές ενότητες της Αρχαιογνωσίας, των Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, της Τέχνης και Πολιτισμού και των Ξένων Γλωσσών.

– Στη Β΄ και Γ΄ Λυκείου πρόθεση του υπουργείου είναι να διατηρηθεί η αρχική στόχευση τα υποχρεωτικά μαθήματα να μειωθούν ώστε οι μαθητές να έχουν τη δυνατότητα να διαλέγουν μαθήματα επιλογής τα οποία είναι κοντά στα ενδιαφέροντά τους και σε αυτό που επιθυμούν να σπουδάσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στόχος του υπουργείου είναι η δομή του προγράμματος Λυκείου να έχει χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν στη δομή του προγράμματος International Baccalaureate (IB).

– Ο αρχικός σχεδιασμός ήταν μεταξύ των υποχρεωτικών μαθημάτων να είναι η Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, τα Αγγλικά, η Φυσική Αγωγή, ενώ υπήρχαν και ώρες για δραστηριότητες σε περιβαλλοντικά και κοινωνικά θέματα. Μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν, εξετάζεται να συμπεριληφθούν στον κορμό των υποχρεωτικών μαθημάτων τα Μαθηματικά, οι Φυσικές Επιστήμες και η Ιστορία.

– Η προσθήκη επιπλέον υποχρεωτικών μαθημάτων θα περιορίσει τις ώρες των μαθημάτων επιλογής, των οποίων τα θεματικά καλάθια θα μειωθούν από τα αρχικά έξι σε τέσσερα το πολύ.

– Οι επιλογές των μαθητών στη Β΄ και Γ΄ Λυκείου θα είναι καθοριστικές διότι το υπουργείο εξετάζει για την εισαγωγή στα ΑΕΙ να συνυπολογίζεται και ο βαθμός της Β΄ και Γ΄ Τάξης Λυκείου, που θα προκύπτει και από ενδοσχολικές εξετάσεις.

– Ως προς το σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ, η συζήτηση θα ανοίξει μετά την ολοκλήρωση του σχεδιασμού για το Λύκειο. Βέβαια, πρόθεση του υπουργείου είναι η πρόσβαση να εξακολουθεί να γίνεται μέσω πανελλαδικών εξετάσεων αλλά σε λιγότερα από σήμερα μαθήματα.

Καθημερινή

Comments 0 σχόλια »

Tου Kevin Featherstone καθηγητή στο London School of Economics, όπου διευθύνει το Ελληνικό Παρατηρητήριο, και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνας και Τεχνολογίας της Ελλάδας.

Λόγω της παρακαταθήκης που άφησε το φοιτητικό κίνημα στον αντιδικτατορικό αγώνα, το πανεπιστήμιο καταλαμβάνει μία εξαιρετική θέση στην ελληνική κουλτούρα, η οποία εκτείνεται πολύ πέρα από τον επιμορφωτικό του ρόλο, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες. Πολλοί από εκείνους που βρίσκονται μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα επιθυμούν να διατηρήσουν αυτήν την ιδιαιτερότητα: στην ουσία, απαιτούν να απολαμβάνουν ασυλία από την υπόλοιπη κοινωνία. «Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε στους ξένους το αγαπημένο μας σύστημα», υποστηρίζουν. «Οσοι είναι έξω από αυτό δεν μπορούν να το καταλάβουν, δεν συμμερίζονται τις αξίες μας».

Το πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος έχει αλλάξει. Ολοι οι δείκτες συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν είναι αποτελεσματικό. Ολο και περισσότεροι γονείς που έχουν την οικονομική δυνατότητα αποφασίζουν να στείλουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό, ενώ όλο και περισσότεροι Ελληνες ακαδημαϊκοί επιλέγουν να διδάξουν στο εξωτερικό, επίσης. Η υπόλοιπη κοινωνία δεν συμμερίζεται την αντίληψη των εκπροσώπων του συστήματος ότι τα πανεπιστήμια της χώρας οφείλουν να διατηρήσουν την ιδιαιτερότητά τους. Εξάλλου, είναι χαρακτηριστικό ότι οι ελληνικές οικογένειες πληρώνουν στον ιδιωτικό τομέα περισσότερα από όλες τις άλλες ευρωπαϊκές για την εκπαίδευση των παιδιών τους.

Μέχρι σήμερα, δεν έχω γνωρίσει ούτε έναν Ελληνα πανεπιστημιακό που να υποστηρίζει ότι το μοναδικό πρόβλημα είναι η υποχρηματοδότηση του συστήματος από το κράτος. Οι ηγεσίες των πανεπιστημίων υπονομεύουν το έργο τους, λόγω της εσωτερικής πολιτικοποίησης στην οποία τους σπρώχνουν οι κομματικές νεολαίες. Ο πύργος της εξουσίας τους είναι χτισμένος στην άμμο: δεν μπορούν καν να αποτρέψουν τους βανδαλισμούς και τις κλοπές στον χώρο του πανεπιστημίου, πόσω μάλλον να ενθαρρύνουν την ακαδημαϊκή προκοπή. Στο παρελθόν, το υπουργείο Παιδείας προσπάθησε να διορθώσει αυτήν την αδυναμία ενισχύοντας τον έλεγχο που ασκεί στο σύστημα, με αποτέλεσμα όμως να επιδεινώσει την αναποτελεσματικότητα και να συνθλίψει τη διάθεση για καινοτομία.

Η υπόθεση μου θυμίζει σε πολλές όψεις της την παλιά Ολυμπιακή Αεροπορία. Και εκείνη θεωρούνταν «πέραν των ορίων» της μεταρρύθμισης. Οι διοικήσεις της δεν μπορούσαν να διοικήσουν, λόγω των πελατειακών σχέσεων και των υπουργικών παρεμβάσεων. Η διαχείριση των πόρων ήταν αστεία και ακόμη και σήμερα κανείς δεν ξέρει τι να κάνει με το πλεονάζον προσωπικό από εκείνη την εταιρεία.

Οι προτάσεις της κυβέρνησης, λοιπόν, για τη μεταρρύθμιση της ανώτατης παιδείας αξίζουν σοβαρής μελέτης, καθώς ανοίγουν προς συζήτηση μείζονα ζητήματα. Υποστηρίζω με θέρμη την πρόταση να επιλέγουν μόνοι τους οι ακαδημαϊκοί τα θέματα που θα διδάξουν και το πρόγραμμα διδασκαλίας. Ως εκπαιδευμένοι ειδικοί, αξίζουν να έχουν και την αυτονομία τους. Με το προνόμιο της αυτονομίας, όμως, έρχεται και η ευθύνη της λογοδοσίας στην υπόλοιπη κοινωνία. Η ιδέα της σύστασης «διοικητικών συμβουλίων» με μέλη και ειδικούς από την ευρύτερη κοινωνία είναι επομένως σωστή. Οι προτάσεις αυτές αντανακλούν την πραγματικότητα που συναντά κανείς στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου: τα πανεπιστήμια δηλαδή όπου τόσο πολλοί Ελληνες πηγαίνουν για να σπουδάσουν. Εχοντας περάσει πάνω από 30 χρόνια σε αυτά τα συστήματα, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι ουδέποτε ένιωσα να απειλούμαι ως ακαδημαϊκός από τα συμβούλια, στα οποία συμμετέχουν και άνθρωποι που δεν είναι καθηγητές. Εξάλλου, ποτέ δεν ένιωσα ότι οι πανεπιστημιακοί είναι οι μοναδικοί με γνώσεις επάνω σε θέματα στρατηγικού σχδιασμού, διαχείρισης οικονομικών θεμάτων και ανάπτυξης.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια όμως χρειάζονται και άλλες αλλαγές. Ως πανεπιστημιακός στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπόκειμαι σε αξιολόγηση για τη διδασκαλία μου, ενώ υποχρεούμαι να μετεκπαιδευόμαι συνεχώς, ούτως ώστε να είμαι αρκούντως αποτελεσματικός στην άσκηση των καθηκόντων μου. Την ίδια στιγμή, η ποιότητα της έρευνάς μου επίσης αξιολογείται και από τα αποτελέσματα αυτής της αξιολόγησης εξαρτάται το πόσα χρήματα θα πάρει το πανεπιστήμιό μου από το κράτος. Δέχομαι να με αξιολογούν, ως αντάλλαγμα για το προνόμιο μιας μόνιμης θέσης. Δυστυχώς, οι πρωτοβουλίες που έχει πάρει και προς αυτήν την κατεύθυνση η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια είναι ανεπαρκείς.

Στον σημερινό κόσμο δεν έχουμε την πολυτέλεια να διατηρούμε αποκλεισμένα πανεπιστημιακά συστήματα. Η διαδικασία πρόσληψης και προαγωγής του προσωπικού τους πρέπει να ανοίξει, ώστε οι αποφάσεις να λαμβάνονται με παγκοσμίως αποδεκτά κριτήρια. Στην Κοπεγχάγη μιλούν συχνά για τον κίνδυνο να είναι κάποιος «παγκοσμίως διάσημος στη Δανία», έκφραση που αναφέρεται στους τοπικούς αστέρες, των οποίων η ποιότητα δεν αποδεικνύεται αλλά θεωρείται δεδομένη. Και σε αυτήν την περίπτωση, τα αμερικανικά και τα βρετανικά πανεπιστήμια προσλαμβάνουν και προάγουν, λαμβάνοντας υπόψη τα διεθνώς παραδεδεγμένα κριτήρια. Η ενίσχυση της ποιότητας των σπουδών εξαρτάται επίσης από τον ανταγωνισμό. Οι πόροι που διατίθενται για την έρευνα πρέπει να διανέμονται μέσω ενός ανοικτού αξιοκρατικού συστήματος.

Υπάρχουν πολλοί Ελληνες πανεπιστημιακοί που θαυμάζω. Αλλά τα πανεπιστήμια δεν είναι κτήμα ούτε των καθηγητών ούτε των φοιτητών. Οι οικογένειες, οι φορολογούμενοι, η οικονομία και η κοινωνία έχουν επίσης έννομο συμφέρον στο πώς διοικούνται. Ο νέος διάλογος που ξεκίνησε για τη μεταρρύθμιση της Ανώτατης Παιδείας δεν μπορεί να τορπιλιστεί από τους φοιτητές που διαμαρτύρονται ή από τους πρυτάνεις που αρνούνται να συζητήσουν. Οι ενέργειές τους τους χαρίζουν δημοσιότητα στα μίντια, αλλά είναι βλαπτικές προς το εθνικό συμφέρον.

kathimerini.gr

Comments 0 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Νάμαστε πάλι! Τα τελευταία χρόνια, νέες λέξεις, βαρύγδουπες εκφράσεις και φανταιζί προτάσεις μπήκαν στη ζωή μας! Από το “υπάρχει φώς στην άκρη του τούνελ” φτάσαμε στο “μαχαίρι στο κόκκαλο”! Με τόσα μαχαίρια και τόσα κόκκαλα και τόσα τούνελ, είναι απορίας άξιον που δεν …ξαναζεστάθηκε ο …άνθρωπος των Παγετώνων!  Μετά βέβαια, προστέθηκαν και άλλα! Τι “κόκκινες γραμμές”, τι “πράσινες αναπτύξεις” και …  πράσσειν΄άλογα!
Δυό μεγάλες γυναίκες οι Sineterrae, προσπάθησαν να αφομοιώσουν την Νέα Ελληνική, που μιλιέται σ΄όλα τα….  chesterfield των Υπουργείων! Δείτε τα … χαΐρια τους…

Comments 0 σχόλια »

Λένε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Τι έγινε λοιπόν στην ελληνική οικονομία το 1843;

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;)

Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό των συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις…)

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ’ την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)

Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει…)

Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.

2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.

3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ένστολων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.

4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της “δεκάτης”, που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.

5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.

6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.

7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.

8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.

9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.

10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες “εθνικές γαίες” με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.

11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.

Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε “τι πέτυχαν με όλα αυτά;”, σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το “Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν” του Χαριλάου Τρικούπη το 1893. Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.

(Αναλυτικά η ιστορία του μνημονίου του 1843, στα άρθρα του Τάκη Κατσιμαρδου στην Ημερησία 18,23/9 και 2/10).

Comments 0 σχόλια »

Tην ιστορία με το χαλβά από λάσπη την έλεγε ο παππούς της Μ. Ζουμπουλάκη: κάποιος σταμάτησε, κοίταξε το χαλβά και έκανε παρατήρηση στο μικροπωλητή. «Μα χαλβά από λάσπη πουλάς, μουσουλμάνε μου;» (κατά το «χριστιανέ μου»). Ο μικροπωλητής σήκωσε τους ώμους κι έδειξε το τράφικο της γέφυρας, «περνάνε από δω χίλιοι νοματαίοι, ο ένας στους εκατό να ψωνίσει, βγαίνω κερδισμένος». Πολλές φορές δηλαδή δεν έχει σημασία τι πουλάς αλλά πού στέκεσαι για να το πουλήσεις. Κατ’ επέκτασιν, πού έχεις στήσει μαγαζί.

Κι αν το μαγαζί σου λέγεται ελληνικό πανεπιστήμιο;

Επειδή έχεις πιάσει μία θέση – γύρευε εσύ πως- έχεις πιάσει ένα καλό πόστο. Ας το ονομάσουμε Καποδιστριακό για να προχωρήσει η ιστορία μας. Σε εσένα δεν θα καταφύγουν οι υπουργοί για να τους συμβουλεύσεις; Ε που να μετακινούν άλλους από τα περιφερειακά πανεπιστήμια. Δεν πειράζει που δεν κατέχεις το αντικείμενο. Ούτε ο μικροπωλητής ήξερε να κάνει χαλβά. Πούλαγε όμως. Οπόταν…

Comments 0 σχόλια »

Aνακάλυψαν “ that hipster porn” και πα­ρόμοια tumblr.com αντικαθιστώντας τα «σαρκικά» profile pics από μπουζούκια, κλαμπ, παραλία. Τώρα επιλέγουν έξυπνα συνθήματα και kinky φωτο γραφίες

●Άντρες:
όταν γυναίκες τούς απευθύνουν αίτη μα φιλίας, πρώτα κοιτάνε τις φωτογραφίες της και μετά πατάνε “accept”.

Γυναίκες: όταν άντρες τούς απευθύνουν αίτημα φιλίας σκέφτονται προφανώς «τι εννοεί;». Συ χνά απαντάνε μετά από μέρες (ή μήνες).

●Διαφημιστές, PRτζήδες, «καλλιτέχνες», promoters, DJs: είναι οι μόνοι που σου γράφουν «ευχαριστώ για την αποδοχή της φιλίας». Την ευ­γένεια ακολουθεί καταιγισμός spam προσκλή σεων σε ανεκδιήγητα events που πλέον κανείς δεν τσεκάρει.

●Επιλέγονται από υπεύθυνους πολιτικού σχε­διασμού ως υποψήφιοι για τις εκλογές με βάση (και) τον αριθμό των φίλων τους.

●Οι 50+ περνάνε δεύτερη εφηβεία
. Τα παιδιά τους έρχονται σε δύσκολη θέση και αναγκάζο νται να τους μπλοκάρουν.

●Φαντασιώνονται ότι έχουν δική τους «ραδιο­φωνική» εκπομπή
ποστάροντας με τις ώρες you tube videos, τα οποία πιθανότατα δεν κοιτάει κανείς. Όμως εκείνοι κλείνουν με «ένα τελευταίο πριν πω καληνύχτα σε όλους».

●Είναι ακτιβιστές.
Μαυρίζοντας την οθόνη, συμμε τέχοντας σε γκρουπ διαμαρτυρίας, γκρινιάζοντας. Και μετά αφήνουν την οθόνη για τον καναπέ.

●Μπορούν να μιλάνε με τις ώρες στο chat
κι αν βρεθούν στο Bios να μη χαιρετηθούν. Γιατί δεν έκανε ο άλλος την πρώτη κίνηση.

●Θεωρούν ότι όποιος-α τους κάνει iLike
, θέλει να πέσει στο κρεβάτι τους. Δεν είναι πάντα έτσι.

●Ξέρουν όλα τα κόλπα (mirror sites κτλ.
) για να παρακάμπτουν το firewall που αποφάσισε ο διευ­θυντής τους. Οπότε, μάταιος ο κόπος.

●Αναδημοσιεύουν τα άρθρα που διαβάζουν στον Τύπο.
Περιμένουν με αγωνία το πρώτο σχόλιο για να χαρίσουν στον κυβερνοχώρο της δική τους «άποψη για τα πράγματα».

●Διαφημίζουν τι έκαναν με την παρέα τους(που είναι η καλύτερη απ’ όλες). Μιλάνε με κώδικες, α ναρωτιούνται αυτάρεσκα πώς πίνουν τόσο πολύ, χρησιμοποιούν πολλά υποκοριστικά και πολύ το «τέλεια».

●Συμφωνούν αμοιβαία ως προοδευτικά ζευγά­ρια να μην έχουν “relationship status” στο προ φίλ τους. Όταν χωρίζουν, κάποιος το πετάει στα μούτρα του άλλου.

●Βάζουν μεγάλους στόχους.
Όπως να μαζευτούν «1.000.000 Ολυμπιακοί» σε μια σελίδα ή «20 εκα τομμύρια Έλληνες» σε κάποια άλλη.

●Ποστάρουν ανατριχιαστικά πολλές λεπτομέ ρειες για το τι τρώνε-πίνουν. Ο μπονβιβερισμός του πληκτρολογίου συναντά το “Master Chef”.

●Τελευταία, το σνομπάρουν προς χάριν του twitter. Εκεί συζητάς πιο άμεσα γι’ αυτά που βλέ πεις ταυτόχρονα στην τηλεόραση.

●Συμφωνούν ότι «εκεί που τελειώνει το facebook αρχίζει η ζωή», αλλά δεν το κλείνουν το ρημάδι…

AV

Comments 0 σχόλια »

Ενας κουραστικός και κουρασμένος Μαραθώνιος. Οπως ο προχθεσινός. Για τους πολλούς ήταν μια λαϊκή γιορτή, για τους πολιτικάντηδες ακόμη μία ευκαιρία να τη μαγαρίσουν με το κιτς που παράγεται αυτόματα απ’ την προσπάθειά τους να προσπορισθούν πολιτικά (σκοτώνοντας την πολιτική) οφέλη.

Ημουνα νιος (επί χούντας) και γέρασα (τρόπος του λέγειν) με αυτό το κιτς που ταλανίζει τις γιορτές «εθνικοκρατικού ενδιαφέροντος» να νικάει -πολλές περικεφαλαίες, λίγο το λάδι. Ομως κατά βάθος, η γιορτή πάντα υπάρχει και περιμένει να τη γιορτάσουμε κάποτε πλησιέστεροι στο νόημά της. Θα γίνει κι αυτό – θέλουν χρόνο τα γράμματα, βρίσκουν τον τρόπο τα γράμματα.

……………………………………..

Ισως ο Μαραθωνοδρόμος να μην υπήρξε ποτέ, ίσως όλο το στράτευμα να έτρεξε οπλίτη δρόμο πίσω προς την Αθήνα, ώστε να προλάβει ναυτικό ελιγμό των Περσών –λέγεται ότι είδαν ο Δάτις κι ο Αρταφέρνης περιπλέοντας το Σούνιο τις ασπίδες να λάμπουν στον ήλιο κι ανέκρουσαν πρύμναν οίκαδε, όμως δυο αιώνες μετά η ιστορία του Μαραθωνοδρόμου κατεγράφη, ένας ζείδωρος μύθος που συγκίνησε και συγκινεί τους ανθρώπους επί δύο χιλιάδες χρόνια σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της Γης.

* * *

Η γιορτή πάντα θα υπάρχει στο βάθος και θα γιορτάζεται πάντα με τον τρόπο που βρίσκει τον δρόμο του από γράμμα σε γράμμα, από λέξη σε λέξη, όπως ο Κοντορεβιθούλης…

Αλλωστε, πάντοτε τα παραμύθια και οι μύθοι παράγουν ιστορία, ίσως ο Σπάρτακος ή ο Μπολίβαρ να είδαν, παιδάκια, τη σκιά του Μαραθωνοδρόμου να τρέχει…

Ο Στάθης στην Ελευθεροτυπία

Comments 0 σχόλια »

A, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο τό’ξερα τι κάθαρμα ήσουν,
Tι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.

Ο κόσμος έχει γυρίσει την πλάτη όχι μόνο στους πολιτικούς, αλλά ακόμη και στους συνδικαλιστές.  Όχι γιατί ξέρουν τον τρόπο ζωής τους ή το πως μοιράζονται τις διάφορες θέσεις που τους αποφέρουν έξτρα αμοιβές αργομισθίας, αλλά κυρίως από ένστικτο. Ο κόσμος τους αποχαιρετά από την εκπροσώπησή του. Όταν βλέπει πως για το μόνο που νοιάζονται είναι πως θα ικανοποιήσουν, με τη συνδικαλιστική τους στάση, τις πολιτικές ηγεσίες των παρατάξεων που εκπροσωπούν, με αντάλλαγμα τη δεδομένη στιγμή να εξαργυρωθεί αυτή η παραχώρηση με μία καλή θέση – καθίστρα, τότε καταλαβαίνει πως κάτι δεν πάει καλά και μ’ αυτούς. Που να γνώριζε και πως ροκανίζουν το δημόσιο χρήμα, ακόμη και σε εποχές που καλούνται όλοι, πλην αυτών, να κάνουν θυσίες. Πολλοί από τους εργαζόμενους θα στερήσουν την οικογένειά τους ακόμη και από τα απαραίτητα, ενώ οι εκπρόσωποί τους στα συνδικαλιστικά όργανα ίσως περικόψουν μια-δυο από τις αρπαχτές που κάνουν, μέσω διοικητικών συμβουλίων οργανισμών του Δημοσίου. Κι αυτό για να κλείσουν μερικά στόματα της παρέας, μην ξεφωνηθούν μεταξύ τους για την άνιση μοιρασιά και τους πάρει ο κόσμος με τις πέτρες.


Comments 2 σχόλια »

Comments 0 σχόλια »

Το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας και το Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών διοργανώνουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τις Ημέρες Ευχρηστίας και Προσβασιμότητας, οι οποίες φέτος θα εορταστούν με διήμερο εκδηλώσεων στον Πολυχώρο «ΑΠΟΛΛΩΝ» της Νομαρχίας Πειραιά στις 10 και 11 Νοεμβρίου 2010.

Κεντρικό θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Ευχρηστίας για το 2010 είναι η Επικοινωνία, σε όλες τις δυνατές εκφάνσεις της καθημερινότητας των ανθρώπων στην Ψηφιακή Εποχή. Τα τελευταία χρόνια, ένας εκθετικά αυξανόμενος αριθμός προϊόντων και υπηρεσιών αποκτούν μια ψηφιακή συνιστώσα την οποία καλούμαστε επιτακτικά να διαχειριστούμε. Πολύ συχνά η προσπάθειά μας να επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά με και μέσω μιας (ψηφιακής) μηχανής καταλήγει σε αποτυχία. Βασικός στόχος του θεσμού των Ημερών Ευχρηστίας και Προσβασιμότητας είναι να διαδοθούν οι έννοιες, οι κανόνες, οι οδηγίες και οι καλές πρακτικές που μπορούν να κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη στην Ψηφιακή Εποχή.

Οι Ημέρες Ευχρηστίας και Προσβασιμότητας απευθύνονται σε νέους επιστήμονες, φοιτητές, εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) και κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη που επιθυμεί έναν καλύτερο και απλούστερο ψηφιακό κόσμο. Στη διάρκεια των Ημερών Ευχρηστίας και Προσβασιμότητας 2010 θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν διεξοδικά οι σύγχρονες ερευνητικές τάσεις στον τομέα της Επικοινωνίας Ανθρώπου-Μηχανής σε συνδυασμό με εκτενή παραδείγματα εφαρμοσμένης επικοινωνίας και καλών πρακτικών.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της φετινής διοργάνωσης θα είναι:

* θεματική συνεδρία που θα επιμεληθεί η Ελληνική ομάδα εργασίας της ACM για θέματα αλληλεπίδρασης ανθρώπου υπολογιστή (ACM Greek SIGCHI) ερευνώντας σε βάθος ορισμένες από τις σημαντικότερες διαστάσεις της έννοιας της ευχρηστίας σε σχέση με το επικοινωνιακό πεδίο, καθώς και την εισαγωγή των θεμάτων αυτών στην ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση (απόγευμα Τετάρτης 10 Νοεμβρίου 2010)

* εργαστήριο διαγενεακής επικοινωνίας και μάθησης σε πλατφόρμες διαδραστικών ψηφιακών μέσων και συλλογικών παιχνιδιών (social games) (πρωινό Πέμπτης 11 Νοεμβρίου 2010)

* θεματική συνεδρία για την ευχρηστία και προσβασιμότητα των ψηφιακών τεχνολογιών στην εκπαίδευση, με συμμετοχή χρηστών, κατασκευαστών και ερευνητικών φορέων (απόγευμα Πέμπτης 11 Νοεμβρίου 2010).

Περισσότερες πληροφορίες καθώς και αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση

www.media.uoa.gr/usability/2010

Comments 0 σχόλια »

Video from Adespoto.tv.

Comments 0 σχόλια »

Δικτυώθηκε και το Έβερεστ! μία εταιρεία εγκατέστησε δίκτυο 3G!

Reuters

Comments 0 σχόλια »

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων