100 χρόνια από τους Βαλκανικούς Πολέμους.
«Τα Ξεχασμένα Βαλκάνια» είναι ένα πρωτότυπο ντοκιμαντέρ σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ανδρέα Αποστολίδη, βασισμένο στις πρώτες φωτογραφίες και ταινίες των Βαλκανίων. Η ταινία διερευνά τη ζωή των απλών ανθρώπων εν μέσω των δραματικών αλλαγών που μεταμόρφωσαν τα Βαλκάνια στο γύρισμα του 20ου αιώνα: στόχος της είναι να εξηγήσει πώς η συνύπαρξη διαφορετικών εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έκλεισε με την άνοδο του εθνικισμού, μετά από σχεδόν τέσσερις αιώνες. «Τα Ξεχασμένα Βαλκάνια» περιλαμβάνουν σπάνιο φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό απ’ όλη την Ευρώπη και τα Βαλκάνια, καθώς και συνεντεύξεις με τους: Mark Mazower (Πανεπιστήμιο Columbia), Χριστίνα Κουλούρη (Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα) Halil Berktay (Πανεπιστήμιο Sabanci, Κωνσταντινούπολη), Machiel Kiel, Irena Stefoska (Πανεπιστήμιο “St. Cyril and Methodius”, Σκόπια), Radina Vucetic (Πανεπιστήμιο Βελιγραδίου), Frasher Demaj (Ινστιτούτο Ιστορίας, Πρίστινα), Alexei Kalionski (Πανεπιστήμιο της Σόφιας) και ο Δημήτρη Λιβάνιο (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης).
http://www.balkantale.com
|
Απρ
11
2012
 
Τα Ξεχασμένα ΒαλκάνιαΑναρτήθηκε από terracomputerata στο Ιστορία, με ετικέτες: ντοκιμαντέρΚαθημερινά τα προσπερνάμε στο διάστημα ενός κλικ. Κι όμως είναι μία μορφή σύγχρονης τέχνης. Πρόκειται για τα εναλλακτικά λογότυπα της google που η εταιρεία μας έχει συνηθίσει να παρουσιάζει τις ημερομηνίες κάποιου γεγονότος που “αγγίζει” πολύ κόσμο: ημερομηνίες γέννησης διαφόρων επιστημόνων και καλλιτεχνών, σπουδαίων ανακαλύψεων ή και εορτών. Δημιουργούνται από μία ομάδα καλλιτεχνών που εργάζονται πάνω σε ένα σχέδιο περίπου ένα μήνα για να το δούμε μόνο μία ημέρα. Ευτυχώς η εταιρεία δημιούργησε μία γκαλερί αυτών των σχεδίων. Μόλις χτες απέτισαν φόρο τιμής στη γέννηση του Άγγλου φωτογράφου Eadweard J. Muybridge που γεννήθηκε στις 9 Απριλίου του 1830. Ο Muybridge μπόρεσε να απεικονίσει την κίνηση μέσω της κάμερας. Η ταινία, δημιουργήθηκε με 24 κάμερες, που απεικόνισαν ένα άλογο που τρέχει. Ο λόγος της δημιουργίας της ήταν η απορία του Καλιφορνέζου επιχειρηματία Leland Stanford, που ήθελε να μάθει αν τα άλογα καλπάζοντας βάζουν και τα τέσσερα πόδια στο έδαφος, πράγμα που προσπάθησε να ανακαλύψει ο Muybridge.
Απρ
05
2012
Το μουσείο της Ακρόπολης στο google art projectΑναρτήθηκε από terracomputerata στο google, αρχαιολογία, μουσείο, με ετικέτες: Google Art Project
H αναβαθμισμένη έκδοση του Google Art Project φιλοξενεί πλέον 151 μουσεία από 40 χώρες, ωστόσο προσφέρει εικονικές ξεναγήσεις, με την τεχνολογία του Google Street View, μόνο για τα 46 από αυτά τα μουσεία.
Ένα από αυτά είναι το Μουσείο Ακρόπολης, στο οποίο οι χρήστες μπορούν πλέον να ξεναγηθούν με θέα 360 μοιρών από την άνεση του σπιτιού του. Μπορούν επιπλέον να απολαύσουν λεπτομέρειες των έργων από μικρή απόσταση χάρη στις γιγάντιες εικόνες των 2 Gigapixel. «Στο ίδιο το μουσείο, σίγουρα δεν θα άφηναν τους επισκέπτες να πλησιάσουν σε τόσο μικρή απόσταση» σχολίασε ο Πιότρ Άνταμτσικ, μηχανικός της Google που συμμετείχε στην ανάπτυξη του δικτυακού τόπου. Ικανοποιημένος από το έργο δηλώνει o πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης Δημήτρης Παντερμαλής. «Αναζητούμε όσο το δυνατόν περισσότερους τρόπους επικοινωνίας με το κοινό. Το γεγονός δε ότι τα γλυπτά παρουσιάζονται τρισδιάστατα στην οθόνη επιτρέπει στον χρήστη να έχει πλήρη αντίληψη των εκθεμάτων» λέει. http://www.googleartproject.com/collection/acropolis-museum/ Μαρ
28
2012
To Pinterest είναι μια νέα (προς το παρόν σε closed beta) υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης που επιτρέπει στους χρήστες της να συλλέγουν τις ιστοσελίδες της επιλογής τους, καρφιτσώνοντας τες σε έναν προσωπικό πίνακα. Με αυτόν τον τρόπο, οι ιστοσελίδες οργανώνονται σε διαφορετικές θεματικές κατηγορίες και παρουσιάζονται με ελκυστικό τρόπο, δίνοντας έμφαση στην εικόνα και το video.
Μαρ
27
2012
Δωρεάν παιδείαΑναρτήθηκε από terracomputerata στο εκπαίδευση, παιδεία, με ετικέτες: MIT, Stanford University
Είναι πολύ έντονη η συζήτηση τον τελευταίο καιρό πως τα προγράμματα του Stanford, του MIT και άλλων πανεπιστημίων, που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για την παράδοση διαλέξεων και ολόκληρων κύκλων μαθημάτων, αλλά και πιστοποιήσεων, αλλάζουν δραματικά το τοπίο στην ανώτατη εκπαίδευση. Κάποιοι φοιτητές, ονομάζουν αυτά τα μαθήματα «το νέο Woodstockτης ψηφιακής εποχής» και δεν έχουν άδικο. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι σε 50 χρόνια μόνο 10 ιδρύματα παγκοσμίως θα παρέχουν ανώτατη εκπαίδευση….
Μαρ
26
2012
Το ηλεκτροδωμάτιοΑναρτήθηκε από terracomputerata στο εκπαιδευτική εφαρμογή, παιχνίδι, Πανεπιστήμιο, με ετικέτες: Δημοτικό, Ηλεκτρισμός
Αλλά σήμερα υποσχέθηκα να μην πολυγκρινιάξω και με χαρά σας παρουσιάζω τη διπλωματική της συναδέλφου Μαρίνας Τομαρά. Το “ηλεκτρο-δωμάτιο” αποτελεί μια προσπάθεια υλοποίησης ενός ρεαλιστικού διαδραστικού περιβάλλοντος, το οποίο προσομοιώνει ένα πραγματικό «εργαστήριο» ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Το παιχνίδι είναι σχεδιασμένο με βάση την ανακαλυπτική θεωρία προσέγγισης της γνώσης και εμπεριέχει χαρακτηριστικά που απορρέουν από τις εποικοδομητικές θεωρίες μάθησης. Έχει σαν πρωταρχική του επιδίωξη τόσο την ενθάρρυνση της μάθησης όσο και την διασκέδαση του μαθητή και περιλαμβάνει ένα πλήθος από διαδραστικά πειράματα, τα οποία παρουσιάζονται περισσότερο ως ρεαλιστικές αναπαραστάσεις αντικειμένων και διατάξεων της καθημερινής ζωής και λιγότερο ως εργαστηριακές ασκήσεις.
Το παιχνίδι απευθύνεται κυρίως σε μαθητές της Ε’ δημοτικού και μέσω αυτού επιδιώκεται να καλυφθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι διδακτικοί στόχοι της ενότητας “Ηλεκτρισμός” του σχολικού βιβλίου “ΦΥΣΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ – Ερευνώ και Ανακαλύπτω” (ΥΠΒΔΜΘ, ΠΙ), σύμφωνα με τα όσα προβλέπει σχετικά το επίσημο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών.
Το παρόν παιχνίδι αναπτύχθηκε στο πλαίσιο διπλωματικής εργασίας στο Διαπανεπιστημιακό Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Τεχνολογίες της Επικοινωνίας και της Πληροφορίας για την Εκπαίδευση» (http://www.icte.ecd.uoa.gr/), υπό την επίβλεψη του Επίκουρου Καθηγητή κ. Γκούσκου Δημήτρη.
Φεβ
21
2012
Χαρούκι ΜουρακάμιΑναρτήθηκε από terracomputerata στο Λογοτεχνία, με ετικέτες: Haruki Murakami, ντοκιμαντέρΟ Χαρούκι Μουρακάμι έχει ο πιο πετυχημένος συγγραφέας της Ιαπωνίας κι ο πιο πετυχημένος Ιάπωνας συγγραφές στον ευρύτερο κόσμο. Μετά το «Νορβηγικό Δάσος», το οποίο έγραψε το 1987, ένα βιβλίο που έχει χαρακτηριστεί «η γιαπωνέζικη εκδοχή του Φύλακα στη Σίκαλη» η φήμη του πήρε τέτοια μορφή ώστε ένιωσε την ανάγκη να εγκαταλείψει την πατρίδα του, μία χώρα της οποίας η παράδοση και –κατά τη γνώμη του- ο κομφορμισμός δεν συμφωνούσαν με τις δικές του θεωρήσεις. Ενώ γύρισε στην Ιαπωνία μετά το σεισμό του Κόμπε παρέμεινε ένας συγγραφέας που έχει σμιλευτεί από την παράδοση ξένων χωρών – ειδικά της Αμερικής. Αυτό, σε συνδυασμό με την συνεχή του προσπάθεια να διαχωρίσει τη θέση του από τις παραδοσιακές συγγραφικές νόρμες της Ιαπωνίας, έχει προκαλέσει κύμα πωλήσεων σε σχεδόν όλες τις χώρες που διαβάζεται λογοτεχνία.
Αν αναρωτιέστε «γιατί τόσος ντόρος γύρω από αυτό το όνομα», ίσως αυτό το ντοκιμαντέρ σας δώσει την απάντηση. Φεβ
09
2012
Brokeback MountainΑναρτήθηκε από terracomputerata στο κινηματογράφος, με ετικέτες: Brokeback MountainΗ γνωριμία των δύο πρωταγωνιστών ξεκινά ένα καλοκαίρι του 1963, όταν ο Ένις Ντελ Μαρ και ο Τζακ Τουίστ, αναζητώντας δουλειά καταλήγουν σε μια φάρμα εκτροφής προβάτων στο Μπρόκμπακ Μάουντεν του Γουαιόμινγκ. Κάτω από τις αντίξοες συνθήκες εργασίας και την απομόνωση σε ένα ιδιαίτερα γοητευτικό τοπίο θα αναπτύξουν μια στενότερη σχέση που θα τους φέρει πολύ κοντά. Σε λίγο καιρό η σχέση τους θα εξελιχθεί σε ερωτική, ένα γεγονός αποκαλυπτικό και για τους ίδιους. Και θα συνεχιστεί στο πέρασμα του χρόνου, αφού οι κοινωνικές συμβάσεις δεν τους επιτρέπουν να ζήσουν όπως οι ίδιοι θέλουν, αλλά να σπαταλήσουν τις ζωές τους σε γάμους που δεν τους γεμίζουν. Η γυναίκα παρουσιάζεται να παγιδεύει τον άντρα στην οικογένεια. Ενδιαφέρουσα είναι η σκηνή όπου η γυναίκα του Ennis τον χειρίζεται κατά τη διάρκεια της ερωτικής τους συνεύρεσης (48:19). Κατ’ επέκταση αυτών, το ελεύθερο πνεύμα και η φύση του άνδρα ευνουχίζονται για να συγκροτήσουν το θεμέλιο της κοινωνίας, την οικογένεια (Τενεσί Ουίλιαμς). Οι ήρωές μας θα συνεχίσουν να συναντιούνται σε διάστημα είκοσι ετών για λίγες ημέρες κάθε τέσσερεις περίπου μήνες με το πρόσχημα της εκδρομής για ψάρεμα. Με ιδιαίτερη ένταση παρουσιάζεται η συνάντησή τους τέσσερα χρόνια μετά το Brokeback mountain που δείχνει ότι δεν μιλάμε πλέον για μία ευκαιριακή σχέση αλλά για έναν έρωτα. (1:03). Ενώ ο Jack αναρωτιέται τι μπορούν να κάνουν για να βελτιώσουν τη ζωή τους ο Enniw απαντά ότι δεν μπορούν αν κάνουν τίποτα γιατί είναι κολλημένος με ότι έχει. Σε αυτό το σημείο κομβικής σημασίας θεωρώ τη σκηνή στο 1:09.16 όπου ο Jack θα προσπαθεί να πείσει τον Ennis ότι έχουν μια ευκαιρία να ζήσουν μαζί , ενώ ο Ennis φαίνεται ότι έχει ενσωματώσει με τραυματικό τρόπο το φόβο της κοινωνικής απόρριψης. Παρουσιάζεται περιγραφικά μία σκηνή λυντσαρίσματος ομοφυλόφιλων στην οποία ο πατέρας του Ennis τον πηγαίνει σε ηλικία 9 ετών να δει το παραμορφωμένο σώμα του τιμωρημένου για τις επιλογές του ομοφυλόφιλου. Στη συνέχεια ο Ennis θα πει «αν δεν μπορείς να το φτιάξεις, θα πρέπει να το αντέξεις» δείγμα ότι αντιλαμβάνεται τη συναισθηματική του εμπλοκή σαν εκτροπή. Σε επόμενη συνεύρεσή τους (1:40) ο Ennis ρωτά τον Jack αν τον υποψιάζεται η γυναίκα του κι αν έχει ποτέ την αίσθηση ότι «φαίνεται» η ομοφυλοφιλική του σχέση στον κοινωνικό του περίγυρο, δείγμα του πόσο λειτουργεί ο ρυθμιστικός ρόλος της κοινωνίας. Στον καβγά που θα ακολουθήσει μεταξύ τους ο Ennis αποκαλύπτει πως «είναι μόνο για τον Jack που είναι έτσι». Δεν αντιλαμβάνεται δηλαδή τον εαυτό του σαν ομοφυλόφιλο αλλά σας ερωτευμένο με έναν άντρα. Ενώ για τον Jack είναι περισσότερο ξεκάθαρο ότι είναι ομοφυλόφιλος, αφού δεν διστάζει να αναζητήσει τον αγοραίο έρωτα στο Μεξικό αλλά και να έχει μία σειρά άλλων περιπετειών με άντρες. Αργότερα ο Ennis θα πληροφορηθεί τον τραγικό θάνατο του Jack. Η σκηνή του λυντσαρίσματος (1:53) είναι σύντομη ενώ η γυναίκα του τηρεί τα προσχήματα κατά την ανακοίνωση των λεπτομερειών του θανάτου του. Ο Ennis θα επισκεφθεί το σπίτι των δικών του για να ακολουθήσει μία σπαρακτική σκηνή με το πουκάμισο του εραστή του 2:00. Ο σκηνοθέτης ανατρέπει τα στερεότυπα του γουέστερν μιλώντας μας ουσιαστικά για υπέρβαση του φύλου μέσω του έρωτα. Είναι προσεκτικός στο χειρισμό των ερωτικών σκηνών. Η πρώτη ερωτική συνεύρεση παρουσιάζεται βίαιη καθώς ο Ennis υποκύπτει στις ορμές του και φαίνεται να τιμωρεί τον Jack. Θίγει τα ζητήματα διαμόρφωσης του κοινωνικού φύλου καθώς οι ήρωες υποκύπτουν στις κοινωνικές πιέσεις και δεν αποτολμούν ποτέ να ζήσουν μαζί. Ο Ennis θυσίασε τον έρωτά του κι απόμεινε στο τέλος της ταινίας να συνομιλεί με ένα «πουκάμισο αδειανό». Φεβ
08
2012
IF του Lindsay Anderson 1968Αναρτήθηκε από terracomputerata στο κινηματογράφος, με ετικέτες: 1968, IF, Lindsay AndersonΣκηνή σωματικής τιμωρίας 01.10 Ο ήρωας μας Mick Travis εισέρχεται στην αίθουσα του γυμναστηρίου με μία φιλαρέσκεια και φαίνεται ότι είναι κυρίαρχος του παιχνιδιού. Βγάζει το σακάκι του με άνεση. Ο επόπτης Rowntree του ζητά να λάβει θέση πάνω στην μπάρα. Μετά από κάποια παιχνιδάκια με τη μπάρα παίρνει θέση που θυμίζει τον εσταυρωμένο κι αρχίζει να δέχεται τα χτυπήματα του επόπτη. Ο Rowntree σταδιακά αυξάνει τη δύναμη των χτυπημάτων. Ο Mick κρατιέται για να μη χάσει την αυτοσυγκράτησή του αλλά όταν ο επόπτης συνεχίζει μετά τα καθιερωμένα πέντε χτυπήματα δυσκολεύεται. Τελικά τον χτυπά δέκα φορές. Τα τελευταία χτυπήματα παρουσιάζονται κινηματογραφικά ως βιασμός αφού υπάρχει στενή σωματική επαφή μεταξύ του δήμιου και του θύματος. Η χρήση σωματικής τιμωρίας ως μεθόδου σωφρονισμού στην περίπτωση του κολεγίου της ταινίας έχει τελετουργικό χαρακτήρα. Στο τέλος των ραβδισμών ο Mick μετά από έναν δισταγμό χαιρετά δια χειραψίας τον «δήμιο» ευχαριστώντας τον! Φαίνεται ότι ο άκρατος ξυλοδαρμός είναι κοινωνικά αποδεκτός αφού η ιεραρχία έχει τόσο βαρύνουσα σημασία. Κανείς άλλος από τους αυτόπτες μάρτυρες δε νιώθει την ανάγκη να επέμβει. Εδώ συνειρμικά οδηγούμαστε σε αναφορές από την ελληνική λογοτεχνία ο Κονδυλάκης λέει ότι το «μάθημα μερικών δασκάλων ήταν σχεδόν αδιάκοπος θρήνος των ραπιζομένων και μαστιγουμένων μαθητών» (Όταν Ήμουν Δάσκαλος, Γ’) και ο Καζαντζάκης συμπληρώνει πως ο πατέρας του παραδίδοντάς τον στο δάσκαλο του είπε: «Το κρέας δικό σου… τα κόκαλα δικά μου μην τον λυπάσαι, δέρνε τον, κάμε τον άνθρωπο». Και συνεχίζει ο Καζαντζάκης: «…μας έδερναν αλύπητα και περιμέναμε όλοι, δάσκαλος και μαθητές, πότε με το ξύλο θα γίνουμε άνθρωποι» (Αναφορά στον Γκρέκο, Ε’). Στην περίπτωσή μας είναι φανερό ότι οι διαφορές των δύο ηρώων έχουν λάβει διαστάσεις προσωπικής αντιπαράθεσης. Επίσης η τιμωρία δεν προέρχεται από την εξουσία του δασκάλου αλλά από έναν ομότιμο που του έχει παραχωρηθεί η εξουσία. Φεβ
08
2012
400 Χτυπήματα Les quatre cents coups, του Φρανσουά Τριφό, Γαλλία, 1959Αναρτήθηκε από terracomputerata στο κινηματογράφος, με ετικέτες: 400 ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ Les quatre cents coups, Γαλλία, Φρανσουά ΤριφόΑπό την εναρκτήρια σκηνή γίνεται φανερή μία συγκρουσιακή σχέση ανάμεσα στον μαθητή και στον δάσκαλο. Ο δάσκαλος μετά από μία αταξία τιμωρεί τον μικρό με την κλασική τιμωρία της ορθοστασίας στη γωνία. Η συγκεκριμένη τιμωρία αποσκοπεί στον στιγματισμό του μαθητή που υπέπεσε σε παράπτωμα και τον διαχωρισμό του από το σύνολο. Στη συνέχεια μάλιστα του δίνει και άλλη τιμωρία για το ίδιο παράπτωμα , τη στέρηση του διαλείμματος. Επειδή στο μυαλό του Αντουάν η τιμωρία είναι άδικη συνθέτει ένα ποίημα και το αναγράφει στους τοίχους της τάξης: «Ο Αντουάν Ντανουέλ πολύ υπέφερε ο καημένος, από τον καθηγητή του άδικα τιμωρημένος, αλλά αυτό δεν τον τρομάζει, την εκδίκησή του ετοιμάζει». Το τετράστιχο είναι αποκαλυπτικό για τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται στο δίπολο δάσκαλου-μαθητή και ως επακόλουθο δημιουργούν έντονα συναισθήματα. Ο Αντουάν δε διστάζει αφενός να υπογράψει το συγκεκριμένο «ποίημα» δείγμα ότι ζητά την αντίδραση του δασκάλου, αφετέρου να δηλώσει τη θέλησή του να αποκαταστήσει μελλοντικά τη δικαιοσύνη με την εκδίκησή του. Ο μαθητής ζητά συχνά απεγνωσμένα την αποδοχή από το δάσκαλό του κι όταν εισπράττει την απόρριψη αρχίζουν τα προβλήματα. Βρίσκεται σε μία φάση της ζωής του που διαμορφώνεται ο ψυχισμός του. Στην εποχή της δεκαετίας των 60 η αυταρχική διδασκαλία είναι το κυρίαρχο μοντέλο. Ο δάσκαλος σε επόμενες σκηνές εμφανίζεται να καταφεύγει με ευκολία στη σωματική τιμωρία. Ενώ η ειρωνεία και ο στιγματισμός των μαθητών αποτελεί κοινό τόπο της μεθόδου πειθαρχίας. Ψυχαναλυτικά, θεωρείται ότι ο σαδισμός είναι άμυνα του ατόμου σε φόβους ευνουχισμού (το άτομο κάνει σε άλλους αυτά που φοβάται μη συμβούν σ’ αυτό). Ο δάσκαλος θα ειρωνευτεί τον μαθητή του για την κακή ορθογραφία του ποιήματος. Η επόμενη τιμωρία είναι γραπτή να του φέρει όλους τους χρόνους του ρήματος «υποφέρω». Η εκπαίδευση της εποχής του 60 φαίνεται σήμερα να ακολουθεί τις επιταγές της εκπαίδευσης σκύλων με τη διόρθωση της κακής συμπεριφοράς με αρνητικά ερεθίσματα. Απουσιάζουν όμως είναι τα δείγματα της «θετικής» εκπαίδευσης υπό την έννοια της επιβράβευσης της καλής συμπεριφοράς. Ενδιαφέρον σημείο ότι χρησιμοποιούν μαθητές ως επιβλέποντες της τάξης ακόμα και για να συνοδεύσουν τους τιμωρημένους στον διευθυντή, κάτι που σήμερα θεωρείται αδιανόητο. Οι παλιότερες παιδαγωγικές μέθοδοι έδιναν τεράστια σημασία στο ρόλο της ποινής για τη διατήρηση της τάξης η οποία οδηγούσε στη μάθηση. Η ποινή στα πλαίσια της πειθαρχίας είχε μορφωτικό χαρακτήρα. Στη συνέχεια φθάσαμε στα άκρα καθώς η νέα αγωγή καταδίκασε εντελώς την ποινή. Η θέση αυτή προέκυψε από τη φροϋδική θέση για το ψυχολογικό τραύμα και από τις θέσεις για τους θετικούς ενισχυτές του Skinner. Ο Αντουάν στη συνέχεια της ταινίας θα επαναστατήσει απέναντι σε μία καταπιεστική κοινωνία καθώς η μόνη διέξοδος του είναι η ασυμβίβαστη εναντίωση σε κάθε μέσο πειθάρχησης. Ανάλογη είναι η ταινία των βέλγων αδελφών Ζαν Πιέρ και Λικ Νταρντέν «Το παιδί με το ποδήλατο» οι οποίοι πραγματεύονται την περίπτωση ενός δωδεκάχρονου που μάχεται μόνος εναντίον όλων. Αναλογίες στη θεματολογία αναγνωρίζουμε και στη νορβηγική ταινία «Βασιλιάς σε μια κόλαση» (πρωτότυπος τίτλος Kongen av Bastøy) βασισμένη σε ένα πραγματικό περιστατικό με τραγική κατάληξη, το οποίο συνέβη το χειμώνα του 1915 στη νήσο Bastøy, στα νότια του Όσλο. Η τυραννικότητα του διευθυντή ενός αναμορφωτηρίου καταλήγει σε σαδισμό στην πιο καθαρή του μορφή. Η άφιξη του 17χρονου Έρλινγκ στο ίδρυμα, αναμένεται να αλλάξει τα πράγματα, καθώς η σφοδρή του επιθυμία να αποδράσει, θα οδηγήσει πολύ σύντομα τον ίδιο και τους συγκρατούμενούς του σε εξέγερση ενάντια στο απάνθρωπο καθεστώς… Ιαν
13
2012
Μπάνκερ Ρόι: Μαθαίνοντας από το ξυπόλητο κίνημαΑναρτήθηκε από terracomputerata στο εκπαίδευση, κοινωνία, σχολείο, με ετικέτες: Bunker Roy, Μπάνκερ Ρόι, ξυπόλητο κίνημαΣε αποκλειστικότητα από την Terracomputerata Ιαν
07
2012
Κοτόπουλο με δαμάσκηνα (Poulet aux prunes)Αναρτήθηκε από terracomputerata στο κινηματογράφος, με ετικέτες: Μαρζάν ΣατραπίΑπό τους δημιουργούς του Περσέπολις, Μαρζάν Σατραπί και Βινσέντ Παρονό, ένα μαγευτικό παραμύθι. Επίσημο διαγωνιστικό Φεστιβάλ Βενετίας Ιαν
07
2012
Le Havre – (Aki Kaurismäki, 2011)Αναρτήθηκε από terracomputerata στο κινηματογράφος, με ετικέτες: 2011), Aki Kaurismäki, Le Havre - (Aki KaurismäkiΈνας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες, ο Άκι Καουρισμάκι, μεταφέρει τον ιδιότυπο κινηματογραφικό του κόσμο στο γαλλικό «Λιμάνι της Χάβρης». Εκεί θα αποβιβαστούν το χαρακτηριστικό μαύρο χιούμορ του, η οξεία κοινωνική του ματιά και οι πάντοτε ζόρικες μουσικές επιλογές του για να παραδώσουν μία από τις σημαντικότερες αρτ ταινίες της σεζόν. Η ιστορία ενός λούστρου και ενός ανήλικου μετανάστη μέσα από τα μάτια του αγαπημένου στο ελληνικό κοινό Φινλανδού σκηνοθέτη. |
|
Άρθρα (RSS)