Οι χρήστες του Facebook είναι οι περισσότεροι αλλά αυτοί του Twitter οι πιο δραστήριοι, σύμφωνα με τα στοιχεία της INNEWS AE για τα ελληνικά social media. Η μέτρηση που αφορά στο 2ο και στο 3ο τρίμηνο του 2011 έδειξε ότι οι ενεργοί Έλληνες χρήστες στο facebook είναι 1.500.000, στο twitter 85.000 και στο youtube 340.000. Ενεργοί θεωρούνται όσοι χρήστες αναρτούν πληροφορίες ή σχόλια με απαραίτητη προϋπόθεση ο χρήστης να έχει έστω και μέρος του λογαριασμού του ανοιχτό σε πρόσβαση.
Σύμφωνα με τη μέτρηση που δημοσιεύει το typologies.gr , οι Έλληνες χρήστες του Twitter είναι οι πιο δραστήριοι και αναρτούν περίπου 180.000 αναφορές (tweets) ημερησίως, δηλαδή κατά μέσο όρο αντιστοιχούν περισσότερες από δύο αναφορές ημερησίως ανά χρήστη . Με πολύ πιο αργούς ρυθμούς, περίπου μία αναφορά την εβδομάδα, κινούνται οι χρήστες τις αναφορές στα δύο άλλα κοινωνικά δίκτυα, το facebook και το youtube. Πιο συγκεκριμένα οι Έλληνες χρήστες του facebook αναρτούν 240.000 αναφορές την ημέρα (status updates & comments) και 50.000 αναφορές οι χρήστες του youtube (comments & videos).
Σημειώνεται ότι το εξάμηνο περιέχει συγκεντρωτικά στοιχεία με περισσότερες από 23.000.000 αναφορές στο twitter, 60.000.000 αναφορές στο facebook και 5.000.000 αναφορές Ελλήνων χρηστών στο youtube . H INNEWS πρόκειται να παρουσιάσει τη μεθοδολογία της στην Ημερίδα για τα Social Media που διοργανώνει η FIBEP (Διεθνής Ένωση Εταιριών Media Monitoring) στις 13 Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες, με συμμετοχή εταιριών από όλο τον κόσμο.
H ΕΡΤ ανακοινώνει με δελτίο τύπου ότι τιμώντας τη μνήμη του μεγάλου Έλληνα φωτογράφου Κώστα Μπαλάφα που πέθανε προχθές σε ηλικία 91 ετών, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει μέσω των ιστοσελίδων www.ert-archives.gr & www.ert.gr το επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΟΥ- ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ» σε σκηνοθεσία Κώστα Μαχαίρα.
Το TEDxAthens Challenge έχει σαν στόχο να υποστηρίξει πράξεις που αξίζει να διαδοθούν κινητοποιώντας το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό και τα μέσα που διαθέτει η κοινότητα του TEDxAthens. Ψάχνουμε για ενδιαφέρουσες και πρωτοποριακές πρωτοβουλίες που έχουν θετικό αντίκτυπο στον χώρο που ζούμε. Kάθε χρόνο το TEDxAthens Challenge θα εστιάζει σε ένα διαφορετικό τομέα. Το TEDxAthens Challenge 2011 ψάχνει για καλά παραδείγματα στο χώρο της Παιδείας και της Μάθησης. Κάνετε κάτι δημιουργικό και καινοτόμο; Θέλετε να προτείνετε κάποιον που η δράση του σας εμπνέει; Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό του TEDxAthens Challenge. Το TEDxAthens Challenge θέλει να βρίσκεται κοντά σας στο επόμενο σας βήμα!
Είναι ένα κατάστημα στο Σαν Φρανσίσκο που πουλά αντικείμενα εμπνευσμένα από πειρατικές ιστορίες. Tο «Μαύρο Μαργαριτάρι», όμως, είναι κατάστημα μόνο στη βιτρίνα -πίσω της κρύβεται ένα εναλλακτικό κέντρο που υποστηρίζει μαθητές από μη προνομιούχες οικογένειες.
Το καινοτόμο κέντρο προέκυψε από την πρωτοβουλία Once Upon A School («Μια φορά και ένα σχολειό») του συγγραφέα Ντέιβ Έγκερς, ο οποίος τιμήθηκε για αυτή του την ιδέα με το Βραβείο TED του 2008.
Το TED (Technology Entertainment and Design) είναι μια σειρά από συνέδρια που οργανώνει το μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα Sapling προκειμένου να διαδώσει «ιδέες που αξίζουν να διαδοθούν».
Η πρωτοβουλία του Έγκερς είναι το θέμα που διάλεξαν να προβάλλουν οι διοργανωτές του TEDxAthens Challenge, ενός διαγωνισμού για εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες που πραγματοποιείται στην Ελλάδα και δέχεται συμμετοχές μέχρι τις 31 Οκτωβρίου.
Το Μαύρο Μαργαριτάρι στο Σαν Φρανσίσκο συγκεντρώνει συγγραφείς, εκδότες, καθηγητές και άλλους εθελοντές που αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους για να στηρίξουν τα τοπικά δημόσια σχολεία και τους μη προνομιούχους μαθητές τους.
Σε κάθε του επίσκεψη, κάθε εθελοντής αφιερώνει μία ώρα αποκλειστικά σε ένα μαθητή, προσπαθώντας να τον ενθαρρύνει και να τον βοηθά στα μαθήματά του.
Η ασυνήθιστη αυτή πρακτική έφερε εντυπωσιακά αποτελέσματα -τα παιδιά όχι μόνο βελτίωσαν τις επιδόσεις τους αλλά ανακάλυψαν και τις φιλοδοξίες που δεν ήξεραν καν ότι έκρυβαν μέσα τους.
Έγραψαν ακόμα και τα δικά τους βιβλία, τα οποία έχουν εκδοθεί με την υποστήριξη της γνωστής συγγραφέως Ισαμπέλ Αλιέντε.
Η ιδέα του Once Upon A School διαδίδεται τώρα και σε άλλες κοινότητες, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ιρλανδία.
Αναμένονται στην αμερικανική αγορά e-books που θα συνοδεύονται από σάουντρακ!!
Η εταιρεία λέγεται «Booktrack» (ωραίος τίτλος, δεν λέω) και θα βγάλει πειραματικά τα βιβλία «Οι περιπέτειες του Χοκ Φιν», «Τζέιν Εϊρ», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Οι τρεις σωματοφύλακες» και αργότερα Ρούσντι και ΜακΙνερνι, πάντα με συνοδεία μουσικής και ήχων (βήματα, ρολόγια κ.λπ.).
Ο εμπλουτισμός των e-books, λες και ήδη πάλιωσαν και έχουν ανάγκη από ανανέωση, ξεκίνησε με τη χρήση βίντεο. Αποδείχτηκε πανάκριβη ιστορία. Η προσθήκη μουσικής είναι πιο απλή υπόθεση. Μπορεί, κάλλιστα, να δούμε συγγραφείς που θα προτείνουν μόνοι τους το booktrack του μυθιστορήματός τους. Ή ένα καινούργιο επάγγελμα, το μουσικό επιμελητή λογοτεχνίας. Δεν λέω, σε εποχές ανεργίας, όλα καλοδεχούμενα είναι.
Έχει σημασία σε ποιά γλώσσα ονειρεύεται ένα παιδί; Δεν θα έπρεπε αλλά όταν η ζωή ακολουθεί τη δική της πολυπλοκότητα τότε και τα όνειρα μιλούν τη δική τους γλώσσα. Γλώσσα με αλήθεια, χιούμορ, πίκρα, απορία, τρυφερότητα, αγάπη. Και τα όνειρα γίνονται τόπος και δύναμη ζωής σε όποια γλώσσα, σε όποια συνθήκη και αποκαλύπτονται όταν βρουν γόνιμη γη.
Το σχολείο ίσως δεν μπορεί να αλλάξει την κοινωνία γύρω του όμως στη Φανερωμένη προσπαθούν να βελτιώσουν την κοινωνία των παιδιών του σχολείου και να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους.
Σχολείο Φανερωμένης 300 πρόσωπα 300 όνειρα καθένα στη γλώσσα του.
Το σχολείο είναι η χώρα των παιδιών. Μια νέα πατρίδα όπου εκτός του ότι μιλούν διάφορες γλώσσες, μαθαίνουν να εκφράζονται ακόμη και να ονειρεύονται σε μια άλλη γλώσσα. Ειδικά η Φανερωμένη αποτελεί φιλόδοξο πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας, της Κύπρου το οποίο κάνει ένα άνοιγμα στην κοινωνία.
Στο ντοκιμαντέρ που έχει παρουσιαστεί μόνο σε δύο μέχρι σήμερα προβολές στην Κύπρο και την Αθήνα και έχει ήδη αποκτήσει φανατικούς υποστηρικτές, η σκηνοθέτιδα, μετά από προετοιμασία σχεδόν ενάμιση χρόνου, καταγράφει τα όνειρα, τις προσδοκίες και τις αγάπες παιδιών, που ένας άγριος άνεμος -πόλεμος, καταστροφή, φτώχεια, διώξεις, προκαταλήψεις- έφερε στο κέντρο της Παλιάς Λευκωσίας, στο Σχολείο της Φανερωμένης. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό κτήριο, το οποίο κάποτε στέγαζε το Παρθεναγωγείο Φανερωμένης, όπου φοίτησαν πολλές γενιές Κυπρίων κορασίδων και βρίσκεται πολύ κοντά στην Πράσινη γραμμή που χωρίζει τη Λευκωσία στα δύο.
Δεν ξεχνώ λένε ακόμη τα μαθητικά τετράδια αλλά για τους σημερινούς μαθητές της Φανερωμένης αυτό σημαίνει άλλα πράγματα.
Αυτοί πασχίζουν τώρα να ζήσουν σε μια νέα χώρα την Κύπρο και πολλοί απ αυτούς δεν ξεχνούν τις δικές τους χώρες. Σκηνικά πολέμων, διωγμοί φτώχεια τους έφεραν εδώ σε αυτή τη γωνιά του κόσμου, σε αυτό το νησί.
Ποιος άνεμος τους έφερε εδώ;
Τύχη καλή, την υποδοχή τους ανέλαβαν δάσκαλοι με καρδιά μικρού παιδιού. Ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο τη γη αλλά κάνει τις καρδιές πέτρινες, τα μάτια τυφλά. Μετανάστης είναι ο άνθρωπος χωρίς σπίτι, το σπίτι δεν είναι ένα μέρος μα ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει. Η μετανάστευση ενσωματώνει την αιχμή της προσωπικής του ελπίδας ως προς το απρόσωπο μέλλον.
Το ντοκιμαντέρ, «Όνειρα σε άλλη γλώσσα» – της Λουκίας Ρικάκη είναι το δεύτερο της σκηνοθέτιδας μετά το «Ο Άλλος» (2004), που ασχολείται με την εκπαίδευση των παιδιών των μεταναστών και την καθημερινότητα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.
Tο TedxAcademy επιστρέφει στην Αθήνα για τη δεύτερη διοργάνωση, με θέμα “Step Forward”. Στις 10 Οκτωβρίου στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, θα διοργανωθεί το 2ο TedxAcademy στην Ελλάδα, μια συνάντηση με κορυφαίους ομιλητές που συνεχίζει το νέο τρόπο συζήτησης, προβληματισμού και ανταλλαγής απόψεων που ξεκίνησε πέρυσι, σε μια εξαιρετικά σημαντική στιγμή για την ίδια τη χώρα. Το TedxAcademy φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως χώρος ανταλλαγής απόψεων για τον επαναπροσδιορισμό της Ελλάδας.
Η διοργάνωση θα κινηθεί σε τρεις θεματικούς άξονες, που θα εξερευνούν το πώς μπορεί η Ελλάδα να «προχωρήσει μπροστά», μέσα από ευαισθητοποίηση, αλλαγή νοοτροπίας και κινητοποίηση για δράσεις. Ο πρώτος άξονας θα έχει τίτλο «Ριζική Αλλαγή» και εξετάζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, αλλά και οι πολίτες της σε προσωπικό επίπεδο. Ο δεύτερος άξονας έχει τίτλο «Μεταμόρφωση» και εξετάζει τη διαδικασία της μεταλλαγής και το πώς το άτομο μπορεί να οδηγήσει στη συλλογική αλλαγή και τον επαναπροσδιορισμό της κοινωνίας. Τέλος, ο τρίτος άξονας έχει τίτλο «Νέα Εποχή» και παρουσιάζει παραδείγματα από τη μετάβαση σε μια νέα εποχή, συζητώντας κρίσιμους τομείς που θα βοηθήσουν την Ελλάδα να προχωρήσει μπροστά.
15 κορυφαίοι ομιλητές από την Ελλάδα και τον κόσμο θα συμμετάσχουν στη διοργάνωση, προσφέροντας τη δική τους προοπτική για το πώς μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά:
Larry Keeley: Ενας από τους 7 γκουρού της καινοτομίας σύμφωνα με το περιοδικό Business Week.
Ηλίας Παπαϊωάννου Assistant Professor at Darthmout and Visiting Ass. Professor at Harvard University at the Economics Department.
Πάσχος Μανδραβέλης: Αρθρογράφος στην εφημερίδα “Καθημερινή”.
Κώστας Αποστολίδης: Πρόεδρος Δ.Σ. και διευθύνων σύμβουλος Raycap SA.
Στάθης Καλύβας: Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Yale
Γιάννης Βαρουφάκης: Καθηγητής Οικονομικών στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Adital Ela, sustainability designer και TED Fellow.
Παναγιώτης Κανέλλης, Πρόεδρος, American Farm School.
Έλενα Σαρή, Managing Director TNS, ICAP.
Eve Geroulis, καθηγήτρια στο Loyola University, Chicago.
Corinne Webber, Yvonne Senouf, ιδρυτικά μέλη της πλατφόρμας τέχνης MELD
Walter De Bouwer, futurist, ex-CEO One Laptop per Child, CEO Scanadu, San Francisco.
Αντώνης Σγαρδέλης, Πολιτικός Μηχανικός, KINSTERNA HOTEL & SPA.
Παναγιώτα Βλάχου, επιχειρηματίας, συνιδρύτρια της Fereikos-Helix
Costas Mallios, Intellectual Ventures.
Joseph Riggio, change agent.
Θα ακολουθήσει party με τη Μαριέττα Φαφούτη και τους μουσικούς της.
Το 1ο TedxAcademy πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2010 στο Μουσείο Μπενάκη. Στη διάρκειά του, 17 ομιλητές με διαφορετικές εμπειρίες και αφετηρίες (όπως συγγραφείς, στοχαστές, επιχειρηματίες και καινοτόμοι) μοιράστηκαν τις σκέψεις τους με τους 400 μετέχοντες που κατέκλυσαν την αίθουσα, αλλά και με περισσότερους από 4.000 ανθρώπους που παρακολούθησαν τις ομιλίες ζωντανά μέσω διαδικτύου. Ολες οι ομιλίες και οι παρουσιάσεις αναρτήθηκαν στον επίσημο ιστότοπο του TedxAcademy, όπου σε διάστημα μικρότερο των 12 μηνών τις έχουν δει περισσότεροι από 130.000 άνθρωποι.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν το site και να δηλώσουν τη συμμετοχή τους στοhttp://www.tedxacademy.com/
Λίγα λόγια για το TEDxAcademy
Το TedxAcademy είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός που λειτουργεί από μια ομάδα εθελοντών υπό την άδεια του οργανισμού TED και με όραμα τον επαναπροσδιορισμό της Ελλάδας.
Δείτε περισσότερα
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το 2ο TEDxAcademy της Ελλάδας, καθώς και αρχειακό υλικό σχετικό με την 1η διοργάνωση επισκεφθείτε τη διεύθυνση www.tedxacademy.com.
Ο χείμαρρος πληροφοριών που είναι διαθέσιμος στο Διαδίκτυο με μόλις μερικά κλικ μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο συγκρατούμε πληροφορίες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη. Ομως αυτό δεν σημαίνει πως γινόμαστε λιγότερο εύστροφοι ή αναλυτικοί, λένε οι ερευνητές. Η αλλαγή εκλαμβάνεται ως μία φυσική προέκταση του τρόπου με τον οποίο ήδη βασιζόμαστε σε κοινωνικά βοηθήματα μνήμης – όπως για παράδειγμα σε ένα φίλο που γνωρίζει πολύ καλά ένα συγκεκριμένο θέμα.
Πολλοί ερευνητές και αρθρογράφοι αναρωτιούνται κατά πόσον η αυξανόμενη εξάρτησή μας από το Διαδίκτυο μπορεί να αλλάζει τις νοητικές μας ικανότητες. Η συνεχής ροή πληροφοριών που δεχόμαστε μπορεί να μας κάνει πιο αφηρημένους και λιγότερο αναλυτικούς – με λίγα λόγια πιο χαζούς. Ωστόσο, υπάρχουν λίγα εμπειρικά στοιχεία σχετικά με την επίδραση του Ιντερνετ στις νοητικές μας λειτουργίες, και ειδικά στη μνήμη.
Η Μπέτσι Σπάροου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη και επικεφαλής της νέας μελέτης, υπέβαλε μαθητές του πανεπιστημίου σε μία σειρά τεσσάρων πειραμάτων για να βγάλει τα ανάλογα συμπεράσματα.
Σε ένα πείραμα έβαζε τους συμμετέχοντες να διαβάσουν και μετά να πληκτρολογήσουν μία σειρά προτάσεων όπως, «τα λαστιχάκια διαρκούν περισσότερο εάν καταψύχονται», σε έναν υπολογιστή. Στους μισούς μαθητές είπε πως οι προτάσεις αυτές θα αποθηκευτούν και στους άλλους μισούς πως θα διαγραφούν. Επιπλέον, στους μισούς συμμετέχοντες σε κάθε γκρουπ είπε πως πρέπει αργότερα να θυμηθούν αυτά που γράψανε, ενώ στους άλλους μισούς όχι. Εκείνοι που πίστευαν πως οι προτάσεις τους θα διαγραφούν μπόρεσαν να θυμηθούν περισσότερες προτάσεις, άσχετα με το αν τους είπε πως πρέπει να τις απομνημονεύσουν ή όχι.
Σε ένα άλλο πείραμα οι συμμετέχοντες έπρεπε να πληκτρολογήσουν και πάλι προκαθορισμένες προτάσεις σε έναν υπολογιστή, όμως αυτή τη φορά τους ενημέρωσε πως θα αποθηκευτούν σε έναν συγκεκριμένο φάκελο στον υπολογιστή. Οι συμμετέχοντες μπορούσαν πιο εύκολα να θυμηθούν τα ονόματα των φακέλων που ήταν αποθηκευμένες οι προτάσεις, παρά τις ίδιες τις προτάσεις που γράψανε. Τα πειράματα δείχνουν πως τείνουμε να θυμόμαστε λιγότερο πληροφορίες που ξέρουμε πως μπορούμε να βρούμε με ευκολία στο Ιντερνετ, λένε οι ερευνητές. Αυτό το συμπέρασμα αποτελεί προέκταση μιας ιδέας που πρότεινε πριν από περίπου 30 χρόνια ο μέντορας της Σπάροου, Ντάνιελ Βέγκνερ, από το τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.
Ο Βέγκνερ πρότεινε την ιδέα της «διενεργητικής μνήμης», ενός είδους συλλογικής κοινωνικής μνήμης. Για παράδειγμα, εάν ένας φίλος σου είναι γνώστης της ελληνικής ιστορίας, μπορείς απλά να θυμάσαι πως η «Ιλιάδα» είναι ελληνική και πως ο φίλος σου έχει γνώσεις σχετικά με την Ελλάδα, αντί να θυμάσαι ποιος έγραψε το επικό ποίημα. Η Σπάροου και ο Βέγκνερ λένε πως το Ιντερνετ μπορεί να επιδρά με παρόμοιο τρόπο, σαν μία προέκταση αυτής της εξωτερικής μνήμης.
Η Μέρι Πότερ, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο ΜΙΤ, λέει πως η μελέτη επαληθεύει τη λογική ιδέα πως χρησιμοποιούμε εξωγενή εργαλεία για να θυμόμαστε πληροφορίες. Σημειώνει, ωστόσο, πως πολλά από τα αποτελέσματα μπορεί να μην έχουν ιδιαίτερη στατιστική σημασία. «Η μελέτη θα έπρεπε να προσπαθεί να βρει την απάντηση στο ερώτημα αντί να επιζητεί να επαληθεύσει την απάντηση», λέει.
Η Πότερ επίσης αναρωτιέται κατά πόσον για τα αποτελέσματα ευθύνονται κοινωνιολογικοί παρά ψυχολογικοί παράγοντες. Δηλαδή, όταν κάποιος βγάζει το κινητό του για να ψάξει πληροφορίες για ένα συγκρότημα, μπορεί να το κάνει επειδή είναι κάτι διασκεδαστικό και όχι επειδή έχει αλλάξει ο τρόπος που ο εγκέφαλός του αποθηκεύει πληροφορίες.
Ο Νίκολας Καρ έχει επίσης ασχοληθεί εκτενώς με το ζήτημα. Το βιβλίο του «The Shallows», που εκδόθηκε τον Ιούνιο, υποστηρίζει πως το Διαδίκτυο επηρεάζει αρνητικά τη μνήμη μας, και στηρίζει αυτή την άποψη σε πολλές επιστημονικές μελέτες. Λέει πως τα πειράματα της Σπάροου «δείχνουν πόσο προσαρμόσιμος είναι ο εγκέφαλός μας σε νέα τεχνολογικά εργαλεία».
«Είναι πολύ σημαντικό να θυμηθούμε πως υπάρχει διαφορά μεταξύ εξωτερικής και εσωτερικής μνήμης. Εάν δεν εσωτερικεύεις τις πληροφορίες, δεν τις κατανοείς τόσο καλά και τις επεξεργάζεσαι πιο επιφανειακά» προσθέτει. Η Σπάροου, αντίθετα, πιστεύει πως αυτή η νοητική προσαρμογή είναι μία θετική εξέλιξη. Λέει πως ο εγκέφαλός μας «ενώνεται» με το Διαδίκτυο, όπως έκανε παλαιότερα με τον γραπτό λόγο.
Τώρα προσπαθεί να εξετάσει τα πλεονεκτήματα αυτής της εξωτερικής μνήμης με περισσότερα πειράματα. Μας καλεί να σκεφτούμε έναν μαθητή Ιστορίας να διαβάζει ένα εκτενές κείμενο, γεμάτο ημερομηνίες και ονόματα για την Αμερικανική Επανάσταση. Ισως, εάν ο μαθητής έχει τη σιγουριά ότι μπορεί να ανατρέξει στο Διαδίκτυο αργότερα για τις λεπτομέρειες, θα μπορεί να κατανοήσει καλύτερα τα αίτια της επανάστασης και να δει τη συνολική εικόνα.
Ο Δημοσθένης Βουτυράς γεννήθηκε το 1871 ή το 1872 σε ένα πλοίο έξω από την Κωνσταντινούπολη. Μεγάλωσε στον Πειραιά. Υπήρξε τενόρος, ξιφομάχος, εμποροπλοίαρχος, ιδιοκτήτης χρεοκοπημένου χυτηρίου, καβγατζής και μπεκρής. «Δεν είμαι λογοτέχνης», έλεγε, «γράφω για να ζω». Πέθανε διπλά αποκηρυγμένος, αφού την φιλολογική του υπεράσπιση είχε αναλάβει ο Στρατής Τσίρκας. Ο τελευταίος ήταν «εκείνος ο κομμουνιστής» για το κράτος της Δεξιάς και «ένας συγγραφέας από την Αλεξάνδρεια» για τους κομμουνιστές. «Για να σχολιαστούν ορισμένες πρωτοτυπίες του Βουτυρά -έγραφε ο Τσίρκας- χρειάζεται να γίνει ένας παραλληλισμός με εκπροσώπους του πιο μοντέρνου γραψίματος σήμερα».
Τέλος του δεύτερου μ.Χ. αιώνα. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία καταρρέει. Είναι το τέλος μιας εποχής.
Μέσα σε αυτό το κλίμα της κατάρρευσης και της παρακμής φτάνουν σε ένα αρχαίο θέατρο τρεις θίασοι από τρεις άκρες της αυτοκρατορίας και στήνουν τους δικούς τους, αυτοσχέδιους δραματικούς αγώνες, κατά το πρότυπο του «ένδοξου» παρελθόντος.
Σε μια σπαρταριστή σκηνική σύνθεση που πηγαίνει στο βάθος του χρόνου και στις απαρχές της αρχαίας ελληνικής Γραμματείας για να φτάσει στη ρωμαϊκή περίοδο, η ιστορία του θεάτρου ζωντανεύει επί σκηνής. Αποσπάσματα από τραγωδίες και κωμωδίες Ελλήνων και ρωμαίων ποιητών, ύμνοι και χορικά, μίμοι καθώς και εντυπωσιακές αθλοπαιδιές, και ακροβατικά συνθέτουν ένα ετερόκλητο, πολύχρωμο και γοητευτικό κολάζ!
Μια παράσταση που φτάνει μέχρι τις μέρες μας μέσα από τις αναλογίες του χθες και του σήμερα, που εναλλάσσει το γέλιο με το δάκρυ και κλείνει το μάτι στον σύγχρονο θεατή σε πρώτη παρουσίαση στις 15 και 16 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και στη συνέχεια σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.
Ένα εντυπωσιακό σύνολο ηθοποιών δίνει ζωή στο πρωτότυπο αυτό σκηνικό εγχείρημα.
Φοβερή οικονομία φέτος. Εκτός από τα βιβλία (με απευθείας ανάθεση και με καθυστέρηση στην παράδοση) θα δοθούν και dvd γιατί ως γνωστόν όλοι οι μαθητές έχουν προσωπικούς υπολογιστές και τα μελάνια είναι φτηνά. Οι γονείς είναι ενθουσιασμένοι που θα συμμετέχουν σε αυτήν την καινοτομία. Συγχαρητήρια στο think tank της δια βίου!
Το καλοκαίρι τελείωσε… Για κάποιους ίσως να μην άρχισε ποτέ, για κάποιους το τέλος του είναι δυσβάσταχτο. Το καλοκαίρι όσον αφορά τον καλό καιρό βέβαια είναι ακόμα εδώ. Αλλά συνήθως οι άνθρωποι έχουμε μια τάση να σηματοδοτούμε τις εποχές σαν να γίνεται ένα είδος ψυχικής μετάβασης από την μια εποχή στην άλλη. Τι είναι ο Σεπτέμβριος αν το σκεφτεί κανείς; Απλά ο μήνας που έρχεται μετά τον Αύγουστο! Και όμως μέσα μας πολλοί το βιώνουμε σαν να είναι ένα καινούριο ξεκίνημα, όπου σαν να πατιέται ένα νοερό reset button , και όλα ξεκινούν από την αρχή. Τι μπορεί να εξυπηρετεί άραγε αυτή η ανάγκη του ανθρώπου να οριοθετεί έτσι τον χρόνο; Είναι ένας τρόπος ίσως να θέλουμε να οργανώσουμε το ψυχικό μας χάος. Κάτι καινούριο ξεκινά, κάτι παλιό αφήνεται πίσω, κάτι ωραίο τελειώνει ή αρχίζει, το ξεκίνημα του τέλους και το τέλος της αρχής… Κύκλοι που διαγράφονται και μετά δημιουργούνται καινούριοι. Και αυτοί με την σειρά τους είναι μέρος ενός μεγάλου κύκλου. Κάθε κύκλος που τελειώνει στην ζωή είναι και ένα μικρό πένθος . Ίσως αυτά τα μικρά πένθη να εξυπηρετούν την εξοικείωση του ανθρώπου με την αρχή και το τέλος της ζωής. Ίσως το έχουμε ανάγκη για να μπορούμε να επεξεργαστούμε σε ασυνείδητο επίπεδο το γεγονός ότι πάντα κάτι αρχίζει και κάποια στιγμή τελειώνει. Ακόμα και μέσα στην ψυχική μας πραγματικότητα και όχι μόνο στην εξωτερική μας λαμβάνουν χώρα γεννήσεις και θάνατοι. Ίσως να είμαστε πιο εναρμονισμένοι με την φύση από όσο νομίζουμε…
«Αυτόν τον Σεπτέμβρη να δούμε τι μας περιμένει», λέμε. Κάπου εκεί υπάρχει μια αγωνία για το άγνωστο, μια ανησυχία αλλά και μια προσμονή. Όπως ένας υπολογιστής φαίνεται και εμείς οι άνθρωποι να θέλουμε να πατάμε ένα κουμπί επανεκκίνησης, να κάνουμε ένα format, ή έστω ένα defragment. Ίσως η μελαγχολία που βιώνουμε με το τέλος του καλοκαιριού να είναι απλά ένα πένθος για κάτι που τελειώνει. Όμως το παράδοξο με τον ανθρώπινο ψυχισμό είναι ότι φαίνεται σαν αυτό το πένθος και η μελαγχολία να είναι προγραμματισμένα μέσα μας, είναι αναπόφευκτα, και αυτά με την σειρά τους παίζουν τον απαραίτητο ρόλο τους μέσα στα γρανάζια του ασυνειδήτου. Μπορεί να μας δυσκολεύουν αυτά τα συναισθήματα, όμως έχουμε ποτέ αναρωτηθεί αν τελικά είναι και αυτά απλά ένα αναπόσπαστο κομμάτι μας, όσο ανθρώπινο, όσο αληθινό και όσο αναγκαίο όσο και οτιδήποτε άλλο;
«Μέσα στα βάθη του χειμώνα, επιτέλους έμαθα ότι μέσα μου υπήρχε ένα αήττητο καλοκαίρι» Αλμπέρ Καμύ
«Λαβράκι» στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης εντόπισε ο ΣΔΟΕ. Εντόπισε 300 καθηγητές πανεπιστημίου και ερευνητικό προσωπικό στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων που απέκρυψαν εισοδήματα ύψους 1,8 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2009 – 2010, από πρόσθετες αμοιβές για τη συμμετοχή τους σε ερευνητικά και αναπτυξιακά προγράμματα, καθώς και αποζημιώσεις για ειδικές διδασκαλίες. Η έρευνα αναμένεται να επεκταθεί σε όλα τα ανώτατα ιδρύματα της χώρας, προκειμένου να εντοπιστούν και άλλα παρόμοια περιστατικά και οι παραβάτες να πληρώσουν τους νόμιμους φόρους και να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Το «άνοιγμα» του Εδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ) του πανεπιστημίου έφερε στο φως αμοιβές δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που είχαν εισπράξει για πρόσθετες υπηρεσίες. Στη συνέχεια, τα ποσά αυτά ήρθαν σε αντιπαραβολή με τους αντίστοιχους κωδικούς από τις φορολογικές δηλώσεις εισοδήματος των δικαιούχων και διαπιστώθηκε ότι πολλοί από αυτούς τα είχαν εξαφανίσει από την εφορία, προκειμένου να μην πληρώσουν φόρο. Πρόκειται για 60 καθηγητές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και πάνω από 240 συνεργαζόμενους με το ίδρυμα, για ερευνητικά και αναπτυξιακά προγράμματα.
αν μιλάμε για white collar crime… όχι ότι έσταξε η ουρά του γαϊδάρου… θυμάστε το σκάνδαλο του Παντείου; τι ποινές επιβλήθηκαν για τις λαθροχειρίες άραγε;
Σύμφωνα με μια αριστερή κοινωνιολογική ανάλυση ο νεοφιλελευθερισμός κάνει δύο κακά στους νέους. Είτε τους αποχαυνώνει με την ευμάρεια, αποτρέποντάς τους να βγουν στους δρόμους, είτε τους εξαγριώνει και βγαίνουν στους δρόμους για να τα σπάσουν. Οσοι δε χασκογελάσουν μ’ αυτή την ανάλυση είναι πουλημένοι πράκτορες του κεφαλαίου. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση οι ταραχές στη Βρετανία πυροδοτήθηκαν από τις περικοπές που έκανε η κυβέρνηση Κάμερον στο κράτος-πρόνοιας, άσχετα αν αυτές οι περικοπές δεν πρόλαβαν ακόμη να γίνουν αισθητές στην κοινωνία.
Η αλήθεια είναι ότι το έλλειμμα κοινωνικής προστασίας και η συγκριτική φτώχεια δημιουργεί εύφλεκτο υλικό για κάθε είδους εξέγερση ή χουλιγκανισμό. Απλώς αυτή η σχέση δεν είναι αυτόματη. Μέσα σε μια κοινωνία που ένας νέος νιώθει ότι δεν έχει τίποτε να κερδίσει, θα νιώθει επίσης ότι δεν έχει και τίποτε να χάσει, σπάζοντας και καίγοντας. Δεν είναι μόνο η φτώχεια που εξαγριώνει τους ανθρώπους, είναι και ο αποκλεισμός των ευκαιριών για τον πλούτο. Δεν πεινούσαν οι κουκουλοφόροι του Λονδίνου, ipad και ακριβά αθλητικά παπούτσια έκλεβαν.
Η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής δεν προέρχεται από το άγχος της επιβίωσης, γεννάται από το έλλειμμα ευκαιριών που νιώθουν ότι έχουν κάποιοι άνθρωποι. Το κοινωνικό ασανσέρ που διά της εκπαίδευσης δημιούργησε η αστική κοινωνία μοιάζει χαλασμένο. Η παιδεία, που ήταν βασικό συστατικό του, δεν θέλγει τους νέους. Τη σνομπάρουν μικροί, για να βρεθούν σε αδιέξοδο μεγάλοι, ίσως επειδή κυριάρχησαν στα εκπαιδευτικά συστήματα θεωρίες ότι η μόρφωση, δεν θέλει κόπο, αλλά θέλει τρόπο. Οτι τα παιδιά θα αγαπήσουν το διάβασμα πριν μάθουν να διαβάζουν, ενώ πρέπει να παιδευτούν για να μάθουν να διαβάζουν και μετά θα αγαπήσουν το διάβασμα.
Δυστυχώς, στη Δύση μεγαλώνουμε πλέον λειτουργικά αναλφάβητους. Παιδιά που τελειώνουν το σχολείο χωρίς να έχουν αποκτήσει παιδεία. Δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων· παλαιότερα οι δαπάνες για την παιδεία ήταν πολύ χαμηλότερες. Είναι θέμα αποπροσανατολισμού της εκπαιδευτικής διαδικασίας και χαμηλής παραγωγικότητάς της. Στην Ελλάδα αυτό γίνεται περισσότερο. Φορτώνουμε στα παιδιά πτυχία και Certifications κι όταν βγουν στην αγορά εργασίας δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα. Παιδεύουμε τα παιδιά να παπαγαλίζουν, αντί να μάθουν να σκέφτονται. Αυτό το πληρώνουν αυτά σήμερα κι εμείς θα το πληρώσουμε αύριο.
Μετά τον δεκαπενταύγουστο μπήκαμε στην αντίστροφη μέτρηση για το άνοιγμα των σχολείων. Και πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για τη δυσκολότερη χρονιά με πληροφορίες από επίσημα χείλη…οπότε κάντε κουμάντο.
Αν η ακαδημαϊκή κοινότητα διατηρεί ψήγματα ελπίδων για βελτιώσεις στο επίμαχο νομοσχέδιο που θα συζητηθεί στο τέλος Αυγούστου, στα δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η 12η Σεπτεμβρίου, που αρχίζει το νέο σχολικό έτος, θα φέρει τη μεγαλύτερη αναταραχή εδώ και δεκαετίες.
Μόλις 600 δάσκαλοι και καθηγητές αναμένεται να διοριστούν φέτος και όπως υπολογίζει η ΟΛΜΕ, φέτος αναμένεται να συνταξιοδοτηθούν περίπου 10.000 εκπαιδευτικοί, ενώ δεν πρόκειται να ξεπεράσουν τις 7.000 οι διορισμοί των αναπληρωτών. Τουλάχιστον σε 20.000 υπολογίζουν τα εκπαιδευτικά κενά οι δάσκαλοι, και σε δεκάδες χιλιάδες τις διδακτικές ώρες που θα χαθούν.
«Φέτος είναι η πιο δύσκολη χρονιά, για το άνοιγμα των σχολείων, μετά την Μεταπολίτευση» είπε στην «Κ.Ε.» η υφυπουργός Παιδείας Ε. Χριστοφιλοπούλου. «Είναι αλήθεια ότι με μόλις 600 διορισμούς στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πολύ λιγότερους αναπληρωτές ακόμα και από πέρσι, λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών, η στελέχωση των σχολείων γίνεται δυσεπίλυτο πρόβλημα. Παρ’ όλα αυτά θα κάνουμε το καλύτερο δυνατόν για τους μαθητές μας, αξιοποιώντας στο μέγιστο δυνατό βαθμό το εκπαιδευτικό μας δυναμικό και γενικότερα τους πόρους που έχουμε στη διάθεσή μας».
Πάντως, το υπουργείο προχωρεί σε νέο «Καλλικράτη» στα σχολεία με τις συγχωνεύσεις 1.933 σχολικών μονάδων σε 877. Μειώνει δραστικά τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών σε διοικητικές θέσεις, ενώ θα επιμείνει στην ακριβή καταγραφή των εκπαιδευτικών κενών για να μην υπάρξουν τα πλασματικά κενά άλλων εποχών και να προχωρήσει έτσι στην πιο ορθολογική κατανομή του υπάρχοντος εκπαιδευτικού προσωπικού.
«Με τις συγχωνεύσεις των σχολείων, προσβλέπουν σε εξοικονομήσεις, ενώ αναμένεται να αυξηθούν οι μαθητές ανά τμήμα και το ωράριο των καθηγητών» υποστηρίζει ο Θ. Κοτσυφάκης, ο οποίος προσθέτει ότι «φέτος θα εφαρμοστεί η αναγκαστική μετακίνηση εκπαιδευτικών σ’ ολόκληρη τη χώρα, όπου υπάρχουν κενά, κάτι που ματαιώθηκε πέρυσι λόγω των αντιδράσεων». Η δυσοίωνη εικόνα συμπληρώνεται με την έλλειψη βιβλίων. «Πρόθεση του υπουργείου», λέει ο καθηγητής, «είναι να καλυφθούν τα βασικά μαθήματα και για τα υπόλοιπα θα μοιράζονται… φωτοτυπίες ή θα χρησιμοποιείται το Διαδίκτυο. Παράλληλα οι γονείς θα επωμιστούν ακόμη μεγαλύτερο βάρος των λειτουργικών δαπανών των σχολείων, αφού δεν επαρκούν τα κονδύλια για πετρέλαιο, καθαριότητα, μετακινήσεις».
Το είχαμε προβλέψει ότι η ηγεσία ετοιμάζεται για το σερβίρισμα της νέας “καινοτομίας” του ηλεκτρονικού βιβλίου… Κάτι που σημαίνει μετακύλιση του κόστους σε καθηγητές και γονείς.
Ομως από το Σεπτέμβριο αρχίζει και η εφαρμογή του νέου τύπου γενικού λυκείου και νέου τεχνολογικού λυκείου. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει ακριβή εικόνα για το πώς θα εφαρμοστούν τα νέα μέτρα, πολλά από τα οποία δεν έχουν ξεκαθαριστεί.
Το νέο λύκειο όμως, υποστηρίζουν οι καθηγητές, στηρίζεται σε «παλιά» υλικά. Ουσιαστικά, λένε, το μόνο νέο μέτρο είναι αυτό που αφορά στις «εργασίες» (project) των μαθητών στα σχολεία. Σύμφωνα με αυτό οι μαθητές θα εκπονούν ομαδικές ή ατομικές εργασίες, θα συλλέγουν πληροφορίες για ένα θέμα που θα επιλέγουν, θα τις συνθέτουν και θα τις αναπτύσσουν με χρήση του Διαδικτύου. Ομως η ανεπαρκής επιμόρφωση των καθηγητών δεν ξεκαθαρίζει την εφαρμογή ενός μέτρου που το υπουργείο θεωρεί ότι είναι η «καρδιά» του νέου συστήματος.
Η δοκιμασμένη και στην τριτοβάθμια μέθοδος του clopy-paste θα βασιλεύσει…
Οι αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα είναι μικρές: Μειώθηκε κατά μία ώρα η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, (αλλά δεν αυξήθηκε αντίστοιχα των νέων) ενώ αυξήθηκε αντίστοιχα κατά μία ώρα η Γεωμετρία στο Β’ τετράμηνο και καταργήθηκαν οι Αρχές Οικονομίας, η Τεχνολογία και ο Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός. Στο πρόγραμμα δεν περιλαμβάνονται μαθήματα επιλογής, ενώ το νέο λύκειο θα στηριχτεί στα παλιά βιβλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η βιολογία, που είναι νέο μάθημα, θα διδάσκεται από το παλιό βιβλίο κατεύθυνσης της Β’ Λυκείου.
Η προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το λύκειο -επισημαίνουν οι εκπαιδευτικοί- φαίνεται από το γεγονός ότι στο Τεχνολογικό Λύκειο που θα αντικαταστήσει το Επαγγελματικό, δεν υπάρχει οριστικό αλλά… προσωρινό πρόγραμμα.
Οι εκπαιδευτικοί, έπειτα απ’ όλα αυτά, εκτιμούν ότι αναπόφευκτα θα υπάρξουν έντονες αντιδράσεις. Οπως λέει ο Θ. Κοτσυφάκης, «θα πορευτούμε στη λογική δημιουργίας πανεκπαιδευτικού μετώπου μαζί με την ακαδημαϊκή κοινότητα. Οι πρώτες κινητοποιήσεις προγραμματίζονται τέλη Αυγούστου, όταν θα συζητείται στη Βουλή το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και θα συμμετάσχουμε στις διαδηλώσεις που θα γίνουν στη Θεσσαλονίκη στις 10 Σεπτεμβρίου».
Και οι συνδικαλιστές μας επιμένουν με τα λάβαρα και τα εξαπτέρυγα… Αλλά εμείς δεν μπορούμε να περάσουμε σε λευκή απεργία όπως οι υπόλοιποι δημόσιοι υπάλληλοι.
Οχι ότι μερικοί δεν βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση εδώ και χρόνια…Οταν δε διαβάζω για περικοπές αποσπάσεων και διαπιστώνω ότι υπάρχουν συνάδελφοι που έχουν να δουν σχολείο εδώ και δεκαπενταετία…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Οι χρήστες του Facebook είναι οι περισσότεροι αλλά αυτοί του Twitter οι πιο δραστήριοι, σύμφωνα με τα στοιχεία της INNEWS AE για τα ελληνικά social media. Η μέτρηση που αφορά στο 2ο και στο 3ο τρίμηνο του 2011 έδειξε ότι οι ενεργοί Έλληνες χρήστες στο facebook είναι 1.500.000, στο twitter 85.000 και στο youtube 340.000. Ενεργοί θεωρούνται όσοι χρήστες αναρτούν πληροφορίες ή σχόλια με απαραίτητη προϋπόθεση ο χρήστης να έχει έστω και μέρος του λογαριασμού του ανοιχτό σε πρόσβαση.
Άρθρα (RSS)