6ο ANIMFEST / Διεθνές Φεστιβάλ Animation της Αθήνας 17-23 Μαρτίου 2011, Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Οργάνωση: Ευρωπαϊκό Κέντρο Κινούμενων Σχεδίων
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Κινούμενων Σχεδίων (www.animationcenrer.gr) οργανώνει το 6ο ANIMFEST, το διεθνές φεστιβάλ animation της Αθήνας, από17 έως 23 Μαρτίου 2011, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. (Ιεράς Οδού 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου) Μετρό: Κεραμεικός.
Ώρες προβολών: Καθημερινά 18:00-24:00
Προπώληση εισιτηρίων: Καταστήματα Public
Μέρος των προβολών θα επαναληφθούν στη Θεσσαλονίκη, στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ,Αίθουσα «Παύλος Ζάννας», από 21 έως 23 Μαρτίου 2011.
ΗΜΕΡΙΔΑ (Σάββατο 19.3.2011)
“Οπτικοακουστικά Μέσα και Εκπαίδευση / Η οπτικοποίηση της αφήγησης: Από τον Τριβιζά στο Logicomix”.
Πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες προσεγγίζουν το θέμα μέσα από τα γνωστικά αντικείμενά τους.
– Τζέλλα Βαρνάβα-Σκούρα, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
– Μαρία Κομνηνού, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
– Χρυσάνθη Σωτηροπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών
– Παναγιώτης Κυριακουλάκος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Αιγαίου
– Ούρσουλα Κασαβέτη, υποψήφια διδάκτωρ
– Παναγιώτης Ράππας, σκηνοθέτης
– Αλέκος Παπαδάτος, σκηνοθέτης-κομίστας
– Δημήτρης Πατρίκιος, σκηνοθέτης
Έχουν επίσης κληθεί να λάβουν μέρος οι:
– Απόστολος Δοξιάδης, σκηνοθέτης-συγγραφέας
– Ευγένιος Τριβιζάς, καθηγητής εγκληματολογίας στο Reαding University, συγγραφέας
Δεν γίνεται. Οσο κι αν έχεις «μάτι φώσφορο» και κάνεις «κουμάντο γερό», που λέει κι ο Σκαμπαρδώνης, οι λογαριασμοί δεν βγαίνουν. Κι έρχεται ξαφνικά ένα πρωί που λες με τρόμο: «Δεν φτάνουν τα λεφτά».
Οχι για λούσα και ξοδέματα, για ταξίδια και διακοπές, αλλά για τα στοιχειώδη. Τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, το στεγαστικό, τα φροντιστήρια των παιδιών… Και να πεις πως είχες ενδώσει στην ασωτία ή στα τραγούδια των Σειρήνων που έταζαν δάνεια κι ανέμελη ζωή στη ζώνη της νέας ευτοπίας; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Ούτε τζιπ με δανεικά, ούτε Μαλδίβες και Αράχωβες, ούτε μπουζούκια, εξοχικά, χλιδές και μεζονέτες. «Κανονική ζωή» και μετρημένα πράματα. Μια ζωή στην «αγορά», να πολεμάς με το σπαθί σου τα οξειδωτικά οκτάωρα, το αραλίκι και το βόλεμα, «δίχως καβάντζα καμμιά», που έλεγε κι ο Ασιμος, δίχως να ‘χεις μπάρμπα στην Κορώνη και σιγουράτζες κρατικές… Το ίδιο και οι απέναντι, που βρέθηκαν ξαφνικά στην ανεργία, με δυο παιδιά και δίχως αποκούμπι. Αλλά και οι διπλανοί, του Δημοσίου, ο ένας δάσκαλος και η σύζυγος στην εφορία, διαμάντια και οι δυο, μακρυά απο βρωμιές και εξαρτήσεις, αγκομαχούν για να τα βγάλουν πέρα και κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι που αγόρασαν με δάνειο, κι άντε να μετρούν και να ξαναμετράνε για το ενοίκιο το παιδιού που σπουδάζει στη Θεσσαλονίκη και για το φροντιστήριο του δεύτερου, κι ας έχουν διαγράψει εξόδους, αγορές -τι αγορές δηλαδή; κάνα σιντί, κάνα βιβλίο, πάν’ κι αυτά-, σινεμά, θέατρο και το ταξίδι-τάμα στο χωριό, κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα, το ξέχασαν κι αυτό. Γιατί «δεν φτάνουν τα λεφτά»… Και δίπλα τους, σχολεία χωρίς πετρέλαιο, νοσοκομεία δίχως γάζες, συνταξιούχοι με απλήρωτο εφάπαξ, έργα δημόσια στη μέση -δεν δίνουν πια λεφτά οι τράπεζες-, η αγορά στεγνή, χρωστάει δισ. το κράτος σε εξαγωγείς και επιχειρηματίες, βιτρίνες σβησμένες, παντού «πωλείται» και «ενοικιάζεται» και γειτονιές που ερημώνουν, άστεγοι, συσσίτια και θολό ποτάμι που φουσκώνει η ανεργία, λες και ήρθε ξαφνικός κατακλυσμός και δεν άφησε τίποτε όρθιο, ούτε τους απελπισμένους που ήρθαν από άλλα μέρη για ένα ξεροκόμματο και πέσανε σε ξέρα, εγκλωβισμένοι στη μοίρα τους κι αυτοί… Κι ύστερα λες, και απορείς, γιατί θολώνει το μυαλό και «παίρνει ανάποδες» ο κόσμος και λέει μέσα του πως δεν αντέχει και «θα τα κάνει λίμπα»…
Το Zeitgeist: Moving Forward, του σκηνοθέτη Peter Joseph, είναι ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους που παρουσιάζει την αναγκαιότητα μετάβασης από το σημερινό κοινωνικοοικονομικό νομισματικό μοντέλο που διέπει το σύνολο της παγκόσμιας κοινωνίας σε ένα βιώσιμο μοντέλο, την “Οικονομία Βασισμένη στους Πόρους”.Το Zeitgeist: Moving Forward, του σκηνοθέτη Peter Joseph, είναι ένα ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους που παρουσιάζει την αναγκαιότητα μετάβασης από το σημερινό κοινωνικοοικονομικό νομισματικό μοντέλο που διέπει το σύνολο της παγκόσμιας κοινωνίας σε ένα βιώσιμο μοντέλο, την “Οικονομία Βασισμένη στους Πόρους”.Στην ταινία παρουσιάζονται απόψεις ειδικών επιστημόνων στους τομείς της δημόσιας υγείας, της ανθρωπολογίας, της νευροβιολογίας, των οικονομικών, της ενέργειας, της τεχνολογίας, των κοινωνικών επιστημών και άλλων, που δίνουν συγκεκριμένες απαντήσεις για το πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τρέχουσα επιστημονική γνώση και τεχνολογία για να επιτύχουμε την αειφορία στον πλανήτη, την έξοδο από τη σημερινή κρίση και τελικά την ανάπτυξη ενός νέου πολιτισμού.
Γράψτε στην πρώτη σελίδα του την αφιέρωση σας ή το μήνυμα σας και στείλτε το με ένα απλό γραμματόσημο(κόστος γραμματ. από 1,90 έως 2,12ευρώ)
στοιχεία παραλήπτη: Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου ΤΚ85111(συμμετοχή στην εκστρατεία του 24grammata.com )
Το Καστελόριζο είναι μακριά, γιατί ποτέ δε μάθαμε που, ακριβώς, βρίσκεται (απέχει 5 ώρες, ακτοπλοϊκώς, από τη Ρόδο).
Ήταν πάντα στο υποσυνείδητο του Έλληνα ως η δυσμενής μετάθεση, ή ο τόπος τιμωρίας για τον ατίθασο Δημόσιο Λειτουργό.
Και ξαφνικά… ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας.
Αλλά όχι ως ευλογημένος ελληνικός τόπος που περιμένει τα παιδιά του για να τα ταΐσει και να τα ποτίσει από τη γη του.
Τώρα οι απανταχού ρήτορες και ρητορίσκοι μιλάνε για “λεκάνες Μεσογείου”, για “κοιτάσματα”, για “γεωπολιτική αξία”, για “πλούτο”, για “αρπαχτές” και για “κονόμα”
Τώρα κινδυνεύει, πραγματικά, το Καστελόριζο!!!
Το Καστελόριζο έχει προβλήματα, που δεν μπορούν να περιμένουν.
Το μεγαλύτερο, ίσως, πρόβλημα του είναι η δική μας άγνοια, η επιπολαιότητα και ο δικός μας Μακάριος ύπνος
Γνωρίστε το Καστελόριζο, πριν να ρητορεύσετε για τη “γεωστρατηγική σημασία του στην παγκόσμια οικονομία…”
Πάρτε από το χέρι το παιδί σας και δείξτε του στο χάρτη που βρίσκεται το Καστελόριζο (δεν είναι δυο λεπτά από τη Ρόδο. Είναι 5 ώρες ακτοπλοϊκώς και 30 λεπτά αεροπορικώς από τη Ρόδο). Βοηθήστε τον να συνειδητοποιήσει ότι τα σύνορα δε χαράζονται με τις χιλιομετρικές αποστάσεις, αλλά με τις Καρδιές των ανθρώπων που τα κατοικούν και από το Φρόνημα αυτών που τους στηρίζουν
Διαλέξτε από τη βιβλιοθήκη σας ένα οποιοδήποτε βιβλίο που έχετε διαβάσει (Παιδικό, Σχολικό, Λογοτεχνικό, Λεξικά, Επιστημών).
Εάν δε θέλετε να αποχωριστείτε τα βιβλία σας είναι αυτονόητο ότι μπορείτε να αγοράσετε από οπουδήποτε ένα βιβλίο
Για βιβλία που ζυγίζουν μέχρι 350 γραμμάρια το κόστος γραμματοσήμου είναι 1,90 ευρώ (συστημένο: 3,77) και μέχρι 500γρ. το κόστος είναι 2,12 ευρώ (συστημένο 3,19)Τιμοκατάλογος των ΕΛΤΑ, εδώ
Για ιδιωτική ταχυμεταφορά (παραλαβή από το σπίτι σας, περίπου 15,50 ευρώ για φάκελο ή δέμα έως 2 κιλών)
Διαβάστε ορισμένα από τα 46 άρθρα του αφιερώματος και μετά, αν το επιθυμείτε, δηλώστε το παρόν στην παρακάτω εκστρατεία του 24grammata.com
Σε μελέτη που έγινε στο Εργαστήριο Κοινωνικών Δικτύων του Πανεπιστημίου Cornel στις ΗΠΑ, βρήκαν ξεκάθαρη σχέση των ατόμων που είναι εγγεγραμμένα στο facebook και της υψηλής αυτοεκτίμησης.
«Καθώς το facebook έχει κυρίως πολέμιους, αυτή είναι η πρώτη επίσημη επιστημονική μελέτη που αποδεικνύει ότι το Μέσο μπορεί να έχει και ιδιαίτερα θετικές επιδράσεις στην ψυχολογία και την ανάπτυξη ενός καλύτερου εαυτού», δηλώνει ο Jeffrey Hancock, υπεύθυνος της μελέτης και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Οι βασικοί άξονες στους οποίους κατέληξαν μετά από έρευνα είναι οι ειδικοί δύο.
Ο πρώτος είναι ότι το facebook σου επιτρέπει να εκθέσεις το καλύτερο κομμάτι του εαυτού σου, φιλτράροντας οτιδήποτε μπορεί να σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα.
Ο δεύτερος ότι μπορείς να δημοσιεύσεις μόνο τις καλύτερες φωτογραφίες σου ή να αποκρύψεις ψεγάδια που φαίνονται στο φως του ήλιου και τον καθρέφτη.
«Σε αντίθεση με τον καθρέφτη, ο οποίος μας υπενθυμίζει ποιοι πραγματικά είμαστε και μπορεί να έχει αντίθετη επίδραση από την προσδοκία μας εκείνη τη στιγμή, το facebook μπορεί να αποδώσει μόνο τη θετική πλευρά του εαυτού μας», σχολιάζει Hancock. «Δεν λέμε ότι προβάλει την απατηλή πλευρά του εαυτού μας, απλώς ότι προβάλλει αυτήν που θεωρούμε πιο όμορφη», ξεκαθαρίζει ο ίδιος.
Στο πλαίσιο της μελέτης φοιτητές χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη είχε ως αντικείμενο αλλαγές στο προφίλ του facebook, η δεύτερη να καθίσει μπροστά από ένα υπολογιστή που δεν ήταν σε λειτουργία και η τρίτη να βάλει έναν καθρέφτη μπροστά στον σβηστό υπολογιστή.
Στην πρώτη ομάδα δόθηκαν τρία λεπτά για να ασχοληθούν με το προφίλ που είχαν φτιάξει στο κοινωνικό δίκτυο. Ακολούθως, δόθηκαν σε όλους τους φοιτητές ερωτηματολόγια ειδικά σχεδιασμένα που μετρούν την αυτοεκτίμηση.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα οι φοιτητές που ασχολήθηκαν με το προφίλ τους είχαν πολύ υψηλότερη αυτοεκτίμηση από τις άλλες δύο ομάδες που απλώς κάθονταν μπροστά σε σβηστούς υπολογιστές.
Μάλιστα, στην έρευνα φάνηκε πως στην πρώτη ομάδα, όση ώρα ασχολούνταν με το προφίλ τους οι συμμετέχοντες, άλλαζαν στοιχεία του προσωπικού τους προφίλ, βελτιώνοντας την εικόνα του εαυτού τους.
Αυτό εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τους επιστήμονες καθώς όπως σχολίασαν «το να γνωρίζεις τι μπορείς να αλλάξει στον εαυτό σου ώστε να είσαι και να φαίνεσαι καλύτερος, μπορεί και να σε οδηγήσει στο να δεις καλύτερα τον εαυτό σου και να βελτιώσει πραγματικά θέματα που σε απασχολούν». Κάτι παρόμοιο δηλαδή με τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Cyberpsychology, Behavior and Social Networking.
Την Οδύσσεια του Ομήρου, μέσα από έργα τέχνης, που δημιουργήθηκαν από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, διδάσκονται μαθητές του καλλιτεχνικού Γυμνασίου Θεσσαλονίκης και του γυμνασίου Σοχού, στο πλαίσιο μίας πρωτότυπης διδακτικής πρότασης, που συνδέει τη μετάφραση του διαχρονικού έπους με εικαστικά έργα διάσημων καλλιτεχνών και με χάρτες που αποτυπώνουν διαδρομές, γεγονότα και τοπωνύμια.
Την πρωτότυπη ιδέα είχαν οι φιλόλογοι Δήμητρα Μήττα και Κωνσταντίνος Βακουφτσής, οι οποίοι από πέρσι διδάσκουν την «Οδύσσεια» στην Α΄ Γυμνασίου των δύο σχολείων, με μεγάλη ανταπόκριση από τους μαθητές, αλλά και από καθηγητές ανά την Ελλάδα. Για τη διευκόλυνση της διδακτικής παρουσίασης, οι εκπαιδευτικοί δημιούργησαν ηλεκτρονικό υλικό, το οποίο διέθεσαν στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, από όπου μπορούν να έχουν πρόσβαση όλοι οι ενδιαφερόμενοι, μέσα από το σύνδεσμο (link), με την ένδειξη «Σινεμά η Οδύσσεια».
Περισσότερα από 200 έργα (πίνακες και γλυπτά) καλλιτεχνών διεθνούς εμβέλειας, όπως οι Ρέμπραντ, Σαλβαντόρ Νταλί, Ντε Κίρικο, αλλά και Ελλήνων, τα οποία αντιπροσωπεύουν όλες τις καλλιτεχνικές περιόδους, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, συγκεντρώθηκαν για τις ανάγκες της διδακτικής, με αποκλειστική θεματολογία τους την «Οδύσσεια» του Ομήρου.
Κοντά στα έργα τέχνης παρατίθενται τα αντίστοιχα αποσπάσματα του έπους- από τα οποία εμπνεύστηκαν οι καλλιτέχνες ή στα οποία υπάρχει θεματολογική σύνδεση- σε απόδοση διακεκριμένων μεταφραστών, όπως οι Δ.Μαρωνίτης, Ζ. Σίδερης, Α. Εφταλιώτης, Ν.Καζαντζάκης, Ι.Κακριδής.
Παράλληλα, παρατίθενται χάρτες, που παρουσιάζουν τα γεγονότα-σταθμούς, με βάση τη χρονική σειρά τέλεσής τους, από τη στιγμή που ο Οδυσσέας έφυγε από την Τροία μέχρι και την επιστροφή του στην Ιθάκη. Έτσι, ο μαθητής έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει γεωγραφικά την πορεία του πολυμήχανου Οδυσσέα και να συνδέσει τοπωνύμια, όρια, γεγονότα και διαδρομές. Το υλικό είναι κατανεμημένο σε ενότητες χωρισμένες σε ομάδες ραψωδιών, όπου οι μαθητές μπορούν να πλοηγηθούν σε κείμενο, φωτογραφίες, εικόνες έργων τέχνης και χάρτες.
«Από καλλιτεχνικής πλευράς, ο στόχος ήταν να καταφέρουν τα παιδιά να αναγνωρίζουν έργα τέχνης που αναφέρονται στο ομηρικό κείμενο, αν οι καλλιτέχνες αντιγράφουν το κείμενο ή το αποδίδουν ελεύθερα κ.α. Επιπλέον, να συνειδητοποιήσουν αυτό που τόσο συχνά λέμε παγκοσμιοποίηση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ.Μήττα.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει, και σε εκπαιδευτικό επίπεδο, τα οφέλη των μαθητών είναι πολλαπλά. «Μέσα από τη γεωγραφία της Οδύσσειας, οι μαθητές μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα τα γεγονότα, μαθαίνουν να περιγράφουν και να αφηγούνται ιστορίες του έπους, να συγκρίνουν μεταφράσεις, να παρατηρήσουν έργα διαφόρων εποχών για το ίδιο θέμα», υπογραμμίζει.
Ήδη, η επισκεψιμότητα στο ηλεκτρονικό υλικό, από καθηγητές σχολείων ανά την Ελλάδα, είναι μεγάλη. Οι εκπαιδευτικοί έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν το υλικό ελεύθερα, καθώς δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο διδακτικό σενάριο. Από την πλευρά τους, οι μαθητές εξοικειώνονται με το κλασσικό κείμενο, μέσα από έναν δημιουργικό και διασκεδαστικό τρόπο, αντί μέσα από ακόμη ένα κείμενο-μάθημα.
Τι σου είναι αυτοί οι Άγγλοι… δεν αντέχουν καθόλου την ελληνική πρωτοπορία. Ζήλεψαν τη δική μας σελίδα με τα βιντεομαθήματα η οποία ήταν η πρώτη και μόνη (sic!) με αυτό το κόνσεπτ στο παγκόσμιο στερέωμα και βάλθηκαν να μας αντιγράψουν. Η ιδέα είναι του εθνικού τους σεφ του Jamie Oliver ο οποίος προκήρυξε διαγωνισμό με χρηματικά έπαθλα για τους καθηγητές που μπορούν να εξηγήσουν με τον πιο εύληπτο τρόπο τα πιο δυσνόητα σημεία του αναλυτικού προγράμματος ή έννοιες που δυσκολεύουν τους μαθητές. Ονόμασε τη σελίδα dreamteachers και δέχεται συμμετοχές… Πάει να χτυπήσει και το θεσμό της αριστείας μας… τσ τσ τσ!
Και μία συμμετοχή σε φιλολογικά μαθήματα – λίγο σε οπτικοποίηση ου φέρνει…
Το προηγούμενο Σάββατο, 20.000 εθελοντές μοίρασαν 1.000.000 βιβλία σε ολόκληρη τη Βρετανία. Ο κάθενας δώρισε 48 αντίτυπα από το βιβλίο που είχε επιλέξει από μια λίστα 25 τίτλων.
Επρεπε να τεκμηριώσει με πάθος σε όποιον έδινε το βιβλίο γιατί έπρεπε να το διαβάσει. Οι βιβλιοφάγοι, γιατί οι εθελοντές είναι λάτρεις των βιβλίων, πήγαν σε φυλακές, παμπ, νοσοκομεία, μοναστήρια, σε δρόμους, αλλά και σπίτια χτυπώντας το κουδούνι.
Ηταν η «World Book Night», η μεγαλύτερη εκδήλωση δωρεάς βιβλίων στη Βρετανία. Την σκέφτηκε και υλοποίησε ο Τζέιμι Μπινγκ, διευθυντής των εκδόσεων Canongate. Είχε προηγηθεί το καλοκαίρι η «World Book Day», η διανομή δηλαδή δωρεάν κουπονιών σε μαθητές για 600.000 ειδικά τυπωμένα βιβλία, που σημείωσε μεγάλη επιτυχία.
Μη φανταστείτε ότι διανεμήθηκαν δωρεάν βιβλία από τις αποθήκες, αλλά βιβλία πρώτης γραμμής, πολύ γνωστών συγγραφέων, όπως: Μάργκαρετ Ατγουντ, Τζον Λε Καρέ, Σάρα Γουότερς, Ντέιβιντ Μίτσελ, Μιούριελ Σπαρκ, Αλαν Μπένετ, Ντ. Μπ. Σ. Πιερ, Φιλ Πούλμαν.
Της βραδιάς της δωρεάς προηγήθηκε ένας μαραθώνιος ανάγνωσης στην πλατεία Τραφάλγκαρ. Χιλιάδες άνθρωποι, αλλά και μια ντουζίνα διάσημων συγγραφέων, τραγουδιστών και ηθοποιών (Ατγουντ, Νικ Κέιβ, Λε Καρέ, Πούλμαν, Μόνικα Αλι, Ρούπερτ Εβερετ) διάβασαν αποσπάσματα από τα αγαπημένα τους βιβλία σε ένα πλήθος που, αψηφώντας το κρύο, τους άκουγε με προσήλωση. Ηταν μια βραδιά αφιερωμένη στο γραπτό λόγο και τους συγγραφείς, που στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Ισως διοργανώθηκε και για να κλείσουν τα στόματα όσων εναντιώθηκαν στην πρωτοβουλία. Γιατί μπορεί περίπου 800 βιβλιοπωλεία και 1.200 βιβλιοθήκες σε όλη τη χώρα να στήριξαν τη δωρεά, αλλά υπήρξαν κι άλλα που την καταδίκασαν.
Η Βανέσα Ρόμπερτσον, ιδιοκτήτρια βιβλιοπωλείου στο Εδιμβούργο, υποστήριξε: «Θα γεμίσει η αγορά με δωρεάν αντίτυπα που, στην ουσία, υποτιμούν το έργο των συγγραφέων στα μάτια του κοινού. Για να μη μιλήσω για τους εκδότες και τους βιβλιοπώλες…». Ενας άλλος βιβλιοπώλης στο Μπαθ, ο Νικ Μπότομλι, δεν συμφωνεί. «Μπροστά στα 250 εκατομμύρια βιβλία που πωλούνται σε όλη τη χώρα το χρόνο, το ένα εκατομμύριο είναι τίποτα. Αναλογούν σε κάθε μαγαζί τρία με τέσσερα βιβλία. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ένας βιβλιοπώλης δεν θα διέθετε αυτά τα βιβλία προκειμένου να ενθαρρύνει την ανάγνωση», λέει.
«Είναι σαν να λέμε στους νέους ότι κάθε δημιουργικό περιεχόμενο πρέπει να προσφέρεται δωρεάν, όπως συμβαίνει με τη μουσική και τις εφημερίδες», αντιτείνει άλλος βιβλιοπώλης, που διατηρεί την ανωνυμία του. «Γιατί δεν αποφασίζουν οι εκδότες να διαθέτουν δωρέαν ένα αντίτυπο από κάθε βιβλίο που εκδίδουν σε κάθε βιβλιοθήκη;», αναρωτιέται.
«Οταν κυκλοφορείς βιβλία, δημιουργείς νέους αναγνώστες», ξεκαθάρισε η Μάργκαρετ Ατγουντ, ίσως η πιο θερμή υποστηρίκτρια της πρωτοβουλίας.
Η εργασία με ηλεκτρονικούς υπολογιστές εντάσσεται πλέον ολοένα και πιο δυναμικά στην καθημερινότητά μας.
Η συνεχής όμως ενασχόλησή μας μαζί τους, σε συνδυασμό με την κακή στάση του σώματος ή τη χρήση συσκευών (πληκτρολόγια, ποντίκια κ.λπ.) που εμποδίζουν τη φυσική τοποθέτηση των χεριών, οδηγούν δυστυχώς σε οδυνηρά συμπτώματα και παθήσεις όπως π.χ. τενοντίτιδες ή σύνδρομα καρπιαίου σωλήνα (carpal tunnel syndrome). Οι μυοσκελετικές παθήσεις, στις οποίες συγκαταλέγονται οι κακώσεις λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης, συνεπάγονται υπέρογκα ιατρικά έξοδα, απώλεια χρόνου εργασίας και μειωμένη παραγωγικότητα. Το θέμα αυτό αφορά τόσο εταιρείες όσο και μεμονωμένους υπαλλήλους.
Σε μελέτη της εταιρείας Microsoft για την εργονομία πληκτρολογίων και ποντικιών βρίσκουμε τα παρακάτω ιδιαίτερα ενδιαφέροντα στοιχεία.
*Οι χρήστες υπολογιστών πατούν το πλήκτρο SPACE 669 φορές την ώρα κατά μέσο όρο.
*Σύμφωνα με τα λεγόμενα των ίδιων των χρηστών τους, οι υπολογιστές χρησιμοποιούνται κατά μέσο όρο 5,8 ώρες την ημέρα ή σε ποσοστό 69% των συνολικών εργάσιμων ωρών τους.
*Το 50% των ερωτηθέντων ανέφεραν συμπτώματα επαναλαμβανόμενης καταπόνησης κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους στη νέα τους δουλειά, ενώ το 68% των συμπτωμάτων κρίθηκαν αρκετά σοβαρά ώστε να καταταχθούν στις μυοσκελετικές παθήσεις.
Το κόστος που σχετίζεται με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα υπολογίζεται ανάμεσα στα 15 και 20 δισ. δολάρια μόνο στις ΗΠΑ.
Καθώς ο βαθμός σοβαρότητας και η έκταση των προβλημάτων αυξάνονται και αρχίζουν να τραβούν την προσοχή του κόσμου, αποδίδεται περισσότερη έμφαση στην επιστήμη που έχει ως στόχο τη μελέτη και την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων που συνδέονται με την εργασία: την εργονομία.
Είναι μία εφαρμοσμένη επιστήμη που αποσκοπεί στη μελέτη των φυσικών διαδικασιών εργασίας των ανθρώπων και στην προσπάθεια βελτίωσής τους και φιλοδοξεί να εναρμονίσει τις φυσικές ικανότητες των εργαζομένων με το περιβάλλον εργασίας και τις δραστηριότητές τους. Αυτό μπορεί επιτυγχάνεται μέσα από τον καλύτερο σχεδιασμό και την ορθότερη χρήση εργαλείων, εξοπλισμού και περιφερειακών.
Οσον αφορά τον υπολογιστή, το κύριο βάρος πέφτει στο ποντίκι και το πληκτρολόγιο. Η μελέτη υπολογίζει πώς για μία εταιρεία με 500 εργαζόμενους που χρησιμοποιούν υπολογιστή, η μείωση της τάξης του 10% των συμπτωμάτων του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα, θα μπορούσε να εξοικονομήσει έως και 700.000 δολάρια.
ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΙΑ
Η χρήση πληκτρολογίων με καμπύλες συνέβαλε στο να μειωθεί ο βαθμός σοβαρότητας των συμπτωμάτων ανθρώπων που ήδη υπέφεραν, αφού «τα εναλλακτικά πληκτρολόγια συσχετίστηκαν με βελτίωση των βασικών συμπτωμάτων του καρπού και του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα».
ΠΟΝΤΙΚΙΑ
Εκπονήθηκε πληθώρα μελετών με στόχο να εντοπίσει τι είναι αυτό που κάνει ένα ποντίκι άνετο. Ενα από τα βασικά κριτήρια κατά την επιλογή ποντικιού έχει να κάνει με το εάν αυτό έχει σχεδιαστεί μόνο για το δεξί χέρι ή και για τα δύο (αμφιδέξιος σχεδιασμός). Οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει μικρότερη συχνότητα εμφάνισης πόνου σε χρήστες notebook που χρησιμοποιούσαν εξωτερικό ποντίκι σε σύγκριση με χρήστες notebook που δεν χρησιμοποιούσαν ποντίκι αλλά τα μέσα του ίδιου του φορητού υπολογιστή (touchpad κ.λπ.).
Μάλλον θα αφιερωθώ σε αυτήν την έρευνα με τους πόνους που έχω τραβήξει το τελευταίο διάστημα… Τελικά ο αρθογράφος δε μας διαφωτίζει ιδιαίτερα. Το εργονομικό πληκτρολόγιο δεν έχει βελτιώσει την κατάστασή μου. Ούτε το trackerball. Καταλήγω προς το παρόν σε ένα “μαλακό” ποντίκι.
Ούτε το όνομα, ούτε η καταγωγή του, μόνο το σχολείο του ανακοινώθηκε και ας του απονεμήθηκε βραβείο για την επίδοσή του στο δύσκολο διαγωνισμό της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, πριν από λίγες μέρες.
Πρόκειται για ένα παιδί της β’ τάξης λυκείου, που ζει και σπουδάζει μέσα στις φυλακές Αυλώνα.
Μαζί με άλλα δέκα παιδιά πήρε μέρος στο διαγωνισμό, που έγινε μέσα στο σχολείο, το οποίο μετατράπηκε σε εξεταστικό κέντρο. Από τα δέκα, τα τρία παιδιά ξεχώρισαν και το γραπτό ενός βραβεύθηκε. Είναι 21 ετών, προέρχεται από χώρα του ανατολικού μπλοκ και είναι στη φυλακή, γιατί -όπως λέει ο διευθυντής του σχολείου του- βρέθηκε μια ατυχή στιγμή σε χώρο που δεν έπρεπε να βρεθεί.
«Είναι ένα παιδί σεμνό, χαμηλών τόνων, που όταν του απευθύνεις το λόγο κοκκινίζει» λέει ο διευθυντής του σχολείου, μαθηματικός Πέτρος Δαμιανός. «Εχει επιφανή και πολλά ταλέντα. Δεν παραιτείται εύκολα. Βρίσκεται μόνο του στην Ελλάδα, αφού οι γονείς του εξακολουθούν να μένουν στην πατρίδα του. Από πέρσι που ήρθε στο σχολείο, καταλάβαμε αμέσως πως είχε κλίση στα μαθηματικά. Είχε γερή βασική παιδεία από την πατρίδα του, και μόλις σε λίγους μήνες έμαθε να μιλάει πολύ καλά τη γλώσσα μας. Εχει ταλέντο στα μαθηματικά, αλλά συγχρόνως διαβάζει λογοτεχνία, παίζει μπάσκετ και ζωγραφίζει υπέροχα. Τον έχουμε ήδη παροτρύνει να λάβει μέρος σ’ έναν διαγωνισμό που θα κάνει το αντίστοιχο σχολείο των γερμανικών φυλακών στη ζωγραφική και μ’ αυτό έχει τώρα απορροφηθεί».
Στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών, που δόθηκαν τα βραβεία της Μαθηματικής Εταιρείας, όλοι οι βραβευθέντες ήταν εκεί με τους γονείς, ακόμη και τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους. Μόνος ο λυκειάρχης του σχολείου των φυλακών σκούπιζε κρυφά τα μάτια του πηγαίνοντας να παραλάβει το βραβείο του μαθητή του.
«Την άλλη μέρα», λέει ο καθηγητής, «οργανώσαμε μια μικρή τελετή μέσα στη φυλακή παρουσία του διευθυντή και όλων των μαθητών για να ανακοινώσουμε την επιτυχία του και να του δώσουμε το βραβείο του. Συγκινημένο το παιδί, δέχθηκε τα συγχαρητήρια των συμμαθητών του, ενώ ο διευθυντής των φυλακών τού έκανε και ένα συμβολικό δώρο 100 ευρώ για τη διάκριση».
Ομως δεν είναι η πρώτη διάκριση που παίρνει ο συγκεκριμένος μαθητής. Πέρσι τον βράβευσε και η Εγκληματολογική Εταιρεία που έχει υιοθετήσει το σχολείο και βραβεύει τους μαθητές με βάση το τρίπτυχο: καλοί βαθμοί, χωρίς απουσίες και καλή συμπεριφορά. Το σχολείο των Φυλακών Αυλώνα μετράει ήδη 11 χρόνια ζωής. Και ο διευθυντής του ήταν εκεί προσφέροντας εθελοντική εργασία, πολλά χρόνια πριν λειτουργήσει το σχολείο το έτος 2000.
Ο λυκειάρχης λέει στην «Κ.Ε.» ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το σχολείο παίρνει διακρίσεις: «Για μας είναι διάκριση και το γεγονός ότι κάποια από τα παιδιά μας επιτυγχάνουν στις πανελλήνιες εξετάσεις. Πέρσι, τρία παιδιά μπήκαν σε σχολές των ΤΕΙ».
Δεν είναι εύκολο να είσαι κρατούμενος και να σπουδάζεις. Θέλει κουράγιο να ξεπερνάς τα μύρια προβλήματα, να αφοσιώνεσαι στο διάβασμα και μάλιστα να επιτυγχάνεις το στόχο σου. «Από τα τρία παιδιά που πέρασαν στις πανελλαδικές», αφηγείται ο λυκειάρχης, «το ένα καταφέραμε να μεταφερθεί σε φυλακές κοντά στη σχολή του. Το δεύτερο αποφυλακίσθηκε τις παραμονές των πανελλαδικών και το τρίτο εξακολουθεί να βρίσκεται στον Αυλώνα».
Σ’ αυτά τα παιδιά , αλλά ειδικά στα δέκα που πήραν μέρος στο διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρείας, ο λυκειάρχης μαζί με άλλους καθηγητές έκαναν φροντιστήριο μετά το καθημερινό πρόγραμμα και τις αργίες, από τον προηγούμενο Οκτώβριο.
Στο σχολείο είναι εγγεγραμμένοι 283 μαθητές, όμως όσοι φοιτούν πραγματικά ανέρχονται σε 150, ενώ στο δημοτικό φοιτούν περί τους 80. Οι αλλοδαποί υπερτερούν, κυρίως είναι Αλβανοί. Η αναλογία αλλοδαπών-Ελλήνων είναι 50-50.
«Οταν όμως άρχισε να λειτουργεί το σχολείο», μας ενημερώνει ο λυκειάρχης, «στο λύκειο ήταν όλοι Ελληνες. Τώρα όμως κυριαρχούν άτομα από το ανατολικό μπλοκ, αλλά και από την Παλαιστίνη, το Σουδάν, την Αλγερία και την Τυνησία. Παιδιά που δεν γνωρίζουν καλά τα ελληνικά όταν έρχονται κι όμως ορισμένα απ’ αυτά μαθαίνουν τέλεια, μέσα σε ελάχιστους μήνες. Πολλά απ’ αυτά με εκπλήσσουν ευχάριστα, ενώ και μετά την αποφυλάκισή τους διατηρώ τηλεφωνική επαφή μαζί τους. Κυρίως όμως με όσα μπαίνουν σ’ έναν δρόμο και εντάσσονται στην κοινωνία. Με αυτούς που δεν επικοινωνώ, θεωρώ ότι ντρέπονται γιατί, ίσως, δεν μπόρεσαν να κρατήσουν τις υποσχέσεις τους για ομαλή ένταξη. Μην ξεχνάτε πως όλα τα παιδιά που βρίσκονται στην προεφηβική ή την εφηβική ηλικία πιστεύω ότι είναι υποψήφια για τις φυλακές Αυλώνα. Καθώς έχω γνωρίσει δεκάδες περιπτώσεις που βρίσκονται στη φυλακή για τυχαίους λόγους που συνδυάζονται με το ορμητικό της ηλικίας, το οικογενειακό περιβάλλον και τις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώνουν. Κάθε παιδί έχει και τη δική του ιστορία. Μέσα στο σχολείο αυτό, που μπορεί να είναι και το “σχολείο της ελπίδας”, υπάρχουν βασανισμένες ψυχές που ζητούν μια δεύτερη ευκαιρία, κι αυτήν πιστεύω πως πρέπει όλοι να τη δώσουμε».
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.