Τα παιδιά του πρωινού τμήματος 1, ξεκινήσαμε κάνοντας επανάληψη σ’αυτά που επεξεργαστήκαμε χθες- πατήστε εδώ– σχολιάζοντας τις επιπτώσεις των πλαστικών απορριμμάτων στη θαλάσσια ζωή. Φέρνοντας στο μυαλό μας και το παραμύθι «Μια θάλασσα πλαστικά» που διαβάσαμε χθες, αποφασίσαμε να φτιάξουμε τη δική μας ιστορία και να την αναπαραστήσουμε με ένα μικρό δρώμενο. Έτσι, έχοντας ο καθένας το ζώο της θάλασσας που έφερε μαζί του από το σπίτι (ή κάποιο της τάξης αν δεν είχε φέρει), χορεύαμε σε κύκλο ακούγοντας το μουσικό κομμάτι «Θάλασσα», του Σ. Σπανουδάκη.

Με την παύση της μουσικής, βάλαμε τα ζωάκια μας στη θάλασσα να παίζουν με τους φίλους τους και να μιλούν χαρούμενα.

Η εισβολή όμως από τα πλαστικά σκουπίδια των ασυνείδητων ανθρώπων, διατάραξε την ηρεμία και την ομορφιά της θαλάσσιας ζωής κι έτσι το κάθε πλάσμα υπέφερε με κάθε τρόπο που έχουμε γνωρίσει έως τώρα (κάναμε αναπαράσταση με διάφορα πλαστικά απορρίμματα).

Ένα μικρό πορτοκαλί ψαράκι όμως κατάφερε ν’ αποδράσει και να βρει έναν δύτη (playmobil του Κωνσταντίνου), για να ζητήσει βοήθεια. Έτσι, αυτός κι η ομάδα του, απεγκλώβισαν τα ζώα και τα σώσανε! Τέλος, όλα τα απορρίμματα κατέληξαν στην ανακύκλωση, ώστε να επαναχρησιμοποιηθούν, όπως «θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς να γίνεται», όπως είπαν τα παιδιά!! (Να σημειωθεί ότι η ιστορία δημιουργήθηκε αποκλειστικά από τα παιδιά).

Μένοντας πιστοί στη χθεσινή υπόσχεσή μας να ερευνήσουμε καλύτερα το θέμα και να αντλήσουμε πληροφορίες, ξεκινήσαμε το τρίτο εργαστήριό μας «Μαθαίνουμε από τους/τις ειδικούς». Η Λέτα χελώνα καρέτα καρέτα, πολύτιμη βοηθός μας αυτές τις ημέρες, μας πρότεινε να αναζητήσουμε κάποιους ειδικούς επιστήμονες σ’ αυτή μας την έρευνα. Τι θα θέλαμε όμως να τους ρωτήσουμε αν τους παίρναμε συνέντευξη; Στην ολομέλεια, θέσαμε τις ερωτήσεις που θα τους κάναμε, οι οποίες καταγράφηκαν από την κυρία σε ένα ιστόγραμμα.

Ξεκινήσαμε ν’ αναζητούμε στο διαδίκτυο πληροφορίες και απαντήσεις στα ερωτήματά μας, μέσα από συνεντεύξεις, εκπαιδευτικά βίντεο και animation, με παράλληλες παύσεις και ανάλυση. Κάθε φορά που παίρναμε απάντηση σε κάποιο ερώτημά μας και καταλήγαμε σε συμπεράσματα, τα καταγράφαμε σε έναν εννοιολογικό χάρτη, που θα εμπλουτίσουμε περισσότερο τις επόμενες ημέρες, συλλέγοντας νέα δεδομένα κι επιδιώκοντας να απαντηθούν τα ερωτήματά μας.

Τα βίντεο που επεξεργαστήκαμε:

Ο εννοιολογικός χάρτης.

Χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες, για τρία από τα συμπεράσματα που βγάλαμε και μας έκαναν εντύπωση και δημιουργήσαμε εικαστικά τις αφίσες μας, καταλήγοντας, μετά από προτάσεις μέσα στην ομάδα, σε έναν τίτλο. Παρουσιάσαμε στην ολομέλεια την αφίσα μας, εξηγώντας το νόημά της και τον λόγο που της δώσαμε αυτόν τον τίτλο. (Οι τίτλοι: «Το ταξίδι του πλαστικού», «Πιο πολλά σκουπίδια παρά ψάρια», «Τα δίχτυα των ψαράδων φυλακίζουν τα ψάρια»)

Τα παιδιά του πρωινού τμήματος 1, σε συνέχεια του πρώτου εργαστηρίου μας με τίτλο «Μοιράζομαι με την ομάδα αυτά που γνωρίζω», με βάση την προηγούμενη δραστηριότητά μας με την ιστορία του βυθού-πατήστε εδώ– παρακολουθήσαμε ένα βίντεο από ένα ντοκυμαντέρ με τον κόσμο στον βυθό της θάλασσας και θαυμάσαμε την ομορφιά της.

Είναι όμως πάντα αυτή η πραγματική εικόνα; Για να το ανακαλύψουμε αυτό, θα μας βοηθήσει η επισκέπτρια που ήρθε σήμερα στην τάξη μας και ενθουσιαστήκαμε με την παρουσία της! Αυτή ήταν η Λέτα, η  χελώνα καρέτα καρέτα, η οποία έφερε μαζί της κάποιες φωτογραφίες από τα ταξίδια της στη θάλασσα. Σ’ αυτές απεικονίζονται πλαστικά απορρίμματα στη θάλασσα και στις ακτές. Έτσι, μέσα από συνομιλία με την όμορφη χελώνα, αυτή τους έθετε ερωτήσεις (π.χ. «Τι παρατηρείτε; Γιατί πιστεύετε ότι βρίσκονται αυτά τα αντικείμενα εκεί; Πώς μπορεί να βρέθηκαν εκεί; Πού βρίσκονταν πριν εμφανιστούν εδώ;» κ. α). Έτσι, επιδιώχθηκε μέσα από τον προβληματισμό, να εκφραστούν οι προϋπάρχουσες γνώσεις, εμπειρίες και αντιλήψεις των παιδιών σχετικά με τη μόλυνση των θαλασσών.

Μέσα από κάποιες εικόνες με ερωτήματα, προβληματιστήκαμε, απαντήσαμε κι εκφράσαμε τη λύπη μας. Η κυρία κατέγραφε τα λεγόμενά μας.

Οι εικόνες της δραστηριότητας.

Συνεχίσαμε την κουβέντα μας με τη χελώνα εκφράζοντας σ’αυτήν τη γνώμη μας κι ανταλλάσσοντας τις απόψεις μας για το αν θεωρούμε καλό ή κακό που η θάλασσα και οι ακτές έχουν πλαστικά απορρίμματα, αιτιολογώντας την απάντησή μας, που καταγραφόταν σε ψηφιακό μαγνητόφωνο. (Ενδεικτικά: «Είναι κακό γιατί ένα ζώο μπορεί να νομίζει ότι είναι φαγητό και να το φάει και να πεθάνει», «Είναι κακό γιατί δε θα μπορούμε να έχουμε θάλασσες καθαρές για να τις χαιρόμαστε», «Δε θα μπορούμε να κολυμπήσουμε, θα κολυμπάνε μόνο τα σκουπίδια», «Μπορεί να πεθάνουν κάποια ζώα από τα σκουπίδια και να μην έχουμε πολλά τέτοια», «Θα γίνει όλη η παραλία σκουπιδότοπος και θα μυρίζει χάλια»).

Συγκρίνοντας σε μία από τις φωτογραφίες, μια καθαρή με μία βρώμικη παραλία, εκφράσαμε τις ιδέες μας για το πώς θα έπρεπε να είναι κατά τη γνώμη μας η εικόνα για τρεις άλλες φωτογραφίες, όπως τη φανταζόμαστε ιδανικά στο μυαλό μας.

Η εικόνα για την ακτή.

Η εικόνα για την επιφάνεια της θάλασσας.

Η εικόνα για τον βυθό της θάλασσας.

Χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες κι αναλάβαμε να το αποτυπώσουμε εικαστικά, ώστε να συνθέσουμε τις ιδέες μας. Έτσι, ζωγραφίσαμε την εικόνα στην ακτή, στην επιφάνεια της θάλασσας και στο βυθό της, η κάθε ομάδα αντίστοιχα. Στις ζωγραφιές μας επικρατούσε η καθαριότητα και η ανεμελιά, χαμογελαστές φατσούλες και πολλή χαρά σε ανθρώπους και ζώα.

Συγκεντρωθήκαμε στην ολομέλεια, όπου αποκαλύψαμε και εξηγήσαμε στη Λέτα τη δική μας ονειρική εικόνα, που θα έπρεπε να είναι η κανονική, σε αντιπαραβολή με τη δική της από τα ταξίδια της, και εκφράσαμε τα συμπεράσματά μας. Της υποσχεθήκαμε ότι θα βάλουμε τα δυνατά μας για να διερευνήσουμε το θέμα και να βρούμε τις καλύτερες δυνατές λύσεις!!

Ξεκινώντας το δεύτερο εργαστήριό μας με τίτλο «Ανησυχία στον βυθό… ερευνούμε, καταγράφουμε, βγάζουμε συμπεράσματα», η, φίλη μας πια, Λέτα, η  χελώνα καρέτα καρέτα έφερε μαζί της κάποιους φίλους της από τη θάλασσα, οι οποίοι όμως ήταν ανήσυχοι και θλιμμένοι, καθώς μας εξήγησαν ότι έχασαν εδώ και πολύ καιρό πολλούς φίλους τους. Παρατηρήσαμε ότι κουβαλούσαν μαζί τους ένα στικάκι (με υλικό προς μελέτη και προβληματισμό για τα παιδιά, σχετικά με τους κινδύνους που αντιμετωπίζει το θαλάσσιο περιβάλλον). Πριν όμως το δούμε, μας είπαν ότι δε θα πιστεύουμε στα μάτια μας κι ότι θέλουν να μαντέψουμε εμείς και να πούμε στον φίλο τους τον κύριο Καβούρη (εννοιολογικός χάρτης) το κακό που μπορεί να προκαλούν οι άνθρωποι στη θαλάσσια ζωή με τη συμπεριφορά τους, κάνοντάς μας την ερώτηση «Τι μπορεί να συμβεί σε όλους εμάς, στα ζώα της θάλασσας, όταν υπάρχουν πλαστικά απορρίμματα;».

Ξεκινήσαμε να συζητάμε, απευθυνόμενοι στον κύριο Καβούρη, και να κάνουμε υποθέσεις τις οποίες η κυρία κατέγραφε, δημιουργώντας έναν εννοιολογικό χάρτη με τη μορφή καβουριού.

Επιδιώκοντας να μελετήσουμε το ψηφιακό υλικό που έφεραν στην τάξη μας, αρχικά είδαμε μια παρουσίαση, περιγράφοντας τους τρόπους και τους λόγους που τα απορρίμματα έχουν επιπτώσεις στη θαλάσσια ζωή. Η παρουσίαση εδώ.

Έπειτα, παρακολουθήσαμε κάποια βίντεο που μας έφεραν οι φίλοι της Λέτας,

με τα οποία προβληματιστήκαμε και συνειδητοποιήσαμε τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Σε αυτό μας βοήθησε και το τελευταίο ψηφιακό υλικό που μας έφεραν στο στικάκι, το παραμύθι «Μια θάλασσα πλαστικά», της Κ. Τσάνταλη, όπου καταλήξαμε μαζί με τον κύριο Χταπόδη και τα παιδιά ότι εμείς μπορούμε να σώσουμε τον πλανήτη μας, τη ζωή και την υγεία όλων των πλασμάτων από τα πλαστικά, αν ο καθένας από εμάς συμπεριφερθεί σαν ένας μικρός ήρωας. Η κατανόηση του προβλήματος, στάθηκε η αφετηρία για να συμφωνήσουμε ότι πρέπει τις επόμενες ημέρες να ερευνήσουμε καλύτερα το θέμα και να βρούμε πληροφορίες, να ψάξουμε και να προτείνουμε λύσεις.

Επιστρέφοντας στα βίντεο που είχαμε παρακολουθήσει για δεύτερη φορά, δίνοντας έμφαση μόνο στα σημεία που φαίνεται τι συμβαίνει στα ζώα της θάλασσας όταν υπάρχουν πλαστικά σκουπίδια, λέγαμε στην κυρία να κάνει παύση, δημιουργώντας παράλληλα στιγμιότυπα οθόνης γι’ αυτά που μας έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση, μας προβλημάτισαν και θεωρούσαμε σημαντικά για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.

Από τα στιγμιότυπα, δημιουργήθηκαν αυτές οι επτά εικόνες:

Αφού εκτυπώθηκαν, σχηματίστηκαν επτά ομάδες ζώων θάλασσας – παιδιών και προσπαθήσαμε να αποτυπώσουμε εικαστικά τις επιπτώσεις των πλαστικών αντικειμένων, ενός ή περισσοτέρων, στην υγεία και τη ζωή του εκάστοτε ζώου. Συγκεντρωθήκαμε στην ολομέλεια, όπου παρέα με τη Λέτα και τους φίλους της, εκφράσαμε τα συμπεράσματά μας, συγκρίνοντάς τα με τον χάρτη  των αρχικών υποθέσεων – προϋπάρχουσων γνώσεων μας.

Σε συνέχεια των εργαστηρίων δεξιοτήτων με θέμα «Θάλασσα sos»,τα παιδιά του πρωινού τμήματος 2, σήμερα προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε τον Νούλη το καβούρι γιατί ήταν πολύ ανήσυχος. Έμαθε ότι ο βυθός γέμισε με πλαστικά σκουπίδια και έχει προβληματιστεί. Αναρωτιέται τι συμβαίνει στα ζώα της θάλασσας όταν εκείνη είναι γεμάτη πλαστικά απορρίμματα. Τα παιδιά στην προσπάθειά τους να τον προειδοποιήσουν έκαναν τις δικιές τους προβλέψεις και η εκπαιδευτικός τις κατέγραψε σε εννοιολογικό χάρτη με τη μορφή καβουριού.

Για να επαληθεύσουνε τις προβλέψεις μας κάναμε ένα φανταστικό ταξίδι στο βυθό. Σαν δύτες κολυμπήσαμε για να καταγράψουμε σε βίντεο τη ζωή στο μολυσμένο από πλαστικά βυθό. Έπειτα βγήκαμε στη στεριά για να παρακολουθήσουμε τις καταγραφές μας.

Κατά την παρακολούθηση των βίντεο τα παιδιά ζητούσαν από την εκπαιδευτικό να καταγράψει μόνο τις εικόνες που παρουσιάζουν τι συμβαίνει στα ζώα της θάλασσας όταν υπάρχουν πλαστικά σκουπίδια. Παράλληλα περιγράφαμε και συζητούσαμε σε σχέση με όσα βλέπαμε.

Στη συνέχεια οι εικόνες εκτυπώθηκαν και τα παιδιά ατομικά διάλεξαν την εικόνα που τους προβλημάτισε πιο πολύ σε σχέση με το θέμα. Την κόλλησαν σε γαλάζιο χαρτί σε συμβολισμό του βυθού και δίπλα κατασκευάσαμε τον εαυτό μας δύτη αξιοποιώντας ανακυκλώσιμα υλικά. Συμπληρώσαμε με κύματα της θάλασσας και σε δεύτερο χρόνο θα συμπληρωθούν χειρόγραφα οι παρατηρήσεις και τα συμπεράσματα των παιδιών σε σχέση με την εκάστοτε εικόνα.