My SchBlogOut

Σύμφωνα με τον Υπουργό Παιδείας έχουν επιμορφωθεί στη χρήση του Η/Υ (ψηφιακός αλφαβητισμός) 90 000 εκπαιδευτικοί και πιστοποιηθεί 62 000. Έχουν επιμορφωθεί/ πιστοποιηθεί 400 εκπαιδευτές εκπαιδευτικών (κλΠΕ60-70, ΠΕ02, ΠΕ03 & ΠΕ04) στις ΤΠΕ και 3200 εκπαιδευτικοί πληροφορικής (κλΠΕ19-20) σε τεχνολογίες αιχμής. Συνδέεται ευρυζωνικά το 55% του συνολικού αριθμού των σχολείων, που σύντομα θα επεκταθεί στο 85%. Και στόχος είναι ??να μπορέσουμε να δώσουμε έναν υπολογιστή δωρεάν μία φορά κατά τον εκπαιδευτικό κύκλο σε κάθε Έλληνα μαθητή?? και άλλα σχετικά, δες εδώ. Κι απορώ, με τόσους πολλούς εκπαιδευτικούς βαπτισμένους στον ψηφιακό αλφαβητισμό και τις ΤΠΕ μήπως, κύριε Υπουργέ, είναι καιρός να σταλούν και μερικοί φορητοί υπολογιστές, βιντεοπροβολείς και διαδραστικοί πίνακες στα σχολεία; Να υπάρχει ενσύρματη ή ασύρματη ευρυζωνική σύνδεση σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας (και μια πρίζα, ε!), για να μπορούν να υλοποιήσουν οι λογής επιμορφωμένοι τα όσα διδάχθηκαν επ΄οφελεία των μαθητών τους; Να περιμένουμε, λέω, από φέτος; Επειδή, όσο υπάρχει καθυστέρηση τόσο φαίνεται ότι δυσκολεύουν και ψηφ(ο)ι-ακά τα πράματα.

«Σεπτεμβριανά» ονομάστηκε τα γενοκτονία της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, όπου τουρκικός όχλος προκάλεσε βίαια επεισόδια κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης λεηλατώντας και πυρπολώντας ελληνικά καταστήματα, σπίτια, σχολεία και εκκλησίες. Ο διάσημος Τούρκος συγγραφέας Ορχάν Παμούκ, βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 2006, στο γοητευτικό βιβλίο του Ιστανμπούλ (εκ. Ωκεανίδα) γράφει: «Το 1955 όταν οι Εγγλέζοι ετοιμάζονταν να φύγουν από την Κύπρο και οι Έλληνες να αναλάβουν ολοκληρωτικά τη διακυβέρνηση του νησιού, ένας πράκτορας των μυστικών τουρκικών υπηρεσιών έβαλε βόμβα στο σπίτι που γεννήθηκε ο Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη?» και παρακάτω «το εχθρικό προς τις μη τις μη μουσουλμανικές μειονότητες [τουρκικό] πλήθος μαζεύτηκε στην πλατεία Τακσίμ, έκαψε, γκρέμισε και λεηλάτησε μέχρι το πρωί, πρώτα τα καταστήματα απ΄ όπου ψωνίζαμε με τη μητέρα μου στο Μπέγιογλου κι έπειτα όλη την πόλη» «οι καταστροφικοί τσέτες (?) με βιαιότητα που προκαλούσε φρίκη, έκαψαν και λεηλάτησαν μικρά φτωχικά ρωμαίικα μπακάλικα, γκρέμισαν μάντρες και μπήκαν σε σπίτια, βίασαν Ρωμιές και Αρμένισες και μπορεί κανείς να πει ότι φέρθηκαν το ίδιο ανελέητα με τους στρατιώτες που λεηλάτησαν την Ιστανμπούλ, όταν ο Σουλτάνος Μωάμεθ ο Πορθητής μπήκε στην πόλη».
Για να μη ξεχνάμε, μια και η εθνική μνήμη της Πολιτείας, των ακκιζόμενων ??παραθυράτων?? TV-ΜΜΕ και πολλών συν-Ελλήνων φαίνεται να είναι, αλίμονο, πολύ-πολύ «κοντή»!

Οι ψηφιακές βάσεις δεδομένων των επιστημονικών περιοδικών έχουν κάνει ευκολότερη τη ζωή για τους επιστήμονες όσο και τους επιστημονικούς συντάκτες. Δεν χρειάζεται πλέον να πηγαινοέρχονται στις βιβλιοθήκες, να ψάχνουν μέσα σε σκονισμένους τόμους και να κάνουν ουρά για το φωτοτυπικό. Με λίγα «κλικ» του ποντικιού μπορούν να φέρουν μπροστά τους τα έγγραφα που επιθυμούν και ίσως και άλλα που δεν γνώριζαν ? την «μακριά ουρά» των πληροφοριών που το Διαδίκτυο καθιστά εφικτή. Μόνο που όσο περισσότερα επιστημονικά περιοδικά γίνονται προσβάσιμα online, όλο και λιγότερα άρθρα αναφέρονται στις υποσημειώσεις των επιστημονικών ανακοινώσεων που δημοσιεύονται στα περιοδικά αυτά. Με άλλα λόγια, αντί να διευρύνει την «ουρά πληροφοριών», η σύγχρονη επιστήμη φαίνεται να εστιάζει σε ένα μικροσκοπικό κομμάτι της.Κι όπως προσφυώς έχει ειπωθεί, ??ο ειδικός είναι κάποιος που γνωρίζει όλο και περισσότερα για όλο και λιγότερα, έως ότου καταφέρει να γνωρίζει τα πάντα για το τίποτα??! Θα ήταν ειρωνεία αν το παγκόσμιο Διαδίκτυο προωθούσε αυτό ακριβώς το είδος επιστημοσύνης. Περισσότερα για τη σχετική μελέτη εδώ.

Από τον περασμένο Μάιο τουρκικό δικαστήριο έχει επιβάλει στους πολίτες της χώρας απαγόρευση πρόσβασης στη διαδικτυακή βιντεοθήκη YouTube, καθώς το έκρινε ότι ορισμένα βίντεο που είχαν ανεβάσει χρήστες, είναι προσβλητικά για τον ”Πατέρα των Τούρκων” Κεμάλ Ατατούρκ και επομένως παράνομα (δες εδώ)! Η Τουρκία είχε μπλοκάρει το δικτυακό τόπο της YouTube και στο παρελθόν, όμως σε εκείνες τις περιπτώσεις η πρόσβαση είχε αποκατασταθεί άμεσα μετά την απομάκρυνση του επίμαχου υλικού (δες εδώ). Κατά τα άλλα η Τουρκία είναι ευρωπαϊκή χώρα! Και να μην ξεχνάμε, μέρες που είναι, ότι ο Κεμαλ είναι ο σφαγέας, το 1922, των Ελλήνων (και Αρμενίων) της Σμύρνης (της gavour izmir δηλ. της πόλης των απίστων, όπως την έλεγαν οι Τούρκοι ) …

Από τη στήλη του Μ. Kατσίγερα στην εφ. Καθημερινή:
Τήν σημερινήν έναρξιν τού εορτασμού τής 10ης επετείου τής νίκης εναντίον τού συμμοριτισμού εκήρυξεν ο πρόεδρος τής Κυβερνήσεως κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής. Εις μήνυμά του το οποίον μετεδόθη χθές από τόν ραδιοφωνικόν σταθμόν Αθηνών είπε:?[…] Επροξένησεν ανυπολογίστους ζημίας εις τήν Ελλάδα η τετραετούς σχεδόν διαρκείας κομμουνιστική ανταρσία. Οι συμμορίται εκτελούντες προδιαγεγραμμένον σχέδιον, κατέστρεφον ό,τι ηδύναντο να καταστρέψουν με τήν πρόθεσιν να οδηγήσουν διά τής απαθλιώσεως τόν λαόν εις πράξεις απογνώσεως. Ο κομμουνισμός απεδείχθη η μεγαλυτέρα ανασχετική δύναμις τής προκοπής τού έθνους εν τώ συνόλω του και ο πλέον αμείλικτος εχθρός εκάστης τάξεως χωριστά, ιδιαιτέρως δε τού αγρότου και τού εργάτου.Και εις τήν περίπτωσιν όμως αυτήν η δυναμικότης τού έθνους απεδείχθη ανωτέρα από τήν καταστροφικήν μανίαν τών εχθρών του. Μετά τόν ένοπλον αγώνα απεδύθη ο λαός μας εις τόν εξ ίσου δύσκολον αγώνα τής οικονομικής και κοινωνικής του ανασυγκροτήσεως. Ανασκοπούντες τα επιτευχθέντα αποτελέσματα δυνάμεθα να είμεθα υπερήφανοι. Με πάντοτε αυξανόμενον ρυθμόν, όχι μόνον επουλώθησαν αι πληγαί τού πολέμου και τής κομμουνιστικής επιθέσεως, αλλά επετεύχθη και η ανύψωσις τού βιοτικού επιπέδου τού λαού εις στάθμην τήν οποίαν ουδέποτε προηγουμένως εγνώρισε.Το έθνος ουδέποτε πρέπει να λησμονήση τόν θανάσιμον κίνδυνον, τόν οποίον διέτρεξε κατά τήν διάρκειαν τής τετραετούς κομμουνιστικής ανταρσίας. ΄Οχι διά να διατηρηθή εις τήν ψυχήν του μίσος εναντίον οιουδήποτε, αλλά διά να παραμένη πάντοτε άγρυπνον και να δύναται να επιδίδεται εν ασφαλεία εις τα έργα τής ειρήνης τήν οποίαν με τόσας θυσίας κατέκτησεν [?]
Λες ο γερο-Κωνσταντίνος ??Εθνάρχης?? Καραμανλής και ο πρόσφατα αποβιώσας Ρώσος συγγραφέας Αλεξάντρ Σολζενίτσιν να έχουν, εντέλει, δίκιο; Παρατηρώντας τους προς βορράν Βαλκάνιους γείτονές μας, πρώην μέλη του οικοδομήματος του ”υπαρκτού σοσιαλισμού” και κάποιους από αυτούς σήμερα μέλη της ΕΕ και συμμάχους στο ΝΑΤΟ (!), η απάντηση είναι απερίφραστα ναι. Το επιβεβαιώνει, εξάλλου, και ο Λεωνίδας Κύρκος (δες εδώ): “Με πιάνει τρόμος άμα σκεφτώ ότι π.χ. αν νικούσε τότε η επανάστασή μας θα είχαμε πρωθυπουργό τον Μάρκο, έναν γελοίο άνθρωπο -τον είδα από κοντά και κατάλαβα τι γελοίος άνθρωπος ήταν- θα είχαμε υπουργό Οικονομικών τον Μπαρτζώτα, θα είχαμε υπουργό της Παιδείας π.χ. τον Στρίγγο, θα είχαμε υπουργό των Εσωτερικών τον άλλον, τον ανεκδιήγητο άνθρωπο που ήρθε από την Κρήτη, τον Βλαντά, ο οποίος ήταν για την εποχή εκείνη ένας ήρωας για τη νεολαία, γραμματέας της νεολαίας κ.τ.λ.Ανθρωποι γελοίοι, χωρίς καμιά παιδεία για να παίξουν έναν ουσιαστικό ρόλο, σαν αυτόν που φιλοδοξούσαν να παίξουν. Κι όμως εκείνη την εποχή, σας επαναλαμβάνω, τους έβλεπα τους ανθρώπους αυτούς σαν γίγαντες.”
Τώρα, για ποιο λόγο όλα τα παραπάνω κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι τα ”κάνουν γαργάρα”, άγνωστο ή παρα-πολύ γνωστό…

«Από τους 100 μαθητές που τελειώνουν το Γυμνάσιο οι 60 πηγαίνουν στο Ενιαίο Λύκειο και από αυτούς στη Γ’ Λυκείου το 50% γράφει κάτω από τη βάση. Άρα το λύκειο, η ενισχυτική διδασκαλία, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα, όλοι εμείς, καταφέραμε από τους 100 που μας έδωσε το Γυμνάσιο, να γράφουν οι 30 πάνω από τη βάση. Αυτό είναι ένα πρόβλημα, καθώς κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι 17χρονοι και 18χρονοι δεν είναι έξυπνοι. Μήπως φταίει κάτι άλλο; Μήπως φταίνε – για να μιλήσουμε με ορολογία Ολυμπιακών Αγώνων – οι προπονητές;». Επίσης, «η βάση του 10 είναι πλασματική (?) δε σημαίνει ότι αναβαθμίσαμε το λύκειο, απλώς δεν αφήνουμε να περάσει ο κόσμος που δε μαζεύει τουλάχιστον 8500 μόρια». Από τη συνέντευξη του Ε. Αμαργιανάκη, πρόεδρου του εκπαιδευτικού ομίλου Όριον-IdEF, στη εφ. Καθημερινή. Υπάρχουν σχόλια; Αντιρρήσεις;

Η ανακοίνωση των βάσεων βρήκε τη Βαρβάρα Τζάκα, μητέρα τεσσάρων παιδιών, να καθαρίζει μια καφετέρια στο κέντρο του Ηρακλείου. Στα 52 της χρόνια, έπειτα από μια περιπετειώδη ζωή με οικογενειακές εντάσεις, φόβο και φτώχεια, αισθάνεται για πρώτη φορά, ότι έχει επιτύχει κάτι σημαντικό, ότι δικαιούται να είναι ακόμα πιο περήφανη για τον εαυτό της. Η πιο μεγάλη μαθήτρια στην τάξη, που παρακαλούσε να γίνει καμιά γιορτή στο σχολείο για να φάει γλυκό και να ξεγελάσει την πείνα της, πέρασε στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου και σχεδιάζει να συνεχίσει με σπουδές στη Νομική. Υπόδειγμα θέλησης, ξεκίνησε το Γυμνάσιο (Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας) σε ηλικία 46 ετών, σε πείσμα του τότε συζύγου και της περιρρέουσας κοινωνικής απαξίωσης ”εγώ είμαι, ποια είσαι εσύ” κι όπως η ίδια λέει στη εφ. Ελευθεροτυπία: «Ζούσα ακόμα με τον άντρα μου και στην ίδια πολυκατοικία έμενε ένας ψυχίατρος, που είχε και τη διαχείριση. Εξ αιτίας ενός ποσού για την πληρωμή του πετρελαίου, που καθυστερήσαμε μια εβδομάδα να το δώσουμε, με πρόσβαλε βάναυσα, με ισοπέδωσε, μου φέρθηκε σαν να ήμουν ένα τίποτα. Τότε του είπα ότι εγώ μπορώ να γίνω σαν εσένα, αλλά εσύ δεν μπορείς να γίνεις σαν εμένα. Με κοίταξε περιφρονητικά: “Δεν μπορείς να γίνεις άνθρωπος” του είπα. Έτσι, πήρα την απόφαση να σπουδάσω. Όχι για να εργαστώ ως επιστήμονας ή για να βγάλω λεφτά ή για να αποκτήσω κύρος, αλλά γιατί πίστευα και πιστεύω ότι η μόρφωση μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε καλύτερα τη ζωή και τους ανθρώπους. Το όνειρό μου είναι να σπουδάσω νομικά, γιατί πάντα αναζητούσα το δίκαιο.
Μπράβο και πάλι μπράβο της.
Ολόκληρη η συνέντευξη στο http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=29217960

Στο νομό Φλώρινας, τα τελευταία χρόνια, η τοπική οικονομία τονώνεται από τη λειτουργία του ΤΕΙ και κάποιες μορφές εναλλακτικού τουρισμού. Στο τμήμα Εμπορίας και Ποιοτικού Ελέγχου φέτος υπάρχουν 222 κενές θέσεις, στο τμήμα Φυτικής Παραγωγής 290 και 257 στο τμήμα Ζωικής Παραγωγής. «Ο κάθε σπουδαστής άφηνε 800 ευρώ τον μήνα στην τοπική αγορά. Τώρα οι γκαρσονιέρες μένουν ξενοίκιαστες, υπάρχουν απούλητα διαμερίσματα και οι οικοδομικές εργασίες μειώθηκαν κατά 80%. Δεν υπάρχει ζωντάνια στην πόλη και η νεολαία έχει μειωθεί αισθητά», τονίζει ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Φλώρινας, Γιάννης Δημητρίου, όπως αναφέρει ρεπορτάζ της εφ. Ελευθεροτυπία. Αλήθεια, γιατί ορισμένοι σήμερα αντιδρούν με τον παραπάνω τρόπο όταν, μάλλον, ήταν πολύ ικανοποιημένοι με την υλοποίηση του γνωστού μότο, από το 1996 και μετά (πρβλ. Β΄ΚΠΣ), ??κάθε πόλη και τμήμα πανεπιστήμιου, κάθε κωμόπολη και τμήμα ΤΕΙ?? ? Καμιά αντίρρηση στην ελεύθερη πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία ή στην κατάργηση της βάσης του 10 κτλ. , υπό την προϋπόθεση ότι η οικονομική ανάπτυξη μιας περιοχής δεν μπορεί να σχεδιάζεται με γνώμονα την εσωτερική φοιτητική μετανάστευση ούτε αποτελεί εκπαιδευτική πολιτική η δημιουργία τμημάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με κριτήριο τη ? διδακτορική μας διατριβή!

«Είναι πολλά τα χρόνια που το Πανεπιστήμιο ταλανίζεται από μύρια όσα προβλήματα? και είναι πολλά τα χρόνια που κάποιοι χτυπάμε όχι τον κώδωνα, αλλά την καμπάνα του κινδύνου για να συναντήσουμε κλειστές τις πόρτες και κλειστά τα αυτιά της πολιτικής εξουσίας, της μόνης αρμόδιας να λάβει μέτρα. Λέμε: το Πανεπιστήμιο περνάει κρίση? με τα χρόνια η κρίση όχι μόνον έγινε μόνιμη και διαρκής, αλλά και επιδεινώθηκε.Σε τι συνίσταται αυτή η κρίση; Είναι πολλαπλή και χαρακτηρίζεται από την αποποίηση του ρόλου και της φυσιογνωμίας του. Το Πανεπιστήμιο από πολλά χρόνια αρκείται στη διεκπεραίωση εκπαιδευτικού έργου? μίζερου όμως και αναχρονιστικού που το μετατρέπει σε μηχανή παραγωγής πτυχίων? μόνον πτυχία παράγει το Πανεπιστήμιο, ενώ ο ρόλος του που θα το αποκαθιστούσε ως ύψιστο κοινωνικό φορέα είναι να παράγει νέα γνώση, να ερευνά δηλαδή, και να μεταδίδει νέα γνώση -και μέσα από την παραγωγή νέας γνώσης και τη δοκιμασία της στις αίθουσες διδασκαλίας να παράγει ιδεολογία που να εκπέμπεται στην κοινωνία. (…)

Του Β. Κρεμμυδά, ??Εκ των Έσω??, εφ. ΤΑ ΝΕΑ, 27-8-2008