My SchBlogOut

Ο σχολικός σύμβουλος κλΠΕ01 Δυτ. Ελλάδος στις «Οδηγίες για την αξιολόγηση των μαθητών» προς τους θεολόγους των σχολείων της αρμοδιότητός του υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, πως «δεν πρέπει να εξαρτάται ο βαθμός από το αν [ο μαθητής] κάθεται φρόνιμα ή όχι στην τάξη», ενώ σημειώνει ότι «δεν είναι παιδαγωγικά ορθό ο οποιοσδήποτε μαθητής να έχει στην καρτέλα του στα Θρησκευτικά το μικρότερο βαθμό και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από το μέσο όρο της βαθμολογίας των υπόλοιπων μαθημάτων του» (διάβασε τις Οδηγίες εδώ). Και εγένετο σάλος μέγας στον ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο (δες εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ) μια και κατά την άποψη κάποιων «Πρόκειται για πρωτοφανή παρέμβαση στα διδακτικά καθήκοντα των καθηγητών η οποία ουσιαστικά υποβαθμίζει τη διδασκαλία των Θρησκευτικών και έρχεται μετά την έκδοση των τελευταίων εγκυκλίων για προαιρετική παρακολούθηση του μαθήματος από τους μαθητές!» Μα σοβαρολογούν οι άνθρωποι; Πού είδαν την πρωτοφανή παρέμβαση; Στο αυτονόητο και το παιδαγωγικά ορθό των Οδηγιών; Για εκκλησιαστικά σχολεία μιλάμε ή για τα «κοινά» γυμνάσια και λύκεια; Και το επιστέγασμα του «στημένου θορύβου» – γιατί περί αυτού πρόκειται κατά τη γνώμη μου- ο υπουργός, σύμφωνα με δημοσίευμα της esos, “έδωσε εντολή στον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης να διατάξει έρευνα και να ζητήσει ευθύνες”. Αν είναι έτσι, τζάμπα κόπος η επικοινωνιακή προσπάθεια meafora.gr του blogger υπουργού…Δε λέμε, πράττουμε.

Η Ακαδημία Αθηνών τίμησε τον ακαδημαϊκό, ομότιμο καθηγητή φυσικής στο ΕΚΠΑ και Δάσκαλο εκατοντάδων φυσικών Καίσαρα Αλεξόπουλο για την πολυετή προσφορά του στην επιστήμη. Ο Καίσαρ Αλεξόπουλος (γεννήθηκε στην Πάτρα το 1909) υποβασταζόμενος από τον γιο του Δημοσθένη και τον καθηγητή φυσικής Παναγιώτη Βαρώτσο – οι δυο τους με τον Κωνσταντίνο Νομικό ανέπτυξαν το 1981 τη μέθοδο πρόγνωσης σεισμών ΒΑΝ (ακρωνύμιο των ονομάτων τους)- εισήλθαν στη μεγαλοπρεπή αίθουσα της Ακαδημίας, όπου ακολούθησε η τιμητική τελετή. Χωρίς την παρουσία πολιτικών και παρόντων των ακαδημαϊκών Δεσποτόπουλου, Ζερεφού, Τέτση, Σκαλκέα, Βαλτινού, Ευαγγελάτου, Σκαρβέλη, Σβολόπουλου, Φωκά κ.ά. Παρόντες και οι καθηγητές Κωνσταντίνος Ευταξίας και Ακης Τσελέντης, ο σεισμολόγος Μάκης Χουλιάρας, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς. «Ο καθηγητής Αλεξόπουλος ανάλωσε τη ζωή του στην προαγωγή αξιών της έρευνας και της δυνητικής παιδείας τού γίγνεσθαι», τόνισε ο πρόεδρος της Ακαδημίας Πάνος Λιγομενίδης. «Σήμερα η παιδεία μας μοιάζει με ένα πλαστικό κορμό δέντρου, χωρίς ούτε ένα ξερό φύλλο επάνω του που να θυμίζει ότι υπήρξαν και καλύτερες εποχές. Καίσαρ Αλεξόπουλε, η γνωριμία μας έκανε τη ζωή μου πιο πλούσια». Ο ακαδημαϊκός Γιώργος Κοντόπουλος χαρακτήρισε τον τιμώμενο «ευπατρίδη, αδέκαστο και τίμιο καθηγητή», ενώ πολλοί από τους φίλους και μαθητές του μιλούσαν για τον άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στην παιδεία και την έρευνα και για εποχές «που μαθαίναμε γράμματα». Ο τιμώμενος, παρά τα 100 χρόνια του, δέχτηκε τους φίλους και μαθητές του, τους χαιρέτησε και μεταξύ άλλων είπε: «Το έργο μου είναι οι μαθητές μου, όλοι αυτοί οι σημερινοί επιστήμονες που διαπρέπουν. Ένας μού είπε πριν λίγο «Δάσκαλε, ό,τι είμαι το οφείλω σε σένα. Αυτά έχω και γι’ αυτά καμαρώνω» (δες κι εδώ).

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2009-05-02&id=40200

Πήγα και εγώ στην έκθεση Bodies στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι. Η έκθεση Bodies παρουσιάζει αληθινά ανθρώπινα σώματα, δίνοντας την ευκαιρία στον επισκέπτη να «δει τον εαυτό του» σε μια εκπληκτική παρουσίαση της ανθρώπινης ανατομίας. Περισσότερα από 200 όργανα και εκθέματα ανθρώπινων σωμάτων στην ολότητά τους εκτίθενται σε 9 ενότητες δείχνοντας την πολυπλοκότητα των οστών, μυών, νεύρων, αιμοφόρων αγγείων και οργάνων ενός ανθρωπίνου σώματος. Στην έκθεση παρουσιάζονται αληθινά ανθρώπινα σώματα (=πτώματα) στην ολότητά τους ή ανά μέρη, τα οποία έχουν διεξοδικά διαχωριστεί και διατηρηθεί μέσω μιας διαδικασίας ονομάζεται πολυμερής συντήρηση. Με αυτή τη διαδικασία, ο ανθρώπινος ιστός διατηρείται μόνιμα με τη χρήση υγρής σιλικόνης που, μετά από ειδικές επεξεργασίες, στερεοποιείται. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα δείγμα, διατηρημένο έως και το κυτταρικό επίπεδο, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο την πολυπλοκότητα των οστών, των μυών, των νεύρων, των αιμοφόρων αγγείων και των οργάνων. Τα εκτεθειμένα σώματα ανήκουν σε Κινέζους και, επίσημα λένε, ότι είναι δωρεά της κινεζικής κυβέρνησης στην ιατρική επιστήμη. Η συντήρησή τους έγινε στο Πανεπιστήμιο Dalian του Liaoning, Κίνα. Είναι πολλοί όμως αυτοί που ισχυρίζονται πως έγινε χωρίς την πρότερη συναίνεση των νεκρών για την μετά θάνατον χρήση τους και εν αγνοία των συγγενών τους, ενώ κάποιοι άλλοι λένε πως είναι θύματα εκτελέσεων. Ως προς το «καλλιτεχνικό μέρος» οι αντιδράσεις είναι πάλι ανάμεικτες, μιας και πολλοί θαυμάζουν την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος και αποθεώνουν τις λειτουργίες του, ενώ άλλοι συγκρίνουν τον τρόπο έκθεσης με ωμή πορνογραφία (δες εδώ). Πάντως η αίσθηση που μου προκάλεσε η έκθεση ήταν σαν να έμπαινα σε νεκροτομείο…και δυο τρεις φορές κατά την περιήγηση των εκθεμάτων αισθάνθηκα ένα σφίξιμο στο στομάχι. Δε λέω, έμαθα αρκετά που δεν ήξερα για την ανθρώπινη ανατομία, κι εντύπωση μου έκανε πόσο απέχουν τα προπλάσματα από την πραγματικότητα…
Εντέλει, πέρα από όσα θετικά ή αρνητικά μπορούν να λεχθούν, η έκθεση με έκανε να αλλάξω (την κακή μου) γνώμη για τη διδασκαλία του μαθήματος της Ανθρωπολογίας ως αυτοτελούς – που μέχρι το ΄80 διδασκόταν στη β΄ τάξη του γυμνασίου και τη β΄ τάξη του λυκείου, κατόπιν υποβιβάστηκε στην α΄ τάξη γυμνασίου και αποτελούσε αυτοτελές τμήμα της Βιολογίας Δέσμης στη γ΄ τάξη λυκείου, για να χάσει, τελικά, την αυτοτέλειά του από το ΄96 και μετά. Έτσι, λέω, ας δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο σώμα μας και τις λειτουργίες του και αντί της διδασκαλίας της ανατομίας του ανθρώπου μέσω την ολιστικής προσέγγιση των συστημάτων στο μάθημα της Βιολογίας, ας επαναφέρουμε και το μάθημα της Ανθρωπολογίας. Δες βιντεοσκοπημένη περιήγηση της Έκθεσης εδώ και κάποιες γνώμες επισκεπτών εδώ.

Μπορεί ακόμα να μην “είδα” διάλογο για την Παιδεία στο υπουργικό blog, αλλά παρατηρώ αυξημένο αριθμό αναρτήσεων, αρκετά σχόλια, αφωνία “διαχειριστή” …Κάποιες από τις αναρτήσεις μου κάνουν κλικ και ως εκ τούτου με υποχρέωσαν να ανοίξω ένα ακόμα φάκελο (!) με τίτλο “με αφορά”…Σε μια από αυτές καλός/ή συνάδελφος προτείνει ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο θα μπορούσαν οι μαθητές όλων των βαθμίδων να συμπληρώσουν ανώνυμα και να το ρίξουν σε μια κάλπη, επειδή πιστεύει ότι: “Η μελέτη των απαντήσεων θα βοηθούσε στον εντοπισμό προβλημάτων αλλά και σε ένα είδος πρώτου ελέγχου σε διδάσκοντες, Δ/ντες και λειτουργία των σχολείων γενικότερα.” Αναδημοσιεύω το δεκάλογο, μια και κατά καιρούς υποβάλλω στον ευατό μου και σε άλλους παρόμοιες ερωτήσεις/απορίες…
1. Πόση ώρα καθυστερεί ο δάσκαλός να μπει στην τάξη μετά το κτύπημα του κουδουνιού;
2. Πόσα λεπτά κάθε πρωί, μετά την προσευχή ο Δ/ντής του σχολείου σας μιλά στο μικρόφωνο, ”τρώγοντας” την πρώτη διδακτική ώρα;
3. Καπνίζει ο δάσκαλός σας στην τάξη; Πετά το τελειωμένο του τσιγάρο από το παράθυρο στο προαύλιο;
4. Πόσο συχνά ο δάσκαλός σας διορθώνει τις γραπτές εργασίες στα τετράδιά σας, σχολιάζοντας αυτές και δίνοντας κατευθύνσεις για τη βελτίωσή τους την επόμενη φορά;
5. Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς (κυρίως στις τάξεις Α΄Δημ., Γ΄Δημ., Α΄Γυμ., Α΄Λυκ.) οι διδάσκοντες της κάθε ειδικότητας κάνουν μια εργασία πρότυπο στην τάξη; Δουλεύουν με όλους στους μαθητές και γράφουν στον πίνακα,τα βήματα, τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να δουλέψουν ώστε να αυτενεργήσουν στην προσωπική τους μελέτη στο σπίτι; Μήπως έχετε την αίσθηση ότι όλοι οι δάσκαλοί σας πάντα πίστευαν ότι εσείς αυτό το ξέρατε ενώ κανείς ποτέ δεν σας έδειξε τον τρόπο;
6. Πόσο συχνά γράφει ο δάσκαλός σας στον πίνακα; Πόσο συχνά γράφετε εσείς οι μαθητές στον πίνακα;
7. Κατά τη διάρκεια μιας διδακτικής ώρας ,τι ποσοστό από τους δασκάλους σας κάθεται ακίνητο στην έδρα απευθυνόμενο σε σας (τους μαθητές );
8. Πόσο συχνά ο καθηγητής σας ,όταν έχετε την πρώτη ώρα ωριαίο διαγώνισμα σας καλεί να μπείτε αμέσως μετά την προσευχή στην τάξη ακόμα κι αν μιλά ο Δ/ντης στο μικρόφωνο;
9. Πόσο συχνά ο καθηγητής σας ,όταν έχετε την πρώτη ώρα ωριαίο διαγώνισμα σας καλεί να έρθετε λίγο πιο νωρίς από την προσευχή στο σχολείο για να εκμεταλλευθείτε όλη τη διδακτική σας ώρα;
10. Πόσο συχνά ένας διδάσκων, που έχει γραφική γραμματειακή εργασία για το σχολείο σας ,την πραγματοποιεί στην τάξη, την ώρα του μαθήματος και σας λέει:”μιλήστε μεταξύ σας παιδιά αλλά ήσυχα”;
11. Πόσο συχνά η διδακτική ώρα εξαντλείται χωρίς να ολοκληρωθεί η παράδοση του νέου κεφαλαίου και ο διδάσκων σας λέει : ”πάρτε μέχρι τη σελίδα τάδε”;
12. Πόσες φορές σας έτυχε στον προσδιορισμό της εξεταστέας ύλης των τελικών εξετάσεων του Ιουνίου να σας δοθούν κεφάλαια ,που δεν έχετε διδαχθεί καθόλου κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς;
13. Στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς , πόσες σελίδες έχετε γράψει στα τετράδια, που αγοράσατε στην αρχή της; Πόσα από αυτά σας φαίνεται ότι ήταν απαραίτητα κι άξιζε τον κόπο να τα κουβαλάτε καθ΄όλη τη διάρκεια της χρονιάς;
14. Έχετε υπολογίσει πόσες από τις εβδομάδες της σχολικής χρονιάς εργάζεστε στο σχολείο και τις πέντε ημέρες; Πόσες έχουν “κουτσουρευτεί” με εκδρομή, περίπατο, εκλογές διδασκόντων, εκλογές μαθητών, συνελεύσεις συλλόγου διδασκόντων, καταλήψεις, εορτές, κ.λ.π.;
15. Πόσο συχνά γίνεται τόση φασαρία στη διπλανή αίθουσα διδασκαλίας, ώστε ο δάσκαλός σας αναγκάζεται να διακόπτει το μάθημα;
16. Σας έχει τύχει, αφού ο δάσκαλός σας μπει στην τάξη, να στείλει εσάς ή άλλο συμμαθητή σας για τον καφέ του (ένα νερό ,ένα αναψυκτικό ….) στο κυλικείο;
17. Αναφέρατε τα μαθήματα από το ωρολόγιο πρόγραμμά σας: α) που σας ενθουσιάζουν,β) που τα θεωρείτε απαραίτητα, γ) που σας είναι βαρετά, δ) που τα θεωρείτε μη αναγκαία.
18. Γράψτε μας τα συναισθήματά σας για το σχολείο και την εκπαιδευτική διαδικασία όπως τη ζείτε μέσα σε αυτό.

Πρόταση για ένα νέο σύστημα αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών λειτουργών , ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου Η πρόταση αφορά :
1. Εσωτερική αξιολόγηση σχολικής μονάδας
2.Σύστημα υποστήριξης της επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών
3. Σύστημα αξιολόγησης για μονιμοποίηση των εκπαιδευτικών
4. Κατάρτιση Στελεχών Εκπαίδευσης
5. Σύστημα αξιολόγησης για σκοπούς προαγωγών
6. Σύστημα αξιολόγησης για σκοπούς προαγωγών με εξωτερική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών
7.Σύστημα αξιολόγησης για σκοπούς προαγωγών / επιλογής των στελεχών της
εκπαίδευσης μέσω της Ακαδημίας Στελεχών Εκπαίδευσης
8. Υπηρεσιακή ανεπάρκεια / ακαταλληλότητα
9. Ανακατανομή των υφιστάμενων οργανικών θέσεων
10. Σύστημα διοίκησης σχολικών μονάδων
Οι βασικές αρχές που διέπουν την πρόταση για την εφαρμογή ενός νέου σχεδίου αξιολόγησης είναι:
(α) Η διάκριση των μορφών αξιολόγησης (εσωτερική αξιολόγηση σχολικών μονάδων, διαμορφωτική-συμβουλευτική αξιολόγηση, αξιολόγηση για σκοπούς
προαγωγών).
(β) Η απόδοση της πρέπουσας έμφασης στη διαμορφωτική-συμβουλευτική αξιολόγηση και στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου.
(γ) Η αποσύνδεση της ανέλιξης των εκπαιδευτικών από την ανάληψη διοικητικών καθηκόντων, με στόχο να δοθούν κίνητρα στους εκπαιδευτικούς για να παραμένουν στην τάξη.
(δ) Ο καθορισμός συγκεκριμένων λειτουργικών κριτηρίων αξιολόγησης, τα οποία θα διαφοροποιούνται ανάλογα με τη μορφή αξιολόγησης και τη θέση προαγωγής, ώστε να ανταποκρίνονται στο ρόλο και τις αρμοδιότητες της κάθε θέσης.
(ε) Η διαμόρφωση έγκυρων και επιστημονικά θεμελιωμένων εντύπων αξιολόγησης, τα οποία θα διαφοροποιούνται ανάλογα και τα καθήκοντα της θέσης προαγωγής (εκπαιδευτικό, εποπτικό, διοικητικό έργο).
(στ) Η υιοθέτηση συμμετοχικού μοντέλου αξιολόγησης. Για την επιτυχή εφαρμογή ενός νέου συστήματος αξιολόγησης, απαραίτητη προϋπόθεση είναι τα ίδια τα άτομα που θα βιώνουν άμεσα το σύστημα να εμπλακούν ενεργά στη διαδικασία ανάπτυξής του, να γνωρίζουν τις πτυχές του και να συμφωνούν με τους στόχους και τις επιδιώξεις του. Μέσα από μια τέτοια διαδικασία οι εμπλεκόμενοι αναπτύσσουν μια
αίσθηση ιδιοκτησίας, η οποία συμβάλλει τα μέγιστα στη διατήρηση της εμπιστοσύνης και του αμοιβαίου σεβασμού για το τελικό προϊόν και δημιουργεί την υποχρέωση για την επιτυχία του νέου συστήματος αξιολόγησης.
(ζ) Η διαφάνεια σε κάθε στάδιο των διαδικασιών αξιολόγησης. Ο κάθε εκπαιδευτικός θα γνωρίζει το πότε θα αξιολογηθεί, τις μεθόδους αξιολόγησης που θα χρησιμοποιηθούν, τα κριτήρια της αξιολόγησής του, καθώς και τα αποτελέσματα της όλης διαδικασίας.
(η) Η υιοθέτηση απλουστευμένων διαδικασιών σε κάθε μορφή αξιολόγησης.
(θ) Η υιοθέτηση αναπτυξιακής, εξελικτικής και ανατροφοδοτικής προσέγγισης στην αξιολόγηση, ώστε να γίνεται ουσιαστική αξιοποίηση των 9 διαδικασιών και των αποτελεσμάτων, με στόχο την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού συστήματος.
Περισσότερα εδώ.

Σύμβολο της αλματώδους ανάπτυξης μιας μη θεσμοθετημένης πηγής πληροφόρησης, η ηλεκτρονική συμμετοχική εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια (Wikipedia) κατατάσσεται πρώτη μεταξύ όλων των προτιμήσεων στις μηχανές αναζήτησης. Ο τρόπος λειτουργίας της, αν και δεν είναι αψεγάδιαστος, στηρίζεται σε κανόνες πολύ πιο περίπλοκους από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Το μοντέλο ανάπτυξης της Βικιπαίδειας, που ο ισραηλινός καθηγητής Δικαίου Γιοσάι Μπένκλερ βάφτισε «συλλογική παραγωγή από ισότιμους χρήστες» (peer production), απαιτεί μεγάλη αυτονομία των συμμετεχόντων. Ο ιδρυτής της Τζίμι Γουέιλς, ανακοίνωσε τον Ιούνιο του 2008 ότι μια ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια απαιτεί «απίστευτη ακρίβεια σκέψης», επειδή, «σε αντίθεση με τους “προστατευμένους” συντάκτες μιας κλασικής εγκυκλοπαίδειας με συγκεκριμένα λήμματα», οι άνθρωποι που εργάζονται πάνω σε ανοιχτά προγράμματα είναι εντελώς εκτεθειμένοι «στην αμφισβήτηση εάν χρησιμοποιήσουν σαθρά επιχειρήματα ή εφόσον στηρίξουν τα συμπεράσματά τους επάνω σε εσφαλμένες πηγές».Με άλλα λόγια, στη Βικιπαίδεια η εξειδίκευση δεν αφορά πλέον ένα «πρόσωπο» αλλά μια «διαδικασία», μέσα από τη συγκέντρωση πολλαπλών προσωπικών απόψεων, μέσα από τη «σοφία του πλήθους». Το κλειδί της επιτυχίας βρίσκεται, λοιπόν, στη συμμετοχή. Και προκειμένου να εξασφαλιστεί μαζικά και με συνεχή ροή, πρέπει πάση θυσία η «βικιπαιδική» εμπειρία να είναι διασκεδαστική και άμεση, εδραιωμένη στην αρχή: «Μπορείτε να εκδώσετε τη σελίδα αυτή αμέσως». Αν και η δεοντολογία του προγράμματος η οποία επιβάλλει την ισότητα, φαίνεται ότι ορισμένοι συντάκτες επικαλούνται δεξιότητες ή εξωτερικούς τίτλους. Έτσι, η δραστηριότητα του χρήστη Ες-Τζέι τού επέτρεψε την πρόσβαση σε όλες, περίπου, τις βαθμίδες ευθύνης που υπάρχουν μέσα στη Βικιπαίδεια. Εχαιρε τέτοιας εκτίμησης, που η έγκυρη επιθεώρηση «The New Yorker» πήρε συνέντευξη από αυτόν στο αφιέρωμα που έκανε στην εγκυκλοπαίδεια. Του προτάθηκε, επίσης, η θέση του διευθυντή κοινότητας (community manager) ή του ρυθμιστή στους κόλπους της Wikia, ενός οργανισμού κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ξεκίνησε από τον Τζίμι Γουέιλς το 2004. Η προσφορά αυτή ήταν μοιραία: το βιογραφικό σημείωμα που ο Ες-Τζέι συμπεριέλαβε στη Wikia δεν είχε απολύτως τίποτα κοινό με το προφίλ που παρουσιάστηκε στους χρήστες της Βικιπαίδειας ή στους αναγνώστες του «The New Yorker». Στην πραγματικότητα, όπως φαινόταν, δεν επρόκειτο για έναν καθηγητή Θρησκευτικών Σπουδών με διδακτορικούς τίτλους στο Δίκαιο και τη Φιλοσοφία, αλλά για έναν νεαρό άνδρα ηλικίας 24 ετών, ο οποίος δεν διέθετε καν πτυχίο!Στο ζήτημα της ακρίβειας, το περιοδικό «Nature» συνέκρινε 42 επιστημονικά άρθρα προερχόμενα αντίστοιχα από τη Βικιπαίδεια και από την Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν ισότιμα σε ποιότητα. Ωστόσο, η έλλειψη ακρίβειας στη Βικιπαίδεια την καθιστά προβληματική. Ο τελικός σκοπός μιας εγκυκλοπαίδειας είναι η αλήθεια. Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα εδώ. Eπιπρόσθετα δες κι εδώ.