My SchBlogOut

«Σώστε το ξύλο μας κι αυτό θα σώσει τον πλανήτη», υποστηρίζει ο επ. καθηγητής Δασολογίας του ΑΠΘ Ι. Μπαρμπούτης.«Σώστε τα δένδρα – χρησιμοποιήστε ξύλο – αποθηκεύστε διοξείδιο» προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το υπ’ αριθμόν ένα αέριο του θερμοκηπίου,υποστηρίζει.Υπολογίζεται ότι ένα δένδρο απορροφά μέσω της φωτοσύνθεσης ένα τόνο διοξειδίου του άνθρακα για την ανάπτυξη ενός κυβικού μέτρου ξύλου, αποδεσμεύοντας 727 κιλά οξυγόνου. Αυτός ο άνθρακας απελευθερώνεται και πάλι στην ατμόσφαιρα, όταν τα δέντρα καίγονται ή όταν καίγεται ο λιγνίτης ή το πετρέλαιο που δημιουργείται σε χιλιάδες χρόνια από την αποσύνθεση των δέντρων στο υπέδαφος του πλανήτη.«Η ξυλεία που συγκομίζεται από τα διαχειριζόμενα δάση», προσθέτει, «εφόσον χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή προϊόντων ξύλου, θα συνεχίσει να κρατά αποθηκευμένο τον άνθρακα. Από την άλλη, τα δάση που δεν υλοτομούνται, όπως τα παρθένα δάση, δεν εμφανίζουν θετικό ισοζύγιο όσον αφορά το διοξείδιο του άνθρακα, αν υπάρχουν φυσικές απώλειες. Όταν στα εδάφη φυτεύονται νέα δέντρα, το δάσος συνεχίζει να δεσμεύει άνθρακα με τη γνωστή διαδικασία της φωτοσύνθεσης».
Όμως και τα προϊόντα ξύλου εξακολουθούν να κρατούν τον άνθρακα αποθηκευμένο καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους. Θα απελευθερωθεί στην ατμόσφαιρα μόνο αν αυτά καούν ή αποσυντεθούν σταδιακά σε βάθος χρόνου…» Κι όσο μεγαλύτερη είναι η ζωή των προϊόντων που παράγονται από το ξύλο τόσο μεγαλύτερο το όφελος για το περιβάλλον «αλλά ίσως αυτό να μην το έχουμε αντιληφθεί σε αριθμούς», τονίζει. Σύμφωνα με τις πρόσφατες εκτιμήσεις, η μέση ζωή των ξύλινων προϊόντων ποικίλλει από 2 μήνες για τις εφημερίδες έως 75 χρόνια για τη δομική ξυλεία.Περισσότερα εδώ.

Ο Πίτερ Λέιν από το Μάντσεστερ είναι ένας από τους πρώτους ανθρώπους στον κόσμο στους οποίους εμφυτεύτηκαν εντός των οφθαλμών ηλεκτρονικοί δέκτες, οι οποίοι μέσω μιας πρωτοποριακής διαδικασίας χαρίζουν και πάλι το φως σε ανθρώπους που ζουν στο σκοτάδι. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα ο επί 30 έτη τυφλός, λόγω γενετικής εκφυλιστικής οφθαλμικής πάθησης, μπορεί να διακρίνει το περίγραμμα αντικειμένων, αλλά και να διαβάζει γράμματα μέσω μιας σειράς κουκκίδων φωτός, οι οποίες προβάλλονται σε μια ειδική οθόνη. Το σύστημα που τοποθετήθηκε στον 51χρονο λειτουργεί ως εξής: ο ασθενής φορά ένα ειδικό ζευγάρι γυαλιά, τα οποία λαμβάνουν μια εικόνα και στέλνουν την πληροφορία σε έναν επεξεργαστή. Ο επεξεργαστής είναι τοποθετημένος στη ζώνη του ασθενούς μαζί με μπαταρίες οι οποίες «τροφοδοτούν» το όλο σύστημα. Μέσω του επεξεργαστή η εικόνα μετατρέπεται σε ηλεκτρονικό σήμα το οποίο και αποστέλλεται σε έναν πομπό που βρίσκεται επάνω στα γυαλιά. Στη συνέχεια το ηλεκτρονικό σήμα αποστέλλεται στους ηλεκτρονικούς δέκτες που είναι εμφυτευμένοι εντός του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Τα στοιχεία μεταδίδονται συγκεκριμένα μέσω ενός μικροσκοπικού καλωδίου και οι ηλεκτρικοί παλμοί που προκύπτουν αποστέλλονται μέσω του οπτικού νεύρου στον εγκέφαλο. Το αποτέλεσμα είναι να προκύπτουν μοτίβα κουκκίδων φωτός τις οποίες «βλέπει» ο ασθενής. Περισσότερα εδώ.

Το λεγόμενο «παράδοξο» του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Ζήνωνα (490-415) από την Ελέα της Κάτω Ιταλίας, σύμφωνα με το οποίο η κίνηση είναι μια ψευδαίσθηση, γνωστό και σαν «κβαντικό παράδοξο του Ζήνωνα», λύθηκε έπειτα από περίπου 2500 χρόνια από τον Γιάννη Κομίνη, επ. καθηγητή του Φυσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης και ερευνητή του Ινστιτούτου Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ). Με την εν λόγω ανακάλυψη, για πρώτη φορά εμφανίζεται στην επιστήμη ένα κβαντικό φαινόμενο να «καθορίζει άμεσα τις δυνατότητες ενός βιολογικού οργανισμού». Πιο συγκεκριμένα, τον ακριβή προσανατολισμό των πουλιών σε σχέση με το μαγνητικό πεδίο της Γης, ώστε να βρίσκουν με ακρίβεια τον προορισμό τους έπειτα από ταξίδι χιλιάδων χιλιομέτρων. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούν το μαγνητικό πεδίο της Γης και ο μηχανισμός με τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι γνωστός ως βιοχημική πυξίδα. Η πυξίδα αυτή στηρίζεται ακριβώς στις αντιδράσεις με ζευγάρια ιοντικών ριζών, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα των πουλιών. Οι αντιδράσεις αυτές επηρεάζονται από το μαγνητικό πεδίο και έτσι τα προϊόντα της αντίδρασης φέρουν την πληροφορία για το μαγνητικό πεδίο της Γης. Η ανακάλυψη αφορά το γεγονός ότι οι αντιδράσεις αυτές καθορίζονται από κβαντικά φαινόμενα που για πρώτη φορά φαίνεται να εμφανίζονται σε ένα βιολογικό σύστημα. Τόσο οι χημικές αντιδράσεις και τα βιομόρια στα οποία λαμβάνουν χώρα όσο και ο μηχανισμός της βιοχημικής πυξίδας ήταν γνωστά στην επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλά χρόνια. Όμως, η φυσική περιγραφή και κατανόηση αυτών των φαινομένων σε κβαντικό επίπεδο ήταν ελλιπής και “αποσιωπούσε” την ύπαρξη και δράση των κβαντικών φαινομένων. Μάλιστα, η δυνατότητα των πουλιών να προσανατολιστούν με μεγάλη ακρίβεια στο μαγνητικό πεδίο της Γης φαίνεται ότι είναι άμεση απόρροια αυτών των κβαντικών “παραδόξων”. Το κβαντικό φαινόμενο του Ζήνωνα έχει παρατηρηθεί σε πολλά πειράματα και με πολλές παραλλαγές, ποτέ όμως σε ένα βιοχημικό/βιολογικό σύστημα. Πιο αναλυτικά, αυτό που συμβαίνει είναι το εξής: το ζεύγος ιοντικών ριζών αποτελείται, πολύ απλά, από δύο μοριακά ιόντα και δύο ελεύθερα ηλεκτρόνια. Τα ηλεκτρόνια αυτά είναι μικροσκοπικοί, κβαντικοί μαγνήτες, οι οποίοι “αισθάνονται” το μαγνητικό πεδίο της Γης, όπως μια πυξίδα. Κάποια στιγμή όμως τα ηλεκτρόνια αυτά μεταπηδούν στα ιόντα και προκύπτει ένα ουδέτερο μόριο, δηλαδή η χημική αντίδραση λαμβάνει τέλος. Η μορφή του ουδέτερου μορίου που προκύπτει εξαρτάται από το τι προσανατολισμό έχουν οι δύο ηλεκτρονικοί μαγνήτες. Τον έλεγχο αυτό τον πραγματοποιούν τα δύο μοριακά ιόντα. Όταν ο έλεγχος αυτός που ασκούν τα ιόντα στα ηλεκτρόνια είναι πολύ “ισχυρός”, τότε ακριβώς εμφανίζεται το κβαντικό φαινόμενο του Ζήνωνα και ο χρόνος ζωής της αντίδρασης αυτής παρατείνεται. Αν βέβαια η χημική αυτή αντίδραση λάβει χώρα πολύ γρήγορα, τα προϊόντα θα είναι ανεξάρτητα από το μαγνητικό πεδίο και δεν θα επιβιώσει καμία πληροφορία γι’ αυτό. Το κβαντικό φαινόμενο του Ζήνωνα είναι λοιπόν υπεύθυνο για τον χρόνο ζωής της βιοχημικής αυτής αντίδρασης, χρόνος που είναι επαρκής για να δουλέψει ο μηχανισμός της βιοχημικής πυξίδας. Περισσότερα εδώ.

Σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA) η πολύωρη αναζήτηση πληροφοριών στο Διαδίκτυο μπορεί να βοηθήσει τους πρεσβύτερους να διατηρούν τις πνευματικές τους δυνάμεις (δες εδώ).Οι ερευνητές στρατολόγησαν 24 εθελοντές, ηλικίας 55 έως 78 ετών, και τους διαχώρισαν σε χρήστες του Διαδικτύου και σε μη χρήστες. Στη συνέχεια οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε δύο λειτουργικές μαγνητικές τομογραφίες (fMRI) για την ανίχνευση της ροής του αίματος σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, που δείχνουν ποια τμήματα του εγκεφάλου χρησιμοποιούνται σε μια δεδομένη στιγμή. Κατά τη διάρκεια των σαρώσεων οι εθελοντές εκτελούσαν μια εικονική αναζήτηση πληροφοριών στο Διαδίκτυο. Στην πρώτη σάρωση, λοιπόν, οι εθελοντές που ήταν χρήστες του Internet είχαν μεγαλύτερη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με τη γλώσσα, την ανάγνωση, τη μνήμη και την οπτική ικανότητα. Δύο εβδομάδες αργότερα και αφού και οι δύο ομάδες εθελοντών είχαν πραγματοποιήσει επτά ωριαίες αναζητήσεις στο Internet χρησιμοποιώντας τις γνωστές μηχανές αναζήτησης, αυτή η διαφορά ανάμεσα στα δύο γκρουπ είχε εκλείψει, όπως ανέφερε ο επικεφαλής της έρευνας Γκάρι Σμολ, καθηγητής Ψυχιατρικής του Ιδρύματος Νευροεπιστήμης και Ανθρώπινης Συμπεριφοράς του UCLA. Ο ίδιος δεν εντυπωσιάζεται από το εύρημα αυτό. «Ο εγκέφαλός μας είναι καταπληκτικό όργανο, ευαίσθητο σε οτιδήποτε το εκθέτουμε από στιγμή σε στιγμή» λέει και συνεχίζει: «Η μελέτη δείχνει ότι μπορούμε να εξασκήσουμε το μυαλό μας σχετικά γρήγορα. Μια καθημερινή δραστηριότητα, όπως η αναζήτηση πληροφοριών στο Διαδίκτυο, φαίνεται να ενεργοποιεί περιοχές που συνδέονται με τη μνήμη και τους σύνθετους συλλογισμούς».

Ένας συλλέκτης έργων τέχνης εντόπισε ένα δόντι, ένα δάχτυλο και τον αντίχειρα του Γαλιλαίου Γαλιλέι, που πέθανε το 17ο αιώνα, όπως ανακοίνωσε σήμερα το μουσείο Ιστορίας της Επιστήμης της Φλωρεντίας. Το μουσείο σημειώνει στην ανακοίνωσή του ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την αυθεντικότητα των λειψάνων. Τα δάχτυλα και το δόντι αφαιρέθηκαν από τη σορό του Γαλιλαίου, μαζί με άλλο ένα δάχτυλο και ένα σπόνδυλο, κατά την ταφή του που έγινε 95 χρόνια μετά το θάνατό του, το 1642, επειδή οι εκκλησιαστικές αρχές αρνούνταν να τον ενταφιάσουν σε καθαγιασμένο έδαφος… Ο Τζοβάνι Ταρτζόνι Τοτσέτι, ένας ιστορικός που συμμετείχε, τότε, στην τελετή και έγραψε για αυτήν, ομολόγησε ότι “δυσκολεύτηκε ν’ αντισταθεί στον πειρασμό να πάρει το κρανίο που είχε φιλοξενήσει μια τέτοια εκπληκτική μεγαλοφυΐα”. Τα λείψανα περνούσαν από τον ένα συλλέκτη στον άλλο μέχρι που χάθηκαν μυστηριωδώς το 1905. Το άλλο δάχτυλο και ο σπόνδυλος φυλάσσονται από το 1737 σε μουσεία της Φλωρεντίας και της Πάδουα.Τα λείψανα θα εκτεθούν στις αρχές του 2010, όταν ξανανοίξει το μουσείο Ιστορίας της Επιστήμης της Φλωρεντίας, που σήμερα βρίσκεται υπό ανακαίνιση, το οποίο θα μετονομαστεί σε Μουσείο Γαλιλαίου.

Πηγή:http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=104031

Ο μαθητικός φορητός υπολογιστής και πάλι στο στόχαστρο… Όχι για τίποτε άλλο, αλλά για την «ανεξέλεγκτη» χρήση του Διαδικτύου από τους μαθητές. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, «δε θα ήταν υπερβολή να πει κάποιος ότι η παροχή φορητών υπολογιστών στους 120 000 μαθητές γυμνασίου, όπως τελικά εξελίχθηκε, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλειά τους, αντί να λειτουργεί ως εξελικτικό βήμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.» Και κατά δήλωση συνεργάτη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας στη Β’ Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», έχει δημιουργηθεί στα σχολεία «ανεξέλεγκτη», κατάσταση ενώ έχουν ήδη γίνει καταγγελίες από καθηγητές Γυμνασίων για την ακατάλληλη χρήση του φορητού υπολογιστή από τους μαθητές, κυρίως την ώρα του σχολικού διαλείμματος, όταν και χρησιμοποιούν την ασύρματη σύνδεση για να σερφάρουν σε ιστοσελίδες πολλές φορές ακατάλληλου περιεχομένου, όχι από την σχολική αίθουσα, αλλά από… τις τουαλέτες (δες εδώ).Τώρα να το πιστέψω ή όχι; Να πω ότι το μαθητικό netbook φταίει και μόνο για το σερφάρισμα σε «ακατάλληλες» σελίδες; Δηλαδή για το «οφθαλμόλουτρο» στις σελίδες του Playboy 50 χρόνια πριν, όταν ήμουν μαθητής, ποιος να έφταιγε; Να κουβεντιάσουμε το θέμα «ακατάλληλο» σε σχέση με το γονικό έλεγχο ναι. Αλλά όχι και να τα φορτώνουμε στην τεχνολογία… Όταν υπάρχουν αρκετά φίλτρα αποτροπής πρόσβασης σε ακατάλληλο για ανήλικους περιεχόμενο και που κατά τη γνώμη μου όφειλε η πολιτεία να υποχρεώνει να έχει εγκαταστήσει και ενεργοποιήσει ο πωλητής του μαθητικού υπολογιστή των 450€ (να δικαιολογούμε και το …ποσό).Εξάλλου καθώς ορθά παρατηρείται: «Η απαγόρευση της χρήσης άλλων συσκευών, όπως τα κινητά τηλέφωνα, στο σχολικό περιβάλλον, έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τη χρήση φορητών υπολογιστών που μπαίνουν οπουδήποτε στο Διαδίκτυο, και μπορούν μάλιστα να χρησιμοποιηθούν εντός του σχολείου για να τραβήξουν φωτογραφίες, βίντεο, το οποίο πλέον μπορούν να ανεβάσουν στο Διαδίκτυο από την ίδια μάλιστα συσκευή…» Από την άλλη, το Google έχει αναπτύξει την επιλογή Safe search, που μπορεί να εγκαταστήσει ο γονέας, για ασφαλή πλοήγηση στις σελίδες του (δες εδώ) -καθώς τα φίλτρα μπορούν να αποδειχτούν πολύτιμα εργαλεία στην προστασία των ανηλίκων από επιβλαβές περιεχόμενο (περισσότερα εδώ: SaferInternet.gr).Και να μη μας διαφεύγει ότι «δεν πρέπει να απαγορεύουμε το Ιντερνέτ στα παιδιά αλλά να τους μαθαίνουμε από νωρίς τους κανόνες του. Πρέπει το Ιντερνέτ να μπει από νωρίς στο σπίτι, ακόμα και από το νηπιαγωγείο, για να μάθουν εγκαίρως τα παιδιά τα όρια. Άλλωστε, δεν είναι μόνο μέσα στο σπίτι μας -μπορούν να το βρουν και στα σπίτια φίλων ή στα Ιντερνέτ καφέ». Μια και «όπως οι σημερινοί μεγάλοι μεγάλωσαν με το τηλέφωνο ως αυτονόητη συσκευή, έτσι και οι νέοι μεγάλωσαν με το Ιντερνέτ ως αυτονόητη λειτουργία. Το Διαδίκτυο είναι ένα παράθυρο στον κόσμο. Είναι σαν να έχουμε ανοίξει στο σπίτι μας ένα παράθυρο και μπαίνει μέσα όλος ο κόσμος. Όπως μαθαίνουμε στο παιδί μας να μη δίνει ποτέ το όνομα και τη διεύθυνσή του σε αγνώστους στον δρόμο, το ίδιο πρέπει να τους μαθαίνουμε και για το Ιντερνετ, όπου εκεί επικοινωνείς μέσα από καλώδια και δεν βλέπεις καν τους άλλους» (δες εδώ).
Aναδημοσίευση από το ημέτερο (πρώτη ανάρτηση) ICT-edu.