ΦΩΤΙΑ, ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΩΝ ΘΕΩΝ !!! (Β’ μέρος)

Τα παιχνίδια μας:

-Δώσε μου φωτίτσα( παραδοσιακό παιχνίδι).

-Ποιος κρύβει τη φωτιά;

-Καίγεσαι (παραλλαγή από αγαλματάκια).

-Φυλάξου από τη λάβα

-Κινητικό παιχνίδι με στεφάνια και τους αριθμούς( 100/166/199/112).

Οι εικαστικές μας δημιουργίες:

 

-Φωτιά από παλάμες( ομαδική εργασία).

-Η φωτιά.

– Ζωγραφίζω φλογίτσες σύμφωνα με τις οδηγίες του κ. Μπάμπη Κοιλιάρη.

-Πυροσβεστικοί κρουνοί.

-Πυροσβέστες.

-Πάζλ: Πυροσβέστες.

-Καπέλα πυροσβέστη.

 

-Ζωγραφίζω τον εαυτό μου πυροσβέστη.

Οι δραματοποιήσεις μας:

-Δραματοποιήσαμε καταστάσεις γύρω από τη φωτιά:(ψήσαμε φαγητό, χορέψαμε,κτλ).

-« Ο χορός της φωτιάς».

-« Οι 3 φλόγες».

  

-Δραματοποιήσαμε στιγμιότυπα από τη ζωή των πυροσβεστών( σώσαμε ζωάκια, ρίξαμε νερό με τη μάνικα, κτλ)

Νέες τεχνολογίες:

-Παρακολουθήσαμε power point για το θεό Ήφαιστο και τις ιστορίες του Προμηθέα και του Φαέθοντα.

-Είδαμε βίντεο για την ανακάλυψη της φωτιάς, animation για την καταστροφή της Πομπηίας και CD ROM με τα μέρη του ηφαιστείου.

-Μιλήσαμε για τους κανόνες πυρασφάλειας με τη βοήθεια του Σαμ του Πυροσβέστη και τους εφαρμόσαμε, χρησιμοποιώντας τον Beebot, το ρομποτάκι μας, που έπρεπε να βρει διέξοδο από την πυρκαγιά.

 

Παιδί και περιβάλλον:

-Κάναμε πείραμα με τη φωτιά και το οξυγόνο.

-Μιλήσαμε για τα 4 στοιχεία της φύσης ( γη/φωτιά/νερό/αέρας).

-Πραγματοποιήσαμε άσκηση πυρασφάλειας και πήραμε βραβείο για τη συμμετοχή μας.

-Μάθαμε για τη χρήση των πυροσβεστήρων και της πυροσβεστικής φωλιάς που έχουμε στο νηπιαγωγείο μας.

-Επισκεφθήκαμε την Πυροσβεστική Υπηρεσία Χίου.

-Ο κ. Μπάμπης Κοιλιάρης μας επισκέφθηκε, μας διάβασε το παραμύθι του: « Η φλογίτσα» και μας έμαθε να ζωγραφίζουμε φλογίτσες.

-Βόλτα στην Κλειδού.

ΦΩΤΙΑ, ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΩΝ ΘΕΩΝ !!! (Α’ Μέρος)

« Ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που τολμάει να ανάψει τη φωτιά και να ζήσει μαζί της. Ο λόγος: μόνο αυτός έμαθε πώς να τη σβήνει».

Henry Van Dyke, 1852-1933, Αμερικανός ποιητής.

 

Η φωτιά αποτελεί μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις όλων των εποχών για την ανθρωπότητα, γιατί διαμόρφωσε νέες διατροφικές συνήθειες, λειτούργησε ως μέσο προστασίας, συνέβαλε στην ανθεκτικότητα του ανθρώπινου είδους και βοήθησε στην πολιτιστική εξέλιξη και στην δημιουργία των ανθρώπινων κοινοτήτων όπως τις ξέρουμε σήμερα. Παράλληλα όμως αποτελεί και μια από τις μεγαλύτερες αιτίες φυσικών καταστροφών κάνοντας τον άνθρωπο πολλές φορές να αισθάνεται ανίσχυρος απέναντι της.

Για όλους τους παραπάνω  λόγους αποφασίσαμε  να ασχοληθούμε φέτος στο νηπιαγωγείο μας με τη φωτιά, να μάθουμε για τη χρήση και τη χρησιμότητα της , αλλά και για τους τρόπους προφύλαξης και προστασίας από αυτή. Παρακάτω θα σας παρουσιάσουμε τις δραστηριότητες που πραγματοποιήσαμε στο τμήμα μας σχετικά με το θέμα με διαθεματικό τρόπο.

Οι γλωσσικές μας δραστηριότητες:

-Φτιάξαμε το ιστόγραμμα μας: « Φωτιά , το δώρο των θεών».

-Διαβάσαμε από τη μυθολογία ιστορίες για τον Προμηθέα, τον Ήφαιστο και το Φαέθοντα.

        

-Ανασυνθέσαμε τη λέξη φωτιά και παίξαμε παιχνίδια με τις συλλαβές της.

-Μάθαμε τις φωνές Φ,φ/Π,Π/Τζ,τζ.

-Παίξαμε γλωσσικά παιχνίδια με λέξεις σχετικές με τη φωτιά.

Διαβάσαμε βιβλία, παραμύθια, ιστορίες:

-« Ζω, γιατί υπάρχει φωτιά».

-« Πως ταξίδεψαν οι 3 φλόγες».

-« Η φλογίτσα»(  ένα παραμύθι του Μπάμπη Κοιλιάρη).

-Κοντά στη φύση: « Η φωτιά».

-« Ορέστης, ο τολμηρός πυροσβέστης».

-Η μεγάλη φωτιά».

-« Οχήματα διάσωσης».

-« Τα ηφαίστεια».

-Επεξεργαστήκαμε το ποίημα: « Η φωτιά στο τζάκι» ( Γ. Κρόκος).

-Οι πυροσβέστες…( ομαδική εργασία).

-Μιλήσαμε για τις αντίθετες έννοιες( με αφορμή το παραμύθι: « Η μεγάλη φωτιά»).

-Αντιστοιχήσαμε τα μέρη του πυροσβεστικού οχήματος με λέξεις-καρτέλες.

-Παίξαμε παιχνίδι μνήμης και παρατηρητικότητας με πυροσβέστες.

-Καταγράψαμε τις ερωτήσεις που θέλαμε να κάνουμε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Χίου.

 

Τα μαθηματικά μας:

 Βάλαμε στη φλόγα τόσα πομ πον όσα ο αριθμός κουκίδων του ζαριού μας( προνήπια) ή των ζαριών μας (νήπια).

-Χωριστήκαμε σε 3 ομάδες (κόκκινη/κίτρινη /πορτοκαλί) και συγκεντρώσαμε και καταμετρήσαμε τα αντικείμενα που μαζέψαμε από κάθε χρώμα.

-Παίξαμε με τους πυροσβέστες και τον πυροσβεστικό σταθμό (έννοια της πρόσθεσης) και αντιστοιχήσαμε πυροσβέστες και πυροσβεστήρες ( τόσα-όσα).

-Οι αριθμοί 100/166/199/112.

-«Που κρύβεται ο πυροσβέστης;»(1-20).

-Μαθηματικά πάζλ (1-10).

-Ψηφοφορία: « Θα ήθελες να γίνεις πυροσβέστης;» ( και συμπλήρωση ομαδικού στατιστικού φύλλου εργασίας).

-Οι έννοιες μικρό-μεσαίο- μεγάλο( από το παραμύθι: « Η μεγάλη φωτιά»).

-Παιχνίδι προσανατολισμού με το ρομποτάκι Beebot.

 

ΜΑΝΑ, ΜΗΤΕΡΑ, ΜΑΝΟΥΛΑ, ΜΑΜΑ !!!!

Η πρώτη εβδομάδα μετά τις πασχαλινές μας  διακοπές ήταν αφιερωμένη στη γιορτή της μητέρας. Φτιάξαμε το ιστόγραμμα: « Τι μου αρέσει να κάνω με τη μαμά;» και διαλέξαμε φρούτο/ εποχή/ γλυκό/ παιχνίδι/ χρώμα/ για την εργασία: « Αν η μαμά μου ήταν…». Καταγράψαμε τις απαντήσεις και μετρήσαμε πόσα παιδιά επέλεξαν το καθετί.

 

Διαβάσαμε το παραμύθι: « Πως γράφεται η λέξη μητέρα;», παίξαμε γλωσσικά παιχνίδια  με τα γράμματα της λέξης και επεξεργαστήκαμε τη φωνή Μ,μ. Σχολιάσαμε τον πίνακα του Albert Edelfet: «Μητέρα και παιδί», τον αναπαραστήσαμε με το σώμα μας, του δώσαμε τον δικό μας τίτλο και τον ζωγραφίσαμε.

Δραματοποιήσαμε τις περιπέτειες του Γιόσι, του μικρού λαγού, από το παραμύθι: « Μόνο εσένα αγαπώ τόσο πολύ» , διαβάσαμε την ιστορία: « Η Κοτούλα Τούλα» , τη ζωγραφίσαμε και προσπαθήσαμε να βρούμε και άλλα ζωάκια που γεννούν αβγά. Χωρισμένοι  σε 2 ομάδες  βοηθήσαμε την κοτούλα μας να μαζέψει όσο το δυνατόν περισσότερα αβγά  με τα οποία στη συνέχεια κάναμε ομαδοποιήσεις/ ταξινομήσεις( σύμφωνα με το μέγεθος και το χρώμα).

 

Συζητήσαμε για το ρόλο της μητέρας στα παραμύθια και βλέποντας εικόνες από αυτά τα αντιστοιχήσαμε με τους τίτλους τους. Χωρίσαμε τα παραμύθια μας σε 2 κατηγορίες με μαμάδες/χωρίς μαμάδες και συμπληρώσαμε αντίστοιχο Φ.Ε. Τέλος παίξαμε το παραδοσιακό παιχνίδι: «Μπούντου-μπoυντουλάκια».

Η ΦΛΟΓΙΤΣΑ – ένα παραμύθι του Μπάμπη Κοιλιάρη

Στα πλαίσια του προγράμματος Π.Ε. για τη φωτιά το νηπιαγωγείο μας επισκέφτηκε ο εικαστικός κ. Μπάμπης Κοιλιάρης, ο οποίος έγραψε για εμάς μια πολύ όμορφη ιστορία με τίτλο «Η Φλογίτσα», την οποία και μας αφηγήθηκε:

H Φλογίτσα

ένα παραμύθι του Μπάμπη Κοιλιάρη

«Ήταν µια φορά κι ένα καιρό ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Προμηθέα. Αυτός έκλεψε τη φωτιά απ’ τους 12 θεούς και την έφερε στους ανθρώπους. Τους έδωσε τη γνώση… »

Ας πάµε στα πολύ παλιά χρόνια, τότε που οι άνθρωποι ζούσαν σε σπηλιές, φορούσαν προβιές αντί για ρούχα και μόλις σκοτείνιαζε πήγαιναν για ύπνο γιατί δεν είχαν φως ούτε και ζεστασιά.

Τότε λοιπόν, εκεί μέσα σε ένα μεγάλο χωράφι ζούσε ένα δέντρο, ένα μοναχικό δένδρο. Χρόνια στεκόταν εκεί µόνο του, όµως τουτη τη χρονιά τα έφερνε δύσκολα. Έπεσε μεγάλη ξηρασία και ζέστη. Έτσι το δέντρο µας έμενε απότιστο και ήταν έτοιμο να ξεραθεί.

Ένα βράδυ, καθώς σουρούπωνε, μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν στον ορίζοντα. Γύρισε το δέντρο, τα κοίταξε και ήλπιζε να μαζευτούν περισσότερα για να βρέξει και να ποτιστούν τα χωράφια. Έτσι και το δέντρο θα έβγαζε φύλα, λουλούδια και καρπούς. Κι αυτά µε τη σειρά τους θα γεννούσαν μικρά καινούρια δεντράκια.

Εκείνο λοιπόν το βράδυ, το πιο σκοτεινό του τελευταίου χρόνου, ο συννεφιασμένος ουρανός άρχισε να βροντά και να αστράφτει. Φαινόταν τόσο θυμωμένος θαρρείς και µάλωνε µε τη γη. Ή ατμόσφαιρα μύριζε περίεργα. Οι αστραπές και οι βροντές που δυνάμωναν, έδειχναν πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Κι όλο πιο άγρια γινόταν η κατάσταση.

Το δέντρο προσπαθούσε να καταλάβει τι συμβαίνει, αλλά μάταια. Μέχρι που ένας κεραυνός έσκασε μέσα στο χωράφι, λίγα μέτρα πιο κάτω. Το δέντρο τρόμαξε!! Δεν είχε προλάβει να συνέλθει καθώς ένας δεύτερος κεραυνός έπεσε πιο κοντά κι ένας τρίτος έσκασε στα πιο ψηλά κλαδιά της κορυφής του, που έπεσαν στο χώμα. Έσκυψε να κοιτάξει τη ζημιά, όμως µε μεγάλη του έκπληξη είδε µια μικρή φλογίτσα να ανάβει ανάμεσα στα σπασμένα κλαδιά.

Το μοναχικό δέντρο νόμισε πως η Φλογίτσα ήταν ένα κόκκινο λουλούδι και πως απ αυτό θα ξεκινούσε η νέα ζωή. Πίστεψε πως η φλογίτσα ήταν παιδί του. Έτσι την κοίταζε µε συμπάθεια και της ζήτησε να πάει κοντά. -Καλώς ήλθες λουλούδι µου, της είπε. -Καλώς όρισες παιδί µου.

Η Φλογίτσα, που δεν είχε ακόμα καταλάβει πως βρέθηκε εκεί, ένοιωθε σαστισµένη. Πολύ περισσότερο, όταν είδε από πάνω της εκείνο το δέντρο να νομίζει πως είναι η μαµά της. Ήταν ξαφνικό και γι’ αυτήν. Είχε γουρλώσει τα µάτια και δεν ήξερε τι να πει.

Όταν το δέντρο άπλωσε τα κλαδιά του να την αγκαλιάσει, η φλόγα τρόμαξε και έκανε ένα βήμα πίσω. Αλλιώς περίµενε τη μαµά της κι αλλιώς την βρήκε. Ήθελε να την αγκαλιάσει αλλά τότε, τι θα γινόταν άραγε; Το δέντρο θα έπαιρνε φωτιά και γρήγορα θα γινόταν µια στοίβα στάχτη. Παρ όλα αυτά η μικρή Φλόγα δεν έμεινε ασυγκίνητη από της επιμονή του δένδρου να την χαϊδέψει.

Κάτι σκίρτησε μέσα της. -Μαμά!!! Μαμά… Φώναξε και έκαμε μερικά βήματα προς τη ρίζα του δέντρου. Οι βροντές και οι αστραπές συνέχιζαν να φωτίζουν το θυμωμένο ουρανό, και τα αστροπελέκια τον έσκιζαν σε άπειρα κομμάτια. Αμέτρητες φωτεινές φλέβες έκαναν τα σύννεφα να μοιάζουν σαν µια γιγάντια καρδιά που χτυπούσε ολοένα και πιο δυνατά.

Ο ουρανός άρχισε να στέλνει µια υγρασία και ένα μέτριο αεράκι έδειχνε πως σύντομα θα βρέξει. Πράγματι!! Οι πρώτες ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν εδώ κι εκεί μέσα στο χωράφι. Το δέντρο κοίταξε ψηλά και το έπιασε πανικός. Όσο και να την ήθελε τη βροχή, τώρα θαήταν ζημιά για την μικρή φλογίτσα. Θα την έσβηνε πριν μεγαλώσει. Τα κλαδιά του δέντρου δεν ήταν αρκετά να την σκεπάσουν και να την προστατέψουν.

-Μη!!! Μην πλησιάζεις άλλο. Είπε το δένδρο στη Φλόγα. Μη παιδί µου, φύγε!! Πήγαινε γρήγορα και κρύψου σ’ εκείνη τη σπηλιά. Εκεί θα σωθείς από τη βροχή. Πράγματι υπήρχε µια σπηλιά στην άκρη του χωραφιού, ακριβώς στο σημείο που αρχίζει το βουνό µε το πυκνό δάσος. Εκεί η Φλόγα θα ήταν ασφαλής από την βροχή που ολοένα δυνάμωνε. Χοντρές σταγόνες άρχισαν πια να πέφτουν µε δύναμη όλο και πιο κοντά στη Φλόγα και να ποτίζουν το χωράφι.

Τα μάζεψε λοιπόν η φλογίτσα και έτρεξε προς τη σπηλιά. Προσπάθησε να αποφύγει τις στάλες όσο μπορούσε για να µη χάσει πολλή από τη δύναμή της. Μόλις έφτασε, στάθηκε στην είσοδο και κοίταζε τη βροχή παίρνοντας βαθιές ανάσες. –Ουφ!!! Φτηνά τη γλύτωσα, σκέφτηκε. Όμως χρειάζομαι μερικά ξύλα για να μεγαλώσω και να ζήσω περισσότερο. Κάπου μέσα στο χωράφι υπήρχε και εκείνο το μοναχικό δέντρο που νόµιζε πως η φλόγα ήταν το λουλούδι του. Ίσως θα μπορούσε να του στείλει μερικά κλαδιά… -Θα του ζητήσω το πρωί… σκέφτηκε και προσπάθησε να ηρεμήσει.

Δεν πρόλαβε να ξεκουραστεί για πολύ όταν γύρισε το κεφάλι και είδε ένα τσούρμο ανθρώπους να έρχονται βιαστικά προς τη σπηλιά. Ήταν όλοι βρεγμένοι από τη βροχή και ο αέρας δυσκόλευε το περπάτηµά τους. Υπήρχαν και μικρά παιδιά, και μερικά ζώα στην παρέα τους. Την είχαν δει από μακριά και όλο πλησίασαν. Η φλόγα φοβήθηκε. Προσπάθησε να τους αποφύγει αλλά μάταια.

Ένα από τα παιδιά ήρθε κοντά και άρχισε να την περιεργάζεται. Πήρε ένα ξύλο και την σκάλιζε. Το ξύλο όµως έπιασε φωτιά και το παιδί τρόμαξε. Έτρεξε προς τους γονείς του κρατώντας το αναμμένο ξύλο, που σκόρπιζε φως σε όλη τη σπηλιά. Όλοι τότε που το είδαν, έτρεξαν στην φλόγα. Πήραν από ένα δαδί, το άναβαν και ξάφνου η σπηλιά έγινε σαν μέρα. -Μη φοβάσαι φλογίτσα, της είπαν. Δεν θα σου κάνουμε κακό. Απλά σε χρειαζόμαστε..

Αφού άναβαν φωτιά σε µια στοίβα µε ξύλα που υπήρχε στη µέση, κάθισαν τριγύρω της να ζεσταθούν και να στεγνώσουν τα βρεγµένα ρούχα τους. Κάποιοι άρχισαν να μαγειρεύουν και να τρώνε. Και όλοι περνούσαν πολύ ωραία γύρω από τη φωτιά, λέγοντας ιστορίες και διασκεδάζοντας.

Η μικρή Φλογίτσα καθόταν στην άκρη και τους κοίταζε. Ήταν υπερήφανη που φάνηκε τόσο χρήσιμη στη ζωή των ανθρώπων. Χάρηκε που ήταν αιτία να αλλάξει η διάθεση τους, όµως ήθελε να φύγει να πάει και αλλού. Ήθελε να ταξιδέψει μακριά. Την επόμενη μέρα λοιπόν, κύλησε μέχρι την άκρη της σπηλιάς και πήγε προς την πλευρά του μεγάλου δάσους.

Τι θα γινόταν όµως, αν εξ αιτίας της θα έπαιρνε φωτιά το δάσος; Θα καιγόταν όλα τα δένδρα. Ακόμα κι εκείνο το μοναχικό δέντρο στη μέση του χωραφιού που τόσο την καµάρωνε και την είχε σαν παιδί του. Την έπιασε πανικός και άρχισε να φωνάζει βοήθεια. Οι άνθρωποι που αντιλήφθηκαν έγκαιρα πως η φλογίτσα τους την κοπάνισε έτρεξαν και την έφεραν πίσω. Έσβησαν και τα λίγα χόρτα που ήδη είχαν ανάψει για να είναι σίγουροι. Την μάζεψαν και έβαλαν γύρω της μεγάλες πέτρες ώστε να μείνει για πάντα εκεί.

Σε λίγο καιρο, µε αυτή τη φλόγα οι άνθρωποι κατάφεραν να λιώσουν τα μέταλλα και να κάνουν εργαλεία. Έτσι καλλιεργούσαν τη γη πιο εύκολα. Κι άλλα εργαλεία για κυνήγι, μαγείρεµα.. Έκαμαν πιάτα µε πηλό που τα έψησαν µε τη φλόγα για να σκληρύνουν. Τούβλα για να χτίζουν σπίτια…. και κεραμίδια να τα σκεπάζουν. Έκαμαν ψωμί και φαγητό!! Και τόσα άλλα χρήσιμα πράγµατα.

Αργότερα οι άνθρωποι µε αυτή τη φλογίτσα έκαμαν τραίνα και καράβια για να ταξιδεύουν μακριά. Έκαμαν εργοστάσια µε ψηλές καμινάδες, τρακτέρ και άλλα εργαλεία που τους βοηθούσαν να δουλεύουν πιο ξεκούραστα. Έψηναν του κόσμου τα φαγητά και τα γλυκίσματα, ζέσταιναν τα σπίτια τους, και φώτιζαν µε φανάρια τους δρόµους. Με αυτή τη φλογίτσα άναβαν το καντήλι και ευχαριστούσαν το Θεό που τους την έστειλε από ψηλά.

Κι αυτή, αυτή άναβε ακοίµητη όλο το βράδυ για να φωτίζει το δωμάτιο που κοιμόταν τα παιδιά. Άναβε για να µη φοβούνται το σκοτάδι, για να µη φοβούνται το άγνωστο. Γιατί η φλογίτσα είναι γνώση, είναι πνεύμα, Πολιτισμός. Είναι η εξέλιξη της ανθρωπότητας.

 

Στη συνέχεια, τα παιδιά τη ζωγράφισαν σε πίνακα και ο κ. Κοιλιάρης τους ζωγράφισε μια φλογίτσα στα χέρια, γεγονός που τα ενθουσίασε ακόμη περισσότερο.

 

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΚΛΕΙΔΟΥ

Στα πλαίσια του προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για τη φωτιά επισκεφτήκαμε στις 16 Απριλίου το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην Κλειδού. Εκεί τα παιδιά έμαθαν για την ιστορία της Νεράιδας της Κλειδούς που προστατεύει τα ζώα και τα φυτά της περιοχής και τους διηγήθηκε την ιστορία της αναδάσωσης της περιοχής μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά.

Τα παιδιά περπάτησαν παράλληλα με το ποτάμι και είχαν τη δυνατότητα να δούνε από κοντά την άγρια φύση της περιοχής. Απόλαυσαν το πρωινό τους στην εξοχή και στο τέλος παρακολούθησαν την παράσταση θεάτρου σκιών με τίτλο «Ο Καραγκιόζης πυροσβέστης».

   

ΟΜΑΛΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Την Τρίτη 14 Μαΐου τα μεγάλα νήπια μας επισκέφτηκαν το 1ο Δημοτικό Σχολείο Χίου, για να γνωρίσουν τους μαθητές της Α’ Τάξης.

Τους δόθηκε η ευκαιρία να δούνε τις τάξεις και το σχολείο πώς είναι και πώς λειτουργεί.

Οι δασκάλες και οι μαθητές του Α1 και Α2 τμήματος τους υποδέχτηκαν θερμά, έπαιξαν μαζί τους παιχνίδια, τους έδειξαν τα βιβλία τους και έκαναν ασκησούλες μαζί με τα νήπια.

ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ !!!

Για ακόμα μια φορά φέτος το Πάσχα, μαζέψαμε ρούχα και τρόφιμα για το Σύλλογο Πολυτέκνων Χίου, που συντηρεί οικογένειες πολυτέκνων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Οι νηπιαγωγοί και τα παιδιά θέλουν να ευχαριστήσουν:

  • Το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του νηπιαγωγείου μας για το πασχαλινό δώρο με την κατασκευή λαμπάδας στο Hut.
  • Τον κύριο Μπάμπη Κοιλιάρη για το καλλιτεχνικό/εικαστικό μάθημα στο νηπιαγωγείο μας.
  • Την κυρία Αγγελική Αρβανίτη και την κυρία Ελένη Αρβανίτη για τα πανέμορφα βαζάκια που φτιάξαμε μαζί.
  • Την κυρία Σοφία Πούλου για το εργαστήρι ζαχαροπλαστικής με τα «Λαζαράκια» που φτιάξαμε.
  • Όλους τους γονείς που στέκονται δίπλα μας και μας βοηθούν στις δραστηριότητές μας.

Καλό Πάσχα !!!

ΗΡΘΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ Η ΠΑΣΧΑΛΙΑ !!!

Στο τμήμα μας διαβάσαμε ιστορίες από τη Βίβλο και προσπαθήσαμε μέσα από αγιογραφίες και πίνακες ζωγραφικής να βάλουμε σε σειρά τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας.

Μιλήσαμε για τη γιορτή του Πάσχα μέσα από τις 5 αισθήσεις και διαβάσαμε παραμύθια.

Μέσα από παραμύθια, μάθαμε για τα ήθη και έθιμα του Πάσχα, βάψαμε αυγά και αυγοθήκες και με τη βοήθεια της κυρίας Σοφίας Πούλου, ζυμώσαμε Λαζαράκια.

 

Με τη βοήθεια της Αγγελικής και της Ελένης Αρβανίτη φτιάξαμε πασχαλινά επιτραπέζια φαναράκια με την τεχνική decoupage, μια τεχνική που τα παιδιά γνώρισαν για 1η φορά και ενθουσιάστηκαν.

Φτιάξαμε διάφορες κατασκευές και παίξαμε πολλά, μα πολλά παιχνίδια!!!

 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ HUT

Την Τετάρτη 10 Απριλίου τα 2 τμήματα του νηπιαγωγείου μας επισκεφτήκαμε το καλλιτεχνικό εργαστήρι Hut στην οδό Δίωνος στο κέντρο της Χίου, για να φτιάξουμε λαμπάδες.

Τα παιδιά με την βοήθεια των νηπιαγωγών και του προσωπικού του Hut έβαψαν τις λαμπάδες τους, έφαγαν το πρωινό που τους είχαν ετοιμάσει οι υπεύθυνοι του μαγαζιού και στη συνέχεια στόλισαν τις λαμπάδες τους με ευχές για τις γιορτές του Πάσχα.

Η συμμετοχή του κάθε παιδιού ήταν μια ευγενική χορηγία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του νηπιαγωγείου.