Η ΦΛΟΓΙΤΣΑ – ένα παραμύθι του Μπάμπη Κοιλιάρη

Στα πλαίσια του προγράμματος Π.Ε. για τη φωτιά το νηπιαγωγείο μας επισκέφτηκε ο εικαστικός κ. Μπάμπης Κοιλιάρης, ο οποίος έγραψε για εμάς μια πολύ όμορφη ιστορία με τίτλο «Η Φλογίτσα», την οποία και μας αφηγήθηκε:

H Φλογίτσα

ένα παραμύθι του Μπάμπη Κοιλιάρη

«Ήταν µια φορά κι ένα καιρό ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Προμηθέα. Αυτός έκλεψε τη φωτιά απ’ τους 12 θεούς και την έφερε στους ανθρώπους. Τους έδωσε τη γνώση… »

Ας πάµε στα πολύ παλιά χρόνια, τότε που οι άνθρωποι ζούσαν σε σπηλιές, φορούσαν προβιές αντί για ρούχα και μόλις σκοτείνιαζε πήγαιναν για ύπνο γιατί δεν είχαν φως ούτε και ζεστασιά.

Τότε λοιπόν, εκεί μέσα σε ένα μεγάλο χωράφι ζούσε ένα δέντρο, ένα μοναχικό δένδρο. Χρόνια στεκόταν εκεί µόνο του, όµως τουτη τη χρονιά τα έφερνε δύσκολα. Έπεσε μεγάλη ξηρασία και ζέστη. Έτσι το δέντρο µας έμενε απότιστο και ήταν έτοιμο να ξεραθεί.

Ένα βράδυ, καθώς σουρούπωνε, μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν στον ορίζοντα. Γύρισε το δέντρο, τα κοίταξε και ήλπιζε να μαζευτούν περισσότερα για να βρέξει και να ποτιστούν τα χωράφια. Έτσι και το δέντρο θα έβγαζε φύλα, λουλούδια και καρπούς. Κι αυτά µε τη σειρά τους θα γεννούσαν μικρά καινούρια δεντράκια.

Εκείνο λοιπόν το βράδυ, το πιο σκοτεινό του τελευταίου χρόνου, ο συννεφιασμένος ουρανός άρχισε να βροντά και να αστράφτει. Φαινόταν τόσο θυμωμένος θαρρείς και µάλωνε µε τη γη. Ή ατμόσφαιρα μύριζε περίεργα. Οι αστραπές και οι βροντές που δυνάμωναν, έδειχναν πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Κι όλο πιο άγρια γινόταν η κατάσταση.

Το δέντρο προσπαθούσε να καταλάβει τι συμβαίνει, αλλά μάταια. Μέχρι που ένας κεραυνός έσκασε μέσα στο χωράφι, λίγα μέτρα πιο κάτω. Το δέντρο τρόμαξε!! Δεν είχε προλάβει να συνέλθει καθώς ένας δεύτερος κεραυνός έπεσε πιο κοντά κι ένας τρίτος έσκασε στα πιο ψηλά κλαδιά της κορυφής του, που έπεσαν στο χώμα. Έσκυψε να κοιτάξει τη ζημιά, όμως µε μεγάλη του έκπληξη είδε µια μικρή φλογίτσα να ανάβει ανάμεσα στα σπασμένα κλαδιά.

Το μοναχικό δέντρο νόμισε πως η Φλογίτσα ήταν ένα κόκκινο λουλούδι και πως απ αυτό θα ξεκινούσε η νέα ζωή. Πίστεψε πως η φλογίτσα ήταν παιδί του. Έτσι την κοίταζε µε συμπάθεια και της ζήτησε να πάει κοντά. -Καλώς ήλθες λουλούδι µου, της είπε. -Καλώς όρισες παιδί µου.

Η Φλογίτσα, που δεν είχε ακόμα καταλάβει πως βρέθηκε εκεί, ένοιωθε σαστισµένη. Πολύ περισσότερο, όταν είδε από πάνω της εκείνο το δέντρο να νομίζει πως είναι η μαµά της. Ήταν ξαφνικό και γι’ αυτήν. Είχε γουρλώσει τα µάτια και δεν ήξερε τι να πει.

Όταν το δέντρο άπλωσε τα κλαδιά του να την αγκαλιάσει, η φλόγα τρόμαξε και έκανε ένα βήμα πίσω. Αλλιώς περίµενε τη μαµά της κι αλλιώς την βρήκε. Ήθελε να την αγκαλιάσει αλλά τότε, τι θα γινόταν άραγε; Το δέντρο θα έπαιρνε φωτιά και γρήγορα θα γινόταν µια στοίβα στάχτη. Παρ όλα αυτά η μικρή Φλόγα δεν έμεινε ασυγκίνητη από της επιμονή του δένδρου να την χαϊδέψει.

Κάτι σκίρτησε μέσα της. -Μαμά!!! Μαμά… Φώναξε και έκαμε μερικά βήματα προς τη ρίζα του δέντρου. Οι βροντές και οι αστραπές συνέχιζαν να φωτίζουν το θυμωμένο ουρανό, και τα αστροπελέκια τον έσκιζαν σε άπειρα κομμάτια. Αμέτρητες φωτεινές φλέβες έκαναν τα σύννεφα να μοιάζουν σαν µια γιγάντια καρδιά που χτυπούσε ολοένα και πιο δυνατά.

Ο ουρανός άρχισε να στέλνει µια υγρασία και ένα μέτριο αεράκι έδειχνε πως σύντομα θα βρέξει. Πράγματι!! Οι πρώτες ψιχάλες άρχισαν να πέφτουν εδώ κι εκεί μέσα στο χωράφι. Το δέντρο κοίταξε ψηλά και το έπιασε πανικός. Όσο και να την ήθελε τη βροχή, τώρα θαήταν ζημιά για την μικρή φλογίτσα. Θα την έσβηνε πριν μεγαλώσει. Τα κλαδιά του δέντρου δεν ήταν αρκετά να την σκεπάσουν και να την προστατέψουν.

-Μη!!! Μην πλησιάζεις άλλο. Είπε το δένδρο στη Φλόγα. Μη παιδί µου, φύγε!! Πήγαινε γρήγορα και κρύψου σ’ εκείνη τη σπηλιά. Εκεί θα σωθείς από τη βροχή. Πράγματι υπήρχε µια σπηλιά στην άκρη του χωραφιού, ακριβώς στο σημείο που αρχίζει το βουνό µε το πυκνό δάσος. Εκεί η Φλόγα θα ήταν ασφαλής από την βροχή που ολοένα δυνάμωνε. Χοντρές σταγόνες άρχισαν πια να πέφτουν µε δύναμη όλο και πιο κοντά στη Φλόγα και να ποτίζουν το χωράφι.

Τα μάζεψε λοιπόν η φλογίτσα και έτρεξε προς τη σπηλιά. Προσπάθησε να αποφύγει τις στάλες όσο μπορούσε για να µη χάσει πολλή από τη δύναμή της. Μόλις έφτασε, στάθηκε στην είσοδο και κοίταζε τη βροχή παίρνοντας βαθιές ανάσες. –Ουφ!!! Φτηνά τη γλύτωσα, σκέφτηκε. Όμως χρειάζομαι μερικά ξύλα για να μεγαλώσω και να ζήσω περισσότερο. Κάπου μέσα στο χωράφι υπήρχε και εκείνο το μοναχικό δέντρο που νόµιζε πως η φλόγα ήταν το λουλούδι του. Ίσως θα μπορούσε να του στείλει μερικά κλαδιά… -Θα του ζητήσω το πρωί… σκέφτηκε και προσπάθησε να ηρεμήσει.

Δεν πρόλαβε να ξεκουραστεί για πολύ όταν γύρισε το κεφάλι και είδε ένα τσούρμο ανθρώπους να έρχονται βιαστικά προς τη σπηλιά. Ήταν όλοι βρεγμένοι από τη βροχή και ο αέρας δυσκόλευε το περπάτηµά τους. Υπήρχαν και μικρά παιδιά, και μερικά ζώα στην παρέα τους. Την είχαν δει από μακριά και όλο πλησίασαν. Η φλόγα φοβήθηκε. Προσπάθησε να τους αποφύγει αλλά μάταια.

Ένα από τα παιδιά ήρθε κοντά και άρχισε να την περιεργάζεται. Πήρε ένα ξύλο και την σκάλιζε. Το ξύλο όµως έπιασε φωτιά και το παιδί τρόμαξε. Έτρεξε προς τους γονείς του κρατώντας το αναμμένο ξύλο, που σκόρπιζε φως σε όλη τη σπηλιά. Όλοι τότε που το είδαν, έτρεξαν στην φλόγα. Πήραν από ένα δαδί, το άναβαν και ξάφνου η σπηλιά έγινε σαν μέρα. -Μη φοβάσαι φλογίτσα, της είπαν. Δεν θα σου κάνουμε κακό. Απλά σε χρειαζόμαστε..

Αφού άναβαν φωτιά σε µια στοίβα µε ξύλα που υπήρχε στη µέση, κάθισαν τριγύρω της να ζεσταθούν και να στεγνώσουν τα βρεγµένα ρούχα τους. Κάποιοι άρχισαν να μαγειρεύουν και να τρώνε. Και όλοι περνούσαν πολύ ωραία γύρω από τη φωτιά, λέγοντας ιστορίες και διασκεδάζοντας.

Η μικρή Φλογίτσα καθόταν στην άκρη και τους κοίταζε. Ήταν υπερήφανη που φάνηκε τόσο χρήσιμη στη ζωή των ανθρώπων. Χάρηκε που ήταν αιτία να αλλάξει η διάθεση τους, όµως ήθελε να φύγει να πάει και αλλού. Ήθελε να ταξιδέψει μακριά. Την επόμενη μέρα λοιπόν, κύλησε μέχρι την άκρη της σπηλιάς και πήγε προς την πλευρά του μεγάλου δάσους.

Τι θα γινόταν όµως, αν εξ αιτίας της θα έπαιρνε φωτιά το δάσος; Θα καιγόταν όλα τα δένδρα. Ακόμα κι εκείνο το μοναχικό δέντρο στη μέση του χωραφιού που τόσο την καµάρωνε και την είχε σαν παιδί του. Την έπιασε πανικός και άρχισε να φωνάζει βοήθεια. Οι άνθρωποι που αντιλήφθηκαν έγκαιρα πως η φλογίτσα τους την κοπάνισε έτρεξαν και την έφεραν πίσω. Έσβησαν και τα λίγα χόρτα που ήδη είχαν ανάψει για να είναι σίγουροι. Την μάζεψαν και έβαλαν γύρω της μεγάλες πέτρες ώστε να μείνει για πάντα εκεί.

Σε λίγο καιρο, µε αυτή τη φλόγα οι άνθρωποι κατάφεραν να λιώσουν τα μέταλλα και να κάνουν εργαλεία. Έτσι καλλιεργούσαν τη γη πιο εύκολα. Κι άλλα εργαλεία για κυνήγι, μαγείρεµα.. Έκαμαν πιάτα µε πηλό που τα έψησαν µε τη φλόγα για να σκληρύνουν. Τούβλα για να χτίζουν σπίτια…. και κεραμίδια να τα σκεπάζουν. Έκαμαν ψωμί και φαγητό!! Και τόσα άλλα χρήσιμα πράγµατα.

Αργότερα οι άνθρωποι µε αυτή τη φλογίτσα έκαμαν τραίνα και καράβια για να ταξιδεύουν μακριά. Έκαμαν εργοστάσια µε ψηλές καμινάδες, τρακτέρ και άλλα εργαλεία που τους βοηθούσαν να δουλεύουν πιο ξεκούραστα. Έψηναν του κόσμου τα φαγητά και τα γλυκίσματα, ζέσταιναν τα σπίτια τους, και φώτιζαν µε φανάρια τους δρόµους. Με αυτή τη φλογίτσα άναβαν το καντήλι και ευχαριστούσαν το Θεό που τους την έστειλε από ψηλά.

Κι αυτή, αυτή άναβε ακοίµητη όλο το βράδυ για να φωτίζει το δωμάτιο που κοιμόταν τα παιδιά. Άναβε για να µη φοβούνται το σκοτάδι, για να µη φοβούνται το άγνωστο. Γιατί η φλογίτσα είναι γνώση, είναι πνεύμα, Πολιτισμός. Είναι η εξέλιξη της ανθρωπότητας.

 

Στη συνέχεια, τα παιδιά τη ζωγράφισαν σε πίνακα και ο κ. Κοιλιάρης τους ζωγράφισε μια φλογίτσα στα χέρια, γεγονός που τα ενθουσίασε ακόμη περισσότερο.

 

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΚΛΕΙΔΟΥ

Στα πλαίσια του προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για τη φωτιά επισκεφτήκαμε στις 16 Απριλίου το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην Κλειδού. Εκεί τα παιδιά έμαθαν για την ιστορία της Νεράιδας της Κλειδούς που προστατεύει τα ζώα και τα φυτά της περιοχής και τους διηγήθηκε την ιστορία της αναδάσωσης της περιοχής μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά.

Τα παιδιά περπάτησαν παράλληλα με το ποτάμι και είχαν τη δυνατότητα να δούνε από κοντά την άγρια φύση της περιοχής. Απόλαυσαν το πρωινό τους στην εξοχή και στο τέλος παρακολούθησαν την παράσταση θεάτρου σκιών με τίτλο «Ο Καραγκιόζης πυροσβέστης».

   

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ

Στα πλαίσια του προγράμματος Περιβαλλοντικής Αγωγής «Φωτιά, το δώρο των θεών», επισκεφτήκαμε την Τετάρτη 3 Απριλίου 2019 την Πυροσβεστική Υπηρεσία Χίου.

Τα παιδιά ξεναγήθηκαν στους χώρους της υπηρεσίας και τους έγινε επίδειξη των σωστικών μέσων.

Τα παιδιά χάρισαν στην Π.Υ. Χίου μια μεγάλη κάρτα, για να ευχαριστήσουν τον κο Σταύρο Καπελλαρίδη και τους συναδέλφους του για την ξενάγηση και για όλα αυτά που έμαθαν για τη φωτιά και τους κινδύνους που μπορεί να έχει η άσκοπη χρήση της.

Μεγαλώνει, μεγαλώνει….ο σπόρος

Οι μαθητές του 1ου Ολοήμερου Τμήματος και οι νηπιαγωγοί Κοντού Βιργινία και Βελαλή Ιωάννα υλοποίησαν το πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης με θέμα: «Μεγαλώνει, μεγαλώνει…ο σπόρος» κατά το Σχολικό έτος 2017-18.

Από το σιτάρι…στο ψωμί. (Σχ. έτος 2017-18, 2ο Τμήμα)

Το περιβαλλοντικό πρόγραμμα που εκπονήσαμε φέτος είχε ως θέμα ένα από το πιο σπουδαία στοιχεία της γεωργίας: το σιτάρι. Μέσα από την επεξεργασία του θέματος  μάθαμε για την καλλιέργεια του από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα καθώς και τη σπουδαία θέση που κατέχει στη διατροφή του ανθρώπου. Ξεκινήσαμε μιλώντας γενικότερα για τα διάφορα είδη σπόρων…

-Διαβάσαμε το: « Φυτρώνει, φυτρώνει ο σπόρος», φυτέψαμε κι εμείς φασόλια και φακές, τα ποτίζαμε σε καθημερινή βάση και παρακολουθούσαμε την εξέλιξη τους.

-Συζητήσαμε για το τι χρειάζονται οι σπόροι για να μεγαλώσουν και γίναμε κι εμείς σποράκια που αναπτύσσονται με τη βοήθεια του ήλιου και της βροχής.

-Τρία μικρά σποράκια (φασόλι, μπιζέλι, καλαμπόκι) μας διηγήθηκαν την ιστορία τους και στη συνέχεια σειραθετήσαμε κάρτες με την εξέλιξη τους.

– Συμπληρώσαμε προτάσεις με εικόνες και λέξεις σχετικά με την ανάπτυξη των σπόρων, αντιστοιχήσαμε σπόρους με το όνομα τους ( και το αντίστροφο), τους ομαδοποιήσαμε ανάλογα με το είδος/το χρώμα/ μέγεθος, διαλέξαμε το σποράκι που μας άρεσε περισσότερο και το κολλήσαμε σε πουγκί.

-Είδαμε εποπτικό υλικό για τη σπορά τα παλιά χρόνια και σήμερα φτιάξαμε κολάζ με θέμα το γεωργό και με αφορμή το τρακτέρ μιλήσαμε για τη φωνή Τ, τ.

-Με τα διάφορα σποράκια που χρησιμοποιήσαμε φτιάξαμε αυτοσχέδια μουσικά όργανα, ακούσαμε τους ήχους τους και τους ξεχωρίσαμε με κλειστά μάτια. Στο τέλος δημιουργήσαμε τη δική μας ορχήστρα και με τη βοήθεια του μαέστρου μας προσεγγίσαμε την έννοια της έντασης (σιγά, δυνατά).

Στη συνέχεια ασχοληθήκαμε με το σιτάρι και ξεκινήσαμε φτιάχνοντας το ιστόγραμμα μας με τίτλο: « Από το σιτάρι… στο ψωμί». Για να έχουμε μια αμεσότερη επαφή με το θέμα, μετατρέψαμε το μαγαζάκι της τάξης μας σε γωνιά φούρνου. Φτιάξαμε προϊόντα αρτοποιείου από αλατοζύμη, τα βάψαμε με τέμπερες και παίζαμε με αυτά την ώρα του ελεύθερου παιχνιδιού αλλά τα χρησιμοποιήσαμε και σε πιο οργανωμένες δραστηριότητες.

Διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε τα παρακάτω παραμύθια:

 -«Η κόκκινη κοτούλα»: Δραματοποιήσαμε την ιστορία και φυτέψαμε σε γλάστρες σπόρους σιταριού.

Παράλληλα μιλήσαμε για τη χρησιμότητα του σκιάχτρου, παίξαμε το μουσικό παιχνίδι: « Το Λυπημένο σκιάχτρο»

και ακολούθησε μια σειρά σχετικών δραστηριοτήτων:

  1. Πάζλ με αριθμούς.

  1. « Τα 5 μικρά σκιάχτρα» (ιστορία όπου κάθε φορά έφευγε και από ένα σκιάχτρο και στη συνέχεια αντιστοιχίζαμε με το σωστό αριθμό).

3. Λέξεις σχετικές με το σκιάχτρο (χτυπούσαμε παλαμάκια τις συλλαβές και βάζαμε μανταλάκια στο σωστό αριθμό).

  1. Παιχνίδι με ζάρι σε ομάδες: Συμπληρώσαμε το πρόσωπο του σκιάχτρου.

-«Ο Σταρένιος και η Ψωμούλα»: Βάλαμε στη σωστή σειρά καρτέλες που μας έδειχναν το πώς φτάνουμε από το σιτάρι στο ψωμί και τις αριθμήσαμε 1-10.

Στη συνέχεια οργώσαμε το χωράφι με τρακτέρ, το σκάψαμε, ρίξαμε σπόρους, κτλ (θεατρικό παιχνίδι).

-«Έλα πίτα να σε φάω»: Σειραθετήσαμε εικόνες σχετικές με την ιστορία, την αναδιηγηθήκαμε και τις αριθμήσαμε. Αντιστοιχήσαμε εικόνα-λέξη και ψηφίσαμε τον αγαπημένο μας ήρωα.

-« Η ιστορία ενός καλοψημένου τηγανόψωμου»: Βάλαμε τους πρωταγωνιστές του παραμυθιού στη σωστή σειρά και τη δραματοποιήσαμε με μάσκες.

-« Δήμητρα και Περσεφόνη»: Μοιράσαμε ρόλους, δραματοποιήσαμε το μύθο και στη συνέχεια συνδυάσαμε την αρπαγή της Περσεφόνης με τις 4 εποχές του Vivaldi. Ζωγραφίσαμε τη φύση ανάλογα με τα συναισθήματα της θεάς (χαρά/λύπη) και φτιάξαμε το πορτραίτο της θεάς Δήμητρας.

Οι γλωσσικές μας δραστηριότητες:

 -Παρουσιάσαμε στην παρεούλα 3 είδη ψωμιού ( τυρόψωμο, ελαιόψωμο, σταφιδόψωμο) και τα αντιστοιχίσαμε με τη σωστή λέξη–καρτέλα.

-Φτιάξαμε σύνθετες λέξεις με το ψωμί.

-Ζωγραφίσαμε λαϊκές εκφράσεις και παροιμίες για το ψωμί και δημιουργήσαμε βιβλίο.

-Αντιγράψαμε συνταγή για το ψωμί.

-Μάθαμε τη φωνή Ψ, ψ.

Τα μαθηματικά μας:

-Αντιστοιχήσαμε τόσα ψωμιά όσα και τα καλαθάκια και στη συνέχεια τα τοποθετήσαμε μπροστά, πίσω, δίπλα από το καλάθι ,κτλ.

-Ταιριάξαμε είδη αρτοποιείου με τη σκιά τους.

-Ζυγίσαμε ψωμιά (βαρύ-ελαφρύ).

-Ψηφίσαμε το αγαπημένο μας ψωμί (από 3 είδη).

-Ταξινομήσαμε προϊόντα αρτοποιείου ανάλογα με το σχήμα τους (τετράγωνο, οβάλ, κύκλος, μισοφέγγαρο) και παίξαμε κινητικό παιχνίδι χωρισμένοι σε 4 ομάδες.

-Από το ταψί το βαθύ…στο ψωμί που είναι νόστιμο πολύ ( σειραθέτηση και αρίθμηση εικόνων).

-Διαίρεση με γαϊδουράκια και σακιά από αλεύρι.

-Ποια ομάδα θα γεμίσει πιο γρήγορα την ποδιά του φούρναρη με χρωματιστά ψωμάκια; (παιχνίδι με 2 ζάρια).

Παίξαμε παιχνίδια:

-Φούρναρη, φούρναρη ψήθηκε το ψωμί;

-Καρβελά -καρβελά

-Πινακωτή

-Ο φούρναρης

-Αλευροψαξίματα

 Οι εικαστικές μας δημιουργίες:

-Φτιάξαμε ψηφιδωτό με χρωματιστά χαρτάκια δημιουργώντας  μοτίβο με αφορμή τον πίνακα του Θεόφιλου: « Μέγα Αρτοποιείον».

-Αντιγράψαμε τον πίνακα: « Ο Σπορέας» του V. Van Gogh με τέμπερες, νερομπογιές και ξυλομπογιές.

-Καπέλα φούρναρη.

 

Νέες Τεχνολογίες:

-Σχολιάσαμε τον πίνακα του Θεόφιλου: « Μέγα Αρτοποιείον», επιλέξαμε και κόψαμε κομμάτια του πίνακα, τον φτιάξαμε σε παζλ και γράψαμε με το δάχτυλο μας και το μαρκαδόρο το γράμμα Θ,θ του Θεόφιλου.

 

Επίσκεψη φούρναρη στην τάξη μας

Κατά τη διάρκεια της ενασχόλησης μας με το θέμα επισκέφθηκε το νηπιαγωγείο μας ο κύριος Γιώργος, ο μπαμπάς του Σπύρου και μας έδειξε τον τρόπο παρασκευής ψωμιού και άλλων αρτοποιημάτων. Την επομένη μέρα φάγαμε τα ψωμάκια που είχαμε φτιάξει με βούτυρο και μέλι!!!

Μουσειοσκευή «Ο κύκλος του ψωμιού»

 Με αφορμή το πρόγραμμα που εκπονήσαμε δανειστήκαμε από το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης τη μουσειοσκευή: « Ο κύκλος του ψωμιού». Την παρουσιάσαμε στην παρεούλα και αφού κάναμε υποθέσεις με τα παιδιά για το τι μπορεί να είναι αυτό το κουτί και τι να κρύβει μέσα, το ανοίξαμε και σιγά σιγά ανακαλύψαμε όλους τους « θησαυρούς» του.

-Αρχικά διαβάσαμε  τη διαδικασία που ακολουθούσαν οι άνθρωποι για να φτάσουν από το σιτάρι στο ψωμί και στη συνέχεια αντιστοιχήσαμε τις κάρτες με τα παραδοσιακά εργαλεία. Τα ζωγραφίσαμε, τα ταξινομήσαμε ανάλογα με το υλικό που ήταν φτιαγμένα και τα αριθμήσαμε.

-Είδαμε εικόνες από γιορτινά ψωμιά, τα αντιστοιχήσαμε με τα ανάλογα γεωμετρικά σχήματα, ψηφίσαμε αυτό που μας άρεσε περισσότερο και το ζωγραφίσαμε.

-Διαβάσαμε το παραμύθι: « Το πιο γλυκό ψωμί», τοποθετήσαμε τις εικόνες του στη σωστή σειρά ,τις αριθμήσαμε και το αναδιηγηθήκαμε.

-Φτιάξαμε 2 παζλ: «Το όργωμα» και το «Μέγα Αρτοποιείον» του Θεόφιλου.

-Παρακολουθήσαμε CD:

1. Ο κύκλος του ψωμιού μέσα από φωτογραφίες.

2.Ο κύκλος του ψωμιού μέσα από έργα τέχνης

και το DVD: « Αλωνέματα Καλαμαύκας»

-Παρατηρήσαμε το ξομπλιαστό κουλούρι και τα μοτίβα του και φτιάξαμε το δικό μας ως εξής:  Επιλέξαμε μοτίβα από το κουλούρι, τα διακοσμήσαμε με σπόρους και χρωματίσαμε το υπόλοιπο κουλούρι με κηρομπογιές.