Μάρτη, Μάρτη μου καλέ…..
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ… καλωσόρισες!
Σύμφωνα με τη λαΐκή παράδοση, ο λαός μας έχει δώσει στον Μάρτιο διάφορες ονομασίες που σχετίζονται κυρίως με τις ασταθείς καιρικές συνθήκες που επικρατούν στη διάρκειά του. Γι’ αυτό είναι γνωστός ως Κλαψομάρτης, αλλά και Πεντάγνωμος. Παρ’ όλα αυτά ο Μάρτης θεωρείται ο καταλληλότερος μήνας για φύτεμα δένδρων και γι’ αυτό ονομάζεται και Φυτευτής, ενώ λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού ονομάζεται και Βαγγελιώτης. Τον Μάρτη πάντως ξεκινάει και η Άνοιξη, γι’ αυτό ονομάζεται και Ανοιξιάτης.
Καλωσορίσαμε τον πρώτο μήνα της Άνοιξης με το έθιμο της χελιδόνας που σχετίζεται με τα κάλαντα της Άνοιξης και δώσαμε την προσοχή μας στο έθιμο του Μάρτη, του ασπροκόκκινου βραχιολιού.
Τα χελιδονίσματα είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της πρώτης Μαρτίου, η συνήθεια δηλ. να γυρίζουν το πρωί της ημέρας αυτής τα παιδιά της σχολικής ηλικίας τα σπίτια κρατώντας ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδονιού και να τραγουδούν τον ερχομό της ανοίξεως και την επιστροφή των χελιδονιών.
Ακούσαμε και τραγουδήσαμε τα “Χελιδονίσματα”. Ουσιαστικά, είναι ένα χαρούμενο παιδικό τραγούδι για το ανοιξιάτικο καλωσόρισμα των χελιδονιών. Ακούστε τα Κάλαντα της Άνοιξης, πατώντας στην εικόνα:
Μάρτη” ή “Μαρτιά”
Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον “Μάρτη” ή “Μαρτιά”. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο “Μάρτης” προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Φτιάχνεται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου και φοριέται είτε σαν δαχτυλίδι στα δάχτυλα, είτε στον καρπό του χεριού σαν βραχιόλι. Καμιά φορά φοριέται ακόμα και στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, ώστε να μην σκοντάφτει ο κατοχός του.
Παρακολουθήσαμε βίντεο πώς φτιάχνεται το «Μαρτάκι» με την μπλεγμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή.
Μάθαμε κι εμείς τη “μυθολογία” που συνοδεύει το βραχιολάκι του Μάρτη και τη διηγήθηκα στα παιδιά! Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Θεός – Ήλιος μεταμορφώθηκε σε νεαρό άνδρα και κατέβηκε στη Γη για να πάρει μέρος σε μια γιορτή. Τον απήγαγε, όμως, ένας δράκος, με αποτέλεσμα να χαθεί και να βυθιστεί ο κόσμος στο σκοτάδι.
Μια ημέρα ένας νεαρός, μαζί με τους συντρόφους του σκότωσε τον δράκο και απελευθέρωσε τον Ήλιο, φέροντας την άνοιξη. Ο νεαρός έχασε τη ζωή του και το αίμα του -λέει ο μύθος- έβαψε κόκκινο το χιόνι. Από τότε, συνηθίζεται την 1η του Μάρτη όλοι οι νεαροί να πλέκουν το «Μαρτισόρ», με κόκκινη κλωστή που συμβολίζει το αίμα του νεαρού άνδρα και την αγάπη προς τη θυσία και άσπρη που συμβολίζει την αγνότητα.
Υποδεχτήκαμε την Άνοιξη με την ιστορία «Το σπίτι του Μάρτη». Ο Μάρτης όμως είναι ένας μήνας άστατος πολύ! Εσείς ξέρετε γιατί; Η συγγραφέας Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου, γνωστή μας από τα παραμύθια για τους μήνες, μας δίνει μια πολύ καλή εξήγηση για τις …κυκλοθυμίες του Μάρτη! Ως πρώτος γιος της Άνοιξης και του Κρύου, τράβηξε πολλά μετά το χωρισμό των γονιών του (ε, δεν ταιριάζανε η Άνοιξη με το Κρύο εδώ που τα λέμε…). Όταν άλλαζε σπίτι, άλλαζε και η διάθεσή του!
Η ιστορία άρεσε πολύ στα παιδιά, και τόνωσε την ενσυναίσθησή τους για τον ήρωα.
Ακούσαμε ένα πολύ γλυκό τραγούδι ακούσαμε για τον Μάρτη, με τη φωνή του Παντελή Θαλασσινού.
Καταπληκτικές αμυγδαλιές με υλικά που υπήρχαν στο σπίτι και με ανακυκλώσιμα υλικά.
Kαι οι υπέροχες ζωγραφιές μας έγιναν puzzles: