Διαβάζω……και γιορτάζω!!

 

2 Απριλίου, γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου με πολλές δραστηριότητες. Αφιερώσαμε όλη την εβδομάδα στα βιβλία, τα μέρη του βιβλίου, τον τρόπο που γίνονται, που βρίσκουμε τα βιβλία τους ανθρώπους που τα δημιουργούν.

Αφιερώσαμε στη διαδικτυακή τάξη για  τη ζωή και το έργο του μεγάλου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Αναφερθήκαμε και τους αδελφούς Γκριμ και στον αγαπημένο των παιδιών Αίσωπο.

 

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Τα παιδιά παρουσιάσανε και μίλησαν για τα αγαπημένα τους βιβλία και ζωγράφισαν τα εξώφυλλα τους.

Διακόσμησαν σελιδοδείκτες για τα βιβλία τους!

Είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στη διαδικτυακή μας τάξη τη συγγραφέα παιδικών βιβλίων Εύη Γεροκώστα. Η αφήγησή της μας καθήλωσε!

Αν ήμουν βιβλίο! 

Ένα βιβλίο για τη μαγεία της ανάγνωσης !!

 

« Ο ΄Ύμνος του Βιβλίου »

Πες μου κάτι, τι αξίζει πιο πολύ από φλουριά;
Πες μου κάτι, τι χαρίζει γέλιο, κέφι και χαρά;

Έλα, πες μου τι γεμίζει παρηγόρια την καρδιά;
Έλα, πες μου, τι σκορπίζει την πιο μαύρη συννεφιά;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει και δακρύζω,
Που με κάνει να γελάω, που με κάνει να ελπίζω;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει να γιορτάζω,
Που με κάνει να πετάω, στα ουράνια να καλπάζω;

Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο!

Ένα βιβλίο που μαγεύει, όνειρα στο νου φυτεύει
Και στο ταξίδι της ζωής, πιστά μας συντροφεύει!

Ευγένιος Τριβιζάς 

Mαζί με ένα βιβλίο γιορτάζω!

 

Μια ξεχωριστή και διαφορετική μέρα ήταν η σημερινή στη διαδικτυακή μας τάξη.

Γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδικού Βιβλίου με τη συντροφιά της κ. Εύης Γεροκώστα. Απολαύσαμε τη σαγηνευτική της αφήγηση  του νέου της βιβλίου «ΧΡΑΤΣ».  Μας αποκάλυψε και ένα μυστικό στην διαχείριση των συναισθημάτων. 

Τα παιδιά μιλήσανε για τα όνειρά τους, μοιραστήκανε τους φόβους τους,ζωγραφίσανε τα δικά τους συναισθήματα.

 

Το Χρατς άγγιξε στις καρδιές μας. Τόσο απλά! 

Διαβάστε την Συνέντευξη της Εύης Γεροκώστα για το XΡΑΤΣ στο Elniplex και τον Απόστολο Πάππο.

Xρατς, Εύη. Ο ήχος αυτού του βέλκρου στα παπούτσια γίνεται ο τίτλος του νέου σου βιβλίου. Μίλησέ μας γι’ αυτό…

Για άλλη μια φορά όλα ξεκίνησαν από την αφήγηση. Μια συνάντηση ανάμεσα σε μένα, μια μουσικό -τη Μάτα Κούρτη-, και έναν beatboxer -τον Βασίλη Παπούλια (στα Πετράλωνα ήταν, μια ζεστή μέρα). Μια πρόταση να συνεργαστούμε και να φτιάξουμε μια παράσταση για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, φυσικά με θέμα τη μουσική. Βουνό φαινόταν όλο αυτό. Εμείς όμως το κάναμε να μοιάζει με λοφάκι.

Η ιστορία γράφτηκε, η παράσταση «Μπαμπά, θα γίνω μαέστρος!» ετοιμάστηκε με ταχύτητα φωτός και παρουσιάστηκε κάμποσες Κυριακές στο Μέγαρο Μουσικής. Αφήγηση, τραγούδι, beatbox. Και γέλια. Πολλά κυριακάτικα γέλια.

Ο κύκλος παραστάσεων ολοκληρώθηκε και η ιστορία αποκοιμήθηκε. Την ξύπνησε όμως ένα καλειδοσκόπιο, που κάτι είδε σ’ αυτή την ιστορία.

Κι εγώ, που γράφω σχεδόν πάντα μια κι έξω και χωρίς ν’ αλλάζω πολλά, αυτή την ιστορία τη γνώρισα από την αρχή. Αυτή την αρχή κράτησα, βρήκα και το τέλος της. Στοίχημα μεγάλο να γράφει κανείς με λίγα λόγια -όσα είναι αρκετά.

Το βιβλίο δεν θα μπορούσε να έχει άλλο τίτλο πέρα από Χρατς. Φαντάζεστε με πόσους διαφορετικούς τρόπους μπορεί ν’ ακουστεί αυτή η λέξη από το στόμα και το σώμα; Αν συναντήσετε κάπου τη Μάτα και τον Βασίλη, θα σας πουν ότι αυτοί οι τρόποι είναι αμέτρητοι…

Γιατί ο ήρωας αδυνατεί να δέσει τα κορδόνια του;

Επειδή δεν έχει συναντήσει ακόμα τον «μαγικό βοηθό» που θα τον προκαλέσει να τα δέσει. Έναν τσαγκάρη, μια γάτα, μια πασχαλίτσα, μια δεκαοχτούρα, ένα κορίτσι, μια βροχή… Φαντάσου όλοι αυτοί -κι άλλοι τόσοι- να χάριζαν στον ήρωα ζευγάρια κορδόνια, άλλος με τα χέρια του, άλλος με τα φτερά του, άλλος με τα πατουσάκια του… Θα ερχόταν η μέρα που όλα αυτά τα κορδόνια θα βρίσκονταν στα χέρια του και… κάτι θα έπρεπε να τα κάνει. Θα κοιτούσε μια τα παπούτσια με τα χρατς και μια τα άλλα, εκείνα που περίμεναν να δεθούν με κορδόνια. Κάποια στιγμή λοιπόν θα τολμούσε ν’ αγγίξει το άπιαστο.

Πόσο σημαντικά είναι τα συναισθήματα σε ένα παιδί; Πόσο μπορεί ο φόβος, το άγχος να παρεμποδίσουν τη γνώση;

Όλα τα συναισθήματα καλοδεχούμενα είναι. Πώς θα νιώσουμε ότι ζούμε αν δεν τα γνωρίσουμε όλα; Ο φόβος, το άγχος, όλα τα αρνητικά συναισθήματα έχουν και την άλλη του πλευρά.

Μπορούν ορμή να δώσουν στα παιδιά και τόλμη να παλέψουν και να τα νικήσουν. Ακόμα όμως κι αν δεν το καταφέρουν, τουλάχιστον θα έχουν δοκιμάσει. Και, το σημαντικότερο, θα ξέρουν το πρόσωπο αυτών των συναισθημάτων. Έτσι θα μάθουν να πορεύονται μαζί τους και ίσως, μια μέρα, τα φέρουν στα δικά τους μέτρα.

Η διαχείριση των συναισθημάτων λείπει πολύ από οικογένειες και σχολεία, ειδικά όσο ανεβαίνουμε σε ηλικία. Έχεις επισκεφθεί δεκάδες σχολεία, έχεις συναντήσει εκατοντάδες παιδιά. Τι θα πρότεινες πάνω σε αυτό το θέμα;

Ένα έχουμε να κάνουμε: να πιανόμαστε από τις ασήμαντες αφορμές που μας δίνουν τα παιδιά -και είναι τόσες πολλές-, και να τους δίνουμε κι άλλες, ακόμα πιο ασήμαντες.

Πώς δένουμε κόμπους στα συναισθήματα των παιδιών μας; Ποια βασικά λάθη κάνουμε;

Ακριβώς τα ίδια λάθη που κάνουμε και με τον εαυτό μας. Καθρέφτες είμαστε οι μεγάλοι και τα παιδιά βλέπουν τον εαυτό τους μέσα μας.

Τι μας προσφέρει να «κοιτάμε ψηλά»;

Έγραψε σε μια ιστορία του ο Αργύρης Χιόνης: «Αν δεν σηκώνετε, πότε πότε, το βλέμμα σας στον ουρανό, υπάρχει κίνδυνος να χάσετε θαύματα που συμβαίνουν εκεί πάνω. Αν πάλι περπατάτε κοιτώντας συνέχεια ψηλά, υπάρχει κίνδυνος να πατήσετε μια παπαρούνα που φύτρωσε στο πεζοδρόμιο.

Όλα χρειάζονται λοιπόν. Υπάρχει όμως κάτι που κερδίζουμε μόνο κοιτάζοντας ψηλά. Όταν περπατάμε με το κεφάλι χαμηλωμένο η ανάσα και η φωνή μας κρύβονται και παλεύουν ν’ ακουστούν. Όταν όμως κοιτάξουμε όλο αυτό το θαύμα που υπάρχει πάνω μας η φωνή ανοίγει. Κι όταν η φωνή ανοίγει μπορεί ν’ ακουστεί μέχρι την άκρη του κόσμου. Τότε οι κόμποι μας ξυπνούν, λύνονται και τρέχουν να μάθουν τη ζωή. 

Το βιβλίο ΧΡΑΤΣ μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

Να ευχηθούμε  καλοτάξιδο το ΧΡΑΤΣ!!!

Ευχαριστούμε πολύ την κ. Εύη Γεροκώστα και περιμένουμε να τη φιλοξενήσουμε από κοντά στην τάξη μας!

Το βιβλίο γιορτάζει!!

 

Σήμερα είναι Πέμπτη 2 Απριλίου.

Και γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου!!!

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου στην Καλλιθέα

Κάθε χρόνο, όπως έχουμε ήδη πει, στις 2 Απριλίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Είναι η μέρα που γεννήθηκε ο μεγαλύτερος παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Η γιορτή έχει σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα.

Κάθε χρόνο μια διαφορετική χώρα αναλαμβάνει να κάνει μια αφίσα και ένα μήνυμα. Διαβάστε το φετινό μήνυμα: «Η μουσική των λέξεων»

Ας γνωρίσουμε λίγο τον μεγάλο παραμυθά! 
Η ζωή του δύσκολη και πονεμένη.

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
Στις 2 Απριλίου του 1805 στην πόλη Όντενσε της Δανίας, ήρθε στη ζωή ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ένας από τους πιο αγαπημένους παιδικούς συγγραφείς που με την πένα του ζωντανεύει μέχρι σήμερα, ασχημόπαπα, μολυβένια στρατιωτάκια και μπαλαρίνες στα μάτια κάθε παιδιού.

Ο πατέρας του ήταν παπουτσής και η μητέρα του πλύστρα. Έμεινε ορφανός από πατέρα στα έντεκα του χρόνια και έκανε διάφορες δουλειές για να τα φέρει βόλτα αυτός και η μητέρα του. Προσπάθησε να μάθει την τέχνη του πατέρα του αλλά μάταια, ενώ όταν αποφοίτησε από το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο για να μάθει την τέχνη αλλά η προσπάθεια δεν απέδωσε καρπούς.

Το προσωπικό του καταφύγιο, για τις ελάχιστες ελεύθερες ώρες που είχε, ήταν ένα μικρό κουκλοθέατρο. Έφτιαχνε με τα ίδια του χέρια τις κούκλες, τις έντυνε και έδινε τις δικές του προσωπικές παραστάσεις με έργα κυρίως του Σαίξπηρ που απομνημόνευε με ιδιαίτερη ευκολία. Η χάρη του αυτή έφτασε στα αυτιά του βασιλιά της Δανίας Φρειδερίκου του 6ου, ο οποίος ενδιαφέρθηκε να γνωρίσει από κοντά το “παράξενο” αυτό αγόρι. Στη συνέχεια, τον έστειλε σε ένα από τα καλύτερα σχολεία της χώρας, καταβάλλοντας ο ίδιος τα δίδακτρα. 

Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν τελείωσε με ιδιαίτερη δυσκολία το Γυμνάσιο σε ηλικία 23 ετών. “Τα χρόνια αυτά ήταν τα πιο πικρά και σκοτεινά της ζωής μου”, γράφει στην αυτοβιογραφία του. Στη συνέχεια γράφεται στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Με μόνη περιουσία 30 φράγκα και με το όνειρο να γίνει ηθοποιός, δίνει εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή Θεάτρου από τις οποίες απορρίφθηκε επειδή ήταν “άσχημος και αδύνατος”.

Όταν ήταν 36 ετών επισκέφτηκε την Ελλάδα. Ταξίδεψε για να επισκεφτεί το Θησείο, το Φάληρο, τον Κολωνό και την Ακρόπολη, όπου ανέβαινε κάθε μέρα. 
Οτιδήποτε βλέπεις, μπορεί να γίνει ένα παραμύθι», είχε γράψει ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και αφιέρωσε τη ζωή του ολοκληρωτικά στη συγγραφή έργων για παιδιά. Δεν έκανε ποτέ δική του οικογένεια. 
Την άνοιξη του 1872, ο Άντερσεν πέφτει από το κρεβάτι του και χτυπάει σοβαρά. Δεν ξαναέγινε ποτέ εντελώς καλά και στις 4 Αυγούστου του 1875 σε ηλικία 70 ετών, αφήνει την τελευταία του πνοή και ένα σωρό όνειρα στοιβαγμένα στις αγαπημένες μας κιτρινισμένες σελίδες. 

“Η μικρή γοργόνα”, “Η τοσοδούλα”, “Το κοριτσάκι με τα σπίρτα”, “Το ασχημόπαπο”, “Το μολυβένιο στρατιωτάκι”, “Η βασίλισσα του χιονιού”, “Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα”.

Τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν δεν έχουν τελειωμό… Εικόνες από μια ζωή που ο δημιουργός τους δεν έζησε ποτέ στην πραγματικότητα.

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν - Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr

Διαδραστικό υποστηρικτικό υλικό

Επισκεφτείτε το μουσείο του Άντερσεν στο χωριό Οντένσε της Δανίας.

Ξέρετε ποια είναι τα 10 δικαιώματα του μικρού αναγνώστη;
Ευκαιρία να τα μάθουμε!
 
Αγαπημένα παιδικά βιβλία...: Τα 10 δικαιώματα του (μικρού) αναγνώστη. | School activities, School, Activities

 

Παρακολουθήστε το παρακάτω video:
Ο συγγραφέας και εικονογράφος Lane Smith στήνει έναν σπαρταριστό διάλογο ανάμεσα σε μια βιβλιόφιλη μαϊμού κι έναν γάιδαρο που είναι άσσος των νέων τεχνολογιών για το τι τελικά ΕΙΝΑΙ ΒΙΒΛΙΟ.

Παρακολουθήστε το animation μικρού μήκους «Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρρις Λέσμορ «,η ταινία  εμπνεύστηκε από το βιβλίο και βραβεύτηκε με Oscar καλύτερης ταινίας. Πρόκειται για “την ιστορία των ανθρώπων που αφοσιώνουν τις ζωές του στα βιβλία και τα βιβλία τους το ανταποδίδουν”. Η ταινία εξιστορεί το τι συνέβη στον ήρωα Μόρις Λέσμορ που μετά την επέλαση ενός τυφώνα βρίσκεται σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου τα βιβλία έχουν ζωντανέψει και συμπαραστέκονται στους ανθρώπους.

Η μουσική των λέξεων!

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2021

 

Την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιέρωσε η ΙΒΒΥ, Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα, το 1966, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλύτερων στο παιδικό βιβλίο.

Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της IBBY ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο.

Για το 2021 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα των Η.Π.Α. Το μήνυμα γράφτηκε από την Αμερικανίδα ποιήτρια Margarita Engle και η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από τον εικονογράφο και συγγραφέα Roger Mello. Ο Roger Mello, σχεδίασε στα ελληνικά κάποιες από τις χειρογραφές που αποτελούν μέρος του εικαστικού. 

Η συγγραφέας Λότη Πέτροβιτς μετέφρασε όπως κάθε χρόνο το μήνυμα στα ελληνικά. Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού εκτύπωσε και διανέμει την αφίσα.

Όταν διαβάζουμε, το μυαλό μας βγάζει φτερά.
Όταν γράφουμε, τα δάχτυλά μας τραγουδούν.

Οι λέξεις είναι ήχοι από τύμπανα και φλάουτα στη σελίδα,
καλλίφωνα πουλιά που πετούν ψηλά, ελέφαντες που σαλπίζουν,
ποτάμια που κυλούν, καταρράκτες που ξεχύνονται,
πεταλούδες που στροβιλίζονται
ψηλά στον αέρα!

Οι λέξεις μας καλούν να χορέψουμε-ρυθμούς, στίχους,
χτυποκάρδια, παλιές ιστορίες και νέες,
φανταστικές και αληθινές.

Είτε είσαι στο σπίτι ασφαλής
ή τρέχεις να περάσεις τα σύνορα για μια άλλη χώρα
και μια ξένη γλώσσα, οι ιστορίες και τα μηνύματα
σου ανήκουν.

Όταν μοιραζόμαστε λέξεις, οι φωνές μας
γίνονται η μουσική του μέλλοντος,
ειρήνη, χαρά και φιλία,
μια μελωδία  ελπίδας.

Τα Eλληνάκια!

Τα Ελληνάκια!!

Ταξιδέψαμε με το αγαπημένο βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου, «Τα Ελληνάκια» , πίσω στο χρόνο και μέσα από πολύ όμορφες εικόνες μας μετέφερε στη ζωή και  στα γεγονότα τηςεποχής της Επανάστασης! Ένα όμορφο  παραμύθι εμπνευσμένο από τα κεντήματα, τα λιθόγλυπτα και τα υφαντά της ελληνικής λαϊκής τέχνης. Οι ανθρώπινες φιγούρες, τα καράβια, τα λουλούδια και τα πουλιά που κέντησαν και ύφαναν οι κοπελιές στα προικιά τους έγιναν ένα όμορφο παραμύθι. 

Αφού διαβάσαμε το βιβλίο και ξαναείπαμε την ιστορία,  μιλήσαμε για τα συναισθήματα των Ηρώων  Αναφέραμε την προσμονή και την μοναξιά της Λενιώς. Την περηφάνια του Γιώργη, την  απληστία, την πονηριά και την σκληρότητα του Αγά, την χαρά του γάμου και του γλεντιού, την αντίδραση, το ΟΧΙ της Μαρίας προς τον Αγά, την βοήθεια της γοργόνας και του παγωνιού, τον φόβο προς τον Αγά, τον θυμό του Γιώργη, αλλά και την γενναιότητα και ανδρεία!

Aκούστε το παραμύθι:

Τα παιδιά εμπνεύστηκαν από την ιστορία των δυο αδερφών και ζωγράφισαν τον ήρωα της ιστορίας που τους εντυπωσίασε.

 

Θυμήσου την ιστορία, πάτησε πάνω στην εικόνα.

 

κι αν θέλετε να φτιάξετε puzzle με τους ήρωες της ιστορίας, πάτησε πάνω σε κάθε εικόνα.

Διαδραστικό υλικό

κι άλλο διαδραστικό υλικό

To φλάμπουροΠαιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Tα Κούλουμα!

Κυρά Σαρακοστή!!

Η γιορτή της Καθαρής Δευτέρας είναι ο επίλογος των εορτών της Αποκριάς, οι οποίες ουσιαστικά αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη και τελειώνουν την Καθαρά Δευτέρα. Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας. Tην μέρα αυτή την λέμε και κούλουμα. Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε τη μαζική έξοδο του κόσμου στην ύπαιθρο και τον εορτασμό της Καθαρής Δευτέρας έξω στην φύση. Στα περισσότερα μέρη στήνεται υπαίθριο λαϊκό πανηγύρι με φαγητό και πέταμα αετού.   

Είναι η πρώτη μέρα της μεγάλης τεσσαρακοστής (50 μέρες), της νηστείας του Πάσχα. 

Ένα από τα παλαιότερα ελληνικά έθιμα για τη σαρακοστή και το Πάσχα είναι η Κυρά Σαρακοστή, η οποία δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής, η επίσημη έναρξη της οποίας είναι η Καθαρά Δευτέρα. 

Το ημερολόγιο αυτό, το έφτιαχναν από χαρτί ή από ζυμάρι, με αλεύρι, αλάτι και νερό. Ζωγράφιζαν ή έπλαθαν μια γυναίκα, μ’ έναν σταυρό στο κεφάλι, με σταυρωμένα χέρια λόγω προσευχής, χωρίς στόμα λόγω νηστείας, και με επτά πόδια ένα για την κάθε εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής. Ξεκινώντας από την Καθαρά Δευτέρα, κάθε Σάββατο που περνούσε, έκοβαν και από ένα πόδι κι έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο έκοβαν και το τελευταίο της πόδι.

Το  παιδικό βιβλίο «Εφτά παπούτσια για την κυρά Σαρακοστή» της Άννας Ιακώβου, σε εικονογράφηση της Αγγελικής Δελεχά,  μας αφηγείται μια τρυφερή, πασχαλινή ιστορία, η οποία εκτυλίσσεται καθ’ όλη την περίοδο της Σαρακοστής, κάνοντας παράλληλα αναφορά στις μεγαλύτερες παραδόσεις του ελληνικού λαού και της εκκλησίας μας, οι οποίες σχετίζονται με τις ημέρες αυτές.

Ας ακούσουμε την ιστορία:

 

Διαδραστικό υλικό, πάτησε πάνω στην εικόνα.

και άλλο υλικό

  • Παιχνίδι μνήμης

Την Καθαρή Δευτέρα κατά το έθιμο τρώμε λαγάνα (άζυμο ψωμί που φτιάχνεται μόνο αυτή την μέρα), αλλά και άλλα νηστίσιμα όπως ταραμά, λαχανικά, χαλβά, θαλασσινά, ελιές  και φασολάδα χωρίς λάδι. 

Διαδραστικό υλικό με την κυρά Σαρακοστή!

 

Καλή Σαρακοστή!!!

Ο παράξενος χαρταετός!

 

Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο παράξενος χαρταετός» της Ζωής Βαλάση, από την σειρά «Τα μαγικά μολύβια». Οι περιπέτειες της Τρελούτσικης είναι πάντα τόσο διασκεδαστικές και συνάμα μαθαίνουμε πολλά πράγματα από εκείνη! Τα μαγικά μολύβια by Ζωή ΒαλάσηΜια ιστορία όμορφη για έναν  χαρταετό που ήταν διαφορετικός από τους άλλους. Δεν είχε πλουμιστά στολίδια πάνω του. Δεν τον ένοιαζε όμως και ήταν ευτυχισμένος. Ήταν ευτυχισμένος γιατί ένιωθε ελεύθερος. Μια ιστορία που μας διδάσκει ότι η ευτυχία βρίσκεται σε απλά καθημερινά πράγματα, που καμιά φορά ίσως τα περιφρονούμε ή απλά δεν τα εκτιμάμε όσο πρέπει.

«Ο παράξενος χαρταετός»

Όλοι οι χαρταετοί της Καθαρής Δευτέρας κατέβηκαν, όλοι αφήσανε τα σύννεφα και το γαλάζιο φως, όλοι μπήκαν φρόνιμα στα ντουλάπια και τακτοποιήθηκαν καλά, μαζεμένες οι ουρές τους, τυλιγμένα τα κουβάρια τους, τέρμα οι τρέλες και οι ακροβασίες…

Μονάχα ένας χαρταετός δεν κατέβηκε. Μονάχα ένας χαρταετός συνέχισε να πετάει όλο και πιο ψηλά, όλο και πιο μακριά. Γι’ αυτόν τον παράξενο χαρταετό θα σας μιλήσω τώρα.

Λοιπόν, πρωί πρωί την Καθαρή Δευτέρα, όλοι οι χαρταετοί ανέβηκαν στον ουρανό. Άλλοι κάναν τούμπες και βουτιές κι άλλοι αρμενίζαν ήσυχα και καμάρωναν. Ήταν όμορφοι χαρταετοί. Κόκκινοι με γαλάζιους κύκλους, κίτρινοι με μπλε μαργαρίτες, μεγάλοι με πολύχρωμες χάρτινες ουρές, μικροί με αστεία σκουλαρίκια…

Αλήθεια, ήταν πολύ φανταχτεροί και πολύ περήφανοι και θέλανε να φτάσουν ως τον ήλιο, αλλά τα παιδάκια τούς τραβούσαν μ’ ένα σπάγκο κατά τη γη.

– Είσαστε χαρούμενοι; Είσαστε ευτυχισμένοι; τους ρώτησε η Τρελούτσικη Ηλιαχτίδα που όλα θέλει να τα μαθαίνει.

– Με τόσα πλούτη που έχουμε, πώς να μην είμαστε ευτυχισμένοι; αποκρίθηκαν οι χαρταετοί με τις ουρές και τα σκουλαρίκια, με τις ζωγραφιές και τα χρώματα τα φανταχτερά!
– Ίσως έχετε δίκιο, ίσως έχετε άδικο είπε η Τρελούτσικη και πέταξε κοντά στο φίλο μας τον παράξενο χαρταετό.
-Κι εσύ; τον ρώτησε.
– Και βέβαια είμαι ευτυχισμένος!
– Όμως, δεν έχεις ζωγραφιές, δεν έχεις χρώματα φανταχτερά ούτε σγουρή ουρά και αστεία σκουλαρίκια.
– Είμαι ευτυχισμένος, γιατί είμαι ελεύθερος! Ταξιδεύω δίχως σπάγκο. Όλα είναι δικά μου!
– Μμμμ, έκανε η Τρελούτσικη Ηλιαχτίδα σκεφτική.
– Χα, χα, χα!…κορόιδεψαν οι άλλοι χαρταετοί. Και πού είναι τα σκουλαρίκια σου;
– Να τα, είπε ο λεύτερος χαρταετός και πήρε δυο αχνούτσικα αστεράκια από το περιβόλι της νύχτας και τα κρέμασε στ’ αυτάκια του.
Λάμψανε τ’ αστράκια, ίδιο χρυσάφι.
-Μμμμ έκανε πάλι η αχτιδούλα σκεφτική. Ίσως να έχεις δίκιο, ίσως να έχεις άδικο. Κι η ουρά σου πού είναι;
– Είμαι ένα λεύτερος χαρταετός και όποτε θέλω παίρνω για ουρά μου έν’ άσπρο σύννεφο.
Έτσι αποκρίθηκε και γάντζωσε στο ξυλαράκι του ένα άσπρο σύννεφο.

Οι άλλοι χαρταετοί δεν ξέρανε τώρα τι να πούνε. Δεν μπορούσανε πια να καμαρώνουν. Ο παράξενος χαρταετός ταξίδευε τραγουδώντας στον ουρανό όλο πιο ψηλά, όλο πιο μακριά. Στ’ αυτάκια του λάμπανε τα νυσταγμένα άστρα, η αφράτη μεταξένια ουρά του ανέμιζε με χίλια τσακίσματα και νάζια.

– Και πού είναι τα χρώματά σου; φώναξε ένας χαρταετός.

– Να τα! είπε ο φίλος μας κι έκανε μια βουτιά στη δύση και βάφτηκε με κόκκινο, χρυσό και πορτοκαλί.

– Έχεις δίκιο! είπε η Τρελούτσικη.

-΄Έχεις δίκιο! είπαν οι χαρταετοί.- Είσαι όμορφος! θαύμασε η Τρελούτσικη.- Είμαι ελεύθερος! είπε ο χαρταετός κι οι άλλοι ζήλεψαν.

Τώρα θέλανε να’ χουν κι αυτοί την ομορφιά του λεύτερου, μα ήτανε τόσο γεμάτοι με ψευτομπιχλιμπίδια, που δεν είχαν χώρο ούτε για μια κλωστίτσα ήλιου.

Ο παράξενος χαρταετός ξανοίχτηκε στον ατέλειωτο ουρανό. Πήγε τόσο ψηλά και τόσο μακριά, που κανένας χαρταετός δεν μπορούσε να φτάσει, γιατί κανένας σπάγκος δεν είναι τόσο μεγάλος. Οι άλλοι χαρταετοί κατέβηκαν και άραξαν στα ντουλάπια τους, ενώ ο φιλαράκος μας αρμένιζε στον κόσμο, στολισμένος με όλα τα λεύτερα πράγματα που ο καθένας μπορεί να χαίρεται. Το φως, το σύννεφο, τ’ αστέρια, το τραγούδι.

Λοιπόν, η Τρελούτσικη πολύ τον αγάπησε αυτόν το λεύτερο χαρταετό και του’ πε να γίνει ταχυδρόμος τ’ουρανού και εκείνος είπε » ναι» και τότε του’ δωσε αυτό ακριβώς το παραμύθι και μου το ‘ φερε.

Μικροί και μεγάλοι, όλοι αγαπούν τους χαρταετούς!

Να ‘ναι άραγε που κουβαλά μια ιδέα ελευθερίας;

Ταξιδεύουμε και εμείς με τους χαρταετούς του Μίκη Θεοδωράκη!

O Χιονάνθρωπος ( Τhe Snowman)

Με αφορμή τον παγετό και τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες το θέμα που κέντρισε το ενδιαφέρον της τάξης μας ήταν ο χιονάνθρωπος.

Ο Χιονάνθρωπος (The Snowman) είναι μια βρετανική ταινία κινουμένων σχεδίων 26 λεπτών της Dianne Jackson του 1982 που βασίζεται στο ομότιτλο εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο του Raymond Briggs (1978).

 

 

Το παραμύθι μεταφέρθηκε σε  ταινία που ήταν υποψήφια για βραβείο Oscar και έκτοτε καθιερώθηκε ως ετήσια παράδοση η προβολή της  στην Βρετανία και άλλες χώρες.  Η ταινία είναι χωρίς λόγια, και η αφήγηση πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά με τις εικόνες και την υπέροχη μουσική του Howard Blake.

Η ταινία περιγράφει τη μαγική περιπέτεια που θα ζήσει ο μικρός James, όταν μια χιονισμένη μέρα του χειμώνα θα φτιάξει έναν χιονάνθρωπο στην αυλή του σπιτιού του. Θα του φορέσει καπέλο και κασκόλ, θα του βάλει κάρβουνα για μάτια και ένα μήλο για μύτη. Τα μεσάνυχτα θα συμβεί κάτι μαγικό!!! Ο Τζέιμς θα δει τον χιονάνθρωπό του να λαμπυρίζει με πολύχρωμα φώτα και να αποκτά ζωή. Θα γίνουν οι καλύτεροι φίλοι και θα ζήσουν μια μαγική και συγκινητική περιπέτεια.

Το ταξίδι στον αέρα συνοδεύεται από ένα θαυμάσιο τραγούδι το«Walking in the Air», γραμμένο από τον Howard Blake.

Παρακολουθήσαμε την ταινία και συζητήσαμε για τα συναισθήματα του αγοριού, τι άρεσε στον χιονάνθρωπο, πως περνούσαν το χρόνο μαζί.  Σε ένα παιδί δε του άρεσε το τέλος, σε μερικά τους άρεσε που το αγόρι απόκτησε έναν φίλο. Τα περισσότερα παιδιά θα διάλεγαν να γίνουν χιονάνθρωποι για να πετάξουν και ένα άλλο για να αντέχει την παγωνιά.

Απολαύστε την υπέροχη ταινία:

Τα παιδιά ζωγράφισαν τη σκηνή που τους έκανε εντύπωση.

 

Ένα παιχνίδι -παζλ από την ταινία, πάτησε πάνω στην εικόνα:

Αποτέλεσμα εικόνας για χιονάνθρωποσ ταινια νηπιαγωγειο

Παιχνίδι μνήμης, πάτα πάνω στη λέξη:

Χιονάνθρωπος

 

Διαδραστικό υλικό, πάτησε πάνω στην εικόνα.

Η ιστορία του Χιονάνθρωπου!

Η ιστορία του χιονάνθρωπου που δεν ήθελε να λιώσει μας ενέπνευσε να δημιουργήσουμε τη δική μας ιστορία με έναν Χιονάνθρωπο.

Το παραμύθι αυτό αποτελεί αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς, πολλή δημιουργική. Τα παιδιά αποφάσισαν όλα μαζί τον τίτλο» Η περιπέτεια του Χιονάνθρωπου».

Ξεκινάει ο ένας, συνεχίζει ο επόμενος, άλλος προσθέτει, άλλος διορθώνει, ψηφίζουμε και αποφασίζουμε για τη συνέχεια της ιστορίας. Ο ένας παρασύρει τον άλλο σ΄ αυτό το ταξίδι φαντασίας και κάθε φορά έχουμε μια διαφορετική αλλά πάντα πολύ όμορφη ιστορία. Κάθε φορά τα παιδιά αναλαμβάνουν ρόλους όπως, συγγραφείς, εικονογράφοι.

Οι φράσεις είναι αυτούσιες των παιδιών. Οι ζωγραφιές είναι των παιδιών. Τα συλλογικά κείμενα των παιδιών αυτής της ηλικίας είναι πολύ σπουδαία για τα παιδιά. Η γλωσσική καλλιέργεια των παιδιών διευκολύνει την πορεία προς την ανάγνωση και τη γραφή.
Οι γλωσσικές δραστηριότητες αναπτύσσουν την φαντασία, εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο, είναι μια ευκαιρία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.
Γίνονται μέρος μιας δημιουργικής ομάδας παράγοντας πρωτογενές υλικό. Αισθάνονται ικανοποίηση και χαρά όταν το βλέπουν τυπωμένο.

«Η περιπέτεια του Χιονάνθρωπου» έγινε «Μικρό Βιβλίο».

Διαβάστε το:

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χιονάνθρωπος. Ζούσε σε χιονισμένα βουνά.

Πήγε σε μια πόλη για να κάνει διακοπές. Πήρε μια ξαπλώστρα που ήταν φτιαγμένη από κρυστάλλους και ξάπλωσε.

Ύστερα έκανε βουτιά στα παγωμένα νερά ενός σιντριβανιού.

Όταν τελείωσαν οι διακοπές του αποφάσισε να γυρίσει σπίτι του. Όμως δε μπορούσε να το βρει. Έφαγε ένα παγωτό για να το σκεφθεί καλύτερα.

Εμφανίστηκε τότε ένα ελάφι και του είπε πως ο χειμώνας τελειώνει. Θα έρθει η Άνοιξη και το Καλοκαίρι.

Ο χιονάνθρωπος περπάτησε λίγο παρακάτω. Βρήκε ένα εγκατελελειμμένο αυτοκίνητο στο βουνό. Αυτό ήταν χαλασμένο αλλά κατάφερε και το δούλεψε με τους κρυστάλλους.

Ο χιονάνθρωπος έψαξε μήπως βρει ένα  δρόμο. Αυτός ο δρόμος οδηγούσε στην κορυφή του βουνού. Εκεί ήταν το σπίτι του. Ο φίλος του, ο πιγκουίνος, τον περίμενε.

Ξεφυλλίζοντας το βιβλιαράκι:

Το «Μικρό Βιβλίο» οραματίστηκε ο Σελεστέν Φρενέ, ένας πρωτοπόρος Γάλλος παιδαγωγός ο οποίος έζησε στις αρχές του 20ού αιώνα.  

Eίναι μια υπέροχη ιδέα για να συνεργαστείς με τους φίλους σου, 
να επικοινωνήσεις μαζί τους, αλλά και να εκφραστείς.
Μικρά βιβλία προηγούμενων χρόνων του νηπιαγωγείου μας και άλλων σχολείων μπορείτε να δείτε
και να διαβάσετε στο:

Στη χώρα μας, η παιδαγωγική ομάδα «Το σκασιαρχείο» -όνομα που δανείστηκε από την ομώνυμη ταινία- συνεργάζεται με το συνεταιριστικό Ινστιτούτο του Μοντέρνου Σχολείου -Παιδαγωγικής Φρενέ της Γαλλίας ICEM-Pedagogie Freinet (www.icem-pedagogie-freinet.org) και τη Διεθνή Ομοσπονδία των κινημάτων για το Μοντέρνο Σχολείο -Παιδαγωγική Φρενέ ΦΙΝΕΜ- Paidagogie Freinet.

Διαβάζουμε στο σπίτι-Δανειστική Βιβλιοθήκη

 

Kαλημέρα σε όλους!

Καλημέρα παιδιά!!

Σήμερα είναι Παρασκευή 24 Απριλίου 2020.

                                                                               

Άραγε αν μπορούσε να μιλούσε η μάσκα τι νομίζετε ότι θα έλεγε;

Ζωγραφική

Ζωγραφίζω τη δική μου μάσκα όπως τη φαντάζομαι ή μια μάσκα που μιλάει και τα γάντια. Μπορείτε να εμπλουτίσετε τη ζωγραφιά σας και με άλλους ανθρώπους.

Ζωγραφίζω τον κορωνοϊό όπως τον φαντάζομαι.

Ακόμα, μπορούμε να δημιουργήσουμε το δική μας ιστορία χωρίζοντας ένα φύλλο χαρτί σε 4 ή 6 ή 8 κουτάκια όπου θα παρουσιάζεται η ιστορία σε σκηνές,εξώφυλλο, αρχή , μέση, τέλος, οπισθόφυλλο.

Κάθε μέλος της οικογένειας μπορεί να προσθέσει ένα πλαίσιο , στο οποίο να προσθέσει λεξούλες σε συννεφάκια ή φράσεις.

Με ξεχάσουμε πως είναι Παρασκευή κι αυτό σημαίνει δανειστική βιβλιοθήκη, όμως ο  φίλος μου ο Υάκινθος από τη θεατρική ομάδα Κοπέρνικος αντί να διαβάσει το βιβλίο τελικά…

 

Το παραμύθι ,που διάλεξα να ακούσετε,  «Όταν η πασχαλίτσα συνάντησε ελέφαντα» του Χρήστου Μπουλώτη, από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Μια μικρή πασχαλίτσα πετώντας πάνω από την πόλη, χάνει μια βούλα από το παλτό της. Έβαλε τα κλάματα και άρχισε να ρωτά δεξιά κι αριστερά μήπως είδε κανείς τη βουλίτσα της.

Ακούστε την περιπέτειά της, εδώ

Ζωγραφίστε τη βουλίτσα που ξεκόλλησε από το παλτό της πασχαλίτσας και κάνει βόλτα πάνω από την πόλη ή ότι άλλο σας άρεσε από την ιστορία!!!

Ο καιρός σήμερα είναι πολύ καλός και είναι ιδανικός για πολλές βόλτες.

Συχνά λέμε πως η γειτονιά μας δεν προσφέρετε για πολλά πράγματα και πηγαίνουμε σε άλλες περιοχές.

Ξεκινήστε από σήμερα, τις βόλτες  και θα δείτε τη γειτονιά με άλλο μάτι!

Στις βόλτες στα κοντινά πάρκα, στον κήπο σας, στις αυλές σας.

Να παρατηρήσετε τις ανθισμένες αυλές , τα μπαλκόνια,τους κήπους, να μυρίσετε να ψάξετε για χαμομήλι και αγριολούλουδα.

Να εξερευνήσετε πολύ καλά στους θάμνους, τα λουλούδια, τους κορμούς των δέντρων μήπως υπάρχουν έντομα (πασχαλίτσες, μυρμήγκια, πεταλούδες…)

 

Περιμένω τις ζωγραφιές, τις φωτογραφίες σας!!!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!!!