Καλό καλοκαίρι!!

Κι αυτή η ιδιαίτερη  σχολική χρονιά έφθασε αισίως στο τέλος της!! 

Ξεκίνησε διαφορετικά, με αποστάσεις, χωρίς αγκαλιές.

Μάθαμε να προσαρμοζόμαστε και να αντέχουμε σε νέες καταστάσεις και σε δυσκολίες  που όμως είχαν και αυτές την δική τους αξία και μας γέμισαν με πολλές εμπειρίες!

Καταφέραμε και παίξαμε, χαρήκαμε, γελάσαμε, αγαπήσαμε, δημιουργήσαμε, τσακωθήκαμε, συγχωρέσαμε, συνεργαστήκαμε, ζητήσαμε συγνώμη.

Μάθαμε να αποδεχόμαστε, να συνυπάρχουμε!!

Ήμασταν μια παρέα ζωντανή και δημιουργική!!

Τελευταίες μέρες αποχαιρετήσαμε τα παιδιά, ανταλλάξαμε ευχές, ακούσαμε αγαπημένα τραγούδια απ’ όλη τη χρονιά, τα παιδιά αποχαιρετίστηκαν μεταξύ τους με το δικός τους τρόπο και υπήρχε συγκίνηση.

Νιώθουμε περήφανοι και ικανοποίηση  για όσα όλοι μαζί καταφέραμε στις δύσκολες συνθήκες!

Καλή πρόοδο στα παιδάκια μας που αποφοίτησαν από το πρώτο τους σχολείο και ξεκινούν με δυνατά πανιά για καινούριες θάλασσες….

Ευχαριστώ πολύ τους γονείς που φέτος περισσότερο από ποτέ ήταν σημαντικοί αρωγοί  στο εκπαιδευτικό έργο!! 

Καλή ξεκούραση σε όλους μας, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς!!!

                        Καλό Καλοκαίρι σε όλους!!!!

Ταξίδι με μια βαλίτσα!!

Ακόμα μια χρονιά έφθασε στο τέλος της. Τις τελευταίες ημέρες αποχαιρετούμε τα παιδιά, δίνοντας τις ευχές μας για καλό καλοκαίρι και για καλή συνέχεια στο νέο τους ξεκίνημα από το Σεπτέμβριο στο Δημοτικό.

Κι αυτή η χρονιά ήταν ιδιαίτερη λόγω της πανδημίας, με τις μάσκες, τις αποστάσεις την τηλεκπαίδευση και όλες τις δυσκολίες.

Τι θα θυμόμαστε πιο πολύ από αυτή τη χρονιά στο νηπιαγωγείο; Ποιά είναι η καλύτερη ανάμνηση, ποιο συναίσθημα ή πρόσωπο ή εικόνα μας έμεινε πιο πολύ; Όλα αυτά θα τα βάλουμε σε μια βαλίτσα. Με μια βαλίτσα θα ταξιδέψει το κάθε παιδί με τις δικές του αναμνήσεις!

Γνωρίσαμε τον ζωγράφο Αλέξη Ακριθάκη. Είδαμε έργα του, γνωρίσαμε την ιδιαίτερη τεχνική του «τσίκι, τσίκι». Εστιάσαμε στα έργα με θέμα τις βαλίτσες.

Πήραμε χάρτινα  βαλιτσάκια. Ζωγραφίσαμε και από τις δυο  πλευρές τα με την τεχνική «τσίκι, τσίκι.. 
Τα παιδιά αφοσιώθηκαν στις βαλίτσες και τις ετοίμασαν..
Τις διακόσμησαν με τις αναμνήσεις τους..
Τα παιδιά είπαν σε πιο μέρος θα ταξιδέψει η βαλίτσα τους και ανυπομονούσαν να τις πάρουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Καλό Καλοκαίρι!!

Χρόνια Πολλά μπαμπά!!

Γιορτή του πατέρα ή αλλιώς ημέρα του πατέρα είναι ο ετήσιος κινητός εορτασμός προς τιμήν όλων των πατεράδων, των πατρικών δεσμών και γενικότερα του ρόλου της πατρότητας.

Στην Ελλάδα, όπως άλλωστε συμβαίνει και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, η γιορτή του πατέρα είναι κινητή γιορτή.

Η αμερικανικής εμπνεύσεως Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα γιορτάζεται  κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου και θεωρείται συμπληρωματική εορτή με τη Γιορτή της Μητέρας.

Στις περισσότερες χώρες, όπως και στην Ελλάδα, γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. 

Εμπνεύστριά της είναι η Αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ–Ντοντ που ήθελε να τιμήσει τιμήσει τον πατέρα της και βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, αλλά και όλους τους υπόλοιπους βετεράνους πατέρες του εν λόγω πολέμου. Ο εορτασμός έγινε στις 19 Ιουνίου 1910 στο Σποκέιν της Ουάσινγκτον.

Η γιορτή αυτή  έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της μητέρας, δεδομένου ότι πολύ συχνά στην κοινωνία μας οι μπαμπάδες περνούν σε δεύτερη μοίρα. Η πατρική φιγούρα έχει ισάξια σπουδαιότητα και σημασία με τη μητρική για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα, των αξιών μας και την ανάπτυξη μιας ισορροπημένης προσωπικότητας και ζωής. Οι μπαμπάδες χτίζουν εμπιστοσύνη με τα παιδιά τους και τα προτρέπουν να «παίξουν» με τα όρια τους, να σκαρφαλώσουν ένα επικίνδυνο τοίχο, να πηδήξουν ψηλά, όλο και πιο ψηλά, να τρέξουν και να χοροπηδήσουν και έστω για μια στιγμή να νιώσουν ελεύθερα από κάθε μορφή φόβου και συστολής

Διαβάσαμε «Ο μπαμπάς μου είναι ψηλός και δυνατός…”  της Kris di Gacomo – Coralie Saudo. – Coralie Saudo. Μια ιστορία τρυφερή, αλλά και πάρα πολύ αστεία, με πρωταγωνιστές τον μπαμπά και το μικρό αγόρι σε αντίστροφους ρόλους, που σίγουρα θα μας βοηθήσει να μπούμε στη θέση του άλλου και να την κατανοήσουμε.


Ο μπαμπάς μου είναι Ψηλός και Δυνατός. Μα...

Για να τιμήσουμε τη γιορτή πρότεινα στα παιδιά να κάνουν το πορτραίτο του μπαμπά του όπως είχαμε κάνει και για τη  γιορτή της μητέρας.

Τα παιδιά κάνανε το σχέδιο με μολύβι και χρωμάτισαν τα πορτρέτα με πινέλα και με νερομπογιές.

 

Χρόνια Πολλά σε όλους τους μπαμπάδες!!

 

Σας αφιερώνουμε κι ένα τραγούδι!!!

 

Το ποδήλατο μου!

H 3η Ιουνίου έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Ποδηλάτου (World Bicycle Day).

Η απόφαση ελήφθη στις 12 Απριλίου 2018 από την γενική συνέλευση του διεθνούς οργανισμού, κατόπιν μιας διεθνούς εκστρατείας από τους λάτρεις του ποδηλάτου, στην οποία πρωτοστάτησε ο Πολωνός κοινωνιολόγος και ακτιβιστής δρ Λέσεκ Σιμπίλσκι, πρώην μέλος της Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής της Πολωνίας.

Τα παιδιά περιγράψανε τα ποδήλατά τους. Ποια μέτρα ασφάλειας λαμβάνουν. Διηγήθηκαν προσωπικές ιστορίες καθώς κάνουν ποδήλατο στη γειτονιά. Κάναμε αναφορά για τα οφέλη του ποδηλάτου στην υγεία και στο περιβάλλον, αλλά και για τους κινδύνους που ενέχει από απρόσεκτη χρήση.

Πώς ξεκίνησε το ποδήλατο;

Ζωγράφισαν τα ποδήλατά τους.

Οι δημιουργίες μας!!

 

 

Διαβάσαμε και ακούσαμε: «Ο Φίλος μου ο Ποδηλατάκιας»

Κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ο Ποδηλατάκιας, ένα μαγικό ποδήλατο που μιλάει και προσπαθεί με απλό και διασκεδαστικό τρόπο να βοηθήσει τα  παιδιά να κατανοήσουν και να εφαρμόσουν τους βασικούς κανόνες της ασφαλούς και υπεύθυνης οδήγησης κατά τη διάρκεια της βόλτας τους με το ποδήλατο.

Πρόκειται για μια γλυκιά ιστορία, η οποία μέσω της περιπέτειας, καταφέρνει να περάσει στα παιδιά βασικούς όρους και κανόνες, χωρίς να αισθάνονται ότι κάποιος τους κάνει μάθημα. Η ιστορία μένει στο μυαλό τους και τους συντροφεύει σε κάθε βόλτα που κάνουν με το ποδήλατό τους. Εξάλλου, όλα τα παιδιά θα ήθελαν ένα μαγικό ποδήλατο που να τα προστατεύει, ίσως αυτό το ποδήλατο να είναι και το δικό τους! 


Ο Φίλος μου ο Ποδηλατάκιας” - Παραμύθι της Κατερίνας Βαϊμάκη • Ανοικτή Βιβλιοθήκη

Ακούσαμε και ζωγραφίσαμε το τραγούδι:» Η ποδηλάτισσα»

Οι ποδηλάτες μας!!!

 

H βόλτα μας!!!

Αποχαιρετώντας την άνοιξη με έναν περίπατο!!!

 

Την φετινή χρονιά λόγω πανδημίας  στερηθήκαμε τις εκδρομές, τις θεατρικές παραστάσεις, τα μουσεία. Την Άνοιξη την περιμέναμε πως και πώς και εμείς μιας και δεν την καλωσορίσαμε όπως της άρμοζε την αποχαιρετήσαμε όπως ξέρουμε την τελευταία μέρα του Μαΐου..  με μια βόλτα. Είμαστε όμως πολύ τυχεροί που έχουμε την παιδική χαρά στην οδός Ιθώμης και μπορέσαμε να πραγματοποιήσουμε τη βόλτα μας ως εκεί. 

Η παιδική χαρά βρίσκεται στην οδό Άλσους και Ιθώμης στο Κάτω Χαλάνδρι. Αποτελεί μια όαση για τους κατοίκους του Κάτω Χαλανδρίου.  Ο Δήμος Χαλανδρίου ολοκλήρωσε την  πιστοποίηση της πριν από δυο χρόνια. Εκεί στεγάζεται και η Λέσχη Προσκόπων. Έγινε η υπαίθρια τάξη μας όπου με τρόπο φυσικό και βιωματικό μάθαμε τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά της φύσης. 

Εννοιολογικός Χάρτης. Παιδική Χαρά. Τί ξέρουμε;

Η έξοδος από το σχολείο είναι πάντα μια μοναδική εμπειρία. Τα παιδιά μαθαίνουν να κυκλοφορούν στην πόλη, να ακούν τους ήχους της πόλης, να παρατηρούν τα πεζοδρόμια, τις διαβάσεις, τα δέντρα, τα λουλούδια, τα κτήρια, τα σπίτια, τα σχολιάζουμε «τα κακώς κείμενα». 

Το άλσος μας υποδέχτηκε με δροσιά και ησυχία. Μπήκαμε έτσι ώστε με όλες τις αισθήσεις μας να απολαύσουμε τον χώρο.  Να ακούσουμε τους ήχους του άλσους, των πουλιών, παρατηρήσουμε το χώρο, να μυρίσουμε τα αρώματα, να αγγίξουμε το χώμα, τα χαλίκια, να δούμε τα πανύψηλα και τα καταπράσινα μεγάλα πεύκα.

 Αφού πήραμε μια βαθιά ανάσα μετά από μια μακρυνή διαδρομή χωριστήκαμε σε ομάδες και ξεκινήσαμε την εξερεύνηση και την ανακάλυψη.

Εδώ σε δράση…

Αποτυπώσαμε όσα είδαμε, αγγίξαμε, μυρίσαμε, ακούσαμε, αγκαλιάσαμε και νιώσαμε….

 

Με τα υλικά που συνέλεξαν τα παιδιά κάνανε Landart. Κάνανε ένα σπίτι, ένα κοριτσάκι, λουλούδια, ανθρωπάκι.

 

 

 

 

Μετά τις πολύ ωραίες δραστηριότητες ακολούθησε πικ- νικ και παιχνίδι στην παιδική χαρά!

Περάσαμε υπέροχα, γέμισε η ψυχή μας από πράσινο και ανασάναμε ….οξυγόνο.. 

Ήταν μια πολύ όμορφη μέρα!!!

Ευχαριστώ πολύ την κ. Μαρία Καπαρού που μας συνόδεψε και στην αρχή και στην επιστροφή!!!