My SchBlogOut

Ερευνητές της σχολής αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, συμπέραναν ότι οι Νεάντερταλ και οι πρόγονοι του σύγχρονου ανθρώπου (homo sapiens) εμφανίζουν ενδείξεις σεξουαλικής ακολασίας, τουλάχιστον στο βαθμό που μπορεί κανείς να πιστέψει τη «γλώσσα» των δακτύλων. Οι Βρετανοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η αναλογία ανάμεσα στο δείχτη και στον παράμεσο στο χέρι ενός ανθρώπου (η οποία καθορίζεται από το επίπεδο των ανδρικών ορμονών στην μήτρα της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη) δείχνει το βαθμό της κατοπινής σεξουαλικότητας. Τα μεγάλα επίπεδα ανδρογόνων (στα οποία περιλαμβάνεται η τεστοστερόνη) οδηγούν σε σχετικά κοντό δείχτη και σε μακρύ παράμεσο, ενώ αντίθετα τα χαμηλά ανδρογόνα αυξάνουν το μήκος του δείκτη και μικραίνουν τον παράμεσο. Μετρώντας έτσι τα μήκη δακτύλων από απολιθώματα, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι της Λίθινης εποχής ήσαν πολύ πιο «άτακτοι» σε σχέση με τους σημερινούς ανθρώπους. Με βάση τις εκτιμήσεις τους, ο Αυστραλοπίθηκος, που έζησε πριν από τρία έως τέσσερα εκατομμύρια χρόνια, ήταν μονογαμικός (επειδή είχε μεγάλη αναλογία δείχτη προς παράμεσο), ενώ αντίθετα ο ανθρωπίδης Αρδιπίθηκος, που έζησε πριν από 4,4 εκατ. χρόνια, είχε μικρή αναλογία δακτύλων, συνεπώς υποτίθεται πως ήταν ερωτιάρης. Εξάλλου, τόσο οι Νεάντερταλ (που εξαφανίστηκαν πριν από 28 000 χρόνια περίπου), όσο και οι πρώτοι σύγχρονοι άνθρωποι (homo sapiens), πριν από 90 000 χρόνια, σύμφωνα με τις αναλογίες των δακτύλων τους «φαίνεται να ήσαν πιο ερωτύλοι από τους περισσότερους σημερινούς ανθρώπινους πληθυσμούς».

Πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=364649&dt=03/11/2010#ixzz14DtRfbVo

Στις 04.00 τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Οκτωβρίου θα γυρίσουμε/γυρίσαμε τα ρολόγια μας μία ώρα πίσω, προκειμένου να προσαρμοστούν στη χειμερινή ώρα, δηλαδή επανήλθαμε από τη θερινή ώρα στην ηλιακή ώρα. Η θερινή ώρα είναι η αλλαγή της ώρας που ένα κράτος διαλέγει να υιοθετήσει για ένα χρονικό διάστημα του έτους. Η αλλαγή αυτή γενικά είναι κατά μία ώρα μπροστά από την ηλιακή ώρα.Στην Ευρωπαϊκή Ενωση η αλλαγή της ώρας να εφαρμόζεται ταυτόχρονα σε όλες τις χώρες-μέλη από το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου ως και το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου. ­Το τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού που χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα αποτελεί μειοψηφία, καθώς σχεδόν όλες οι Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες δεν συμμετέχουν (δες κι εδώ). Η εφαρμογή της θερινής ώρας σκοπό έχει την καλύτερη αξιοποίηση του φωτός της ημέρας για εξοικονόμηση ενέργειας. Και σύμφωνα με μελέτη που εκπόνησε επιστημονική ομάδα του πανεπιστημίου Cambridge, Αγγλία, η διατήρηση της θερινής ώρας θα οδηγούσε σε εξοικονόμηση ενέργειας και εκπομπών 450 000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο, ποσότητα που ισοδυναμεί με τη απόσυρση 200 000 αυτοκινήτων από τους βρετανικούς αυτοκινητοδρόμους. Η διατήρηση της θερινής ώρας θα επέφερε επίσης μείωση των ατυχημάτων στους αυτοκινητοδρόμους, και θα επέτρεπε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας να εξοικονομήσει 200 εκατ. στερλίνες, ετησίως. Η βάση της άποψής τους είναι απλή: Η μετακίνηση των ρολογιών μία ώρα πίσω, προσθέτει στην ημέρα πολλές απογευματινές και ενεργοβόρες δραστηριότητες. Περισσότερα εδώ.

Αντιγράφω από το ματωμένο Ημερολόγιο του Αχιλλέα Γκούμα: (…) «Τέλος, την 22αν Νοεμβρίου του 1940 διατασσόμεθα να εισέλθωμεν εις Κορυτσάν. Η ημέρα αυτή είναι η ημέρα της απελευθερώσε¬ως της ελληνικωτάτης Κορυτσάς. Με επί κεφαλής τον πάντοτε δρώντα εν τω αγώνι ταγματάρχην μας Παλαιοδημόπουλον εξεκινήσαμεν από ύψος Μοράβα 1.800 μέτρα, περί ώραν 1ην – 2αν μεσημβρινήν με αντικειμενικόν σκοπόν την είσοδον εις την Κορυτσάν.»(…) «Εισερχόμεθα εις τα πρώτα σπίτια της Κορυτσάς. Οι ορισθέντες πολίται διά την υποδοχήν μόλις μας αντίκρυσαν ήρχισαν να μας διανέμουν δώρα. Τουτέστιν, τσιγάρα, γλυκά, φρούτα και τόσα άλλα. Μετά προχωρούμε διά το κέντρο της. Από την μία άκρη της πόλεως, έως την άλλην είχαν παραταχθή αι χιλιάδες των κατοίκων της διά να μας υποδεχθούν. Το τι συνέβη κατά την νύκτα εκείνη δεν περιγράφεται. Το καλώς ήλθατε και το ζήτα ηκούετο από χιλιάδες στόματα. Συγκινητικό¬τατη υπήρξεν η υποδοχή μας. Από την μεγάλη τους χαρά πολλοί εκ των κατοίκων της έκλαιον. Απ’ όπου κι αν περνούσα άφθονα τσιγάρα μάς εδίδοντο εκ των πολιτών. Εγώ δε τους έλεγα: «Έλληνες είστε; Έλληνες;» «Ναι, ναι Ελληνες», με έλεγαν.»(…)
«Εις την Κορυτσάν εμείναμε 4-5 ημέρες. Περιήλθαμε όλα τα τοπία της. Τα λάφυρα που εκυριεύσαμε εντός αυτής ήσαν άπειρα. Περί τα 200 αυτοκίνητα των είχαν εγκαταλειφθή εντός της πόλεως.Μοτοσυκλέττες, τρακτέρ, ποδήλατα, όπλα, άλευρα, ιματισμός, τρόφιμα και παντός είδους υλικόν μας είχε προσφέρει η τόσον καλή διοίκησις του Καισαρομανούς Ντούτσε.»
«Όταν επισκεφθήκαμεν το αεροδρόμιο τους, ευρήκαμε περί τα 7-8 εγκαταλελειμμα να πουλιά τους. Άλλα ήταν επιβατικά, άλλα καταδιωκτικά και άλλα βομβαρδιστικά.Μεγαλυτέραν εντύπωσιν μας έκανε ένα μεγάλο επιβατικό το οποίον είχε 32 θέσεις. Τούτο ήτο άθικτον και ως επληροφορήθημεν αργότερον μετεφέρθη παρά των ημετέρων εις Αθήνας ένθα και ευρίσκεται εν χρήσει. Ημείς επειδή ήτο λίγο κρύο καταυλισθήκαμεν εις τους ιταλικούς στρατώνας. Εκεί έβλεπε κανείς τα πάμπολλα λάφυρα.»
Ο Αχιλλέας Γκούμας ήταν ένας από τις πολλές χιλιάδες Ελλήνων που προμάχησαν για το μεγαλείο και τη δόξα της Ελλάδας και τη ντροπή και τον εξευτελισμό των εισβολέα. Είχε όμως την ένδοξη μοίρα να βρει το θάνατο λίγες μέρες πριν τελειώσει ο πόλεμος. Εκεί στο Μνήμα της Γριάς, σε υψόμετρο 2.120 μ., που ήταν το πιο προχωρημένο φυλάκιο του μετώπου, τραυματίστηκε θανάσιμα από βόμβα ιταλικού αεροπλάνου, και σε λίγο υπέκυψε. Το Ματωμένο Ημερολόγιο του Αχιλλέα Αθανασίου Γκούμα είναι ένα σημειωματάριο τσέπης με κόλλες κατρ-ριγέ και με διαστάσεις 0,14×0,10 εκατ. Στα πρώτα φύλλα έχει γραμμένες διευθύνσεις φίλων του και στη συνέχεια, αριθμώντας από τη σελίδα 1, αρχίζει το Ημερολόγιο, που το επιγράφει ο «Ελληνοϊταλικός πόλεμος»
Αποσπάσματα από: Αχιλλέας Αθαν. Γκούμας «Το ματωμένο Ημερολόγιο, μια αυθεντική εξιστόρηση του Ελληνοϊταλικού πολέμου», Επιμ. Έκδοσης Αλεξ. Κ. Αδαμίδη, Θεσσαλονίκη 1988, στο: 1940-41, Σου γράφω από το μέτωπο, Ιστορικά, Ελευθεροτυπία, Οκτώβριος 2010, σ. 21, 26, 28.

Δες και
To OXI το είπε ο Ι. Μεταξάς
Greece at War ΙΙ,1940-1941
28η Οκτωβρίου 1940: Τα παιδιά του Γυμνασίου Πωγωνιανής
Από το Έπος του 1940-41

Εκατοντάδες νέα είδη εντόμων που βρέθηκαν διατηρημένα σε κεχριμπάρι 52 εκατομμυρίων ετών αλλάζουν τις θεωρίες των γεωλόγων για τη σύγκρουση της ινδικής χερσονήσου με την υπόλοιπη ασιατική ήπειρο. Μέλισσες, τερμίτες, μυρμήγκια, αράχνες και ψύλλοι περιλαμβάνονται στα 700 είδη αρθροπόδων που βρέθηκαν παγιδευμένα μέσα στο κεχριμπάρι, συνολικού βάρους 150 κιλών. Το απολιθωμένο ρετσίνι προέρχεται από ένα τροπικό δάσος που αποκαλύπτεται ότι υπήρχε στην περιοχή του Καμπέι, στο κρατίδιο Γκουζαράτ.Οι ερευνητές περίμεναν ότι τα είδη αυτά θα ήταν αρκετά διαφορετικά από τα είδη που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Ασία, δεδομένου ότι η ινδική υποήπειρος παρέμεινε για καιρό ένα απομονωμένο νησί που περιπλανιόταν στον ωκεανό.Τα ευρήματα δείχνουν ότι η Ινδία και η Ασία παρέμειναν απομονωμένες για λιγότερο χρονικό διάστημα από ό,τι είχε εκτιμηθεί ως σήμερα, αναφέρουν οι ερευνητές.Θα περίμενε λοιπόν κανείς η πανίδα της Ινδίας πριν από 52 εκατ. χρόνια να έμοιαζε περισσότερο με την πανίδα της (κάποτε γειτονικής) Αφρικής και Μαδαγασκάρης. Περιέργως, όμως, τα είδη που εξετάστηκαν στο κεχριμπάρι είχαν μεγαλύτερη συγγένεια με είδη της Ασίας, της Βόρειας Ευρώπης, της Αμερικής και της Αυστραλίας.«Γνωρίζαμε ότι η Ινδία ήταν κάποτε απομονωμένη, ήταν όμως άγνωστο το πότε και για πόσο καιρό. Οι βιολογικές ενδείξεις στις αποθέσεις κεχριμπαριού δείχνουν ότι υπήρχε κάποια βιοτική σύνδεση» γράφουν οι ερευνητές.Αυτή η βιοτική σύνδεση ήταν πιθανώς μια σειρά από νησιά ανάμεσα στην Ινδία και την Ασία, μέσω των οποίων τα έντομα θα μπορούσαν να μεταπηδούν από τον ένα όγκο ξηράς στον άλλο».Περισσότερα εδώ.

Στο θεοκρατικό Ιράν κλείνουν όλα τα πανεπιστημιακά τμήματα διδασκαλίας μαθημάτων που κρίνονται από τις αρχές πολύ «δυτικά», ανακοινώθηκε από ανώτατο αξιωματούχο του υπουργείου Παιδείας.«Θα διακοπεί η συνέχιση 12 κλάδων μαθημάτων στον τμήμα κοινωνικών επιστημών όπως είναι τα μαθήματα που σχετίζονται με το νόμο, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη διοίκηση, την κοινωνιολογία, τη φιλοσοφία, την ψυχολογία και τις πολιτικές επιστήμες και τα τμήματα αυτά θα αναθεωρηθούν και θα ανανεωθούν», δήλωσε συγκεκριμένα ο Αμπολφαζί Χασανί μιλώντας στην εφημερίδα «Αρμάν» .«Το περιεχόμενο αυτών των επιστημών βασίζεται αποκλειστικά στη δυτική κουλτούρα. Η ανανέωση των μαθημάτων αυτών στα τμήματα όπου διδάσκονται έχει στόχο να τα κάνει όσο γίνεται πιο συμβατά με την ισλαμική διδασκαλία» πρόσθεσε.Ο ίδιος ανέφερε κατηγορηματικά ότι σε όλα τα ιρανικά πανεπιστήμια θα κλείσουν τα υπάρχοντα τμήματα διδασκαλίας αυτού του είδους των μαθημάτων μέχρι να γίνει η ανανέωσή τους και η προσαρμογή τους στους ισλαμικούς κανόνες και επανάλαβε την πάγια θέση των σκληροπυρηνικών κυβερνώντων της χώρας ότι η Δύση προσπαθεί να ασκήσει την επιρροή τους στους Ιρανούς νέους εισάγοντάς τους στον «παρακμιακό» πολιτισμό της.Τι να πω, παρά ινσαλάχ να αλλάξουν κάποτε μυαλά οι παπάδες που τους κυβερνούν εκεί κάτω …

Πηγή:http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_25/10/2010_361221

Αντιγράφω: Στο σχολείο μαθαίνουμε για τις γραμμές, τους κύκλους, τα τετράγωνα, τους κύβους, τους κυλίνδρους και τις σφαίρες, αλλά στη φύση γύρω μας επικρατούν άλλου είδους σχήματα: τα σύννεφα, οι κεραυνοί, οι παγοκρύσταλλοι, τα σφουγγάρια και οι ακτογραμμές παρουσιάζουν μια πολυπλοκότητα. που δεν μοιάζει καθόλου με τα απλά γεωμετρικά αντικείμενα της «κλασικής» Γεωμετρίας. Μερικοί μαθηματικοί στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα είχαν επιχειρήσει να περιγράψουν μαθηματικά το σχήμα και τις ιδιότητες μιας άλλης κατηγορίας γεωμετρικών αντικειμένων, που χαρακτηρίζονται από μια ιδιότητα που ονομάζεται αυτο-ομοιότητα. Τα αντικείμενα αυτού του είδους παρουσιάζουν την ίδια εικόνα όταν παίρνει κανείς ένα κομμάτι τους και το μεγεθύνει, έτσι ώστε να έχει τις ίδιες διαστάσεις με το αρχικό. Οι «καθιερωμένοι» μαθηματικοί εκείνης της εποχής αντιμετώπισαν με απαξίωση αυτές τις ιδέες, επειδή θεώρησαν ότι δεν έχουν κανενός είδους εφαρμογή στην καθημερινή ζωή. Ο πρώτος μαθηματικός που πρότεινε την ιδέα ότι η γεωμετρία των αυτο-όμοιων σχημάτων έχει εφαρμογή στη φύση ήταν ο μαθηματικός Μπενουά Μάντελμπροτ. Όπως γράφει στο βιβλίο του, Η μορφοκλασματική Γεωμετρία της Φύσης, «Τα σύννεφα δεν είναι σφαίρες, τα βουνά δεν είναι κώνοι, οι ακτογραμμές δεν είναι κύκλοι και το γάβγισμα δεν είναι ομαλό ούτε η αστραπή ταξιδεύει σε ευθεία γραμμή»! Στην αρχή οι ιδέες του αντιμετωπίστηκαν με δυσπιστία από το επιστημονικό κατεστημένο, όχι μόνο επειδή ανέτρεπαν παράδοση 23 αιώνων, από την εποχή που ο Ευκλείδης είχε θέσει τα θεμέλια της Γεωμετρίας. Στη συνέχεια όμως η εφαρμογή τους σε προβλήματα που εμφανίζονταν σε πολλούς διαφορετικούς κλάδους των επιστημών, από τη Βιολογία και τη Γεωλογία ως τα Οικονομικά και την Αστρονομία, συντέλεσε ώστε το έργο του να αναγνωριστεί παγκοσμίως και οι μέθοδοί του να χρησιμοποιούνται ευρύτατα πρακτικά σε όλες τις επιστήμες που στηρίζονται σε μαθηματικούς υπολογισμούς…
Η πιο γνωστή εφαρμογή των φράκταλ στο ευρύ κοινό είναι η μαθηματική περιγραφή διάφορων αντικειμένων ή σχημάτων της καθημερινής ζωής που παρουσιάζουν αυτοομοιότητα, όπως για παράδειγμα είναι ένα φύλλο φτέρης, ένα δέντρο ή ένα σφουγγάρι. Η ενδιαφέρουσα μάλιστα ιδιότητα αυτών των γεωμετρικών σχημάτων να έχουν γεωμετρική διάσταση κλασματική και όχι ακέραια έδωσε την ιδέα στον Μάντελμπροτ το 1975 να επινοήσει τον όρο φράκταλ. Για παράδειγμα, το μορφοκλασματικό σύνολο που μοιάζει με φύλλο φτέρης έχει διάσταση 1,8, που το κατατάσσει μεταξύ της γραμμής, που έχει γεωμετρική διάσταση 1, και της επιφάνειας, που έχει γεωμετρική διάσταση 2. Είναι δηλαδή κάτι «ανάμεσα» σε γραμμή και επιφάνεια, χωρίς να είναι κανένα από τα δύο!
Ο Μπενουά Μάντελμπροτ Εβραίος λιθουανικής καταγωγής, είχε γεννηθεί το 1924 στην Πολωνία. Σπούδασε στη Γαλλία και έπειτα από επισκέψεις σε διάφορα ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια, προσελήφθη στο ερευνητικό κέντρο Τόμας Γουότσον της ΙΒΜ στη Νέα Υόρκη. Έπειτα από 35 χρόνια εργασίας στην ΙΒΜ μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, όπου και τελείωσε την καριέρα του ως καθηγητής στην έδρα Στέρλινγκ. Πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 2010 από καρκίνο στο πάγκρεας. Περισσότερα εδώ.