Μέσα στα πλαίσια του μαθήματος “Εργαστήριο δεξιοτήτων” και σε συνεργασία με την κ. Λένα Μαρία, νοσηλεύτρια του Γυμνασίου μας και τον κ. Καρανίκο Νικόλαο πραγματοποιήσαμε τη δράση “από την εφηβεία στην ενηλικίωση”. Σκοπός της δράσης μας ήταν να μελετήσουμε το βιολογικό φαινόμενο της εφηβείας και να το εκλάβουμε ως μια όμορφη περίοδο στη ζωή μας.
Οι επιμέρους στόχοι μας ήταν:
α) Να κατανοήσουμε ότι η εφηβεία μας προετοιμάζει:
– για το γεγονός της αναπαραγωγής μας ως ανθρώπινο είδος
-να ανεξαρτητοποιηθούμε από την οικογένειά μας
-μέσα από δοκιμασίες (έκκριση γενετικών ορμονών, αντιθέσεις, συγκρούσεις, ενθουσιασμούς και απογοητεύσεις) να διαμορφώσουμε την προσωπικότητά μας
β) Να δούμε το γεγονός της εφηβείας ως περίοδο ομορφιάς στη ζωή μας, ώστε να μην εγκλωβιστούμε σε αντιφατικά συναισθήματα αλλά να μπορέσουμε να διαχειριστούμε το φορτίο της οικογενειακής και κοινωνικής πίεσης, όπως και των σχολικών υποχρεώσεων.
Αφού εξηγήσαμε στους μαθητές τη βιολογική διαδικασία της εφηβείας, επισημάναμε τις χαρές και τους κινδύνους της και εφαρμόζοντας την αρχή της αλληλεπίδρασης μοιραστήκαμε τις σκέψεις μας μαζί τους, μιας και οι καθηγητές εκτός από τον ρόλο του παρουσιαστή είχαν και τον ρόλο του εφήβου(εφόσον οι ίδιοι έχουν υπάρξει έφηβοι).Στη συνέχεια συγκρίναμε τις διαφορετικές εποχές μας και διαπιστώσαμε ότι οι “έφηβοι-καθηγητές” πέρασαν την εφηβεία τους με πολύ πιο ήπια συμπτώματα απ‘ ό,τι οι “έφηβοι- μαθητές” και χωρίς να έχουν τη βοήθεια που έχουν σήμερα οι μαθητές στο σχολείο.
Επίσης συμπεράναμε ότι οι σημερινοί έφηβοι υφίστανται μεγαλύτερες πιέσεις από τον κοινωνικό περίγυρο, καθώς καλούνται να ακολουθήσουν τα πρότυπα που προβάλλονται ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ αρκετές φορές διστάζουν να συζητήσουν τα ζητήματα που τους αφορούν και να επικοινωνήσουν τις ανησυχίες τους είτε στο οικογενειακό τους περιβάλλον, είτε στο σχολικό.
Τέλος καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η εφηβεία είναι ένα ολιστικό φαινόμενο που αφορά το σώμα μας, τη συμπεριφορά απέναντι στον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας (κηδεμόνες, γονείς, εκπαιδευτικούς), αλλά κυρίως αφορά τα συναισθήματά μας. Κατά συνέπεια στην περίοδο της εφηβείας χρειάζεται να συνδράμουν όλοι, γονείς, εκπαιδευτικοί, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι και ψυχίατροι.
Ευτυχώς το σχολείο του σήμερα παρέχει στους μαθητές μας όλες αυτές τις προϋποθέσεις, ωστόσο αρκετές φορές οι έφηβοί μας είναι επιφυλακτικοί στο να αξιοποιήσουν την υποστήριξη που τους παρέχεται.
Έχοντας λάβει τα παραπάνω υπόψιν, μιλήσαμε με τους μαθητές, αφουγκραστήκαμε τις σκέψεις τους, τους ενημερώσαμε ότι το δυναμικό του σχολείο με τις συγκεκριμένες ειδικότητες(ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί κλπ) μπορεί να τους παρέχει την βοήθεια που χρειάζονται. Έπειτα φτιάξαμε από κοινού την συμπερίληψη της εφηβείας, μία ακροστιχίδα η οποία αποτελείται από τις λέξεις που αισθάνονται οι μαθητές για την εφηβεία.
Η συμπερίληψη της εφηβείας:
