Την Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016, η δασκάλα Λουκία Χατζηιωάννου και η ψυχολόγος Κέλλυ Κωτούλα συμμετείχαν σε εργαστήριο του Βρετανικού Συμβουλίου στο Μέγαρο Μουσικής, με θέμα : “Shakespeare lives in schools – Ο Σαίξπηρ ζει στα σχολεία”, με αφορμή την επέτειο των 400 ετών από τον θάνατό του μεγάλου εθνικού θεατρικού συγγραφέα και ποιητή της Αγγλίας.
Συνέχεια αυτού του εργαστηρίου ήταν, σε πρώτο στάδιο, οι μαθητές δύο τμημάτων του σχολείου μας (Α1 και Α2) και ομάδα μαθητών του τμήματος Μ1, να γνωρίσουν το σπουδαίο συγγραφέα μέσα από τη βιογραφία του και ένα αντιπροσωπευτικό θεατρικό του έργο: «Ο έμπορος της Βενετίας». Με την πολύτιμη συμβολή της ψυχολόγου μας κας Κέλλυς Κωτούλα και τη βοήθεια των δασκάλων, κας Κύρας Γωνιά και κας Θεοδώρα Οικονόμου, μελέτησαν τη βιογραφία και το προαναφερθέν θεατρικό έργο, μέσα από ειδικά διασκευασμένα κείμενα. Ανάλυσαν τους ήρωες και κατανόησαν τις έννοιες «δίκαιο» και «άδικο». Επιπλέον, παρακολούθησαν απόσπασμα από το θεατρική εκδοχή του έργου στο διαδραστικό πίνακα, χωρίς φωνή, προκειμένου να επαναλάβουν από μνήμης τα λόγια των βασικών ηρώων: του Αντόνιο, του Μπασάνιο, του Μπαλτάσαρ, της Πόρσια και του Σάιλοκ. Τέλος, τους ζητήθηκε να επιλέξουν έναν από τους πρωταγωνιστές του έργου που θα ήθελαν να υποδυθούν και να αιτιολογήσουν την επιλογή του.
Σε δεύτερο στάδιο κι όταν οι δραστηριότητες στην τάξη είχαν ολοκληρωθεί, προγραμματίστηκε να επισκεφθεί το σχολείο μας η θεατρολόγος και καλλιτεχνική συνεργάτης του Βρετανικού Συμβουλίου, κα Νικολέτα Δημοπούλου. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να συμμετέχουν, βιωματικά, σε δραστηριότητες σχετικές με το θεατρικό έργο «Ο έμπορο της Βενετίας», παίζοντας παιχνίδια, με πρώτο το «Αγαλματάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα», όπου όλοι οι μαθητές ήταν οι πολίτες της Βενετίας κι έπρεπε να μείνουν ακίνητοι μπροστά στο «Νόμο». Στόχος του παιχνιδιού ήταν οι μαθητές να κατανοήσουν πως ότι κάνουμε έχει συνέπειες και να κερδίσουν και το «Γράμμα του Νόμου». Το δεύτερο παιχνίδι, που είχε ερωτήσεις κλειστού τύπου, όπου οι μαθητές είχαν 3 επιλογές απαντήσεων: «ναι, όχι και δεν είμαι σίγουρος», αφορούσε την πλοκή και το θέμα του έργου καθώς και θέματα απόδοσης δικαιοσύνης. Ενδεικτικά κάποιες ερωτήσεις ήταν: «Ήταν σωστή η απόφαση του Σάυλοκ να σκοτώσει τον Αντώνιο αν δεν αποπλήρωνε το χρέος του;», «Είναι σωστό να αψηφούμε το νόμο, όταν ξέρουμε πως θα βοηθήσουμε έναν φίλο μας;». Το τρίτο παιχνίδι αφορούσε σε γλωσσικά παιχνίδια με ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών , όπου διαβάζοντας στίχους ποιημάτων έπρεπε να επιλέξουν τη λέξη που ταίριαζε για να κάνει ομοιοκαταληξία, π.χ.
- Αντώνιο: Σας χαιρετώ σεβάσμιοι, κύριοι και κυρίες
Ευχές σας δίνω να μην ζήσετε τις ίδιες ____________ .
α. Δυστυχίες β. Ευτυχίες γ. στενοχώριες
- Σάυλοκ: Την κόρη μου την πήρανε μαζί και τα φλουριά μου
Εκδίκηση δεν ζήτησα παρά την ___________ μου.
α. Κακία β. Πικρία γ. τσιγκουνιά
Τέλος, στην αυλή, όλοι μαζί αποχαιρετιστήκαμε με ακόμα ένα παιχνίδι, της χαράς και της συμφιλίωσης, που βασίζεται στο γνωστό «κυνηγητό».
Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και για να αποφύγουν να τους πιάσει η «κακοτυχία», έπρεπε να γίνουν ζευγαράκια και να είναι ενωμένοι, αλλιώς οι κακοτυχίες της ζωής θα τους ακολουθούν και θα τους καταδιώκουν.
Ο Σαίξπηρ έζησε λοιπόν και στο δικό μας σχολείο, διδάσκοντας στα παιδιά, μέσα από την τέχνη του Θεάτρου και της Λογοτεχνίας, τις έννοιες του «δικαίου και δικαιοσύνης», του «άδικου και αδικίας», του «καλού και κακού», του «σωστού και λάθους».
Ευχαριστούμε θερμά την κα Νικολέτα Δημοπούλου για την πολύτιμη συμβολή της και το Βρετανικό Συμβούλιο για την ευκαιρία που μας έδωσε να «πάρουμε μια γεύση» από Σαίξπηρ.