1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κορυδαλλού

Ευχαριστούμε το Δήμο Κορυδαλλού και ιδιαιτέρως την αντιδήμαρχο παιδείας κα Ζαχαριουδάκη Δανάη για την προμήθεια γραφικής ύλης και υλικών χειροτεχνίας!

Με αφορμή την Πρωτομαγιά, την ημέρα της άνοιξης και των λουλουδιών, οι μικροί μας καλλιτέχνες ταξίδεψαν στον κόσμο της τέχνης, εμπνευσμένοι από τον σπουδαίο ζωγράφο Vincent van Gogh και το έργο του «Ηλιοτρόπια». Αφού παρατηρήσαμε τα έντονα χρώματα και τα μοναδικά σχήματα των λουλουδιών, δημιουργήσαμε τους δικούς μας πίνακες, γεμάτους φαντασία, χαρά και ανοιξιάτικη διάθεση!

Εν όψει της Πρωτομαγιάς, δημιουργήσαμε όμορφες κατασκευές, για να εορτάσουμε την αναγέννηση της φύσης και την είσοδο του τελευταίου και πιο όμορφου μήνα της Άνοιξης!

Στο πλαίσιο του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής:

• Γίναμε ταχυδακτυλουργοί: λύσαμε κόμπους, ”ξετσαλακώσαμε” χαρτιά με το ένα χέρι και εντυπωσιάσαμε τους συμμαθητές μας με τις ικανότητές μας. Δουλέψαμε τη συγκέντρωσή μας, πετύχαμε όλο και πιο γρήγορο συντονισμό χεριού -ματιού και μάθαμε μέσα από το παιχνίδι την αξία της συνεργασίας αλλά και της αυτονομίας και πώς να είμαστε αποτελεσματικοί και ευέλικτοι.

• Για την 6η του Μάρτη: Με αφορμή αυτή την τόσο σημαντική ημέρα για όλη τη σχολική κοινότητα, την ημέρα ΚΑΤΑ του σχολικού εκφοβισμού, στο μάθημα της Θεατρικής Αγωγής είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για αυτό το φαινόμενο. Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι, το παιχνίδι ρόλων, το θέατρο forum και τη δραματοποίηση μπορέσαμε να εμπλακούμε βιωματικά σε μικρά θεατρικά δρώμενα με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό εμπλέκοντας την τεχνική του κόμικς (την οποία αρχικά ξεκινήσαμε να την βλέπουμε και ως ξεχωριστή ενότητα για να εξοικειωθούμε) και τον αυτοσχεδιασμό. Χρησιμοποιώντας τα «συννεφάκια λόγου», εκφραστήκαμε αντιμετωπίζοντας τη σωματική, λεκτική, ψυχολογική βία με διάφορους τρόπους άμυνας ως άλλοι γενναίοι ιππότες που αντιμετωπίζουν τον δράκο της βίας. Γίναμε ακόμα «παρατηρητές» , κάναμε ότι δεν ακούμε, δεν μιλάμε, δεν βλέπουμε τη βία, δεν ανακατευτήκαμε. Έπειτα, όμως, παίξαμε ξανά τις σκηνές, παίρνοντας θέση, ενεργώντας δίπλα στο άτομο που δέχεται εκφοβισμό, βοηθώντας το. Δυναμώσαμε κι εμείς οι ίδιοι όταν μπήκαμε στη θέση του «θύματος εκφοβισμού», αποκτήσαμε ασπίδα που θα μας προστατεύει στα δύσκολα εφαρμόζοντας κατάλληλες στρατηγικές για την αντιμετώπιση αλλά και την πρόληψη του εκφοβισμού.

• Με τα εργαλεία και τις τεχνικές του θεάτρου (αυτοσχεδιασμός, ένδυση ρόλου) και με αφορμή το τραγούδι “Ψάχνω μια αρκούδα”, κινηθήκαμε στον χώρο και με τη φαντασία μας περάσαμε πολλά εμπόδια ώσπου βρήκαμε την αρκούδα! Έπειτα, μπορέσαμε να εξασκήσουμε τη λεπτή μας κινητικότητα καθώς πείσαμε την αρκούδα να κοντύνει τα νύχια της ώστε να μην μας πληγώνει . Εκείνη μας εμπιστεύτηκε να της τα κόψουμε!

• Ξεκινήσαμε να αξιοποιούμε τα Συννεφάκια Λόγου (Speech Bubbles/Balloons) μια τεχνική που, αν και είναι δανεισμένη από τον κόσμο των κόμικς, ενσωματώθηκε πλήρως στα εργαλεία του θεάτρου. Αφού οπτικοποιήσαμε σε αυτά τα συννεφάκια τα βασικά συναισθήματα και δημιουργήσαμε τον χάρτινο εαυτό μας, παίξαμε τοποθετώντας τα στο “πρόσωπό” μας. Επόμενος στόχος είναι να εμφανίζονται σε αυτά τα συννεφάκια οι μικρές μας ιστορίες!

• Με αφορμή τρία διαφορετικά παραμύθια που έχουν κοινό παρονομαστή την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στις ικανότητες που έχουμε, γίναμε αφηγητές αλλά και πρωταγωνιστές των ιστοριών. Μάθαμε, μέσα από τα εργαλεία του θεάτρου, τι σημαίνει αφηγούμαι, τι σημαίνει ζω την ιστορία σαν να ήμουν κι εγώ ένας από τους ήρωες και τι σημαίνει δημιουργώ τον ήρωα όπως τον έχω στο μυαλό μου αξιοποιώντας τη φαντασία μου και όχι τις έτοιμες εικόνες.

• Aκούσαμε και παίξαμε το παραμύθι “Τα τρία γουρουνάκια “. Χτίσαμε, φυσήξαμε, βοηθήσαμε ο ένας τον άλλον και στο τέλος πείσαμε τον λύκο να γίνει φίλος μας!

• Τα ζώα της φάρμας έχουν τη δική τους φωνή. Με τα μάτια τους βλέπουν τον κόσμο, με τα αυτιά τους ακούνε τα πάντα! Με τα χέρια μας ζωντάνεψαν!

• Η τάξη έγινε θέατρο και εμείς ηθοποιοί και θεατές! Ανοίξαμε καλά τα μάτια και τα αυτιά μας, όπως η κουκουβάγια της ιστορίας μας, για να ακούσουμε τον φίλο μας ! Όταν μάλιστα ,ήρθε και η σειρά μας μας χειροκρότησαν γερά! Γίναμε οι πρωταγωνιστές της “Παράξενης Ορχήστρας “. Επειτα, ζωγραφίσαμε και τα μέρη ενός πραγματικού θεάτρου: τη σκηνή, τα καθίσματα των θεατών, τις κουίντες! Το θέατρο είναι μαγικό!

• Με αφορμή τον μύθο του Οδυσσέα και τις περιπέτειές του στην Τροία, στο νησί των Κυκλώπων , στο παλάτι της Κίρκης και στις Σειρήνες, φανταστήκαμε και δημιουργήσαμε τους μυθικούς τόπους περιπλάνησης που ήταν και τα σκηνικά του αυτοσχέδιου εφήμερου θεάτρου μας ! Επιπλέον, συζητήσαμε την συμπεριφορά του Οδυσσέα και των συντρόφων του στο νησί του Πολύφημου, όπου του άρπαξαν τροφή και νερό. Έπειτα, γυρίσαμε τον χρόνο πίσω και παίξαμε το παραμύθι αλλιώς! Τελικά, αποφασίσαμε: Είναι ωραίο όταν χρειαζόμαστε κάτι να το ζητάμε και να το συζητάμε.

Επί τη ευκαιρία της 22ας Απριλίου, που έχει καθιερωθεί ως η “Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας Γης”, κατασκευάσαμε στην τάξη μας χρωματιστά μόμπιλε, στα οποία καταγράψαμε μηνύματα για την προστασία των δασών, των θαλασσών και του φυσικού περιβάλλοντος του πλανήτη μας. Στη συνέχεια, συμπληρώσαμε σχετικές γραπτές εργασίες (αναγραμματισμοί, τρίλιζες κ.ά.) και κάναμε συζήτηση σχετικά με το πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε τη Γη μας και με ποιους τρόπους. Επειδή, όπως λέει μια παλιά ινδική παροιμία: “Δεν κληρονομούμε τη Γη από τους προγόνους μας, αλλά τη δανειζόμαστε από τα παιδιά μας”!

Θερμές ευχές για καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!

Στο μάθημα της Θεατρικής Αγωγής και των Εικαστικών, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου) αλλά και την Πανελλήνια Σχολική Ημέρα σεβασμού και ενσυναίσθησης για τα ζώα (4 Απριλίου), πραγματοποιήσαμε μια δράση με δύο τμήματα του σχολείου μας αξιοποιώντας το βιβλίο της Emma Levey, Hattie Peck: The Journey Home. Η δράση απαιτούσε την άμεση εμπλοκή των παιδιών και τη συνεργασία τους, ώστε να καταφέρουν την κοτούλα, την ηρωίδα της ιστορίας να τους εμπιστευτεί τα αβγά που με τόσο κόπο μάζεψε από κάθε μέρος που μπορεί κανείς να φανταστεί: από τον βυθό της θάλασσας, από ψηλά βουνά, από σκοτεινές σπηλιές, από στέγες σπιτιών. Σκαρφαλώσαμε, γίναμε δύτες, ισορροπήσαμε με τεντωμένες τις μύτες των ποδιών, γνωρίσαμε φίλους που ζουν ελεύθεροι όπως η Φάλαινα, περάσαμε δοκιμασίες και τα καταφέραμε Σώσαμε τα ‘’αδέσποτα’’ αβγουλάκια και τους χαρίσαμε ένα σπίτι, φροντίδα και αγάπη. Όπως αξίζει σε κάθε ζώο! Στο τέλος, πήραμε κι εμείς τη δική μας Χάτι Πεκ.