Διπλή διάκριση μαθητριών μας σε Πανδωδεκανησιακό διαγωνισμό δημιουργικής γραφής

Δραστηριότητες

Ο Σύλλογος Καθηγητών και η Διευθύντρια του Γυμνασίου μας συγχαίρουν εγκάρδια τις μαθήτριες Άννα Ραφαέλα Τσαγγάρη και Βαρβάρα Μαρίνου Σταματέλου, του τμήματος Β2 του σχολείου μας, για τη διάκρισή τους στον Πανδωδεκανησιακό Διαγωνισμό δημιουργικής γραφής «Δημιουργώντας μικρές ιστορίες».

Tον διαγωνισμό διοργάνωσε η Σ.Ε.Ε. Φιλολόγων Δωδεκανήσου, δρ. Κωνσταντίνα Καλαούζη, του 2ου ΠΕΚΕΣ Νοτίου Αιγαίου, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Β/θμιας Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου και τον Σύνδεσμο  Φιλολόγων Δωδεκανήσου, με την ευγενική χορηγία  της Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ρόδου και του Φαρμακευτικού Συλλόγου Δωδεκανήσου.*

Η τελετή βράβευσης έγινε διαδικτυακά, από τη Ρόδο, στις 8 Ιουνίου 2021, με συντονίστρια τη σύμβουλο φιλολόγων, Κωνσταντίνα Καλαούζη, και την ευγενική συμμετοχή του διδάσκοντα λογοτεχνίας, μέλους Ε.ΔΙ.Π στο ΠΤΔΕ Ρόδου, Δημήτριου Κόκκινου.

Η Βαρβάρα έλαβε διάκριση για το διήγημά της με τίτλο «Ραχήλ, το κορίτσι της σοφίτας», ενώ η Άννα Ραφαέλα τιμητικό έπαινο για το διήγημά της με τίτλο «Για πάντα μαζί, στα δύσκολα και στα εύκολα αγάπη μου».

Και τα δύο κορίτσια δήλωσαν ότι λάτρεψαν τη διαδικασία της συγγραφής, γιατί από μικρότερη ηλικία ήθελαν να εκφραστούν δημιουργικά, γράφοντας κείμενα που απευθύνονται σε νέους.

Το διήγημα της Βαρβάρας, «Ραχήλ, το κορίτσι της σοφίτας», περιγράφει τη φανταστική περιπέτεια της Ραχήλ, όταν ανακαλύπτει στο εξοχικό της μια μυστηριώδη σοφίτα με πολλά μυστικά, που μόνο μια κρυφή και μαγική αποστολή στο παρελθόν μπορεί να τα λύσει.

Η ιστορία της Άννας Ραφαέλας, «Για πάντα μαζί, στα δύσκολα και στα εύκολα αγάπη μου», έχει ως θέμα την τραγική απώλεια μιας νεαρής κοπέλας, της Άννας, που οφείλεται σε κακοποίηση, και την προσπάθειά της να την ξεπεράσει με τη βοήθεια του αγαπημένου της.

Συμμαθητές και καθηγητές νιώθουμε βαθιά συγκινημένοι για την προσπάθεια και την επιμονή των δύο μαθητριών και ελπίζουμε να συνεχίσουν το όμορφο συγγραφικό τους εγχείρημα και στο μέλλον.

Ακολουθούν μικρά αποσπάσματα από το κάθε διήγημα.

  • «Ραχήλ, το κορίτσι της σοφίτας», της Βαρβάρας Μαρίνου Σταματέλου

Το δωμάτιο που αντίκρισα διέθετε μεγάλους πίνακες, έπιπλα με σκαλίσματα,  δυο τεράστιες βιβλιοθήκες, ένα γραφείο, ποικίλα σεντούκια με ρούχα από τον δέκατο όγδοο αιώνα, άλμπουμ φωτογραφιών από το χίλια εννιακόσια και περίεργες επιστολές. Μα κάποια στιγμή εντόπισα μια φωτογραφία σε μια άκρη, που δύσκολα την έπιανε το μάτι σου. Πίσω της έγραφε:

«Αγαπητέ Ανδρέα, διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, πιστεύω πως θα θυμάσαι όλα όσα περάσαμε μαζί και θα δακρύζεις. Φεύγω. Δεν μπορώ να μείνω εδώ.  Δεν θέλω ποτέ κανείς να μάθει για τη σχέση μας. Το προξενιό του πατριού μου δεν αποδείχτηκε τόσο καλό. Μην με ακολουθήσεις, θα σε σκοτώσουν. Καλύτερα να μην μάθεις ποτέ πώς κατάντησα. Ντρέπομαι. Να ξέρεις πως θα σ’ αγαπώ για πάντα!

Σε ασπάζομαι, Ραχήλ!»…

  • «Για πάντα μαζί, στα δύσκολα και στα εύκολα αγάπη μου», της Άννας Ραφαέλας Τσαγγάρη

…. Έτσι λοιπόν ένα βράδυ, τρεις μήνες μετά απ’ αυτήν τη νύχτα, του είπα τα πάντα. Του είπα για το μωράκι μας, για το πώς το ανακάλυψα, για τον τρόμο που είχα εκείνο το βράδυ, για την κακοποίηση, για τον τρόπο που έφυγε το αγγελούδι μου. Του τα είπα όλα με κάθε λεπτομέρεια. Κλαίγαμε και οι δυο ασταμάτητα, ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Με κοίταξε, έβαλε τα χέρια του στο πρόσωπο μου και με δάκρυα στα μάτια και τρέμουλο στην φωνή μου είπε: «συγγνώμη, συγγνώμη που δεν ήμουν εδώ, συγγνώμη που έπρεπε να τα περάσεις όλα αυτά. Για πάντα μαζί, στα δύσκολα και στα εύκολα αγάπη μου. Σε αγαπάω». Με φίλησε και από εκείνη την νύχτα ορκιστήκαμε να τα λέμε όλα και να είμαστε εκεί πάντα ο ένας για τον άλλο. 

*Περισσότερες πληροφορίες για τη διοργάνωση και τις διακρίσεις θα βρείτε στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας «Η Ροδιακή».