Κιμωλίες, ταξίδια, ονειροπόλης, χάρτινο λουλούδι , τριαντάφυλλο και αγάπη ήταν οι έξι λέξεις που ξεχώρισαν τα παιδιά από έξι βιβλία και ζωγράφισαν την ΑΓΑΠΗ με την τεχνική της κυκλικής ζωγραφικής .
Τα σοκολατάκια μας έφτασαν στο 15ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου και η κυρία Βάσω μας γράφει: Συγχαρητήρια!! Πολύ νόστιμα και πολύ όμορφα τα σοκολατάκια σας. Σας ευχαριστούμε”. Κι εμείς νιώθουμε επαγγελματίες ζαχαροπλάστες!!!!!
Τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε”
Τι μπορεί να κάνει ένα χέρι όταν είναι λυπημένο; Υπάρχουν πολύχρωμα χέρια; Και αν ναι πώς αποκτούν τα χρώματά τους; Ένα παραμύθι με χέρια που… αγγίζουν το φαινόμενο της βίας… δίνουν απλόχερα την αγάπη τους και… ανοίγουν πολλά παράθυρα στη χρωματιστή πλευρά της ζωής.
Το βιβλίο μιλά για όσα μπορεί να αισθάνεται ένα παιδί που χτυπάει όπως λύπη, μοναξιά, θυμό, μέσα από το συμβολισμό του χεριού. Έχει ανάγκη να το προσέξουν, να το ακούσουν, να το αγκαλιάσουν. Ένα φίλο να του δείξει πως δεν είναι μόνο και μαζί με οδηγό την αγάπη όλα μπορούν να αλλάξουν μαγικά και να γίνουν πιο όμορφα.
Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού στις 6/3, το βιβλίο αυτό γίνεται η αφορμή για να συζητήσουμε για άλλη μια φορά με τα παιδιά όλους τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας με τους άλλους. Πόσο σημαντικό είναι να βάζουμε σε λέξεις αυτό που νιώθουμε, να ζητάμε βοήθεια όταν δυσκολευόμαστε να διαχειριστούμε μια κατάσταση ή ένα συναίσθημα, να σκεφτόμαστε τους άλλους. Ένα χτύπημα δε μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα. Προκαλεί πόνο και λύπη όχι μόνο σε αυτόν που χτυπάμε, αλλά και σε εμάς τους ίδιους. Τα κάθε παιδί μοιράζεται με την υπόλοιπη ομάδα τι του αρέσει να κάνει με τα χέρια του και στη συνέχεια ζωγραφίζουν το δικό τους μοναδικό, πολύχρωμο χεράκι και το κολλάνε σε ένα χαρτόνι με κεντρικό μήνυμα “τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε”!
Στα πλαίσια καλλιέργειας της φιλαναγνωσίας, παραλάβαμε από το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α, το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το ΙΤΥΕ Διόφαντος αντίτυπα τριών λογοτεχνικών βιβλίων ( Αίσωπος, Αδερφοί Γκριμ, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) τα οποία διανεμήθηκαν δωρεάν στους μαθητές και μαθήτριές μας.
Εποχή της ανθισμένης αμυγδαλιάς και αφού φτιάξαμε τα δικά μας δέντρα με το περιτύλιγμα από σοκολάτα αμυγδάλου ,
η σοκολάτα ήταν παρά πολύ για τη φάνε όλη τα παιδιά . Κάποιος είχε την ιδέα να την κάνουμε σοκολατάκια και να τα στείλουμε στους φίλους μας στο 15ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου!!! Το εργαστήρι ζαχαροπλαστικής ετοιμάστηκε….Άλλα παιδιά ανέλαβαν να φέρουν τα υλικά , άλλα τα κατέγραψαν και αφού τα σοκολατάκια έσφιξαν στο ψυγείο , μπήκαν στο κουτί με ένα “γλυκό” γράμμα . Περιμένουμε με αγωνία κριτικές για τη συνταγή μας!!!
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι μια σκόπιμη και επαναλαμβανόμενη αρνητική (δυσάρεστη ή επώδυνη) συμπεριφορά από ένα ή περισσότερα άτομα που στρέφονται εναντίον ενός ατόμου που δυσκολεύεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του» (Olweus, 2010)
Μορφές ενδοσχολικής βίας και Εκφοβισμού είναι :
Λεκτική (π.χ. κοροϊδίες, βρισιές, ειρωνείες)
Έμμεση/Κοινωνική/Σχεσιακή (π.χ. διάδοση ψευδών φημών, αποκλεισμός
από την ομάδα)
Ψυχολογική (π.χ. προσβλητικά πειράγματα)
Ρατσιστική (π.χ. λεκτική, σωματική ή συναισθηματική επίθεση λόγω φύλου,
φυλής, εθνοτικής καταγωγής, κ.ά.)
Σεξουαλική (π.χ. σχόλια και φράσεις σεξουαλικού περιεχομένου, ανήθικες
χειρονομίες)
Εκβιαστική(π.χ. εξαναγκασμός σε αντικοινωνικές πράξεις)Το φαινόμενο Ε.ΒΙ.Ε. διαφοροποιείται από άλλες μορφές επιθετικών συμπεριφορών που είναι δυνατόν να εκδηλώνονται από μαθητές/ήτριες στο σχολικό περιβάλλον. H επιθετικότητα δεν
έχει στόχο, πάντοτε ή με συστηματικό τρόπο, την τρομοκράτηση του/της αδυνάμου/μης, ενώ είναι δυνατόν να εξυπηρετεί την αυτοπροστασία από προσλαμβανόμενους κινδύνους. Σε αυτή
την περίπτωση δεν αποτελούν πράξη/κατάσταση Ε.ΒΙ.Ε.:
• η σύγκρουση μεταξύ μαθητών/τριών που δεν συμπεριλαμβάνει ανισορροπία δύναμης,
• κάθε συμβάν επιθετικότητας ή κατάσταση σχολικής βίας που εκδηλώνεται σε πλαίσιο ίσης
σχέσης δύναμης και
• οι εκδηλώσεις αντιπάθειας ή σωματικής επιθετικότητας ενός επεισοδίου ή η επιθετικότητα που
απευθύνεται σε πολλούς διαφορετικούς/ές μαθητές/ήτριες. ( υλικό επιμόρφωσης Υ.ΠΑΙ.Θ.Α.)
Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού είναι η 6η Μαρτίου, η οποία καθιερώθηκε πανελληνίως από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος. Στην ημέρα αυτή πραγματοποιούνται από το Υπουργείο Παιδείας και άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς ημερίδες για την ενημέρωση των μαθητών, των εκπαιδευτικών και των γονέων.
Σκοπός είναι η ενημέρωση, η ανταλλαγή σκέψεων και εμπειριών μέσω συζητήσεων, δράσεων, εκδηλώσεων και ημερίδων, από θύματα και άτομα που αποτέλεσαν παρατηρητές και γνώστες αυτών των φαινομένων είτε είναι μαθητές είτε ενήλικοι.
Προσεγγίζουμε το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού βλέποντας εποπτικό υλικό με κάρτες τις οποίες τα παιδιά βάζουν στη σειρά και φτιάχνουν ιστορίες για παιδιά που γίνονται αποδέκτες αρνητικής συμπεριφοράς .
Ένα παιδί με σπασμένο πόδι γλίστρησε στις σκάλες και κάποια παιδιά το κοροϊδεύουν ” Χα, χα έπεσες στις σκάλες…” Μετά έρχεται ένα αγόρι με γαλάζιο μπλουζάκι και το σηκώνει και το αγοράκι του λέει ” Ευχαριστώ”.Μετά το παιδάκι με τη γαλάζια μπλούζα μαλώνει τα παιδιά που κορόϊδεψαν το αγόρι και τους λέει “Μη το ξανακάνετε αυτό” . Μετά γίνονται όλοι φίλοι.
Κάποια παιδιά κοροϊδεύουν ένα κοριτσάκι που είναι μόνο του και του λένε “Χα,χα , δεν έχεις φίλους” . Το κοριτσάκι είναι στενοχωρημένο και πηγαίνει να μιλήσει στο δάσκαλό του. έρχεται ο δάσκαλος και μαλώνει τα άλλα παιδιά . Αυτά ζητάνε ” Συγγνώμη” , γίνονται φίλοι και όλοι μαζί βγάζουν μία selfie.
Μια φορά, δυο παιδιά κοροϊδεύουν ένα μικρότερο αγόρι επειδή φοράει γυαλιά. ” Χα,χα , εμείς δε φοράμε γυαλιά, εσύ όμως φοράς ” , του λένε. Το αγόρι στενοχωρήθηε πολύ . Μετά συνάντησε ένα κορίτσι και του είπε ότι τα άλλα παιδιά τον κορόϊδεψαν. Το κορίτσι τα ρώτησε για τί το έκαναν αυτό . ” Να ζητήσετε αμέσως συγγνώμη” τους είπε. Μετά , τα παιδιά είπαν στο αγόρι με τα γυαλιά ” Συγγνώμη , φοράς πολύ ωραία γυαλιά”. Στο τέλος έγιναν όλοι φίλοι και διάβασαν ένα βιβλίο.
Είδαμε την ιστορία του Όλιβερ Μπάτον και σταθήκαμε στην άγνωστη λέξη ” Φλούφλης” . Τι να σημαίνει ; Από τα συμφραζόμενα της ταινίας , τα παιδιά κατάλαβαν ότι είναι κοροϊδευτική , σημαίνει ότι δεν ήταν δυνατός ο Όλιβερ. Στο τέλος όμως , κέρδισε το θαυμασμό των συμμαθητών τους επειδή κατάλαβαν ότι κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια στο διαγωνισμό χορού κι ας μην πήρε το βραβείο….
https://www.youtube.com/watch?v=BXyZW2hhAac
Σε φύλλο εργασίας , το κάθε παιδί ” καταγράφει” τις σκέψεις του λυπημένου και χαρούμενου Όλιβερ
Συμμετέχουμε στην Πανελλήνια Μαθητική εκστρατεία “ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ” του Οργανισμού ” Το Χαμόγελο του Παιδιού” ( 6 Μαρτίου) ενάντια στην ενδοσχολική βία και εκφοβισμό και υλοποιείται για 12η συνεχή χρονιά. Τα παιδιά συναποφασίζουν να δημιουργήσουν το κεντρικό σύνθημα φτιάχνοντα δέντρα , καρδούλες, σπίτια, λουλούδια , ήλιους , παιδάκια.
Όταν ο μήνας ξεκινάει με τον Γλεντζοφλέβαρο μόνο γιορτινός μπορεί να είναι! Έτσι ξεκίνησε και ο Φλεβάρης για εμάς με το αγαπημένο μας βιβλίο και πολλές δραστηριότητες να το συνοδεύουν. Διαβάσαμε τον Γλεντζοφλέβαρο κι έτσι μας δόθηκε αφορμή να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τους μήνες, τους αριθμούς και την έννοια της σειροθέτησης. Με πολλά παιχνίδια στην παρεούλα αλλά και ατομικά ξεκινήσαμε να μετράμε. Φυσικά, ο Γλεντζοφλέβαρος μας θύμισε και όλους αυτούς τους λόγους που μας κάνουν χαρούμενους και τους μοιραστήκαμε στην ομάδα.
Έτσι οι αριθμοί ήρθαν στην τάξη μας και τους επεξεργαστήκαμε με διάφορους τρόπους. Τους βρήκαμε, τους δείξαμε, μετρήσαμε αντικείμενα και τους γράψαμε με τα χέρια και το σώμα μας! Στο τέλος, παίξαμε παιχνίδια τα οποία μπήκαν στην γωνιά εξάσκησης, έπειτα από την ζήτηση των παιδιών!
Σιγά σιγά όμως μπήκαμε σε αποκριάτικο κλίμα, καθώς ξεκίνησαν οι κατασκευές για τον στολισμό της τάξης μας! Κλόουν, αρλεκίνοι και καρναβάλια παντού!
Γνωρίσαμε τις απόκριες σαν έθιμο της Ελλάδας αλλά μάθαμε πως τις γιορτάζουν στις χώρες όλου του κόσμου! Με αφορμή αυτό το μικρό ταξίδι φτιάξαμε τις δικές μας μάσκες και αξεσουάρ με όσα πιο πολλά φτερά μπορούσαμε! Φυσικά, τα παιδιά τα φόρεσαν την Τσικνοπέμπτη, όπου φάγαμε και χορέψαμε όλοι μαζί!
Μετά από πολλούς ακόμα κλόουν…
Έφτασε η ώρα του δικού μας αποκριάτικου πάρτυ, μία μέρα αφιερωμένη στα παιδιά, με πολλά ομαδικά παιχνίδια, ξέφρενο χορό, πολύ φαγητό και φυσικά γαϊτανάκι! Τα παιδιά φόρεσαν τις στολές τους, έφεραν τις σερπατίνες τους και όλοι μαζί είχαμε μία τρελή ημέρα!
Δεν ξεχάσαμε, όμως, και τους χαρταετούς για την Καθαρά Δευτέρα! Φέτος, οι χαρταετοί των παιδιών ήρθαν να δώσουν ένα μήνυμα σε μεγάλους και μικρούς. Με αφορμή την καμπάνια για τον σχολικό εκφοβισμό, μιλήσαμε με τα παιδιά για όλα αυτά που μας πληγώνουν και τους τρόπους διαχείρισης τους. Έτσι όλοι μαζί δυνατά φωνάξαμε ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ και το ζωγραφίσαμε στον χαρταετό μας, ένα σύμβολο ελευθερίας και δύναμης!
Η επιστροφή από την Καθαρά Δευτέρα έκρυβε μία έκπληξη στα παιδιά, ένα μεγάλο κορίτσι όπως είπαν τους περίμενε στη τάξη! Κι αφού συζήτησαν για λίγο, αμέσως κατάλαβαν! Η κυρά Σαρακοστή, λοιπόν, ήρθε στη τάξη μας μόνο που χρειαζόταν την δημιουργικότητα των παιδιών για να πάρει μορφή! Με ένα χαρτόκουτο, πινέλα, και τα σύμβολα της άνοιξης ξεκινήσαμε! Η κυρά Σαρακοστή μας, όμως, είναι λίγο διαφορετική. Όπως είπαν τα παιδιά:
Κυρία γιατί να μην έχει στόμα, αφού τρώει;
Να την κάνουμε να χαμογελάει αφού είναι ευγενική!
Πρέπει να προσεύχεται όλη μέρα, δεν μπορούμε να της αφήσουμε τα χέρια ανοιχτά;
Αφού, μιλήσαμε για τις αξίες της νηστείας και για το τι σημαίνει καταλήξαμε να φτιάξουμε μια Σαρακοστή, η οποία φέρνει την Άνοιξη με χαρά και ελπίδα!
Με ελεύθερη ζωγραφική φτιάξαμε και τις ατομικές Σαρακοστές, όπως το κάθε παιδί ήθελε την δικιά του. Το αποτέλεσμα μοναδικό!
Κι έτσι, αποχαιρετήσαμε τον χειμώνα! Με τελευταίο σταθμό ένα από τα πιο όμορφα δέντρα, την αμυγδαλιά! Μέσα από τις εικόνες των παιδιών από την γειτονιά τους, μάθαμε ότι οι αμυγδαλιές έχουν ανθίσει και συζητήσαμε για το μοναδικό αυτό δέντρο και τον συμβολισμό του! Οι πίνακες ζωγραφικής στάθηκαν αφορμή για να δημιουργήσουμε κι εμείς τον δικό μας πίνακα! Τέσσερα χρώματα βρήκαμε στους άλλους πίνακες και με αυτά μόνο τα παιδιά δημιούργησαν ελεύθερα!
Μέσα στον μήνα πραγματοποιήθηκαν και δράσεις σχετικές με την ανακύκλωση με σκοπό παιδιά και γονείς να ενημερωθούν για την συλλογή και την ανακύκλωση τηγανέλαιων. Με αφορμή αυτή την δράση μιλήσαμε για το περιβάλλον και την Γη μας και φτιάξαμε μία ομαδική αφίσα με όλα όσα μπορούμε να κάνουμε για να τα προστατεύσουμε!
Για το τέλος σας αφήνουμε το βίντεο από την συμμετοχή των παιδιών στη δράση ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ, ξεχωριστό όπως τα ίδια!
https://drive.google.com/file/d/1-HZHU58AVLwcxFtIvPChqoZaVXujHy4-/view?usp=sharing
Αυτό τον μήνα , τα παιδιά πάιρνουν συνεντέυξεις από παππούδες/γιαγιάδες με θέμα τις αναμνήσεις τους από την τελετή γάμου και την κοινή τους ζωή. Κάποιοι φέρνουν φωτογραφίες , κάνουμε θεατρικό παιχνίδι με το “Χορό του Ησαία” και χορεύουμε παραδοσιακά τραγούδια του γάμου .
Το συμπέρασμα που βγαίνει από τις απαντήσεις όλων είναι ότι για μία πετυχημένη κοινή ζωή χρειάζεται αγάπη , υπομονή , αμοιβαία κατανόηση , σεβασμός…Αξίες διαχρονικές και πανανθρώπινες…
6/2
Πρώτη διαδικτυακή συνάντηση των σχολείων από Κροατία, Ιταλία, Ελλάδα , Τουρκία , Πορτογαλία . Τ απαιδιά ενθουσιασμένα χαιρετούν και λένε τα ονοματά τους στα Αγγλικά . Τα μεγαλύτερα παιδιά αναλύουν τα αποτελέσματα των συνεντεύξεων προς τους παππούδες/γιαγιάδες τους. Εμείς είμαστε οι μικρότεροι της παρέας οπότε και χαρίζουμε το διαρκές χαμόγελό μας προς τους εταίρους!!!
10/2 Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου Αναρτούμε το ρομπότ της τεχνητής νοημοσύνης που είχαμε φτιάξει για το διαγωνισμό Saferinternet for kids -Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου ΙΤΕ
Ο μύθος της Φυλλίδας και του Δημοφώντα ενέπνευσε τα παιδιά να φτιάξουν ένα διαφορετικό βιβλίο.Αποφάσισαν να μην έχει το κλασικό σχήμα ,αλλά να μοιάζει με δέντρο. Λίγο δύσκολο να κοπεί το σκληρό χαρτόνι …αλλά άξιζε ο κόπος. Αποφάσισαν, επίσης, να αλλάξουν το τέλος της ιστορίας και να το κάνουν λίγο πιο χαρούμενο…
Ο “κανονικός” μύθος
Μετά την λήξη του τρωικού πολέμου ο βασιλεύς της πόλεως των Αθηνών Μενεσθεύς ή Μενεσθέας σκοτώθηκε στην Τροία και τον διαδέχθηκε ο Δημοφών ή Δημοφώντας. Ο Δημοφών ήταν γιος του Θησέα και της Φαίδρας.
Ταξιδεύοντας στο Αιγαίο με σκοπό να επιστρέψει στην Αθήνα, έφθασε στις ακτές της Θράκης. Στην ακρογιαλιά έπαιζε μια παρέα κοριτσιών. Ανάμεσά τους ήταν και η Φυλλίδα η κόρη του βασιλιά Σίθωνα. Ο Δημοφώντας επικεφαλής των ναυτών ζήτησε από τα κορίτσια να μην φοβούνται. Οι άνδρες έψαχναν απλά μια πηγή για να γεμίσουν με νερό τα άδεια τους δοχεία. Η βασιλοπούλα γοητευμένη από τους ευγενικούς τρόπους του νεαρού Δημοφώντα και εμπιστευόμενη το ένστικτό της κάλεσε τους στρατιώτες στο παλάτι όπου τους φιλοξένησαν με τιμές. Η πριγκιποπούλα γοητεύτηκε από την στάση και το παράστημα του Δημοφώντα. Μα και κείνος δεν έμεινε αδιάφορος από την χάρη και την ομορφιά της κόρης. Ο Έρωτας δεν άργησε να έλθει. Ήταν φλογερός και αμοιβαίος. Τον γάμο των δυο νέων ευλόγησε ο βασιλιάς Σίθωνας εκτιμώντας το ήθος και την ευγενική καταγωγή του γαμπρού του. Τίμησε δε την ένωση αυτή με πλούτη και γη από το βασίλειο του φροντίζοντας να μην λείψει τίποτα από τους νεόνυμφους.
Όμως την χαρά και την ευτυχία του έγγαμου βίου τους, σκίαζε για το νεαρό βασιλόπουλο η νοσταλγία της πατρίδας του. Έτσι ζήτησε από την νεαρή σύντροφό του να του επιτρέψει να ταξιδέψει για λίγο μέχρι την Αθήνα. Η κοπέλα διστακτικά δέχτηκε και μετά από λίγο τον αποχαιρετούσε φιλώντας τον τρυφερά και κουνώντας του το μαντίλι του αποχαιρετισμού. Τον παρακάλεσε να μην καθυστερήσει διόλου την επιστροφή του μα να βρεθεί σύντομα πάλι κοντά της. Το ταξίδι, όμως, ήταν μακρύ και χρονοβόρο και στην Αθήνα φίλοι και συγγενείς καθυστερούσαν την αναχώρηση του νέου.
Οι μήνες περνούσαν και η γλυκιά προσμονή της κόρης μετατράπηκε σε αβάσταχτο μαρτύριο. Φοβόταν πως κάτι άσχημο είχε συμβεί στον καλό της και ανυπόφορος πόνος σκέπαζε την ψυχή της. Όμως ο ατελείωτος χρόνος της προσμονής και οι μαύρες σκέψεις δεν έσβηναν μέσα της την ελπίδα της επιστροφής του. Ήξερε πως τα αισθήματα και των δύο ήταν τόσο δυνατά που τίποτε στον κόσμο δεν θα μπορούσ να τα σβήσει. Γιατί όμως αργούσε τόσο πολύ; Πόθος και αγωνία κατέτρωγε την όμορφη πριγκιποπούλα. Κάθε ξημέρωμα πήγαινε στο σημείο του αποχαιρετισμού και περίμενε. Στέκονταν εκεί ακίνητη με το χέρι να σκιάζει τα μάτια της και το βλέμμα καρφωμένο στο βάθος του ορίζοντα εκεί ακριβώς που χάθηκε ο αγαπημένος της. Ήξερε πως δεν την είχε ξεχάσει. Όμως η κόρη έσβηνε μέρα με την μέρα. Είχε γίνει πια τόσο χλωμή και αδύνατη που οι θεοί την λυπήθηκαν και για να μην υποφέρει άλλο την μεταμόρφωσαν σε όμορφο λυγερόκορμο δέντρο, την Αμυγδαλιά.
Κι ο Δημοφώντας όμως δεν μπορούσε μακριά από την αγαπημένη του. Αγνοώντας τις νουθεσίες φίλων και συγγενών να παραμείνει μέχρι να ανοίξει ο καιρός, εκείνος ξεκίνησε μες στην καρδιά του χειμώνα το ταξίδι της επιστροφής. Για μέρες περπατούσε μες στον βοριά, το κρύο και το χιόνι ώσπου έφτασε στη Θράκη. Αναζητώντας την αγαπημένη του έφτασε στο σημείο του αποχαιρετισμού. Εκεί ακριβώς είδε να στέκεται ένα ψηλό ξεραμένο δέντρο χωρίς καρπούς και φύλλα. Ο νέος κατάλαβε τι είχε συμβεί και βγάζοντας μια κραυγή πόνου με δάκρυα στα μάτια αγκάλιασε σφιχτά τον ξερό κορμό σαν να αγκάλιαζε το σώμα της αγαπημένης του.
Και τότε σαν από θαύμα, ζωή πλημμύρισε το άψυχο ξύλο και τα γυμνά κλαδιά του δέντρου στολίστηκαν με πανέμορφα μικρά λευκά άνθη που ανέδυαν μια υπέροχη, ντελικάτη ευωδία..»
Phyllis and Demophoon, 1870 (detail)
Edward Burne-Jones (1833-1898)
Watercolour
© Birmingham Museums & Art Gallery
Η ” πειραγμένη” ιστορία των παιδιών
Μια φορά κι έναν καιρό , ήταν η πριγκήπισσα Φυλλίδα που είχε πολύ ωραία μαλλιά πιασμένα σε κοτσιδάκιακαι φορούσε στέκα. Το φουστάνι της είχε σχέδια ουράνιο τόξο και φορούσε ωραία γοβάκια.Ο Δημοφώντας που ήταν ένας όμορφος και ευγενικός πρίγκηπας, παντρεύτηκε τη Φυλλίδα. Μια μέρα, ο Δημοφώντας έφυγε με το καράβι του για να πάει να δει τους γονείς του που έμεναν στην Αθήνα. Γύρισε πίσω μετά από πολλά χρόνια με μια Λαμποργκίνι, είδε τη Φυλλίδα και πήγαν βόλτα στη θάλασσα. Εκεί, είδαν μια αμυγδαλιά που είχε ανθίσει με όμορφα λουλουδάκια μέσα στο χειμώνα.
