Στην καρδιά του χειμώνα , μη ξεχνάμε και τους μικρούς φτερωτούς επισκέπτες της αυλή μας που έρχονται για το φαγητό τους . Η φωλιά/ταϊστρα έχει γίνει εδώ και αρκετά χρόνια από μπαμπά ξυλουργό και έχει φιλοτεχνηθεί από τα παιδιά μαζί με μαμά εικαστικό.
Η δανειστική βιβλιοθήκη προσφέρει ευκαιρίες για πολλές , διαφορετικές δραστηριότητες , πέρα από την ζωγραφική των εντυπώσεων στο φύλλο εργασίας που συνοδεύει το βιβλίο που δανείζονται τα παιδιά κάθε εβδομάδα. Κάθε φορά που επιστρέφουν το βιβλίο , μέσα σε ένα κουτί τοποθετούν μια λέξη που τους άρεσε από την ιστορία που διάβασαν . Με αυτές τις λέξεις θα γίνουν πολλά γλωσσικά παιχνίδια που θα προσφέρουν στα παιδιά στιγμές χαράς, θα εμπλουτίσουν την εκφραστική τους ικανότητα και θα κινητοποιήσουν τη φαντασία τους .
Σε ένα τέτοιο παιχνίδι , επέλεξαν τυχαία τρεις λέξεις από το κουτί , “αναπτύχθηκαν” , “η καλύτερη”, “τίγρης”. Στο παιχνίδι είχαν να φτιάξουν μια ιστορία που θα περιείχε αυτές τις λέξεις. Όλοι και όλες συνεργάστηκαν πολύ καλά και ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο χωρίς να υπάρχει κανένας περιορισμός στη σύνθεση της ιστορίας .
Κια η ιστορία τι θα γίνει τώρα;
Κάποιος πρότεινε μικρό βιβλίο και κάποιος άλλο παζλ. Υπερψηφίστηκε η δεύτερη πρόταση και τα παιδιά είναι έτοιμα να παίξουν με το δημιούργημά τους!!!
Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων που κάνει το κάθε σχολείο αναφορικά με το θέμα του έργου, τα παιδιά φτιάχνουν την πρόσκληση και καλούν τους παππούδες/γιαγιάδες σε απογευματινή συνάντηση στο σχολείο προκειμένου να τους παρουσιάσουν το βιβλίο που έφτιαξαν για αυτούς ( Εργαστήρι Δεξιοτήτων ” Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ-Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη”)
Θεματική ενότητα : Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ -Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη
https://read.bookcreator.com/8LUju2ARNqdMV771aU7euX1wsnm1/2AgYgAiwS9SEIgOMcU3jzw
Τα παιδιά προσκάλεσαν τους παππούδες/γιαγιάδες /γονείς στο σχολείο σε απογευματινή ώρα και τους παρουσίασαν το βιβλίο που ετοίμασαν με όλες τις δραστηριότητες του Εργαστηρίου. Στον παρακάτω σύνδεσμο, μπορείτε να το διαβάσετε
Το βιβλίο “Δυνατά Συναισθήματα” μας αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας παιδιών
που χαρούμενα ξεκινούν τη μέρα τους, γεμάτα σχέδια και ενθουσιασμό. Μέσα στη
διάρκεια της μέρας τα συναισθήματα όλων εναλλάσσονται και η χαρά δίνει τη θέση
της στο θυμό, τη λύπη, την απογοήτευση, την κούραση. Κι αυτά τα συναισθήματα
όμως δεν κρατούν για πολύ, καθώς η ελπίδα, η αισιοδοξία και η διάθεση για παιχνίδι
και δημιουργία φέρνουν και πάλι το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών. Ένα
βιβλίο που μιλά για τη διαφορετικότητα, την ενσυναίσθηση και τα δυνατά μας
συναισθήματα που αλλάζουν διαρκώς μέσα στη μέρα και μας κάνουν να είμαστε
ξεχωριστοί και μοναδικοί.
Μετά την αφήγηση του βιβλίου, συζητήσαμε με τα παιδιά για το πόσο διαφορετικοί
είμαστε όλοι μεταξύ μας και παράλληλα πόσο ίδια είναι τα συναισθήματά μας και
αλλάζουν διαρκώς, όπως και τα συναισθήματα των παιδιών της ιστορίας μας. Στη
συνέχεια το κάθε παιδί ζωγράφισε τι του αρέσει να κάνει με τους φίλους του και και
δημιουργήσαμε ένα ομαδικό κολάζ με τα παιδιά να παίζουν χαρούμενα γύρω από
ένα δέντρο.
“Η αγκαλιά που ψήλωνε”, Μάριος Μάζαρης
“Η αγκαλιά που ψήλωνε” είναι ένα μια ιστορία ενσυναίσθησης για τη μαγική εκείνη αγκαλιά
που λειτουργεί σαν απάντηση σ’ ένα κόσμο με πολλά ερωτήματα. Ένα μικρό κορίτσι που θα
ήθελε να είναι πιο ψηλό, μια γιαγιά που θα ήθελε να είναι πιο πολλά, φόβοι που μοιράζονται
και η αγάπη που μας κάνει να ψηλώνουμε και να νιώθουμε σημαντικοί.
Το βιβλίο έγινε η αφορμή να μιλήσουμε με τα παιδιά για τον εκφοβισμό, την κοροϊδία, τη
διαφορετικότητα και τη δύναμη που έχουν οι λέξεις μας. Συζητήσαμε για λέξεις που μπορούν
να χαρίσουν χαμόγελα και ευτυχία στους αλλους, αλλά και λέξεις που πληγώνουν και
φέρνουν δάκρυα ή θυμό.
Ακολούθησε η δραστηριότητα “Το ντους των όμορφων λεξεων” από το βιβλίο “Καλώς ήρθες
στον κόσμο που μπορείς” του Μ. Μάζαρη. Σε χρωματιστά χαρτάκια, ενθαρρύνουμε τα παιδιά
να μας πουν από μία λέξη που τους αρέσει το άκουσμά της ή αυτό που δηλώνει. Όταν πούν
όλα τα παιδιά από τουλάχιστον μια λέξη, τις συγκεντρώνουμε όλες και τις βάζουμε σε ένα
μπολ/ δοχείο/ κανάτα. Τα παιδιά σηκώνονται ένα ένα και αφού τα ρωτήσουμε αν έχουν
ξανακάνει ντους με όμορφες λέξεις, παίρνουμε την κανάτα κι αρχίζουμε να αδειάζουμε το
περιεχόμενό της σιγά σιγά πάνω από το κεφάλι του παιδιού, ενώ του λέμε να προσπαθήσει
να πιάσει έστω ένα χαρτάκι από αυτά πού θα πέσουν πάνω του. Τη λέξη που κράτησε στα
χέρια του το παιδί τη διαβάζουμε δυνατά και του τη δίνουμε να την πάρει μαζί του. Είναι η
όμορφη λέξη που θα το συντροφεύει την υπόλοιπη μέρα. Στη συνέχεια, γεμίζουμε γρήγορα
την κανάτα και περνάμε στο επόμενο ντους!
Στην καρδιά του χειμώνα , γνωρίσαμε τον Κλοντ Μονέ και θαυμάσαμε πολλούς από τους πίνακές του με θέματα που απεικονίζουν κυρίως τη φύση .
Καθώς τα χιόνια είναι πολύ αγαπημένο θέμα στα παιδιά , σταθήκαμε στον πίνακα του “Το κάρο. Χιονισμένος δρόμος στην Ονφλέρ” ( 1867)
Σε πολύ μικρό χρόνο έφτιαξαν παγωμένες εικόνες , τα παιδιά “μπήκαν” στον πίνακα και έφτιαξαν τη δική τους χειμωνιάτικη ιστορία που έγινε ένα διαφορετικό βιβλίο!!!
Ο Κλοντ Μονέ ( 1840-1926) ήταν Γάλλος ζωγράφος που θεωρείται ο θεμελιωτής της ιμπρεσιονιστικής τέχνης.Πολλές φορές ζωγράφιζε σειρές από έργα πάνω στο ίδιο θέμα σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, Αυτή η εξερεύνηση της χρωματικής ποικιλομορφίας είχε σκοπό να δείξει τις μεταβολές του φωτός και πώς αυτό επηρεάζει την αντίληψη του θεατή.Το 1883, ο Μονέ εγκαταστάθηκε σε μια κατοικία στο Ζιβερνί, όπου δημιούργησε τους φημισμένους κήπους του, οι οποίοι αποτέλεσαν αστείρευτη πηγή έμπνευσης. Ο Μονέ σχεδίασε έναν κήπο γεμάτο με λουλούδια, λίμνες με νούφαρα, γεφύρια και εξωτικά φυτά, διαμορφώνοντάς τον όπως ακριβώς τον ονειρευόταν. Τα νούφαρα και η χαρακτηριστική ιαπωνική γέφυρα, που απεικονίζονται σε πολλές σειρές έργων του, είναι από τα πιο γνωστά μοτίβα του και εκφράζουν την αγάπη του για τη φύση και την ικανότητά του να παρατηρεί και να καταγράφει την ομορφιά των φυσικών στοιχείων.Πηγή: https://www.athinorama.gr/texnes/3037041/klont-mone-o-pateras-tou-impresionismou-kai-i-epanastasi-sti-zografiki/
Με την έναρξη της δανειστικής βιβλιοθήκης μια δραστηριότητα ανακάλυψης των βιβλίων ενθουσίασε τα παιδιά. Διάλεξαν ένα βιβλίο, το χάιδεψαν, το μύρισαν, το ξεφύλλισαν, παρατήρησαν τις εικόνες, το περιέγραψαν στην ομάδα, διατύπωσαν υποθέσεις για τον τίτλο και το περιεχόμενό του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία και την ενεργοποίηση όλων των αισθήσεων, ανακαλύψαμε την υλικότητα των βιβλίων και διαπιστώσαμε πόσο διαφορετικά είναι τα βιβλία μεταξύ τους.
Βιβλία πολλά, βιβλία διαφορετικά, όλα καταπληκτικά!
Τα βιβλία είναι μεγάλα ή μικρά, ορθογώνια, τετράγωνα, γιγάντια ή μικροσκοπικά!
Άλλα βιβλία έχουν χρώματα πολλά κι άλλα έχουν τρία μοναχά!
Άλλα βιβλία είναι μεγάλα και βαριά, με δυο χεράκια τα κρατώ καλά!
Κάποια βιβλία έχουν κοπτικά,
πορτούλες που ανοίγουν και φανερώνουν μυστικά,
τείχη που ανθρώπους χωρίζουν,
δράκους που πετάγονται ξαφνικά …
Αυτά τα βιβλία τα λέμε pop-up!
Άλλα βιβλία για τα … βιβλία μιλούν!
Με λίγα χρώματα και λίγα λόγια έχουν πολλά να πουν…
Με πολλά χρώματα κι εξώφυλλα ξεχωριστά,
πόσο μαγικά είναι τα βιβλία μας εξηγούν κι αυτά!
Άλλες φορές με ένα βιβλίο μαθαίνω να δημιουργώ,
παίρνω έμπνευση, παίζω και κάνω κάτι διασκεδαστικό
Τα βιβλία ακόμη πράγματα μας μαθαίνουν,
στον κόσμο της γνώσης μας πηγαίνουν!
Υπάρχουν βιβλία με εικόνες χωρίς λέξεις και βιβλία με λέξεις χωρίς εικόνες.
Τι να διαλέξεις;
Αποφασίσαμε όλοι μαζί πως το πιο δύσκολο
είναι το βιβλίο που δεν έχει λέξεις και πρέπει εσύ την ιστορία να μαντέψεις
Το ταξίδι μας στα βιβλία ξεκίνησε καλά
και είναι σίγουρο θα φτάσουμε πολύ μακριά!
Μπορεί στην Αθήνα να μην πέφτει συχνά χιόνι , όμως οι χιονάνθρωποι έρχονται πάντα πρώτοι στις προτιμήσεις των παιδιών, όταν μιλάμε για την εποχή του χειμώνα. Χαμογελαστοί και μοναδικοί,βρίσκουν τη θέση τους στην τάξη μας!!!
Μετά την χριστουγεννιάτικη κάρτα που στείλαμε στο 15ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου, για το επόμενο γράμμα μας ετοιμάσαμε μια σύντομη ατομική επιστολή με τα δώρα του Αη Βασίλη και ευχές για τη νέα χρονιά και το ημερολόγιο που είχαμε φτιάξει στο σχολείο με μια μικρή αλλαγή. Αντί για πηλό, χρησιμοποιήσαμε τσίγκο τυπογραφείου για να φτιάξουμε το ρόδι . Έτσι αφενός γλυτώνουμε τυχόν ατύχημα κατά τη μεταφορά του φακέλου( να σπάσει το ρόδι) και αφετέρου μένουμε πιστοί στην επαναχρησιμοποίηση υλικών.
Μια Κυριακή του Νοεμβρίου, παρέα με τους γονείς, φυτέψαμε το λαχανόκηπό μας και τώρα ήρθε η ώρα να μαζέψουμε τα μαρουλάκια και τα κρεμμυδάκια που μοσχοβολούν φρεσκάδα και είναι έτοιμα για σαλάτα!!!
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén