Στον παρακάτω σύνδεσμο , μπορείτε να διαβάσετε το Εργαστήρι Δεξιοτήτων με θεματική: : ” Δημιουργώ και Καινοτομώ-Δημιουργική Σκέψη και Καινοτομία”, αφιερωμένο στο 1821.
https://read.bookcreator.com/8LUju2ARNqdMV771aU7euX1wsnm1/-50kYW-HQoG2t_n3VIrDPg
Η επετειακή γιορτή μας φέτος , είχε “άρωμα” από πίνακες ζωγραφικής μεγάλων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν από το μεγαλείο ψυχής και την αυτοθυσία ενός μικρού και ανοργάνωτου λαού που ύψωσε ανάστημα και έκανε τη φλόγα για ελευθερία να καίει δυνατά και να φωτίζει και έξω από τα στενά σύνορά μας.
Τα παιδιά έβαλαν σε ασπρόμαυρη εκτύπωση τη δική τους προσωπικότητα στους πίνακες :
” Ο Ρήγας σπέρνει το σπόρο της Ελευθερίας” Παναγιώτης Ζωγράφος
“Η σφαγή της Χίου” Ευγένιος Ντελακρουά
” ” Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη” Νικηφόρος Λύτρας
” Η έξοδος του Μεσολογγίου” Θεόδωρος Βρυζάκης
” Η Ελλάς ευγνωμονούσα” Θεόδωρος Βρυζάκης
Και βέβαια ξενάγησαν τους γονείς τους , εξηγώντας τους το ιστορικό υπόβαθρο κάθε πίνακα.
Στη γιορτή συνδέσαμε το παρελθόν με τη ρομποτική ( για να είμαστε και μέσα στο πνεύμα της εποχής ) , προσκαλέσαμε τη Beebot στην παρέα μας για να κάνει μια βόλτα στη Λεωφόρο των Ηρώων στο Πεδίο του Άρεως , όπως είχαμε κάνει κι εμείς την Κυριακή 22 Μαρτίου. Μαζί με τους γονείς, τα παιδιά προγραμμάτισαν το ρομποτάκι και σχεδίασαν τις διαδρομές που θα κάνει για να βρεθεί μπροστά στους ήρωες/δες.
Χρόνια πολλά, Ελλάδα !! Τα παιδιά σου σε έχουν βαθιά στην καρδιά και σε τιμούν!!!
Κυριακή πρωί , λίγες μέρες πριν την επέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας , παιδιά και γονείς επισκεπτόμαστε το Πεδίο Άρεως όπου το πολύβουο παρόν
συναντά το ιστορικό παρελθόν στη Λεωφόρο των Ηρώων
Γονείς και παιδιά καλούνται να συμμετάσχουν σε μια σειρά δραστηριοτήτων που στόχο έχουν να μας φέρουν κοντά στους ήρωες πολεμιστές μιας ιστορικής περιόδου που σηματοδοτεί την έναρξη της νεότερης Ελλάδας και την αναβίωση της εθνικής υπόστασης.
Δραστηριότητα 1 : Βρίσκουμε τους ήρωες που μάθαμε στο σχολείο. Παρατηρούμε τις προτομές και τις συγκρίνουμε με τις εικόνες
Δραστηριότητα 2: Παρατηρούμε και μετρούμε
Δραστηριότητα 3: Παίρνουμε συνεντεύξεις από περαστικούς με ερωτήσεις που βγήκαν από τα ίδια τα παιδιά
Ξέρετε πώς λέγεται αυτό το σημείου του πάρκου;
Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ήρωας του 1821;
Τι σημαίνει για σας “Ελευθερία”;
Σας αρέσει η περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη;
Γενικά συμπεράσματα :
Η πλειοψηφία των συνεντευξιαζόμενων δε γνώριζε ότι η συγκεκριμένη τοποθεσία ονομαζόταν “Λεωφόρο των Ηρώων ”
Ο πιο αγαπημένος ήρωας με απόσταση , αναδείχτηκε ο Κολοκοτρώνης
Η ερώτηση για την “Ελευθερία” συγκίνησε πολλούς αν κρίνουμε από τις απαντήσεις που έδωσαν
- Το ωραιότερο πράγμα στον κόσμο είναι η ελευθερία του λόγου και της σκέψης
- Να μπορούμε να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να σεβόμαστε ό ένας τον άλλον
- Να έχουμε ίσα δικαιώματα
- Να μπορούμε να κάνουμε ό,τι αγαπάμε χωρίς να ” πατάμε” την ελευθερία των άλλων
- Να μην μας καταπιέζει κανείς άλλος
- Αυτό που έχουμε τώρα
- Να έχουμε ειρήνη
Η περικεφαλαία του Κολοκοτρώνη δίχασε τους περαστικούς . Σε άλλους άρεσε πολύ , σε άλλους καθόλου , κάποιοι την έκριναν με τα δεδομένα εκείνης της εποχής και τη βρήκαν πολύ εντυπωσιακή στο κεφάλι του Γέρου του Μοριά.
Δραστηριότητα 4: Η σημαία μας ενώνει όλους . Τι σημαίνει για τον καθένα “πατρίδα”;
Πιασμένοι σε κύκλο , ο καθένας και η καθεμία λέμε μια λέξη που μας έρχεται στο μυαλό όταν λέμε “πατρίδα”
Όλες οι απαντήσεις σπουδαίες , καθε μία με τη δική της ειδική βαρύτητα
- Πατρίδα είναι όλη η γη
- Το σπίτι
- Η παράδοση
- Οι ρίζες μας
- Οι βόλτες στα βουνά
- Η φύση
- Η οικογένεια
- Ο ήλιος
- Οι παραλίες
- Η πιο όμορφη χώρα
- Το να πηγαίνω σχολείο
Δραστηριότητα 5: Αποχαιρετούμε το πάρκο και τους ήρωές
Το κάθε παιδί στέκεται μπροστά στην προτομή ενός ήρωα ή μιας ηρωίδας λέγοντας του/της κάτι όμορφο
Σε αγαπάω Μπουμπουλίνα
Ήσουν καλός στον πόλεμο
Ήσουν γενναίος
Πολέμησες πολύ καλά
Τους νίκησες όλους
Αλήθεια, πώς περνούσατε τότε;
Περάσαμε ένα όμορφο πρωινό , σε ένα όμορφο μέρος της πόλης μας και γεμίσαμε με εθνική υπερηφάνεια.
Η ιστορία της Λεωφόρου των Ηρώων στο Πεδίον του Άρεως
Η δημιουργία της Λεωφόρου των Ηρώων δεν ήταν αρχικά αυτοτελές έργο. Προέκυψε ως υποκατάστατο ενός πολύ μεγαλύτερου εθνικού σχεδίου.
- Από την Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1829) υπήρχε η ιδέα δημιουργίας ενός πανελλήνιου μνημείου για τους αγωνιστές της Επανάστασης.
- Το σχέδιο επανήλθε δυναμικά το 1918, ενόψει της εκατονταετηρίδας της Ελληνικής Επανάστασης (1821–1921).
- Συγκροτήθηκαν κρατικές επιτροπές με προσωπικότητες όπως ο Θεμιστοκλής Σοφούλης και ο Ελευθέριος Βενιζέλος για την ανέγερση ενός μεγάλου «Ηρώου».
Το μνημείο θεμελιώθηκε το 1930 στο Πεδίον του Άρεως, αλλά:
δεν κατασκευάστηκε ποτέ, κυρίως λόγω οικονομικών δυσκολιών και πολιτικών αναταράξεων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Το 1934 το κράτος αποφάσισε τη διαμόρφωση του χώρου ως δημόσιου άλσους της Αθήνας:
- ψηφίστηκε ειδικός νόμος για τη μετατροπή του σε κοινόχρηστο πάρκο,
- το έργο εντάχθηκε στον ευρύτερο πολεοδομικό εκσυγχρονισμό της πρωτεύουσας,
- βασικός σκοπός ήταν να αποτελέσει χώρο τιμής στους ήρωες του 1821.
Η ιδέα του μεγάλου Ηρώου εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε από μια πιο ρεαλιστική λύση:
μια μνημειακή δενδροφυτεμένη λεωφόρο με προτομές.
Το 1934:
- ανατέθηκε η φιλοτέχνηση των προτομών στο Σωματείο Ελλήνων Γλυπτών,
- συμμετείχαν κορυφαίοι γλύπτες της εποχής,
- το έργο χρηματοδοτήθηκε από το κράτος και δημόσιο έρανο.
Το αρχικό σύνολο
Περιλάμβανε 16 μαρμάρινες προτομές ηρώων της Επανάστασης, όπως:
- Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
- Γεώργιος Καραϊσκάκης
- Μάρκος Μπότσαρης
- Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα
- Ανδρέας Μιαούλης
- Αθανάσιος Διάκος κ.ά.
Οι μορφές βασίστηκαν σε γνωστά πορτρέτα του 19ου αιώνα, τα οποία είχαν ήδη διαμορφώσει την «ιδεαλισμένη» εικόνα των αγωνιστών στη συλλογική μνήμη.
Η Λεωφόρος εγκαινιάστηκε:
- στις 24 Μαρτίου 1937,
- στο πλαίσιο των εορτασμών της εθνικής επετείου,
- κατά την περίοδο του καθεστώτος Ιωάννη Μεταξά.
Η τελετή είχε έντονο συμβολικό χαρακτήρα:
σύνδεση κράτους – ιστορίας – εθνικής ταυτότητας
ανάδειξη της Επανάστασης ως ιδρυτικού μύθου του σύγχρονου ελληνικού κράτους
Η Λεωφόρος δεν παρέμεινε στατική.
Από το 1956 και μετά προστέθηκαν νέες προτομές, κυρίως με πρωτοβουλία τοπικών και εθνικοτοπικών συλλόγων:
- Νότης Μπότσαρης (1956)
- Εμμανουήλ Παππάς (1978)
- Νικόλαος Κριεζώτης (1984)
- Δημήτριος Πλαπούτας (1994)
- Δόμνα Βισβίζη (2005)
Έτσι το σύνολο έφτασε τις 21 προτομές, όπως υπάρχει σήμερα.
Top of Form
Bottom of Form
Στα πλαίσια του ευρωπαϊκού eTwinning έργου ” Grandparents in the classroom: Learning from each other” που στήνει διαγενεακές γέφυρες, πραγματοποιήσαμε ένα ξεχωριστό εργαστήριο αφιερωμένο στη λαϊκή παράδοση και τη μνήμη των παλαιότερων γενεών. Οι προετοιμασίες μας για τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου όπου δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο στοιχείο της λαϊκής παράδοσης μέσα από τη γνωριμία των παιδιών με παραδοσιακές στολές, τραγούδια και χορούς, αποτελούν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία οι μαθητές/τριες να γνωρίσουν χρηστικά αντικείμενα μιας άλλης εποχής , πολύ διαφορετικής από αυτή που μεγαλώνουν σήμερα. Γιαγιάδες των μαθητών/τριών ( βέβαια και γονείς) ήταν καλεσμένοι σε ένα απογευματινό εργαστήρι όπου μαζί με τα εγγόνια τους παρουσίασαν αυθεντικά αντικείμενα της καθημερινής ζωής περασμένων χρόνων, όπως μια χειροκίνητη κρεατομηχανή ηλικίας άνω των 100 ετών, χειροποίητη υφαντή κουβέρτα, ένα χαλκινο μπρίκι καφέ, χάλκινα γουδιά , πλεκτά σεμεδάκια , μια κεντητή μαξιλαροθήκη, χάλκινα πιάτα τοίχου με σχέδια εμπνευσμένα από την αιγυπτική ιστορία, ένα χειροποίητο κάδρο με φτερά πεταλούδας, μια παραδοσιακή στολή από φωτογραφία.
Οι μαθητές γνώρισαν από κοντά τη λαϊκή τέχνη και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής, ανακαλύπτοντας πώς οι άνθρωποι δημιουργούσαν και χρησιμοποιούσαν αντικείμενα με τα χέρια τους, δίνοντας αξία στη λειτουργικότητα αλλά και στην αισθητική. Η δράση αποτέλεσε μια ουσιαστική γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές, γεμάτη ιστορίες, εμπειρίες και ζωντανές αναμνήσεις.
Ευχαριστώ θερμά το WWF Ελλάδος που μου εμπιστεύτηκε το νέο εκπαιδευτικό υλικό οι Φύλακες της Μεσογείου, που απευθύνεται αποκλειστικά σε μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, και είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του . Αποτελείται από Οδηγό για τον Εκπαιδευτικό και Φύλλα Δραστηριοτήτων για τα παιδιά. Ξεκινώντας από τη γεωγραφία της Μεσογείου αντιλαμβανόμαστε τον χώρο όπου ζούμε και γνωρίζουμε στη συνέχεια τα βασικά είδη μεσογειακής θαλάσσιας βιοποικιλότητας, τόσο τα πιο γνωστά όπως η καρέτα και η μεσογειακή φώκια, όσο και τα λιγότερο γνωστά όπως ο φυσητήρας, η κόκκινη γοργονία και ο διάβολος της θάλασσας! Σειρά έχουν οι απειλές στο πολύτιμο αυτό οικοσύστημα και φυσικά τα μέτρα προστασίας, ακόμα κι απλές δράσεις που μπορούμε να κάνουμε όλοι μας όπως η ανακύκλωση.Το πρόγραμμα εκπονείται σε συνεργασία με το WWF Γαλλίας και με την υποστήριξη της Αιγέας AMKE.
Στο Τμήμα 2 επεξεργάστηκα πιλοτικά για μία εβδομάδα την εκπαιδευτική βαλίτσα , το υλικό της οποίας τα παιδια πραγματικά απόλαυσαν και συμμετείχαν σε πολλές δραστηριότητες που επέλεξαν τα ίδια. Ασχοληθήκαμε με την Ποσειδωνία, την πίννα , τον καρχαρία φυσητήρα, τη χελώνα καρέτα καρέτα, τον διάβολο της θάλασσας . Τα παιδιά έφτιαξαν με πολλή φαντασία που ακουμπούσε , όμως, στην πραγματικότητατα δικά τους σενάρια βασισμένα στην καινούργια γνώση που αποκόμισαν, έπαιξαν taboo προσαρμοσμένο στο δικό τους ηλικιακό επίπεδο, συμπλήρωσαν φύλλα δραστηριοτήτων , έφτιαξαν μόνα τους αξεσουάρ για ρόλους ( πέρα από αυτά που υπάρχουν στη βαλίτσα), έπαιξαν παιχνίδι τύπου φιδάκι ( το καταφυγιάκι) .
Η άποψή μου έτσι όπως την μετέφερα στην ειδική διαδικτυακή συνάντηση που έγινε στις 10/3 με τις κκ Κουταβά και Σβορώνου σχετικά με την πιλοτική εφαρμογή του υλικού στην τάξη μου:
Πρόκειται για ένα υλικό επιστημονικά τεκμηριωμένο , οι κάρτες των 10 βασικών ειδών του μεσογειακού θαλάσσιου οικοσυστήματος που παρουσιάζονται , παρέχουν τόσες νέες γνώσεις όσες είναι απαραίητες για να μάθει κάτι καινούργιο το παιδί χωρίς, όμως , να κουραστεί, οι κάρτες ρόλων προσφέρουν υπέροχες ιδέες για να φτιάξουν οι μαθητές/τριες ιστορίες, τα αξεσουάρ αρκετά ενδιαφέροντα με δυνατότητα εμπλουτισμού, ποικιλία και αφθονία φύλλων δραστηριοτήτων ώστε ο /η κάθε εκπαιδευτικός να επιλέξουν αυτά που ταιριάζουν στα ενδιαφέροντα της τάξης του/της.
Υπεύθυνη νηπιαγωγός: Αλεξίου Σταυρούλα
Ειδικά για φέτος η βαλίτσα θα δανείζεται μετά το Πάσχα για μία εβδομάδα μόνο σε Αττική (από το WWF), Δυτ. Θεσσαλονίκη και Πάτρα
Οι παρακάτω εικόνες είναι από το διαδικτυακό σεμινάριο που διοργάνωσε το WWF Ελλάδος στις 16/3/2026 σχετικά με την παρουσίαση του υλικού σε εκπαιδευτικούς
Από τα χελιδονίσματα
https://www.youtube.com/watch?v=VyUtdYLmObo&list=RDVyUtdYLmObo&start_radio=1
στο γνωστό αίνιγμα
Από πάνω σα τηγάνι
από κάτω σα βαμβάκι
κι από πίσω σα ψαλίδι
κι από κει στον Félix Bracquemond και στον πίνακά του Les Hirondelles (The Swallows)
Εύκολα τα παιδιά παρατηρούν το θέμα του πίνακα με τα χελιδόνια να πετούν , το λιτό χρωματισμό του, τα δέντρα στο βάθος .
Με γκρι λαδοπαστέλ φτιάχνουν το φόντο στο χαρτί τους, με μαύρο ή γκρι λαδοπαστέλ τα δέντρα και με τύπωμα τα χελιδόνια .
Μοναδικές δημιουργίες το αποτέλεσμα!!!!
O Félix Bracquemond (1833-1914) ήταν Γάλλος ζωγράφος, χαρακτής (etcher), λιθογράφος, σχεδιαστής κεραμικών.
Γεννήθηκε στο Παρίσι και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του εκπαίδευση πολύ νέος ως λιθογράφος.
Σε ηλικία 19 ετών ζωγράφισε το πορτρέτο της γιαγιάς του, που έκανε μεγάλη εντύπωση όταν παρουσιάστηκε στο Σαλόνι του Παρισιού.
Από το 1853 και μετά αφοσιώθηκε στη χάραξη και την etsa (etching), και έγινε από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες που συνέβαλαν στην αναβίωση της τέχνης του etsa στη Γαλλία τον 19ο αιώνα, με περισσότερες από 800 πλάκες εκτυπώσεων.
Το έργο του περιλαμβάνει πορτρέτα, τοπία, σκηνές καθημερινής ζωής και μελέτες για πουλιά, ανάμεσα σε άλλα θέματα.
Ήταν από τους πρώτους στη Γαλλία που ενσωμάτωσαν στοιχεία από ιαπωνική τέχνη στη δυτική τέχνη, ιδιαίτερα μετά την ανακάλυψη των ξυλογραφιών του Katsushika Hokusai.
Συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της λιθογραφίας με χρώμα και στο σχεδιασμό έργων διακοσμητικών τεχνών (π.χ. κεραμικά και πιάτα).
Το 1889 έγινε Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής , ένα από τα υψηλότερα καλλιτεχνικά βραβεία στη Γαλλία.
Έλαβε επίσης διάφορα μετάλλια και διεθνή βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Μεγάλου Μεταλλίου Τιμής στην Πανεπιστημιακή Έκθεση του 1900 στο Παρίσι.
Έτοιμο και το δεύτερο φύλλο της εφημερίδας μας για αυτή τη σχολική χρονιά!!!!
Στα πλαίσια του ευρωπαϊκού eTwinning έργου ” Grandparents in the classroom: Learning from each other” που στήνει διαγενεακές γέφυρες, πραγματοποιήσαμε ένα ξεχωριστό εργαστήριο αφιερωμένο στη λαϊκή παράδοση και τη μνήμη των παλαιότερων γενεών. Οι προετοιμασίες μας για τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου όπου δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο στοιχείο της λαϊκής παράδοσης μέσα από τη γνωριμία των παιδιών με παραδοσιακές στολές, τραγούδια και χορούς, αποτελούν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία οι μαθητές/τριες να γνωρίσουν χρηστικά αντικείμενα μιας άλλης εποχής , πολύ διαφορετικής από αυτή που μεγαλώνουν σήμερα. Γιαγιάδες των μαθητών/τριών ( βέβαια και γονείς) ήταν καλεσμένοι σε ένα απογευματινό εργαστήρι όπου μαζί με τα εγγόνια τους παρουσίασαν αυθεντικά αντικείμενα της καθημερινής ζωής περασμένων χρόνων, όπως μια χειροκίνητη κρεατομηχανή ηλικίας άνω των 100 ετών, χειροποίητη υφαντή κουβέρτα, ένα χαλκινο μπρίκι καφέ, χάλκινα γουδιά , πλεκτά σεμεδάκια , μια κεντητή μαξιλαροθήκη, χάλκινα πιάτα τοίχου με σχέδια εμπνευσμένα από την αιγυπτική ιστορία, ένα χειροποίητο κάδρο με φτερά πεταλούδας, μια παραδοσιακή στολή από φωτογραφία.
Οι μαθητές γνώρισαν από κοντά τη λαϊκή τέχνη και τον παραδοσιακό τρόπο ζωής, ανακαλύπτοντας πώς οι άνθρωποι δημιουργούσαν και χρησιμοποιούσαν αντικείμενα με τα χέρια τους, δίνοντας αξία στη λειτουργικότητα αλλά και στην αισθητική. Η δράση αποτέλεσε μια ουσιαστική γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές, γεμάτη ιστορίες, εμπειρίες και ζωντανές αναμνήσεις.
Με όλα αυτά τα αντικείμενα φτιάξαμε μια μικρή “γωνιά λαϊκής παράδοσης”
Στη συνέχεια, σε συνεργασία με τις γιαγιάδες και τους γονείς , τα παιδιά επέλεξαν και χρωμάτισαν διάφορα σχέδια παραδοσιακών μοτίβων που τα κόλλησαν σε χάρτινα πιάτα και σε επόμενο χρόνο, τα στόλισαν με πολύχρωμες πινελιές.
Στην Ελλάδα τα διακοσμητικά πιάτα τοίχου εμφανίζονται σε πολλές περιοχές, κυρίως ως μέρος της λαϊκής διακόσμησης του σπιτιού, ιδιαίτερα από τον 19ο και τον 20ό αιώνα. Τοποθετούνταν συνήθως στο «καλό δωμάτιο» ή στο σαλόνι και αποτελούσαν ένδειξη καλαισθησίας και φιλοξενίας. Ορισμένες περιοχές όπου η παράδοση αυτή ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη είναι οι εξής:
Νησιά του Αιγαίου (: Στα νησιώτικα σπίτια συχνά κρεμούσαν κεραμικά πιάτα με φυτικά μοτίβα, πουλιά ή γεωμετρικά σχέδια. Η διακόσμηση αυτή συνδεόταν με την τοπική κεραμική και τη θαλασσινή κουλτούρα.
Κρήτη: Στα παραδοσιακά κρητικά σπίτια υπήρχε έντονη διακοσμητική παράδοση με κεραμικά αντικείμενα, πιάτα και πιατέλες, τα οποία τοποθετούνταν σε τοίχους ή ράφια ως μέρος της οικιακής αισθητικής.
Πελοπόννησος και Στερεά Ελλάδα: Σε πολλά αγροτικά σπίτια κρεμούσαν πιάτα με λαϊκές παραστάσεις, λουλούδια ή ιστορικά θέματα, ιδιαίτερα μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, όταν εμφανίστηκαν και πιάτα με μορφές αγωνιστών.
Μακεδονία και Ήπειρος: Στις περιοχές αυτές, τα διακοσμητικά πιάτα συνδυάζονταν με άλλα στοιχεία λαϊκής τέχνης, όπως κεντήματα, υφαντά και ξυλόγλυπτα, δημιουργώντας ένα πλούσιο διακοσμητικό περιβάλλον στο σπίτι.
Συνολικά, τα διακοσμητικά πιάτα τοίχου δεν ανήκουν σε μία μόνο περιοχή αλλά αποτελούν μέρος της ευρύτερης ελληνικής λαϊκής παράδοσης, καθώς χρησιμοποιούνταν σε πολλά μέρη της χώρας για να εκφράσουν την αγάπη για την ομορφιά, τη φύση και την ιστορία.
Κιμωλίες, ταξίδια, ονειροπόλης, χάρτινο λουλούδι , τριαντάφυλλο και αγάπη ήταν οι έξι λέξεις που ξεχώρισαν τα παιδιά από έξι βιβλία και ζωγράφισαν την ΑΓΑΠΗ με την τεχνική της κυκλικής ζωγραφικής .
