Ο ΜΟΡΜΟΛΗΣ

Σήμερα 27 Μαρτίου είναι παγκόσμια μέρα θεάτρου.

Γιορτάζουμε αυτή τη μέρα με ένα διαχρονικό θεατρικό έργο που αγαπάμε πάρα πάρα πολύ!

Επειδή δεν προλάβαμε ακόμα να το ακούσουμε στο σχολείο μπορείτε να το ακούσετε στο σπίτι!

Εδώ θα διαβάσετε πληροφορίες για το έργο

Η πρώτη παράσταση του θιάσου της Ξένιας Καλογεροπούλου,  έγινε ακριβώς 10 μέρες μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στις 30 Νοεμβρίου του 1973.

Ο Μορμόλης δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις, είναι ο φανταστικός φίλος των παιδιών, που ξεφωνίζει ελεύθερα αυτά που δεν τολμούν να πουν οι μικροί στους μεγάλους.

Οι μεγάλοι δεν μπορούν να καταλάβουν τι είναι αυτό το μυστηριώδες και ανατρεπτικό “ξύλινο κουτί”.

Τον Μορμόλη δεν μπορείς να τον συλλάβεις, να τον τιμωρήσεις, να τον καταστρέψεις, είναι άτρωτος … γιατί είναι η φαντασία των παιδιών και μπορεί να γίνεται ό,τι θέλουν τα παιδιά: παπούτσι, καπέλο, ποτήρι ή μπουρί της σόμπας. Αν κόψεις έναν Μορμόλη στα δυο έχεις δυο Μορμόληδες κι αν τον έκοβες στα τρία, τρεις!

Η ιστορία που επέδρασε καθοριστικά στις γενιές παιδιών της μεταπολίτευσης και έθεσε το σημείο εκκίνησης νέων παιδαγωγικών προσεγγίσεων παγκοσμίως. Ο Μορμόλης γράφτηκε από τον Rainer Hachfeld, αδελφό του Volker Ludwig, ο οποίος είχε γράψει τα τραγούδια. Το έργο ανέβηκε το 1969 στο θέατρο Grips, λεγόταν “Mugnog Kinder” και είναι η αφετηρία του είδους θεάτρου του Grips του Βερολίνου και του υλικού της Συντεχνίας του Γέλιου. Χωρίς τον Μορμόλη δε θα υπήρχε ο Νουριάν, η Τζέλα και ο Κόρνας, η Φρέτα κι ο Γυαλάκιας, ο Βάσος κ η Βιβή.

Ιστορία του έργου

Το έργο άνηκε στο ρεπερτόριο του πρωτοποριακού θιάσου του Volker Ludwig (Φόλκερ Λούντβιχ) «Gripstheater» («Θέατρο Γκρίπς»)  της πρώην Δυτικής Γερμανίας που πιστοποιεί την ίδια εποχή στη Δυτική Ευρώπη την ανανέωση του ρεπερτορίου και της σκηνοθεσίας στο θέατρο για παιδιά, δίνοντας του κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις.  Ο Rainer Hachfeld, αδελφός του Ludwig, γνωστός πολιτικός γελοιογράφος αναμίχθηκε ενεργά στον θίασο «Grips». Το έργο του Ο Μορμόλης είχε ανέβει μόλις τρία χρόνια πριν από το θέατρο «Grips» και ήταν η τρίτη παραγωγή του θιάσου. Ο Μορμόλης ήταν ένα έργο που αποκήρυττε τα χαρακτηριστικά του μυθοποιητικού ρεύματος στο θέατρο για παιδιά: δεν ήταν ρομαντικό, ούτε διδακτικό. Απεναντίας, αναφερόταν σε δύο αδέλφια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που περνούσαν τις διακοπές τους κοντά στο θείο και τη θεία τους και μια μέρα ξεκίνησαν να παίζουν με ένα κουτί: το Μορμόλη. Ο Μορμόλης έγινε ένας φανταστικός φίλος των παιδιών, όπως αυτούς που συνηθίζουν να έχουν τα παιδιά και έλεγε στους μεγάλους όσα δεν τολμούσαν να πουν οι μικροί. Οι μεγάλοι δεν καταλάβαιναν τι είναι αυτό το μυστηριώδες και ύποπτο κουτί. Το φοβούνταν και θύμωναν. Το κουτί- σύμβολο πήρε μεγάλες προεκτάσεις μέσα στον κόσμο των ενηλίκων και άρχισε να τρομάζει ολόκληρη την πολιτεία που επιστρατεύτηκε εναντίον ενός φοβερού εχθρού. Ο αστυνόμος ήρθε να το συλλάβει, ο στρατηγός προσπάθησε να το καταστρέψει με ένα κανόνι, ακόμα και ο υπουργός επενέβη. Τελικά, ο γκρινιάρης γείτονας κύριος Μπουρίνιας πήρε το πριόνι του και κομμάτιασε το Μορμόλη. Ο Μορμόλης όμως ήταν άτρωτος, μια και μπορούσε να γίνεται ότι θέλουν τα παιδιά : παπούτσι, καπέλο, ποτήρι ή μπουρί της σόμπας. Κι αν έκοβες έναν Μορμόλη στα δυο, είχες δυο Μορμόληδες, αν τον έκοβες στα τρία, είχες τρεις Μορμόληδες. Στο τέλος, τα παιδιά που με τη φαντασία τους έβλεπαν τα πράγματα διαφορετικά από τη στεγνή πρακτική των μεγάλων νίκησαν. Και κάποιοι από τους μεγάλους κατάλαβαν το μυστικό: πως αν αγαπάς τα παιδιά, αγαπάς και τους Μορμόληδες.  Η παράσταση ξεκινούσε με την αφήγηση ενός παραμυθιού που εμπεριείχε πολλά χαρακτηριστικά μοτίβα: ένα δάσος, μια μάγισσα, έναν βασιλιά με μια κόρη, ένα δράκο κτλ. Αναιρώντας τα παραδοσιακά όρια της θεατρικής δράσης, δυο παιδιά ξεπήδαγαν από το κοινό, διέκοπταν την αφήγηση, ξαναμοίραζαν τους ρόλους στους ηθοποιούς του παραμυθιού και ξεκινούσαν να παρουσιάσουν τη δική τους ιστορία που αφορούσε ρεαλιστικούς πρωταγωνιστές και διαδραματιζόταν σε ένα οικείο περιβάλλον. Το παράλογο χιούμορ του κειμένου όριζε ως πρωταγωνιστή ένα κουτί που λειτουργούσε ως σύμβολο της ελευθερίας της γνώμης και γύρω από αυτό εξελισσόταν ένα παιχνίδι κατά τη διάρκεια του οποίου θίγονταν θέματα που απασχολούσαν το παιδί στη σύγχρονη καθημερινότητά του. Η ποιότητα των παιδικών εκπομπών και η χρήση της τηλεόρασης, η έλλειψη χώρων παιχνιδιού και πρασίνου στις πόλεις, η άσκηση της βίας ως τρόπος διαπαιδαγώγηση, η έλλειψη επικοινωνίας στην οικογένεια, τα δικαιώματα των παιδιών και η χρήση της εξουσίας ως μέθοδος εκφοβισμού και υποταγής ήταν κάποια από τα ζητήματα που εκφράζονταν στο Μορμόλη, χωρίς την ίδια στιγμή το έργο να χάνει το χιούμορ και την παιδικότητα που το χαρακτήριζε. Καταργώντας την ψευδαίσθηση, οι ηθοποιοί τηρούσαν αποστάσεις από την αναπαραγόμενη σκηνική πραγματικότητα. Μπαινοβγαίνανε στους ρόλους τους, υποδύονταν πολλά διαφορετικά πρόσωπα σε σημείο που μπερδεύονταν μεταξύ τους και σχολίαζαν τη σκηνική δράση. Ακόμα ένα στοιχείο αποστασιοποίησης από το μύθο ήταν η παρεμβολή τραγουδιών που σχετίζονταν με τα σκηνικά δρώμενα, ενώ δεν έλειπε και η αποστροφή στο κοινό. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, τα παιδιά της ιστορίας απευθύνονταν στο κοινό, είτε για να σχολιάσουν τα σκηνικά δρώμενα, είτε για να ζητήσουν τη συμβουλή τους. Έτσι, το κοινό γνώριζε από νωρίς το μυστικό της ταυτότητας του Μορμόλη και συμμαχώντας με τα παιδιά συμμετείχε στο παιχνίδι τους.  Η πρώτη παράσταση του έργου είχε προγραμματιστεί για τις 23 Νοεμβρίου.  Μεσολάβησαν όμως τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και ο θίασος, όπως και κάποια αλλά θέατρα της πόλης, ανέβαλε την πρεμιέρα του σε ένδειξη συμπαράστασης στους έγκλειστους του Πολυτεχνείου,  η οποία τελικά πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1973.

Σημείωμα

Ο Μορμόλης έγινε 45 ετών. Πρωτοπαίχτηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 1973. Έκτοτε παίζεται, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, με τεράστια επιτυχία. Όχι μόνο από επαγγελματικά θέατρα, αλλά και από αναρίθμητους ερασιτεχνικούς θιάσους και από παιδιά δημοτικών σχολείων που έχουν την τύχη να έχουν εμπνευσμένους δασκάλους.

Ποιο είναι το μυστικό της ζωής του επί μισόν αιώνα αυτού θεατρικού έργου για παιδιά;

Πόσα από τα δεκάδες χιλιάδες θεατρικά έργα, για μικρούς και μεγάλους, έχουν επιζήσει σήμερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο;

Ο μεγάλος δάσκαλος του διδακτικού θεάτρου, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, έχει πει: «Το θέατρο πρέπει πρώτα απ’ όλα να διασκεδάζει.» Ο Μορμόλης και διασκεδάζει και διδάσκει. Μικρούς και μεγάλους. Γονείς και παιδιά.  Ο καλύτερος και ασφαλέστερος κριτικός θεάτρου ειν’ο χρόνος.

Ένα θεατρικό έργο για παιδιά που ανθοβολεί και είναι νέο επί μισόν αιώνα δεν χρειάζεται σύσταση και έπαινο.

Πηγή: https://syntexniageliou.gr/show-item/o-mormolis/

 

 

O Αειφορούλης και η Ελπίδα! etwinning project

Ο Αειφορούλης και η Ελπίδα ταξίδεψαν σε όλα τα σχολεία που συμμετέχουμε στο πρόγραμμα etwinning 17 σχολεία, 17 εβδομάδες, 17 στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης!

Δείτε το βίντεο!

Παιχνίδια με υλικά από το σπίτι ή την αυλή

 Οπως λέμε με τα παιδιά, παιχνίδια με μαθηματική σκέψη!

Μια ωραία ιδέα είναι αυτή που ακολουθεί!

Μια εικόνα χίλιες λέξεις!

Εναλλακτικά, αντί για πέτρες μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φύλλα  (ή ό,τι άλλο σκεφτείτε)


Επίσης, μπορείτε να παίξετε με τα ΜΟΤΙΒΑ. Με τα παιδιά έχουμε δουλέψει τα μοτίβα στο σχολείο. Ξέρουν …

Τι είναι μοτίβο; Οτιδήποτε αναπαράγεται και επαναλαμβάνεται στερεότυπα. Π.χ:  ρεφρέν, το εικαστικό θέμα που κυριαρχεί ή επαναλαμβάνεται σε διακόσμηση αντικειμένου.

Κάποια μοτίβα μπορείτε να δείτε εδώ https://www.google.com/search?q=%CE%BC%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%B2%CE%B1&tbm=isch&ved=2ahUKEwjLtqOopbvoAhXlMewKHVo6BZYQ2-cCegQIABAA&oq=%CE%BC%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%B2%CE%B1&gs_lcp=CgNpbWcQAzIECCMQJzIECAAQQzIECAAQQzICCAAyAggAMgIIADICCAAyAggAMgIIADICCAA6BggAEAcQHlCCpyJYyq4iYLGzImgAcAB4AIAB2wKIAYELkgEHMC42LjEuMZgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1n&sclient=img&ei=4UZ-XovCCOXjsAfa9JSwCQ&bih=653&biw=1280&client=safari

Για το «μοτίβο της κουζίνας» θα χρειαστείτε φρούτα, λαχανικά ή και τα δύο. Μπορείτε να προσθέσετε ό,τι άλλο θέλετε εσείς βέβαια.

Αυτό είναι ένα πολύ απλό μοτίβο! Εσείς μπορείτε να προσθέσετε λαχανικά και φρούτα για να γίνει πιο μεγάλο και πιο δύσκολο!

Μια άλλη ωραία ιδέα είναι να δημιουργήσετε μοτίβο με διάφορα ανακυκλώσιμα σκουπίδια, που κρατάτε. Τα πιο συνηθισμένα είναι τα ρολά υγείας, τα μπουκάλια από γάλα και χυμό, κουτιά από κονσέρβες, κεσεδάκια από γιαούρτια κ.α.

Κρατήστε τα λοιπόν για να δημιουργείτε τα δικά σας μοτίβα. Μπορείτε να τα διακοσμήσετε κιόλας! Τα υλικά αυτά, εξάλλου, μπορείτε να τα αξιοποιήσετε και σαν οικοδομικό υλικό!

Παιδιά, αν θέλετε να προχωρήσετε λίγο ακόμα τη δραστηριότητα αυτή, μπορείτε να αναπαραστήσετε το μοτίβο σας στο χαρτί το μοτίβο!

Καλή επιτυχία!

Και μην ξεχνάτε!

Στείλτε μας φωτό να τις ανεβάσουμε στο ιστολόγιο!

Σημ. Τα παιχνίδια δεν τα ξεχωρίζουμε σε αγορίστικα ή κοριτσίστικα.

Σας αφιερώνουμε το τραγούδι  https://youtu.be/fuBYHy1nWzI

 

#μένουμεσπίτι και γινόμαστε επιστήμονες

Λίγα λόγια – ακόμα

Γεια σας, γεια σας 

Είμαστε ακόμα όλοι σπίτι αλλά ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και χειρότερα. Ιταλία, Ισπανία, Αγγλία … Είναι σοκαριστικό πόσοι άνθρωποι έχουν ήδη πεθάνει και συνεχίζουν δυστυχώς να πεθαίνουν. Ας σκεφτούμε τους συνανθρώπους μας που υποφέρουν και βιώνουν μια χειρότερη πραγματικότητα από τη δική μας και ας ανακουφιστούμε που δε ζούμε τα χειρότερα. Είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε και τους άλλους- όχι μόνο τη δική μας καραντίνα, που άλλωστε δεν θα είναι για πάντα. Συνεχίζουμε να προσέχουμε και να μένουμε σπίτι. 

Οι γονείς είναι οι πρώτοι δάσκαλοι των παιδιών. Τα έχουμε πει στις συγκεντρώσεις αυτά, πολλές φορές. Οταν τα παιδιά έρχονται στο σχολείο, οι εκπαιδευτικοί, χτίζουμε πάνω στις προυπάρχουσες γνώσεις τους, βλέπουμε τα παιδιά όχι ως άδεια δοχεία που χρειάζεται να γεμίσουν με πληροφορίες και γεγονότα,αλλά ως άτομα ικανά και αρμόδια να κατασκευάσουν τις δικές τους θεωρίες. Πάνω σ αυτό το πλαίσιο δουλεύουμε.

Σύμφωνα με την προσέγγιση της Reggio, το παιδί έχει τρεις δασκάλους: τους γονείς, τον εκπαιδευτικό και το περιβάλλον. 

Ακόμα, μία από τις καινοτομίες του Reggio είναι το atelier (στο σχολείο μας το έχουμε ονομάσει steamεργαστήρι) όπου είναι διαθέσιμα διάφορα υλικά όπως π.χ. πηλός, σύρμα, φυσικά ανακυκλώσιμα υλικά … Σας παροτρύνουμε λοιπόν, να δημιουργήσετε μία γωνιά στο σπίτι, ή στην αυλή όπου θα την εμπλουτίσετε με παρόμοια υλικά. Αφήστε τα παιδιά εκεί να δημιουργήσουν. Να πειραματιστούν. Να προβληματιστούν. Τους είναι γνωστά όλα αυτά, άλλωστε, από το σχολείο. Δεν θα δυσκολευτούν. Αρκεί να μην τους κατευθύνετε τη σκέψη 😉 Ακολοθείστε, αντίθετα, τη δική τους σκέψη και θα μαγευτείτε! Θα δημιουργήσουν τις θεωρίες τους, θα καταλήξουν στα συμπεράσματά τους! Στείλτε μας !!! 

Αν χρειαστείτε κάπου διευκρινίσεις, εδώ είμαστε! Πάντα!

 Εσείς, λοιπόν, αγαπημένοι γονείς,  απλώς, συνεχίζετε να παίζετε το ρόλο του γονέα-δασκάλου -στο σπίτι- που συνεργάζεται με το δάσκαλο στο σχολείο. Είμαστε, κατά κάποιον τρόπο, «συνάδελφοι» και σας ευχαριστούμε για την μέχρι τώρα κατανόηση και συνεργασία. Τα έχουμε πάει περίφημα! 

Είναι και για μας, τους εκπαιδευτικούς, πρωτόγνωρη αυτή η κατάσταση. Οσο και αν αρκετοί είμαστε εξοικειωμένοι με την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, ωστόσο δεν έχει τύχει στο παρελθόν να την χρησιμοποιήσουμε για ανάγκες … τηλεκπαίδευσης. Οι μαθητές μας γνωρίζουν την εξ αποστάσεως επικοινωνία μέσω της επαφής που έχουμε με συγγραφείς, δημιουργούς βιβλίων, ή συμμαθητές άλλων σχολείων. Τώρα τη μαθαίνουν και αλλιώς. Και η τεχνολογία, έχει και αυτή τη θετική της πλευρά, την οποία οι μαθητές μας, μέσα στην κακή αυτή συγκυρία, έχουν την τύχη να την ανακαλύψουν, με τη δική σας συνεργασία. Επικοινωνούν μαζί μας και με τους συμμαθητές τους. Είπαμε, τίποτα δεν αντικαθιστά τον βιωματικό χαρακτήρα της μάθησης, (ούτε υποκαθιστά τη διδασκαλία, γενικότερα, αφού απουσιάζει η διάδραση)  όπου μέσα απο διάφορα βιωματικά παιχνίδια έχει χτιστεί η σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στις ομάδες εκπαιδευτικών και μαθητών . Ομως, στη δεδομένη φάση αξιοποιούμε το δώρο της τεχνολογίας, η οποία λειτουργεί ενισχυτικά. Επικοινωνούμε με τα παιδιά ώστε να μην χάνουν την επαφή τους με τους συμμαθητές τους  (τα βιώματα του σχολείου δεν τα ξεχνάνε, μην ανησυχείτε! Βιώματα είναι! Πως να ξεχαστούν! )  και σας παρακινούμε να επικοινωνείτε και μεταξύ σας. Εχετε διαπιστώσει, άλλωστε,  πόσο χαίρονται όταν βλέπουν και συνομιλούν με τους συμμαθητές τους στις βιντεοκλήσεις!   Ζούμε σε ψηφιακή εποχή άλλωστε!  Εχει και αυτή έναν διαφορετικό «βιωματικό» χαρακτήρα.  Συνεχίζουμε λοιπόν να διατηρούμε την επαφή μας!  Τα παιδιά σας, άλλωστε, δεν θα μπορούσαν να είναι σε καλύτερα χέρια! 😉

Στη δεδομένη φάση η συνεργασία γονέων-εκπαιδευτικών είναι το κλειδί έτσι ώστε αυτός ο εγκλεισμός να γίνει όσο πιο ευχάριστος  με τρόπους δημιουργικούς.  Είτε με συμβουλές στην ομάδα μας στο viber, είτε μέσω του ιστολογίου μας, είμαστε καθημερινά σε επαφή. Κάθε εκπαιδευτικός  έχει τον δικό του κώδικα επικοινωνίας με τους μαθητές του και τους γονείς τους. Και γι αυτό το λόγο έχουμε δημιουργήσει και τις ξεχωριστές ομάδες των τριών τμημάτων μας. 

Θερμή παράκληση: Παροτρύνετε τα παιδιά να παίξουν ελεύθερα, να χτίσουν, να κατασκευάσουν. Παίξτε και εσείς μαζί τους. Δεν χρειάζεται να τα τρελαίνουμε στις δραστηριότητες και να νιώθουν ότι έχουν να κάνουν … homework. Ας μην σχολειοποιήσουμε και την παραμονή στο σπίτι! Διαβάστε παραμύθια, (θυμάστε τι έλεγε ο Αινστάιν) ακούστε παραμύθια, δείτε επιλεκτικά και ταινίες ή θεατρικά έργα αλλά με μέτρο η οθόνη. Αν έχετε κήπο, κατεβείτε, φυτέψτε, ποτίστε. Φτιάξτε κουλουράκια, ζητείστε τους βοήθεια στην κουζίνα. Αφήστε τα ακόμα να κάνουν και δουλειές στο σπίτι. Στο σχολείο, μην ξεχνάτε, είναι υπεύθυνα να τακτοποιούν την τάξη, να μαζεύουν τα τραπέζια, να πλένουν πινέλα, να σκουπίζουν κλπ. Η ηλεκτρική σκούπα είναι αγαπημένη τους δραστηριότητα! Αφήστε τα ακόμα και να παίξουν/πειραματιστούν στον νεροχύτη. Μπορεί να δημιουργήσουν σαπουνόφουσκες 🙂

Επιδιώκουμε την επαφή μαζί σας και την επικοινωνία και μέσω του ιστολογίου μας λοιπόν και είμαστε φυσικά πάντα διαθέσιμες στο τηλέφωνο, όμως σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκουμε να σας κρατάμε κολλημένους στην οθόνη. Γι αυτό οι προτάσεις που γίνονται εδώ και στο viber έχουν στόχο την απομάκρυνσή σας από την οθόνη και το βιωματικό παιχνίδι με τα παιδιά σας στο σπίτι.

Μπορείτε να βάζετε τραγούδια που σας προτείνουμε και να υλοποιείτε δραστηριότητες !

«Είπαμε πολλά και σώνει, ας λαλήσει κι άλλο αηδόνι». Σας κουράσαμε !

Η πρότασή μας  είναι να γίνετε οι επιστήμονες του #μένουμεσπίτι! Οποτε θέλετε! 

Σ ‘ αυτό το ιστολόγιο https://tinanantsou.blogspot.com/2020/03/blog-post_26.html?fbclid=IwAR3wyDfeNGsxqOPtQSJqx2bW3k5_J0Ev6OB8AHLZ3rY2ICqxMeOgLUVmKng θα βρείτε πολύ ωραίες ιδέες για πειράματα φυσικής με απλά υλικά!

Βεβαίως, μπορείτε να υλοποιήσετε τα πειράματα που είχαμε κάνει  προηγούμενες χρονιές. Κάνετε μία αναζήτηση γράφοντας τη λέξη «πειράματα» και θα βρείτε!

Στείλτε μας το πείραμα που κάνατε. Είτε στην ομάδα  στο viber, είτε στο μέιλ gterizaki@gmail.com

Λοιπόν; Ξεκινάμε;

Δεν φαντάζομαι να γίνετε επιστήμονες χωρίς την κατάλληλη ενδυμασία; Απαράδεκτο!

Προσοχή! Να φορέσετε και προστατευτικά γυαλιά. Μην το ρισκάρετε! Πειράματα πάντα με γυαλιά! 🙂

Τι; Δεν έχετε; Μην ανησυχείτε! Εδώ είμαστε εμείς! Ακολουθείστε τις οδηγίες που ακολουθούν και κατασκευάστε τα μόνοι σας

Γυαλιά επιστήμονα

Τι θα χρειαστείτε:

Μόνο δύο ρολά υγείας, ένα σελοτέιπ και ένα ψαλίδι.

1. Παίρνουμε ένα ρολό

2. κόβουμε δύο κύκλους

3. Κόβουμε και ένα ακόμα για την μύτη. Το κάνουμε «πίτα»

Τώρα, όπως βλέπετε,  έχουμε δύο γυαλιά και ένα στήριγμα για μύτη. Συνεχίζουμε;

Θα χρειαστούμε και δεύτερο ρολό σε λίγο …

4. ενώνουμε με το σελοτέιπ

5. παίρνουμε το δεύτερο ρολό και κόβουμε κάθετα

6. κόβουμε δύο λωρίδες

Τις ενώνουμε στα γυαλιά με το σελοτέιπ και …

ΕΤΟΙΜΑ!!!

Εσείς φυσικά, παιδιά,  μπορείτε να τα χρωματίσετε όπως τόσο ωραία ξέρετε. Μην τα αφήσετε έτσι όπως αυτός εδώ ο τρελός επιστήμονας …

Αφού φορέσατε γυαλιά, πάρτε και ένα πουκάμισο του μπαμπά, και, αν έχετε, φορέστε και γάντια.

Ετοιμη η στολή

Αρχίστε τα πειράματα!!!

Σημ. Αν δεν έχει ο μπαμπάς σας πουκάμισο να σας δώσει, φορέστε μια ποδιά της μαμάς, από την κουζίνα!

Φιλιά πολλά

Ανυπομονούμε για τα νέα σας!